Artikel pamungkas ditutup ku hiji petikan anu ngamuat paragraf kieu, “Palanggaran geus meh ngahontal watesna. Kabingungan ngeusi dunya, sarta hiji kasieunan anu gede geura-giru bakal tumiba ka umat manusa. Ahir geus caket pisan. Urang anu nyaho bebeneran kudu keur nyiapkeun diri pikeun naon anu moal lila deui bakal nimpah dunya minangka hiji hal anu matak tumerap kawas reuwas anu pohara.” “Palanggaran” ngahontal watesna nalika cangkir waktu pangabisa pikeun narima kasalametan geus pinuh, sarta éta wates kahontal pikeun Amérika Sarikat dina hukum Minggu.
“Tapi Kristus nyatakeun yén moal aya hiji titik atawa hiji guratan tina hukum anu bakal gugur nepi ka langit jeung bumi kaliwat. Karya pisan anu ku Mantenna didatangan pikeun dilakonan téh nyaéta ngagungkeun hukum, sarta némbongkeun ka alam-alam ciptaan jeung ka sawarga yén Allah téh adil, sarta yén hukum-Na teu perlu dirobah. Tapi di dieu aya jalma katuhu Satan anu geus siap neruskeun padamelan anu ku Satan dimimitian di sawarga, nyaéta usaha pikeun ngomean hukum Allah. Jeung dunya Kristen geus ngesahkeun usaha-usahana ku nganut anak kapapaan ieu,—lembaga Minggu. Maranéhna geus miara éta, sarta bakal terus miarana, nepi ka Protestanisme bakal méré leungeun pasamuan ka kakawasaan Roma. Tuluy bakal aya hiji hukum ngalawan Sabat ciptaan Allah, sarta harita Allah ‘baris ngalaksanakeun hiji pagawean anu anéh di bumi.’ Anjeunna geus lila nanggung kabengkokan umat manusa; Anjeunna geus nyobaan narik maranéhna ka diri-Na. Tapi waktuna bakal datang nalika maranéhna geus ngeusian takeran kajahatan maranéhna; sarta harita Allah bakal bertindak. Waktu ieu geus meh kahontal. Allah nyimpen catetan ngeunaan bangsa-bangsa: angka-angkana keur ngagedéan ngalawan maranéhna dina kitab-kitab sawarga; sarta lamun éta geus jadi hukum yén palanggaran kana poé kahiji dina saminggu kudu dibales ku hukuman, harita cangkir maranéhna bakal pinuh.” Review and Herald, 9 Maret 1886.
Dina hukum poé Minggu, Amérika Serikat bakal geus ngeusian cangkirna nepi ka pinuh, sarta kamurtadan nasional bakal dituturkeun ku karuksakan nasional. Paragraf anu keur urang tinimbangan nyebutkeun, “palanggaran geus méh ngahontal watesna,” “jeung hiji kasieunan anu gedé moal lila deui bakal datang ka umat manusa.” Dina hukum poé Minggu, anu mangrupakeun “jam tina lini anu gedé” dina pasal sabelas Kitab Wahyu, “sapuluh bagéan kota éta rubuh,” sarta “tingali, cilaka anu katilu datang gancang,” jeung “malaikat anu katujuh niup tarompét.” Cilaka anu katilu téh nyaéta tarompét anu katujuh, sarta éta datang dina hukum poé Minggu mawa “kasieunan anu gedé.” Dina mangsa éta “ahir téh geus pohara deukeut,” sarta éta datang minangka “kajutan anu ngagulkeun.” Dina hukum poé Minggu, cangkir waktu kasempetan pamariksaan ogé pinuh pikeun kapausan, sabab harita sora anu kadua dina Wahyu dalapan welas ngawawarkeun, “Kaluar maranehanana, eh umat Kami, supaya aranjeun ulah milu kana dosa-dosana, jeung supaya aranjeun ulah narima tina balana. Sabab dosa-dosana geus ngahontal ka sawarga, sarta Allah geus ngélingan kajahatan-kajahatanana. Bales ka dirina sakumaha manéhna geus ngabales ka maraneh, jeung gandakeun ka dirina dua kali lipet nurutkeun kana pagawéanana: dina cangkir anu geus dieusian ku dirina, eusian ka dirina dua kali lipet.”
Sajarah éta muka dina mangsa hukum Minggu, sarta nandaan hiji mangsa waktu simbolis nalika kapausan “bakal maju kalayan amarah anu kacida gedéna pikeun ngancurkeun, jeung ngabinasakeun pisan loba jelema,” sabab “dina poé-poé panungtungan bakal aya loba martir.” Anu matak ngamuk ka kapausan nyaéta “béja ti wetan jeung ti kalér” anu “bakal ngaganggu anjeunna,” nanging “anjeunna bakal datang ka ahirna, jeung moal aya anu nulungan anjeunna.” Ti hukum Minggu nepi ka ahir kapausan, fase kahiji tina pangadilan eksekutif Allah dimimitian. Ieu dituturkeun ku fase kadua, nyaéta tujuh bala panungtungan, sarta tungtungna ku karuksakan langgeng jalma-jalma jahat dina panutupan milénium sarébu taun. Sajarah pangadilan eksekutif Allah ditempatkeun dina kontéks perang.
“Urang keur nangtung dina ambang kajadian-kajadian anu agung tur khidmat. Nubuat-nubuat keur digenepan. Sajarah anu anéh tur pinuh ku kajadian keur dicatet dina kitab-kitab sawarga. Sagala rupa di dunya urang keur ngagalura. Aya perang, jeung béja-béja ngeunaan perang. Bangsa-bangsa murka, jeung geus datang waktuna pikeun nu paéh, supaya maranéhna dihakiman. Kajadian-kajadian keur robah pikeun ngadatangkeun poé Allah anu buru-buru pisan ngadeukeutan. Ngan saheulaanan waktu, saolah-olah, anu kari. Tapi sanajan bangsa geus bangkit ngalawan bangsa, jeung karajaan ngalawan karajaan, ayeuna can aya papacangan umum. Nepi ka ayeuna opat angin téh masih ditahan nepi ka hamba-hamba Allah disegel dina tarangna. Sanggeus éta kakawasaan-kakawasaan bumi bakal ngararangkay pasukan-pasukanna pikeun perang agung panungtungan.” Christian Service, 50, 51.
Gusti ngégél ka saratus opat puluh opat rébu, tuluy nyaur domba-domba-Na nu séjén kaluar ti Babul, sarta domba nu séjén éta ogé narima segel Allah, sanajan maranéhna digambarkeun minangka “jalma réa anu kacida lobana” sabagé bédana jeung saratus opat puluh opat rébu. Pokok anu hakiki pikeun katingali dina cutatan saméméhna nyaéta yén “opat angin ditahan nepi ka abdi-abdi Allah disegel dina tarangna.” Dina mangsa hukum Minggu, saratus opat puluh opat rébu geus disegel, “jeung lah, cilaka nu katilu datang gancang,” sanajan kitu, opat angin téh can dibébaskeun sapinuhna nepi ka nu panungtungan tina domba-domba Allah nu séjén narima segel éta.
“Bangsa-bangsa ayeuna keur ambek, tapi nalika Imam Agung urang geus ngabereskeun pagaweanana di Bait Suci, anjeunna bakal nangtung, ngagem papakéan pangbales, sarta tuluy tujuh bala panungtungan bakal dicurahkeun. Kuring ningali yén opat malaikat bakal nahan opat angin nepi ka pagawean Isa réngsé di Bait Suci, sarta satuluyna bakal datang tujuh bala panungtungan.” Review and Herald, 1 Agustus 1849.
“Acara-acara anu agung jeung khidmat” anu ku urang “keur nangtung dina ambangna,” dipidangkeun minangka “perang, jeung béja-béja ngeunaan perang.” Ieu dipidangkeun lumangsung nalika “sagalana di dunya urang keur ngagalura,” nalika bangsa-bangsa “geus mimiti bangkit ngalawan bangsa.” Panium ngagambarkeun “sajarah anu anéh jeung pinuh ku kajadian,” dina ayat lima welas tina Daniel pasal sabelas, anu ngantarkeun kana, jeung muka jalan pikeun ayat genep welas, nyaéta hukum Minggu, tempat “papacangan umum,” anu ku éta “sagala kakawasaan bumi” ngarahkeun pasukanana pikeun perang agung panungtungan. “Perang agung panungtungan” éta nyaéta Perang Dunya katilu, sarta digambarkeun ku Patempuran Actium dina taun 31 SM.
Ayat hiji jeung dua, sarta ayat sapuluh nepi ka lima belas ngagambarkeun sajarah nu disumputkeun tina ayat opat puluh dina Daniel sabelas. Ayat opat puluh nangtukeun sajarah Amérika Serikat jeung Adventisme ti taun 1798 nepi ka 1989. Saterusna éta jempling nepi ka tungtung Amérika Serikat salaku karajaan kagenep dina nubuat Kitab Suci jeung dimuntahkeunana garéja Advent Poé Katujuh Laodikea dina ayat opat puluh hiji, nyaéta hukum Minggu, nu ogé mangrupa ayat genep belas. Ayat hiji jeung dua nandaan waktu tungtung dina taun 1989, jeung para présidén Amérika Serikat ti titik éta, nepi ka présidén beunghar kagenep anu ngagerakkeun para globalis satanis. Ayat dua mawa sajarah éta nepi ka pamilihan Donald Trump dina taun 2016, tuluy ayat tilu neruskeun sajarah sapuluh raja, anu dilambangkeun ku Aleksander Agung, nyaéta karajaan katujuh dina nubuat Kitab Suci, anu masrahkeun karajaanna ka kapapaan dina krisis hukum Minggu nu baris geura datang.
Ayat sapuluh ditutup ku nangtukeun taun 1989 minangka waktu tungtung, jeung ayat sabelas sarta dua belas nembongkeun perang di Ukraina, bari netelakeun yén Putin jeung Rusia bakal meunang perang éta, tapi maranéhna moal meunang mangpaat tina kameunanganna. Perang Ukraina dimimitian dina taun 2014, sataun saméméh kampanye kahiji Trump dimimitian. Ayat-ayat ieu ngantarkeun kana kabangkitan (sacara pulitik) Donald Trump nalika anjeunna ngamimitian kampanye katiluna pikeun jadi présidén kadalapan, nyaéta anu asalna tina tujuh. Ayat tilu welas nangtukeun pasualan-pasualan pulitik Trump anu miheulaan kameunanganna di Panium dina ayat lima welas, jeung ayat opat welas nyangkem sajarah anu lumangsung salila Patempuran Panium nepi ka kameunanganna dina ayat lima welas, nyaéta sajarah nalika manusa dosa mimiti sacara kabuka nyusup kana sajarah pulitik. Nalika kapausan nyusup kana sajarah nubuat, palacuran Tirus mimiti ngawih jeung tetempoan éta ditetepkeun.
Kameunangan di Panium dina taun 200 SM dituturkeun ku patokan profétik “pemberontakan” urang Makabe di Modein (hartina protes) dina taun 167 SM. Dina taun 164 SM urang Makabe ngadedikasikeun deui Bait Allah, sarta Antiochus Epiphanes pupus, anu nandaan titik balik dina perjuangan urang Makabe ngalawan pangaruh agama Yunani. Dina mangsa ti taun 161 SM nepi ka taun 158 SM, pagawéan asup kana hiji perjangjian dimimitian sarta diréngsékeun. Patokan-patokan profétik éta malikan deui dina Dinasti Hasmonea dina sajarah ti ayat lima welas nepi ka ayat dua puluh tilu.
Pasatujuan jeung Roma dina ayat dua puluh tilu téh mangrupa rujukan anu langsung, tapi dina ayat lima welas, opat patokan sajarah Makkabi, nyaéta taun 167 SM, 164 SM, 161 SM, jeung 158 SM, kakara katingali lamun sajarah “pasatujuan” éta diterapkeun kana ayat éta. Nalika Pompey nalukkeun Yerusalem dina ayat genep welas, anjeunna nyanghareupan perang sipil anu keur lumangsung di jero kota, sarta dua pihak anu silih lawan éta duanana mangrupa golongan pecahan tina Dinasti Hasmonea. Ku kituna, urang Makkabi ogé aya dina sajarah ayat genep welas.
Ayat dua puluh nuduhkeun kalahiran Kristus, jeung ayat dua puluh hiji sarta dua puluh dua nuduhkeun sajarah pupusna Kristus; ku kituna, dina éta sajarah aya galur Dinasti Hasmonea anu diwakilan ku urang Parisi. Ayat lima belas nepi ka dua puluh tilu keur nuduhkeun tanah kamulyaan anu harfiah, jeung umat murtad Yudea kagungan Allah anu ngaku dirina minangka nu ngabéla kayaktian-Na, tapi maranéhna lain deui wawakil Allah tibatan sakumaha Protestantisme murtad ogé lain.
Sadérék White ngabéjaan ka urang yén “sabagian gedé tina sajarah anu geus lumangsung dina minuhan” “Daniel sabelas” “bakal diulang deui.” Garis nubuat anu diwakilan ku Dinasti Hasmonean ngawakilan garis nubuat anu ngajelaskeun tanduk murtad tina Protestanisme, dimimitian dina kampanye kapersidenan katilu anu diemban ku présidén kagenep pangbeungharna. Trump nyalonkeun présidén tilu kali; dina kahiji jeung panungtung kalina anjeunna nyalon, anjeunna meunang, tapi dina kadua kalina, pemberontakan anu diwakilan ku angka tilu welas nandaan pamilihan anu dipaling taun 2020. Dunya tuluy keur dipisahkeun jadi dua golongan: hiji golongan bisa ningali 2020, sedengkeun golongan séjénna buta. Ieu ngalambangkeun ujian gedé anu miheulaan panutupan mangsa kasempetan pikeun urang Advent dina kabentukna gambar sato galak.
“Persiapan geus lumangsung maju, jeung rupa-rupa gerakan keur dijalankeun, anu bakal ngahasilkeun dijieunna hiji gambar pikeun sato galak éta. Kajadian-kajadian bakal ditimbulkeun dina sajarah bumi anu bakal ngalaksanakeun ramalan-ramalan nubuat pikeun poé-poé panungtungan ieu.” Review and Herald, 23 April 1889.
“Panyadiakeun” anu keur maju, “gerakan-gerakan” anu ayeuna “keur lumangsung”, jeung “kajadian-kajadian” “anu bakal ngahasilkeun dijieunna hiji patung pikeun sato galak”, sarta “anu bakal minuhan ramalan-ranalan nubuat pikeun poé-poé panungtungan ieu,” ngawengku tanda-tanda jalan tina Dinasti Hasmonean ti ayat lima belas nepi ka dua puluh tilu dina Daniel pasal sabelas. Dinasti Hasmonean anu murtad, anu ngawakilan Protestanisme anu murtad, dirajut kana kasaksian ngeunaan Donald Trump, présidén Republik anu kagenep jeung kadalapan, anu ngagerakkeun jeung ngalibetkeun MAGA-isme na ngalawan woke-isme tina tatanan dunya anyar.
Kasaksian ngeunaan Trump ngajangkau ka taun 2020 dina ayat kadua Daniel pasal sabelas, sarta éta ngawengku kampanye jeung masa jabatan kahijina; tuluy ayat katilu welas nepi ka kalima welas ngaidentifikasi kampanye katilu jeung panungtunganana, kameunanganana, sarta masa jabatan panungtunganana. Di antara dua masa jabatan éta, Wahyu pasal sabelas ngaidentifikasi yén tanduk Républik dipaéhan, sarta ngagolér paéh di jalan salila tilu satengah poé. Garis sajarah Trump éta ngabeungkeut babarengan awal jeung ahir kapresidénanana dina Daniel pasal sabelas. Ku kituna, kasaksian ngeunaan Donald Trump ayana dina duanana kitab Daniel jeung Wahyu, sarta ayana dina duanana kitab éta dina pasal sabelas.
Tilu garis parsial éta, lamun dihijikeun, nangtukeun sajarah lengkep Trump salaku présidén kagenep jeung kadalapan, sarta éta disusun dumasar kana tandatangan “Kaleresan”. Éta asalna tina kitab Daniel jeung Wahyu, sarta ngahasilkeun hiji garis sajarah anu saluyu jeung éta “bagian tina kitab Daniel anu patali jeung poé-poé panungtungan.”
Bagéan éta tina Daniel téh anu dibuka segelna ku Singa ti kaom Yuda, pas saméméh panutupan mangsa kasempetan rahmat, ku sabab éta jadi salah sahiji unsur tina amanat pemeteraian pikeun saratus opat puluh opat rébu. Tapi diperlukeun paningal rohani anu kacida écésna pikeun ningali tanda-tanda jalan nubuat ngeunaan dipaéhna dua saksi éta dina taun 2020.
Ayat lima belas tina Daniel sabelas ngagambarkeun Patempuran Panium jeung garis Dinasti Hasmonean, anu kacumponan ku hiji patempuran literal, ku kituna ngalambangkeun hiji ilustrasi nubuat ngeunaan perang rohani antara agama Protestantisme murtad jeung agama jaman anyar para globalis. Patempuran Panium, anu kajadian dina taun 200 SM, ngagambarkeun patempuran tanduk Républikan, sarta perjuangan anu digambarkeun ku Pemberontakan Makabe ngagambarkeun patempuran tanduk Protestant murtad. Sanajan pemberontakan urang Makabe kajadian dina taun 167 SM, éta saluyu sacara nubuat jeung Patempuran tanduk Républikan dina taun 200 SM, sabab sacara nubuat tanduk-tanduk éta silih sajajarkeun dina sajarahna.
Ayat ka lima welas ngagambarkeun sajarah nubuatan anu langsung miheulaan sarta nuntun kana hukum Minggu anu baris geura datang. Ku sabab éta, ieu ngagambarkeun pisan titik dina mangsa panyegelan saratus opat puluh opat rébu nalika kakawasaan anu aya dina amanat panyegelan salalanggengna ngécéskeun segel éta ka umat Allah dina poé-poé panungtungan.
Ieu téh Singa ti kaom Yuda anu muka segel éta bebeneran, sarta éta bebeneran téh nyaéta Wahyu Yesus Kristus. Sarébu opat puluh opat rébu téh nyaéta jalma-jalma anu “nuturkeun Anak Domba ka mana baé Anjeunna angkat,” sarta nalika Anjeunna muka segel ayat lima welas, Singa ti kaom Yuda parantos mingpin umat-Na dina poé ahir ka Panium. Yesus netelakeun hal ieu pisan dina prosés panyegelan nalika Anjeunna mawa murid-murid-Na ka Panium, pas saméméh salib.
Perang Panium sacara husus dipedar ku Kristus, nalika Anjeunna ngadeg di Panium jeung para murid-Na sarta di dinya marentahkeun ka maranéhna yén garéja-Na bakal diadegkeun dina pangakuan Petrus, sarta yén “panto-panto naraka” moal unggul ngalawan éta. Isa ngaidéntifikasi peperangan anu dilambangkeun ku Patempuran Panium. Patempuran Panium nyaéta ayat lima welas, sarta ayat genep welas nyaéta Patempuran Actium. Kristus ngadeg di Panium, pas saméméh kalakuan pupusna-Na lumangsung.
Ti Panium dugi ka hukum Minggu nyaéta sajarah perjuangan pulitik jeung agama tina dua tanduk sato bumi, nyaéta Protestanisme jeung Republikanisme. Duanana diserang ku sato ateistis ti liang tanpa dasar dina taun 2020, sarta peperangan dua tanduk éta ngalawan allah-allah pulitik jeung agama globalisme digambarkeun dina sajarah ayat sabelas nepi ka genep welas.
Ti Perang Ukraina anu dimimitian dina taun 2014, nepi ka kampanye présidén munggaran Donald Trump anu dimimitian dina taun 2015, nepi ka pupusna dua tanduk dina taun 2020, nepi ka kabangkitan dina taun 2023, nepi ka kampanye katilu Trump anu dimimitian dina tanggal 15 Nopémber 2022, éta sajarah ngarah kana ayat katilu welas nepi ka kalima welas. Dina éta ayat-ayat, sajarah anu diungkabkeun ku Firman nubuat Allah ngawakilan bebeneran-bebeneran nubuat anu ngégél saratus opat puluh opat rébu.
Kaleresan-kaleresan éta kagambarkeun dina datangna Kristus ka Kaisarea Pilipi dina Mateus pasal genep welas jeung tujuh welas. Dina ayat-ayat éta, manusa dosa mulang deui kana sajarah nubuat bari ngahaleuangkeun lagu-lagu ti sundal Tirus, sarta ku kituna netepkeun eta titingalian, ku kituna nempatkeun ayat-ayat éta dina kontéks Pagerieun Peuting, sabab di tempat anu euweuh titingalian, bangsa téh binasa.
Di mana euweuh titingalian, rahayat binasa; tapi sing saha anu ngajalankeun hukum, bagja manéhna. Siloka 29:18.
Jalma-jalma anu boga panon, tapi teu daék ningali, jeung boga ceuli, tapi nampik ngadéngé, nya éta para parawan Laodikea nu bodo anu teu miboga “minyak.” “Minyak” téh nyaéta paningkatan pangaweruh anu dihasilkeun nalika Wahyu Yesus Kristus dibuka segelna pas saméméh mangsa kasempetan rahmat ditutup, sarta numutkeun Hosea, umat Allah anu nolak jeung nampik pangaweruh kudu dibinasakeun.
Umat-Ku binasa ku kakurangan pangaweruh; ku sabab maneh geus nampik pangaweruh, Kami ogé bakal nampik maneh, nepi ka maneh moal jadi imam pikeun Kami deui; ku sabab maneh geus mopohokeun hukum Allah maneh, Kami ogé bakal mopohokeun anak-anak maneh. Hosea 4:6.
Saterusna, pangandika PANGERAN sumping ka abdi, saur-Na, “Eh anak manusa, maneh cicing di tengah-tengah hiji kulawarga anu barontak, anu boga panon pikeun ningali, tapi henteu ningali; maranéhna boga ceuli pikeun ngadéngé, tapi henteu ngadéngé; sabab maranéhna téh kulawarga anu barontak.” Yehezkiel 12:1, 2.
Tuluy anjeunna ngandika, “Indit, sarta bejakeun ka bangsa ieu: Maraneh enya ngadéngé, tapi ulah ngartos; maraneh enya ningali, tapi ulah ngalenyepan. Jieun hate bangsa ieu jadi kandel, jadikeun ceulina beurat, sarta peureumkeun panonna; supaya maranehna ulah ningali ku panonna, ulah ngadéngé ku ceulina, ulah ngartos ku haténa, tuluy tobat, sarta jadi cageur.” Yesaya 6:9, 10.
Tuluy murid-murid sumping ka Anjeunna, sarta pok ka Anjeunna, “Ku naon anjeun nyarios ka maranéhna ku misil-misil?” Anjeunna ngawaler sarta ngandika ka maranéhna, “Sabab ka aranjeun dipaparin terang kana rasiah Karajaan Sawarga, tapi ka maranéhna mah henteu dipaparin. Sabab sing saha anu boga, ka anjeunna bakal dipaparin deui, sarta anjeunna bakal ngabogaan kalimpahan anu leuwih; tapi sing saha anu henteu boga, ti anjeunna bakal dicabut sanajan anu dipibogana. Ku sabab éta Kami nyarios ka maranéhna ku misil-misil: lantaran sanajan maranéhna ningali, maranéhna henteu ningali; sarta sanajan maranéhna ngadangu, maranéhna henteu ngadangu, ogé henteu ngartos. Jeung dina maranéhna kacumponan nubuat Yesaya, anu ungelna, Ku ngadangu maraneh bakal ngadangu, tapi moal ngartos; sarta ku ningali maraneh bakal ningali, tapi moal nenjoeun. Sabab hate ieu bangsa geus jadi kandel, sarta ceulina berat pikeun ngadangu, jeung panonna ku maranéhna geus ditutup; supaya ulah nepi ka iraha-iraha maranéhna ningali ku panonna, jeung ngadangu ku ceulina, sarta ngartos ku haténa, tuluy tobat, jeung ku Kami disageurkeun. Tapi rahayu panon aranjeun, sabab ningali; jeung ceuli aranjeun, sabab ngadangu. Sabab saéstuna Kami nyebut ka aranjeun, yén loba nabi jeung jalma-jalma bener geus ngahayang ningali hal-hal anu ku aranjeun katenjo, tapi henteu ningalina; jeung ngahayang ngadangu hal-hal anu ku aranjeun kadangu, tapi henteu ngadanguna.” Mateus 13:10–17.
“Sakabéh pekabaran anu dipasihkeun ti taun 1840–1844 kudu dijadikeun kuat ayeuna, sabab loba jalma anu geus leungit panungtunana. Pekabaran-pekabaran éta kudu ditepikeun ka sakabéh garéja.
“Al-Masih ngadawuh, ‘Bagja panon maraneh, sabab eta ningali; jeung ceuli maraneh, sabab eta ngadangu. Sabab sajatina Kami nyebutkeun ka maraneh, yén loba nabi jeung jalma-jalma bener geus miharep ningali hal-hal anu ku maraneh katenjo, tapi maranehna henteu ningali eta; sarta ngadangu hal-hal anu ku maraneh kadangu, tapi maranehna henteu ngadangu eta’ [Matthew 13:16, 17]. Bagja panon-panonna anu ningali perkara-perkara anu katenjo dina taun 1843 jeung 1844.”
“Eta amanat parantos dipasihkeun. Jeung ulah aya panundaan dina ngulang deui eta amanat, sabab tanda-tanda jaman keur kacumponan; pagawean panutup kudu dirampungkeun. Hiji pagawean anu ageng bakal dipigawé dina waktu anu pondok. Moal lila deui hiji amanat bakal dipasihkeun ku katangtuan Allah anu bakal ngagedéan jadi sora tarik. Satuluyna Daniel bakal nangtung dina bagianna, pikeun méré kasaksianana.” Manuscript Releases, jilid 21, 437.
Urang baris neruskeun ieu panalungtikan dina artikel salajengna.
Wahyu Isa Al Masih, anu dipaparinkeun ku Allah ka Mantenna, pikeun nembongkeun ka para abdi-Na perkara-perkara anu enggal kudu kajadian; sarta ku Mantenna dikintunkeun tur diwawarkeunana ku malaikat-Na ka abdi-Na, Yohanes: anu geus mere kasaksian ngeunaan firman Allah, jeung ngeunaan kasaksian Isa Al Masih, sarta ngeunaan sagala hal anu ku anjeunna geus katempo. Bagja jalma anu maca, jeung maranéh anu ngadéngé kecap-kecap tina nubuat ieu, sarta ngajalankeun naon-naon anu ditulis di jerona; sabab waktuna geus caket. Wahyu 1:1–3.