Kitab Daniel - Angka Opat Belas

Bebeneran anu ku Yohanes disebut minangka “Wahyu Yesus Kristus,” anu ti saprak Juli 2023 terus dibuka segelna ku Singa ti kaom Yuda pikeun umat-Na, disampurnakeun nalika kitab Daniel dipadukeun jeung kitab Wahyu. Daniel bab dua ngagambarkeun amanat malaikat kadua dina kontéks ujian arca sato galak dina ahir jaman. Bab éta nuduhkeun hiji prosés pangujian sarta hiji mangsa pangujian anu tangtu.

Mangsa jeung prosés dina kitab Daniel bab dua, anu digambarkeun ku tujuh puluh taun Daniel jadi tawanan, ngalambangkeun mangsa pangujian kaum Protestan dina sajarah Millerite. Kaum Protestan gagal dina prosés pangujianana sarta jadi putri-putri Roma. Dina perlambangan nubuat, hiji putri ngalambangkeun indungna; sarta Roma téh sato galak dina nubuat. Kagagalan maranéhna sarta robahna maranéhna saterusna jadi putri-putri Roma ngalambangkeun ujian gambar sato galak dina sajarah urang kiwari, sabab maranéhna robah jadi gambar sato galak. Ku kituna, prosés pangujian urang kiwari digambarkeun ku tujuh puluh taun Daniel jadi tawanan, sarta ogé ku sajarah warta malaikat kadua salila gerakan Millerite.

Dina sajarah amanat malaikat kadua anu dimimitian dina 11 Séptémber 2001, aya hiji mangsa husus jeung prosés pangwidian anu sacara simbolis diwakilan ku impian Nebukadnésar ngeunaan patung jeung sato galak; sabab hiji karajaan dina nubuat Alkitab ogé mangrupa sato galak. Nebukadnésar jeung golongan élit agama urang Kasdim ngawakilan jalma-jalma anu gagal dina pangwidian éta, sedengkeun Daniel jeung tilu jalma anu pinunjul ngawakilan jalma-jalma anu lulus dina pangwidian éta. Bisa waé katingalina sabalikna, tapi kagagalan Nebukadnésar ditegeskeun dina pasal tilu kitab Daniel.

Dina prosés pangujian, anu digambarkeun boh dina Daniel bab hiji boh dina bab dua, aya tanda-tanda panuduh nubuat anu husus anu saluyu jeung bebeneran-bebeneran anu anyar-anyar ieu geus dipedar dina kitab Wahyu. Dina bab hiji, “sapuluh poé” ngalambangkeun mangsa pangujian anu nyababkeun Daniel némbongkeun citra anu leuwih hadé rupana tur leuwih lintuh lantaran anjeunna tuang kadaharan sawarga, ari golongan séjén ti antara para kasim némbongkeun citra jalma-jalma anu ngadahar kadaharan raja. Dina harti nubuat, raja téh karajaan, sarta dina harti nubuat, raja atawa karajaan téh ogé sato galak. Jalma-jalma anu beungeutna némbongkeun hasil tina ngadahar kadaharan raja téh némbongkeun citra sato galak.

Dina pasal kadua Kitab Daniel, Daniel keur neneda supaya ngartos kana “rusiah” anu disumputkeun tina impian-gambar Nebukadnesar. Anjeunna kudu nyaho naon éta impian, sarta naon hartina. Anjeunna ngagambarkeun jalma-jalma dina poé-poé pamungkas anu keur neangan supaya ngartos kana rusiah-rusiah anu patali jeung dibukana Wahyu Yesus Kristus, sabab dibukana Wahyu Yesus Kristus téh mangrupa “rusiah” nubuat anu pamungkas anu dibuka saméméh panto kasempetan rahmat ditutup. Sakumna nabi, kaasup Daniel, keur nandaan poé-poé pamungkas. Ikhtiar Daniel pikeun ngartos kana éta “rusiah” téh mangrupa ikhtiar hirup-atawa-paéh, sakumaha ogé ujian gambar sato galak pikeun umat Allah dina poé-poé pamungkas.

Doa Daniel, waktu anjeunna narékahan pikeun ngartos éta “rusiah,” ngagambarkeun hiji tanda jalan anu husus dina sajarah umat Allah dina poé-poé panungtungan. Kitab Daniel nyayagikeun dua saksi anu netepkeun tanda jalan “doa” dina poé-poé panungtungan. Tanda jalan éta ayana dina mangsa waktu anu diwakilan ku amanat kadua tina unggal garis reformasi.

Latar nubuat duanana doa téh nyaéta mangsa pangbuangan salila tujuh puluh taun, anu minangka simbol ngalambangkeun “tujuh kali” dina Imamat pasal dua puluh genep. Dina Daniel pasal dua, dina ayat kahiji, ngaran “Nebukadnesar” digandakeun, sarta digandakeunana hiji kecap dina Kitab Suci mangrupa simbol amanat malaikat kadua.

Aya sababaraha rujukan dina tulisan-tulisan Sadérék White anu nuduhkeun yén Daniel bab tilu mangrupa lambang undang-undang poé Minggu. Daniel bab hiji mibanda sakabéh ciri talatah malaikat kahiji, sarta urang dibéjaan yén moal mungkin aya talatah katilu (Daniel bab tilu) tanpa talatah kahiji jeung kadua.

Ujian ngeunaan gambar sato galak parantos dijentrekeun ku Ellen White minangka ujian anu kudu urang lulus saméméh mangsa kasempetan rahmat ditutup, jeung saméméh urang dipasihan meterai. Nalika musik dimaénkeun dina Daniel pasal tilu, mangsa kasempetan rahmat sacara simbolis ditutup, sabab pasal tilu ngalambangkeun hukum Minggu. Musik Nebukadnésar ngalambangkeun wirahma anu ku palacur Tirus tuluy mimiti ditembangkeun ka raja-raja bumi dina ahir tujuh puluh taun simbolis nalika manehna parantos dipopohokeun.

Sadérék White ngaidéntifikasi amanat tilu malaikat minangka tilu ujian.

Dumasar kana kasaksian sababaraha saksi, Daniel bab dua téh mangrupa amanat malaikat kadua. Sajarah ti mangsa malaikat kahiji dipaparin kawasa nepi ka pangadilan téh nyaéta sajarah anu digambarkeun ku tujuh puluh taun mangsa Daniel ditawan. Latar waktu du'a Daniel dina bab dua téh aya dina mangsa tujuh puluh taun éta, anu mangrupa lambang tina “tujuh mangsa”.

Doa dina bab salapan dimimitian ku rujukan langsung kana tujuh puluh taun. Kasang tukang nubuat tina éta dua doa téh sarua. Duanana ngagambarkeun aspék-aspék anu béda tina doa anu sarua, tapi duanana ditempatkeun dina kasang tukang “tujuh mangsa” anu sarua, sarta duanana saluyu jeung pananda jalan “doa” anu aya dina sajarah saratus opat puluh opat rébu urang dina ahir jaman.

Nalika Daniel neneda dina pasal salapan, anjeunna keur aya dina hiji “mangsa peralihan” nubuat ti karajaan Babul ka karajaan urang Média jeung urang Pérsia. Titik peralihan éta ogé mangrupa tetengger, sarta ogé sajajar jeung titik peralihan anu sarua dina gerakan malaikat katilu, nalika umat Allah maot di jalan minangka “urang Laodikia”, sarta kaluar tina kubur minangka “urang Filadelfia”. Titik peralihan dina gerakan malaikat kahiji sajajar boh jeung titik peralihan Daniel boh jeung gerakan malaikat katilu, sarta katiluna patali langsung jeung “tujuh kali” dina Imamat dua puluh genep. Peralihan ti Filadelfia ka Laodikia dina gerakan Millerite lumangsung bareng jeung datangna “cahaya anyar” ngeunaan “tujuh kali” dina taun 1856, sarta panolakan sagemblengna kana “tujuh kali” anu nyusul dina taun 1863. Daniel dina pasal salapan, gerakan malaikat kahiji dina jaman Millerite, sarta gerakan malaikat katilu dina jaman urang sadayana miboga titik-titik peralihan anu sajajar hiji jeung nu séjén, sarta katilu titik peralihan éta aya dina kontéks “tujuh kali”.

Dina sajarah prosés pangujian, Daniel ngagambarkeun utusan anu dipaparin cahaya, anu mimiti dibagikeunana ka tilu rerencanganana, ku kituna anjeunna ngalambangkeun peran kenabian “Elia”, anu jadi “sora anu ngagorowok di padang gurun”.

“Rahasia” dina Daniel pasal dua nandakeun yén karajaan kadalapan dina nubuat Alkitab téh “asalna tina tujuh” karajaan. Ku sabab éta mangrupa gambaran kahiji ngeunaan karajaan-karajaan dina nubuat Alkitab, ku kituna éta nyambung ka gambaran panungtungan ngeunaan karajaan-karajaan dina nubuat Alkitab anu kapanggih dina Wahyu pasal tujuh belas. Karajaan kadalapan éta, anu “asalna tina tujuh” karajaan saméméhna, keur nunjuk kana titik peralihan anu netepkeun Babul modéren minangka pasatuan tilu-rangkep tina naga, sato galak, jeung nabi palsu. Impian Nebukadnesar ngeunaan patung éta ahirna keur ngaidéntifikasi karajaan kadalapan di bumi dina sajarah nubuat.

Karajaan dina nubuat Kitab Suci mangrupakeun sato galak, ku kituna bebeneran anu dilambangkeun ku impian Nebukadnesar ngeunaan arca téh mangrupa rujukan anu kahiji ka sato galak panungtungan, sakumaha ogé diidéntifikasi dina Wahyu pasal tujuh belas. Ku sabab éta, impian Nebukadnesar dina tungtungna téh mangrupakeun impian ngeunaan arca sato galak anu kadalapan jeung anu pamungkas. Ieu téh impian ngeunaan “arca sato galak”.

Éta sorangan téh mangrupa pangukuh kana pentingna mikawanoh titik peralihan anu lumangsung dina gerakan malaikat katilu, tapi “rusiah” éta ogé mangrupa konci anu ngahijikeun sarta ngukuhkeun réa hal anu salila ieu geus diidéntifikasi dina artikel-artikel saméméhna ngeunaan sajarah anu lumangsung sanggeus 18 Juli 2020. Dina artikel-artikel éta, geus dipedar yén opat tetengger dina unggal gerakan réformasi suci, anu digambarkeun ku mangsa pangbuangan Daniél anu lilana tujuh puluh taun, salawasna miboga téma anu sarua.

Éta opat tetengger dina jaman Kristus ditempatkeun dina kontéks “pupus sareng gugah deui”. Tetengger kahiji, anu ngalambangkeun pamasihan kawasa ka amanat kahiji, nyaéta baptisan Kristus, lambang pupus sareng gugah deui. Tetengger kadua, anu ngalambangkeun kuciwa kahiji dina éta sajarah, nyaéta pupusna Lazarus sareng gugahna deui. Tetengger katilu nyaéta lebetna Kristus ka Yérusalém kalawan jaya, anu ngalambangkeun Panyeluk Tengah Peuting. Kristus nuju nyorang pupus-Na sareng gugah-Na deui, sarta Lazarus, wawakil anu hirup tina pupus sareng gugah deui, mingpin éta arak-arakan. Lazarus ogé neguhkeun yén dina mangsa Panyeluk Tengah Peuting diwartakeun, umat Allah “dicap”.

Waymark kaopat pangadilan éta nya éta salib, anu ogé mangrupa pupus jeung hudang deui. Mangsa opat waymark éta dilambangkeun ku tujuh puluh taun panangkaran Daniel.

Dina sajarah Millerite, témana nyaéta “prinsip sapoé pikeun sataun”, sarta 11 Agustus 1840 mangrupa pangukuhan kana éta prinsip. Kuciwa anu kahiji mangrupa akibat tina kalepatan dina ngalarapkeun prinsip sapoé pikeun sataun. Gero Tengah Peuting mangrupa panyampurnaan prinsip sapoé pikeun sataun dina patalina jeung nubuat dua rébu tilu ratus taun sarta nubuat dua rébu lima ratus dua puluh taun, tuluy Pangadilan Pamariksaan dimimitian nalika nubuat-nubuat dumasar kana prinsip sapoé pikeun sataun éta laksana dina 22 Oktober 1844. Téma opat-opatna tanda pituduh jalan dina sajarah Millerite nyaéta “prinsip sapoé pikeun sataun”. Mangsa anu ngawengku opat tanda pituduh jalan éta dilambangkeun ku tujuh puluh taun Daniel aya dina pangbuangan.

Dina jaman Raja Daud, témana nyaéta “Peti Perjangjian Allah”. Sanggeus Daud dipaparin kakawasaan, anjeunna tuluy ngukuhkeun tékad pikeun mawa éta Peti Perjangjian ka kota Daud.

Kakuciwaan anu kahiji lumangsung nalika Uzzah ngalakukeun dosa ku nyabak peti perjangjian. Pananda lalampahan anu katilu téh nalika David nyadar yén Gusti parantos ngaberkahan imah Obededom urang Gat, tempat peti perjangjian disimpen ti saprak pambangkangan Uzzah. David tuluy indit nyandak deui peti perjangjian pikeun dibawa nalika anjeunna asup ka Jerusalem kalawan jaya (tapi pamajikanana malah némbongkeun amarah anu teu pantes jeung “kakuciwaan” kana asupna David). Unggal pananda tina opat pananda lalampahan éta dilambangkeun ku peti perjangjian. Mangsa anu ngawengku opat pananda lalampahan éta dilambangkeun ku tujuh puluh taun Daniel aya dina pangbuangan.

Dina tanggal 11 Séptémber 2001, Islam tina “Cilaka” katilu dileupaskeun, tuluy ditahan deui. Tanggal 18 Juli 2020 nya éta hiji ramalan anu gagal ngeunaan peran Islam. Talatah anu ngahirupkeun deui tulang-tulang garing anu paéh téh asalna ti “opat angin”, anu mangrupakeun lambang Islam sarta ngawakilan talatah Ceurik Tengah Peuting. Karuksakan nasional anu nuturkeun kamurtadan nasional tina hukum Minggu di Amérika Sarikat dibawa ku Islam tina “Cilaka” katilu. Mangsa tina opat waymark éta digambarkeun ku tujuh puluh taun pangasingan Daniel.

Gerakan malaikat nu kahiji ngawakilan gerakan malaikat nu katilu, sarta amanat Ceurik Tengah Peuting dina sajarah kaum Millerite mangrupakeun pamaréntahan kana ramalan nu gagal anu ngabalukarkeun kaciwa nu kahiji.

Bukti anu sarua ngeunaan serangan Islam ka Nashville téh mangrupa bukti ngeunaan serangan ka Nashville anu bakal lumangsung minangka réaksi kana pamaksaan ibadah dina poé Minggu. Tulisan-tulisan Roh Nubuat henteu kungsi gagal. Prédiksi ngeunaan serangan ka Nashville ditétélakeun dina tulisan-tulisan Roh Nubuat. Prédiksi ngeunaan Nashville bakal tinekanan, tapi prédiksi ngeunaan serangan ka Nashville bakal dumasar kana koréksi kana prédiksi saméméhna anu geus gagal, sakumaha anu kungsi lumangsung dina sajarah kaum Millerite. Éta tinekanan dina tanda panunjuk jalan anu kaopat, nyaéta tanda panunjuk jalan anu ngagambarkeun “pangadilan”.

Yesus salawasna ngagambarkeun ahir ku awal, sarta tetenger kahiji dina 11 Séptémber 2001 nyaéta serangan ku Islam, ku kituna dina pangadilan hukum poé Minggu bakal aya serangan Islam ka Nashville. Kamungkinan gedé serangan éta ogé ngawengku sasaran-sasaran séjén, tapi amanat Panggero Tengah Peuting téh mangrupa amanat anu ngabenerkeun amanat anu nyababkeun kakuciwa munggaran. Kakuciwa munggaran téh disababkeun ku dosa ngalarapkeun unsur waktu kana ramalan éta, lain ku kekecapan Ellen White.

Penting pikeun mikawanoh yén opat tonggak pananda anu dimimitian dina waktu “pamasihan kawasa” ka amanat kahiji (anu dina kitab Daniel lumangsung dina awal tujuh puluh taun simbolis) salawasna diatur ku téma anu sarua. Lamun anjeun geus narima 11 Séptémber 2001 minangka laksanana nubuat, sacara nubuat anjeun geus ngadahar “kitab anu disumputkeun”. Saeutik pisan jalma anu saéstuna ngadahar bebeneran éta, tapi aya sawatara jalma, sakumaha anu digambarkeun ku Daniel, anu netepkeun tékad dina haténa sangkan henteu kacemar ku kadaharan Babul. Sanajan kitu, aya jalma-jalma anu ngaku percaya yén 11 Séptémber 2001 téh mangrupa laksanana nubuat, tapi ngajukeun argumén yén éta téh lain Islam, tapi kulawarga Bush, atawa kaum globalis, atawa kaum Yésuit, atawa CIA, atawa gabungan tina pihak-pihak anu geus biasa disebut-sebut sarta mindeng dipaké ku para panggagas téori konspirasi modéren. Salaku Alfa jeung Oméga, Yesus ngagambarkeun ahir ku awal, ku kituna lamun urang salah ngeunaan naon anu digambarkeun sacara nubuat dina 11 Séptémber 2001, urang keur ngancurkeun kamampuh urang pikeun ngabagi kalawan bener Firman “bebeneran” anu sipatna nubuat.

“Panguatan” tina pesen kahiji dina sajarah Millerite nya éta Islam tina Balahi nu kadua, sarta panguatan éta ngalambangkeun panguatan dina 11 Séptémber 2001, anu ditimbulkeun ku Islam tina Balahi nu katilu.

Islam dina tetengger jalan kahiji ngaidéntifikasi Islam dina tetengger jalan panungtung. Tetengger jalan panungtung ngalambangkeun pangadilan, sarta Amérika Sarikat diadili dina mangsa hukum poé Minggu. Nya amanat kadua Yehezkiel dina bab tilu puluh tujuh anu ngahirupkeun deui jalma-jalma paéh, sarta éta amanat téh amanat tina tetengger jalan katilu, nyaéta Panggero Tengah Peuting. Éta téh amanat panyegelan, sakumaha dipralambangkeun ku lebetna Kristus kalayan jaya bari numpak hiji “kalde”, anu mangrupa lambang Islam. Amanat panyegelan Panggero Tengah Peuting dibawa ku Islam.

Nubuat kadua Yehezkiel asalna tina “opat angin”, anu ogé mangrupa lambang Islam. Ieu bebeneran téh mutlak kudu dipikaharti kalawan écés, sabab amanat anu mangrupa Geroan Tengah Peuting téh nyaéta amanat anu ngaidéntifikasi Islam dina Cilaka katilu minangka kakuatan anu ngadatangkeun hukuman ka Amérika Sarikat dina mangsa undang-undang poé Minggu sarta ngabalukarkeun karuksakan nasional anu lumangsung sanggeus éta dekrit.

Tujuh Tarompet dina Kitab Wahyu mangrupakeun panghukuman Allah kana paksaan ibadah poé Minggu ku boh Roma kapir boh Roma kapapaan.

Islam dina Cilaka katilu ngagambarkeun tonggak kahiji dina 11 Séptémber 2001. Prediksi anu gagal ngeunaan serangan Islam ka Nashville dina 18 Juli 2020 ngagambarkeun kuciwa anu kahiji, nyaéta tonggak kadua. Pesen ngeunaan “opat angin” Islam, sakumaha digambarkeun dina nubuat kadua Yéhéskél dina bab tilu puluh tujuh, ngagambarkeun Gorowok Tengah Peuting, nyaéta tonggak katilu, tuluy datang tonggak kaopat, nyaéta kalaksanakeunana prediksi anu gagal ngeunaan 18 Juli 2020 dina waktu dilarapkeunana hukum poé Minggu. Éta téh opat tonggak nubuat anu lumangsung dina sajarah nubuat saratus opat puluh opat rébu jalma, sakumaha digambarkeun ku mangsa pangbuangan Daniél salila tujuh puluh taun.

Pangakuan kana amanat Pekik Tengah Peuting mangrupakeun unsur utama tina “rasiah” anu diungkabkeun dina tamsil ka Daniel, nalika anjeunna neneda sangkan ngartos kana impian-gambar Nebukadnezar. Doana téh mangrupa patokan jalan anu perenahna dina ahir tilu satengah poé maotna dua saksi dina Wahyu sabelas. Doa Daniel dina Imamat dua puluh genep, sakumaha kacatet dina pasal salapan, lumangsung dina taun kahiji Darius. Ieu nempatkeun doa-doana dina titik-titik peralihan.

Titik peralihan dina sajarah Millerite téh nya éta taun 1856 nalika gerakan Millerite ngalih ti Philadelphia ka Laodicea nurutkeun James jeung Ellen White. Dina taun anu sarua, “caang anyar” ngeunaan “tujuh kali” sumping dina artikel-artikel Hiram Edson dina Review and Herald, tapi dina taun 1863 (“tujuh kali” saterusna), “tujuh kali” éta dipiceun sakabéhna. Daniel ngadoa “doa” anu diidentifikasi minangka “ubar” pikeun “panyebaran” tina “tujuh kali” dina titik peralihan antara karajaan kahiji jeung kadua dina nubuat Alkitab.

Tiluu satengah mangrupa lambang pikeun sarébu dua ratus genep puluh taun, anu satuluyna mangrupa lambang tina “tujuh mangsa.” Dina 18 Juli 2020, gerakan Laodikia Future for America nembongkeun pemberontakan ngalawan parentah Allah sangkan ulah deui ngagantungkeun hiji pesen nubuat kana waktu. Gerakan éta tuluy “dipaéhan” jeung “diasingkeun” di jalan dina Wahyu sabelas, anu ngalangkung ngaliwatan lebak tulang-tulang garing paéh dina Yehezkiel. Dina ahir mangsa “diasingkeun” éta, anu ogé mangrupa “mangsa antosan” dina misil sapuluh parawan, maranéhna ayeuna keur disaur kaluar tina kubur-kuburna ku “sora anu ngagero” ti jero “padang gurun” dina tilu satengah poé éta.

Sakumaha kaum Millerit ahirna nyadar yén harita maranéhna aya dina “mangsa nungguan” anu disebut dina Mateus bab dua puluh lima jeung Habakuk bab dua, kitu deui “dua saksi anu maot” kudu nyadar di mana maranéhna aya nalika “sora di gurun keusik” cumeluk. Maranéhna kudu nyadar yén maranéhna téh “paburencay”. Kasadaran éta mangrupa panggero pikeun “ngadoa”, tapi lain ngan saukur ngadoa; éta téh panggero pikeun manjatkeun doa Daniél anu dumasar kana Imamat bab dua puluh genep. Tanpa doa husus éta, moal aya kahudangan rohani. Kahudangan rohani éta nandaan titik transisi ti Laodikia ka Filadelfia sarta ngahasilkeun fénoména nubuat yén anu kadalapan téh kaasup kana anu tujuh, sakumaha anu ditegeskeun ku arca Nebukadnésar dina Daniél bab dua.

Nalika éta doa tobat jeung pangakuan kalaksanakeun, jangji-Na nya éta yén Allah baris émut kana perjangjian-Na sarta ngumpulkeun umat-Na anu geus paburencay. Nubuat kahiji Ezekiel ngahijikeun deui tulang-tulang éta, tuluy nubuatna ngeunaan “opat angin” ngarobah “urang Filadelfia” anu kakara dilahirkeun jadi hiji pasukan anu gagah… hiji pasukan anu gagah anu, nurutkeun Wahyu sabelas, tuluy kudu “diangkat ka sawarga” kalayan hiji “mega para malaikat”. Maranéhna tuluy jadi “panji” Gusti.

“Rusiah” dina Daniel pasal dua, sakumaha anu ayeuna keur diungkabkeun ku Singa ti kaom Yuda, ngukuhkeun fenomena “nu kadalapan téh kaasup kana nu tujuh”…sarta unggal unsur nubuat séjénna dina Daniel pasal dua saluyu jeung runtuyan nubuat ngeunaan dua saksi dina Wahyu pasal sabelas. Dua saksi dina Wahyu pasal sabelas “diangkat minangka panji” dina “jam” anu sarua jeung waktu lumangsungna hukum poé Minggu, sabab maranéhna diangkat dina mangsa “lini gedé” dina Wahyu pasal sabelas. “Lini gedé” éta ngancurkeun sapersapuluh bagian kota éta, sarta Amérika Sarikat téh raja utama di antara “sapuluh raja”, sakumaha Perancis harita, nalika “lini” Révolusi Perancis ngancur-leburkeun Perancis minangka kalaksanakeunana nubuat dina Wahyu pasal sabelas.

Lini éta laksana kalawan sampurna kana sato galak ti “darat”, sarta undang-undang poé Minggu di karajaan sato galak ti darat téh ngabalukarkeun oyag. Laksanana “lini” dina Wahyu sabelas kalawan sampurna téh nyaéta undang-undang poé Minggu nalika sato galak ti “darat” “dioyagkeun” sarta kamurtadan nasional dituturkeun ku karuksakan nasional. Dina jam éta, dua saksi téh “diangkat ka luhur jadi panji”. Duanana “naék ka sawarga dina méga-méga”, sakumaha Kristus naék ka sawarga pikeun panungtungan kalina. Pangandika-Na anu pamungkas ka para murid, anu ngalambangkeun umat Allah dina ahir jaman, anu ogé bakal diangkat ka sawarga jadi panji, kacatet dina kitab Rasul.

Jalma-jalma anu rek jadi “ensign” kudu ngajauh tina nerapkeun “times and seasons”, lamun maranéhna hayang narima kakawasaan Roh Suci pikeun ngalaksanakeun pagawean “ensign”.

“Rusiah” anu diungkabkeun ka Daniel dina pasal dua téh rusiah tina Wahyu Yesus Kristus anu segelna dibuka pas saméméh mangsa rahmat dipungkas. Éta “rusiah” ngawengku “sajarah anu disumputkeun” tina “Tujuh Guludug”. Sajarah éta disusun dumasar kana kecap basa Ibrani anu diwangun ku cara ngahijikeun aksara kahiji, katilu belas, jeung pamungkas dina abjad Ibrani. Lamun éta aksara-aksara dihijikeun, kabentuk kecap basa Ibrani anu hartina “bebeneran”. Yesus téh “bebeneran”, anu ogé mangrupa Anu Mimiti jeung Anu Pamungkas. Éta tilu aksara ngalambangkeun struktur unggal gerakan réformasi gedé, sabab éta aksara-aksara ngalambangkeun malaikat kahiji, kadua, jeung katilu. Éta aksara-aksara ngalambangkeun prosés pamurnian tilu tahap anu digambarkeun ku Daniel dina pasal dua belas minangka “dimurnikeun, dibodaskeun, jeung diuji”. Prosés pangujian jeung pamurnian tilu tahap éta geus ditepikeun ku Future for America salila leuwih ti dua dasawarsa, tapi ayeuna geus diidéntifikasi minangka gambaran hiji “sajarah anu disumputkeun” dina galur-galur réformasi anu suci. Éta “sajarah anu disumputkeun” téh mangrupa kacumponan anu sampurna tina “Tujuh Guludug” anu disegel nepi ka ayeuna, pas saméméh mangsa rahmat dipungkas.

Geus lila dipikaharti yén Tujuh Guntur ngawakilan hiji “pedaran kajadian-kajadian anu lumangsung dina handapeun pekabaran malaikat kahiji jeung kadua,” sarta yén éta ogé ngawakilan “kajadian-kajadian nu bakal datang anu bakal diungkabkeun nurutkeun runtuyanana.” Ayeuna geus diungkabkeun ngaliwatan Wahyu ngeunaan “bebeneran,” yén tilu waymark panungtungan tina hiji garis reformasi téh mangrupa “sajarah nu disumputkeun” tina Tujuh Guntur. Waymark-waymark éta dimimitian ku kuciwa “kahiji” jeung dipungkas ku kuciwa “panungtungan.” Waymark nu di tengah nyaéta Seruan Tengah Peuting. Kuciwa kahiji nandaan mimiti “waktu nungguan”, anu réngsé dina Seruan Tengah Peuting. Pekabaran Seruan Tengah Peuting réngsé dina “pangadilan” tempat kuciwa panungtungan ditandaan.

Kuciwa anu kahiji dina Daniel pasal dua nyaéta nalika Daniel sadar yén dirina geus kakeunaan “katetepan hukuman pati”. Anjeunna tuluy nyuhunkeun “waktos”, anu ku kituna nandaan dimimitianana “mangsa nungguan”. Hal éta nungtun anjeunna kana pamahaman ngeunaan “rasiah,” nyaéta talatah Gorowok Tengah Peuting, anu tuluy ditepikeun ka Nebuchadnezzar sangkan anjeunna tiasa “ngahakiman” talatah Daniel.

“Pangadilan” Nebukadnesar kana impian éta jeung tafsirna anu dipasrahkeun ku Daniel nandaan waymark katilu tina tilu waymark anu ngagambarkeun “sajarah nu disumputkeun” tina Tujuh Guntur. Pangadilan éta ogé diangkat deui dina Daniel pasal tilu, anu ngagambarkeun prinsip anu pageuh digunakeun dina kitab Daniel jeung Wahyu, nyaéta prinsip “ngulang jeung ngalegaan”.

Urang bakal medar bab katilu dina artikel salajengna, tapi aya alusna dicatet di dieu yén pangadilan dina tetengger katilu dina bab katilu nuduhkeun kuciwa pamungkas anu geus dilambangkeun ku kuciwa munggaran. “Sajarah anu disumputkeun” tina Tujuh Guludug nuduhkeun tilu tetengger, dimimitian sarta dipungkas ku kuciwa. Dina Daniel bab kadua, kuciwa munggaran dipatalikeun jeung hiji “katetepan hukuman pati” anu dikaluarkeun ku Nebuchadnezzar, sarta dina bab katilu, kuciwa pamungkas dipatalikeun jeung hiji deui “katetepan hukuman pati” anu dikaluarkeun ku Nebuchadnezzar.

“Riwayat nu disumputkeun” ngeunaan “dua saksi”, anu ngawakilan gerakan Future for America, ngawakilan kuciwa tanggal 18 Juli 2020. Ti dinya mimiti “waktu nungguan” sakumaha digambarkeun ku “tilu satengah poé” dina Wahyu pasal sabelas. Hudangna jeung kabangkitan jalma-jalma anu “dipaéhan di jalan-jalan” ku sato galak anu naék kaluar ti “liang anu taya handapna” téh sacara husus dijentrekeun dina Firman nubuat Allah; tapi dina tingkat anu basajan, nalika dua saksi hudang, maranéhna ngartos “rasiah” anu dilambangkeun dina Daniel pasal dua.

Éta “rusiah” téh amanat Panggero Tengah Peuting, anu tuluy diwartakeun ku maranéhna nepi ka Daniel bab tilu, nalika undang-undang poé Minggu anu geus téréh datang téa muncul, sarta kuciwa anu pamungkas lumangsung. Kuciwa anu munggaran kaalaman ku jalma-jalma anu digambarkeun salaku “Daniel” dina 18 Juli 2020. Kuciwa anu pamungkas kaalaman ku pamingpin “sapuluh raja”, nyaéta Amérika Sarikat, nalika kamurtadan nasional ngadatangkeun karuksakan nasional anu asalna ti Islam.

Urang baris ngaréngsékeun ringkesan jeung kacindekan tina pasal kadua Kitab Daniel dina artikel salajengna.