The “truth which Peter had confessed is the foundation of the believer’s faith. It is that which Christ Himself has declared to be eternal life.” That “truth” identified two aspects of Christ. The first was that Christ is an element of prophetic history. The waymarks that represent the events of prophetic history, represent Christ. His association with the events identifies the sacredness of the prophetic waymarks, and provides the logic for Sister White so often saying that we must guard the waymarks, for those waymarks represent Jesus Christ. The waymark that represented the testing theme in the time of Christ was His baptism, and it aligned with other events in the sacred reform lines, distinguished by the descent of a Divine symbol.

“Runta uu Butros qirtay waa aasaaska iimaanka rumaystaha. Waa tan Masiixu qudhiisu ku dhawaaqay inay tahay nolosha weligeed ah.” “Runtaas” waxay aqoonsatay laba dhinac oo Masiixa ku saabsan. Kan ugu horreeya wuxuu ahaa in Masiixu yahay qayb ka mid ah taariikhda waxsii sheegidda. Calaamadaha jidka ee metela dhacdooyinka taariikhda waxsii sheegidda waxay metelaan Masiixa. Xidhiidhkiisa uu la leeyahay dhacdooyinkaas wuxuu aqoonsanayaa quduusnimada calaamadaha jidka ee waxsii sheegidda, wuxuuna bixiyaa macquulnimada Walaasha White marar badan u tidhi inay waajib tahay inaan ilaalinno calaamadaha jidka, waayo calaamadahaas jidku waxay metelaan Ciise Masiix. Calaamadda jidka ee metelayay mowduuca imtixaanka ee waqtigii Masiixa waxay ahayd baabtiiskiisa, waxayna la safnayd dhacdooyin kale oo ku jira khadadka dib-u-habaynta ee quduuska ah, kuwaas oo lagu kala soocay soo-degidda astaan Rabbaani ah.

In the reform line of Moses, Divinity descended and abode in a burning bush, a symbol of the creator combining with the creation. In the reform line at the end of the seventy years, Michael descended to empower Cyrus to move forward with the first decree, and at the same time Daniel was changed into the image of Christ. In the reform line of Christ, the Holy Spirit descended in the form of a dove to anoint God’s Son, the symbol of Divinity combined with humanity. In Millerite history the angel that descended on August 11, 1840 was “no less a personage than Jesus Christ,” who descended with a little book that was to be eaten, and He was that little book. There He demonstrated that the combination of Divinity with humanity is accomplished by eating and drinking the flesh and blood of the Bread of Heaven.

Xarriiqda dib-u-habaynta ee Muuse, Ilaahnimadu way soo degtay oo ku degtay geed qodxo ah oo gubanaya, taas oo ah astaan u ah Isku-darka Abuuraha iyo uunka la abuuray. Xarriiqda dib-u-habaynta ee dhammaadka toddobaatanka sannadood, Miikaa’iil ayaa soo degay si uu Kuros ugu xoojiyo inuu ku dhaqaaqo amarkii ugu horreeyey, isla waqtigaasna Daanyeel waxaa loo beddelay suuradda Masiixa. Xarriiqda dib-u-habaynta ee Masiixa, Ruuxa Quduuska ah ayaa ku soo degay qaab qoolley ah si uu u subko Wiilka Ilaah, oo ah astaanta Ilaahnimada iyo dadnimada oo isu tegay. Taariikhda Millerite-ka malaa’igtii soo degtay 11-ka Agoosto, 1840, waxay ahayd “qof aan ka yarayn Ciise Masiix,” kaas oo la soo degay kitaab yar oo ay ahayd in la cuno, isaguna wuxuu ahaa kitaabkaas yar. Halkaas ayuu ku muujiyey in isku-darka Ilaahnimada iyo dadnimadu lagu dhammaystiro cunidda iyo cabbidda jidhka iyo dhiigga Kibista Samada.

Sacred history is sacred because it is embodied by the presence of Christ. The predictions of God’s Word that identify future events, are Jesus Christ, for He is the “Word.” When those predictions are fulfilled in history, the events represent the fulfillment of His word, and His Word is Truth. It is His Word that sets forth the prediction, and it is His Word that is fulfilled when the event arrives, so at the beginning and at the ending it is Jesus Christ, for He is the Alpha and Omega. Therefore, when Peter proclaimed that Jesus was the Christ and the Son of the living God, he was identifying a waymark that was Jesus Christ and a waymark that reaches its perfect fulfillment in the last days. September 11, 2001 was the perfect fulfillment of Christ.

Taariikhda quduuska ahi waa quduus, maxaa yeelay waxa jidh ahaan uga muuqda joogitaanka Masiixa. Saadaallada Erayga Ilaah ee tilmaama dhacdooyinka mustaqbalka waa Ciise Masiix, waayo isagu waa “Erayga.” Marka saadaalladaas lagu dhammaystiro taariikhda, dhacdooyinku waxay matalaan dhammaystirka eraygiisa, Eraygiisuna waa Runta. Waa Eraygiisa kan soo bandhiga saadaasha, waana Eraygiisa kan la dhammaystiro marka dhacdadu timaaddo; sidaas daraaddeed bilowga iyo dhammaadkaba waa Ciise Masiix, waayo isagu waa Alfa iyo Oomeega. Sidaas darteed, markii Butros ku dhawaaqay in Ciise yahay Masiixa iyo Wiilka Ilaaha nool, wuxuu tilmaamayay calaamad-jid oo ahayd Ciise Masiix iyo calaamad-jid gaadha dhammaystirkeeda kaamilka ah maalmaha ugu dambeeya. Sebtembar 11, 2001 waxay ahayd dhammaystirka kaamilka ah ee Masiixa.

To reject the prophetic fulfillment of September 11, 2001, is to reject Christ, the Son of the living God. That truth, expressed by Peter, was “the foundation of the believer’s faith,” and on September 11, 2001 Christ led His last-day people back to Jeremiah’s “old paths,” which represent the “foundations” of the movement of the first and third angels’ messages. Peter represented the one hundred and forty-four thousand, who are sealed during the period when the four angels are restraining the four winds. The sealing time is a specific prophetic period, beginning on September 11, 2001 and ending at the soon coming Sunday law. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

In la diido dhammaystirka nebinnimo ee Sebtembar 11, 2001, waa in la diido Masiixa, Wiilka Ilaaha nool. Runtaas, sida uu Butros u muujiyey, waxay ahayd “aasaaska rumaysadka mu’minka,” oo Sebtembar 11, 2001 Masiixu wuxuu dadkiisa maalmaha ugu dambeeya dib ugu hoggaamiyey “waddooyinkii hore” ee Yeremyaah, kuwaas oo matala “aasaasyada” dhaqdhaqaaqa farriimaha malaa’igta koowaad iyo tan saddexaad. Butros wuxuu metelayey boqol iyo afartan iyo afar kun, kuwaas oo la shaabadeeyo muddada ay afarta malaa’igood xannibayaan afarta dabaylood. Wakhtiga shaabadayntu waa xilli nebinnimo oo gaar ah, kana bilaabma Sebtembar 11, 2001 kuna dhammaanaya sharciga Axadda ee dhowaan imanaya. Ciise had iyo goor wuxuu dhammaadka wax ku tusaaleeyaa bilowga wax.

At the beginning of the sealing time the angel of Revelation eighteen descended, as had the Holy Spirit at the baptism, and that angel was “no less a personage than Jesus Christ,” for the angel that descended to lighten the earth with His glory in the Millerite history was “no less a personage than Jesus Christ.” At the soon coming Sunday law “no less a personage than Jesus Christ,” descends again and presents the second of the two messages of Revelation eighteen, as He calls His other flock out of Babylon. In the middle of the period of the sealing time, an angel descended, as the second angel descended on April 19, 1844, at the first disappointment of the Millerite movement.

Bilowgii wakhtiga shaabadaynta malaa’igtii Muujintii siddeed iyo tobnaad ayaa soo degtay, sida Ruuxa Quduuska ahi uga soo degay baabtiiska, malaa’igtaasina waxay ahayd “qof aan ka yarayn Ciise Masiix,” waayo, malaa’igtii soo degtay si ay dhulka ugu iftiimiso ammaantiisa taariikhda Millerite-ka waxay ahayd “qof aan ka yarayn Ciise Masiix.” Marka sharciga Axadda ee dhowaan imanayaa yimaado, “qof aan ka yarayn Ciise Masiix” ayaa mar kale soo degaya oo soo bandhigaya farriinta labaad ee labada farriimood ee Muujintii siddeed iyo tobnaad, isaga oo adhigiisa kale uga yeedhaya Baabuloon. Bartamaha muddada wakhtiga shaabadaynta, malaa’ig baa soo degtay, sida malaa’igtii labaad u soo degtay Abriil 19, 1844, xilligii niyad-jabkii ugu horreeyey ee dhaqdhaqaaqii Millerite-ka.

Between the arrival of that second angel, and the arrival of the third angel on October 22, 1844, many angels were sent to add power to the second angel as the Midnight Cry message arrived. Speaking of the history when these angels arrived in Millerite history, Sister White informs us that those that rejected these messages had crucified Christ just as assuredly as the Jews crucified Christ.

Intii u dhexaysay imaatinkii malaa’igtaas labaad iyo imaatinkii malaa’igta saddexaad 22-ka Oktoobar, 1844, malaa’ig badan ayaa la soo diray si ay xoog ugu daraan malaa’igta labaad markii farriintii Qayladii Habeenbadh ay timid. Iyadoo ka hadlaysa taariikhda markii malaa’igahani yimaadeen taariikhdii Milleriyiinta, Sister White waxay inoo sheegaysaa in kuwii diiday farriimahan ay Masiixa iskutallaabta ku qodbeen si la hubo sida ay Yuhuuddu Masiixa iskutallaabta ugu qodbeen.

“I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there.” Early Writings, 261.

“Waxaan arkay in sida Yuhuuddu u qodbeen Ciise iskutallaabta, ay sidaas oo kale kaniisadaha magac-u-yaalka ahi u qodbeen farriimahan; sidaas darteedna ma laha aqoon ku saabsan jidka loo galo meesha ugu quduusan, mana ka faa’iidi karaan shafeecada Ciise ee halkaas ka socota.” Early Writings, 261.

The messages represented by the angels, when rejected, represent the crucifixion of Christ, for He embodies the messages and their historical fulfillment. On July 18, 2020, “no less a personage than Jesus Christ” descended, marking the first disappointment and the beginning of the tarrying time. Slain in the streets, the dead dry bones of His last-day people were to be awakened by hearing the only voice that can bring people back to life.

Farriimaha ay malaa’iguhu metelaan, marka la diido, waxay metelaan iskutallaabta lagu qodbay Masiixa, maxaa yeelay Isagu waa jidhaysiga farriimahaas iyo rumoobiddooda taariikhiga ah. 18-ka Luulyo, 2020, “qof aan ka yarayn Ciise Masiix” ayaa soo degay, taasoo calaamadisay niyad-jabkii ugu horreeyey iyo bilowgii wakhtiga dib-u-dhigashada. Isagoo lagu laayay waddooyinka, lafihii qallalay ee dhintay ee dadkiisa maalmaha ugu dambeeya waxay ahayd in la toosiyo iyagoo maqlaya codka keliya ee dadka nolosha ugu soo celin kara.

Verily, verily, I say unto you, The hour is coming, and now is, when the dead shall hear the voice of the Son of God: and they that hear shall live. For as the Father hath life in himself; so hath he given to the Son to have life in himself; And hath given him authority to execute judgment also, because he is the Son of man. Marvel not at this: for the hour is coming, in the which all that are in the graves shall hear his voice, And shall come forth; they that have done good, unto the resurrection of life; and they that have done evil, unto the resurrection of damnation. John 5:25–29.

Runtii, runtii, waxaan idinku leeyahay, Saacaddu way imanaysaa, oo imminkana waa joogtaa, marka kuwa dhintay ay maqli doonaan codka Wiilka Ilaah; oo kuwa maqlaana way noolaan doonaan. Waayo, sida Aabbuhu nolosha ugu leeyahay naftiisa, sidaas oo kalena Wiilka ayuu siiyey inuu nolosha ku yeesho naftiisa; oo weliba wuxuu siiyey amar uu xukun ku fuliyo, maxaa yeelay, isagu waa Wiilka Aadanaha. Taas ha la yaabina, waayo, saacaddu way imanaysaa, taas oo kuwa xabaalaha ku jira oo dhammu ay maqli doonaan codkiisa, oo ay soo bixi doonaan; kuwii wanaag sameeyey, waxay u soo bixi doonaan sarakicidda nolosha; kuwii shar sameeyeyna, waxay u soo bixi doonaan sarakicidda xukunka. Yooxanaa 5:25–29.

In July of 2023, His voice called the dead dry bones to life, and Alpha and Omega then repeated the beginning of the sealing time, for July 2023, marks the ending period of the sealing time. His people were then again called back to Jeremiah’s old paths, to the foundations of Millerite history. The foundational message of the Millerites’ beginning and ending were the first and last messages of Millerite history, which was the “seven times” of Leviticus chapter twenty-six.

Bishii Luulyo ee 2023, codkiisu wuxuu ugu yeedhay lafihii dhintay ee engegnaa nolol, Alfa iyo Oomega-na markaas waxay ku celiyeen bilowgii wakhtiga shaabadaynta, waayo Luulyo 2023 waxay calaamad u tahay xilliga dhammaadka ee wakhtiga shaabadaynta. Dadkiisiina markaas mar kale waxaa dib loogu yeedhay jidadkii hore ee Yeremyaah, oo ah aasaasyadii taariikhda Milleriyiinta. Farriinta aasaasiga ah ee bilowga iyo dhammaadka Milleriyiinta waxay ahayd farriimihii ugu horreeyey iyo ugu dambeeyey ee taariikhda Milleriyiinta, taas oo ahayd “toddobada jeer” ee Laawiyiintii cutubka lix iyo labaatanaad.

In July 2023, God’s last day people were once again commanded to take the little book and eat it. As they eat the little book, they are then tested to see if they will acknowledge the message of the third Woe in Revelation chapter nine (the tidings of the east) and the message of Daniel chapter eleven (the tidings of the north). The testing process leads them to verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven, which is the Battle of Panium, which is Caesarea Philippi and which is the message of the Midnight Cry where the two classes who have heard His voice are manifested, one class “that have done good, unto the resurrection of life; and they that have done evil, unto the resurrection of damnation.”

Bishii Luulyo 2023, dadka Ilaah ee maalinta u dambaysa mar kale ayaa lagu amray inay qaataan kitaabka yar oo ay cunaan. Markay cunaan kitaabka yar, dabadeed waa la tijaabiyaa si loo arko inay qirayaan iyo in kale farriinta Hoogga saddexaad ee Muujintii cutubka sagaalaad (warkii bari) iyo farriinta Daanyeel cutubka kow iyo tobnaad (warkii woqooyi). Habka tijaabintu wuxuu iyaga u horseedaa aayadaha saddex iyo tobnaad ilaa shan iyo tobnaad ee Daanyeel cutubka kow iyo tobnaad, taas oo ah Dagaalkii Paniyum, oo ah Kaysariya Filibbi, oo ahna farriinta Oohinta Habeenbadhka halkaas oo lagu muujiyo labada qaybood ee maqlay codkiisa, qayb “kuwa wanaag falay, ilaa sarakicidda nolosha; iyo kuwa xumaan falay, ilaa sarakicidda xukunka.”

There are three voices in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand and they are all the voice of “no less a personage than Jesus Christ.” The first voice of Revelation eighteen sounded when the great buildings of New York city were brought down by a touch from God. The second voice is the voice of Michael the archangel who calls the dead out of their graves. The third voice is the second voice of Revelation chapter eighteen that calls His other flock out of Babylon in the hour of the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. The perfect fulfillment of Peter’s confession at Caesarea Philippi is made when Christ leads His last day people to “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.”

Waxaa jira saddex cod oo ku jira wakhtiga shaabadaynta ee boqolka iyo afar iyo afartan kun, dhammaantoodna waa codka “qof aan ka yarayn Ciise Masiix.” Codkii kowaad ee Muujintii siddeed iyo tobnaad wuxuu dhawaaqay markii dhismayaashii waaweynaa ee magaalada New York lagu soo riday taabasho xagga Ilaah ka timid. Codka labaad waa codka Mikaa’iil oo ah malaa’igta sare, kaas oo kuwii dhintay ka yeedha qabuurahooda. Codka saddexaadna waa codka labaad ee Muujintii cutubka siddeed iyo tobnaad, kaas oo adhigiisa kale uga yeedha Baabuloon saacadda “dhulgariirka weyn” ee Muujintii cutubka kow iyo tobnaad. Dhammaystirka kaamilka ah ee qirashadii Butros ee Kaysariya Filibbi wuxuu dhacaa marka Masiixu dadkiisa maalmaha ugu dambeeya hoggaamiyo “qaybta waxsii sheegidda Daanyeel ee la xidhiidha maalmaha ugu dambeeya.”

Panium of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, is the “portion” of the prophecy of Daniel that was sealed up that identifies the message of the Midnight Cry. Panium is the Exeter camp meeting in August of 1844, it’s a history that is fulfilled in the second term of Donald Trump, and it is the prophetic message that impresses the seal of God upon the foreheads of the one hundred and forty-four thousand. The verses we are now studying are very holy ground.

Panium ee aayadaha saddex iyo tobnaad ilaa shan iyo tobnaad ee Daanyeel kow iyo tobnaad, waa “qaybta” waxsii sheegidda Daanyeel ee la shaabadeeyey taas oo aqoonsanaysa farriinta Qaylada Habeenbadhka. Panium waa shirkii xerada Exeter ee Agoosto 1844, waa taariikh rumoobaysa muddada labaad ee Donald Trump, waana farriinta waxsii sheegidda ee ku daabacda shaabadda Ilaah foodaha boqol iyo afar iyo afartan kun. Aayadaha aynu hadda baranaynaa waa dhul aad u quduus ah.

The truth which Peter had confessed is the foundation of the believer’s faith. It is that which Christ Himself has declared to be eternal life. But the possession of this knowledge was no ground for self-glorification. Through no wisdom or goodness of his own had it been revealed to Peter. Never can humanity, of itself, attain to a knowledge of the divine. ‘It is as high as heaven; what canst thou do? deeper than hell; what canst thou know?’ Job 11:8. Only the spirit of adoption can reveal to us the deep things of God, which ‘eye hath not seen, nor ear heard, neither have entered into the heart of man.’ ‘God hath revealed them unto us by His Spirit: for the Spirit searcheth all things, yea, the deep things of God.’ 1 Corinthians 2:9, 10. ‘The secret of the Lord is with them that fear Him;’ and the fact that Peter discerned the glory of Christ was an evidence that he had been ‘taught of God.’ Psalm 25:14; John 6:45. Ah, indeed, ‘blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee.’

“Runta uu Butros qirtay waa aasaaska rumaysadka mu’minka. Waa taas wixii Masiixu qudhiisu ku dhawaaqay inay tahay nolosha weligeed ah. Laakiin haysashada aqoontan ma ahayn sabab uu qofku isugu ammaano. Kuma ayan uu muujin Butros xigmad ama wanaag isaga u gaar ah. Aadanuhu marnaba, kaligii, ma gaadhi karo aqoonta Ilaahnimada. ‘Waxay u sarraysaa samooyinka; maxaad samayn kartaa? Waxay ka sii qoto dheer tahay She’ool; maxaad garan kartaa?’ Ayuub 11:8. Ruuxa korsashada oo keliya ayaa inoo muujin kara waxyaalaha qotoda dheer ee Ilaah, kuwaas oo ‘il aanay arag, dhegna aanay maqal, oo aan qalbiga dadka gelin.’ ‘Laakiin Ilaah baa Ruuxiisa inoogu muujiyey; waayo, Ruuxu wax walba wuu baadhaa, xataa waxyaalaha qotoda dheer ee Ilaah.’ 1 Korintos 2:9, 10. ‘Sirta Rabbigu waxay la jirtaa kuwa isaga ka cabsada;’ xaqiiqaduna in Butros gartay ammaanta Masiixa waxay daliil u ahayd in uu ahaa mid ‘Ilaah baray.’ Sabuurka 25:14; Yooxanaa 6:45. Haa, runtii, ‘Waad barakaysan tahay, Simoon Bar-yoona, waayo, hilib iyo dhiig midna kuuma muujin.’”

“Jesus continued: ‘I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build My church; and the gates of hell shall not prevail against it.’ The word Peter signifies a stone,—a rolling stone. Peter was not the rock upon which the church was founded. The gates of hell did prevail against him when he denied his Lord with cursing and swearing. The church was built upon One against whom the gates of hell could not prevail.” The Desire of Ages, 413

Ciise wuu sii watay: “Waxaan kaloo kugu leeyahay, Adigu waxaad tahay Butros, oo dhagaxan ayaan kiniisaddayda ka dul dhisi doonaa; albaabbada jahannamaduna kama adkaan doonaan.” Ereyga Butros wuxuu ka dhigan yahay dhagax,—dhagax rogmanaya. Butros ma ahayn dhagaxii kiniisadda lagu aasaasay. Albaabbada jahannamadu way ka adkaadeen isaga markii uu Rabbigiis ku inkiray habaar iyo dhaar. Kiniisaddu waxaa lagu dul dhisay Mid aanay albaabbada jahannamadu ka adkaan karin.” The Desire of Ages, 413

The message Christ was presenting to His disciples at Caesarea Philippi was and is the message of the Midnight Cry, and it is placed within the context of a spiritual war between the Greek god Pan, whose temple was called “the gates of hell,” and the two apostate horns of the earth beast. The Maccabees were God’s apostate people, who professed to be the defenders of God’s church, as they were warring against the religion of the Greeks. They identified themselves as both the religious and political leaders. They represent the apostate Protestantism of those fallen churches that, with the government of the United States, are now forming an image of the beast and are warring against the globalist’s religion of woke-ism and Mother Earth. The apostate horns prevail in their struggle with the religious and political elements of globalism, and at the same time the true Protestant horn is being purified by the removal of the last remnants of the foolish virgins, in advance of being lifted up as an ensign at the “great earthquake” of the soon coming Sunday law.

Farriintii Masiixu u soo bandhigayay xertiisii Kaysariya Filibos waxay ahayd welina waa farriinta Qaylada Saqda-dhexe, waxaana lagu dhex dejiyey duruuf dagaal ruuxi ah oo u dhexeeya ilaaha Giriigga ee Pan, kaas oo macbudkiisa loogu yeedhay “albaabbada jahannamada,” iyo labada geesood ee ridada ah ee bahalka dhulka. Makkabiyiintu waxay ahaayeen dadka ridada ah ee Ilaah, kuwaas oo qirtay inay yihiin difaacayaasha kaniisadda Ilaah, maadaama ay la dagaallamayeen diinta Giriigta. Waxay isu aqoonsadeen inay yihiin hoggaamiyeyaasha diineed iyo siyaasadeedba. Waxay matalaan Protestantism-ka ridada ah ee kaniisadahaas dhacay, kuwaas oo, iyagoo la jira dawladda Maraykanka, hadda samaynaya ekaanta bahalka oo la dagaallamaya diinta caalamiyiinta ee woke-ism iyo Hooyada Dhulka. Labada geesood ee ridada ahi way ku guulaystaan halgankooda ka dhanka ah curiyeyaasha diineed iyo siyaasadeed ee caalamiyeynta, isla markaana geeska runta ah ee Protestant-ka waxaa lagu sifaynayaa ka saarista hadhaagii ugu dambeeyey ee bikradaha nacasyada ah, ka hor intaan kor loo qaadin sidii calan ahaan “dhulgariirka weyn” ee sharciga Axadda ee dhowaan imanaya.

The portion of the prophecy of the book of Daniel that relates to the last days, which is also the Revelation of Jesus Christ, and is the message of the Midnight Cry, is unsealed by the Lion of the tribe of Judah at Caesarea Philippi, which is Panium. It is unsealed in the midst of the warfare between atheistic beast from the bottomless pit and the horn of Republicanism that began to stir up that beast in 2015, and against the genuine horn of Protestantism that is now being resurrected as a mighty army.

Qaybta waxsii sheegista ee kitaabka Daanyeel ee ku saabsan maalmaha ugu dambeeya, taas oo sidoo kale ah Muujintii Ciise Masiix, kana ah farriinta Qaylada Saqda Dhexe, waxaa shaabadda ka furaya Libaaxa qabiilka Yahuudah ee Kaysariya Filibbi, taas oo ah Paaniyuum. Waxaa shaabadda laga furayaa dhexda dagaalka u dhexeeya bahalka cawaannimada ah ee yaamayska ka soo baxa iyo geeska Jamhuurinimada oo bilaabay inuu bahalkaas kiciyo sannadkii 2015, iyo lid ku ah geeska runta ah ee Borotestannimada oo hadda dib loogu soo sara kicinayo sidii ciidan xoog badan.

The truth that Peter confessed represents the waymark of September 11, 2001, and also that Christ is the Son of the living God. The truth of what is represented by Jesus being the Son of God, is a testing truth as certainly as was whether Jesus was the Messiah or not in the days of Peter. The proclamation that Jesus is the Son of God represents everything that had been revealed of who the Son is. It represents not only that He was God’s Son, but that He was also the son of man. It is the truth of the incarnation of divinity into humanity, which is the very work that is accomplished during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The truth of the “incarnation,” is the truth at the end that was typified by the truth of the “Sabbath” at the beginning.

Runta uu Butros qirtay waxay ka dhigan tahay calaamadda jidka ee Sebtembar 11, 2001, sidoo kalena in Masiixu yahay Wiilka Ilaaha nool. Runta ku jirta waxa uu Ciise u taagan yahay isagoo ah Wiilka Ilaah waa run imtixaan ah, sida ay si hubaal ah u ahayd su’aasha ah in Ciise Masiixa yahay iyo in kale waayihii Butros. Ku dhawaaqidda ah in Ciise yahay Wiilka Ilaah waxay ka dhigan tahay wax kasta oo laga muujiyey cidda Wiilku yahay. Waxay ka dhigan tahay oo keliya ma aha inuu yahay Wiilka Ilaah, laakiin sidoo kale inuu yahay Wiilka Aadanaha. Waa runta jidh-qaadashada ilaahnimada ee bini-aadannimada, taas oo ah isla shuqulka la dhammaystiro inta lagu jiro wakhtiga shaabadaynta ee boqol iyo afar iyo afartan kun. Runta “jidh-qaadashada” waa runta dhammaadka ee lagu sii tusaaleeyey runta “Sabtida” bilowgii.

October 22, 1844 marked the arrival of the third angel. When an angel arrives, a special truth adapted to the period where the truth is unsealed is opened by the Lion of the tribe of Judah, and that truth then tests the generation where that truth is opened up. On October 22, 1844 the truths associated with the work of Christ, who suddenly came unto the temple He had raised in the forty-six years from 1798 unto 1844, were revealed. Christ’s work of judgment, the law of God, His role as High Priest, the issue of the mark of the beast and the sealing of the one hundred and forty-four thousand were all opened up. Sister White was shown that of those truths, there was one truth which the Alpha and Omega identified in a special light.

Oktoobar 22, 1844 wuxuu calaamadeeyey imaatinka malaa’igta saddexaad. Marka malaa’ig timaaddo, run gaar ah oo ku habboon wakhtiga runtaas laga furayo ayaa waxaa fura Libaaxa qabiilka Yahuudah, runtaasuna markaas waxay imtixaantaa jiilka lagu dhex furay. Oktoobar 22, 1844, waxaa la muujiyey runnadii la xidhiidhay hawsha Masiixa, kaas oo si kedis ah ugu yimid macbudkii uu kor u taagay afartan iyo lixda sannadood laga bilaabo 1798 ilaa 1844. Hawsha xukunka ee Masiixa, sharciga Ilaah, doorkiisa ah Wadaadka Sare, arrinta calaamadda bahalka iyo shaabadaynta boqol iyo afar iyo afartan kun—dhammaantood waa la furay. Sister White waxaa loo muujiyey in runtaas ka mid ah ay jirtay hal run oo Alfa iyo Oomeega ku asteeyeen iftiin gaar ah.

“I was amazed as I saw the fourth commandment in the very center of the ten precepts, with a soft halo of light encircling it. Said the angel: ‘It is the only one of the ten which defines the living God who created the heavens and the earth and all things that are therein. When the foundations of the earth were laid, then was laid the foundation of the Sabbath also.’” Testimonies, volume 1, 75.

“Waxaan la yaabay markaan arkay amarka afraad oo ku yaal bartamaha tobanka qaynuun, iyadoo iftiin jilicsan oo wareegsan ku hareeraysnaa. Malaa’igtii waxay tidhi: ‘Waa kan keliya ee tobanka ka mid ah oo qeexaya Ilaaha nool ee sameeyey samooyinka iyo dhulka iyo wax kasta oo ku dhex jira. Markii aasaaska dhulka la dhigay, markaas ayaa aasaaskii Sabtidana la dhigay.’” Testimonies, volume 1, 75.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand had arrived, but it was to be delayed by the rebellion of 1863. On September 11, 2001 the sealing process began when Christ, represented as the mighty angel of Revelation chapter eighteen, descended with a hidden book in His hand that God’s last day people were to eat. The Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning, so in the last days there was another truth that was placed in a special light, and it was directly connected to the Sabbath truth that was highlighted the first time Christ attempted to seal the one hundred and forty-four thousand.

Waqtigii shaabadaynta ee boqolka iyo afartan iyo afarta kun ayaa yimid, hase yeeshee waxa dib u dhigay fallaagadii sannadkii 1863. Sebtembar 11, 2001, habraacii shaabadayntu wuu billowday markii Masiixu, oo lagu matalay malaa’igta xoogga badan ee Muujintii cutubka siddeed iyo tobnaad, uu soo degay isaga oo gacantiisa ku sita kitaab qarsoon oo dadka Ilaah ee maalmaha ugu dambeeya ay ahayd inay cunaan. Alfa iyo Oomega had iyo goor waxay dhammaadka ku muujiyaan bilowga, sidaas darteed maalmaha ugu dambeeya waxaa jiray run kale oo iftiin gaar ah la geliyey, waxayna si toos ah ugu xidhnayd runta Sabtida oo la iftiimiyey markii ugu horraysay ee Masiixu isku dayay inuu shaabadeeyo boqolka iyo afartan iyo afarta kun.

“The time has come for Daniel to stand in his lot. The time has come for the light given him to go to the world as never before. If those for whom the Lord has done so much will walk in the light, their knowledge of Christ and the prophecies relating to Him will be greatly increased as they near the close of this earth’s history.

“Wakhtigii ayaa timid in Daanyeel uu ka istaago meeshiisii loo qoondeeyey. Wakhtigii ayaa yimid in iftiinkii isaga la siiyey uu dunida gaadho si aan hore loo arag. Haddii kuwa Rabbigu intaas oo dhan u sameeyey ay iftiinka ku socdaan, aqoontooda ku saabsan Masiixa iyo waxsii sheegyada isaga khuseeya aad bay u sii kordhi doontaa marka ay ku soo dhowaadaan dhammaadka taariikhdan dhulka.”

“Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. They are of infinite worth in God’s sight, for they are one with Christ. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key which unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will not be able to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus will see light in God’s light.” Manuscript Releases, number 21, 406, 407.

“Kuwa la wadaaga Ilaah waxay ku socdaan iftiinka Qorraxda Xaqnimada. Ma ay sharafdilaan Bixiyahooda iyagoo jidkooda ku kharribaya Ilaah hortiisa. Iftiin samawi ah ayaa ku ifaya korkooda. Waxay Ilaah hortiisa ku leeyihiin qiime aan xad lahayn, waayo, waxay Masiixa kula midaysan yihiin. Erayga Ilaah iyaga wuxuu u yahay wax qurux iyo soojiidasho ka sarreeya wax kasta. Waxay arkaan muhiimaddiisa. Runta ayaa loo kala bixiyaa. Caqiidada jidhqaadashada waxaa huwiyey dhalaal deggan oo jilicsan. Waxay arkaan in Qorniinku yahay furaha fura qarsoodiyooyinka oo dhan oo xalliya dhibaatooyinka oo dhan. Kuwa aan doonayn inay iftiinka aqbalaan oo iftiinka ku socdaanna ma awoodi doonaan inay fahmaan qarsoodiga cibaadada, laakiin kuwa aan ka labalabayn inay iskutallaabta qaadaan oo Ciise raacaan waxay iftiin ku arki doonaan iftiinka Ilaah.” Manuscript Releases, number 21, 406, 407.

The doctrine of the incarnation is the truth that Divinity combined with humanity does not sin, and the sign of those who have reached that experience in the last days is the Sabbath.

Caqiidada jidhqaadashadu waa runta ah in Ilaahnimada oo ku midoowda bini’aadannimada aanay dembaabin, calaamadda kuwa gaadhay waayo-aragnimadaas maalmaha ugu dambeeyana waa Sabtida.

Moreover also I gave them my sabbaths, to be a sign between me and them, that they might know that I am the Lord that sanctify them. Ezekiel 20:12.

Weliba waxaan iyagii siiyey sabtiyadayda, inay calaamad u ahaadaan aniga iyo iyaga dhexdooda, si ay u ogaadaan inaan anigu ahay Rabbiga iyaga quduus ka dhiga. Yexesqeel 20:12.

The one hundred and forty-four thousand are sealed for eternity, and the process of the sealing identifies a short period of time at the end of the sealing process, just before the Sunday law, when the seal is impressed. In that short period of time Divinity is combined with humanity, permanently.

Boqol iyo afartan iyo afarta kun waxaa loo shaabadeeyey weligood, habka shaabadayntuna wuxuu tilmaamayaa wakhti gaaban oo ku beegan dhammaadka hawsha shaabadaynta, wax yar ka hor sharciga Axadda, marka shaabadda la daabaco. Wakhtigaas gaaban Ilaahnimadu waxay si joogto ah ula midoobaysaa dadnimada.

“What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.

“Maxaad samaynaysaan, walaalayaalow, hawsha weyn ee isu-diyaarinta? Kuwa dunida la midoobaya waxay qaadanayaan qaabkii dunida oo isu diyaarinaya calaamadda bahalka. Kuwa naftooda aan isku hallayn, oo isu hoosaysiiya Ilaah hortiisa, oo naftooda ku daahiriya addeecidda runta—kuwaasu waxay qaadanayaan qaabkii jannada oo isu diyaarinaya shaabadda Ilaah ee fooddooda ku taal. Marka amarku soo baxo oo summaddu ku dhacdo, dabeecaddoodu waxay ahaan doontaa mid daahir ah oo aan iin lahayn weligeed iyo weligeedba.”

“Now is the time to prepare. The seal of God will never be placed upon the forehead of an impure man or woman. It will never be placed upon the forehead of the ambitious, world-loving man or woman. It will never be placed upon the forehead of men or women of false tongues or deceitful hearts. All who receive the seal must be without spot before God—candidates for heaven. Go forward, my brethren and sisters. I can only write briefly upon these points at this time, merely calling your attention to the necessity of preparation. Search the Scriptures for yourselves, that you may understand the fearful solemnity of the present hour.” Testimonies, volume 5, 216.

“Hadda waa wakhtigii la isu diyaarin lahaa. Shaabadda Ilaah weligeed laguma dhejin doono foodda nin ama naag aan nadiif ahayn. Weligeed laguma dhejin doono foodda nin ama naag hami badan oo dunida jecel. Weligeed laguma dhejin doono foodda rag ama dumar carrabo been badan leh ama qalbiyo khiyaano leh. Kuwa shaabadda hela oo dhammu waa inay Ilaah hortiisa ku ahaadaan kuwo aan iin lahayn—kuwa jannada loo xushay. Hore u socda, walaalahayga iyo walaalahay. Wakhtigan waxaan qodobbadan ka qori karaa si kooban oo keliya, anigoo kaliya idiin jeedinaya muhiimadda ay leedahay diyaar garowgu. Qorniinka qudhiinna baadha, si aad u garataan culayska cabsida leh ee saacaddan taagan.” Testimonies, volume 5, 216.

The previous passage might suggest that the seal is impressed at the Sunday law, but this is not the case. Sister White is clear that the Sunday law is a great crisis, and she also teaches clearly that character is manifested in a crisis, but never developed in a crisis. The seal is impressed at the Sunday law in the sense that it then becomes visible, for those who then have the seal are lifted up as an ensign. The seal is impressed in a short period of time, just before probation closes, and for Sabbath-keepers, probation closes at the Sunday law. The sealing began on September 11, 2001, and no one then received the seal of God, for as illustrated in the period of time following October 22, 1844, there was first to be a testing process.

Qoraalkii hore wuxuu u ekaan karaa inuu soo jeedinayo in shaabadda la saaro marka sharciga Axadda la soo rogo, hase yeeshee taasu sidaas ma aha. Walaasha White si cad bay u sheegaysaa in sharciga Axaddu yahay qalalaase weyn, waxayna sidoo kale si cad u baraysaa in dabeecaddu ay ku muuqato qalalaase dhexdiis, laakiinse aan marna lagu horumarin qalalaase dhexdiis. Shaabadda waxaa la saaraa marka sharciga Axadda la joogo macnaha ah in markaas ay muuqata noqoto, waayo kuwa markaas shaabadda haysta waxaa kor loo qaadaa sidii calan ahaan. Shaabadda waxaa la saaraa muddo gaaban gudaheed, wax yar ka hor inta xilliga tijaabadu xidhmin, kuwa Sabtida dhawraana xilliga tijaabadu wuxuu ugu xidhmaa marka sharciga Axadda la soo rogo. Shaabadayntu waxay bilaabatay Sebtembar 11, 2001, mana jirin qof markaas helay shaabadda Ilaah; waayo, sida lagu muujiyey muddadii ka dambaysay Oktoobar 22, 1844, waxaa marka hore jiri lahaa hab imtixaanid ah.

In every reform movement, when the divine symbol descends to empower the message that was unsealed at the time of the end, a testing process begins. When Michael descended to empower Cyrus to move forward with the first decree, the Jews were then tested as to whether they would leave the home they had lived in for the previous seventy years and return to a ruined city and rebuild it. When the Holy Spirit descended at the baptism of Christ, the Jews were tested on the subject of the Messiah. When the mighty angel of Revelation ten descended on August 11, 1840, that generation was tested on whether they would eat the little book, and all that the little book represented.

Dhaqdhaqaaq kasta oo dib-u-habayn ah gudaheeda, marka astaanta rabbaaniga ahi soo degto si ay awood ugu siiso farriinta la furfuray wakhtiga dhammaadka, hab tijaabo ah ayaa bilaabma. Markii Miikaa’iil soo degay si uu Kuros ugu xoojiyo inuu hore ugu socdo amarkii ugu horreeyey, Yuhuudda waxaa markaas lagu tijaabiyey inay ka tegi doonaan iyo in kale gurigii ay degganaayeen toddobaatankii sannadood ee ka horreeyey oo ay ugu soo noqon doonaan magaalo burbursan oo ay dib u dhisi doonaan. Markii Ruuxa Quduuska ahi soo degay baabtiiskii Masiixa, Yuhuudda waxaa lagu tijaabiyey mawduuca ku saabsan Masiixa. Markii malaa’igta xoogga badan ee Muujintii tobnaad ay soo degtay 11-kii Agoosto, 1840, jiilkaas waxaa lagu tijaabiyey inay cuni doonaan iyo in kale kitaabka yar, iyo wax kasta oo uu kitaabka yari metelayay.

A testing process began on August 11, 1840 that produced two classes of worshippers, and the class that followed the Lamb into the Most Holy Place were candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. The final test for that generation, who failed the testing process, began with the arrival of increased light upon the “seven times,” of Leviticus twenty-six. From 1856 unto 1863, the Laodicean message marked a final period of time in the period that began with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time is represented by verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

Hab tijaabo ah ayaa bilaabmay Agoosto 11, 1840, kaas oo soo saaray laba qaybood oo caabudayaal ah; qaybtii Raacday Wanka oo gashay Meesha Ugu Quduusan waxay ahaayeen musharraxiin ka mid noqon kara boqolka iyo afartan iyo afarta kun. Imtixaankii ugu dambeeyey ee jiilkaas, kuwaas oo ku fashilmay habka tijaabada, wuxuu bilaabmay markii iftiin sii kordhaya uu ku soo degay “toddobada jeer” ee Laawiyiintii lix iyo labaatan. Laga bilaabo 1856 ilaa 1863, farriintii La’odikiya waxay calaamadisay xilli ugu dambeeyey oo ka mid ah muddadii ku bilaabatay imaatinkii malaa’igta saddexaad Oktoobar 22, 1844. Muddadaas wakhtiga ah waxaa metela aayadaha saddex iyo toban ilaa shan iyo toban ee Daanyeel cutubka kow iyo tobnaad.

We will continue this study in the next article.

Waxaan sii wadi doonnaa daraasaddan maqaalka xiga.

“‘In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not any thing made that was made. In him was life; and the life was the light of men. And the light shineth in darkness; and the darkness comprehended it not.’ ‘And the Word was made flesh, and dwelt among us, (and we beheld his glory, the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and truth’ (John 1:1–5, 14).

“‘Bilowgii waxaa jiray Eraygii, Eraygiina wuxuu la jiray Ilaah, Eraygiina Ilaah buu ahaa. Isagu bilowgii ayuu la jiray Ilaah. Wax walba isaga ayaa lagu sameeyey; isaga la’aantiisna lama samayn wax la sameeyey oo keliya. Noloshu isaga ayay ku jirtay; noloshaasuna waxay ahayd nuurka dadka. Nuurkiina gudcurka ayuu ka ifayaa; gudcurkiina ma uu garan.’ ‘Eraygiina jidh buu noqday, wuuna inala degay, (annaguna ammaantiisa waannu aragnay, taas oo ahayd ammaanta kan keliya ee Aabbaha ka dhashay,) isagoo nimco iyo run ka buuxa’ (Yooxanaa 1:1–5, 14).”

“This chapter delineates the character and importance of the work of Christ. As one who understands his subject, John ascribes all power to Christ, and speaks of His greatness and majesty. He flashes forth divine rays of precious truth, as light from the sun. He presents Christ as the only Mediator between God and humanity.

Cutubkani wuxuu qeexayaa dabeecadda iyo muhiimadda hawsha Masiixa. Sida mid si fiican u fahmaya mawduuciisa, Yooxanaa wuxuu Masiixa u nisbeeyaa xoogga oo dhan, wuxuuna ka hadlaa weynaantiisa iyo haybaddiisa. Wuxuu soo iftiimiyaa fallaadhaha rabbaaniga ah ee runta qaaliga ah, sida iftiinka qorraxda. Wuxuu Masiixa u soo bandhigaa inuu yahay Dhex‑dhexaadiyaha keliya ee u dhexeeya Ilaah iyo aadanaha.

“The doctrine of the incarnation of Christ in human flesh is a mystery, ‘even the mystery which hath been hid from ages and from generations’ (Colossians 1:26). It is the great and profound mystery of godliness. ‘The Word was made flesh, and dwelt among us’ (John 1:14). Christ took upon Himself human nature, a nature inferior to His heavenly nature. Nothing so shows the wonderful condescension of God as this. He ‘so loved the world, that he gave his only begotten Son’ (John 3:16). John presents this wonderful subject with such simplicity that all may grasp the ideas set forth, and be enlightened.

“Caqiidada ku saabsan jidhqaadashadii Masiixa ee jidhka aadanaha waa qarsoodi, ‘waana qarsoodigii qarsoonaa tan iyo qarniyo iyo facaf’ (Colossians 1:26). Waa qarsoodiga weyn oo qotada dheer ee cibaadada. ‘Ereyguna jidh buu noqday, wuuna inala degay’ (John 1:14). Masiixu wuxuu dusha saartay dabeecadda aadanaha, dabeecad ka hoosaysa dabeecaddiisii samada. Waxba si tan la mid ah uma muujiyaan is-hoosaysiinta yaabka leh ee Ilaah sida arrintan. Wuxuu ‘sidaas dunida u jeclaaday, inuu bixiyey Wiilkiisa keliya oo dhashay’ (John 3:16). Yooxanaa wuxuu mowduucan yaabka leh u soo bandhigayaa si fudud oo sidan oo kale ah, si ay kulligood u wada garan karaan fikradaha la sheegay, oo loo iftiimiyo.”

“Christ did not make believe take human nature; He did verily take it. He did in reality possess human nature. ‘As the children are partakers of flesh and blood, he also himself likewise took part of the same’ (Hebrews 2:14). He was the son of Mary; He was of the seed of David according to human descent. He is declared to be a man, even the Man Christ Jesus. ‘This man,’ writes Paul, ‘was counted worthy of more glory than Moses, inasmuch as he who hath builded the house hath more honour than the house’ (Hebrews 3:3).

“Masiixu si mala-awaal ah uma uu qaadan dabeecadda aadanaha; runtii wuu qaatay. Xaqiiqo ahaan ayuu u lahaa dabeecadda aadanaha. ‘Maadaama carruurtu wadaagaan hilib iyo dhiig, isaguna si la mid ah ayuu uga qaybqaatay isla kuwaas’ (Cibraaniyada 2:14). Wuxuu ahaa wiilkii Maryan; wuxuuna ka soo farcamay abuurkii Daa’uud xagga nasabka aadanaha. Waxaa lagu caddeeyey inuu yahay nin, xataa Ninka Masiix Ciise. ‘Ninkan,’ ayuu Bawlos qorayaa, ‘waxaa loo tiriyey inuu mudan yahay ammaan ka badan kii Muuse, sida kan guriga dhisay uu uga maamuus badan yahay guriga’ (Cibraaniyada 3:3).”

“But while God’s Word speaks of the humanity of Christ when upon this earth, it also speaks decidedly regarding His pre-existence. The Word existed as a divine being, even as the eternal Son of God, in union and oneness with His Father. From everlasting He was the Mediator of the covenant, the one in whom all nations of the earth, both Jews and Gentiles, if they accepted Him, were to be blessed. ‘The Word was with God, and the Word was God’ (John 1:1). Before men or angels were created, the Word was with God, and was God.

“Laakiin iyadoo Erayga Ilaah ka hadlayo bini’aadannimada Masiixa intii uu dhulkan joogay, haddana wuxuu si cad oo go’aan leh uga hadlayaa jiritaankiisii hore. Eraygu wuxuu jiray isagoo ah Jiritaan rabbaani ah, sida Wiilka Ilaah ee weligiis ah, isagoo ku jira midnimo iyo ahaansho-mid ah Aabbihiis. Tan iyo weligeedba wuxuu ahaa Dhexdhexaadiyaha axdiga, kaas oo ay quruumaha dunida oo dhammu, Yuhuud iyo Dadka aan Yuhuudda ahaynba, haddii ay aqbalaan, ku barakoobi lahaayeen. ‘Bilowgii waxaa jiray Erayga, Erayguna wuxuu la jiray Ilaah, Erayguna wuxuu ahaa Ilaah’ (Yooxanaa 1:1). Ka hor intaan dadka ama malaa’igta la abuurin, Eraygu wuxuu la jiray Ilaah, wuuna ahaa Ilaah.”

“The world was made by Him, ‘and without him was not anything made that was made’ (John 1:3). If Christ made all things, He existed before all things. The words spoken in regard to this are so decisive that no one need be left in doubt. Christ was God essentially, and in the highest sense. He was with God from all eternity, God over all, blessed forevermore.

Dunida waxaa lagu sameeyey Isaga, “oo isaga la’aantiis lama samayn wax la sameeyey toona” (John 1:3). Haddii Masiixu wax walba sameeyey, Isagu wuxuu jiray ka hor wax walba. Erayada arrintan laga yidhi aad bay u go’aan adag yihiin, sidaas darteedna looma baahna in qofna shaki ku haro. Masiixu wuxuu ahaa Ilaah ahaan asal ahaan, oo macnaha ugu sarreeya. Wuxuu Ilaah la jiray tan iyo weligii, isagoo ah Ilaaha wax walba ka sarreeya, barakaysan weligiisba.

“The Lord Jesus Christ, the divine Son of God, existed from eternity, a distinct person, yet one with the Father. He was the surpassing glory of heaven. He was the commander of the heavenly intelligences, and the adoring homage of the angels was received by Him as His right. This was no robbery of God. ‘The Lord possessed me in the beginning of his way,’ He declares, ‘before his works of old. I was set up from everlasting, from the beginning, or ever the earth was. When there were no depths, I was brought forth; when there were no fountains abounding with water. Before the mountains were settled, before the hills was I brought forth: while as yet he had not made the earth, nor the fields, nor the highest part of the dust of the world. When he prepared the heavens, I was there: when he set a compass upon the face of the depth’ (Proverbs 8:22–27).

“Rabbiga Ciise Masiix, Wiilka Ilaah ee rabbaaniga ah, wuxuu jiray tan iyo daa’in, isagoo ah qof gooni ah, haddana Mid la ah Aabbaha. Isagu wuxuu ahaa ammaanta ka sarraysa oo samada. Wuxuu ahaa taliyaha makhluuqaadka samada ee caqliga leh, malaa’iguhuna cibaado iyo sujuud ay ku qireen waxay isaga u siin jireen sida xaqiisii. Taasu ma ahayn in Ilaah wax laga boobo. ‘Rabbigu wuxuu i hantiyey bilowgii jidkiisa,’ ayuu ku dhawaaqayaa, ‘ka hor shuqulladiisii hore. Waxaa lay taagay tan iyo weligeed, bilowgii, intaan dhulku jirin. Markii aan gunta lahayni jirin ayaa lay dhalay; markii aan ilaha biyuhu badnayn jirin. Ka hor intaan buuraha la sugin, ka hor kuraha ayaa lay dhalay; intuu weli samayn dhulka, iyo beeraha, iyo qaybta ugu sarraysa ee boodhka dunida. Markuu samooyinka diyaarinayay, waan joogay; markuu goobo u dhigay wejiga gunta’ (Maahmaahyadii 8:22–27).”

“There are light and glory in the truth that Christ was one with the Father before the foundation of the world was laid. This is the light shining in a dark place, making it resplendent with divine, original glory. This truth, infinitely mysterious in itself, explains other mysterious and otherwise unexplainable truths, while it is enshrined in light, unapproachable and incomprehensible.” Selected Messages, book 1, 246–248.

“Waxaa jira iftiin iyo ammaanu ku jira runta ah in Masiixu mid la ahaa Aabbaha ka hor intii aan aasaaska dunida la dhigin. Tani waa iftiinka ka ifaya meel gudcur ah, kana dhigaya mid la deyrinaya ammaanta rabbaaniga ah ee asalka ah. Runtan, oo nafteeda ahaan si aan dhammaad lahayn u dahsoon, waxay sharraxaysaa xaqiiqooyin kale oo dahsoon oo haddii kale aan la fasiri karin, iyada oo haddana lagu kaydiyey iftiin aan loo dhowaan karin oo aan la garan karin.” Selected Messages, buugga 1, 246–248.