We are taking time to set forth the structure of Daniel chapter eleven, as we address verse forty. Verse forty is the parallel of verse fourteen of Daniel chapter eight, in the prophetic sense that the light, which Christ, as the Lion of the tribe of Judah unsealed in 1798, was based upon Daniel chapter eight verse fourteen, so too, the light which He unsealed in 1989 was based upon verse forty.

Waxaan waqti u qaadanaynaa inaan soo bandhigno qaab-dhismeedka cutubka kow iyo tobnaad ee Daanyeel, innagoo ka hadlayna aayadda afartanaad. Aayadda afartanaad waa isbarbardhigga aayadda afar iyo tobnaad ee cutubka siddeedaad ee Daanyeel, marka loo eego macnaha nebinnimada; sida nuurka uu Masiixu, isagoo ah Libaaxa qabiilka Yahuudah, furay sannadkii 1798 uu ugu salaysnaa Daanyeel cutubka siddeedaad aayadda afar iyo tobnaad, sidaas oo kale nuurka uu furay 1989 wuxuu ku salaysnaa aayadda afartanaad.

As we have pointed out, but not actually addressed in a previous article, when employing the latter rain methodology of “line upon line,” verse forty sets forth two distinct lines, for it contains the time of the end for both the movement of the first angel and the movement of the third angel.

Sida aynu tilmaannay, hase yeeshee aynaan si dhab ah uga hadlin maqaal hore, marka la adeegsanayo hab-raaca roobka dambe ee “xarriiqba xarriiq,” aayadda afartan waxay soo bandhigaysaa laba xarriiq oo kala duwan, waayo waxay ka kooban tahay wakhtiga dhammaadka ee dhaqdhaqaaqa malaa’igta kowaad iyo weliba dhaqdhaqaaqa malaa’igta saddexaad.

When we bring together verse forty’s time of the end in 1798, and its time of the end in 1989, we find that Daniel chapter eight, verse fourteen, aligns with Daniel chapter eleven, verse forty, for they both represent the knowledge that is unsealed in the prophetic history of the three angels of Revelation fourteen. They are also connected by the fact that verse fourteen is the “mareh” vision of Christ’s sudden “appearance” to the temple, and verse forty is the “chazon” vision of the twenty five hundred and twenty years of prophetic history. One is a point in time, the other is a period of time.

Marka aynu isu geyno “wakhtiga dhammaadka” ee aayadda afartanaad oo ah 1798, iyo “wakhtiga dhammaadka” ee 1989, waxaynu ogaanaynaa in Daanyeel cutubka siddeedaad, aayadda afar iyo tobnaad, ay la jaanqaaddo Daanyeel cutubka kow iyo tobnaad, aayadda afartanaad; waayo labaduba waxay metelaan aqoonta la furfuro taariikhda nebiyadeed ee saddexda malaa’igood ee Muujintii afar iyo tobnaad. Waxa kale oo ay ku xiran yihiin xaqiiqda ah in aayadda afar iyo tobnaad ay tahay aragtida “mareh” ee “muuqashada” kediska ah ee Masiixa ee macbudka, halka aayadda afartanaad ay tahay aragtida “chazon” ee laba kun iyo shan boqol iyo labaatan sannadood ee taariikhda nebiyadeed. Mid waa hal dhibic oo waqti ah, tan kalena waa muddo waqti ah.

One represents the restoration and cleansing of the temple, the other the destruction and trampling down of the temple. One represents the twenty-three hundred years, and the other the twenty-five hundred and twenty years. One is represented by the river Ulai, the other by the river Hiddekel. One represents humanity, the other represents divinity. Rightly understood, verse forty in connection with verse fourteen is amazingly profound. 1798 represents the work of divinity, and 1989 represents the rebellion of humanity.

Mid wuxuu u taagan yahay soo celinta iyo nadiifinta macbudka, kan kalena burburinta iyo ku tuntidda macbudka. Mid wuxuu u taagan yahay laba kun iyo saddex boqol oo sannadood, kan kalena laba kun iyo shan boqol iyo labaatan sannadood. Mid waxaa lagu matalay webiga Ulai, kan kalena webiga Hiddekel. Mid wuxuu u taagan yahay dadnimada, kan kalena wuxuu u taagan yahay ilaahnimada. Marka si sax ah loo fahmo, aayadda afartan oo lala xiriiriyo aayadda afar iyo tobnaad waa mid si yaab leh u qoto dheer. 1798 wuxuu u taagan yahay shuqulka ilaahnimada, 1989-na wuxuu u taagan yahay fallaagowga dadnimada.

We identified in the previous article that the description of the conquering of three obstacles by the king of the north is represented in a sequential fashion, but that the actual application of the events portrayed need to be carefully applied, for verses forty-two through and including verse forty-four, are actually aligned with verse forty-one, which is the soon-coming Sunday law in the United States. It is there that the threefold union is accomplished, and there where the loud cry message of the “east” and “north” begins.

Waxaan maqaalkii hore ku caddeynnay in sifaynta ka adkaanshaha saddex caqabadood ee boqorka woqooyi loo soo bandhigay si taxane ah, hase yeeshee ku-dabbaqidda dhabta ah ee dhacdooyinka la sawiray ay u baahan tahay in si taxaddar leh loo dabaqo; waayo aayadaha afartan iyo laba ilaa iyo ku jirta aayadda afartan iyo afar, dhab ahaan waxay la jaanqaadaan aayadda afartan iyo kow, taas oo ah sharciga Axadda ee dhowaan iman doona ee dalka Maraykanka. Halkaas ayaa midowga saddex-geesoodka ahi ku rumoobaa, waana halkaas meesha farriinta qaylada weyn ee “bariga” iyo “woqooyi” ka bilaabato.

In Daniel eleven, it has been recognized by Adventist students through the years that Daniel employs a specific technique in his illustrations of Rome. Uriah Smith takes note of it in the book Daniel and Revelation. Daniel first identifies how Rome takes control of the world, and then in the following verses he drops back to the beginning of the history identifying the political conquering, and identifies how Rome interacts with God’s people during that very same history. Then ultimately, he identifies how Rome comes to its end. The principal Daniel employs is called, “repeat and enlarge.”

Daaniyeel kow iyo tobnaad, ardayda Adventist-ku sannadihii la soo dhaafay waxay garteen in Daaniyeel uu adeegsado farsamo gaar ah marka uu sawirayo Rooma. Uuriyaah Ismiidna arrintaas ayuu ku xusaa buugga Daniel and Revelation. Marka hore Daaniyeel wuxuu tilmaamaa sida Rooma u hanato talada dunida, dabadeedna aayadaha ku xiga ayuu dib ugu noqdaa bilowgii taariikhda, isagoo tilmaamaya qabsashadii siyaasadeed, isla markaana muujinaya sida Rooma ula macaamisho dadka Ilaah intii lagu jiray isla taariikhdaas. Ugu dambayntiina, wuxuu tilmaamaa sida Rooma ku timaaddo dhammaadkeeda. Mabda’a uu Daaniyeel adeegsadaa waxaa la yidhaahdaa, “ku celi oo sii ballaadhi.”

This three-step technique is identified in verses forty to forty-five. Verses forty to forty-three, identify the three-step process of Modern Rome capturing planet earth, then in verse forty-four, Daniel drops back to verse forty-one, when the “tidings” that are then proclaimed by the ensign of the one hundred and forty-four thousand, and when the papacy then goes forth with great fury to destroy and utterly make away many. Then in verses forty-five, and chapter twelve, verse one, the papacy comes to his end with none to help, between the seas and the glorious holy mountain, as human probation closes.

Farsamadan saddexda tallaabo ah waxaa lagu aqoonsaday aayadaha afartan ilaa shan iyo afartan. Aayadaha afartan ilaa saddex iyo afartan waxay tilmaamayaan habka saddexda tallaabo ah ee Rooma Casriga ahi ku qabsanayso dunida oo dhan; dabadeed aayadda afartan iyo afartan, Daanyeel wuxuu dib ugu noqonayaa aayadda afartan iyo kow, marka “wararka” markaas la naadinayo ay calanka kuwa boqol iyo afartan iyo afar kun ku dhawaaqaan, iyo marka baabasiintu markaas ay ku soo baxdo cadho weyn si ay dad badan u baabi’iso oo gebi ahaanba u dabar-gooyso. Dabadeed aayadda shan iyo afartan, iyo cutubka laba iyo tobnaad, aayadda koowaad, baabasiintu waxay ku timaaddaa dhammaadkeeda iyadoo aanay jirin cid caawisa, inta u dhaxaysa badaha iyo buurta quduuska ah ee ammaanta leh, marka tijaabada nimcadu u xidhmayso aadanaha.

In verse thirty, of Daniel eleven, we find the beginning of a history that Sister White quotes word for word through to verse thirty-six, and then writes, “scenes similar to those described in these verses will take place.” Verse thirty and thirty-one identify the historical transition from pagan Rome to papal Rome as the fourth and fifth kingdoms of Bible prophecy, respectively. Verse thirty-one describes the history which represents how papal Rome was placed upon the throne of the earth in the year 538.

Aayadda soddonaad ee Daanyeel kow iyo tobnaad, waxaynu ka helaynaa bilowga taariikh ay Walaasha White erey erey u soo xigatay ilaa aayadda soddon iyo lixaad, dabadeedna waxay qortay, “muuqaallo la mid ah kuwa aayadahan lagu tilmaamay ayaa dhici doona.” Aayadaha soddonaad iyo kow iyo soddonaad waxay tilmaamayaan kala-guurka taariikheed ee ka yimid Roomaankii jaahilka ahaa una gudbay Roomaankii baadariga ahaa, iyagoo kala ah boqortooyooyinka afraad iyo shanaad ee waxsii sheegidda Kitaabka Quduuska ah. Aayadda kow iyo soddonaad waxay sharraxaysaa taariikhda ka dhigan sida Roomaankii baadariga ahaa loogu fadhiisiyey carshiga dunida sannadkii 538.

In verse thirty-one, the first thing identified is when Clovis, king of the Franks (modern France), stood up for the papacy in the year 496. Clovis then converted from outright paganism to the hidden paganism of Catholicism (the religion of his wife Clotilda). He then dedicated his throne to lifting up the papacy to the throne of the earth. Clovis was represented by the “arms,” in the verse, for he dedicated his arm of military might and his arm of monetary might to the work he then undertook.

Aayadda kow iyo soddonaad, waxa ugu horreeya ee la tilmaamay waa markii Clovis, boqorkii Faransiiska (Faransiiska casriga ah), uu u istaagay taageeridda baabtiiska sannadkii 496. Clovis dabadeed wuxuu ka soo jeestay jaahilnimadii muuqata una gudbay jaahilnimada qarsoon ee Katooligga (diintii xaaskiisa Clotilda). Markaas wuxuu carshigiisii u hibeeyey kor u qaadidda baabtiiska si uu u gaadho carshiga dhulka. Clovis waxaa aayaddaas ku metelayey “gacmaha,” waayo wuxuu u hibeeyey cududdiisii xoogga ciidan iyo cududdiisii xoogga maalba hawshii uu markaas qaaday.

Clovis’ initial work represented the work of all the kings of formerly pagan Europe who were destined to provide various supports for the whore of Rome as the history unfolded. Clovis, and thereafter France, was anointed by the Catholic church with the title of the first-born of the Catholic church, and also the eldest daughter of the Catholic church. He was the symbol of the first of many kings to commit fornication with the whore of Tyre.

Hawshii hore ee Clovis waxa ay astaan u ahayd hawshii ay qabteen dhammaan boqorradii Yurub ee markii hore jaahilka ahaa, kuwaas oo loo qaddaray inay siiyaan taageerooyin kala duwan dhilladii Rooma sida taariikhdu u socotay. Clovis, dabadeedna Faransiiska, waxa kaniisadda Kaatooliggu ku subagtay cinwaanka curadka kaniisadda Kaatooligga, iyo weliba gabadha ugu weyn ee kaniisadda Kaatooligga. Isagu waxa uu ahaa astaantii boqorkii ugu horreeyey ee boqorro badan ka mid ah oo la sinaysta dhilladii Turos.

In this prophetic sense Clovis had been represented by Ahab, who also had committed fornication with Jezebel (symbol of the Catholic church in the book of Revelation), and who was also the premier king of ten tribes, as Clovis became the premier symbol of the ten horns (see Daniel chapter seven) of pagan Rome. Those kings of Europe would ultimately establish the whore of Babylon on the throne of the earth. In this sense Ahab, and Clovis both represent the United States, who commits fornication with the papacy in the last days.

Macnahan nebiyadeedkan Clovis waxaa lagu matalay Axaab, kaas oo isna sino la galay Yesebeel (astaanta kaniisadda Katooliga ee ku jirta kitaabka Muujintii), kaas oo sidoo kalena ahaa boqorkii ugu horreeyey ee tobanka qabiil, sida Clovis uu u noqday astaanta ugu horraysa ee tobanka gees (eeg Daanyeel cutubka toddobaad) ee Roomaankii jaahiliga ahaa. Boqorradaas Yurub ugu dambayntii waxay dhulka carshigiisa ku taagi lahaayeen dhilladii Baabuloon. Macnahan gudaheeda Axaab iyo Clovis labaduba waxay matalaan Maraykanka, kaas oo maalmaha ugu dambeeya sino la gala baabanimada.

Ronald Reagan began the fornication, and it will be the last president that forces the other nine kings of the United Nations to also commit the same act. Reagan was president at the time of the end in 1989, and he therefore must prophetically represent the last president in the history where the other nine kings accomplish the same act, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. Reagan was a wealthy, well-known media personality, highly recognized for his own peculiar style of speaking, who initially was in the Democratic party, who eventually switched to the Republican party.

Ronald Reagan ayaa bilaabay sinooyinka, oo waxay ahaan doontaa madaxweynihii ugu dambeeyey kan ku qasba sagaalka boqor ee kale ee Qaramada Midoobay inay iyaguna sameeyaan isla falkaas. Reagan wuxuu madaxweyne ahaa wakhtigii dhammaadka sannadkii 1989, sidaas daraaddeedna waa inuu si nebinnimo ah u metelaa madaxweynihii ugu dambeeyey ee taariikhda marka sagaalkaas boqor ee kale ay dhammaystiraan isla falkaas, waayo Ciise mar walba dhammaadka wax ayuu ku tusaaleeyaa bilowga wax. Reagan wuxuu ahaa nin maalqabeen ah, shakhsiyad warbaahineed oo caan ah, aad loogu yiqiin habkiisa gaarka ah ee hadalka, kaas oo markii hore ka tirsanaa xisbiga Dimuqraadiga, dabadeedna ugu dambayntii u wareegay xisbiga Jamhuuriga.

In verse thirty-one, the arms that stood for the papacy would pollute the sanctuary of strength. Prophetically the sanctuary of strength for both pagan Rome and papal Rome was the City of Rome. This is based upon the fact that both Rome’s ruled for a specific period of time from the City of Rome, and when they ruled from the City of Rome, they were essentially invincible.

Aayadda kow iyo soddonaad, gacmaha u taagnaa baabbanimada waxay wasakheyn doonaan meesha quduuska ah ee xoogga. Si nebiyad ahaan ah, meesha quduuska ah ee xoogga ee Roomaankii jaahilka ahaa iyo Roomaankii baabbanimada labadaba waxay ahayd Magaalada Rooma. Tani waxay ku salaysan tahay xaqiiqda ah in labada Roomaba ay ka talinayeen muddo cayiman iyagoo ka talinaya Magaalada Rooma, oo markii ay ka talinayeen Magaalada Rooma, waxay asal ahaan ahaayeen kuwo aan laga adkaan karin.

Pagan Rome began its three hundred and sixty year rule at the Battle of Actium, in the year 31 BC. Daniel chapter eleven, verse twenty-four identifies that they would forecast their devices from their stronghold, which was the City of Rome, for a “time.” A prophetic “time,” is three hundred and sixty years, and three hundred and sixty years after the Battle of Actium, where Antony and Cleopatra were defeated, Constantine moved out of the City of Rome to the City of Constantinople and the period of pagan Rome’s invincibility was over.

Roomaankii jaahiliga ahaa wuxuu bilaabay xukunkiisii saddex boqol iyo lixdanka sano ahaa Dagaalkii Actium, sannadkii 31 BC. Daanyeel cutubka kow iyo tobnaad, aayadda afar iyo labaatanaad, ayaa tilmaamaysa in ay xeeladahooda ka sii saadaalin doonaan qalcaddooda, taas oo ahayd Magaalada Rooma, muddo “waqti” ah. “Waqti” nebiyadeed waa saddex boqol iyo lixdan sannadood, saddex boqol iyo lixdan sannadood kaddib Dagaalkii Actium, halkaas oo Antony iyo Cleopatra lagu jebiyey, Constantine wuxuu ka guuray Magaalada Rooma una guuray Magaalada Constantinople, waxaana dhammaaday muddadii aan laga adkaan karin ee Roomaankii jaahiliga ahaa.

When the third geographical obstacle for papal Rome (the Goths), were driven out of the City of Rome in the year 538, papal Rome’s twelve hundred and sixty year rule of supremacy began and continued until 1798, when the pope was removed from the City of Rome, thus delivering the prophetic deadly wound to the papal beast, and in the next year, 1799, that pope (the woman who had ridden the beast) died in captivity.

Markii caqabaddii juqraafiyeed ee saddexaad ee Roomaanka baadariga (Goths) laga eryay Magaalada Rooma sannadkii 538, waxaa bilaabmay xukunkii sarreynta ee Roomaanka baadariga ee kun laba boqol iyo lixdan sannadood socday, wuxuuna sii socday ilaa 1798, markaas oo baadarigii laga qaaday Magaalada Rooma, sidaasna loogu geystay bahalkii baadariga dhaawicii dhimashada lahaa ee nebiyadu sii sheegeen; sannadkii xigayna, 1799, baadarigaas (naagtii bahalka fuushay) wuxuu ku dhintay maxaabiisnimo.

The arms (Clovis) which stood for the papacy were to pollute the sanctuary of strength, and Constantine began that work by philosophically identifying the city as a lesser city than Constantinople, and from that point on, the warfare of that history that was carried out by the enemies of Rome was always focused upon attacking the City of Rome, and by the year 476, there was never again an actual Roman descendant that ruled in the city, until the year 538, when the city became the sanctuary of strength for papal Rome.

Gacmihii (Clovis) oo matalayay baabtiisnimada waxay ahayd inay nijaaseeyaan meesha quduuska ah ee xoogga, waxaana Constantine bilaabay hawshaas isagoo si falsafadeysan magaalada ugu aqoonsaday magaalo ka hooseysa Constantinople; waxaana wixii markaas ka dambeeyey dagaalladii taariikhdaas ee ay wadeen cadaawayaashii Rooma had iyo jeer diiradda lagu saaray weerarka Magaalada Rooma; oo sannadkii 476 dabadeed mar dambe weligeed ma jirin farac Roomaani ah oo dhab ahaan ka talinayay magaalada, ilaa sannadkii 538, markaasoo magaaladu noqotay meesha quduuska ah ee xoogga u ah Rooma baabtiisnimada.

Ahab, Clovis, and France typify the United States, and the United States’ sanctuary of strength is the Constitution of the United States. That document is a divine document, and it is a waymark of prophetic history. Since Ronald Reagan stood up for the papacy in the history leading up to 1989, the Constitution has been under a constant escalating attack, as was the sanctuary of strength in the demise and fall of pagan Rome. When the soon coming Sunday law in the United States is enforced, the Constitution will be fully overthrown. From the time of Reagan until that Sunday law, the history from the year 330 to 538 is repeated. In the year 538, the papacy was placed upon the throne, thus typifying the healing of its deadly wound at that Sunday law.

Axaab, Clovis, iyo Faransiisku waxay tusaale u yihiin Maraykanka, hoyga xoogga ee Maraykankuna waa Dastuurka Maraykanka. Dukumeentigaasu waa dukumeenti rabbaani ah, waana calaamad jid muujinaysa taariikhda waxsii sheegidda. Tan iyo markii Ronald Reagan uu u istaagay taageeridda baabbanimada taariikhda horseedaysa 1989, Dastuurku waxa uu ku jiray weerar joogto ah oo sii xoogaysanaya, sida hoygii xoogga uu ugu jiray dabar go’a iyo dhicitaankii Roomaankii jaahiliga ahaa. Marka sharciga Axadda ee dhowaan imanaya ee Maraykanka la dhaqan geliyo, Dastuurka si buuxda ayaa loo afgembin doonaa. Laga bilaabo wakhtigii Reagan ilaa sharcigaas Axadda, taariikhdii sannadihii 330 ilaa 538 ayaa dib loo soo celinayaa. Sannadkii 538, baabbanimada waxaa la dul fadhiisiyey carshiga, sidaas awgeedna waxay tusaale u tahay bogsiinta dhaawaceedii dilaaga ahaa wakhtigaas sharciga Axadda.

The period from Ronald Reagan to the Sunday law is a prophetic period that is specifically identified by God’s prophetic Word. The “arms,” represented by Clovis were also to take away “the daily,” from the formerly pagan kingdom of the Roman Empire. The religion of the empire had been pagan from the very outset, and Clovis began the work of replacing the religion of open paganism with the religion of Catholicism, which is simply cloaked paganism.

Muddada ka bilaabmaysa Ronald Reagan ilaa sharciga Axadda waa muddo nebiyadeed oo si gaar ah loogu aqoonsaday Erayga nebiyadeed ee Ilaah. “Gacmaha,” oo uu matalayey Clovis, waa inay sidoo kale ka qaadaan “tan joogtada ah” boqortooyadii hore ee jaahiliga ahayd ee Boqortooyada Roomaanka. Diinta boqortooyadu tan iyo bilowgeedii hore waxay ahayd jaahili, Clovisna wuxuu bilaabay hawshii lagu beddelayay diinta jaahilinimada cad diinta Kaatooligga, taas oo si fudud u ah jaahilinimo huwan astur.

The United States fully removes the religion of Protestantism when it enforces the mark of papal authority at the soon coming Sunday law, for the only definition of the word “Protestant,” is to protest Rome. If you accept the mark of Rome’s authority, you are not protesting Rome. In Amos chapter three, verse three, Amos asks the rhetorical question: “Can two walk together, except they be agreed?”

Maraykanku si buuxda ayay uga saartaa diinta Protestantiisamka marka ay dhaqan-geliso calaamadda awoodda baabtiiska ee sharciga Axadda ee dhowaan imanaya, waayo qeexidda keliya ee erayga “Protestant” waa in laga soo horjeesto Rooma. Haddii aad aqbasho calaamadda awoodda Rooma, adigu Rooma kama soo horjeedid. Amos cutubka saddexaad, aayadda saddexaad, Amos wuxuu waydiinayaa su’aal hadal-murtiyeed ah: “Laba ma wada socon karaan, haddaanay heshiis ahayn?”

“In the movements now in progress in the United States to secure for the institutions and usages of the church the support of the state, Protestants are following in the steps of papists. Nay, more, they are opening the door for the Papacy to regain in Protestant America the supremacy which she has lost in the Old World.” The Great Controversy, 573.

“Dhaqdhaqaaqyada hadda ka socda Maraykanka ee lagu doonayo in hay’adaha iyo caadooyinka kaniisadda loo sugo taageerada dawladda, Protestants-ku waxay raacayaan raadadkii papists-ka. Waxaa intaas dheer, waxay albaabka u furayaan Baabtiisnimada Roomaanka si ay mar kale uga hesho Ameerika Protestanka ah sarrayntii ay ku weyday Dunidii Hore.” The Great Controversy, 573.

When the religion of paganism was taken away as the official religion of the realm in the year 508, it typified that the restraint, represented by Paul in Second Thessalonians chapter two had been taken away in advance of the revealing of the man of sin at the soon coming Sunday law in the United States. The subjection of the openly pagan religion, transitioning to the hidden pagan religion of Catholicism did not happen instantly, and it is marked in history as beginning with Clovis’ conversion to Catholicism in the year 496, and fully accomplished by the year 508.

Markii diintii heethennimada laga qaaday inay noqoto diinta rasmiga ah ee boqortooyada sannadkii 508, waxay astaan u ahayd in xannibaaddii, taas oo Bawlos ku tilmaamay 2 Tesaloniika cutubka labaad, horay loo qaaday ka hor intaanu muuqan ninkii dembiga xilligii dhowaa ee imanayey ee sharciga Axadda ee Maraykanka. Hoos-geyntii diinta si cad u heethennimada ah, iyadoo u gudbaysay diinta heethennimada qarsoon ee Kaatooligga, si degdeg ah uma dhicin, waxaana taariikhda lagu calaamadeeyey inay bilaabatay markii Clovis uu u soo jeestay Kaatooligga sannadkii 496, isla markaana si buuxda loo dhammaystiray sannadkii 508.

Thus, from the Reagan years, beginning in 1989, until the soon coming Sunday law, genuine Protestantism will be fully restrained in the United States. At that time the Constitution, the “sanctuary of strength” for the United States, will be overturned, and the fourth work of the “arms” of verse thirty-one will be accomplished, as the “arms” then place the papacy upon the throne of the earth, as was the case in the year 538.

Sidaas darteed, laga bilaabo sannadihii Reagan, oo ka bilaabmaya 1989, ilaa sharciga Axadda ee dhawaan imanaya, Protestantism-ka dhabta ahi si buuxda ayaa loogu xakamayn doonaa Maraykanka. Wakhtigaas Dastuurka, oo ah “meesha quduuska ah ee xoogga” u ah Maraykanka, waa la afgembiyi doonaa, waxaana markaas la dhammaystiri doonaa hawsha afraad ee “gacmaha” ee aayadda kow iyo soddonaad, iyadoo “gacmuhu” markaas baabanimada ku fadhiisinayaan carshiga dunida, sidii ay ahayd sannadkii 538.

Once the papacy took the throne in the year 538, the narrative in Daniel switches from describing how the papacy captured the world, to the subject of how the papacy persecuted God’s people in that history. In verse fourteen, of chapter ten of Daniel, Gabriel had informed Daniel that the purpose of the vision he was about to present was to demonstrate “what would befall God’s people in the latter days.”

Markii baabannimadu carshiga qabsadeen sannadkii 538, sheekada ku jirta Daanyeel waxay ka weecataa sharraxaadda sida baabannimadu dunida u qabsatay, una gudubtaa mowduuca ku saabsan sida baabannimadu dadka Ilaah ugu silcisay taariikhdaas. Aayadda afar iyo tobnaad ee cutubka tobnaad ee Daanyeel, Jibriil wuxuu Daanyeel u sheegay in ujeeddada aragtida uu damacsanaa inuu soo bandhigo ay ahayd in la muujiyo “waxa dadka Ilaah ku dhici doona maalmaha ugu dambeeya.”

Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

Haddaba waxaan u imid inaan ku fahamsiiyo waxa dadkaaga ku dhici doona maalmaha dambe; waayo riyadu weli waxay ku saabsan tahay maalmo badan. Daanyeel 10:14.

Verse thirty-two through to verse thirty-six are the verses that Sister White directly say will be repeated, and those verses describe the persecution of the twelve hundred and sixty year rule of the papacy from the time it was placed on the throne in the year 538, until it received its deadly wound in 1798.

Aayadaha soddon iyo laba ilaa aayadda soddon iyo lix waa aayadaha ay Sister White si toos ah u tidhaahdo waa la soo celin doonaa, aayadahaasuna waxay qeexayaan silcintii lagu jiray xukunkii baabanimada ee kun iyo laba boqol iyo lixdanka sannadood, laga bilaabo wakhtigii lagu fadhiisiyey carshiga sannadkii 538, ilaa ay heshay dhaawaceedii dilka ahaa sannadkii 1798.

And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:32–36.

Kuwii si shar leh ugu xadgudba axdiga wuxuu ku fasahaadin doonaa sasabasho; laakiinse dadka Ilaahooda yaqaanna way xoogaysan doonaan oo waxay samayn doonaan waxyaalo waaweyn. Kuwii dadka ka mid ah oo waxgaradka ahna kuwo badan bay wax bari doonaan; hase yeeshee, waxay ku dhici doonaan seef, iyo olol, iyo maxaabiisnimo, iyo dhac, maalmo badan. Haddaba markay dhacaan, waxaa lagu caawin doonaa kaalmo yar; laakiinse kuwo badan ayaa sasabasho ugu dhegi doona iyaga. Oo qaar ka mid ah kuwa waxgaradka ah way dhici doonaan, in iyaga lagu tijaabiyo, oo lagu sifeeyo, oo lagu caddeeyo, ilaa wakhtiga dhammaadka; maxaa yeelay, weli waxay taallaa wakhti la doortay. Boqorkuna wuxuu yeeli doonaa sida uu doonayo; oo isagu isagaa iswiineyn doona, oo wuxuu iska weynayn doonaa ilaah kasta ka sarreeya, oo wuxuu waxyaalo yaab leh kaga hadli doonaa Ilaaha ilaahyada ka gees ah, oo wuu liibaani doonaa ilaa cadhadu dhammaato; waayo, wixii la qoondeeyey waa la samayn doonaa. Daanyeel 11:32–36.

The verses describe the persecution of the Dark Ages, and verse thirty-six then identifies that the papacy would prosper until God’s first indignation against the northern kingdom of Israel was accomplished in 1798. Daniel first identified how the papacy was placed upon the throne of the earth, then how the papacy interacted with God’s people, and then the final fall of the papacy. Verse forty through forty-three of Daniel eleven, identifies how the papacy takes control of the world, then verse forty-four identifies how she persecutes God’s latter-day people, and then verse forty-five identifies how she comes to her final end, with none to help.

Aayadahani waxay sharraxayaan silcintii qarniyadii Mugdiga, aayadda soddon iyo lixaadna markaas waxay caddeynaysaa in baabbanimadu ay barwaaqoobi doonto ilaa xanaaqii ugu horreeyey ee Ilaah ee ka geesta ahaa boqortooyadii woqooyi ee Israa’iil lagu dhammeeyo sannadkii 1798. Daniel marka hore wuxuu tilmaamay sida baabbanimada loogu fadhiisiyey carshiga dunida, dabadeedna sida baabbanimadu ula macaamishay dadka Ilaah, ugu dambayntiina dhicitaankii ugu dambeeyey ee baabbanimada. Aayadaha afartan ilaa saddex iyo afartan ee Daanyeel kow iyo toban waxay tilmaamayaan sida baabbanimadu gacanta ugu dhigato dunida, dabadeed aayadda afar iyo afartan waxay tilmaamaysaa sida ay u silciso dadka Ilaah ee maalmaha ugu dambeeya, ugu dambayntiina aayadda shan iyo afartan waxay tilmaamaysaa sida ay ku timaaddo dhammaadkeeda ugu dambeeya, iyadoo aanay jirin cid caawisa.

The Hebrew word “truth,” was created by the Wonderful Linguist by bringing the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet together to create the word “truth.” Thirteen is a symbol of rebellion, and the first represents the last.

Ereyga Cibraaniga ah ee “runta” waxaa abuuray Af-yaqaanka Cajiibka ah isaga oo isu keenay xarafka koowaad, kan saddex iyo tobnaad, iyo kan ugu dambeeya ee alifbeetada Cibraaniga si uu u sameeyo erayga “runta.” Saddex iyo toban waa astaan fallaagonimo, kan koowaadna wuxuu metelaa kan ugu dambeeya.

Verse thirty-one describes the end of pagan Rome as the fourth kingdom of Bible prophecy, and verse thirty-six identified the end of papal Rome as the fifth kingdom of Bible prophecy. Between the first description of the fall of Rome and the last description of the fall of Rome is the rebellion, represented by the papacy murdering millions of God’s people in the history between the beginning and ending. The application of these verses bears the signature of “truth.”

Aayadda kow iyo soddonaad waxay sharraxaysaa dhammaadka Roomaankii jaahiliga ahaa isagoo ah boqortooyadii afraad ee waxsii sheegista Kitaabka Quduuska ah, aayadda lix iyo soddonaadna waxay tilmaantay dhammaadka Roomaankii baadariga ahaa isagoo ah boqortooyadii shanaad ee waxsii sheegista Kitaabka Quduuska ah. Inta u dhexaysa sharraxaaddii ugu horraysay ee dhicitaankii Rooma iyo sharraxaaddii ugu dambaysay ee dhicitaankii Rooma waxaa ku jira fallaagadaas, taas oo uu matalayo baadarinimadu iyadoo dishay malaayiin ka mid ah dadka Ilaah taariikhda u dhexaysa bilowga iyo dhammaadka. Ku-dhaqanka aayadahan waxa uu xanbaarsan yahay saxeexa “runta.”

Verse forty to forty-five, which is illustrated by verses thirty to thirty-six, begins with the fall of the papacy, and it ends with the fall of the papacy. In the middle of the history beginning in 1798, through the close of probation is the rebellion of Modern Rome, once again murdering God’s people. The application of these verses also bear the signature of “truth,” and they align with one another to provide two witnesses which establish the “truth,” and both lines are describing Rome, which is the symbol that will “establish the vision”.

Aayadaha afartanka ilaa afartan iyo shanaad, kuwaas oo lagu muujiyey aayadaha soddonka ilaa soddon iyo lixaadka, waxay ka bilaabmaan dhicitaankii baabbanimada, waxayna ku dhammaadaan dhicitaankii baabbanimada. Bartamaha taariikhda ka bilaabmaysa 1798, ilaa xidhitaanka wakhtiga nimcada, waxaa ku jira kacdoonka Rooma Casriga ah, oo mar kale dilaysa dadka Ilaah. Adeegsiga aayadahan wuxuu kaloo xanbaarsan yahay saxeexa “runta,” waxayna iswaafaqaan si ay u bixiyaan laba markhaati oo dhidibada u taaga “runta,” labada sadarba waxayna sharxayaan Rooma, taas oo ah astaanta “xaqiijin doonta muujintii”.

And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

Oo wakhtiyadaasna dad badan ayaa kacaya oo ka gees noqonaya boqorka koonfureed; sidoo kale kuwii dadkaaga wax dhaca ayaa is-weynayn doona inay aragtida sugaan; laakiinse way dhici doonaan. Daanyeel 11:14.

The prophetic phenomenon that Daniel employs in chapter eleven, is used more than in just verses thirty to thirty-six, and then in forty to forty-five. Verses fourteen through nineteen, identify how pagan Rome took control of the world, then verses twenty to twenty-four identify how pagan Rome dealt with God’s people, and from verse twenty-four to verse thirty the fall of pagan Rome is set forth.

Muuqaalka nebiyadeed ee Daanyeel ku adeegsado cutubka kow iyo tobnaad, laguma koobo oo keliya aayadaha soddon ilaa soddon iyo lix, dabadeedna afartan ilaa afartan iyo shan. Aayadaha afar iyo toban ilaa sagaal iyo toban waxay muujinayaan sida Roomaankii jaahilka ahaa gacanta ugu dhigay dunida, dabadeed aayadaha labaatan ilaa afar iyo labaatan waxay tilmaamayaan sida Roomaankii jaahilka ahaa ula macaamilay dadka Ilaah, waxaana laga bilaabo aayadda afar iyo labaatan ilaa aayadda soddon lagu soo bandhigayaa dhicitaankii Roomaankii jaahilka ahaa.

Verse fourteen is the beginning of pagan Rome and verse thirty is the end of pagan Rome. In the history represented in the middle, pagan Rome is identified as crucifying Christ, thus the rebellion of the middle identifies these verses as “truth.” Alpha and Omega placed His signature all the way through chapter eleven, of the book of Daniel.

Aayadda afar iyo tobnaad waa bilowga Roomaankii jaahilka ahaa, aayadda soddonaadna waa dhammaadka Roomaankii jaahilka ahaa. Taariikhda dhexda lagu matalay, Roomaankii jaahilka ahaa waxaa lagu aqoonsaday inuu Masiixa iskutallaabta ku qodbay; sidaas daraaddeed caasinimada dhexdu waxay aayadahan ku aqoonsanaysaa inay yihiin “run.” Alfa iyo Oomeega ayaa saxiixiisa dul dhigay dhammaan cutubka kow iyo tobnaad ee kitaabka Daanyeel.

Verse forty contains the history which begins in the Ronald Reagan years, and which identifies the alliance made between the President of the United States and the man of sin. It marks a specific period that concludes with the papacy being placed upon the throne of the earth, as it had been in the year 538. It is not a coincidence that Clovis, king of the Franks, which is modern day France, is the symbol of the United States. Clovis typified Reagan. Reagan was a symbol of Protestantism, as was Clovis a symbol of paganism.

Aayadda afartanaad waxa ku jira taariikhda ka bilaabanta sannadihii Ronald Reagan, taas oo aqoonsanaysa isbahaysigii dhex maray Madaxweynaha Maraykanka iyo ninkii dembiga. Waxay calaamad u tahay wakhti gaar ah oo ku dhammaanaya in baabbinimadu la dul dhigo carshiga dunida, sidii ay ahayd sannadkii 538. Ma aha wax iska soo beegmay in Clovis, boqorkii Franks, oo ah Faransiiska maanta, uu yahay astaanta Maraykanka. Clovis wuxuu ahaa nooc u taagan Reagan. Reagan wuxuu ahaa astaanta Protestantism-ka, sida Clovisna uu u ahaa astaanta jaahilnimada.

The battle in which Clovis, King of the Franks, converted to Catholicism was the Battle of Tolbiac (also known as the Battle of Zülpich or the Battle of Cologne). This battle took place in the year 496. Clovis was a pagan at the time, but during the battle, when it seemed that his forces were in danger of defeat, he prayed to the Christian God of his Catholic wife for help and made a vow that if he emerged victorious, he would convert to Christianity. Clovis did win the battle, and as a result, he and a significant portion of his Frankish warriors converted to Catholicism, marking a significant event in the Christianization of the Franks.

Dagaalkii uu Clovis, Boqorkii Faransiiska, ku qaatay diinta Katooliga wuxuu ahaa Dagaalkii Tolbiac (oo sidoo kale loo yaqaan Dagaalkii Zülpich ama Dagaalkii Cologne). Dagaalkani wuxuu dhacay sannadkii 496. Clovis xilligaas wuxuu ahaa mushrik, laakiin intii dagaalku socday, markii ay u muuqatay in ciidammadiisu halis ugu jiraan jab, wuxuu baryay Ilaaha Masiixiyiinta ee xaaskiisa Katooliga ah inuu u gargaaro, wuxuuna nidar ku galay in haddii uu guul ku soo baxo uu qaadan doono Masiixiyadda. Clovis runtii wuu ku guulaystay dagaalkaas, taasina waxay keentay in isaga iyo qayb weyn oo ka mid ah dagaalyahannadiisii Faransiiska ay qaataan diinta Katooliga, arrintaas oo calaamadisay dhacdo weyn oo ku saabsan Masiixiyaysiintii Faransiiska.

Ronald Reagan, a professed Protestant, identified that his motivation for forming a secret alliance with the pope of Rome, was that he was convicted that the Soviet Union was the antichrist of Bible prophecy. In Reagan’s battle against the former Soviet Union, without recognizing his confusion about who the antichrist is, he joined with the antichrist.

Ronald Reagan, oo ahaa nin sheegta Protestantnimo, wuxuu caddeeyey in sababtii ku kalliftay inuu isbahaysi qarsoon la sameeyo baadariga Rooma ay ahayd inuu ku qancay in Midowgii Soofiyeeti uu yahay kan Masiixa ka gees ah ee wax sii sheegidda Kitaabka Quduuska ah. Dagaalkii Reagan uu kula jiray Midowgii Soofiyeeti ee hore, isaga oo aan garanayn qaladkiisa ku saabsan cidda Masiixa ka gees ahi yahay, ayuu la midoobay kan Masiixa ka gees ah.

“Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.

“Kuwa ku wareera fahamkooda erayga, oo ku guuldarraysta inay arkaan macnaha ka geeska Masiixa, hubaal waxay isu taagi doonaan dhinaca ka geeska Masiixa.” Kress Collection, 105.

The United States is a twofold prophetic symbol, as represented by the two horns of the earth beast. France is also a twofold prophetic symbol, as represented by Sodom and Egypt in Revelation chapter eleven. France is the firstborn child of the papacy, and Reagan, representing the United States was the first of the ten kings of Revelation chapter seventeen in the last days to commit fornication with the whore of Tyre, who had been forgotten since 1798. She was forgotten at the time of the end in 1798, but begins to be remembered at the time of the end in 1989.

Maraykanku waa astaan nebiyadeed oo laba-geesood ah, sida ay u metelaan labada gees ee bahalka dhulka. Faransiiskuna sidoo kale waa astaan nebiyadeed oo laba-geesood ah, sida ay u metelaan Sodom iyo Masar ee Muujintii cutubka kow iyo tobnaad. Faransiisku waa curadka baabtiisnimada, Reagan-na, isagoo metelaya Maraykanka, wuxuu ahaa kii ugu horreeyey ee tobanka boqor ee Muujintii cutubka toddoba iyo tobnaad ee maalmaha ugu dambeeya inuu sino la galo dhilladii Turos, taas oo la illoobay tan iyo 1798. Iyadu waa la illoobay wakhtigii dhammaadka ee 1798, laakiin waxay bilowdaa in dib loo xusuusto wakhtigii dhammaadka ee 1989.

Clovis, the leader of France, marked the beginning of a period of time which led to the papacy being placed upon the throne in 538, where the papacy then passed a Sunday law at the Council of Orleans. Reagan, leader of the United States marked the beginning of a period of time which is leading to the papacy once again being placed upon the throne of the earth at the soon coming Sunday law.

Clovis, hoggaamiyihii Faransiiska, wuxuu calaamadeeyey bilowga xilli waqti ah oo horseeday in baabasiintu lagu fadhiisiyo carshiga sannadkii 538, halkaas oo baabasiintu markaas ku meelmariyeen sharci Axad ah Shirkii Orleans. Reagan, hoggaamiyihii Maraykanka, wuxuu calaamadeeyey bilowga xilli waqti ah oo horseedaya in baabasiinta mar kale lagu fadhiisiyo carshiga dunida iyada oo loo marayo sharciga Axadda ee dhowaan iman doona.

France is the twofold power that placed the papacy in 538, and France, through Napoleon’s General Berthier, took the papacy off the throne in 1798. The United States places the papacy on the throne in the last days, and as the premier king of the ten kings, the United States will ultimately “make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire.”

Faransiisku waa awoodda laba-geesoodka ah ee kursiga saartay baabtinimada sannadkii 538, Faransiiskuna, isaga oo adeegsanaya Janaraalkii Napoleon ee Berthier, ayuu baabtinimada kursiga ka dejiyey sannadkii 1798. Maraykanku wuxuu baabtinimada kursiga saarayaa maalmaha ugu dambeeya, oo isagoo ah boqorka hormuudka u ah tobanka boqor, Maraykanku ugu dambayntii “wuu ka dhigi doonaa cidlo oo qaawan, hilibkeedana wuu cuni doonaa, dabna wuu ku gubi doonaa.”

Verse forty contains the history of verse thirty-one, and identifies that the work of placing the papacy back upon the throne of the earth is represented by the period of time beginning with Ronald Reagan, and ending with the final president of the United States. That final president will have been typified by Reagan, for Jesus always illustrates the end with the beginning.

Aayadda afartanaad waxay xambaarsan tahay taariikhda aayadda kow iyo soddonaad, waxayna caddaynaysaa in hawsha dib loogu soo celinayo baabtiisnimada carshiga dhulka lagu metelay muddada wakhtiga ka bilaabmaysa Ronald Reagan, kuna dhammaanaysa madaxweynihii ugu dambeeya ee Maraykanka. Madaxweynahaas ugu dambeeya waxaa hore ugu sii ahaa astaan ahaan Reagan, waayo Ciise had iyo jeer dhammaadka wuxuu ku muujiyey bilowga.

In the first verses in Daniel eleven, that prophetic history is set forth (verse two), we find the history that preceded the history of the kingdom of Greece. Greece is a symbol of the United Nations, and the one-world government of the ten kings of Revelation seventeen. Verse three in Daniel eleven, introduces Alexander the Great, and verse two, represents the history that precedes the one-world government in the last days.

Aayadaha hore ee Daanyeel kow iyo tobnaad, taariikhdaas nebinnimada ah ayaa lagu soo bandhigay (aayadda labaad), waxaana halkaas ka helaynaa taariikhdii ka horraysay taariikhda boqortooyada Giriigga. Giriiggu waa astaan u ah Qaramada Midoobay, iyo dowladnimada hal-adduun ee tobanka boqor ee Muujintii toddoba iyo tobnaad. Aayadda saddexaad ee Daanyeel kow iyo tobnaad waxay soo bandhigaysaa Iskandar Weyne, aayadda labaadna waxay metelaysaa taariikhda ka horraysa dowladnimada hal-adduun maalmaha ugu dambeeya.

In verse one, Gabriel simply identifies that he had strengthened Darius at the beginning of the kingdom of the Medes and Persians, but Gabriel had come to Daniel in chapter ten, when Cyrus the Persian, not Darius the Mede was then ruling. After clearly tying the kingdom together as a prophetic twofold kingdom of the Medes and Persians (as is France and the United States), Gabriel then introduces the history that precedes the worldwide kingdom of Alexander the Great.

Aayadda koowaad, Jibriil wuxuu si fudud u sheegaa inuu xoojiyey Daariyus bilowgii boqortooyada reer Maaday iyo Faaris; hase yeeshee Jibriil wuxuu u yimid Daanyeel cutubka tobnaad, markii Kuros oo Faarisi ah—ee aan ahayn Daariyus kii reer Maaday—markaas talinayay. Markuu si cad boqortooyada ugu xidhay inay tahay boqortooyo nebi ahaan laba-geesood ah oo ay wada leeyihiin reer Maaday iyo Faaris (sida Faransiiska iyo Maraykankuba yihiin), dabadeed Jibriil wuxuu soo bandhigayaa taariikhda ka horraysa boqortooyada caalamiga ah ee Iskandar Weyne.

And now will I show thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. Daniel 11:2.

Oo hadda waxaan ku tusi doonaa runta. Bal eeg, weli saddex boqor ayaa ka kici doona Faaris; kii afraadna aad buu uga taajirsanaan doonaa dhammaantood; oo xooggiisa uu maalkiisa ku leeyahay ayuu ku kicin doonaa kulligood boqortooyada Giriigga. Daanyeel 11:2.

Alpha and Omega always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing, and verse two speaks to the history that precedes the enforcement of the one-world government, as represented by Alexander the Great’s kingdom of Greece. Verse two, is a line of prophecy concerning the United States, which, as the two-horned power of the last days as typified by the twofold power of the Medes and Persians, and by France. The verse identifies kings that would typify presidents of the United States in the last days, who would stand up in advance of the threefold one-world government of the dragon, the beast and false prophet. Clovis paralleled Reagan as the first president in the beginning of the history that leads to placing antichrist back on the throne.

Alfa iyo Oomega had iyo goor waxay muujinayaan dhammaadka wax, iyagoo la jira bilowga wax, aayadda labaadna waxay ka hadlaysaa taariikhda ka horraysa dhaqan-gelinta dowlad caalami ah oo keliya, sida uu u matalayo boqortooyadii Giriigga ee Iskandar Weyne. Aayadda labaad waa sadar nebiyadeed oo ku saabsan Maraykanka, kaas oo, isagoo ah awoodda laba-geesoodka ah ee maalmaha ugu dambeeya sida ay u sii astaysay awooddii laba-geesoodka ahayd ee Maaday iyo Faaris, iyo Faransiiskuba, aayaddu waxay tilmaamaysaa boqorro u astayn lahaa madaxweynayaasha Maraykanka maalmaha ugu dambeeya, kuwaas oo kici lahaa ka hor dowlad-caalamiyeedka saddex-geesoodka ah ee masduulaagga, bahalka, iyo nebiga beenta ah. Clovis wuxuu u dhigmaa Reagan sidii madaxweynihii ugu horreeyey bilowga taariikhda horseedaysa in Masiix-diidka mar kale carshiga lagu soo celiyo.

From the time of Cyrus, in Daniel eleven, there would be three presidents followed by a fourth, who was far richer than they all were. Darius was the first king of the Medo-Persian Empire, and Cyrus, who was ruling when Daniel received the history from Gabriel was the second king. Four kings would follow Cyrus, so the fourth of the following kings would be the sixth king.

Laga bilaabo wakhtigii Kuuros, sida ku qoran Daanyeel kow iyo tobnaad, waxaa jiri lahaa saddex boqor oo ay ku xigi doonto kii afraad, kaas oo aad uga taajirsanaan lahaa dhammaantood. Daariyus wuxuu ahaa boqorkii ugu horreeyey ee Boqortooyadii Maado iyo Faaris, Kuurosna, oo talinayay markii Daanyeel taariikhda ka helay Jibriil, wuxuu ahaa boqorkii labaad. Afar boqor ayaa ka dambeeyn lahaa Kuuros, sidaas daraaddeed boqorka afraad ee kuwa ka dambeeya wuxuu ahaan lahaa boqorkii lixaad.

The sixth king would be the richest king, and the rich president (king) would stir up all against the realm of Greece. The presidents since Reagan, were Bush the first, Clinton, Bush the second, Obama; so the sixth, and richest, king would be Trump. That king (president) would “stir up” the realm of Greece (globalists). The definition of the Hebrew phrase “stir up,” is quite informative.

Boqorka lixaad wuxuu ahaan lahaa boqorka ugu taajirsan, oo madaxweynihii taajirka ahaa (boqorka) wuxuu ka kicin lahaa dhammaan wax walba boqortooyada Giriigga ka gees ah. Madaxweynayaashii tan iyo Reagan waxay ahaayeen Bush kii koowaad, Clinton, Bush kii labaad, Obama; sidaas darteed boqorka lixaad, oo ugu taajirsan, wuxuu ahaan lahaa Trump. Boqorkaas (madaxweynahaas) wuxuu “ka kicin lahaa” boqortooyada Giriigga (caalamiyiinta). Qeexidda weedha Cibraaniga ah ee “ka kicin lahaa,” waa mid aad wargelin u leh.

The Hebrew word translated as “stir up,” in the verse, is a primitive root meaning “to awaken”, or “wake up”. In the history typified by the fourth ruler after Cyrus, a president far richer than any other president would be raised up and through his strength and power an “awakening” would be brought about against Greece. Greece being a symbol of globalism, progressivism and “woke-ism,” would be brought into the spotlight of the history of the sixth, richest president. He would awaken the entire realm of planet earth to the controversy of progressive “woke-ism” and global domination.

Ereyga Cibraaniga ah ee aayadda ku qoran oo loo tarjumay “kicin,” waa xidid asal ah oo macnihiisu yahay “toosin,” ama “soo jeedin.” Taariikhda lagu tusaaleeyey taliyihii afraad ee ka dambeeyey Kuuros, waxaa la soo kicin lahaa madaxweyne aad uga taajirsan madaxweyne kasta oo kale, oo xooggiisa iyo awooddiisa lagu keeni lahaa “toosin” ka dhan ah Giriigga. Giriigga, isagoo astaan u ah caalamiyeynta, horusocodnimada, iyo “woke-ism”-ka, ayaa la gelin lahaa iftiinka taariikhda madaxweynihii lixaad ee ugu taajirsanaa. Isagu wuxuu ku toosin lahaa dhammaan boqortooyada meeraha dhulka muranka ku saabsan “woke-ism”-ka horusocodka iyo xukunka caalamiga ah.

The awakening to the movement of progressive “woke-ism,” that is brought about in the presidency of the richest president, occurs with the Republican horn, at the very time that the awakening of the ten virgins occurs in the Protestant horn.

Soo-kicitaanka dhaqdhaqaaqa horusocodka ah ee “woke-ism,” kaas oo ka dhaca xilligii madaxtinimada madaxweynihii ugu hodansanaa, wuxuu la yimaadaa geeska Jamhuuriga, isla wakhtigaas oo soo-kicitaankii tobanka bikradood uu ka dhaco geeska Protestant-ka.

We will continue our study of Daniel eleven verse forty in the next article.

Waxaan daraasaddeenna ku saabsan Daanyeel kow iyo tobnaad aayadda afartanaad ku sii wadi doonnaa maqaalka xiga.

“Notwithstanding the widespread declension of faith and piety, there are true followers of Christ in these churches. Before the final visitation of God’s judgments upon the earth there will be among the people of the Lord such a revival of primitive godliness as has not been witnessed since apostolic times. The Spirit and power of God will be poured out upon His children. At that time many will separate themselves from those churches in which the love of this world has supplanted love for God and His word. Many, both of ministers and people, will gladly accept those great truths which God has caused to be proclaimed at this time to prepare a people for the Lord’s second coming. The enemy of souls desires to hinder this work; and before the time for such a movement shall come, he will endeavor to prevent it by introducing a counterfeit. In those churches which he can bring under his deceptive power he will make it appear that God’s special blessing is poured out; there will be manifest what is thought to be great religious interest. Multitudes will exult that God is working marvelously for them, when the work is that of another spirit. Under a religious guise, Satan will seek to extend his influence over the Christian world.” The Great Controversy, 464.

“In kasta oo ay baahsan tahay hoos-u-dhaca iimaanka iyo cibaadadu, haddana kaniisadahaan waxaa ku jira kuwo run ahaan Masiixa u raacsan. Ka hor booqashada ugu dambaysa ee xukummada Ilaah ay ku soo degayaan dhulka, waxaa dadka Rabbiga ka dhex dhici doona soo nooleyn cibaado hore oo asal ah, taas oo aan la arag tan iyo waagii rasuullada. Ruuxa iyo xoogga Ilaah ayaa lagu shubi doonaa carruurtiisa. Waqtigaas qaar badan ayaa ka go’i doona kaniisadahaas oo jacaylka dunidan uu beddelay jacaylkii Ilaah iyo Eraygiisa. Qaar badan, wadaaddo iyo dadba leh, ayaa si farxad leh u aqbali doona xaqiiqooyinkaas waaweyn oo Ilaah sababay in waqtigan lagu dhawaaqo si loogu diyaariyo dad u diyaar ah imaatinka labaad ee Rabbiga. Cadowga nafaha ayaa doonaya inuu hawshan carqaladeeyo; oo ka hor intaan la gaarin waqtiga dhaqdhaqaaq sidan oo kale ahi iman lahaa, wuxuu ku dadaali doonaa inuu ka hortago isaga oo soo gelinaya wax been-abuur ah. Kaniisadaha uu awooddiisa khiyaanada leh ku hoos keeni karo, wuxuu ka dhigi doonaa inay u ekaato in barakada gaarka ah ee Ilaah lagu shubay; waxaa muuqan doona waxa loo malaynayo xiiso weyn oo diineed. Dad aad u badan ayaa ku farxi doona in Ilaah si yaab leh ugu shaqaynayo iyaga, halka shaqadu ay tahay tan ruux kale. Isaga oo huwan muuqaal diineed, Shayddaanku wuxuu doonayaa inuu saamayntiisa ku ballaariyo dunida Masiixiga ah.” The Great Controversy, 464.