Walaasha White waxay sharciga Axadda ee dhawaan imanaya u aqoonsanaysaa “calaamadda,” taas oo uu hore ugu sii tusay astaan ahaan ciidanadii Rooma ee Yeruusaalem hareereeyey sannadkii 66, iyada oo sidaas samaynaysana waxay tilmaamaysaa dabaqad leh indho aan wax ku arag iyo dhego aan wax ku maqal.
“Weligeed ayaa horteenna ku fidsan. Daahii waa lagu dhow yahay in la qaado. Innaga oo ku jira booskan quduuska ah ee culus oo masuuliyadda leh, maxaynu samaynaynaa, maxaynu ka fikiraynaa, si aynu ugu dhegganaanno jacaylkayaga islaweyni ku dhisan ee raaxada, inta nafo ku halligmayaan hareeraheenna? Quluubteennu ma wada qallafsatay gebi ahaan? Miyaynaan dareemi karin ama garan karin in aynu leenahay hawl aynu u qabanno badbaadinta kuwa kale? Walaalayaalow, ma waxaad ka tirsan tihiin kuwa indho leh oo aan waxba arkayn, dhegona leh oo aan waxba maqlayn? Ma micnela’aan bay tahay in Ilaah idin siiyey aqoonta doonistiisa? Ma micnela’aan bay tahay inuu idiin soo diray digniin digniin ka dambaysa? Ma rumaysan tihiin bayaannada runta weligeed ah ee ku saabsan waxa dhowaan dhulka ku soo degi doona, ma rumaysan tihiin in xukummada Ilaah ay dul suran yihiin dadka, haddana weli ma waxaad si deggan u fadhidaan, caajisan, taxaddar la’, oo raaxo-jecel?”
“Haatan ma aha wakhti ay dadka Ilaah ku hagaajinayaan jacaylkooda ama ku urursanayaan khasnaddooda dunida. Wakhtigu aad ugama foga markaan, sida xertii hore, lagu qasbi doono inaan magan u doonanno meelo cidla ah oo go’doonsan. Sida hareerayntii Yeruusaalem ee ay sameeyeen ciidammadii Roomaanku u ahayd calaamaddii ay Masiixiyiintii Yahuudiya ku carari lahaayeen, sidaas oo kale qaadashada awoodda ee dhinaca qarankeenna, ee ku jirta amarka dhaqan-gelinaya sabtida baabtiiska, waxay digniin inoo ahaan doontaa. Markaas ayay ahaan doontaa wakhti laga baxo magaalooyinka waaweyn, iyadoo loo sii diyaar garoobayo in laga tago kuwa yaryar oo loo guuro hoyo gaar ah oo ku yaal meelo qarsoon oo buuraha dhexdooda ah.” Testimonies, volume 5, 464.
Sharciga Axadda ee dhowaan imanaya ee ka hirgeli doona Maraykanka waa calaamadda digniinta (sign), ee ah “in laga baxo magaalooyinka waaweyn, iyadoo loo sii diyaar garoobayo in laga baxo kuwa yaryar loona guuro guryo deggan oo ku yaal meelo go’doonsan oo buuraha dhexdooda ah.” Adventism-ka La’odikiya inteeda badan kama warqabo in qalalaasaha sharciga Axadda ee Maraykanka uu fulinayo “calaamadda” lagaga hadlay The Great Controversy. Waxaa lagu tusmeeyey “calaamadda” bilowga saddexda sano iyo badhka. “Calaamadda” oo la fuliyey hareerayntii ugu horraysay ee Yeruusaalem oo dhacday sannadkii 66, waxayna tusaale u tahay “ensign”-ka la taagayo marka uu yimaado sharciga Axadda ee dhowaan imanaya.
Burburka dhabta ah ee Yeruusaalem waxaa fuliyey Tiitos sannadkii 70 AD, go’doomintii Tiitosna waxaa markii hore lagu sii calaamadeeyey go’doomintii Cestius ee sannadkii 66 AD, waayo Ciise had iyo jeer dhammaadka wax ayuu ku tusaaleeyaa bilowga wax. Waxay ahayd go’doomintii bilowga ahayd ee Cestius tan ahayd “calaamadda” lagu cararo ee Ciise bixiyey, ee ma ahayn go’doomintii Tiitos. Mid waxay ahayd go’doomintii bilowga, tan kalena waxay ahayd go’doomintii dhammaadka.
“Hal Masiixi ahna kuma halligmin burburkii Yeruusaalem. Masiixu wuxuu xertiisii siiyey digniin, oo kuwii ereyadiisa rumaystay oo dhammu waxay sugayeen calaamaddii la ballanqaaday. ‘Goortii aad aragtaan Yeruusaalem oo ciidammo ku wareegsan yihiin,’ Ciise wuxuu yidhi, ‘markaas ogaada in baabba’eedii dhow yahay. Markaas kuwa Yahuudiya jooga ha u carareen buuraha; kuwa dhexdeedana ku jiraana ha ka baxeen.’ Luukos 21:20, 21. Ka dib markii Roomaankii uu hoggaaminayey Cestius ay magaalada hareereeyeen, waxay si lama filaan ah uga qaadeen go’doomintii, markii wax walba u ekaayeen kuwo ku habboon weerar degdeg ah. Kuwii go’doonsanaa, iyagoo ka quustay inay si guul leh isaga caabbiyaan, waxay qarka u saarnaayeen inay is dhiibaan, markii taliyihii Roomaanku ciidammadiisii dib ula noqday iyadoo aan jirin sabab muuqata haba yaraatee. Laakiin daryeelka naxariista leh ee Ilaah ayaa maamulayey dhacdooyinka, si ay ugu wanaagsanaadaan dadkiisa gaarka ah. Calaamaddii la ballanqaaday waa la bixiyey kuwii Masiixiyiinta ahaa ee sugayey, oo hadda waxaa loo furay fursad dhammaan kuwa doonaya inay adeecaan digniinta Badbaadiyaha. Dhacdooyinka si sidaas ah ayaa loo hagay inaan Yuhuud iyo Roomaan midna carqaladayn karin baxsashada Masiixiyiinta. Markii Cestius dib u guray, Yuhuuddu, iyagoo Yeruusaalem ka soo baxay weerar ahaan, waxay daba galeen ciidankiisii dib u gurayey; oo intii labada ciidanba si buuxda arrintaas ugu mashquulsanaayeen, Masiixiyiintu waxay heleen fursad ay magaalada kaga baxaan. Wakhtigaas dalka qudhiisa sidoo kale waa laga nadiifiyey cadowgii isku dayi lahaa inay jidka u galaan. Wakhtiga go’doominta, Yuhuuddu waxay ku urursanaayeen Yeruusaalem si ay u dhawraan Iidda Waababka, sidaas darteedna Masiixiyiinta dalka oo dhan ku nool waxay awoodeen inay baxsadaan iyagoo aan cidina dhibin. Iyagoo aan dib u dhac lahayn ayay u carareen meel amaan ah—magaalada Pella, oo ku taal dalka Perea, Urdun ka shisheeya.” The Great Controversy, 30.
Go’doomintii Yeruusaalem ee Cestius sannadkii 66 waxay dhammaystirtay “calaamaddii” digniinta ahayd ee Masiixu u diiwaangeliyey Masiixiyiintii taariikhdaas ku jiray, laakiin go’doomintii Titus ee 70 AD ma bixin wax “calaamad” ah oo lagu cararo. Go’doomintaas kuma ay hadhin wax Masiixiyiin ah oo magaalada ku jiray, go’doomintii u dambaysayna waxay horseedday burburkii Yeruusaalem; burburkii Yeruusaalem dhexdiisana “hal Masiixi ahna ma halligmin,” waayo Masiixiyiintu waxay carareen bilowgii taariikhdaas.
Ciidammadii Yuhuudda, iyagoo daba jooga Cestius iyo ciidankiisii, ayaa dhabarka kaga soo dhacay iyaga si daran oo aad u kulul, ilaa ay halis ugu jireen in gebi ahaanba la baabi’iyo. Si dhib weyn ah ayay Roomaanku ugu suurtagashay inay dib u gurtaan. Yuhuuddu waxay ka baxsadeen ku dhowaad iyagoo aan wax khasaare ah qabin, waxayna iyagoo qaniimadoodii wata guul iyo farxad ugu soo noqdeen Yeruusaalem. Habase yeeshee guushan muuqata wax shar mooyaane uma ay keenin. Waxay ku abuurtay ruuxa adkaysiga madax-adaygga ah ee ka gees-istaagga Roomaanka, kaas oo si dhakhso leh masiibo aan la sheegi karin ugu soo dejiyey magaalada la xukumay.
“Waxaa laga cabsaday belaayooyinkii ku habsaday Yeruusaalem markii Tiitos dib u bilaabay go’doomintii. Magaalada waxaa la hareereeyey xilligii Kormaridda, markaas oo malaayiin Yuhuud ahi ku soo urureen derbiyadeeda gudaheeda.” The Great Controversy, 31.
Laga bilaabo Iiddii Taambuugyada ee sannadka 66 ilaa Kormariddii ee sannadka 70 waa saddex sano iyo badh, taas oo si nebiyeed ah u ah kun iyo laba boqol iyo lixdan maalmood. Laga bilaabo sannadka 66 ilaa sannadka 70 Roomaanka jaahilka ah waxay ku tuntay meesha quduuska ah iyo ciidanka, sida ay Roomaanka baadariga ahi ugu tunteen magaaladii quduuska ahayd laba iyo afartan bilood laga bilaabo sannadka 538 ilaa 1798.
Laakiin barxadda ka baxsan macbudka dibadda uga reeb, hana cabbirin; waayo waxaa la siiyey quruumaha kale; oo magaalada quduuska ahna waxay ku tuman doonaan laba iyo afartan bilood. Muujintii 11:2.
Roomaankii jaahiliga ahaa iyo Roomaankii baadariga labaduba waxay cagta mariyeen Yeruusaalem muddo kun iyo laba boqol iyo lixdan maalmood (sanooyin), sidaas awgeedna waxay caddaynayaan in Rooma casriga ahi ay cagta mari doonto Yeruusaalemta ruuxiga ah ee maalmaha ugu dambeeya muddo astaan ah oo ah kun iyo laba boqol iyo lixdan maalmood. Muddadaas astaan ahaaneed waxay bilaaban doontaa marka sharciga Axadda ee Maraykanka ku soo fool leh uu dhaqan galo, marka nabarkii dhimashada lahaa bogsado.
Oo waxaan arkay middii ka mid ahayd madaxyadiisa oo u eg mid loo dhaawacay ilaa dhimasho; oo dhaawiciisii dhimashada lahaa waa la bogsiiyey; dunidii oo dhammuna yaab bay bahalkii raacday. Oo waxay caabudeen masduulaagii xoogga siiyey bahalka; oo waxay caabudeen bahalkii, iyagoo leh, Yaa la mid ah bahalka? yaase awooda inuu la diriro isaga? Oo waxaa la siiyey af ku hadlaya waxyaalo waaweyn iyo cay; oo waxaa la siiyey amar uu ku sii jiro laba iyo afartan bilood. Muujintii 13:3–5.
Afartan iyo labada bilood ee astaan ahaan u taagan cadaadiska papalnimada waa “saacadda” dhibaatada sharciga Axadda. “Saacaddaas” waxay ku bilaabataa “calaamad” (calanka), waxayna ku dhammaataa “calaamado.” “Calaamadda” calanka ee sharciga Axadda waxay sababi doontaa in Masiixiyiinta weli Baabuloon ku jira ay u cararaan buurta quduuska ah ee ammaanta leh, taas oo laga sarraysiiyey (kor loo qaaday) buuraha kale.
Oo waxay ahaan doontaa maalmaha ugu dambeeya in buurta guriga Rabbiga lagu taagi doono korka buuraha, oo laga sarrayn doono kuraha; oo quruumaha oo dhammu iyaday u soo qulquli doonaan. Dad badanuna way tegi doonaan oo waxay odhan doonaan, Kaalaya, aynu kor ugu baxno buurta Rabbiga, guriga Ilaaha Yacquub; oo isagu jidadkiisa ayuu ina bari doonaa, annaguna waddooyinkiisa ayaynu ku socon doonnaa; waayo, Siyoon baa sharciga ka soo bixi doona, oo erayga Rabbiguna Yeruusaalem buu ka soo bixi doonaa. Ishacyaah 2:2, 3.
Ka cararkii Masiixiyiintu ay ka carareen magaalooyinka sannadkii 66, iyo cararkii kaniisaddii sannadkii 538 ay ugu carartay cidlada, labaduba waxay ahaayeen astaamo sii muujinaya ka cararka magaalooyinka marka la soo saaro amarka khasbaya cibaadada Axadda.
Oo naagtiina waxay u qaxday cidlada, meeshaas oo ay Ilaah uga diyaarisay meel, inay halkaas ku quudiyaan kun iyo laba boqol iyo lixdan maalmood. Muujintii 12:6.
Burburkii Yeruusaalem laga soo bilaabo go’doomintii kowaad ilaa go’doomintii u dambaysay waxay socotay saddex sano iyo badh, hase ahaatee farriin digniin ah oo ku saabsan burburka imanaya ayaa la bixiyey muddo toddoba sannadood ah, saddex sano iyo badh ka hor go’doomintii kowaad iyo saddex sano iyo badh ka dib.
“Dhammaan waxsii sheegyadii Masiixu ka bixiyey baabbi’inta Yeruusaalem si buuxda ayay ugu rumoobeen sidii erayba eray ah. Yuhuuddu waxay la kulmeen runta erayadiisii digniinta ahaa: ‘Qiyaasta aad wax ku qiyaastaan, isla qiyaastaas ayaa mar kale idiin lagu qiyaasi doonaa.’ Matayos 7:2.
“Calaamooyin iyo yaabab baa muuqday, kuwaas oo sii sheegaya masiibo iyo halaag. Habeenka dhexdiisa ayaa iftiin aan dabiici ahayn ka dul ifay macbudka iyo meeshii allabariga. Daruuraha dushooda xilliga qorrax-dhaca waxaa lagu arkay gaadhifardoodyo iyo rag dagaalyahanno ah oo isu urursanaya dagaal. Wadaaddadii habeenkii kaga adeegayay meesha quduuska ah ayaa ka argagaxay dhawaaqyo qarsoon; dhulkiina wuu gariiray, waxaana la maqlay codad tiro badan oo qaylinaya: ‘Aynu halkan ka tagno.’ Albaabkii weynaa ee bari, kaas oo aad u cuslaa si aan dhib yar loogu xidhin karin xataa labaatan nin, oo lagu adkeeyey birro waaweyn oo bir ah oo si qoto dheer loogu aasay sagxadda dhagax adag, ayaa saqdii dhexe iskii u furmay, iyada oo aan la arag wax sabab muuqata ah.—Milman, The History of the Jews, book 13.
“Muddo toddoba sannadood ah nin baa sii waday inuu kor iyo hoos ugu socdo jidadka Yeruusaalem, isagoo ku dhawaaqaya hoogagga ku soo degi lahaa magaalada. Maalin iyo habeenba wuxuu ku luuqayn jiray baroordiiqda murugada leh: ‘Cod bari ka imanaya! cod galbeed ka imanaya! cod afarta dabaylood ka imanaya! cod ka gees ah Yeruusaalem oo ka gees ah macbudka! cod ka gees ah aroosyada ragga iyo aroosyada dumarka! cod ka gees ah dadka oo dhan!’—Ibid. Uunkan la yaabka leh waa la xidhay oo waa la karbaashay, hase ahaatee cabasho keliya kama soo bixin bushimihiisa. Cay iyo xadgudub wuxuu kaga jawaabi jiray oo keliya: ‘Hoog, hoog Yeruusaalem!’ ‘hoog, hoog dadka deggan!’ Qayladiisii digniinta ma ay joogsan ilaa lagu dilay go’doomintii uu sii sheegay.” The Great Controversy, 29, 30.
Burburkii ugu dambeeyey ee Yeruusaalemta dhabta ah sannadkii 70 waxaa ka horreeyey “calaamooyin iyo yaabab” muujinayey “musiibo iyo halaag.” “Calaamooyinka” digniinta ah ayaa la muujiyey saddex sano iyo badh ka hor go’doomintii ugu horraysay, iyo saddexdaas sano iyo badh ee horseeday burburka. “Calaamooyinka” (jamac ahaan) ee tilmaamay burburka soo socda ma ahayn “calaamadda” digniinta u ah in la cararo, balse waxay ahaayeen ku dhawaaqid muujinaysa in xilligii tijaabadu si dhow u dhammaanayo.
Intii lagu jiray ku tumashada Yeruusaalemta ruuxiga ah laga bilaabo 538 ilaa 1798, “calaamaddii” digniinta ee lagu carari lahaa waxay ahayd markii karaahiyada baabba’a keentaa la muuqatay, markii “ninkaas dembiga” ahi “la muujiyey,” isagoo ah “wiilka halaagga; kaas oo ka gees yimaada oo isa sarraysiiya wax kasta oo Ilaah la yidhaahdo ama la caabudo; sidaas darteedna isaga oo Ilaah ah ayuu ku fadhiistaa macbudka Ilaah, isagoo isu muujinaya inuu Ilaah yahay.”
Sidaas daraaddeed markaad aragtaan karaahiyada baabba’a ee uu ka hadlay Daanyeel nebigu, iyadoo taagan meesha quduuska ah, (kii akhriyaa ha garto.) Matayos 24:15.
Markii Masiixiyiintii taariikhdaas ay aqoonsadeen “calaamadaas,” waxay u carareen cidlada muddo kun iyo laba boqol iyo lixdan sannadood ah.
Waxay kuwa doonayay inay aaminnimo ku sii nagaadaan uga baahnayd halgan quus ah si ay ugu adkaystaan khiyaanooyinka iyo karaahiyooyinka lagu qariyey dhar wadaadnimo oo lagu soo dhex geliyey kiniisadda. Kitaabka Quduuska ah looma aqbalin inuu yahay halbeegga iimaanka. Caqiidada xorriyadda diinta waxaa lagu naanaysi jiray bidco, kuwa taageerana waa la necbaa oo waa la mamnuuci jiray.
“Dagaal dheer oo qadhaadh dabadiis, tiradii yarayd ee aaminka ahayd waxay go’aansadeen inay gebi ahaanba joojiyaan xidhiidh kasta oo ay la lahaayeen kiniisadda riddowday, haddii ay weli diiddo inay iska xorayso beenta iyo sanamcaabudidda. Waxay garteen in kala-go’iddu ay tahay lama-huraan buuxda haddii ay doonayaan inay addeecaan ereyga Ilaah. Kuma ay dhicin inay u dulqaataan qaladaad nafahooda hallig u ah, ama inay dhigaan tusaale khatar gelinaya iimaanka carruurtooda iyo carruurta carruurtoodaba. Si ay u sugaan nabad iyo midnimo, waxay diyaar u ahaayeen inay sameeyaan tanaasul kasta oo waafaqsan daacadnimada Ilaah; hase yeeshee waxay dareemeen in xataa nabaddu ay noqon lahayd mid si aad ah qaali loogu iibsaday haddii lagu helo allabaryo mabda’a. Haddii midnimo lagu heli karo oo keliya isu tanaasulka runta iyo xaqnimada, markaas ha jiro kala-duwanaansho, iyo xataa dagaal.” The Great Controversy, 45.
Markii la soo dhowaanayey dhammaadka kun iyo laba boqol iyo lixdankii sano ee silcintii baabbeedka, waxaa jiray “calaamado” (jamac ahaan), oo sida ay ahayd “calaamadaha” dhammaadkii kun iyo laba boqol iyo lixdankii maalmood ee Roomaankii jaahilka ahaa ku tuntay Yeruusaalemta dhabta ah; “calaamadahaas” ma ay ahayn calaamado lagu cararo.
Badbaadiyuhu wuxuu bixiyaa calaamadaha imaatinkiisa, oo intaas ka sii badan, wuxuu gooyaa wakhtiga ay ugu horraysa calaamadahani soo muuqan doonto: “Isla markiiba dhibaatada maalmahaas dabadeed qorraxdu way madoobaan doontaa, dayaxuna iftiinkiisa ma bixin doono, xiddiguhuna samada way ka soo dhici doonaan, xoogagga samooyinkuna way gariiri doonaan; markaasaa calaamadda Wiilka Aadanaha samada ka muuqan doontaa; markaas qabiilooyinka dhulka oo dhammu way barooran doonaan, oo waxay arki doonaan Wiilka Aadanaha oo ku imanaya daruuraha samada isagoo leh xoog iyo ammaan weyn. Oo wuxuu malaa’igihiisa ku soo diri doonaa dhawaaq weyn oo buun ah, oo waxay kuwii uu doortay ka soo ururin doonaan afarta dabaylood, gees samada ka mid ah ilaa geesta kale.”
“Dhammaadkii silcintii weynayd ee baabbanimada, Masiixu wuxuu sheegay in qorraxdu madoobaan doonto, dayaxuna aanu iftiinkiisa bixin doonin. Markaas dabadeed, xiddiguhuna samada ayay ka soo dhici doonaan. Oo Wuxuu yidhi, ‘Ka barta masaal geedka berdaha; Marka laantiisu weli jilicsan tahay oo ay caleemo soo saarto, waxaad garanaysaan in xagaagu dhow yahay; sidaas oo kale idinkuna, markaad waxyaalahan oo dhan aragtaan, ogaada in Isagu dhow yahay, xataa albaabbada agtooda.’ Matayos 24:32, 33, margin.”
“Masiixu wuxuu bixiyey calaamadaha imaatinkiisa. Wuxuu caddeynayaa in aynu garan karno goorta uu dhow yahay, xataa albaabbada agtooda. Wuxuu ka yidhi kuwa calaamadahan arka, ‘Jiilkani ma idlaan doono ilaa waxyaalahan oo dhammu rumoobaan.’ Calaamadahani way soo muuqdeen. Haddaba waxaynu si hubaal ah u og nahay in imaatinka Rabbigu dhow yahay. ‘Samooyinka iyo dhulku way idlaan doonaan,’ ayuu leeyahay, ‘laakiin ereyadaydu ma idlaan doonaan.’” The Desire of Ages, 631, 632.
Markii “saddexda sano iyo badhkii Yeruusaalem lagu tuntayay” ee Rooma baabadeed ay dhammaanayeen, waxaa jiray taxane “calaamado” ah, kuwaas oo aqoonsaday imaatinka Masiixa oo furay taariikhdii Millerite-ka. Taariikhda Millerite-ka waa in maalmaha ugu dambeeya dib loogu celiyaa si xaraf-xaraf ah. “Calaamadahaas,” oo soo muuqday “gabagabadii cadaadintii weynayd ee baabadeed,” waxaa hore u sii tusaaleeyey “calaamado” soo baxay markii ay soo xidhmayeen saddexda sano iyo badhkii lagu tuntayay Yeruusaalem intii u dhexaysay sannadihii 66 ilaa 70 ee Rooma jaahiliga ah. Sidaas darteed, iyadoo lagu salaynayo laba markhaati, waxaa jiri doona “calaamad” ah calanka kor loo taagay saacadda dhulgariirka weyn, taas oo ah calaamadda digniinta ah ee baxsadka ee taariikhda Rooma casriga ah; waxaana sidoo kale jiri doona “calaamado,” jamac ahaan, kuwaas oo dhacaya marka ay soo xidhmayso muddada cadaadiska ee Rooma casriga ah maalmaha ugu dambeeya.
Waxaannu daraasaddan ku sii wadi doonnaa maqaalka xiga.
“Akhriya cutubka 21aad ee Luukos. Gudihiisa Masiixu wuxuu ku bixiyaa digniintan, ‘Iska jira naftiinna, yaanay marna qalbiyadiinnu ku cuslaan xad-dhaaf, iyo sakhraannimo, iyo welwelka noloshan, oo sidaas maalintaasu idiinku iman iyada oo aanad filaynin. Waayo, sida dabin bay ugu iman doontaa kuwa dhulka oo dhan deggan oo dhan. Sidaas darteed soo jeeda, oo had iyo goor tukada, inaad mudan tihiin in aad ka baxsataan waxyaalahan oo dhan, oo aad Wiilka Aadanaha hortiisa istaagtaan’ (Luukos 21:34–36).”
“Calaamooyinka wakhtiyadu waxay ku rumoobayaan dunideenna, hase yeeshee kaniisaduhu guud ahaan waxaa lagu metelay inay hurdaan. Miyeynaan digniin ka qaadan waayo-aragnimada bikradaha nacasyada ah, kuwaas oo markii qayladii timid, ‘Bal eega, aroosku waa imanayaa; u baxa inaad la kulantaan,’ ogaaday inayan laambadahooda saliid ku jirin? Intay tageen inay saliid soo iibsadaan, arooskiina wuxuu la galay cashada arooska bikradihii xigmadda lahaa, albaabkiina waa la xidhay. Markii bikradihii nacasyada ahaa gaadheen hoolkii diyaafadda, waxaa lagu siiyey diidmo aanay filayn. Sayidkii diyaafaddu wuxuu ku dhawaaqay, ‘Idin garan maayo.’ Waxaa looga tegey iyagoo dibadda taagan jidkii madhnaa, gudcurkii habeenka madoobaa dhexdiisa.” Manuscript Releases, volume 15, 229.