Dina artikel ka dalapan puluh hiji dina runtuyan artikel ieu ngeunaan kitab Daniel, kami ngasupkeun hiji petikan tina Manuscript Releases, jilid 20, 17–22, tempat Sister White kalayan écés nangtukeun yén pangajaran yén “the daily” ngawakilan tempat suci Kristus geus dipasihkeun ka para Sesepuh Prescott jeung Daniells ku “malaikat-malaikat anu geus diusir ti sawarga.” Anjeunna saéstuna henteu langsung ngaidéntifikasi gagasan palsu maranéhna ngeunaan “the daily,” sakumaha anu ku kuring geus dipigawé, nanging catetan sajarah kalayan limpahna écés yén ieu téh naon anu keur dipilampah ku maranéhna pikeun diteguhkeun jadi kayaktian. Maranéhna keur narékahan pikeun nulis deui sawatara bagéan tina buku Uriah Smith, Daniel and the Revelation, anu ngadukung pamahaman ngeunaan “the daily,” anu ku anjeunna diidéntifikasi dina Early Writings, kaca tujuh puluh opat, minangka panempoan anu bener.
W. W. Prescott parantos medalkeun hiji majalah périodik nu judulna The Protestant, anu hiji-hijina téma na nyaéta ngangkat pamadegan palsu ngeunaan “the daily.” Anjeunna jeung présidén General Conference, A. G. Daniells, jadi ujung tumbak satanik pikeun neruskeun ikhtiar Prescott dina ngadegkeun doktrin palsu éta minangka pamadegan ortodoks dina Adventisme, nanging salila Ellen White masih hirup, kasuksésan maranéhna dina usaha satanik éta ditahan. Dina taun 1931, Daniells ngalaporkeun yén dina taun anu sarua pisan nalika petikan tina Manuscript Releases éta ditulis (1910), yén anjeunna (Daniells) kungsi ngayakeun hiji wawancara jeung Sister White ngeunaan perkara “the daily,” sarta yén anjeunna geus dipingpin nepi ka percaya yén pamadegan anjeunna jeung Prescott téh leres.
Penting pikeun ngartos ieu sajarah, sabab ayeuna urang keur ngamimitian paniténan urang kana kanaékan pangaweruh anu sumping dina taun 1989, nalika garis-garis réformasi anu suci jeung genep ayat panungtungan tina Daniel sabelas dibuka segelna. Pikeun ngakuan cahaya anu dihasilkeun ku rubuhna Uni Soviét minangka minuhan ayat ka opat puluh tina Daniel sabelas, diperlukeun supaya “anu sapopoé,” jeung sajarah nubuatan anu dilambangkeun ku “anu sapopoé” dipikaharti kalawan bener, sabab éta sajarah ngagambarkeun pangulangan éta sajarah dina ayat ka opat puluh nepi ka opat puluh lima tina Daniel sabelas. Éta ayat-ayat nétélakeun yén amanat anu dibuka segelna dina éta ayat-ayat téh nyaéta “béja ti wetan jeung kalér,” anu mawa kana panganiayaan panungtungan ka umat Allah.
Tapi béja ti wetan jeung ti kalér bakal ngaganggu anjeunna; ku sabab éta anjeunna bakal maju kalayan amarah anu kacida gedéna pikeun ngancurkeun, jeung pikeun ngaleungitkeun pisan loba jelema. Jeung anjeunna bakal ngadegkeun kémah-kémah karatonana di antara sagara-sagara, di gunung suci anu mulya; tapi anjeunna bakal nepi ka tungtungna, sarta moal aya anu nulungan anjeunna. Daniel 11:44, 45.
Pesen ayat opat puluh anu dibuka meteraina dina waktu runtuhna Uni Soviét dina taun 1989, nyaéta pesen hujan panungtungan anu bakal nyababkeun kapapaan (raja ti kalér), “kaluar kalawan amarah anu kacida gedéna pikeun ngancurkeun, jeung pikeun ngabasmi tuntas loba jalma.” “Tidings” sacara nubuat nyaéta hiji pesen.
Jeung kumaha maranéhna baris ngawawarkeun, iwal lamun maranéhna diutus? sakumaha geus kaserat, Endahna suku jalma-jalma anu ngawawarkeun Injil karapihan, sarta mawa warta kabagjaan ngeunaan hal-hal anu hadé! Rum 10:15.
Pesen hujan pangpandeurina téh nya éta pesen anu ditepikeun ku para pangjaga poé-poé panungtungan Allah, anu ngahariringkeun pupujian kebon anggur jeung pupujian Musa jeung Anak Domba.
Sakitu endahna dina gunung-gunung téh suku anu mawa béja hadé, anu ngumumkeun karapihan; anu mawa béja hadé ngeunaan kahadéan, anu ngumumkeun kasalametan; anu ngadawuh ka Sion, Allah maraneh marentah! Para pangawal maneh bakal ngagedékeun sora; maranéhna babarengan bakal ngawih: sabab maranéhna bakal ningali papaséa panon ka panon, nalika PANGERAN mulangkeun deui Sion. Yesaya 52:7, 8.
“Warta” dina ayat opat puluh opat tina Daniel sabelas ngageuing amarah lalaki durhaka, sarta pangpeuncit getih kapapaan anu pamungkas dilaksanakeun. Eta pesen teh nya eta pesen malaikat katilu anu ngagedur jadi sora tarik dina hukum Minggu anu baris enggal datang.
“Moal saurang ogé dihukum saméméh maranéhna narima caang jeung ningali kawajiban tina parentah kaopat. Tapi nalika katetepan éta bakal dipedalkeun pikeun maksa sabat palsu, sarta sora tarik ti ‘malaikat katilu’ bakal ngingetkeun manusa supaya ulah nyembah ka sato galak jeung gambarna, éta garis bakal écés kacirian antara nu palsu jeung nu sajati. Tuluy jalma-jalma anu tetep neraskeun dina palanggaran bakal narima tanda sato galak.” Signs of the Times, 8 Nopémber 1899.
“Warta ti wetan jeung kalér” anu ngambekkeun kapapaan, nu ngagedéan jadi sora tarik dina mangsa hukum Minggu, sarta éta pesen téh nyaéta pesen hujan panungtungan anu mimiti dina tanggal 11 Séptémber 2001. Ungkara “sora tarik” mangrupakeun istilah nubuat anu ngagambarkeun kakawasaan anu terus nambahan.
“Kayaktian keur mangsa ieu, nyaéta amanat malaikat katilu, kudu diproklamasikeun ku sora tarik, hartina kalawan kakawasaan anu beuki nambahan, sakumaha urang ngadeukeutan kana ujian ahir anu agung.” The 1888 Materials, 1710.
“Warta” dina ayat opat puluh opat téh nyaéta amanat hujan panungtung pas saméméh mangsa pangujian manusa ditutup, nalika Mikail jumeneng. Ieu téh amanat hujan panungtung anu sarua anu sumping dina tanggal 11 Séptémber 2001, tapi éta ngagedéan jadi pakan tarik, atawa sora tarik, nalika saratus opat puluh opat rébu geus diségel sarta Roh Suci tuluy dicurahkeun tanpa ukuran. Ieu téh amanat hujan panungtung anu sarua anu nandaan mangsa panyégelan saratus opat puluh opat rébu.
Eta nyaeta talatah hujan ahir anu geus dipalsukeun ku hiji talatah karapihan jeung kaamanan anu ditepikeun ku Adventisme Laodikea ti mimiti datangna “kalde” nepi ka datangna “singa”. Mangsa antara 11 Séptémber 2001 jeung hukum Minggu anu baris geura datang nandaan ranjang maot rohani pikeun Adventisme Laodikea, sarta jalma-jalma anu dihukum sanggeus imah Allah (Yerusalem) dihukum, maranéhanana paéh dina kubur anu sarua. Ranjang maot pikeun Adventisme Laodikea aya di antara kalde jeung singa, sarta talatah anu ditolak sarta anu nyababkeun maot maranéhanana nyaeta “warta ti wetan” (lambang Islam) jeung ti kalér (lambang kapausan). Ieu nyaeta talatah anu sarua, nyaeta talatah malaikat katilu.
Genep genep ayat panungtung tina Daniel sabelas, anu dibuka meteraina dina mangsa panungtungan dina taun 1989, nya éta pesen hujan tukang, anu diproklamasikeun dina hiji mangsa nalika pesen hujan tukang palsu ngeunaan “katengtreman jeung kasalametan” keur diproklamasikeun. Ujian ngeunaan hujan tukang téh mimiti nyanghareupan umat Allah, sabab di dinya pangadilan mimiti lumangsung, tuluy éta nyanghareupan domba séjén anu aya di luar umat Allah. Ku sabab éta, penting pisan pikeun ngartos “bohong” anu diasupkeun kana Adventisme Laodikea dina generasi katilu, sabab bari Allah nyurahan Roh Suci-Na ka jalma-jalma anu keur disegel ku Anjeunna, dina waktu anu sarua Anjeunna ogé nyurahan panipuan anu kuat ka jalma-jalma anu henteu narima kanyaah kana bebeneran.
Dina mangsa paséa dina sapuluh taun satengah kahiji abad ka-duapuluh ngeunaan “the daily,” salah saurang lalaki anu ngabela posisi Millerite anu bener yén “the daily” téh lambang kapaganan, nyaéta F. C. Gilbert. Gilbert téh saurang anu ngarobah agama ti Yudaisme sarta maca jeung nyarita basa Ibrani kalayan sampurna. Anjeunna ngabela posisi para panaratas dina kitab Daniel dumasar kana pamahamanana kana basa Ibrani. Dina taun 1910, nyaéta taun anu sarua nalika Sister White nulis naskah anu bakal dikubur salila puluhan taun, anu ngaidéntifikasi yén pamadegan Daniells jeung Prescott ngeunaan “the daily” asalna ti malaikat-malaikat Iblis, Gilbert ngagaduhan wawancara pribadi jeung Sister White ngeunaan perkara “the daily.”
Urang terang yén anjeunna kungsi hiji wawancara, sabab anjeunna geuwat (isukna kénéh) nyerat hiji ringkesan ngeunaan wawancara anu dipigawéna jeung Sister White. Dina taun 1931, A. G. Daniells ngedalkeun hiji panyangkaan yén anjeunna kungsi wawancara jeung Sister White ngeunaan poko “the daily” dina taun anu sarua—1910. Daniells ngaku yén Sister White teu masihan anjeunna kacindekan séjén iwal yén “the daily” téh lambang tina palayanan Kristus di tempat suci. Tapi panyangkaan Daniells ngeunaan ayana hiji wawancara téh lain ngan saukur hiji “bohong,” éta téh “bohong” nubuat anu nimbulkeun kasasab anu kuat.
Pikeun maranéhna anu kamungkinan teu boga aksés kana bagan 1843 jeung 1850, penting pikeun ngartos yén nalika bagan 1843 diterbitkeun dina taun 1842, kaum Millerit masih percaya yén bait suci anu kudu disucikeun dina minuhan nubuat dua rébu tilu ratus taun téh nyaéta bumi. Nalika maranéhna nerbitkeun bagan 1850, harita maranéhna geus nyaho yén bait suci anu kudu disucikeun téh nyaéta bait suci sawarga. Ku sabab éta, bagan 1843 TEU boga ilustrasi ngeunaan bait suci Allah, tapi bagan 1850 MEMANG boga ilustrasi ngeunaan bait suci Allah. Ieu penting, sabab Daniells ngaku yén dina wawancarana jeung Sister White manéhna némbongkeun bagan 1843 ka anjeunna, sarta nunjukkeun bait suci dina éta bagan. Éta mustahil, sabab teu aya bait suci dina bagan 1843. Pangakuanana ngeunaan hiji wawancara téh mangrupa hiji “bohong.”
Nalika sim kuring keur nalungtik sajarah ieu dina taun 2009, sarta jadi nyaho yén jalma-jalma dina dua pihak tina pasualan ieu sarua ngaku geus kungsi diwawancara ku Sister White ngeunaan poko “the daily,” sim kuring ngirim surat éléktronik ka Ellen White Estate sarta naros naha maranéhna boga aksés kana buku log anu nyatet wawancara-wawancara Sister White dina taun 1910. Maranéhna ngawaler yén buku log éta masih aya kénéh di maranéhna. Ieu di handap téh surat éléktronik ti sim kuring jeung jawaban ti Ellen White Estate.
Senén, 19 Januari 2009
Kanggo saha baé nu aya patalina:
Kuring parantos ngadangu yén aya hiji buku catetan anu nyatet saha waé anu kungsi diwawancara sareng Sister White sarta naon anu janten poko dina wawancara éta. Kuring keur narékahan pikeun mastikeun atanapi nampik naha A. G. Daniells kungsi gaduh wawancara sareng Sister White dina taun 1910 ngeunaan perkara “daily.” Kuring terang yén aya kasaksian sajarah yén wawancara éta mémang lumangsung, nanging kuring panasaran naha aya catetan dina hiji buku log resmi anu saéstuna nyatet hal ieu. Dina waktos anu sami, kuring ogé parantos dibéjaan yén F. C. Gilbert kungsi gaduh wawancara sareng Sister White dina taun 1910 ngeunaan poko “daily,” sarta hoyong terang naha éta tiasa dipastikeun ku hiji buku log anu dijaga ku staf anjeunna salila mangsa éta. Panginten mémang teu aya buku log, atanapi panginten upami aya anjeun henteu ngaluarkeun inpormasi éta, atanapi panginten hal éta saluareun kamampuhan anjeun pikeun mariksa éta kanggo kuring sanajan éta mémang aya. Ku kituna, dina kaayaan naon waé, kuring hoyong naros. Sagala bantosan anu tiasa anjeun pasihkeun bakal kacida dipikaresepna.
Mugia Jeff,
Hatur nuhun kana surat éléktronik anjeun. Memang aya catetan anu lumayan lengkep ngeunaan itinerari Ellen White, dumasar kana surat-suratna, buku harianana, jeung jadwal-jadwal anu geus dipedalkeun, nanging teu aya “buku log” anu saperti kitu.
Anjeun tangtu geus maca ngeunaan kunjungan A G Daniells ka Ellen White dina jilid 6 tina Biografi EGW, The Later Elmshaven Years, kaca 256, 257. Kami teu manggihan catetan mandiri naon waé ngeunaan wawancara ieu. Nu aya ku kami nyaéta hiji surat ti Elder Gilbert tanggal 1 Juni 1910, anu nuduhkeun rencana anjeunna pikeun aya di St. Helena (tempat cicing Ellen White) dina tanggal 6–9 Juni. Sajauh anu ku sim kuring dipikanyaho, éta wates dokuméntasi pangrojongna.
Muga-muga Allah ngaberkahan—Tim Poirier, Wakil Diréktur Ellen G. White Estate
Teu aya catetan mandiri naon waé yén Daniells kantos ngayakeun wawancara ngeunaan perkara “the daily,” tapi aya hiji surat ti Gilbert anu nétélakeun maksudna pikeun aya di bumina ti tanggal genep nepi ka salapan Juni 1910.
Dina biografi Sister White, anu dijadikeun rujukan ku Ellen White estate, nalika incuna nyanghareupan perkara wawancara Daniells, anjeunna nyatet pangakuan Daniells ngeunaan wawancara rékayasa taun 1910:
“Dina hiji mangsa, rada engké dina sawala-sawala éta, Elder Daniells, dibarengan ku W. C. White jeung C. C. Crisler, kalawan kacida hayangna meunang ti Ellen White sorangan naon hartina pernyataan anjeunna dina Early Writings, tuluy sumping ka anjeunna sarta ngedalkeun éta perkara ka payuneun anjeunna. Daniells mawa Early Writings jeung bagan 1843. Anjeunna calik deukeut ka Ellen White sarta ngaguyur anjeunna ku patalékan-patalékan. Laporan anjeunna ngeunaan ieu wawancara dikonfirmasi ku W. C. White:”
“Abdi mimiti maca ka Sister White éta pernyataan anu dipasihkeun di luhur dina Early Writings. Tuluy abdi nempatkeun di payuneun anjeunna bagan nubuatan kami anu dipaké ku para palayan kami dina ngajentrekeun nubuatan-nubuatan dina Daniel jeung Wahyu. Abdi narik perhatian anjeunna kana gambar tempat suci jeung ogé kana mangsa 2300 taun sakumaha éta katingali dina bagan.”
“Satuluyna sim kuring naros ka anjeunna, naha anjeunna tiasa ngélingan naon anu parantos ditingalikeun ka anjeunna ngeunaan ieu perkara.
“‘Waktu kuring nginget deui jawaban anjeunna, anjeunna ngamimitian ku nyaritakeun kumaha sawatara pamingpin anu kungsi aya dina gerakan 1844 narékahan pikeun manggihan tanggal-tanggal anyar pikeun ahirna mangsa 2300 taun. Tarékah ieu nyaéta pikeun netepkeun tanggal-tanggal anyar pikeun datangna Gusti. Ieu nyababkeun kabingungan di antara jalma-jalma anu kungsi aya dina Gerakan Advent.
“Dina ieu kabingungan, ceuk anjeunna, Gusti ngungkabkeun ka dirina yén pamadegan anu geus dicekel sarta ditepikeun ngeunaan tanggal-tanggal téh leres, sarta yén teu meunang aya deui netepkeun waktu, atawa pesen ngeunaan waktu deui.
“Ku sim kuring tuluy dipénta supaya nyaritakeun naon anu geus diwahyukeun ka dirina ngeunaan sésana tina “daily”—Sang Pangeran, pasukan, dicabutna “daily,” jeung diruntuhkeunana tempat suci.
“‘Anjeunna ngawaler yén rupa-rupa ciri éta henteu dipidangkeun ka dirina dina tetenjoan sakumaha bagéan ngeunaan waktuna dipidangkeun. Anjeunna moal ditungtun pikeun méré panjelasan ngeunaan éta bagian-bagian tina nubuatan.
“‘Wawancara éta nimbulkeun kesan anu jero dina pikiran kuring. Tanpa ragu-ragu manéhna nyarita kalawan bébas, écés, sarta panjang lebar ngeunaan mangsa 2300 taun, tapi ngeunaan bagian séjén tina éta nubuat manéhna cicing waé.
“‘Hiji-hijina kacindekan nu tiasa ku abdi dicandak tina katerangan bébas anjeunna ngeunaan waktuna jeung tina cicingeun anjeunna ngeunaan dicabutna “daily” jeung diruntuhkeunana tempat suci, nyaéta yén titingalian nu dipasihkeun ka anjeunna téh ngeunaan waktuna, sarta yén anjeunna henteu nampi katerangan naon-naon ngeunaan bagian-bagian séjén tina nubuat éta.—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931.” Arthur White, Ellen G. White, jilid 6, 257.
Daniells ngaku yén manéhna némbongkeun bagan 1843 ka dirina sarta nanya ka dirina ngeunaan tempat suci anu teu kagambarkeun dina bagan éta. Manéhna ogé ngaku yén manéhna mawa buku Early Writings sarta ngagujrug dirina ku patalékan ngeunaan naon anu dimaksud ku dirina nalika manéhna sacara écés ngadukung pamahaman para pangheubeulna ngeunaan “the daily” sarta yén bagan éta dipingpin ku panangan Gusti. Putra Ellen White, anu jadi ramana Arthur L. White, biografer anu nulis gambaran umum ngeunaan kajadian anu disangka ieu, geus narima pamadegan satanis Daniells jeung Prescott ngeunaan “the daily,” sarta méré kasaksian pikeun ngadukung pangakuan Daniells ngeunaan naon anu ku manéhna didangu dina wawancara éta. Maranéhna saéstuna henteu taliti dina carita karangan maranéhna, sabab bagan 1843 teu ngagambarkeun hiji tempat suci anu bisa dituduhkeun ku Daniells.
Kabohongan séjén anu digambarkeun dina wawancara téh nyaéta bohong yén petikan tina Early Writings mangrupa pangéling-ngéling ngalawan “nangtukeun waktu.” Petikan anu cenah dipénta ku Daniells téh kieu:
“Kuring geus ningali yén bagan taun 1843 téh dipingpin ku panangan Gusti, sarta yén éta henteu meunang dirobah; yén angka-angkana téh sakumaha anu dipikahayang ku Mantenna; yén panangan-Na aya di luhurna sarta nyumputkeun hiji kasalahan dina sawatara angka, nepi ka teu aya saurang ogé anu bisa ningalina, dugi panangan-Na dicabut.”
“Satuluyna sim kuring ningali patalina jeung ‘daily’ (Daniel 8:12), yén kecap ‘sacrifice’ téh diselapkeun ku hikmah manusa, sarta henteu kaasup kana téksna, jeung yén Gusti maparin pamadegan anu leres ngeunaan éta ka jalma-jalma anu ngawariskeun seruan ngeunaan jam pangadilan. Nalika aya kasatuan, saméméh 1844, ampir sakabéh jalma sapamadegan dina pamadegan anu leres ngeunaan ‘daily’; tapi dina kabingungan saprak 1844, pamadegan-pamadegan séjén geus ditarima, sarta gelap jeung kabingungan geus nuturkeunana. Waktu lain deui jadi ujian saprak 1844, sarta moal kungsi deui jadi ujian.” Early Writings, 74, 75.
Willie C. White, putra Ti Sister White, parantos narima pamadegan palsu ngeunaan “the daily,” sarta putrana, Arthur, narékahan pikeun ngalanggengkeun “kabohongan” anu pakait jeung wawancara anu teu kungsi kajadian éta ku usaha nyarankeun yén pangwawadian dina petikan tina Early Writings téh ngan saukur jeung sacara éksklusif mangrupa pangwawadian ngalawan netepkeun waktu. Argumen éta diciptakeun dina taun 1930-an sarta jadi bagian utama tina “kabohongan” éta.
Urang baris ngadugikeun éta pamadegan dina artikel salajengna.
“Dina tanggal 23 Séptémber, Gusti nunjukkeun ka abdi yén Mantenna geus ngalegaan panangan-Na pikeun kadua kalina guna mulangkeun sésa umat-Na, sarta yén usaha-usaha kudu dilipatgandakeun dina mangsa pangumpulan ieu. Dina mangsa paburantak, Israél geus dipaéhan jeung dirurug; tapi ayeuna dina mangsa pangumpulan Allah bakal nyageurkeun jeung ngabandén umat-Na. Dina mangsa paburantak, usaha-usaha anu dipigawé pikeun nyebarkeun bebeneran ngan ukur mawa pangaruh saeutik, hasilna ngan saeutik atawa taya pisan; tapi dina mangsa pangumpulan, nalika Allah geus nguluran panangan-Na pikeun ngumpulkeun umat-Na, usaha-usaha pikeun nyebarkeun bebeneran bakal ngahasilkeun pangaruh sakumaha anu dipimaksad. Sakabéh kudu ngahiji jeung pinuh ku sumanget dina pagawéan ieu. Abdi ningali yén matak éra lamun aya nu nyebut mangsa paburantak pikeun dijadikeun conto anu ngatur urang ayeuna dina mangsa pangumpulan; sabab lamun Allah ayeuna henteu migawe leuwih pikeun urang batan anu dipigawé-Na harita, Israél moal kungsi kakumpulkeun. Sarua perluna yén bebeneran diterbitkeun dina hiji surat kabar, sakumaha diwawarkeun ku pangajaran.”
“PANGERAN nembongkeun ka abdi yén bagan 1843 téh dipingpin ku panangan-Na, jeung yén euweuh bagianna anu kudu dirobah; yén angka-angkana téh sakumaha anu dipikahoyong ku Anjeunna. Yén panangan-Na aya di luhurna sarta nyumputkeun hiji kasalahan dina sawatara angka éta, nepi ka teu aya saurang ogé anu bisa ningali éta, dugi ka panangan-Na dipiceun.
“Terus abdi ningali patali jeung ‘Daily,’ yén kecap ‘sacrifice’ téh ditambahan ku hikmat manusa, sarta henteu kaasup kana naskahna; jeung yén Gusti masihan pamadegan anu bener ngeunaan éta ka maranéhna anu ngembarkeun seruan jam pangadilan. Nalika aya kasatuan, saméméh 1844, méh sakabéh jalma ngahiji dina pamadegan anu bener ngeunaan ‘Daily;’ tapi ti saprak 1844, dina kaayaan kacau, pamadegan-pamadegan séjén geus dianut, sarta poék jeung kabingungan geus nuturkeun.” Review and Herald, November 1, 1850.