Ramalan Fatima téh mangrupa karya persiapan Iblis pikeun nyiapkeun Garéja Katolik supaya nyerahkeun organisasina ka anjeunna nalika anjeunna nyaru jadi Kristus, sabab éta téh “karya pangagungna tina kakawasaan Iblis—tugu tina upaya-upayana pikeun ngadudukeun dirina dina tahta pikeun maréntah bumi nurutkeun kahayangna sorangan.” Jalma-jalma anu moal meunang mangpaat tina kasaksian nubuat anu ngaidentipikasi peran Fatima dina ngarahkeun Katolikisme, ku lantaran teu daék percaya kana kamampuh Iblis pikeun ngalakukeun mujijat, keur nyiapkeun dirina sorangan pikeun katipu. Ramalan Fatima nyangkem pasualan perjuangan internal di jero Katolikisme, jeung perang Katolikisme ngalawan ateisme.
Perang antara Katolik jeung ateisme mangrupa poko tina ayat ka opat puluh dina Daniel sabelas. Gambaran ngeunaan pasualan éta dimimitian dina taun 1798, dina ayat ka opat puluh. Éta dimimitian ku peperangan nalika Napoleon, raja ti kidul, nyekel paus jadi tawanan dina taun 1798, tuluy kasaksian dina jero ayat éta ditungtungan ku raja ti kalér anu nyapu jauh raja ti kidul dina taun 1989. Dina jero sajarah éta (1798 nepi ka 1989), dua pihak anu silih lawan dina taun 1917 jeung 1918, masing-masing dipaparin tanda ku simbolisme nubuat anu ngabeungkeut kasaksian maranéhna duanana, bari tetep ngajaga téma utama ayat éta. Nubuat Fatima téh taya ragu mangrupa nubuat satanis, tapi éta ogé mangrupa hiji poko dina Firman nubuat Allah, ku sabab éta téh sajarah anu kudu kahartos kalayan leres.
“Hiji-hijina kasalametan pikeun jiwa dina mangsa ieu nyaéta nanya dina unggal léngkah, Naon dawuhan Gusti ka hamba-Na? Firman Gusti tetep salalanggengna. Alkitab kudu jadi pituduh urang, sarta tibatan naroskeun kana hikmah manusa, jeung narima minangka bebeneran ilahi pernyataan-pernyataan jalma fana, urang kudu nalungtik kecap nubuat anu pasti. Allah parantos ngandika, sarta firman-Na téh bisa dipercaya, jeung urang kudu ngandelkeun iman urang kana hiji ‘Kieu timbalan Gusti.’ Allah ngahoyongkeun sangkan urang nalungtik kajadian-kajadian anu keur lumangsung di sabudeureun urang, sarta ngabandingkeun éta jeung ramalan-ramalan dina firman-Na, supaya urang ngartos yén urang keur hirup dina poé-poé panungtungan. Urang peryogi Alkitab urang, sarta urang peryogi terang naon anu ditulis di jerona. Nu diajar nubuat kalayan getol bakal diganjar ku panyingkepan bebeneran anu écés, sabab Isa ngandika, ‘Firman Anjeun teh bebeneran.’” Signs of the Times, 1 Oktober 1894.
Dina perang proksi katilu, sakumaha dilambangkeun dina ayat tilu welas nepi ka lima welas tina Daniel sabelas, kakawasaan anu ngagungkeun dirina sorangan pikeun ngadegkeun titingalian diwanohkeun. Ayat éta kacumponan dina taun 200 SM, nalika “bangsa Romawi campur tangan pikeun pihak raja ngora Mesir,” sarta “nangtukeun yén anjeunna kudu dijaga tina karuksakan anu dirarancang ku Antiokhus jeung Filipus.” Ayat éta jeung sajarah taun 200 SM ngaidéntifikasi yén pas saméméh hukum Minggu, dumasar kana alesan ngabéla pangganti Putin anu geus jadi lemah, dina mangsa nalika Amérika Sarikat jeung Perserikatan Bangsa-Bangsa (Seleukus jeung Filipus ti Makedonia) geus nangtukeun pikeun nyokot wewengkon-wewengkon Rusia sarta ngabagi-bagina pikeun kauntungan maranéhna silih, Roma kapapaan (palacuran Tirus) bakal ngamimitian maénkeun musikna, nalika manéhna mimiti maju pikeun ngalakukeun cabul jeung raja-raja bumi.
Taun 533, sarta parentah ti Justinian tuluy bakal diulang sakumaha sacara nubuat digambarkeun dina Wahyu pasal tilu welas, ayat dua, anu netelakeun yén naga éta (Roma kafir) bakal masihan tilu hal ka kapapaan.
Jeung sato galak anu ku sim kuring katingali téh rupana siga macan tutul, suku-sukuna siga suku biruang, jeung sungutna siga sungut singa; sarta éta naga masrahkeun ka manéhna kakawasaanana, tahtana, jeung wewenang anu gedé. Wahyu 13:2.
Naga Roma kapir méré “korsi tahta”-na, (kota Roma) ka kapausan dina taun 330, nalika Konstantinus mindahkeun ibukota-na ka Konstantinopel. Clovis méré “kakuatan” militérna ka kapausan mimiti taun 496, sarta dina taun 533 Yustinianus méré “wewenang” sipil ka kapausan. Lima taun ti harita Roma kapir nempatkeun kapausan dina tahta, sakumaha digambarkeun dina ayat genep belas, tilu puluh hiji, jeung opat puluh hiji tina Daniel sabelas. Nalika Amérika Sarikat meunang perang proksi katilu, kapausan bakal ngéléhkeun kakawasaan Komunis Rusia anu jadi poko tina nubuat Fatima. Perang-perang proksi mawa ciri bebeneran, sabab katilu tarung éta dilaksanakeun ku hiji tentara proksi kapausan.
Tentara proksi kapapaan anu kahiji jeung anu pamungkas nyaéta Amérika Sarikat (Protestantisme murtad). Tentara proksi anu di tengah nyaéta kaum Nazi ti Ukraina, anu ogé kungsi jadi tentara proksi Katolik ngalawan Rusia Komunis dina perang dunya kadua. Aya tilu perang dunya, jeung aya tilu perang proksi. Perang anu kadua boh dina perang-perang dunya boh dina perang-perang proksi nyaéta Nazisme. Perang anu keur lumangsung di Ukraina nyaéta perang wewengkon tapel wates anu mimiti ngalengkepan ayat sabelas jeung dua welas dina perang Raphia. Perang di Ukraina ayeuna keur dilaksanakeun dina mangsa serangan kadua tina tilu serangan Islam dina cilaka katilu, sanajan Islam teu aub dina perang anu husus éta.
Pukulan anu kahiji ditujukeun ka tanah anu mulya sacara rohani dina 11 Séptémber 2001, sarta anu panungtungan tina tilu pukulan éta lumangsung dina hukum Minggu, sarta deui-deui ditujukeun ka tanah anu mulya sacara rohani. Pukulan anu kadua tina tilu pukulan Islam tina cilaka anu katilu ditujukeun ka tanah kuna anu mulya sacara harfiah dina 7 Oktober 2023. Perang éta lumangsung di wewengkon anu sarua pisan jeung tempat Ptolemy meunang kameunangan dina perang Raphia. Yesus nyarios yén dina poé-poé panungtungan bakal aya perang jeung beja-beja ngeunaan perang.
Perang-perang anu dipihartikeun ku Isa teh kajadian dina sajarah nalika pangaruh unggal visi geus kacumponan, jeung nya Eheskiel anu nyatet eta kanyataan. Dina sajarah eta, kagambarkeun datangna cilaka katilu Islam, perang kadua jeung katilu tina perang-proksi, pangulangan Perang Sipil Amérika, jeung pangulangan Perang Révolusionér Amérika. Perang-perang ieu kacumponan salila sajarah panyegelan saratus opat puluh opat rébu, sarta dina hukum Minggu anu baris geura datang, Gusti baris ngangkat bala-Na jadi panji nalika perang dunya pamungkas, anu katilu, mimiti lumangsung, jeung nalika Islam tina cilaka katilu ngagedékeun pangamukanana ka bangsa-bangsa.
Aranjeun bakal ngadéngé béja perang jeung omongan ngeunaan perang; sing ulah kagét, sabab sakabéh ieu kudu kajadian, tapi tungtung can datang. Sabab bangsa bakal ngalawan bangsa, jeung karajaan ngalawan karajaan; sarta bakal aya kalaparan, pageblug, jeung lini di rupa-rupa tempat. Sakabéh ieu téh kakara awal tina kasangsaraan. Mateus 24:6–8.
Dina mangsa dipamaterina saratus opat puluh opat rébu, dua golongan umat Allah ditangtukeun ku kamampuh maranéhna pikeun ningali jeung ngadéngé.
Ku sabab eta Kami nyarita ka maranéhna ku misil-misil, lantaran maranéhna ningali tapi henteu ningali, jeung ngadéngé tapi henteu ngadéngé, kitu deui henteu ngarti. Jeung ka maranéhna kagenepan nubuat Esaias anu nyebut kieu, Ku ngadéngé maranéh bakal ngadéngé, tapi moal ngarti; jeung ku ningali maranéh bakal ningali, tapi moal nyarima: Sabab hate bangsa ieu geus jadi kandel, ceulina beurat pikeun ngadéngé, jeung panonna ku maranéhna geus dipiceun; ulah nepi ka iraha waé maranéhna ningali ku panonna, jeung ngadéngé ku ceulina, jeung ngarti ku haténa, tuluy maranéhna tobat, jeung Kami nyageurkeun maranéhna. Tapi bagja panon aranjeun, sabab ningali; jeung ceuli aranjeun, sabab ngadéngé. Mateus 13:13–16.
Dina mangsa éta, anu dimimitian dina tanggal 11 Séptémber 2001, Yesus ngandika, “maraneh bakal ngadéngé ngeunaan perang jeung béja-béja ngeunaan perang.” Dina kitab Wahyu, Yohanes ngalambangkeun jalma-jalma anu ngadéngé sora Kristus.
Kami aya dina Roh dina poe Gusti, sarta ngadangu ti tukangeun kuring hiji sora anu tarik, saperti sora tarompet. Wahyu 1:10.
“sora” anu ku anjeunna kadéngé téh “siga tarompet,” ari tarompet téh lambang perang, sarta anjeunna ngadéngé sora éta ti tukangeunana. Tuluy anjeunna malik pikeun ningali éta sora.
Tuluy kuring malik pikeun nenjo sora anu nyarita ka kuring. Sanggeus kuring malik, kuring ningali tujuh kaki dian emas; sarta di tengah-tengah tujuh kaki dian éta aya saurang anu siga Putra Manusa, maké jubah nepi ka suku, jeung dina dadaNa dipangmeulikeun beubeur emas. Sirah-Na jeung buuk-Na bodas kawas bulu domba, bodas kawas salju; panon-Na kawas seuneu hurung; suku-Na kawas tambaga murni, siga anu keur dipijarkeun dina tungku; sarta sora-Na kawas sora cai anu ngaguruh loba pisan. Dina panangan katuhu-Na aya tujuh béntang; tina sungut-Na kaluar pedang seukeut anu dua sabeulah; sarta raray-Na kawas panonpoé anu keur caang dina kakuatanana. Nalika kuring ningali Anjeunna, kuring rubuh di suku-Na kawas jalma paéh. Tuluy Anjeunna neundeun panangan katuhu-Na ka kuring, sarta ngandika ka kuring, “Ulah sieun; Kami anu kahiji jeung anu panungtung.” Wahyu 1:12–17.
Paningal Kristus anu katingali ku Yohanes waktu anjeunna malik pikeun ningali sora éta, nya éta paningal anu sarua jeung anu katingali ku Daniel dina pasal sapuluh, paningal anu sarua jeung anu katingali ku Yesaya dina pasal genep, sarta paningal anu sarua jeung anu katingali ku Paulus, nalika anjeunna ningali sajarah tujuh guludug.
“Karendahan hate teu bisa dipisahkeun ti kasucian hate. Beuki deukeut jiwa datang ka Allah, beuki sampurna manéhna direndahkeun jeung ditundukkeun. Nalika Ayub ngadangu sora Gusti ti jero angin puyuh, anjeunna sasauran, ‘Kami geuleuh ka diri sorangan, sarta tobat dina lebu jeung lebu abu.’ Nalika Yesaya ningali kamulyaan Gusti, sarta ngadangu para kerub sasambat, ‘Suci, suci, suci Gusti semesta alam,’ harita anjeunna ngajerit, ‘Cilaka ka kami, sabab kami binasa!’ Daniél, nalika didatangan ku utusan suci, nyebutkeun, ‘Kageulisan kami robah dina diri kami jadi karuksakan.’ Paulus, sanggeus anjeunna diangkat nepi ka Sawarga katilu, sarta ngadangu hal-hal anu henteu halal pikeun diucapkeun ku manusa, nyarita ngeunaan dirina sorangan minangka ‘anu pangleutikna ti antara sakumna jalma-jalma suci.’ Yohanes, murid anu dipikaasih, anu nyarande kana dada Yesus, sarta ningali kamulyaan-Na, nya éta anu murag di payuneun malaikat siga jalma paéh. Beuki raket jeung terus-terusan urang neuteup ka Jurusalamet urang, beuki saeutik urang bakal ningali hal anu pantes dipuji dina diri urang sorangan.” Signs of the Times, 7 April 1887.
Nalika Gabriel nafsirkeun eta titingalian ka Daniel, manéhna ngedalkeun kajadian-kajadian nubuat dina pasal sabelas. Eta kajadian-kajadian téh mangrupa gambaran peperangan, sarta dina panggambaran peperangan-peperangan eta, titingalian anu nimbulkeunana, nyaéta “mareh” nu sipatna feminin, anu ditepikeun minangka “marah,” nyababkeun Daniel dirobah jadi gambar Kristus. Nalika Kristus ngandika yén maraneh bakal ngadéngé ngeunaan peperangan jeung béja-béja ngeunaan peperangan, Mantenna keur nunjuk kana peperangan-peperangan anu ditepikeun dina Daniel pasal sabelas. Mantenna deuih netelakeun yén pikeun ningali titingalian anu nyababkeun nu ningalina dirobah kana gambar Mantenna, maraneh kudu malik, sabab sora éta aya di tukangeun maraneh. Peperangan-peperangan anu dilambangkeun dina Daniel 11 téh mangrupa gambaran peperangan-peperangan anu geus kajadian dina sajarah baheula. Ku ngadéngé ngeunaan peperangan-peperangan eta dina mangsa baheula, hiji jalma diwuruk ngeunaan sajarah anu ayeuna keur lumangsung, tapi ngan lamun éta jalma boga panon pikeun ningali jeung ceuli pikeun ngadéngé.
Nalika Yehezkiel nyatet yén bakal aya hiji mangsa nalika éta tetenjoan moal deui dipanjang-panjangkeun, hal éta patali jeung tetenjoan Yehezkiel ngeunaan Bait Suci sawarga, anu di dinya, di antara hal-hal séjén, Yehezkiel ningali “roda-roda di jero roda-roda”, anu ku Sister White diidentipikasikeun minangka silih patalina anu ruwet tina kajadian-kajadian manusa.
“Di sisi walungan Kébar, Yéheskél ningali hiji angin puyuh anu siga datang ti kalér, ‘mega anu gedé, jeung seuneu anu ngalipet ka dirina sorangan, sarta cahaya ngurilingan éta, jeung ti tengahna kawas warna kahruba.’ Sajumlah roda, silih patalina hiji jeung nu séjén, digerakkeun ku opat mahluk hirup. Luhur jauh di luhur sakabéh ieu ‘aya siga hiji tahta, rupana kawas batu safir; jeung dina anu siga tahta éta aya anu siga rupa hiji manusa di luhurna.’ ‘Jeung dina para kerub katémbong wangun leungeun manusa di handapeun jangjang maranéhna.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. Tatanan roda-roda éta kacida ruwetna nepi ka dina tetempoan kahiji katémbong siga aya dina kacau; tapi éta ngalih dina kasaluyuan anu sampurna. Mahluk-mahluk sawarga, anu dicekel jeung dipingpin ku panangan di handapeun jangjang para kerub, ngagerakkeun roda-roda éta; di luhur maranéhna, dina tahta safir, aya Nu Langgeng; jeung ngurilingan tahta éta aya katumbiri, lambang rahmat ilahi.
Sakumaha kerumitan anu lir roda-roda aya dina pituduh leungeun anu aya handapeun jangjang para kerub, kitu deui patalina kajadian-kajadian manusa anu rumit aya dina kakawasaan pamingpinan ilahi. Di tengah-tengah paséa jeung kaributan bangsa-bangsa, Anjeunna anu linggih di luhur para kerub tetep nungtun urusan-urusan bumi.
“Riwayat bangsa-bangsa anu silih gantian ngeusian waktu jeung tempat anu geus dipaparin ka maranéhna, bari teu sadar jadi saksi kana bebeneran anu hartina ku maranéhna sorangan henteu dipikanyaho, nyarita ka urang. Ka unggal bangsa jeung ka unggal jalma dina jaman kiwari, Allah geus netepkeun hiji tempat dina rarancang-Na anu agung. Kiwari manusa jeung bangsa-bangsa keur diukur ku benang unting dina panangan Anjeunna anu teu kungsi salah. Sakabéh ku pilihan maranéhna sorangan keur nangtukeun takdirna, jeung Allah ngatur sarta ngawasaan sagalana pikeun ngawujudkeun tujuan-tujuan-Na.
Sajarah anu ku I AM Nu Agung geus ditangtukeun dina pangandika-Na, ngahijikeun ranté demi ranté dina ranté nubuat, ti kalanggengan baheula nepi ka kalanggengan nu bakal datang, nétélakeun ka urang di mana ayana urang kiwari dina runtuyan jaman, jeung naon anu bisa diarepkeun dina mangsa nu bakal datang. Sagala anu geus diramalkeun ku nubuat bakal kajadian, nepi ka mangsa ayeuna, geus kacatet dina kaca-kaca sajarah, sarta urang bisa yakin yén sagala anu can kénéh datang bakal kacumponan nurutkeun tatananana.
“Karuntuhan pamungkas sagala kakawasaan dunya geus écés dinubuatkeun dina pangandika kayaktian. Dina nubuat anu diucapkeun nalika putusan ti Allah dijatuhkeun ka raja panungtung Israil, dipasihkeun ieu amanat.” Education, 178, 179.
Roda-roda anu rumit, anu dina paningal kahiji katingalina siga dina kaayaan kacau, téh mangrupa gerak rumit tina kajadian-kajadian manusa sakumaha digambarkeun dina pasulayan jeung kaributan bangsa-bangsa. Sajarah anu geus ditangtukeun ku Kristus dina Firman-Na nétélakeun ka urang di mana posisi urang, sarta ku kitu éta nandaan ragragna ahir sakabéh kakawasaan dunya. Mangsa pamaséan sahiji saratus opat puluh opat rebu téh mangrupa tempat di mana pangaruh tina unggal tetenjoan kaeusi, sarta dina sajarah éta roda-roda ngalambangkeun perang-perang jeung béja-béja perang anu ku Kristus diidentifikasi minangka “mimitina kasedihan”. Mimitina kasedihan dimimitian dina 11 Séptémber 2001, sabab dina waktu éta mangsa pamaséan sahiji saratus opat puluh opat rebu dimimitian, sarta malaikat pamaséan nempatkeun tanda-Na ka jalma-jalma anu ngahuleng jeung ceurik ku sabab kakakeliruan-kakakeliruan anu dipigawé di jero gareja jeung di nagri.
Perang-perang di nagri éta ngahasilkeun kasedih pikeun jalma-jalma anu ningali jeung ngadéngé naon anu dilambangkeun ku perang-perang éta. Sajarah panyegelan keur ngaidéntifikasi gugurna ahir sagala karajaan dunya, sarta digugurkeunana karajaan-karajaan éta geus dilacak dina sajarah nubuat mangsa kapungkur. Nalika Yesaya, dina pasal genep, ningali visi anu sarua jeung anu katingali ku Yohanes, Daniel, Yehezkiel, Ayub, jeung Paulus, anjeunna sukarela maju pikeun nepikeun amanat pikeun waktos éta, tapi anjeunna naros, sabaraha lila anjeunna kudu nepikeun eta amanat?
Saterusna kuring ngadangu sora PANGERAN, saur-Na, “Saha anu ku Kami baris diutus, jeung saha anu baris indit pikeun Kami?” Tuluy kuring ngawalon, “Ieu sim kuring; utus sim kuring.” Mangka Anjeunna ngandika, “Indit, sarta béjakeun ka ieu bangsa, ‘Maranéh enya ngadéngé, tapi henteu ngartos; maranéh enya ningali, tapi henteu nganyahokeun.’ Jadikeun hate ieu bangsa beuki kandel, jadikeun ceulina beuki beurat, jeung peureumkeun panonna; supaya maranéhna ulah ningali ku panonna, ulah ngadéngé ku ceulina, ulah ngartos ku haténa, tuluy tobat, sarta cageur.” Tuluy kuring nyarios, “Nun Gusti, nepi ka iraha?” Anjeunna ngawaler, “Nepi ka kota-kota jadi raruksak tanpa pangeusi, imah-imah tanpa jalma, jeung nagara jadi tumpur pisan; sarta PANGERAN geus miceun jalma-jalma ka tempat anu jauh, jeung aya panyingkiran anu kacida gedéna di tengah-tengah nagara.” Yesaya 6:8–12.
Waleran anu dipasihkeun ka Yesaya nyaéta yén anjeunna kudu nembongkeun éta amanat nepi ka “tanah éta tumpur pisan.” Amanat ngeunaan panyegelan dipasihkeun dina mangsa perang, sarta éta perang sacara husus diidentipikasikeun minangka tafsiran tina titingalian “marah” anu ku sakabéh nabi geus katingali. Amanat lahiriah téh dirarancang pikeun ngahasilkeun pangalaman batiniah, tapi ngan pikeun maranéh anu “bakal ngadéngé”.
Patalina tentara papal pangawakil Nazi dina perang dunya kadua saluyu, garis kana garis, jeung tentara pangawakil kadua dina perang pangawakil kadua, sarta perang dunya kadua sorangan saluyu jeung perang pangawakil kadua. Patalina perang pangawakil kadua jeung perang wates Raphia anu ayeuna keur diulang di Ukraina, sacara géografis patali jeung serangan kadua Islam tina panyakit celaka katilu, anu mimiti dina 7 Oktober 2023, sarta ngagambarkeun roda-roda nubuat di jero roda-roda.
Dina taun 1999, hiji buku diterbitkeun, anu geus ditulis ku John Cornwell. Dina mangsa éta, John Cornwell nya éta Senior Research Fellow di Jesus College, Cambridge, di Inggris, sarta saurang wartawan jeung pangarang anu meunang pangajén. Buku éta ngabahas kalungguhan paus Roma anu maréntah dina mangsa Perang Dunya Kadua. Buku éta dimimitian ku aki ti paus anu bakal datang, anu mangrupa panangan katuhu Paus Pius IX, anu dipikawanoh minangka Pio Nono. Dina taun 1849, hiji gerombolan Républikan nyerang kompléks Vatikan sarta Paus Pius IX ngungsi ti kota Roma. Jalma anu ku anjeunna dibawa babarengan kana pangasingan téh aki Eugenio Pacelli. Eugenio Pacelli nya éta incu panangan katuhu Paus Pius IX, sarta engké anjeunna jadi Pius XII, jeung buku ngeunaan Eugenio Pacelli dingaranan Hitler’s Pope, The Secret History of Pius XII.
Dina buku éta, Cornwell nalungtik nepi ka sabaraha jauh Paus Pius XII, anu saméméhna nyaéta Kardinal Eugenio Pacelli, nyaho sarta ngaréspon kana panganiayaan ka urang Yahudi ku rézim Nazi salila Perang Dunya II. Anjeunna némbongkeun yén tiiseun umum Pius XII sarta kurangna lampahna dina ngahukum Holocaust ngagambarkeun kapamingpinan anu teu bermoral ti anjeunna salila perang.
Cornwell nyayogikeun kontéks sajarah ngeunaan kapausan Pius XII, kalebet latar tukang diplomatikna sarta dinamika pulitik anu ruwet dina mangsa harita. Anjeunna nalungtik pendekatan Vatikan dina nyanghareupan Jérman Nazi. Cornwell nétélakeun yén Pius XII gagal nyarita sacara teges ngalawan Holocaust sarta gagal campur tangan pikeun ngabéla urang Yahudi anu dikaniaya, sabab anjeunna, nalika masih kénéh jadi Kardinal dina taun 1933, geus ngayakeun hiji konkordat jeung Hitler anu ngajangjikeun katundukan umat Katolik kana karya Hitler.
Urang baris neraskeun ieu panalungtikan dina artikel salajengna.
Sanggeus Perang Dunya II, sawatara penjahat perang Nazi hasil nyingkahan kaadilan ku cara ngungsi ka rupa-rupa nagara, kaasup sababaraha di Amérika Kidul. Cara-cara utama anu ku maranéhna dipaké pikeun kabur jeung ngahontal Amérika Kidul ngawengku:
Ratline: Ratline nya éta jalur kabur rusiah nu diadegkeun ku rupa-rupa organisasi, kaasup Garéja Katolik jeung badan intelijen anu satuju, pikeun mantuan Nazi jeung buronan séjén kabur ti Éropa. Jalur-jalur ieu mindeng ngalibetkeun pamakéan idéntitas palsu, dokumén palsu, jeung jaringan panyelundupan pikeun ngagampangkeun lalampahan maranéhna ka tempat-tempat panyalindungan anu aman, kaasup Amérika Kidul.
Dokumén Palsu: Loba buronan Nazi meunang paspor palsu, visa, jeung dokumén lalampahan séjénna pikeun nyumputkeun jati diri maranéhna anu sabenerna sarta nyingkahan katéwak. Maranéhna ngagunakeun dokumén-dokumén ieu pikeun ngaliwatan nagara-nagara nétral atawa anu simpati ka maranéhna saméméh ngahontal Amérika Kidul.
Kamufakatan para Pajabat: Dina sawatara kasus, pajabat nu boga simpati di nagara-nagara Amérika Kidul ngahaja teu maliré ayana buronan Nazi atawa sacara aktip ngabantu maranéhna pikeun nyingkahan panangkepan. Sawatara pamaréntah, utamana nu dipingpin ku rézim otoriter anu simpati kana idéologi Nazi, méré panyalindungan ka jalma-jalma ieu.
Celah Hukum: Sabagian penjahat perang Nazi ngamangpaatkeun celah hukum atawa hukum ekstradisi nu teu ketat di nagara-nagara Amérika Kidul pikeun nyingkahan ekstradisi ka Éropa, tempat maranéhna bakal nyanghareupan panuntutan lantaran kajahatan-kajahatanana.
Sacara umum, kombinasi ratline, dokumén palsu, kalibetna para pajabat nu boga kawenangan, jeung celah-celah hukum ngamungkinkeun para penjahat perang Nazi kabur ka Amérika Kidul sarta nyingkahan kaadilan salila mangtaun-taun sanggeus réngséna Perang Dunya II. ChatGPT, Maret, 2024.