Runtuhna partéy Démokrat di Amérika Sarikat téh mangrupa hiji perkara husus dina nubuat Alkitab. Ieu téh salah sahiji ciri nubuat anu pakait jeung présidén ka dalapan sarta nu pamungkas di Amérika Sarikat. Ieu pakait jeung dinamika nubuat dina ngajadikeun présidén ka dalapan, anu asalna tina anu tujuh, jadi kapala tina gambar sato galak. Gambar sato galak di dunya téh dua rupa, nanging tilu rupa. Ieu dua rupa lantaran ngagambarkeun gabungan Garéja jeung Nagara, tapi ogé tilu rupa, sabab diwangun ku sapuluh raja (kakawasaan nagara), anu diarahan ku raja pangutamana (kakawasaan garéja). Sato galak éta ditunggangi sarta diparéntah ku hiji kapala, nyaéta kapala ka dalapan, anu asalna tina anu tujuh.
Gambar sato galak di Amérika Sarikat téh dua rupa, nanging ogé tilu rupa. Disebut dua rupa sabab éta ngawakilan hiji gabungan antara garéja jeung nagara, nanging disebut tilu rupa sabab éta diwangun ku tanduk Républikan anu murtad (kapamimpinan nagara), anu diarahkeun ku tanduk Protestan anu murtad (kapamimpinan garéja). Sato galak éta ditumpakan sarta diparéntah ku hiji sirah, nyaéta sirah anu ka dalapan, anu asalna tina anu tujuh.
Sirah, dina boh kasus, nyaéta saurang diktator nu geus sampurna wangunna. Lingkungan tempat kadiktatoranana digambarkeun kalayan écés nyaéta dina jalur sajarah nalika sato galak bumi nyarita saperti naga, sabab “nyarita” téh mangrupa ciri utama sato galak bumi. Eta nyarita dina taun 1776, 1789, 1798, 1863, 2001, 2021, sarta bakal geura nyarita deui nalika gambarna geus kabentuk sapinuhna dina hukum Minggu nu baris enggal sumping.
Dina mangsa Paulus, rasiah kajahatan, nyaéta kakawasaan kapausan, geus mimiti digawé, tapi keur ditahan ku naga Roma kapir. Dina taun 1798 jeung 1799, naga éta nyabut manusa dosa tina kakawasaan, tapi dina taun 1989, paus Roma ngéléhkeun naga Uni Soviét. Sakabéh sajarah nubuat, nepi ka ahirna, ngagambarkeun kapausan minangka nu keur perang jeung naga. Paus Roma téh lalim anu baris diangkat jadi kapala pakumpulan jahat dina persatuan tilu-lapis antara naga, sato galak, jeung nabi palsu dina poé-poé panungtungan. Sister White nyarios, “under one head, the papal power,” sarta nu nulis Jabur ogé nandakeun yén sapuluh raja ngangkat sirah ka dalapan, nyaéta anu asalna tina tujuh.
Sabab, lah, musuh-musuh Anjeun ngadamel kaributan; jelema-jelema anu hate ka Anjeun geus ngangkat sirah. Maranéhna geus ngayakeun pasamoan licik ngalawan umat Anjeun, sarta ngarundaykeun rarancang ngalawan jalma-jalma panyumputan Anjeun. Maranéhna geus nyarita, Hayu, urang pegatkeun maranéhna sangkan ulah jadi hiji bangsa deui; supaya ngaran Israél henteu aya deui dina pangéling-ngéling. Jabur 83:2–4.
Nalika Amérika Sarikat ngawangun hiji gambar sato galak éta, sifatna bakal tilu rupa, sarta ogé dua rupa. Eta bakal mangrupa hiji gabungan dua rupa tina kakawasaan garéja jeung kakawasaan nagara, tapi sistem pulitik éta bakal diparéntah ku hiji sirah. Présidén ka dalapan bakal maréntah sarta nunggang kana gambar sato galak éta. Présidén ka dalapan, anu asalna tina tujuh présidén saméméhna, nya éta présidén panungtung tina karajaan “kagenep” dina nubuat Alkitab, sarta anjeunna nampi tatu maotna nalika janten présidén “kagenep”.
Jalma dosa anu sipatna nubuat geus perang ngalawan naga sapanjang sakabéh sajarahna. Donald Trump téh raja beunghar anu ngagerakkeun naga globalisme, sarta ti saprak anjeunna mimiti ngumumkeun niatna pikeun nyalonkeun diri jadi présidén dina 16 Juni 2015, di Trump Tower, di Kota New York, nyaéta kota pisan tempat Menara Kembar rubuh dina 11 Séptémber 2001, jeung kota tempat Freedom Tower, anu ngagantikeun Menara Kembar, diresmikeun dina 3 Nopémber 2014, anjeunna geus terus aya dina perang pulitik, sosial, jeung filsafati ngalawan kakawasaan naga.
Dina hukum Minggu anu geura datang, perkawinan antara Kristus jeung saratus opat puluh opat rebu disampurnakeun, sarta percabulan antara palacur Roma jeung raja-raja di bumi disampurnakeun dina hiji perkawinan palsu. Dina hukum Minggu éta, dua lembaga kembar ti taman Éden duanana diangkat luhur, sarta dina waktu anu sarua ogé diserang ku hiji palsu. Dua lembaga kembar éta nyaéta perkawinan jeung Sabat poé katujuh.
“Waktu urang Parisi satuluyna nanya ka Anjeunna ngeunaan hal sah atawa henteuna talak, Isa ngabalikeun para pangdéngéna ka lembaga perkawinan sakumaha geus ditetepkeun dina waktu ciptaan. ‘Ku karasa haté maranéh,’ saur-Na, Musa ‘ngidinan maranéh miceun pamajikan maranéh; tapi ti mimiti mah henteu kitu.’ Mateus 19:8. Anjeunna ngarahkeun maranéhna kana poé-poé Eden anu pinuh berkah, waktu Allah ngucapkeun yén sagala hal téh ‘alus kacida.’ Dina mangsa éta, perkawinan jeung Sabat miboga asal-usulna, dua lembaga kembar pikeun kamulyaan Allah jeung karaharjaan umat manusa. Dina mangsa éta ogé, waktu Sang Khalik ngahijikeun leungeun pasangan suci dina ikatan nikah, bari ngandika, saurang lalaki bakal ‘ninggalkeun bapana jeung indungna, sarta ngahiji jeung pamajikanana; sarta maranéhna bakal jadi hiji’ (Kajadian 2:24), Anjeunna ngucapkeun hukum perkawinan pikeun sakabéh anak Adam nepi ka panutupan jaman. Naon anu ku Rama Nu Langgeng sorangan geus dinyatakeun alus téh nya éta hukum anu mawa berkah pangluhurna jeung kamekaran pikeun manusa.” Thoughts From the Mount of Blessings, 63.
Pasatuan tilu rupa, nalika Protestantisme nu murtad, spiritualisme, jeung Katolik silih jabat leungeun dina hukum Minggu, mangrupakeun pamalsuan tina perkawinan di Eden nalika “Sang Panyipta ngahijikeun leungeun pasangan suci dina beungkeutan nikah.” Dina hukum Minggu, dua lembaga kembar, nya éta Perkawinan jeung Sabat, diangkat luhur, sarta dina waktu nu sarua dinajiskeun. Sajarah panyegelan dimimitian nalika Menara Kembar rubuh, jeung sajarah éta réngsé nalika dua lembaga kembar, Perkawinan jeung Sabat, diangkat luhur. Di tengah-tengah sajarah éta Menara Kabébasan didédikasikeun dina taun 2014, sarta panghasutan Trump kana globalisme dimimitian di Menara Trump dina taun 2015.
Munara Kembar diruntuhkeun minangka hiji teguran kana kanyaah para globalis ka harta banda, jeung Munara Kabébasan mangrupa hiji gambaran ngeunaan pemberontakan Nimrod ngalawan Allah Nu di Sawarga sarta hukuman anu ku Anjeunna geus didatangkan ngaliwatan caah, sakumaha ogé Munara Kabébasan téh jadi lambang ngalawan hukuman Allah tanggal 11 Séptémber 2001.
“Dina hiji mangsa, nalika aya di Kota New York, dina waktu peuting kuring disaur pikeun ningali gedong-gedong anu nangtung ngangkat tingkat demi tingkat ka langit. Gedong-gedong ieu dijamin tahan seuneu, sarta diadegkeun pikeun ngamulyakeun nu boga jeung nu ngawangunna. Beuki luhur jeung beuki luhur deui gedong-gedong ieu naék, sarta di jerona dipaké bahan-bahan anu pangmahalna. Jalma-jalma anu jadi nu boga gedong-gedong ieu henteu nanya ka dirina sorangan: ‘Kumaha urang bisa pangsaéna ngamulyakeun Allah?’ Gusti henteu aya dina pikiran maranéhna.
“Kuring ngadawuh dina hate: ‘Mugia maranéhna anu kitu ngainvestasikeun pakaya maranéhna tiasa ningali lampahna sakumaha Allah ningalina! Maranéhna keur numpuk gedong-gedong anu megah, tapi kacida bodo dina paningal Panguasa jagat raya éta rarancang jeung reka-daya maranéhna. Maranéhna henteu nalungtik ku sakabéh kakuatan hate jeung pikiran kumaha carana maranéhna tiasa ngamulyakeun Allah. Maranéhna geus leungiteun ieu, nyaéta kawajiban anu pangheulana pikeun manusa.’”
“Waktu wangunan-wangunan jangkung ieu diadegkeun, nu bogana marulang kalayan kareueus nu pinuh ku ambisi yén maranéhna miboga duit pikeun dipaké nyugemakeun diri sorangan jeung ngagerakkeun sirik tatangga-tatangga maranéhna. Loba tina duit anu ku maranéhna dipelakkeun ku jalan kitu geus diala ku pamaksaan, ku neken jeung ngagencet jalma-jalma miskin. Maranéhna mopohokeun yén di sawarga aya catetan ngeunaan unggal urusan dagang anu dijaga; unggal pasatujuan anu teu adil, unggal lampah panipuan, kacatet di dinya. Waktuna bakal datang nalika dina panipuan jeung kasombonganana manusa bakal ngahontal hiji wates anu ku Gusti moal diidinan pikeun diliwatan ku maranéhna, sarta maranéhna bakal nyaho yén aya wates kana kasabaran Yéhuwa.” Testimonies, jilid 9, 12.
Pemberontakan anu dilambangkeun ku munara Nimrod téh ngalawan kana panghukuman Allah anu kakara tumiba dina Banjir, sarta éta jadi gambaran tina pemberontakan para bankir globalis ngalawan panghukuman Allah anu anyar kénéh. Kabébasan sakumaha dihartikeun dina kamus globalis téh kacida sabalikna jeung kabébasan nurutkeun Alkitab. Kabébasan dina kamus naga téh kabébasan anu liar tanpa kendali moral, anu dilambangkeun ku cabulna Révolusi Perancis.
“‘Kota gedé’ nu di jalan-jalanna para saksi dipaéhan, jeung tempat mayit-maranehna ngagolér, téh sacara ‘rohani’ nyaéta Mesir. Tina sakabéh bangsa anu dipidangkeun dina sajarah Alkitab, Mesir pangwani-wanina mungkir ayana Allah anu hirup sarta ngalawan parentah-parentah-Na. Teu aya saurang raja ogé anu kantos nekat ngalakukeun pangberontakan anu leuwih écés jeung sombong ngalawan kakawasaan Sawarga tibatan raja Mesir. Nalika amanat dibawa ka anjeunna ku Musa, dina ngaran PANGERAN, Firaun ngajawab kalawan reueus: ‘Saha ari Yéhuwa, nepi ka kuring kudu ngadéngékeun sora-Na pikeun ngaleupaskeun Israil? Kuring henteu wanoh ka Yéhuwa, jeung komo deui kuring moal ngaleupaskeun Israil.’ Exodus 5:2, A.R.V. Ieu téh ateisme, sarta bangsa anu dilambangkeun ku Mesir bakal ngedalkeun panolakan anu sarupa kana hak pangersa Allah anu hirup sarta bakal némbongkeun sumanget anu sarua dina hal teu percaya jeung ngalawan. ‘Kota gedé’ éta ogé dibandingkeun, sacara ‘rohani,’ jeung Sodom. Karuksakan akhlak Sodom dina ngalanggar hukum Allah kacida katingalina dina kalakuan cabul. Jeung dosa ieu ogé bakal jadi ciri anu pangnonjolna tina bangsa anu bakal nyumponan pamaréntahan ieu Kitab Suci.”
“Numutkeun kana pangandika nabi, jadi, saeutik saméméh taun 1798, hiji kakawasaan anu asal-usulna jeung watakna satanis bakal mucunghul pikeun nyatakeun perang ngalawan Alkitab. Jeung di nagri tempat kasaksian dua saksi Allah ku kituna didiamkeun, bakal nembongan ateisme Firaun jeung kalakuan cabul Sodom.
“Nubuat ieu geus narima kacumponan anu pangéncérna jeung pangmatak ngageunjleung dina sajarah Perancis. Dina mangsa Révolusi, dina taun 1793, ‘dunya pikeun kahiji kalina ngadéngé hiji pasamoan jalma-jalma, anu dilahirkeun jeung dididik dina peradaban, sarta ngaku boga hak pikeun maréntah salah sahiji bangsa anu pangmulya di Éropa, ngangkat sora maranéhna anu ngahiji pikeun mungkir kana bebeneran anu pangsakralna anu ditarima ku jiwa manusa, sarta sakaligus ngantunkeun kapercayaan jeung ibadah ka hiji Déwa.’—Sir Walter Scott, Life of Napoleon, jil. 1, bab 17....”
“Perancis nembongkeun ogé ciri-ciri anu husus ngabédakeun Sodom. Dina mangsa Revolusi, kaciri kaayaan karuksakan moral jeung kabobrokan anu sarupa jeung anu mawa karuksakan ka kota-kota di tanah datar éta. Jeung ahli sajarah ngébréhkeun babarengan ateisme jeung kalacuran Perancis, sakumaha anu dipidangkeun dina nubuat: ‘Raket pisan patalina jeung hukum-hukum ieu anu mangaruhan kana agama, nyaéta éta anu nurunkeun beungkeutan perkawinan—iketan anu pangsucina anu bisa diwangun ku manusa, sarta anu kalanggenganna paling kuat nungtun kana pangukuhan masarakat—jadi ngan saukur hiji perjangjian sipil anu sifatna samentara, anu bisa diasupan ku saha waé dua jalma tuluy dileupaskeun deui sakahayangna…. Lamun roh-roh jahat geus ngalakonan pagawéan pikeun manggihan hiji cara anu pangmujarabna pikeun ngancurkeun sagala anu mulya, éndah, atawa langgeng dina kahirupan rumah tangga, sarta dina waktu anu sarua meunang kapastian yén karuksakan anu jadi tujuan maranéhna pikeun dijieun téh bakal dilanggengkeun ti hiji turunan ka turunan séjén, maranéhna moal bisa nyiptakeun rarancang anu leuwih mujarab ti batan ngarendahkeun perkawinan…. Sophie Arnoult, saurang aktris anu kawentar ku ucapan-ucapanna anu cerdas, ngajelaskeun perkawinan républikan minangka “sakramén panjinahan.”’”—Scott, jil. 1, bab 17.” The Great Controversy, 269, 270.
Menara Freedom di Kota New York anu diresmikeun dina taun 2014 lain ngan ukur ngagambarkeun pangrebélan munara Nimrod, tapi ogé jadi lambang harti kabébasan nurutkeun kaum globalis, sakumaha katémbong dina ngamajukeun gerakan LGBTQ+ anu cabul, anu ngagambarkeun pangrebélan ngalawan hukum Allah. Kabébasan sajati sabalikna pisan ti naon anu dilambangkeun ku éta munara, tapi hiji cara tipu daya anu geus ilahar dipaké ku para panganut naga, nya éta ngartikeun deui kecap-kecap jeung ungkara-ungkara sangkan ngahasilkeun kacindekan anu salah. Naga téh ahli hukum anu has, sarta manéhna téh tukang ngolah kecap anu ngabéngkokkeun basa sangkan ngahasilkeun akibat-akibat anu jahat. Tapi harti sajati tina kecap “kabébasan” lainlah kabébasan anu digambarkeun ku anarki Antifa, atawa ku kalacuran anu dilambangkeun ku révolusi di Perancis.
“Saban jiwa anu nolak masrahkeun dirina ka Allah aya dina kakawasaan hiji kakuatan séjén. Anjeunna lain kagungan dirina sorangan. Anjeunna bisa waé nyarita ngeunaan kabébasan, padahal anjeunna aya dina pangperangan anu panghina-hinana. Anjeunna henteu diidinan ningali kaéndahan bebeneran, sabab pikiranana aya dina kakawasaan Iblis. Bari anjeunna ngagumbirakeun dirina sorangan yén anjeunna keur nuturkeun pituduh tina pertimbanganana sorangan, sabenerna anjeunna nurut kana kahayang pangéran poék. Kristus sumping pikeun ngarempag pasung-pasung pangbudakan dosa tina jiwa. ‘Ku sabab kitu, lamun Putra ngajadikeun aranjeun bébas, aranjeun bakal enya-enya bébas.’ ‘Hukum Roh kahirupan dina Kristus Yesus’ ngabébaskeun urang ‘tinang hukum dosa jeung pati.’ Rum 8:2.
“Dina karya panebusan teu aya paksaan. Teu dipaké kakuatan lahiriah nanaon. Dina pangaruh Roh Allah, manusa dipasihan kabébasan pikeun milih saha anu rek dilayananana. Dina parobahan anu kajadian nalika jiwa nyerah ka Kristus, aya rasa kabébasan anu pangluhurna. Pangusiran dosa téh mangrupa kalakuan jiwa éta sorangan. Memang, urang teu boga kakawasaan pikeun ngabébaskeun diri tina kakawasaan Sétan; tapi nalika urang hayang dibébaskeun tina dosa, sarta dina kabutuhan urang anu kacida gedéna urang sasambat ménta kakuatan anu asalna ti luar jeung leuwih luhur batan diri urang sorangan, kakuatan-kakuatan jiwa dipinuhan ku tanaga ilahi ti Roh Suci, sarta éta nurut kana parentah kahayang dina ngalaksanakeun pangersa Allah.” The Desire of Ages, 466.
Kabébasan anu diwakilan ku Freedom Tower téh nyaéta kalalaworaan Révolusi Perancis jeung pambrontakan Nimrod. Dina taun saterusna pisan, di Trump Tower, présidén pangbeungharna saprak 1989 ngumumkeun pencalonanana, anu bakal ngagejolakkeun kaum globalis. Dina taun anu sarua, perkawinan sasama jinis disahkeun dina tingkat fédéral di Amérika Sarikat, sakumaha kungsi kajadian dina révolusi di Perancis nalika maranéhna ngarobah perkawinan jadi “saukur kontrak sipil anu sipatna samentara.”
Perang antara naga jeung présidén pangbeungharna geus dimimitian. Karuksakan Menara Kembar ku sentuhan kakawasaan Allah nandaan awal mangsa panyegelan jeung kadatangan sato galak tina jurang anu taya dasarna, nyaéta Islam. Dina pangdedikasian Menara Kabébasan di tengah-tengah sajarah nubuat éta, kadatangan sato galak tina jurang anu taya dasarna, nyaéta Atheisme, ditandaan. Ayeuna, ragragna dua lembaga, nyaéta Sabat jeung perkawinan, anu geus ditetepkeun di Taman Éden, nandaan kacindekan mangsa panyegelan jeung kadatangan sato galak katilu, nyaéta Katolik, tina jurang anu taya dasarna.
Dina tanggal 3 Nopémber 2020, Trump nampi tatu pulitik nu maotna, sakumaha kapapaan nampi tatu nu maotna dina taun 1798. Tatu éta dipaparinkeun ku Perancis lahiriah dina taun 1798, jeung ku Perancis rohani dina taun 2020.
Jeung lamun maranéhna geus ngaréngsékeun kasaksian maranéhna, sato galak anu naék ti jurang nu taya dasarna bakal ngayakeun perang ngalawan maranéhna, sarta bakal ngéléhkeun maranéhna, jeung maéhan maranéhna. Jeung layon maranéhna bakal ngagoler di jalan kota gedé éta, anu sacara rohani disebut Sodom jeung Mesir, tempat ogé Gusti urang disalibkeun. Wahyu 11:7, 8.
Dina The Great Controversy, Sadérék White nétélakeun Perancis minangka “kota gedé tempat Gusti urang disalibkeun”.
“Nurutkeun pangandika nabi, ku kituna, sawatara lila saméméh taun 1798 bakal timbul hiji kakawasaan anu asalna jeung sipatna satanis pikeun ngalawan Alkitab. Jeung di nagri tempat kasaksian dua saksi Allah ku cara kitu dibungkem, bakal nembongan ateisme Firaun jeung kalakuan cabul Sodom.” The Great Controversy, 270.
Dina hukum Minggu anu baris geura datang di Amérika Sarikat, patung sato galak éta bakal kabentuk sapinuhna, sarta jalma-jalma anu geus sapinuhna ngabentuk citra Kristus bakal diangkat jadi panji Allah. Salaku hiji panji, maranéhna bakal ngajaga Sabat poé katujuh, sarta ngawakilan kabeneran Kristus ka dunya. Kabeneran Kristus ngan kahontal ku ngahijina Kaallahan jeung kamanusaan, sarta dina ieu bebeneran anu agung, anu ditegeskeun minangka hiji rahasia, lembaga perkawinan diangkat luhur. Éta panji ngagambarkeun Sabat jeung lembaga kembarna, nya éta perkawinan.
Sabab salaki teh kapala pamajikan, sakumaha Kristus oge Kapala garéja; jeung Anjeunna teh Jurusalamet tina awak. Ku sabab kitu, sakumaha garéja tunduk ka Kristus, kitu deui pamajikan kudu tunduk ka salakina sorangan dina sagala hal. He para salaki, pikanyaah ka pamajikan maraneh, sakumaha Kristus oge mikanyaah ka garéja, sarta masrahkeun diri-Na pikeun eta; supaya Anjeunna nyucikeun jeung ngabersihan eta ku pangumbahan ku cai ngaliwatan pangandika, supaya Anjeunna tiasa nampilkeun eta ka diri-Na sorangan minangka garéja anu mulya, anu teu boga kokotor, atawa karutut, atawa hal naon bae anu sarupa kitu; tapi supaya eta jadi suci jeung teu aya cacadna. Kitu deui lalaki kudu mikanyaah ka pamajikanana sakumaha ka awakna sorangan. Anu mikanyaah ka pamajikanana, mikanyaah ka dirina sorangan. Sabab can kungsi aya jalma anu ngabenci kana dagingna sorangan; sabalikna, manehna ngariksa jeung miara eta, sakumaha Gusti ka garéja; sabab urang teh anggota-anggota awak-Na, tina daging-Na, jeung tina tulang-Na. Ku sabab ieu lalaki bakal ninggalkeun bapa jeung indungna, sarta bakal ngahiji jeung pamajikanana, jeung maranehna duaan bakal jadi hiji daging. Ieu teh hiji rusiah anu agung; tapi anu ku sim kuring dipedar teh ngeunaan Kristus jeung garéja. Epesus 5:23–32.
Panji téh mangrupa lambang tina dua lembaga, nyaéta Sabat jeung Perkawinan, sarta perkawinan ngagambarkeun ngahijina Kaallahan jeung kamanusaan. Rusiah tina perkawinan éta ngagambarkeun gareja-Na, anu jadi Bait-Na.
“Munara éta mangrupakeun lambang Bait Allah.” The Desire of Ages, 596.
Dina awal mangsa panyegelan, Menara Kembar rubuh; dina tengah mangsa panyegelan, dua “menara” anu ngagambarkeun prosés misahkeun dua golongan (pikeun duanana tanduk) diidéntifikasi; sarta dina ahir mangsa panyegelan, Menara Kembar bait Allah jeung Sabat bakal diangkat jadi panji pikeun bangsa-bangsa séjén.
Urang baris neraskeun ieu panalungtikan dina artikel salajengna.
Sabab dina PANGERAN, Nu Maha Kawasa, bakal tumiba ka unggal anu sombong jeung luhur haté, ka unggal anu ngangkat dirina; sarta manehna bakal direndahkeun. Kitu deui ka sakumna kai aras di Libanon, anu jangkung tur ngadeg luhur, jeung ka sakumna kai taraje di Basan; jeung ka sakumna gunung anu luhur, jeung ka sakumna pasir anu ngadeg luhur; jeung ka unggal munara anu luhur, jeung ka unggal tembok anu kukuh dipager; jeung ka sakumna kapal Tarsis, jeung ka sagala rupa gambar anu endah. Jeung kaluhuran manusa bakal ditundukkeun, jeung kasombongan jalma bakal direndahkeun; sarta ngan PANGERAN nyalira anu bakal dimulyakeun dina poé éta. Jeung brahala-brahala bakal dipupus ku Mantenna nepi ka tumpur. Jeung maranéhna bakal asup kana liang-liang batu karang, jeung kana guha-guha bumi, ku sabab sieun ka PANGERAN, jeung ku kamulyaan kaagungan-Na, nalika Mantenna gugah pikeun ngagoncangkeun bumi kalayan dahsyat. Dina poé éta manusa bakal miceun brahala-brahala pérakna, jeung brahala-brahala emasna, anu ku masing-masing dijieun keur dirina sorangan pikeun disembah, ka beurit tanah jeung ka kalong; supaya maranéhna asup kana sela-sela batu cadas anu pepeg, ku sabab sieun ka PANGERAN, jeung ku kamulyaan kaagungan-Na, nalika Mantenna gugah pikeun ngagoncangkeun bumi kalayan dahsyat. Eureunkeun gumantung ka manusa, anu napasna aya dina liang irungna; sabab dina hal naon anjeunna pantes diperhitungkeun? Yesaya 2:12–22.
Kahadéan abdi, jeung benteng abdi; munara luhur abdi, jeung nu ngabébaskeun abdi; taméng abdi, jeung Anjeunna anu ku abdi dipercanten; anu nalukkeun umat abdi ka handapeun abdi. Jabur 144:2.