For some time, we have been focusing our attention on the hidden history of Daniel 11:40, and in recent weeks, the Lord has drawn our consideration to verse 27:

Muddo in ka badan, waxaannu diiradda saarnayn taariikhda qarsoon ee Daniel 11:40, toddobaadyadii u dambeeyeyna, Rabbigu wuxuu dareenkeenna u soo jeediyey aayadda 27:

And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Daniel 11:27.

Oo labadan boqor qalbigoodu wuxuu ku jeedsanaan doonaa inay shar sameeyaan, oo waxay been ku wada hadli doonaan miis keliya agtiisa; laakiinse taasu ma liibaani doonto, waayo dhammaadku weli wuxuu ahaan doonaa wakhtigii loo cayimay. Daanyeel 11:27.

Initially, I was uncertain about the details—when, where, and who sat at that table, speaking lies to one another—but these questions are now under review. Over the past few Sabbaths, I made some missteps as I worked through these lines. Yet, through what I believe to be providential guidance, the alliances represented in verses 13–15, symbolized by Caesarea Philippi, began to unfold. Though some elements still require refinement, I believe the Lord has lifted His hand from these verses to reveal their meaning.

Bilowgii, waxaan ka shaki qabay faahfaahinta—goorta, meesha, iyo ciddii miiskaas fadhiisatay iyagoo been isu sheegaya—laakiin su’aalahan hadda dib-u-eegis bay ku jiraan. Intii lagu jiray Sabtiyadii u dambeeyey, waxaan sameeyey gefaf yar yar anigoo ka shaqaynaya sadaradan. Hase ahaatee, iyada oo loo marayo waxa aan rumaysanahay inay tahay hanuunin qaddarin ah, isbahaysiyadii lagu metelay aayadaha 13–15, ee Kaysariya Filibos lagu astaanyeeyey, waxay bilaabeen inay soo ifbaxaan. In kasta oo qaybo qaar weli u baahan yihiin sixid dheeraad ah, haddana waxaan rumaysanahay in Rabbigu gacantiisa ka qaaday aayadahan si uu macnahooda u muujiyo.

This understanding crystallized immediately after last Sabbath’s Zoom meeting. A week earlier, I had been struck by the intricate interplay of histories in verses 10–15. I wrote and sent a text message to a few people outlining my thoughts and asked to share them on Friday evening. I was attempting to organize the issues within those verses, convinced there was something profoundly significant. There is, but it wasn’t what I initially proposed. Despite my stumbles over the past week and a half as I grappled with this passage, I recognize a familiar providence. The Lord was unsealing a special, vital truth. Once the human element is fully exposed and set aside, the truth—opened by the Lion of the tribe of Judah—proves even more profound than I had grasped.

Fahamkanu si degdeg ah ayuu u caddaaday isla markiiba ka dib shirkii Zoom-ka ee Sabtidii hore. Toddobaad ka hor, waxa aad ii taabtay isdhexgalka aadka u murugsan ee taariikhaha ku jira aayadaha 10–15. Waxaan qoray oo u diray farriin qoraal ah dhowr qof, anigoo ku soo koobaya fikirradayda, waxaana codsaday inaan la wadaago fiidkii Jimcaha. Waxaan isku dayayay inaan habeeyo arrimaha ku jira aayadahaas, anigoo ku qanacsan in ay ku jireen wax si qoto dheer u muhiim ah. Way ku jireen, hase ahaatee ma ahayn wixii aan markii hore soo jeediyey. In kasta oo aan toddobaadkii iyo badhkii la soo dhaafay ku turunturooday intii aan la halgamayay tuducan, haddana waxaan garanayaa maamulid hore oo aan aqaan. Rabbigu waxa uu furayay run gaar ah oo lagama maarmaan ah. Marka curiyaha aadanaha si buuxda loo muujiyo oo dhinac loo dhigo, runta—oo uu furay Libaaxa qabiilka Yahuudah—waxay noqotaa mid xitaa ka sii qoto dheer intii aan hore u fahmay.

Verse Five through Nine

Aayadaha Shan ilaa Sagaal

Putin, as the king of the south, mirrors Ptolemy, who will triumph in the Ukraine war, fulfilling verse 11. Historically, Ptolemy IV Philopator’s victory at the Battle of Raphia fulfilled this verse, prefiguring Putin’s imminent success. Verses 5–9 outline a history that foreshadows the papacy’s 1,260-year rule (538–1798) in meticulous detail. These details have been explored repeatedly in the past, so here I will highlight one prophetic waymark fulfilled in verses 5–9 and echoed in the period from 538 to 1798.

Putin, isagoo ah boqorka koonfureed, wuxuu la ekaanayaa Ptolemy, kaas oo ku guulaysan doona dagaalka Ukraine, isagoo dhammaystiraya aayadda 11. Taariikh ahaan, guushii Ptolemy IV Philopator ka gaaray Dagaalkii Raphia ayaa dhammaystirtay aayaddan, taasoo sii sawirtay guusha dhow ee Putin. Aayadaha 5–9 waxay si xeeldheer oo tafatiran u soo bandhigayaan taariikh horay u sii tilmaamaysa xukunkii baabbanimada ee 1,260-ka sano (538–1798). Faahfaahinnadan marar badan ayaa hore loo baadhay, sidaas darteed halkan waxaan ku iftiiminayaa hal calaamad-nebiyeed oo lagu dhammaystiray aayadaha 5–9, taas oo sidoo kale ka soo noqotay muddadii u dhexaysay 538 ilaa 1798.

This period began with a treaty between the southern Ptolemaic kingdom and the northern Seleucid kingdom, sealed when the southern king gave his daughter in marriage to the northern king. This union initiated a seven year span that ended when the southern king invaded the north, took the northern king captive to Egypt, and the captive king later died after falling from a horse.

Xilligani waxay ku bilaabatay heshiis dhex maray boqortooyadii koonfureed ee Ptolemaic iyo boqortooyadii woqooyi ee Seleucid, waxaana lagu adkeeyey markii boqorkii koonfureed uu gabadhiisii u siiyey guur boqorkii woqooyi. Midowgani wuxuu bilaabay muddo toddoba sannadood ah oo dhammaatay markii boqorkii koonfureed uu ku duulay woqooyiga, boqorkii woqooyina maxbuus ahaan ugu kaxeeyey Masar, dabadeedna boqorkii maxbuuska ahaa wuu dhintay ka dib markii uu faras ka dhacay.

A Broken Treaty

Axdig Jabay

The invasion stemmed from a broken treaty. After the seven-year period began, the northern king set aside his first wife to marry the southern princess and secure the treaty. Later, he discarded the southern wife and reinstated his original queen. This prompted the first queen to execute the southern queen and her entourage, enraging the southern queen’s family in Egypt.

Duullaanku wuxuu ka dhashay heshiis la jebiyey. Markii muddadii toddobada sannadood ay bilaabatay ka dib, boqorkii woqooyi wuxuu dhinac iska dhigay afadiisii hore si uu u guursado amiiraddii koonfureed oo uu u sugo heshiiska. Markii dambe, wuxuu tuuray afadii koonfureed oo dib u soo celiyey boqoraddii asalka ahayd. Tani waxay ku kalliftay boqoraddii kowaad inay disho boqoraddii koonfureed iyo dadkii la socday, taasoo ka cadhaysiisay qoyskii boqoradda koonfureed ee Masar.

With prophetic discernment, seven years can be seen as two periods of three and a half years, as illustrated by the three and a half years before and after the cross that together represented the week that Christ confirmed the covenant. The three and a half is also recognized in the seven times curse carried out upon the northern kingdom of Israel from 723 BC unto 1798. That seven times is divided into two periods of twelve hundred and sixty, with 538 as the middle point. These illustrations of seven being divided into two periods of three and a half is not random, it is purposeful.

Iyada oo la adeegsanayo garasho nebiyadeed, toddoba sannadood waxaa loo arki karaa laba waqti oo min saddex iyo badh sannadood ah, sida lagu muujiyey saddexdii sano iyo badhkii ka horreeyey iskutallaabta iyo saddexdii sano iyo badhkii ka dambeeyey, kuwaas oo wadajir u matalayey usbuucii Masiixu ku adkeeyey axdiga. Saddexda iyo badhka waxaa sidoo kale lagu gartaa habaarkii toddobada jeer ahaa ee lagu fuliyey boqortooyadii woqooyi ee Israa’iil laga bilaabo 723 BC ilaa 1798. Toddobadaas jeer waxaa loo qaybiyaa laba waqti oo min kun laba boqol iyo lixdan ah, iyadoo 538 ay tahay barta dhexe. Tusaalooyinkan ah in toddobadu loo qaybiyo laba waqti oo min saddex iyo badh ah ma aha wax iska dhacay; waa ujeeddo leh.

In the division in the week Christ confirmed the covenant the cross represents the center and in so doing it identifies Christ presenting the message in person for three and a half years, followed by His disciples presenting the message for the same period. In the seven times against the northern kingdom 538 divides the history into a period when paganism trampled down the sanctuary and host followed by papalism trampling down the sanctuary and host for the same period. In prophetic symbolism “seven” is represented with three and a half, which in turn is represented by forty-two months, three and a half days or years, twelve hundred and sixty, twenty-five twenty and a time, times and dividing of time. In context, all these figures are interchangeable.

Qaybinta toddobaadka, Masiixu axdiga ayuu adkeeyey; iskutallaabtu waxay ka dhigan tahay bartamaha, sidaas darteedna waxay tilmaamaysaa Masiixa oo farriinta si shaqsi ahaan ah u soo bandhigaya muddo saddex sano iyo badh ah, waxaana ku xigay xertiisii oo farriinta soo bandhigaya isla muddadaas oo kale. Toddobadii jeer ee ka gees ahaa boqortooyadii woqooyi, 538 wuxuu taariikhda u kala qaybiyaa muddo jaahilnimadu ku tuntay meesha quduuska ah iyo ciidankii, waxaana ku xiga baabanimadu oo ku tuntay meesha quduuska ah iyo ciidankii isla muddadaas oo kale. Astaan-samaynta wax sii sheegidda, “toddoba” waxaa lagu metelaa saddex iyo badh, taas oo iyaduna lagu metelo laba iyo afartan bilood, saddex maalmood iyo badh ama sannado, kun laba boqol iyo lixdan, shan iyo labaatan labaatan, iyo wakhti, wakhtiyo, iyo qaybinta wakhti. Marka laga eego macnaha guud, dhammaan tirooyinkan waa la isu adeegsan karaa.

The treaty represented between the Ptolemaic Kingdom, ruled by the descendants of Ptolemy I (a general of Alexander the Great), who controlled Egypt, and the Seleucid Empire, ruled by the descendants of Seleucus I (another of Alexander’s generals), who controlled much of the Middle East, including Syria concluded the Second Syrian War in 253 BC. The war had begun seven years before in 260 BC. Seven years after the treaty was ratified it was broken in 246 BC. Fourteen years, divided into two seven-year periods. The first half is warfare and the second half is peace. The fourteen years begin with the second Syrian War and it ends with the third Syrian War. This type of symmetry in history is amplified when you recognize that the history is represented in verses five through nine of chapter eleven. The treaty and its breaking are the focus of the verses and the history which fulfilled the verses.

Heshiiskii u dhexeeyey Boqortooyadii Btolemaayikta, oo ay xukumi jireen farcankii Btolemy I (oo ahaa jeneraalkii Iskandar Weyne), kuwaas oo xukumayay Masar, iyo Boqortooyadii Selewkiyiinta, oo ay xukumi jireen farcankii Seleucus I (mid kale oo ka mid ahaa jeneraalladii Iskandar), kuwaas oo xukumayay qayb weyn oo Bariga Dhexe ah, oo ay ku jirto Suuriya, ayaa soo afjaray Dagaalkii Labaad ee Suuriya sannadkii 253 BC. Dagaalku wuxuu bilaabmay toddoba sannadood ka hor, sannadkii 260 BC. Toddoba sannadood ka dib markii heshiiska la ansixiyey, ayaa la jebiyey sannadkii 246 BC. Afar iyo toban sannadood, oo loo qaybiyey laba xilli oo min toddoba sannadood ah. Qaybta hore waa dagaal, qaybta dambena waa nabad. Afarta iyo tobanka sannadood waxay ka bilaabmaan Dagaalkii Labaad ee Suuriya, waxayna ku dhammaadaan Dagaalkii Saddexaad ee Suuriya. Noocan isu-dheellitirka ah ee taariikhda ku jira wuxuu sii muuqdaa markaad garato in taariikhda lagu matalay aayadaha shanaad ilaa sagaalaad ee cutubka kow iyo tobnaad. Heshiiska iyo jebintiisu waa diiradda aayadaha iyo taariikhdii rumoowday aayadahaas.

This aligns with the papal domination from 538 to 1798. Near the end of that era, Napoleon Bonaparte entered into a treaty with the Vatican. Citing the Vatican’s breach of the 1797 Treaty of Tolentino, Napoleon sent General Berthier in 1798 to take the pope captive. The pope died in France in 1799. This 1,260-year period is detailed in verses 31–39.

Tani waxay waafaqsan tahay xukunkii baadariga ee 538 ilaa 1798. Dhammaadka dhow ee xilligaas, Napoleon Bonaparte wuxuu heshiis la galay Vatican-ka. Isagoo ku sababeeyey jebintii Vatican-ku u geystay Heshiiskii Tolentino ee 1797, Napoleon wuxuu 1798 u diray Janaraal Berthier inuu baadariga maxbuus ahaan u kaxeeyo. Baadarigii wuxuu ku dhintay Faransiiska 1799. Muddadan 1,260-ka sano ah waxaa si faahfaahsan loogu qeexay aayadaha 31–39.

The history of verses 5–9 parallels that of verses 31–39, providing two witnesses within Daniel 11. Both lines share identical prophetic waymarks, revealing the dynamics between the kings of the south and north. Each period is symbolized by three and a half years, concluding with the southern king prevailing, capturing the northern king, and taking him to the southern land, where both northern kings die. In both cases, as the text states, the southern king returns with spoil:

Taariikhda aayadaha 5–9 waxay la jaanqaadaysaa tan aayadaha 31–39, iyadoo ku bixisa laba markhaati oo ku dhex jira Daanyeel 11. Labada xariiqba waxay wadaagaan astaamo nebiyadeed oo isku mid ah, iyagoo muujinaya dhaqdhaqaaqyada u dhexeeya boqorrada koonfureed iyo waqooyi. Muddoba mid kastaa waxaa lagu calaamadeeyey saddex sano iyo badh, iyadoo lagu soo gunaanadayo in boqorka koonfureed guulaysto, qabto boqorka waqooyi, oo geeyo dalka koonfureed, halkaas oo ay ku dhintaan labada boqor ee waqooyi. Labada xaaladoodba, sida qoraalku sheegayo, boqorka koonfureed wuxuu ku soo noqdaa booli:

And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:8.

Oo haddana maxaabiis ahaan ayuu Masar ugu kaxayn doonaa ilaahyadooda, iyo amiirradooda, iyo weelashooda qaaliga ah ee lacagta iyo dahabka; isaguna sannado ka sii badan ayuu jiri doonaa boqorka woqooyi. Daniel 11:8.

For Ptolemy, this was treasure previously looted by the northern king; for Napoleon, it was the Vatican’s riches plundered and taken to France. These two lines of witness indicate that the northern king’s death is symbolized by falling from a horse. In Revelation 17, the woman riding the beast represents the Catholic Church:

Ptolemy ahaan, tani waxay ahayd khasnad uu hore u dhacay boqorkii woqooyi; Napoleon ahaanna, waxay ahayd hodantinimadii Vatican-ka oo la bililiqeystay laguna qaaday Faransiiska. Labadan xariiq ee markhaatigu waxay tilmaamayaan in dhimashada boqorka woqooyi lagu astaynayo inuu faras ka dhaco. Muujintii 17, naagta bahalka fuushan waxay u taagan tahay Kaniisadda Kaatooliga:

So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:3.

Sidaas ayuu Ruuxa igu qaaday oo i geeyey cidlada, oo waxaan arkay naag ku fadhida bahal casaan ah, oo ay ka buuxaan magacyo cay ah, leh toddoba madax iyo toban gees. Muujintii 17:3.

The beast she rides is the United Nations. Revelation 17 describes her restoration to power after the deadly wound of 1798. As the eighth kingdom, she resumes her reign, symbolized by riding the beast:

Bahalka ay fuushan tahay waa Qaramada Midoobay. Muujintii 17 waxay sharraxaysaa soo celinteeda xukunka ka dib dhaawicii dhimashada lahaa ee 1798. Iyadoo ah boqortooyadii siddeedaad, waxay dib u billowdaa xukunkeedii, taas oo lagu astaysay inay bahalka fuushan tahay:

And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.

Oo naagtii aad aragtay waa magaaladaas weyn oo xukunta boqorrada dhulka. Muujintii 17:18.

The deadly wound of 1798 was prefigured in verses 5–9 when the northern king fell from a horse and died. These two lines in Daniel 11 run parallel to verses 41–45. The Sunday law in the USA, marked in verse 41, begins the papacy’s final ride on the beast—a period reflected in these two lines. When Ellen White notes that “much of the history” fulfilled in Daniel 11 “will be repeated,” verses 5–9 and 31–39 align with verses 41–45.

Nabarkii dhimashada lahaa ee 1798 ayaa horay loogu sii sawiray aayadaha 5–9 markii boqorkii woqooyi faras ka dhacay oo dhintay. Labadan sadar ee ku jira Daanyeel 11 waxay is barbar socdaan aayadaha 41–45. Sharciga Axadda ee Maraykanka, oo lagu calaamadeeyey aayadda 41, wuxuu bilaabaa fuulitaankii ugu dambeeyey ee bahalka ee baabasiinnimada—xilli ka muuqda labadan sadar. Marka Ellen White ay sheegto in “inta badan taariikhda” ku rumoowday Daanyeel 11 “dib loo soo celin doono,” aayadaha 5–9 iyo 31–39 waxay la jaanqaadaan aayadaha 41–45.

Only Verse Forty

Aayadda Afartan Oo Keliya

From verse 31 to 45, only verse 40 stands outside the prophetic period of three and a half days. It represents a unique history within the final third of Daniel’s 45 verses. In verse 16, the history of pagan Imperial Rome unfolds through four rulers—Pompey, Julius Caesar, Augustus Caesar, and Tiberius Caesar. Augustus’s victory at the Battle of Actium in 31 BC began Imperial Rome’s 360-year rule, fulfilling the “time” in verse 24:

Laga bilaabo aayadda 31 ilaa 45, aayadda 40 oo keliya ayaa ka baxsan xilliga nebiyadeed ee saddexda maalmood iyo badhka ah. Waxay metelaysaa taariikh gaar ah oo ku jirta saddex-meeloodka ugu dambeeya ee 45-ka aayadood ee Daanyeel. Aayadda 16, taariikhda Rooma Boqortooyoheedii jaahiliga ahayd ayaa ku soo baxaysa iyada oo loo marayo afar taliye—Pompey, Julius Caesar, Augustus Caesar, iyo Tiberius Caesar. Guushii Augustus ee Dagaalkii Actium sanadkii 31 BC waxay bilowday xukunkii 360-ka sano ahaa ee Rooma Boqortooyo, iyadoo fulinaysa “waqtiga” ku xusan aayadda 24:

He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.

Wuxuu si nabad ah ku geli doonaa xataa meelaha ugu barwaaqada badan ee gobolkii; oo wuxuu samayn doonaa wixii aanay aabbayaashiis samayn, ama ayan samayn awowayaashiis; wuxuu dhexdooda ku kala firdhin doonaa booli, iyo qaniimo, iyo maal; haa, wuxuu xeeladihiisa ka qiyaasi doonaa qalcadaha adag, xataa in muddo ah. Daanyeel 11:24.

After Actium, Rome made Egypt a province in 30 BC. Three hundred and sixty years later, in 330, Constantine moved the empire’s capital from Rome to Constantinople. This “time” aligns prophetically with the 1,260 years of papal rule and the 7 years of verses 5–9.

Kadib Actium, Rooma waxay Masar ka dhigtay gobol sanadkii 30 BC. Saddex boqol iyo lixdan sano ka dib, sanadkii 330, Constantine wuxuu caasimaddii boqortooyada ka raray Rooma una raray Constantinople. “Waqtigan” wuxuu si nebiyad ahaan ah ula jaanqaadayaa 1,260-kii sano ee xukunka baabaska iyo 7-da sano ee aayadaha 5–9.

From verse 16, pagan Imperial Rome dominates until verse 30, encompassing the Maccabees’ league with Rome and the line of Christ. Yet, verses 16–30 align with verses 31–39 and 41–45. Thus, in the last 30 verses of Daniel 11, a consistent prophetic line emerges—except for verse 40, where the “time of the end” is marked in 1798 and 1989.

Laga bilaabo aayadda 16, Rooma Boqortooyadii jaahilka ahayd ayaa talisa ilaa aayadda 30, iyadoo ka kooban isbahaysigii Makkabiyiintu la galeen Rooma iyo silsiladda Masiixa. Hase ahaatee, aayadaha 16–30 waxay la jaanqaadaan aayadaha 31–39 iyo 41–45. Sidaas awgeed, 30-ka aayadood ee ugu dambeeya ee Daanyeel 11, waxaa ka soo baxaya xarriiq nebiyadeed oo joogto ah—marka laga reebo aayadda 40, halkaas oo “wakhtiga dhammaadka” lagu calaamadeeyey 1798 iyo 1989.

With minor exceptions in verses 2 and 3—where the final of eight presidents transitions to control the ten kings of the United Nations—the first two verses align with verse 40, representing the Sunday law and the shift from the sixth to the seventh and eighth kingdoms. Verses 3 and 4 align with verse 45 and Daniel 12:1, depicting the rise and fall of the Grecian kingdom, paralleling the papacy’s establishment and demise in verses 41 through Daniel 12:1. Both the woman and the beast she rides end with no help, framing the beginning and end of Daniel 11 outside verse 40’s history. Alexander the Great symbolizes the United Nations, fornicating with the whore of Tyre (the king of the north from verse 41 onward), who are both the beast and the dragon.

Marka laga reebo waxyaalo yar oo ku jira aayadaha 2 iyo 3—halkaas oo kii ugu dambeeyey ee siddeedda madaxweyne uu u gudbayo xukunka tobanka boqor ee Qaramada Midoobay—labada aayadood ee ugu horreeya waxay waafaqsan yihiin aayadda 40, iyagoo metelaya sharciga Axadda iyo wareegidda boqortooyada lixaad una gudbaysa toddobaad iyo siddeedaad. Aayadaha 3 iyo 4 waxay waafaqsan yihiin aayadda 45 iyo Daanyeel 12:1, iyagoo sawiraya kacitaanka iyo dhicitaanka boqortooyada Giriigga, taas oo barbar socota dhismaha iyo baabba’a wadaadnimada baadariyada ee ku jira aayadaha 41 ilaa Daanyeel 12:1. Naagta iyo bahalka ay fuushan tahay labaduba waxay ku dhammaadaan iyagoo aan wax gargaar ah haysan, taas oo xadaynaysa bilowga iyo dhammaadka Daanyeel 11 meel ka baxsan taariikhda aayadda 40. Iskandar Weyne wuxuu astaan u yahay Qaramada Midoobay, isagoo sino la samaynaya dhilladii Turos (boqorka woqooyi laga bilaabo aayadda 41 iyo wixii ka dambeeya), kuwaas oo labaduba ah bahalka iyo masduulaagii.

Verses Nine and Ten

Aayadaha Sagaal iyo Toban

Verses 5–9 conclude at the time of the end in 1798, while verse 10 marks 1989. Thus, the span between verses 9 and 10—from 1798 to 1989—represents the revealed portion of verse 40, initiating its hidden history. To clarify: nearly every verse in Daniel 11 reflects the papacy’s rule from 538 to 1798. Verse 40 covers 1798 to the Sunday law in the USA. Verses 6–9 typify the papal era, while verse 10 foreshadows the USSR’s collapse in 1989. Therefore, verses 11–15 span from 1989 to the Sunday law, as represented in verses 16, 31, and 41.

Aayadaha 5–9 waxay ku dhammaanayaan wakhtiga dhammaadka ee 1798, halka aayadda 10 ay tilmaamayso 1989. Sidaas darteed, muddada u dhexaysa aayadaha 9 iyo 10—laga bilaabo 1798 ilaa 1989—waxay ka dhigan tahay qaybta la muujiyey ee aayadda 40, iyadoo bilow u ah taariikhdeeda qarsoon. Si loo caddeeyo: ku dhowaad aayad kasta oo ku jirta Daanyeel 11 waxay ka tarjumaysaa xukunkii baabanimada laga soo bilaabo 538 ilaa 1798. Aayadda 40 waxay daboolaysaa muddada 1798 ilaa sharciga Axadda ee Maraykanka. Aayadaha 6–9 waxay tusaale u yihiin xilligii baabanimada, halka aayadda 10 ay sii-sheegayso burburkii Midowgii Soofiyeeti ee 1989. Sidaa darteed, aayadaha 11–15 waxay ka bilaabmaan 1989 ilaa sharciga Axadda, sida lagu matalay aayadaha 16, 31, iyo 41.

Verse 40 is divided into two parts. The first, from 1798 to 1989, begins and ends with a “time of the end.” The second half begins in 1989, where the first half concludes. Verses 1 and 2 identify a sequence of presidents starting in 1989, aligning with the second part of verse 40. Verse 11 marks the onset of the Ukraine war in 2014, while verse 12 highlights the consequences the victorious king of the south brings upon himself. Verse 13 nears fulfillment, but here we note that verse 11 falls within the second part of verse 40—post-1989, yet pre-Sunday law (verse 41).

Aayadda 40aad waxay u qaybsan tahay laba qaybood. Qaybta koowaad, oo ka bilaabmaysa 1798 ilaa 1989, waxay ku bilaabataa kuna dhammaataa “wakhtiga dhammaadka.” Qaybta labaad waxay ka bilaabmaysaa 1989, halkaas oo qaybta koowaad ku soo gabagabowdo. Aayadaha 1 iyo 2 waxay tilmaamayaan isku xigxigga madaxweynayaal ka bilaabmaya 1989, iyagoo waafaqsan qaybta labaad ee aayadda 40aad. Aayadda 11aad waxay calaamad u tahay bilowga dagaalka Ukraine sannadkii 2014, halka aayadda 12aad ay muujinayso cawaaqibta boqorka koonfureed ee guulaystay uu isagu dusha u saaranayo. Aayadda 13aad waxay ku dhowdahay inay rumoowdo, hase ahaatee halkan waxaynu ku xusaynnaa in aayadda 11aad ay ku dhacdo qaybta labaad ee aayadda 40aad—ka dib 1989, laakiin ka hor sharciga Axadda (aayadda 41aad).

Verses 13–15 point to the Battle of Panium in 200 BC, the year pagan Rome began exerting influence over human affairs, tied to that battle. Occurring well before Pompey’s entry into Jerusalem in verse 16, it provides historical evidence identifying verse 41 as the Sunday law in the USA.

Aayadaha 13–15 waxay tilmaamayaan Dagaalkii Panium ee dhacay 200 BC, sannadkaas oo Roomaankii jaahilka ahaa bilaabay inuu saamayn ku yeesho arrimaha aadanaha, taas oo la xidhiidha dagaalkaas. Iyadoo tani dhacday waqti aad uga horreeyey gelitaankii Pompey ee Yeruusaalem ee ku xusan aayadda 16, waxay bixisaa caddayn taariikheed oo aqoonsanaysa aayadda 41 inay tahay sharciga Axadda ee USA.

Every prophetic line and its historical fulfillment in Daniel 11 lies either within verse 40’s history (1798 to the Sunday law) or from verse 41 to Daniel 12:1. Of the 45 verses, verses 1, 2, 7–15, and 40—totaling twelve—apply to verse 40’s timeline when layered line upon line. Verse 40 splits into two segments at 1989. Verses 1, 2, and 10–15 align with its second half. Verses 1 and 2 trace the line of presidents in the earth beast’s history, while verses 10–15 depict three proxy wars orchestrated by the king of the north (the papal power) from 1989 to the Sunday law. The three proxy wars begin with the United States, identified in verse 40 as “chariots, ships and horsemen.”

Xarriiq kasta oo nebinnimo ah iyo dhammaystirkiisa taariikheed ee Daanyeel 11 wuxuu ku dhacaa ama taariikhda aayadda 40 (1798 ilaa sharciga Axadda) ama laga bilaabo aayadda 41 ilaa Daanyeel 12:1. Afartan iyo shanta aayadood, aayadaha 1, 2, 7–15, iyo 40—oo wadar ahaan laba iyo toban ah—waxay quseeyaan jadwalka waqtiga ee aayadda 40 marka xarriiq korkeed xarriiq la dul saaro. Aayadda 40 waxay u kala baxdaa laba qaybood marka la joogo 1989. Aayadaha 1, 2, iyo 10–15 waxay la jaanqaadaan nuskeeda labaad. Aayadaha 1 iyo 2 waxay daba socdaan xarriiqda madaxweynayaasha ee taariikhda bahalka dhulka, halka aayadaha 10–15 ay sawirayaan saddex dagaal oo wakiillo ah oo uu hagayo boqorka woqooyi (awoodda baabawnimada) laga bilaabo 1989 ilaa sharciga Axadda. Saddexda dagaal ee wakiilladu waxay ka bilowdaan Maraykanka, oo lagu aqoonsaday aayadda 40 sida “gaadhifardoodyo, maraakiib iyo fardooley.”

We will continue in the next article.

Waxaan ku sii wadi doonnaa maqaalka xiga.