Dua Loh Habakuk 4 ti 95
Pikeun abdi mah lumayan hésé pikeun ngabéréskeun dalapan kaca catetan dina hiji presentasi salila kira-kira sajam. Sareng upami anjeun merhatikeun, urang gaduh 20 kaca; ku kituna, abdi ngan saukur ngébréhkeun ka anjeun yén abdi henteu maksad maca catetan ieu sadayana. Abdi maksad maca sawatara petikan anu aya di dieu pikeun jalma-jalma anu keur ningali ngaliwatan LiveStream anu tiasa ngundeur catetan ieu; sareng pikeun jalma-jalma anu engkéna ningali ieu dina DVD, supaya maranéhna gaduh ieu dina catetan pikeun dirina sorangan, upami maranéhna can gaduh artikel-artikel ieu sadia pikeun maranéhna. Anu keur urang bahas nyaéta Dua Tabel Habakuk, sareng dina ieu titik, sadaya anu keur urang laksanakeun téh ngan saukur usaha pikeun nunjukkeun yén Ellen White sapuk jeung bebeneran-bebeneran anu dilambangkeun dina Bagan 1843 ieu.
Tilu pedaran munggaran anu urang pungkas kamari nunjukkeun yén Ellen White sacara écés tur husus ngadukung nubuat waktu 2520 minangka sah dina Early Writings, kaca 236.
Nalika nyarioskeun ngeunaan kuciwa anu kahiji dina bulan Maret taun 1844, anjeunna nyarios yén sanggeus kuciwa éta, kaum Millerite tetep neraskeun nalungtik Alkitab, sarta maranéhna manggihan yén bukti anu sarua anu kungsi ngarahkeun maranéhna pikeun ngaramal taun 1843 pikeun 2520, 2300, jeung 1335, éta bukti anu sarua tuluy dipikawanoh dina taun 1844 pikeun ngabuktikeun yén période-période nubuat éta réngsé dina taun 1844. Jeung urang geus ngabahas kumaha hiji-hijina période nubuat anu bisa waé keur anjeunna dimaksud téh nyaéta dua ieu [ngarujuk kana 2520 jeung 2300 dina Bagan 1843], lain 1335. 1335 dimimitian dina période waktu Masehi; éta réngsé dina taun 1843. Ku sabab kitu, anjeunna keur netepkeun pangrojongna kana pamahaman ngeunaan 2520 jeung nubuat 2300 taun.
Sarta salajengna anjeunna nyarios yén dina mangsa éta, nalika maranéhna mimiti ngabuktikeun yén tilu nubuat waktu réngsé dina taun 1844, hal ieu anu nyababkeun panganiayaan anu ngusir kaum Millerit kaluar ti garéja. Ku kituna, lain kabeneran yén di dieu, dina ahir dunya, lalaki jeung awéwé keur dianiaya di Garéja Advent pikeun nampilkeun katerangan ngeunaan kunaon 2520 réngsé dina taun 1844.
Dipingpin ku Tangan Gusti
Ku kituna, ayeuna urang ngalih kana jejer anu séjén, nyaéta ieu anu aya di dieu [ngarujuk kana AD508 dina Chart 1843]. Lamun aranjeun can ningali ieu Chart-Chart, aranjeun bakal manggihan yén Sister White nyarios ngeunaan Chart 1843 ieu, “I saw that the Lord directed in this Chart,” sarta anjeunna nyarios ngeunaan Chart 1850 ieu yén Allah aya dina medalna Chart ieu. Ku kituna, anjeunna parantos ngawartosan ka urang yén Allah ilubiung dina ngahasilkeun duanana Chart ieu, sarta kumaha éta disusun téh sacara manusa memang dihaja. Kaum Millerite ngalakukeun éta kalawan dihaja, tapi éta ku rarancang Allah.
Di dieu, ti taun 677 SM nepi ka anu ku maranéhna dipiharep, taun 1843 M, ieu téh kolomna [nujul kana kolom kadua ti katuhu dina Bagan 1843] anu netepkeun 2520, anu dimimitian dina taun 677 SM sarta ku maranéhna dipikir réngsé dina taun 1843 M.
Sarta maranéhna nahan ilustrasi grafis ieu dina Bagan 1850, ti dieu [ngarujuk kana kolom katilu ti kénca] 677 SM nepi ka dieu, 1844 M. Ieu téh kolom 2520 anu aya dina duanana Bagan.
Sareng pas di tengah-tengah ieu kolom-kolom aya salib, dina duanana kaayaan.
Sareng pas di handapeun salib téh aya rujukan kana Daily. Jeung lambang tina Daily, nya éta Paganisme, akar agama kapir, nyaéta ngamulyakeun diri sorangan; sarta, di ieu tempat anjeun bisa ningali panangan Gusti dina éta, lain kudu salawasna panangan manusa dina dua bagan ieu.
Pikeun abdi sareng anjeun, atanapi saha waé, supados kaluhungan diri urang dicabut tina diri urang, urang kedah sumping ka handapeun salib, sakumaha kacerminan dina dua Bagan ieu. Palajaran éta dipidangkeun ku ilustrasi.
Tur, tangtosna, nalika urang nyarita ngeunaan kolom-kolom 2520 kalayan salib di tengahna, urang terang yén dina panggenapan Daniel 9, nalika Kristus sumping pikeun negeskeun perjangjian ka loba jalma salila saminggu, saminggu éta sarua jeung 2520 poé, sarta di tengah saminggu éta Anjeunna disalibkeun. Ku kituna, di tengah kolom-kolom ieu dina unggal Bagan ieu urang ningali salib, sarta ieu nunjukkeun 2520 poé nalika Kristus negeskeun perjangjian ka loba jalma.
Ku kituna, ayeuna urang bade ngabahas hal “Daily” jeung pangesahan Ellen White kana éta.
23 Séptémber, PANGERAN némbongkeun ka abdi yén Mantenna parantos ngulurkeun panangan-Na pikeun kadua kalina guna mulangkeun sésa umat-Na, sarta yén sagala upaya kudu diparigel deui kalayan leuwih daria dina mangsa pangumpulan ieu. Dina mangsa paburencayna, Israél dipaéhan jeung dirobek-robek, tapi ayeuna dina mangsa pangumpulan Allah baris nyageurkeun jeung ngabebed umat-Na. Dina mangsa paburencayna, upaya-upaya anu dipigawé pikeun nyebarkeun bebeneran ngan mawa pangaruh anu saeutik pisan, hasilna saeutik pisan atawa taya pisan; tapi dina mangsa pangumpulan, nalika Allah parantos ngagunakeun panangan-Na pikeun ngumpulkeun umat-Na, upaya-upaya pikeun nyebarkeun bebeneran baris ngahasilkeun pangaruh sakumaha anu dipikahoyong. Sadayana kudu ngahiji sarta pinuh ku sumanget dina pagawéan ieu. Kuring ningali yén salah lamun aya anu nyokot conto-conto tina mangsa paburencayna pikeun ngatur urang ayeuna dina mangsa pangumpulan; sabab lamun Allah ayeuna henteu ngalakukeun leuwih seueur pikeun urang tibatan anu dipigawé-Na harita, Israél moal kungsi kakumpul. Kuring parantos ningali yén bagan 1843 téh dipingpin ku panangan PANGERAN, sarta yén éta henteu pantes dirobah; yén angka-angkana téh sakumaha anu dipikahoyong ku Mantenna; yén panangan-Na aya di dinya sarta nyumputkeun hiji kasalahan dina sawatara angka éta, nepi ka taya saurang ogé anu tiasa ningalina, dugi ka panangan-Na dicabut.
Saterusna kuring ningali ngeunaan “daily” (Daniel 8:12), yén kecap “sacrifice” téh diasupkeun ku hikmah manusa, sarta henteu kaasup kana éta téks, jeung yén Gusti parantos maparin pamadegan anu leres ngeunaan éta ka jalma-jalma anu ngedalkeun pekik jam pangadilan. Waktu kasatuan masih aya, saméméh 1844, ampir kabéh ngahiji dina pamadegan anu leres ngeunaan “daily”; tapi dina kaayaan campuraduk saprak 1844, pamadegan-pamadegan séjén geus dianut, sarta poék jeung kabingungan geus nuturkeun. Waktu henteu deui janten ujian saprak 1844, sarta moal kungsi deui janten ujian.
"Gusti parantos nembongkeun ka abdi yén amanat malaikat katilu kedah maju, sareng kedah diproklamasikeun ka barudak Gusti anu kasebar, nanging éta ulah digantungkeun kana waktu. Abdi ningali yén sawatara jalmi keur katarajang ku sumanget palsu, anu timbul tina ngawawarkeun waktu; nanging amanat malaikat katilu leuwih kuat tibatan anu tiasa dipaparinkeun ku waktu. Abdi ningali yén amanat ieu tiasa nangtung dina dasar sorangan sarta henteu meryogikeun waktu pikeun nguatkeunana; sareng yén éta bakal maju kalayan kakawasaan anu ageng, ngalaksanakeun padamelanana, sarta bakal dipungkas dina kabeneran.
Saterusna, kuring dipidangkeun ka sawatara jalma anu aya dina kasalahan anu gedé ku sabab percaya yén éta téh kawajiban maranéhna pikeun indit ka Yerusalem baheula, sarta nganggap yén maranéhna boga pagawean anu kudu dipigawé di dinya saméméh Gusti sumping. Pamadegan saperti kitu ngabalukarkeun pikiran jeung minat ngalih tina pagawean Gusti anu keur lumangsung ayeuna, dina handapeun amanat malaikat katilu; sabab jalma-jalma anu mikir yén maranéhna masih kudu indit ka Yerusalem bakal nempatkeun pikiran maranéhna di dinya, sarta sarana maranéhna bakal ditahan tina perkara bebeneran ayeuna pikeun ngirim diri sorangan jeung batur ka dinya. Kuring ningali yén misi saperti kitu moal ngahasilkeun kahadéan anu sajati, yén bakal nyokot waktu anu kacida lila pikeun ngajadikeun saeutik pisan urang Yahudi percaya sanajan kana kadatangan Kristus anu kahiji, komo deui pikeun percaya kana kadatangan-Na anu kadua. Kuring ningali yén Iblis geus pisan nipu sawatara jalma dina perkara ieu, sarta yén jiwa-jiwa di sabudeureun maranéhna di ieu nagri sabenerna bisa ditulungan ku maranéhna sarta ditungtun pikeun nurut kana parentah-parentah Allah, tapi maranéhna malah ninggalkeun éta jiwa-jiwa nepi ka binasa. Kuring ogé ningali yén Yerusalem baheula moal kungsi diadegkeun deui; sarta yén Iblis keur ngalakukeun sagala upaya anu panggedéna pikeun ngagiring pikiran barudak Gusti kana perkara-perkara ieu ayeuna, dina mangsa pangumpulan, supaya maranéhna dicegah tina nyurung sakabéh minat maranéhna kana pagawean Gusti anu keur lumangsung ayeuna, sarta supaya maranéhna ngalalaworakeun persiapan anu perlu pikeun poé Gusti.” Early Writings, 74–76.
Sababaraha hal anu baris ku kami dipidangkeun nyaéta yén urang gaduh hiji petikan tina Early Writings, kaca 74. Ieu parantos kantos urang bahas saméméhna. Loba tina hal-hal ieu anu baris urang bahas dina ieu paparan parantos kantos urang bahas saméméhna; nanging, kalolobaan urang teu ngartos yén petikan dina Early Writings ieu ngalaman hiji kamekaran. Sakumaha ayana dina buku Early Writings, jalma-jalma bakal ngagunakeun naon anu aya dina Early Writings pikeun nyasabkeun bebeneran. Nanging, lamun anjeun mulang ka dokumén sumber aslina, logika anu dipaké ku maranéhna pikeun nyasabkeun bebeneran éta dileungitkeun.
Ku kituna, aya loba hal anu tiasa diucapkeun ngeunaan ieu. Kuring ngan baris nunjukkeun sababaraha titik wungkul, sabab di dieu urang keur nyanghareupan perkara Daily. Tapi, dina petikan ieu tina Early Writings, sim kuring hoyong anjeun nengetan dua pikiran anu pangheulana pisan, 23 Séptémber.
Muhun. 23 Séptémber, upami anjeun tacan wawuh kana éta, anjeun tiasa nempatkeun 1850 di dinya; 23 Séptémber 1850. Ieu mangaruhan kana pamahaman anu leres ngeunaan Daily.
Tungtung paragraf kahiji téh mangrupakeun hiji pernyataan anu geus ku urang dibahas di dieu salila sababaraha poé ka tukang, "Kuring geus ningali yén bagan 1843 téh dipingpin ku panangan Gusti, sarta yén éta henteu meunang dirobah; yén angka-angkana téh sakumaha anu dipikahayang ku Anjeunna; yén panangan-Na aya di luhur éta sarta nyumputkeun hiji kasalahan dina sawatara angka, nepi ka teu aya saurang ogé anu bisa ningali éta nepi ka panangan-Na dicabut."
Paragraf kadua nyebutkeun, “Saterusna kuring ningali patalina jeung —daily’ (Daniel 8:12) . . . .” Ayeuna, abdi hoyong supaya ieu disimpen heula dina émutan aranjeun—urang tangtu bakal ngabahas ieu engké, upami Gusti ngersakeun—nalika Daily digambarkeun dina Bagan 1843, di dieu pisan, éta nyebutkeun, “nyabut daily”; éta nyebutkeun, “Daniel 12:11 and 12.” Dina Bagan 1850, nalika éta ngabahas Daily, éta nyebutkeun, “kakawasaan pagan atawa nalika daily dicabut, Daniel 11:31.” Ku kituna, dina ieu dua Bagan, tekenan anu keur diidentifikasi ku maranéhna tina Daniel 11:31 jeung Daniel 12:11 nyaéta nyabutna Daily. Sae?
Sarta dina Daniel 11:31 jeung Daniel 12:11, kecap Ibrani anu ditarjamahkeun jadi "take away" nyaéta sur, sarta hartina "nyandak jauh"; hartina "ngaleungitkeun."
Tapi, dina Daniel 8, dina ayat 11, nalika disebutkeun yén Daily dicabut, éta maké kecap Ibrani anu béda. Éta nyaéta rum, sarta hartina “ngangkat ka luhur jeung ngamulyakeun.”
Ku kituna, William Miller ngagunakeun Cruden’s Concordance, sarta Cruden’s Concordance henteu méré pamahaman naon waé ngeunaan basa Ibrani atawa basa Yunani. Ku sabab kitu, Gusti nuju ngarahkeun kaum Millerit; sabab, tina tilu tempat di mana “the Daily” dirujuk dina Kitab Daniel, nyaéta Daniel pasal 8, Daniel pasal 11, jeung Daniel pasal 12, dina pasal 11 jeung 12 kecap Ibrani nu ditarjamahkeun “take away” hartina mémang “dicabut.” Jeung éta nu keur ditekenkeun dina bagan-bagan ieu, nyaéta nalika Paganisme dicabut, ramalan 1290 jeung 1335 bakal mimiti.
Tapi, dina Daniel 8, nalika Kurban Sapopoé dicabut, éta lain nyarita ngeunaan dipiceun; éta nyarita ngeunaan agama Kapir diangkat sarta dimulyakeun. Ku kituna, urang Millerite leres. Aranjeunna ngarujuk kana dua pasal dina kitab Daniel anu nyaritakeun ngeunaan Kurban Sapopoé anu dicabut.
Tapi di dieu, dina Early Writings, sarta nalika urang ngulik deui dokumén sumber aslina, anjeun bakal ningali dina ieu bab yén dina asalna rujukan Daniel 8:12 éta henteu aya. Kuring henteu terang naha Ellen White nitah maranéhna ngasupkeun éta ka dinya dina taun 1882 waktu maranéhna nyitak Early Writings, atawa naha salah saurang éditor anu nambahanana. Kuring henteu ngarasa kaancam ku éta, sabab éta henteu nyarioskeun ngeunaan panyabutan di dieu.
Dina paragraf kadua, aya kieu: “Tuluy kuring ningali ngeunaan —daily’ (Daniel 8:12) yén kecap —sacrifice’ téh ditambahkeun ku hikmah manusa, sarta henteu kaasup kana téksna, jeung yén Gusti maparin pamadegan anu bener ngeunaan éta ka jalma-jalma anu nyuarakeun panggero jam pangadilan.”
Ayeuna, sababaraha taun ka tukang di Jérman, urang kungsi ngayakeun pasamoan jeung sawatara pastor anu kasohor di Jérman sarta sawatara dosén seminary ti Jérman, tempat kuring maparin pamedaran sarta maranéhna ngalungkeun batu-batu bantahan maranéhna kana ieu talatah.
Jeung aya saurang pastor ti Italia di dinya, sarta anjeunna ngedalkeun salah sahiji bantahan bodo ngeunaan ayat ieu. Jeung anu anjeunna carioskeun téh—jeung aya sababaraha bantahan bodo ngeunaan nu Daily, ku kituna anjeun bakal mindeng manggihan bantahan bodo ieu dipaké, sarta urang baris nempatkeun éta kana catetan di dieu. Eusina nyebut, "Tuluy kuring ningali patalina jeung nu —daily' (Daniel 8:12) yén kecap —sacrifice' ditambahkeun ku hikmah manusa, sarta lain bagian tina téks, jeung yén Gusti parantos maparin panempoan anu bener ngeunaan éta ka jalma-jalma anu ngembarkeun ceurik jam pangadilan." Ieu bantahan bodo éta: Maranéhna nyebut Ellen White henteu keur ngadukung nu Daily di dieu; anjeunna keur ngadukung pamahaman para Pioneer yén kecap sacrifice téh ditambahkeun ku hikmah manusa sarta lain bagian tina téks. Muhun? Jadi, pastor Italia ieu keur ngedalkeun bantahan ieu.
Tuluy ku sim kuring, "Nya, terangkeun ka sim kuring kalimah salajengna, Pendeta."
Kalimah saterusna nyebutkeun, “Nalika aya kasatuan, saméméh 1844, ampir sakabéhna ngahiji dina pamadegan anu bener ngeunaan —daily’; . . . .” Ieu lain ngeunaan pamadegan anu bener yén kecap sacrifice ditambahkeun ku hikmah manusa. Ellen White di dieu—jeung ieu hal anu hésé, ieu hal anu hésé pikeun jalma-jalma ieu anu nolak ngadéngé sarta nolak ningali dina Adventisme kiwari. Ayat ieu, sigana leuwih loba ahli teologi anu geus kaleungitan kasalametan maranéhna ku lantaran ayat ieu tibatan ku ayat séjén naon waé dina Roh Nubuat. Kuring henteu ngagedé-ngagedékeun; ceuk kuring éta sigana memang leres.
Dina bagian awal abad ka-20, nalika pandangan palsu ngeunaan Daily keur diasupkeun kana Adventisme, sakumna jalma anu tarung ngeunaan éta dina dua pihak perkara éta nyaho yén maranéhna keur tarung ngeunaan paragraf ieu. Nalika Stephen Haskell maju ngabéla pamadegan para Pelopor yén Daily téh Paganisme, naon anu anjeunna lakukeun? Anjeunna nyitak deui Bagan 1843 ieu, sarta anjeunna nempatkeun paragraf ieu di bagian handapna. Ku kituna, paragraf ieu téh jadi puseur pasulayan, jeung di dieu loba pisan lalaki anu geus gugur ku pedangna sorangan sarta maot.
Ku kituna, sahenteuna dina tingkat anu paling dasar tina naon anu ku abdi dipikahayang sangkan anjeun tingali di dieu, sabab aya jalma-jalma sapertos nembe kieu, Steve Wohlberg ti White Horse Ministries, anu geus nentang ieu pesen. Jeung salah sahiji alesan anjeunna nyaéta, “Muhun, Ellen White henteu kungsi boga hiji posisi ngeunaan the Daily, ku kituna abdi ogé henteu kudu boga hiji posisi ngeunaan éta,” anu saéstuna mangrupa hiji posisi anu kacida bodo pisan. Tapi, sanajan urang masihan ka anjeunna kamungkinan yén Ellen White memang henteu boga hiji posisi ngeunaan éta, naon anu anjeunna carioskeun dina ieu kutipan? Anjeunna nyarios yén para Pelopor miboga pamadegan anu leres ngeunaan éta. Sanajan anjeunna sorangan henteu terang naon éta, di dieu anjeunna nyarios yén aya hiji pamadegan anu leres, anu hartina aya pamadegan anu salah, meureun sababaraha pamadegan anu salah.
Anjeun boga jalma-jalma saperti Vance Ferrell. Vance Ferrell; jalma-jalma boga kayakinan kana panapsiran kenabianna Vance Ferrell, jeung kuring teu nyaho naha. Vance Ferrell lain hiji-hijina, tapi anjeunna salah saurang ti antara jalma-jalma anu nyebutkeun yén Daily ngawakilan boh Paganisme boh pelayanan Kristus di Bait Suci-Na. Muhun? Anjeunna keur nyebutkeun yén lambang ieu ngawakilan Sétan jeung Kristus.
Naon rupa kawijaksanaan ngabédakeun anu keur dipaké dina rupa nalar saperti kitu?
Muhun, Sadérék White, naon waé anu dilambangkeun ku “the Daily” di dieu, anjeunna nyebutkeun yén aya hiji pamadegan anu bener. Ku kituna, sahanteuna urang tiasa satuju kana premis éta di dieu, leres?
Tuluy kuring ningali patalina jeung —daily' (Daniel 8:12), yén kecap —sacrifice' ditambahan ku hikmat manusa, sarta henteu kaasup kana éta téks, sarta yén Gusti parantos maparin pamadegan anu leres ngeunaan éta ka jalma-jalma anu ngembarkeun ceurik jam pangadilan. Nalika kasatunggalan masih aya, saméméh taun 1844, méh sakabéh jalma satuju dina pamadegan anu leres ngeunaan —daily'; tapi dina kabingungan saprak 1844, pamadegan-pamadegan séjén geus dianut,
Kieu nu ku abdi carioskeun ka pendeta Italia. Kuring nyarios, “Muhun. Naha anjeun tiasa masihan ka abdi rujukan sajarah naon waé yén sanggeus taun 1844 aya pandangan-pandangan séjén ngeunaan kecap kurban anu parantos ditarima? ”
Jeung dina titik ieu, saolah-olah anjeunna mundur tina éta.
Ti taun 1844, geus aya paningal séjén ngeunaan Daily anu dipiagem, sarta naon nu geus dihasilkeun ku éta? Poék jeung kabingungan.
Garisbawahi “gelap jeung kabingungan,” sabab nalika Sister White neraskeun nyarita ngeunaan Daily, anjeunna nyarita ngeunaan gelap jeung kabingungan, sarta isuk ieu kami badé némbongkeun ka anjeun sawatara di antarana.
Nyokot pamadegan anu salah ngeunaan “Daily” bakal nimbulkeun poék jeung kabingungan.
"Waktu geus lain deui jadi ujian ti saprak 1844, sarta moal kungsi deui jadi ujian."
Ku kituna, dina patalina jeung Daily anu katingali di dieu, ieu arguménna. Ieu argumén kiwari; ieu argumén anu diwanohkeun ku putra Ellen White. Memang diwanohkeun ogé ku nu séjén, tapi anjeunna anu ngasupkeun éta kana catetan sajarah Adventisme. Nyaéta yén nalika anjeun maca ieu petikan, kontéks panangtukeun waktu téh anu kudu dipikaharti ku anjeun.
—“pamadegan séjén geus dipangku,”—dina perkara Daily—“jeung poék katut kabingungan geus nuturkeunana. Waktu lain deui jadi ujian ti saprak 1844, sarta moal kungsi deui jadi ujian salamina.
Pangéran parantos nembongkeun ka sim kuring yén pekabaran malaikat katilu kudu diteruskeun, sarta diproklamasikeun ka anak-anak Pangéran anu kasurak ka mana-mana, tapi éta ulah digantélkeun kana waktu.
Naha anjeun ningali naon sababna Willy White nyarios yén urang perlu ningali kontéks panetepan waktu?
Éta nyaritakeun ngeunaan kabingungan anu ditimbulkeun ku pamadegan-pamadegan anu salah ngeunaan Daily; waktu lain geus jadi ujian; tuluy aya hiji paragraf ngeunaan netepkeun waktu.
Muhun, ieu anu kudu ku aranjeun kaharti: ieu paragraf ngeunaan netepkeun waktu, henteu aya dina dokumén sumber aslina; sarta, pernyataan yén perkara waktu henteu kungsi janten ujian, éta kalimah geus dirobah. Ieu nyasabkeun kana pamikiran asli Ellen White. Anjeunna henteu ngahubungkeun nanaon ngeunaan netepkeun waktu jeung Daily. Ieu anu rek ku urang dititénan isuk ieu.
Ku kituna, sakumaha anu ku sim kuring parantos diucapkeun, urang moal maca sakabéh kaca ieu. Sim kuring ngan ukur badé mastikeun yén anjeun gaduh éta dina panguasaan anjeun sangkan anjeun tiasa nguji naon anu ku sim kuring diucapkeun; sabab, salaku manusa, aya kamungkinan yén sim kuring keur nyasabkeun anjeun.
Arthur White—"Konteks Panetepan Waktu"
Para pangdeudeul kana pamadegan heubeul ngukuhkeun yén kecap-kecap dina pernyataan ieu [Early Writings, 74–75.] nempatkeun pangesahan ti Sawarga kana pamadegan ngeunaan the daily anu dicekel ku Miller sarta ahirna diulang deui ku Uriah Smith.
Arthur White, putra Willy White, dina karya genep jilidna ngeunaan sajarah Ellen White, nalika nyarioskeun ngeunaan pendirian bapana anu nolak panempoan anu bener ngeunaan Daily, anjeunna nyebutkeun, dina EGW, jilid 6, dina kaca 252,
“Para panyokong pamadegan heubeul” — yén “the Daily” ngawakilan Paganisme — “nangtukeun yén kecap-kecap dina ieu pernyataan [Early Writings, 74–75.] nempatkeun pangesahan ti Sawarga kana pamadegan ngeunaan the daily anu dicekel ku Miller sarta antukna diulang deui ku Uriah Smith.”
Lamun Arthur White rék jadi saurang ahli sajarah anu sajati tur taliti, naha anjeun terang naon anu sakuduna ku anjeunna diucapkeun di dinya? Anjeunna cukup ngan nambihan hiji kecap di dinya; tapi, Arthur White, anjeunna kalepatan pisan dina ieu perkara. Anjeunna sakuduna nyarios, “Para panyokong pamadegan heubeul nandeskeun [kalawan leres] yén rumusan ieu pernyataan, —nandeskeun yén rumusan ieu pernyataan [Early Writings, 74-75.],’ nempatkeun pangesahan Surga kana pamadegan ngeunaan the daily anu dicekel ku Miller sarta antukna diulang deui ku Uriah Smith.”
Tapi anjeunna henteu nempatkeunana di dinya kalayan leres. Anjeunna ngan saukur nyarioskeun naon anu ku maranéhna dipertahankeun, saolah-olah aya kamungkinan yén maranéhna keur mertahankeun posisi anu salah. Padahal henteu; posisi maranéhna téh leres.
—“Para panyokong pamadegan anyar” —ramana, Willy, A. G. Daniells, W. W. Prescott, jeung kuring moal asup ka dinya ayeuna— “Para panyokong pamadegan anyar nyepeng yén éta pernyataan kudu dipaluruh dina kontéksna—nyaéta kontéks panangtuan waktu.”
Urang kakara nyaritakeun ka anjeun alesan maranéhna dina Early Writings, kaca 74.
—Para panyokong pamadegan anyar ngayakeun yén éta pernyataan kudu dicokot dina kontéksna—nya éta kontéks panetepan waktu. Pernyataan Ellen White anu diulang-ulang yén “I have no light on the point” (Letter 226, 1908) jeung “I am unable to define clearly the points that are questioned” (Letter 250, 1908), sarta teu mampuhna anjeunna nyieun hiji pernyataan anu pasti nalika éta patalékan terus didesekkeun ka anjeunna, katémbong méré pangrojong ka kacindekan maranéhna. Maranéhna ogé yakin yén amanat-amanat anu dipasihkeun ngaliwatan Ellen White moal pasalia jeung kajadian-kajadian sajarah anu geus écés mantep.” Arthur White, EGW, volume 6, 252.
Vérsi Asli—Review and Herald, 1 Nopémber 1850
Sareng Early Writings, kaca 74, iraha éta dicitak? Taun 1882; buku Early Writings dicitak dina taun 1882.
Nanging bagian dina Early Writings anu keur urang titénan ieu asalna kapanggih dina Review and Herald, 1 Nopémber 1850, sarta éta parantos aya dina catetan anjeun. Jeung éta diwangun ku sababaraha paragraf, sarta sakumaha anu geus ku sim kuring ditepikeun, urang moal maca éta sadayana.
Urang ningali opat paragraf dina kaca 2, tuluy opat paragraf dina kaca 3:
“Dulur-dulur sareng sadérék-sadérék anu dipikanyaah, sim kuring hoyong masihan ka aranjeun hiji ringkesan pondok ngeunaan naon anu ku Gusti nembé dipidangkeun ka sim kuring dina titingalian. Sim kuring dipidangkeun kaéndahan Yesus, sareng kanyaah anu dipiboga ku para malaikat ka sasamana. Ceuk malaikat—Naha maraneh teu tiasa nenjo kanyaah maranéhna?—turutan éta. Kitu deui umat Allah kudu silih pikanyaah. Mendingkeun kasalahan ditumpangkeun ka dirina sorangan tibatan ka hiji dulur. Sim kuring ningali yén pekabaran—‘juallah naon anu aranjeun gaduh sareng pasihkeun sedekah’—ku sawatara jalma can ditepikeun dina cahaya anu écés; yén tujuan sajatina tina pangandika Jurusalamet urang tacan dipidangkeun kalayan écés. Sim kuring ningali yén tujuan ngajual lain pikeun mere ka jalma-jalma anu sanggup digawé sareng ngadukung dirina sorangan; tapi pikeun nyebarkeun bebeneran. Dosa lamun ngadukung sareng ngamanjakeun jalma-jalma anu sanggup digawé, dina kamalasan. Aya sawatara anu kacida sumangetna ngahadiran sakabéh pasamoan; lain pikeun ngamulyakeun Allah, tapi ku sabab —roti jeung lauk.’ Jalma-jalma sapertos kitu leuwih hadé cicing di bumi bari digawe ku leungeunna, —anu hadé éta,’ pikeun nyumponan kabutuhan kulawargana, sareng supaya boga hiji hal pikeun dipasihkeun guna ngadukung perkara anu mulya tina bebeneran kiwari.
Sababaraha, sakumaha anu ku sim kuring katingali, geus sesat dina neneda pikeun nu gering supaya diubaran di payuneun jalma-jalma anu teu percaya. Lamun aya di antara urang anu gering, sarta maranéhna nyalukan para kokolot jamaah supaya neneda pikeun maranéhna, nurutkeun Yakobus 5:14, 15, urang kuduna nuturkeun conto Yesus. Anjeunna ngusir jalma-jalma anu teu percaya ti jero rohangan, tuluy nyageurkeun nu gering; ku sabab éta urang ogé kudu ngupayakeun supaya dipisahkeun tina kateupecayaan jalma-jalma anu teu boga iman, nalika urang neneda pikeun nu gering di antara urang.
Saterusna kuring dipintonkeun deui ka mangsa nalika Yesus nyandak murid-murid-Na nyorangan, ka hiji kamar di luhur, tuluy mula-mula ngumbah suku maranéhna, teras méré ka maranéhna dahar tina roti anu dipotong-potong, minangka lambang awak-Na anu pegat, jeung sari buah anggur minangka lambang getih-Na anu kacucurkeun. Kuring ningali yén sakumna jalma kudu ngaléngkah kalayan paham, sarta nuturkeun conto Yesus dina ieu hal-hal, sarta nalika ngalaksanakeun ieu tata cara, kudu sakumaha-bisanna misah ti jalma-jalma anu teu percaya.
“Ti dinya kaula dipintonkeun yén tujuh bala panungtung bakal dituangkeun sanggeus Yesus ninggalkeun Bait Suci. Saur malaikat—ieu teh murka Allah jeung Anak Domba anu nyababkeun karuksakan atawa maotna jalma-jalma jahat. Dina sora Allah para wali bakal jadi perkasa jeung matak pikasieuneun saperti balad anu mawa panji-panji; tapi maranehna moal harita ngalaksanakeun hukuman anu geus tinulis. Palaksanaan eta hukuman bakal lumangsung dina panutup 1000 taun.”
Sanggeus para suci dirobah jadi teu bisa paéh, tuluy diangkat babarengan, sarta narima harpa, makuta, jst., jeung asup ka Kota Suci, Yesus jeung para suci linggih pikeun ngahakiman. Kitab-kitab dibuka, nyaéta kitab kahirupan jeung kitab pati; kitab kahirupan ngamuat lampah-lampah hade para suci, jeung kitab pati ngamuat lampah-lampah jahat jalma-jalma durhaka. Ieu kitab-kitab dibandingkeun jeung Kitab Undang-undang, nyaéta Alkitab, sarta nurutkeun éta maranéhna dihakiman. Para suci, sajajar jeung Yesus, ngajatuhkeun panghakiman maranéhna ka nu maot durhaka. “Tingal aranjeun!” saur malaikat, “para suci linggih pikeun ngahakiman, sajajar jeung Yesus, sarta maparin ka unggal jalma durhaka nurutkeun kana lampah anu geus dipigawé dina badan, sarta dipeunteun di gigireun ngaran maranéhna naon anu kudu maranéhna tampi dina palaksanaan panghakiman.” Ieu, ku sim kuring katingali, nya éta pagawéan para suci babarengan jeung Yesus di Kota Suci saméméh éta nurun ka bumi, salila 1000 taun. Tuluy dina ahir 1000 taun, Yesus, para malaikat, jeung sakabéh para suci anu jeung Mantenna ninggalkeun Kota Suci, sarta waktu Anjeunna keur nurun ka bumi babarengan jeung maranéhna, nu maot durhaka dihudangkeun, tuluy jalma-jalma éta pisan anu “nuseuk Anjeunna,” sanggeus dihudangkeun, bakal ningali Anjeunna ti kajauhan dina sakabéh kamulyaan-Na, jeung para malaikat sarta para suci bareng jeung Anjeunna, sarta maranéhna bakal ngagerendeng ku sabab Anjeunna. Maranéhna bakal ningali tapak paku dina panangan-Na, jeung dina suku-Na, sarta tempat maranéhna nancebkeun tumbak kana lambung-Na. Tapak paku jeung tumbak éta engké bakal jadi kamulyaan-Na. Dina ahir 1000 taun éta pisan Yesus ngadeg dina Gunung Zaitun, sarta gunung éta meulah jadi dua, tuluy jadi tanah datar anu lega kacida, jeung jalma-jalma anu lumpat dina waktu éta nyaéta jalma-jalma durhaka anu kakara dihudangkeun. Tuluy Kota Suci turun sarta netep dina tanah datar éta.
Tuluy Sétan ngeusian jalma-jalma durjana anu geus dihudangkeun deui ku rohna. Anjeunna ngamimitian maranéhna ku pujian, yén pasukan anu aya di jero Kota téh saeutik, sedengkeun pasukanana sorangan téh loba, sarta yén maranéhna bisa ngelehkeun para wali sarta ngarebut Kota éta. Nalika Sétan keur ngahimpun pasukanana, para wali aya di jero Kota, nénjo kaéndahan jeung kamulyaan Firdaus Allah. Isa aya di hareup maranéhna, nungtun maranéhna. Tiba-tiba Jurusalamet anu dipikaasih téh ngaleungit ti tengah-tengah rombongan kami; tapi teu lila tuluy kami ngadangu sora-Na anu éndah, saur-Na, —Maranéh anu diberkahan ku Rama Kami, tampanana karajaan anu geus disadiakeun pikeun maranéh ti saprak ngadegna dunya.’ Kami tuluy ngariung ngurilingan Isa, sarta pas Anjeunna nutup panto-panto Kota, kutuk téh diumumkeun ka jalma-jalma durjana. Panto-panto ditutup. Tuluy para wali ngagunakeun jangjangna sarta ngapung ka puncak témbok Kota. Isa ogé aya jeung maranéhna; makutana katénjo cemerlang jeung mulya. Éta téh makuta dina jero makuta, jumlahna tujuh. Makuta para wali téh tina emas anu pangmurnina, dihias ku béntang-béntang. Beungeut maranéhna nyorot ku kamulyaan, sabab maranéhna aya dina gambar anu sampurna sarua jeung Isa; sarta waktu maranéhna naék sarta ngaléngkah babarengan ka puncak Kota, kuring kacida kabina-bina ku éta paningal.
Saterusna jalma-jalma jahat ningali naon anu geus leungit ti maranéhna; tuluy seuneu dihembuskeun ku Allah ka maranéhna, sarta ngamusnakeun maranéhna. Ieu teh Palaksanaan tina Pangadilan. Tuluy jalma-jalma jahat narima sakumaha anu geus ditangtukeun ka maranéhna ku para wali dina kasaluyuan jeung Isa salila 1000 taun. Seuneu anu sarua ti Allah anu ngamusnakeun jalma-jalma jahat, nyucikeun sakumna bumi. Gunung-gunung anu pegat jeung carangcang lebur ku panas anu ngagedur, kitu deui hawa, sarta sakumna jarami geus kahakan. Tuluy warisan urang kabuka di hareupeun urang, mulya jeung endah, sarta urang ngawaris sakumna bumi anu geus dijadikeun anyar. Urang sadaya ngagorowok ku sora tarik, Kamulyaan, Haleluya.
Abdi ogé ningali yén para pangangon kedah bermusyawarah jeung jalma-jalma anu ku maranéhna aya alesan pikeun dipercaya, nyaéta jalma-jalma anu geus aya dina sakabéh amanat, sarta pageuh dina sakabéh bebeneran ayeuna, saméméh maranéhna ngadukung titik anyar naon waé anu penting, anu maranéhna panginten didukung ku Alkitab. Ku kituna para pangangon bakal sampurna ngahiji, sarta kasatuan para pangangon bakal karasa ku jemaat. Kitu jalanna, sakumaha anu ku abdi katingali, bakal nyegah perpecahan anu matak nalangsa, sarta ku kituna moal aya bahaya yén kawanan anu mulia téh kabagi, jeung domba-domba paburencay, tanpa pangangon.
Tuluy ditutup ku lima paragraf deui anu ku sim kuring diasupkeun kana kotak pikeun anjeun, sabab ieu lima paragraf tina éta artikel téh anu engkéna bakal asup kana Early Writings. Ku sabab éta ieu lima paragraf panungtungan dibéré kotak di sabudeureunana.
“Dina tanggal 23 Séptémber, Gusti némbongkeun ka kuring yén Mantenna geus ngularkeun panangan-Na pikeun kadua kalina guna mulangkeun sésa umat-Na, sarta yén sagala upaya kudu diganda-keun dina mangsa pangumpulan ieu. Dina mangsa paburak, Israél katempuhan jeung dirémpag; tapi ayeuna dina mangsa pangumpulan, Allah bakal nyageurkeun sarta ngabandagekeun umat-Na. Dina paburak, upaya anu dilakukeun pikeun nyebarkeun bebeneran ngan saeutik pangaruhna, ngan ngahasilkeun saeutik atawa taya nanaon; tapi dina pangumpulan, nalika Allah geus ngularkeun panangan-Na pikeun ngumpulkeun umat-Na, upaya pikeun nyebarkeun bebeneran bakal ngahasilkeun pangaruh sakumaha anu dipiharep. Sadayana kudu ngahiji jeung sumanget dina ieu pagawean. Kuring ningali yén matak éra lamun aya anu nyokot conto tina mangsa paburak pikeun ngatur urang ayeuna dina mangsa pangumpulan; sabab lamun Allah ayeuna henteu ngalakukeun leuwih pikeun urang tibatan anu dipigawé harita, Israél moal kungsi kakumpulkeun. Sarua perluna yén bebeneran kudu diterbitkeun dina hiji suratkabar, sakumaha diwartakeun.”
“Gusti nembongkeun ka kuring yén bagan 1843 éta dipingpin ku panangan-Na, jeung yén euweuh bagianna anu kudu dirobah; yén angka-angkana téh sakumaha anu dipikahoyong ku Anjeunna. Yén panangan-Na aya di luhurna sarta nyumputkeun hiji kasalahan dina sawatara angka éta, nepi ka teu aya saurang ogé anu bisa ningalina, dugi panangan-Na dipiceun.”
“Saterusna kuring ningali ngeunaan —Daily,’ yén kecap —sacrifice’ téh ditambahan ku hikmat manusa, sarta henteu kaasup kana éta téks; jeung yén Gusti maparin pamadegan anu leres ngeunaan éta ka jalma-jalma anu ngagero béja jam pangadilan. Nalika kasatuan masih aya, saméméh 1844, meh kabéh ngahiji dina pamadegan anu leres ngeunaan —Daily;’ tapi ti saprak 1844, dina kaayaan campur-baur, pamadegan-pamadegan séjén geus dianut, sarta poék jeung kabingungan geus nuturkeun.”
"Gusti némbongkeun ka abdi yén waktu geus lain deui jadi ujian ti saprak taun 1844, sarta waktu moal kungsi deui jadi ujian."
Saterusna kuring dituduhkeun ka sawatara jalma anu aya dina kasalahan gedé, nya éta yén para santo téh can engké bakal indit ka Yerusalem Heubeul, jst., saméméh Gusti sumping. Pamadegan anu kitu téh sanggup ngalihkeun pikiran jeung kapentingan tina pagawean Allah anu ayeuna, dina handapeun amanat malaikat katilu; sabab lamun urang kudu indit ka Yerusalem, tangtu pikiran urang ku lumrahna bakal aya ka dinya, jeung sarana urang bakal ditahan tina kagunaan séjén, pikeun mawa para santo ka Yerusalem. Kuring ningali yén alesan naha maranéhna diantep asup kana kasalahan gedé ieu téh ku sabab maranéhna can ngaku jeung ninggalkeun kasalahan-kasalahan maranéhna, anu geus maranéhna lakonan salila sababaraha taun ka tukang.” Review and Herald, November 1, 1850.
Naha maranéhna? Naha anjeun terang naon anu ku Kami keur diomongkeun?
Muhun. Upami urang nitenan lima paragraf panungtungan ieu, anjeun bakal ningali aya sawatara hal anu béda dina naskah aslina tibatan anu kapanggih dina Early Writings, kaca 74.
TI PAMIARSA: Jadi, anjeun nyebutkeun yén anu aya dina kotak ieu téh nu asli?
Nu aya dina kotak, ieu téh lima paragraf panungtungan dina artikel asli ieu, sarta kotak ieu ngurilingan éta. Lima paragraf ieu anu ahirna diasupkeun kana Early Writings, kaca 74.
Tapi, iraha ieu dicitak, iraha ieu ditulis? Nopémber 1850.
Ku kituna, bagian-bagian anu ku sim kuring dicitak kandel téh nya éta hal-hal anu bade dirobah tina ieu lima paragraf. Baris aya hiji métamorfosis dina ieu; margi, dina mangsa anu kacida caketna, dina taun 1851, buku A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White bade dicitak, sarta maranéhna bade nyandak ieu paragraf-paragraf teras nempatkeunana kana A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White. Jeung ti dieu [artikel dina Review and Herald, November 1850] nepi ka A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, aya sawatara parobahan éditorial leutik anu kajadian kana ieu lima paragraf. Saterasna, ti A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White dina taun 1851 nepi ka Early Writings dina taun 1882, aya deui sawatara parobahan éditorial, sarta parobahan éditorial éta pisan anu ngajadikeun Early Writings, kaca 74, jadi pajeulit.
Ku kituna, dina lima paragraf ieu anu ngawengku panutup dina naskah aslina, dina paragraf kahiji, “23 Séptémber, Gusti némbongkeun ka kuring . . . ,” éta bakal dirobah.
Dina paragraf-paragraf salajengna: “Tuluy kuring ningali . . .”; “Tuluy kuring ningali . . .”; “Gusti nembongkeun ka kuring . . .”; jeung, “Tuluy kuring ditunjukkeun ka . . .”; hal-hal ieu meunang sawatara panyaluyuan leutik.
Ditémbongkeun Sapuluh Kaleresan Utama dina Tilu Welas Paragraf
Tapi, anu ku sim kuring dipikahayang ku anjeun tingali dina tilu belas paragraf ieu tina artikel aslina, anjeunna parantos nembongkeun sapuluh perkara anu poko.
Jeung ayeuna kuring émut naha ieu sagala dicitak kandel. Éta lain lantaran éta bakal dirobah. Kuring keur nekenkeun hiji hal ka anjeun, upama anjeun kersa ningali, yén dina tilu welas alinéa ieu anjeunna dipintonkeun ieu . . . , anjeunna dipintonkeun ieu . . . , anjeunna dipintonkeun ieu . . . , anjeunna dipintonkeun ieu. Jeung nalika anjeunna dipintonkeun hiji hal, sanggeus anjeunna nyaritakeun ka urang ngeunaan éta, tuluy anjeunna dipintonkeun hiji hal anu teu salawasna patali jeung naon anu kakara dipintonkeun ka anjeunna: “Kuring dipintonkeun ieu . . . ; kuring dipintonkeun ieu . . . ; kuring dipintonkeun ieu . . . .”
Anjeun tiasa mariksa éta ka kuring sarta maca sorangan, tapi ka anjeunna dipintonkeun sapuluh bebeneran utama dina tilu welas paragraf ieu.
Di handap ieu naon anu dipintonkeun ka anjeunna. Anjeunna dipintonkeun ngeunaan kanyaah Allah, ngeunaan kurban-kurban, ngeunaan doa pikeun anu gering, ngeunaan ibadah Perjamuan Suci, ngeunaan Tujuh Bala Panungtungan anu patalina jeung Milenium, ngeunaan cahaya anyar, ngeunaan pangumpulan sanggeus 1844, ngeunaan pagawean penerbitan, ngeunaan Bagan 1843, ngeunaan “Daily,” ngeunaan “waktu” salaku ujian, jeung ngeunaan ziarah ka Yerusalem. Jeung lamun anjeun maca éta kalayan taliti, ieu lain hiji alur pamikiran. Ieu téh pisan, “Kuring dipintonkeun ieu,” sarta anjeunna nyatet naon anu dipintonkeun ka anjeunna; jeung, anjeunna dipintonkeun hiji hal anu teu merta patali. Anjeun kudu ningali éta; sabab, waktu maranéhna mimiti ngahijikeun paragraf-paragraf ieu, maranéhna mimiti ngawangun pamikiran yén anjeunna keur nyebutkeun hiji hal anu saenyana henteu kungsi anjeunna nyebutkeun.
Review and Herald, 1 Nopémber 1850
Muhun. Perhatikeun paragraf kahiji tina lima paragraf anu keur urang bahas ti Nopémber 1850.
Dina tanggal 23 Séptémber, Gusti némbongkeun ka abdi yén Mantenna parantos ngalegaan panangan-Na pikeun kadua kalina guna mulangkeun sésa umat-Na, sareng yén sagala upaya kedah dilipatgandakeun dina mangsa pangumpulan ieu. Dina mangsa paburencay, Israél dipaéhan sareng dicabik-cabik; nanging ayeuna dina mangsa pangumpulan, Allah bakal nyageurkeun sareng ngabebedkeun tatu umat-Na. Dina mangsa paburencay, upaya-upaya anu dipigawé pikeun nyebarkeun bebeneran ngan boga pangaruh saeutik, ngan ngahontal saeutik atawa henteu nanaon; nanging dina mangsa pangumpulan, nalika Allah parantos ngulinkeun panangan-Na pikeun ngumpulkeun umat-Na, upaya-upaya pikeun nyebarkeun bebeneran bakal ngahasilkeun pangaruh sakumaha anu dimaksudkeun. Sadayana kedah ngahiji sareng sumanget dina ieu pagawean. Kuring ningali yén matak éra lamun aya anu ngadadarkeun mangsa paburencay minangka conto pikeun ngatur urang ayeuna dina mangsa pangumpulan; sabab upami Allah ayeuna henteu ngalakukeun langkung seueur pikeun urang tibatan anu dipigawé ku Mantenna harita, Israél moal kungsi dikumpulkeun. Sarua pentingna yén bebeneran kedah diterbitkeun dina hiji suratkabar, sakumaha diwartakeun ku pangandika."—
Kalimah pamungkas tina éta paragraf nyebutkeun, “Sakumaha perluna yén bebeneran dipedalkeun dina hiji serat kabar, kitu deui kudu diwawarkeun ku pangwawaran.” Muhun. Ieu pamadegan bade diantepkeun.
Paragraf kadua tina lima paragraf anu keur urang taliti, dina bagian anu nyebutkeun, "The Lord showed me," sakumaha anjeun tingali, éta ku abdi digurat handap.
—“PANGERAN nembongkeun ka abdi yén bagan taun 1843 téh dipingpin ku panangan-Na, sarta yén teu aya bagian mana waé tina éta anu kudu dirobah; yén angka-angkana téh sakumaha anu dipikahoyong ku Anjeunna. Yén panangan-Na aya di luhureun éta sarta nyumputkeun hiji kasalahan dina sawatara angka, nepi ka teu aya saurang ogé anu bisa ningali éta, dugi ka panangan-Na dicabut.”—
Alesan kuring ngagurat handap naon waé dina opat paragraf ieu di bagean luhur kaca téh nyaéta yén éta bakal ngalaman parobahan éditorial waktu éta dicitak deui dina A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White in 1851.
Muhun. “Gusti némbongkeun ka simkuring,” badé dirobah; “ku panangan-Na” badé dirobah, “yén teu aya satungtungna ogé anu kudu dirobah” badé dirobah.
Tuluy dina paragraf saterusna nu dicitak kandel [paragraf kaopat] dina éta kaca nyebutkeun,
—“Gusti nunjukkeun ka kuring yén waktu téh lain deui jadi ujian ti saprak taun 1844, sarta waktu moal kungsi deui jadi ujian.”—
“Gusti némbongkeun ka abdi,” éta badé dirobih. Dina taun salajengna, dina A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, maranéhna badé nyandak éta paragraf nu ngan sa-kalimat sarta ngahijikeunana jeung paragraf saméméhna. Maranéhna badé ngajadikeun éta jadi hiji paragraf.
Tapi, deuih, lamun hiji kecap atawa sababaraha kecap dicitak kandel, bakal aya sawatara parobahan rupa séjénna; sarta, ku sim kuring rék dipasihan hiji conto ngeunaan anu dimaksud.
Sareng dina paragraf katilu disebutkeun,
—“Tuluy sim kuring ningali ngeunaan —Daily,’ yén kecap —sacrifice’ téh ditambahan ku hikmah manusa, sarta henteu kaasup kana naskahna; jeung yén Gusti maparin pamadegan anu leres ngeunaan éta ka jalma-jalma anu ngembarkeun sora jam pangadilan. Nalika kasatuan aya, saméméh 1844, ampir kabéh sapuk dina pamadegan anu leres ngeunaan —Daily;’ tapi saprak 1844, dina kaayaan kacau, pamadegan-pamadegan séjén geus dianut, sarta gelap jeung kabingungan geus nuturkeun.”—
Tuluy dina paragraf salajengna anu dicitak kandel [paragraf kaopat] dina éta kaca nyebutkeun,
"Gusti nembongkeun ka abdi yén Waktu henteu kungsi janten ujian saprak taun 1844, sarta yén waktu moal kungsi deui janten ujian."—
“PANGERAN mintonkeun ka kuring,” éta bakal dirobah.
Naon anu baris maranéhna lakukeun dina taun salajengna dina A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, nyaéta maranéhna baris nyokot éta paragraf nu ngan hiji kalimah sarta ngahijikeunana jeung paragraf saméméhna. Maranéhna baris ngajadikeunana hiji paragraf.
Jeung maranéhna baris ngarobah “Gusti nembongkeun ka kuring” jadi “Kuring ogé dipintonkeun.” Muhun? Maranéhna baris ngahijikeun dua alinea éta jadi hiji alinea, sarta maranéhna baris ngarobahna jadi, “Kuring ogé dipintonkeun,” dina taun 1851.
—“Saterusna kuring ditunjuk ka sawatara jalma anu keur aya dina kasalahan anu gedé, yén para wali téh can kénéh kudu indit ka Yerusalem Heubeul, jsb., saméméh Gusti sumping. Pamadegan kitu téh bakal narik pikiran jeung kapentingan jauh tina pagawean Allah anu ayeuna, dina handapeun amanat malaikat katilu; sabab lamun urang kudu indit ka Yerusalem, mangka pikiran urang ku alamiah bakal aya di dinya, jeung sarana urang bakal ditahan tina kagunaan séjén, pikeun nganteurkeun para wali ka Yerusalem. Kuring ningali yén alesanana maranéhna diantep nepi ka asup kana kasalahan anu gedé ieu, nyaéta ku sabab maranéhna tacan ngaku jeung ninggalkeun kasalahan-kasalahan maranéhna, anu geus dicekel ku maranéhna salila sababaraha taun ka tukang.” Review and Herald, November 1, 1850.
Tapi, nalika anjeun nepi ka *Early Writings*, naha anjeun terang naon anu maranéhna lakukeun? Maranéhna miceun kecap, “I was also shown,” padahal dina *Early Writings* aya hiji paragraf anu nyebut kieu, “When union existed before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily,’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Maranéhna miceun kecap “I was also shown,” sarta kalimah salajengna nyaéta, “time had not been a test since 1844.” Tiba-tiba anjeun jadi henteu terang yén pamadegan ngeunaan waktu henteu jadi ujian téh mangrupa salah sahiji hal anu sacara husus dipintonkeun ka dirina. Anjeun percaya yén ieu téh bagian tina caang anu ditampi ku anjeunna ngeunaan *the Daily* dina pamadegan palsu anu nimbulkeun kabingungan.
Éta lain nu asli. Anjeun boga nu aslina. Pariksa éta.
Léngkah Saterusna (Léngkah Kadua)—1851 Ringkesan Pangalaman jeung Pandangan Kristen Ellen G. White
Saterusna, dina handapeun ieu, aya A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White, dicitak taun 1851; sarta aya rincian ngeunaan parobahan-parobahan anu lumangsung, jeung aya hiji parobahan anu kacida, kacida pentingna.
Dina tanggal 23 Séptémber, Gusti nembongkeun [baheula—"showed"] ka abdi yén Anjeunna parantos ngulurkeun panangan-Na pikeun kadua kalina guna mulangkeun sésa umat-Na, sareng yén sagala upaya kudu dilipatgandakeun dina mangsa pangumpulan ieu. Dina mangsa paburencayna, Israél téh geus diteunggeul jeung disobek; tapi ayeuna dina mangsa pangumpulan, Allah baris nyageurkeun sarta ngabeungkeut umat-Na. Dina mangsa paburencayna, upaya-upaya anu dipigawé pikeun nyebarkeun bebeneran ngan ukur miboga pangaruh anu saeutik, hasilna ngan saeutik atawa taya pisan; tapi dina mangsa pangumpulan, nalika Allah parantos netepkeun panangan-Na pikeun ngumpulkeun umat-Na, upaya-upaya pikeun nyebarkeun bebeneran baris ngahasilkeun pangaruh sakumaha anu dipimaksad. Sadayana kudu ngahiji sarta sumanget dina ieu pagawéan. Abdi ningali yén salah lamun aya anu ngécéskeun mangsa paburencayna pikeun dijadikeun conto anu ngatur urang ayeuna dina mangsa pangumpulan; sabab lamun Allah ayeuna henteu ngalakukeun leuwih seueur pikeun urang tibatan anu dipigawé-Na harita, Israél moal kungsi kakumpul. [Dipupus: Sakumaha perluna yén bebeneran kudu diterbitkeun dina hiji koran, kitu deui kudu dikhotbahkeun.] [Paragraf Digabungkeun] Abdi parantos ningali [baheula—"the Lord showed me] yén bagan 1843 téh diarahkeun ku panangan Gusti, [baheula—"by His hand"] sareng yén éta henteu meunang dirobah; [baheula—"no part of it should be altered"] yén angka-angkana téh sakumaha anu dipikahoyong ku Anjeunna. Yén panangan-Na aya di luhurna, sarta nyumputkeun hiji kasalahan dina sawatara angka, nepi ka moal aya anu tiasa ningali éta, dugi panangan-Na dipiceun.
"Saterusna kuring ningali ngeunaan —Daily,' yén kecap —sacrifice' téh diasupkeun ku hikmah manusa, sarta lain kaasup kana éta naskah; sarta yén Gusti parantos maparin pamadegan anu leres ngeunaan éta ka jalma-jalma anu ngembarkeun pamujaan ngeunaan jam pangadilan. Nalika kasatunggalan masih aya, saméméh taun 1844, méh sakabéh jalma sarua satuju dina pamadegan anu leres ngeunaan —Daily;' tapi ti saprak 1844, dina kaayaan bingung, pamadegan-pamadegan séjén geus ditarima, sarta poék jeung kabingungan geus nuturkeun. [Ayat-ayat digabungkeun] Kuring ogé parantos ningali [Baheula—"Gusti némbongkeun ka kuring"] yén waktu henteu deui jadi ujian ti saprak 1844, sarta waktu moal kungsi deui jadi ujian.]" A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 61–62.
Wanci anu Henteu Patali jeung Amanat Malaikat Katilu
Ellen White ngagaduhan hiji titingalian anu béda ti titingalian anu ku anjeunna dipiboga anu antukna dimuat dina Early Writings. Anjeunna ngagaduhan sababaraha titingalian; nanging, anjeunna ngagaduhan hiji titingalian anu dina éta anjeunna dipaparin hiji hal; anjeunna dipaparin hiji paragraf, tuluy anjeunna nyeratna.
Gusti parantos nembongkeun ka sim kuring yén amanat malaikat katilu kudu diteruskeun, sarta diproklamasikeun ka anak-anak Gusti anu paburencay, sarta yén éta ulah digantélkeun kana waktu; sabab waktu moal deui jadi ujian. Sim kuring ningali yén sawatara jalma keur meunangkeun kasenangan anu palsu, anu timbul tina ngawawarkeun waktu; yén amanat malaikat katilu leuwih kuat tibatan naon waé anu bisa dipasihkeun ku waktu. Sim kuring ningali yén amanat ieu bisa nangtung dina pondasina sorangan, sarta yén éta henteu merlukeun waktu pikeun nguatkeunana, sarta yén éta bakal maju kalayan kakawasaan anu agung, ngalaksanakeun padamelanana, sarta bakal dipondokkeun dina kabeneran. A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 48.
Naon anu keur diomongkeun ku anjeunna di dinya? Nya éta, yén urang ulah deui sakali-kali ngahubungkeun Pekabaran Malaikat Katilu jeung panetepan waktu, leres?
Amin? Naha anjeun nuturkeun anu ku abdi diucapkeun?
Di manakah anjeun mendakan ieu? Ieu perenahna di mana?
TI HADIRIN: (Teu aya jawaban.)
TI KALANGKUNGAN: Hiji Gambaran ngeunaan Pangalaman jeung Pamadegan Kristen.
Rarancang Pangalaman Kristen jeung Pamadegan Ellen G. White, kaca 48, kaca 48.
Muhun. Di mana urang manggihan petikan anu keur urang bahas, anu dicokot tina Review and Herald, Nopémber 1850; éta aya di mana dina A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White? Nya, éta aya, upama anjeun nilik deui catetan anjeun, dina A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, kaca 61 jeung kaca 62.
Anjeun miboga hiji paningal dina A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White anu kacatet dina kaca 48; tuluy aya deui paningal anu ahirna bakal asup kana Early Writings, dina kaca 61 jeung 62. Éta dipisahkeun ku 13 atawa 14 kaca, leres?
Jeung naon anu bade maranéhna laksanakeun nalika nepi ka Early Writings? Maranéhna bade nyokot ieu paragraf tina kaca 48 tuluy nyelapkeunana pas saatos pernyataan anjeunna yén waktu henteu deui mangrupa ujian. Maranéhna bade ngahijikeun dua titingalian.
Naha anjeun ngartos kana maksud anu ku sim kuring ditepikeun?
LALAKI DI ANTARA NU NGAREGEP: Sumuhun.
Naha anjeun ngartos kana maksud anu ku abdi dipedar?
JALMA NU DIJURUKEUN DINA HADIRIN: (Pangukuhan.)
Muhun, sabab anjeun anu ku simkuring katingalina paling kirang nampa konfirmasi.
Léngkah Panungtungan (Léngkah Katilu)—Tulisan Mimiti 1882
Muhun. Ayeuna, abdi parantos mulih deui ka kaca 6 tina catetan anjeun; sareng, ayeuna anjeun gaduh Early Writings deui.
“23 Séptémber, . . . abdi parantos ningali yén bagan taun 1843 téh dipingpin ku panangan Gusti, sarta yén éta henteu kenging dirobih; yén angka-angkana téh sakumaha anu dipikahoyong ku Anjeunna; yén panangan-Na aya di luhureun éta sarta nyumputkeun hiji kasalahan dina sawatara angka, nepi ka teu aya saurang ogé anu tiasa ningali éta, dugi ka panangan-Na dipiceun.”
Tuluy abdi ningali patalina jeung —daily' (Daniel 8:12), yén kecap —sacrifice' téh ditambahan ku hikmah manusa, sarta lain kaasup kana naskah éta, jeung yén Gusti parantos maparin pamadegan anu leres ngeunaan éta ka jalma-jalma anu ngadawuhkeun ceurikna jam pangadilan. Nalika kasatunggalan aya, saméméh taun 1844, meh kabéh ngahiji dina pamadegan anu leres ngeunaan —daily'; tapi dina kaguligah ti saprak 1844, pamadegan-pamadegan séjén parantos dianut, sarta poék jeung kaguligah parantos nuturkeunana. Waktu henteu deui janten ujian ti saprak 1844, sarta moal kungsi deui janten ujian.
Gusti parantos nembongkeun ka sim kuring yén warta malaikat katilu téh kudu indit, sarta kudu diproklamasikeun ka anak-anak Gusti anu sumebar, tapi éta teu meunang digantélkeun kana waktu. Sim kuring ningali yén aya sawatara anu keur kabawa ku sumanget palsu, anu timbul tina pangwawaran ngeunaan waktu; tapi warta malaikat katilu téh leuwih kuat batan naon baé anu bisa dipasihkeun ku waktu. Sim kuring ningali yén ieu warta téh bisa nangtung dina pondasi dirina sorangan sarta henteu merlukeun waktu pikeun nguatkeunana; sarta yén éta bakal maju dina kakawasaan anu agung, ngalaksanakeun padamelanana, sarta bakal dipondokkeun dina kaadilan.
“Lajeng kuring dipintonkeun ka sawatara jalma anu aya dina kasasaran anu gedé, nyaéta percaya yén éta téh kawajiban maranéhna pikeun indit ka Yerusalem Heubeul . . .” Early Writings, 74-76.
Jeung alesanana ieu dicitak kandel, ieu téh paragraf di dieu anu nyebut, ". . . Nalika kasatuan aya, saméméh 1844, ampir sakabéh jalma ngahiji dina pamadegan anu bener ngeunaan —daily'; tapi dina karicuhan saprak 1844, pamadegan-pamadegan séjén geus dianut, sarta poek jeung kabingungan geus nuturkeun. Waktu geus lain deui hiji ujian ti saprak 1844, sarta moal kungsi deui jadi ujian." anjeun kudu émut yén mimitina dina catetan munggaran dirina ngeunaan visi ieu, manéhna nyebut, "Kuring ditingalikeun yén waktu geus lain deui hiji ujian ti saprak 1844," sarta éta aya dina paragraf anu béda. Manéhna geus mastikeun yén aya bédana antara naon anu ditingalikeun ka dirina ngeunaan the Daily jeung naon anu ditingalikeun ka dirina ngeunaan waktu jadi hiji ujian; sarta yén paragraf saterusna, anu nyarioskeun yén teu aya waktu anu nyambung jeung Amanat Malaikat Katilu, éta henteu aya dina visi aslina. Éta aya dina kaca 48 tina Life Sketches, lain dina kaca 61 jeung 62.
Tapi, nalika anjeun sumping kana Early Writings dina taun 1882, éta dihijikeun ku maranéhna; ku sabab éta, nalika anjeun nepi ka taun 1930-an sarta anjeun mimiti nyasab kana poék nu jero dina Adventisme, sarta Willie White nyebutkeun yén nalika anjeun nalungtik perkara Daily anjeun kudu nalungtikna dina kontéks waktu—“Hapunten, Willie, tanggung jawab anjeun téh nya éta janten jalma anu nyayogikeun catetan sajarah anu akurat ngeunaan Roh Nubuat. Anjeun sakuduna janten jalma anu ngéléhkeun Roh Nubuat. Jeung dina panyajian anjeun ngeunaan Early Writings, kaca 75, anjeun ngantepkeun sumber-sumber aslina, sarta sumber-sumber asli éta nyebutkeun yén nalika anjeun ngangkat argumén yén Daily kudu dipaliré dina kontéks waktu dina Early Writings, 74, éta sarua pisan henteu leres.”—Éta henteu leres! Éta moal bisa dipertahankeun ku catetan dina Roh Nubuat. Éta moal bisa dipertahankeun ku sajarah période waktu éta.
Muhun. Poin 1, Sister White nyarios yén aya hiji pamadegan anu leres ngeunaan Daily, dina Early Writings, 74. Argumen utama anu tuluy dipaksakeun engké dina sajarah nyaéta yén lamun anjeun nalungtik éta petikan dina Early Writings, 74, anjeun kudu nempatkeun éta dina kontéks netepkeun waktu. Éta argumen téh palsu; éta henteu sah!
Ku kituna, ayeuna urang tinggaleun ngan ukur kana posisi yén aya hiji pamadegan anu leres ngeunaan Daily. Muhun? Tapi, urang rék nyokot deui hiji pamikiran tina paragraf ieu.
Aya unina, “Dina 23 Séptémber, Gusti némbongkeun ka kuring . . . .” Dina 23 Séptémber, iraha? Taun 1850: “Dina 23 Séptémber 1850, Gusti némbongkeun ka kuring.”
Naon anu dipintonkeun-Na ka manehna?
Muhun, salah sahiji hal anu dipidangkeun ku Anjeunna ka anjeunna nyaéta yén ti saprak 1844, pamadegan séjén ngeunaan Daily geus dianut.
"Ti 23 Séptémber 1850 Gusti némbongkeun ka abdi . . . . Nalika aya kasatuan, saméméh 1844, ampir sakabéh jalma ngahiji dina pamadegan anu leres ngeunaan —Daily;' tapi ti saprak 1844, dina kabingungan, pamadegan-pamadegan séjén geus dianut, sarta gelap jeung kabingungan geus nuturkeun. The Review and Herald, Nopémber 1850."
Maret 1850 “Ibadah Sehari-hari” nyaéta Bait Suci Dunyawi
Ku kituna, dina handapeun kaca 6 aya hiji paragraf anu dicokot tina Review and Herald bulan Maret 1850, sarta éta téh hiji artikel ku David Arnold.
“Anjeunna [Daniel] ogé ningali kakawasaan panindes anu sarua —ngadeg ngalawan Raja para raja;’ ku kituna ngeureunkeun kasahihan sakabéh kurban sapopoé anu ditetepkeun di Sinai supaya dipigawé sapopoé nepi ka datangna Sang Binih. Di dieu Kristus, anu jadi hakekatna, atawa kurban antitipikal agung, dipaéhan ku prajurit Romawi. Ku kituna ku Roma —kurban sapopoé dicabut,’ jeung tempat tempat suci-Na diruntuhkeun ku Titus, saurang panglima Romawi, nalika anjeunna ngancurkeun kota Yerusalem, jeung Bait Allah, anu ngandung —tempat suci.’ Di dieu mimitian kacumponan éta pernyataan nubuat Kristus. Jeung maranéhna bakal gugur ku mata pedang sarta bakal dibawa ka pangbuangan ka sagala bangsa, jeung Yerusalem bakal diinjak-injak ku bangsa-bangsa kapir, NEPI KA WAKTU BANGSA-BANGSA KAPIR KACUMPOHAN.’ Lukas 21:24.” David Arnold, Review and Herald, Maret 1850, Jilid 1, Nomer 8.
Dina ieu artikel, David Arnold ngajarkeun yén “Daily” dina Kitab Daniel ngawakilan Bait Suci Yahudi di Yerusalem anu disingkirkeun ku Roma Pagan dina taun 70 M.
Séptémber 1850 “Nu Unggal Poé” téh Palayanan Bait Suci Kristus
Saterusna dina Séptémber 1850, dina taun anu sarua—jeung ku jalan kitu, saha éditor Review and Herald dina taun 1850? Ngaranna James White.
Ku kituna, dina bulan Séptémber taun 1850, James White nyitak hiji artikel ku Crosier anu ngajarkeun yén “the Daily” ngawakilan palayanan Kristus di Bait Suci.
Ayeuna, James White teu ngajar éta sacara langsung, tapi jalma-jalma nyokot kasimpulan tina dinya sarta nyebut yén éta anu keur diajarkeun ku anjeunna. Jeung ku naon ari kuring nyebut kieu? Kuring nyebut kieu ku alesan ieu: Dina Séptémber 1850, Sister White nyebutkeun yén saprak 1844 pamadegan séjén ngeunaan Daily geus dipiuk dina kaayaan poék, sarta kabingungan geus nuturkeun.
Ieu dua pamadegan [Arnold jeung Crosier] lain pamadegan para Pionir yén “the Daily” téh Paganisme.
Sarta dina kaca 7 anjeun boga dua paragraf tina tulisan Crosier, tempat anjeunna nyindekkeun yén Daily téh palayanan Kristus di Bait Suci.
"—Jeung tempat Tempat Sucina-Na diruntuhkeun;" Daniel 8:11. Pangruntuhan ieu kajadian dina mangsa jeung ku sarana kakawasaan Romawi; ku sabab éta, Tempat Suci dina ieu téks lain Bumi, lain ogé Paléstina, sabab anu kahiji geus diruntuhkeun dina waktu ragragna manusa kana dosa, leuwih ti 4.000 taun saméméhna, jeung anu kadua dina mangsa pangbuangan, leuwih ti 700 taun saméméh kajadian anu dimaksud dina ieu petikan, sarta duanana lain ku pangaruh kakawasaan Romawi.
“Bait Suci anu diruntuhkeun téh kagungan Anjeunna anu ku Roma geus dipagungkeun ku dirina sorangan, nyaéta Pangéran tina pasukan, Yesus Kristus; jeung Paulus ngajarkeun yén Bait Suci-Na aya di sawarga. Deui, Daniel 11:30–31, —Sabab kapal-kapal ti Kitim bakal datang ngalawan anjeunna; ku sabab éta anjeunna bakal kasedih sarta mulang, jeung bakal ngabogaan amarah (iteuk pikeun ngahukuman) ngalawan perjangjian suci (Kristen), kitu kénéh anjeunna bakal ngalakonan; malahan anjeunna bakal mulang sarta silih paham jeung maranéhna (imam-imam jeung uskup-uskup) anu ninggalkeun perjangjian suci. Jeung pasukan-pasukan (sipil jeung agama) bakal nangtung di pihakna, sarta maranéhna (Roma jeung jalma-jalma anu ninggalkeun perjangjian suci) bakal ngotoran Bait Suci kakuatan.’ Naon ieu anu ku Roma jeung rasul-rasul Kristen kudu babarengan dikotoran? Gabungan ieu diwangun ngalawan —perjangjian suci’, jeung Bait Suci tina perjangjian éta anu ku maranéhna dikotoran; anu bisa ku maranéhna dilakukeun sakumaha ogé ngotoran ngaran Allah; Yeremia 34:16; Yehezkiel 20; Maleakhi 1:7. Ieu sarua jeung ngahinakeun atawa ngahujat ngaran-Na. Dina harti ieu éta sato galak —politik-agama’ ngotoran Bait Suci, (Wahyu 13:6), sarta ngaruntuhkeunana tina tempatna di sawarga, (Jabur 102:19; Yeremia 17:12; Ibrani 8:1–2) nalika maranéhna nyebut Roma kota suci, (Wahyu 21:2) sarta masang Paus di dinya kalayan gelar-gelar, —Gusti Allah Paus’, —Rama Suci’, —Kapala Garéja’, jsb., sarta di dinya, dina —bait Allah’ palsu, anjeunna ngaku ngalakukeun naon anu sabenerna dipigawe ku Yesus di Bait Suci-Na; 2 Tesalonika 2:1–8. Bait Suci geus ditincak-tincak ku suku (Daniel 8:13), sarua saperti Putra Allah geus kitu. (Ibrani 10:29.)” O. R. L. Crosier, —The Sanctuary’, Review and Herald, Séptémber, 1850.
Logika James White
Naha Yakobus White nyitak artikel ieu lamun manéhna terang nu leuwih bener? Alesanana nya éta "Logika Yakobus White" dina catetan anjeun.
Hal anu mimiti dicitak sanggeus Kuciwa Agung disebut A Word to the Little Flock, sarta tilu jalma anu jadi panulis dina éta terbitan nyaéta James jeung Ellen White sarta Joseph Bates. Hal anu mimiti dicitak sanggeus 22 Oktober 1844 ku jalma-jalma anu keur nuturkeun éta jalan téh nyaéta ieu artikel; sarta, dina ieu artikel, Sister White nyatujuan pamadegan Crosier, lain pamadeganana ngeunaan the Daily, tapi pamadeganana ngeunaan Kristus pindah ti Ruang Suci ka Ruang Nu Mahasuci.
Perhatikeun, ieu téh Sister White. Ieu sababna James White daék nyitak artikel Crosier, ceuk ieu,
Abdi yakin yén Bait Suci, anu bakal disucikeun dina ahir 2300 poé, nyaéta Bait Allah Yerusalem Anyar, anu Kristus janten paladénna.” — ieu téh Ellen White — “Pangeran nembongkeun ka abdi dina titingalian, leuwih ti sataun ka tukang, yén Sadérék Crosier miboga cahaya anu leres ngeunaan panyucian Bait Suci, jsb.; sareng yén éta téh pangersa-Na, supaya Sadérék C. nyeratkeun pamadegan anu parantos dipasihkeunana ka kami dina Day-Star, Extra, 7 Pébruari 1846. Abdi ngarasa pinuh dipaparin kawenangan ku Pangeran pikeun nyarankeun Extra éta ka unggal santo.
Abdi ngadoa mugi ieu kalimah-kalimah janten berkah pikeun anjeun, sareng kanggo sakumna murangkalih anu dipikanyaah anu tiasa maca éta. A Word to the Little Flock, 12 Méi 1847.
Ku kituna, jalma-jalma nepi ka poé ieu, sawatara sajarawan modéren dina Adventisme nyebut, “Tingal éta. Ellen White keur méré pangrojong lengkepna kana artikel Crosier; ku kituna, naon anu diucapkeun ku Crosier ngeunaan Daily salaku palayanan Kristus di Bait Suci tangtu leres.” Jeung nalika maranéhna nyebut kitu, maranéhna keur nyasabkeun sajarah; sabab, artikel Crosier miboga dalapan bagian, sarta ti mimiti pisan, umat Advent ngartos yén opat tina éta bagian téh poék pisan sapinuhna, sarta éta bagian-bagian téh teu kungsi, teu kungsi, teu kungsi deui dicitak ulang dina Adventisme.
Minangka conto, salah sahiji pamadegan anjeunna dina éta artikel nyaéta yén nalika Yesus mulih bakal aya sarébu taun karapihan. Umat Advent teu percanten kana éta, sarta maranéhna ti baheula ogé henteu kungsi percanten. Pamahaman éta nyaéta hiji pamahaman anu ditampik ku William Miller, anu sabenerna nempatkeun William Miller dina jalur anu leres pikeun ngartos bebeneran. Pangajaran éta mangrupa salah sahiji pangajaran anu langsung sabalikna jeung pamahaman Millerite.
Ku kituna, nalika Crosier medalkeun ieu artikel anu kabagi jadi dalapan bagian, maranéhna langsung nyaho ti mimiti yén opat tina éta bagian henteu pantes pikeun dicitak deui.
Tapi, James White nyitak bagian nu mintonkeun yén Crosier memang nyimpulkeun yén “the Daily” téh palayanan Kristus di Bait Suci-Na; tapi, anjeunna ngan baris nyitak deui opat bagian éta wungkul. Anjeunna moal nyitak deui opat bagian nu séjén. Tapi, sangkan James White tiasa nyitak deui opat bagian Crosier éta, anjeunna kudu nyitakna dina dua édisi. Anjeunna kudu nyitakna dua kali dina bulan Séptémber 1850.
Teu cekap rohangan dina Review and Herald-na dina bulan Séptémber 1850, ku sabab éta anjeunna nyitak dua édisi Review and Herald dina bulan Séptémber 1850 sangkan sakabéh tulisan Crosier ngeunaan Kristus ngalih ti Tempat Suci ka Tempat Nu Maha Suci tiasa dimuat.
Ayeuna, maraneh bakal nengetan tina katerangan Gerard Damsteegt yén anjeunna keur méré pameunteu sajarah yén umat Advent salawasna terang yén aya bagian-bagian tina tulisan Crosier anu teu leres sarta anu teu bisa dicitak deui.
“Manéhna [Ellen Harmon] nyarios: —Gusti parantos némbongkeun ka abdi dina hiji visi, leuwih ti sataun katukang, yén Sadérék Crosier ngagaduhan cahaya anu leres, ngeunaan panyucian Bait Suci, jst.; sarta yén éta téh pangersa-Na supaya Sadérék C. nyeratkeun pandangan anu parantos dipasihkeunana ka kami dina Day Star Extra, 7 Pébruari 1846. Abdi ngarasa sapinuhna dipaparin kawenangan ku Gusti, pikeun nyarankeun Extra éta, ka unggal santo’ (Surat. E. G. White ka Curtis, Word to the Little Flock, 12). Umat Advent Poé Katujuh biasana napsirkeun pernyataan ieu hartina yén pedaran-pedaran Crosier téh lain tanpa kasalahan, nanging yén argumentasi tipologis utamana téh leres. Citak ulang tina éta tulisan ngaleungitkeun bagian-bagian anu ku maranéhna dianggap teu akurat.” P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 125.
Teu Kungsi Bisa Nyitak Deui Dokuménna sacara Lengkep
Ayeuna, dina kaca salajengna aya W. A. Spicer anu méré kasaksian ngeunaan hal anu sarua: maranéhna salawasna terang yén dina tulisan-tulisan Crosier aya kasalahan, sarta maranéhna henteu kungsi nyitak deui éta opat bagéan.
Kalintang nyarioskeun, Crosier ngora lumampah dina caangna bebeneran Sabat ngan sakeudeung pisan. Engké anjeunna nolak deui pangajaran ngeunaan tempat suci anu ku anjeunna kungsi dibantu ngadegkeunana. Dulur-dulur urang anu jadi panaratas nyetak deui sababaraha kali pedaran anjeunna ngeunaan tempat suci dina tulisan-tulisan maranéhna anu mimiti, nanging maranéhna teu kungsi tiasa nyetak deui dokuménna sacara lengkep. Di jerona anjeunna parantos nambihan kana pedaran ngeunaan tempat suci sawatara pamanggih ngeunaan jaman anu bakal datang, nyaéta hiji milénium samentara, kalayan hiji jaman kamulyaan di bumi ieu dina Kadatangan Kadua. Hal-hal ieu salawasna dipiceun ku dulur-dulur urang. Pangajaran-pangajaran ngeunaan jaman anu bakal datang ieu geus sumebar ka mana-mana dina mangsa harita. Doktrin éta henteu kungsi saluyu jeung amanat advent anu tangtu; sarta tangtu waé ragi kasalahan ieu ngabantu ngagiring jalma-jalma ngora ngajauhan bebeneran Sabat jeung tempat suci. Henteu lila ti harita anjeunna malik jadi lawan anu pait ka gerakan urang nu mimiti.” W. A. Spicer, Review and Herald, 14 Désémber 1939
Intina, aya ayeuna aya jalma-jalma anu nyokot pangrojong Sister White kana tulisan Crosier dina *A Word to the Little Flock*, jalma-jalma saperti Heidi Heikes, Heidi Heikes jeung bukuna anu bodo ngeunaan Daily minangka palayanan Kristus di Bait Suci. Ieu salah sahiji arguménna.
Jalma-jalma anu ngalakukeun kitu keur teu maliré kana fakta-fakta sajarah. Maranéhna moal kungsi sanggup nyitak deui sakabéh artikel Crosier. Jeung maksa yén pangrojong Ellen White dina A Word to the Little Flock téh mangrupa pangrojong lengkep tanpa iwal kana posisi Crosier sarua waé jeung maksa yén urang Advent percaya yén bakal aya sarébu taun katengtreman. Éta téh hiji argumén anu bodo.
Éta mangrupa panyasarkeun sajarah anu salah, sarta hal éta dipigawé pikeun nipu jalma-jalma jeung nimbulkeun kabingungan jeung poék.
Jadi, anjeun gaduh dua sajarawan, Spicer anu parantos pupus sareng Damsteegt anu masih hirup; nanging, ku abdi dijamin, boh Spicer boh Damsteegt, teu saurang ogé di antara maranéhna, moal satuju sareng abdi dina naon anu ku abdi dipidangkeun. Muhun, maranéhna moal. Ku kituna, anjeun gaduh dua sajarawan anu silih-antagonis, anu sapagodos sareng naon anu ku abdi diwartakeun ka anjeun. Teu aya pisan alesan anu ngabenerkeun pikeun napsirkeun pangrojong Ellen White kana artikel Crosier minangka hartina yén sagala anu aya di jerona sampurna.
Advent Review—Jilid 1, Auburn NY, Nomer 3
Advent Review—Jilid 1, Auburn NY, Nomor 4
Majalah Advent—Jilid 1, Auburn, NY, Nomor Husus
Nalika James White mimiti nyitak artikel Crosier dina bulan Séptémber 1850, dina The Review and Herald, éta nyaéta Jilid 1, Nomer 3.
Nanging, anjeunna teu tiasa ngawengku sakabéhna dina Jilid 1, Nomer 3; ku kituna, anjeunna ngaréngsékeun éta tulisan dina Jilid 1 The Review and Herald, Nomer 4. Jeung iraha anjeunna ngalakukeun ieu? Dina Séptémber 1850.
Nya, naon anu kajadian dina Séptémber 1850? Sister White nampi hiji titingalian anu nyebutkeun, "Dina 23 Séptémber 1850 Gusti némbongkeun ka sim kuring . . . . Nalika kasatuan aya, saméméh 1844, méh sakabéh jalma ngahiji dina pamadegan anu bener ngeunaan —Daily;' tapi saprak 1844, dina kabingungan, pamadegan-pamadegan séjén geus dipiara, sarta gelap jeung kabingungan geus nuturkeun. The Review and Herald, Nopémber 1850."
Saha salakina? Anjeunna téh redaktur The Review and Herald.
Jadi, naon anu anjeunna lakukeun waktu pamajikanana nyarios, “Naha anjeun terang naon anu kakara dipidangkeun ka abdi ku Gusti, James? Ka abdi dipidangkeun yén urang henteu sakuduna ngenalkeun pamadegan ngeunaan Daily anu nentang pamahaman para Pelopor yén Daily téh Paganisme, sabab éta mawa gelap jeung kabingungan.”
Ku kituna, naon anu dilakukeun ku James White? Dina Séptémber 1850 anjeunna nyitak deui hiji Review and Herald, jadi tilu dina hiji bulan. Ieu disebut Volume 1, Édisi Husus.
Jeung naon anu anjeunna lakukeun? Anjeunna nyitak deui tulisan Crosier sarta mupus naon anu diomongkeun ku Crosier ngeunaan Daily!
Dulur-dulur, ieu mangrupikeun bukti sajarah yén Yakobus jeung Ellen White ngartos yén pamadegan Crosier ngeunaan “the Daily” téh salah sarta yén éta mawa poékna jeung kabingungan.
Jeung naon pamadegan Crosier ngeunaan Daily? Nya éta téh palayanan Kristus di Bait Suci.
Ku kituna, dina Early Writings, 74, nalika anjeunna nyebutkeun, “23 Séptémber, Gusti némbongkeun ka kuring yén kaum Millerites ngagaduhan pamadegan anu leres ngeunaan the Daily,” bukti sajarahna nyaéta yén kaum Millerites ngartos—
Ayeuna, Dulur-dulur, Dulur-dulur, ulah nepi ka kaliwat kana ieu kanyataan: Naon ieu hartina: Séptémber 1850 Sadérék White dipintonkeun yén ti saprak 1844 pamadegan-pamadegan séjén ngeunaan Daily geus dipiagem; Méi 1850, Arnold ngedalkeun Daily minangka tempat suci Yahudi; Séptémber 1850, bagian 1 tina 2 tina artikel Crosier diterbitkeun, kaasup pedaran anjeunna ngeunaan Daily salaku palayanan Kristus di Tempat Suci; Séptémber 1850, bagian 2 tina 2 tina artikel Crosier diterbitkeun; Séptémber 1850, artikel Crosier dicitak deui, tapi pamadegan anjeunna ngeunaan Daily geus dipiceun? Naon anu keur lumangsung?
Urang ningali yén dina taun anu sarua nalika Bagan 1850 ieu disusun, sarta naon anu dinyatakeun ku Bagan ieu ngeunaan Daily? “Kakuasaan kapir atawa THE DAILY dicabut. Dan. 11:31 508.”
Ellen White terang kana naon pamadegan jalma-jalma anu ngembarkeun seruan Jam Pangadilan ngeunaan Daily éta. Nalika anjeunna nyebutkeun yén maranéhna boga pamadegan anu bener, anjeunna terang yén pamadegan anu bener téh nyaéta yén éta ngalambangkeun kakawasaan kapir anu keur dicabut; Daily ngalambangkeun paganisme.
Jeung dina taun ieu, 1850, catetan sajarah ngabuktikeun yén anjeunna nolak sarta salakina nolak ajaran yén “the Daily” ngawakilan palayanan Kristus di Bait Suci, anu mangrupa ajaran anu dijunjung ku Biblical Research Institute ti Seventh-day Adventist Church. Ieu téh ajaran anu dirojong ku palayanan-palayanan mandiri, saperti Heartland jeung Steps to Life. Ieu téh ajaran anu mawa poék jeung kabingungan.
Ayeuna, tengetan ieu ngeunaan Bagan 1850. Ieu téh dina bulan Nopémber 1850. Ieu téh bulan anu sarua nalika anjeunna narima titingalian anu ku anjeunna dicatet, anu ahirna ngaliwatan kamekaran dina taun 1851, teras dina taun 1882 asup kana Early Writing, dina bulan ieu pisan, dina bulan ieu pisan, dina Nopémber 1850. Disebutkeun,
“Poé Senén kami mulih deui ka Dorchester, tempat cicingna dulur urang anu dipikanyaah, Sadérék Nichols jeung kulawargana.”—
Dina ieu pisan [ngarujuk kana Bagan 1850, pojok katuhu luhur], “Diterbitkeun ku Otis Nichols, Dorchester, Massachusetts.” Muhun? Anjeunna keur nyarioskeun ieu, leres? Naha anjeun ningali éta, ieu Bagan?
—“Di dinya, dina peuting, Allah maparin ka abdi hiji titingalian anu kacida matak pikaresepeunna, kalolobaanana baris ku maraneh ditingali dina ieu tulisan. Allah nembongkeun ka abdi perluna nyieun hiji bagan. Abdi ningali yén éta diperlukeun sarta yén bebeneran anu dijentrekeun kalayan écés dina papan-papan baris mawa pangaruh anu gedé sarta bakal nyababkeun jiwa-jiwa ngahontal pangaweruh kana bebeneran.” Manuscript Releases, number 15, 210 November, 1850.
Manehna meunang hiji titingalian di imah Nichols di Dorchester—éta sadayana aya dina Bagan ieu—saur-Na, "Maneh kudu nyieun hiji bagan."
Sarta naon anu diucapkeun ku anjeunna ngeunaan bagan éta? Kumaha anjeunna ngajelaskeun éta?
Pindah ka Habakuk 2, “Kuring ningali yén perlu nyieun hiji bagan,” jeung naon gunana éta? Éta diperlukeun, “supaya bebeneran dijelaskeun écés dina papan-papan.” Habakuk 2, ayat 2, nyebutkeun, “Jeung PANGERAN ngawaler ka abdi sarta ngandika, Tuliskeun eta tetenjoan, sarta jieun eta écés dina papan-papan, . . . .” Anjeunna keur nyebutkeun yén Bagan Otis Nichols taun 1850 ieu, nu dicitak di Dorchester, Massachusetts, mangrupa hiji panggenapan tina Habakuk, sarua saperti manehna nyebutkeun dina The Great Controversy yén Bagan 1843 téh mangrupa panggenapan tina Habakuk.
Muhun, naha aranjeun ningali éta? Naha aranjeun ningali iraha manéhna nampi ieu visi? Dina waktu anu sarua nalika ieu keur lumangsung: “September 23d, the Lord showed me . . . . that the teaching of the Daily as Christ’s Sanctuary ministry brings darkness and confusion,” sarta salakina geuwat nyitak deui éta artikel jeung mupus dua paragraf éta. Éta henteu kungsi dicitak deui dina Adventisme nepi ka taun 1931 nalika Willie White nyitak deui éta; sarta, nalika anjeunna ngalakukeun kitu, anjeunna miboga kasaksian palsu dina traktat pisan anu dicitakna. Éta tiasa dibuktikeun.
Ayeuna, kuring hayang maca hiji hal di dieu ka aranjeun, hiji cutatan anu leuwih panjang, ngeunaan mangsa waktu anu sarua ieu. Ieu ti tanggal 27 Nopémber 1850.
Kuring geus sawatara waktu ngalalaworakeun nulis ka anjeun. Ayeuna ku kuring rék ditepikeun alesanana. Kahiji, salila sababaraha minggu sanggeus kuring narima surat anu hade tur matak bungah ti Sadérék Arabella, kuring teu boga waktu pikeun nulis; upama henteu kitu, tangtu kuring geus nyumponan paménta anjeunna supaya ngajawabna dina jero dua minggu. Kuring resep pisan kana éta surat. Urang sadayana kacida kabetotna ku éta surat, sarta mugia kalambatan kuring ulah nepi ka nyegah anjeun pikeun ngajawab ieu pas anjeun geus maca éta; jeung dina mangsa nu bakal datang kuring moal ngadagoan salila kieu deui.
Kaséhatan James jeung kuring ayeuna kacida hadéna. Imah kami aya di Paris, di bumi Sadérék Andrews, ngan sababaraha léngkah ti kantor pos jeung kantor percetakan. Kami baris cicing di dieu sawatara waktu deui. Ieu kulawarga téh kacida bageurna, sanajan miskin pisan. Sagala anu aya di dieu dipasihkeun kalawan bébas sajauh anu maranéhna gaduh. Kami henteu nganggap pantes lamun salila aya di dieu kami jadi beban waragad pikeun maranéhna. Kuring kacida hoyongna pendak jeung aranjeun sadayana, sarta Sadérék Gorham anu dipikacinta.
“Pasamoan urang di Topsham téh salah sahiji anu pinuh ku minat anu jero. Dua puluh dalapan urang hadir; sadayana nyandak bagian dina éta pasamoan.
Dina poé Minggu kakawasaan Allah nimpah ka urang kawas angin gedé anu ngaguruh. Saréréa gugah nangtung sarta muji ka Allah kalawan sora tarik; éta téh kawas nalika pondasi bait Allah diteundeun. Sora ceurik teu bisa dibédakeun tina sora surak. Éta mangsa kameunangan; saréréa dikuatkeun jeung disegerkeun. Kuring can kungsi nyaksian mangsa anu sakitu kuatna saméméhna.
“Konperénsi kami saterusna diayakeun di Fairhaven. Dulur Bates jeung pamajikanana hadir. Ieu pasamoan téh kacida hadéna. Dina waktu kami mulang ka bumi Dulur Nichols, Gusti maparin hiji titingalian ka kuring sarta némbongkeun ka kuring yén bebeneran kudu dijelaskeun kalayan écés dina papan-papan, jeung hal éta bakal nyababkeun loba jalma mutuskeun pikeun bebeneran ku talatah tilu malaikat, kalayan dua talatah anu tiheula dijadikeun écés dina papan-papan.”
Éta aya pas di handap dieu, [nunjuk kana juru kénca handap tina Bagan 1850]. Muhun? Éta aya dina Bagan ieu, anu keur dipedar ku anjeunna.
—“Kami ogé nempo yén medalna éta suratkabar téh sarua pisan perluna jeung para utusan indit, sabab para utusan merlukeun hiji suratkabar pikeun dibawa ku maranéhna, anu ngandung bebeneran keur jaman ayeuna, pikeun dipasrahkeun kana leungeun jalma-jalma anu ngadéngé, supaya éta bebeneran henteu leungit tina pikiran; jeung yén éta suratkabar bakal ngahontal tempat-tempat anu teu bisa dihontal ku para utusan. Hal-hal séjén ogé ku kami ditempo, anu baris mucunghul dina éta suratkabar.
“Kumaha kaayaan maranéh sadayana? Naha maranéh sadayana keur tarékah pikeun hirup langgeng? Kuring kacida pisan hayang ningali maranéh, sarta sigana moal lila deui kuring bakal ningali. Ayeuna téh mangsa persiapan, sarta kuring miharep urang sadayana bakal ngalakukeun pagawean anu pasti pikeun kalanggengan. Waktuna katingalina kacida pondokna, sarta naon anu kudu urang laksanakeun, kudu geuwat urang laksanakeun.
“Kaping 20 Nopémber, saminggu katukang, Sadérék Henry Nichols jeung abdi sorangan indit ka Topsham. Ngan baé sanggeus urang hudang tina méja dahar beurang dina poé Kemis [21 Nop.], salah saurang anak Sadérék Foey asup sarta nyarios yén indungna teu sadar. Urang buru-buru meuntas walungan sajauh hiji mil, sarta manggihan Sadérék Foey anu dipikanyaah keur sakarat. Kasedih abdi kacida gedéna nalika ningali yén anjeunna henteu wawuh deui ka abdi. Anjeunna terus lila dina kasangsaraan anu pohara nepi ka antara tabuh tilu jeung opat, tuluy ngaluarkeun napas panungtungan. Anjeunna parantos ninggalkeun saurang salaki jeung tilu anak pikeun ngagungkeun kaleungitan maranéhna.”
Isuk Jumaah [22 Nov.], Sadérék Henry sumping ka Paris supaya James nyukur anjeunna pikeun ngahadiran pamakaman. Kami ngalaman waktos anu kacida khidmatna tur matak ngirut. Gusti henteu ngantunkeun kami, nanging ngantep Roh-Na nyicingan kami. Poe-poe panungtungan Sadérék Foey écés pisan mangrupa poe-poe anu pangrohanina tur pangsaéna. Sadérék Foey gaduh ieu pikeun ngabeberah manahna, nyaéta yén anjeunna pupus minangka saurang Kristen. Anjeunna nanggungna kalawan hadé. Allah maparin anjeunna kurnia pikeun nahan kasangsaraan éta. Oh, sakumaha hadéna miboga pangharepan ka Allah anu bakal nyangga dina sagala kaayaan pangnyobaan jeung kasangsaraan. Puji Allah pikeun hiji pangharepan, pangharepan anu hadé. Naon anu ku anjeun, ku aranjeun sadayana, bade dipasihkeun pikeun pangharepan aranjeun?
“Pengkuhkeun iman. Kudu pageuh dina Allah sarta andelkeun diri kana panangan-Na anu langgeng. Eta moal kungsi ngagagalkeun aranjeun, tapi bakal nanggung jeung nguatkeun aranjeun dina unggal kasangsaraan. Kuring ngaharepkeun sangkan aranjeun sadaya beuki ngaronjat kuat dina bebeneran. Ulah goyah, tapi teruskeun lalampahan aranjeun ka Karajaan.”—
Hayu urang mimitian. Ieu anu ku abdi dipikahayang sangkan anjeun tingali.
—"Saminggu ka tukang, dina Sabat kamari, kami ngayakeun pasamoan anu kacida matak panasaranana. Sadérék Hewit ti Dead River aya di dinya. Anjeunna sumping mawa hiji pesen anu eusina yén karuksakan jalma-jalma durhaka jeung sare jalma-jalma paéh téh mangrupa hiji kakéngkangan dina jero panto anu katutup, anu geus diasupkeun ku saurang awéwé, Isebel, saurang nabi awéwé, sarta anjeunna yakin yén awéwé éta, Isebel, téh nya éta kuring."—
Muhun? Dulur Hewit nyebutkeun yén Ellen White téh Izebel sarta manéhna geus ngenalkeun tilu kasalahan.
“—Urang nyaritakeun ka anjeunna ngeunaan sawatara kasalahanana dina mangsa katukang, yén 1335 poé geus réngsé, sarta loba kasalahanana séjén. Éta ngan saeutik pisan pangaruhna. Poékna karasa kana pasamoan éta sarta pasamoan jadi nyered.”—
Ayeuna, abdi hoyong aranjeun ningali ieu. Aya hiji hal anu bade ku abdi ditepikeun ngeunaan ieu paragraf anu ku abdi dipiharep ku aranjeun dituturkeun, upami aranjeun tiasa.
Lamun hidep kantos nyanghareupan jalma-jalma dina Adventisme anu nerapkeun deui nubuat waktu dina ahir dunya, maranéhna ngan miboga tilu kutipan anu dipaké—maranéhna memang ngagunakeun loba kutipan, tapi aya tilu kutipan utama anu ku maranéhna dipaké. Ieu salah sahijina; sabab maranéhna bakal ngutip ieu tuluy nyebut, “Urang geus ngabéjaan ka anjeunna ngeunaan sawatara kasalahanana baheula,” sarta maranéhna bakal ngaku yén nalika anjeunna nyebut “yén 1335 poé éta geus béak,” éta téh salah sahiji kasalahan anjeunna. Naha anjeun ningali kumaha tata basa éta bisa rada dipulas saeutik: “Urang geus ngabéjaan ka anjeunna ngeunaan sawatara kasalahanana baheula”? “Urang ogé geus ngabéjaan ka anjeunna yén 1335 poé éta geus béak”; tapi para panetep waktu nyebut yén urang geus ngabéjaan ka anjeunna sawatara kasalahanana baheula, sarta salah sahiji kasalahan éta nya éta yén anjeun keur ngajar yén 1335 poé éta geus béak, sarta éta téh kasalahan.” Ku kituna, éta bisa dipulas ka dua arah.
Waktos munggaran abdi nyanghareupan pasualan langsung padeukeut jeung Eugene Prewitt téh di Oklahoma, sarta anjeunna ngabantah yén Sajarah Millerite henteu malikan deui dina ahir dunya, tuluy abdi masihan anjeunna sababaraha cutatan tina Roh Nubuat.
Sarta anjeunna nyarios, “Jeff, anjeun terang yén Ellen White téh panulis anu teu taliti.”
Jeung sim kuring nyarios, "Naon maksad anjeun?"
Tuluy anjeunna ngadugikeun petikan ieu. Anjeunna nyebutkeun yén petikan ieu ngabuktikeun yén anjeunna téh panulis anu teu taliti; sabab anjeunna terang yén kuring terang yén para panetep waktu bisa nyasabkeun harti petikan ieu, lamun maranéhna hayang ngalakukeunana.
Ayeuna, kanyataan yén hiji tempat saperti Washita miboga pangaruh anu ngajarkeun ka para siswana yén Ellen White téh panulis anu teu taliti mah hiji perkara; nanging, naha anjeunna panulis anu teu taliti dina ieu hal?
—“Abdi ngaraos yén abdi kedah nyarios sababaraha kecap. Dina nami Yesus, abdi nangtung, sareng dina kirang langkung lima menit pasamoan éta robah. Saréréa ngaraoskeun éta dina waktos anu sami. Unggal raray kasorot ku cahaya. Ayana Allah ngeusian éta tempat. Sadérék Hewit murag sujud kana tuur sareng ngawitan ceurik sarta neneda. Abdi kabawa dina tetenjoan sareng ningali seueur hal anu teu tiasa ku abdi dituliskeun. Ieu mawa pangaruh anu kacida gedéna ka Sadérék Hewit. Anjeunna ngaku yén ieu téh ti Allah sareng direndahkeun nepi ka lebu. Ti saprak pasamoan éta anjeunna teras nyerat, sareng ayeuna keur nyerat tina méja anu sarua bari mungkir sakabéh kasalahan anu ku anjeunna kungsi diajarkeun. Abdi yakin Allah keur ngangkat anjeunna, sareng anjeunna dipaparinkeun kamampuhan pikeun ngalakukeun kahadéan, upami Allah ngagerakkeun anjeunna.
“Katresna anu kacida gedéna ka Dulur Gorham anu dipikanyaah. Béjakeun ka anjeunna sangkan tetep kuat. Allah nyarengan anjeunna sarta Mantenna moal ninggalkeun anjeunna. Katresna anu kacida gedéna ka aranjeun sadayana. Kuring miharep barudak moal jadi tunduh, tapi bakal miboga minat kana bebeneran sarta rajin pikeun ngajadikeun panggero jeung pilihan maranéhna pasti. Tulis, enya tulis, sarta ulah ngalakukeun sakumaha anu ku kuring geus dipigawé. Kuring nyaah ka aranjeun, ka aranjeun sadayana. Tulis.” Manuscript Releases, jilid 16, 206–209. Ditulis ti Paris, Maine, 27 Nopémber 1850.
Dulur-dulur, naon kontéks sajarah ieu; di mana manéhna nulis ieu? Manéhna nulis ieu dina taun 1850, di imah Sadérék Nichols.
Dina mangsa ieu, naon anu keur dipigawé ku Gusti? Anjeunna keur némbongkeun yén para Panaratas miboga pamadegan anu leres ngeunaan Daily, sarta manéhna keur nyanghareupan éta perkara. Manéhna nyebutkeun yén palayanan Kristus di Bait Suci téh mangrupa pamadegan palsu ngeunaan Daily.
Dina ieu sajarah, ieu sajarah pisan—lain ieu sajarah pisan wungkul, jeung lain ngan taunna pisan, tapi bulan dina taun éta pisan nalika anjeunna keur nampi tetenjoan sarta anjeunna netelakeun ieu bebeneran ngeunaan posisi Pioneer ngeunaan Daily, ku nyebutkeun yén maranéhanana anu maparin Judgment Hour Cry miboga pamadegan anu leres ngeunaan Daily; sarta, dina paragraf anu sarua, anjeunna nyebutkeun, "Kuring ningali yén Bagan 1843 diarahkeun ku panangan Gusti sarta éta henteu kedah dirobah, jeung yén maranéhanana anu maparin Judgment Hour Cry miboga pamadegan anu leres ngeunaan Daily."
Sarta naon anu dicarioskeun ngeunaan Daily dina Bagan 1843 ieu? Nya, ieu nyebutkeun yén éta dicabut dina Taun Masehi 508; sarta, 1335 taun ti harita mawa anjeun ka 1843, sarta yén 1335 éta geus kaliwat.
Naha anjeun tiasa ngabayangkeun, dina bulan éta pisan, dina taun éta pisan, yén manehna bakal nyarios ka Sadérék Hewit ti Dead River yén éta téh masih kénéh bakal kajadian?
Muhun, ieu jalma-jalma nu netepkeun waktu, ieu jalma-jalma nu netepkeun waktu, jeung jalma-jalma anu yakin yén Sister White téh panulis nu teu taliti. Sajarah henteu ngadukung ieu.
Ku kituna, abdi hoyong sangkan anjeun ningali, dina patalina jeung Pangbakalna, yén Ellen White ogé ngartos kana 1335.
Ellen White lain ngan saukur maparin cap kasaluyuanana yén Daily téh Paganisme; anjeunna ngartos yén éta ngamimitian nubuat 1335 taun, anu réngsé dina taun 1843, sarta anjeunna ngabela éta pamadegan di hareupeun balaréa ngalawan Brother Hewit ti Dead River. Naha anjeun ningali éta?
Sarta dina bulan anu sarua, nalika manéhna nyebutkeun yén palayanan Kristus di Bait Suci minangka Kurban Sapopoé ngan mawa poék jeung kabingungan; sarta salakina, minangka tanggapan kana éta titingalian, ngaleungitkeun éta pangajaran tina Review and Herald.
Di dieu dina catetan anjeun, dina tempat anu nyebutkeun “1850 Chart,” ieu anu dituliskeun pas di dieu [ngarujuk kana kolom katilu ti kénca dina 1850 Chart, nyaéta téks anu nuturkeun Yesus dina salib dina M 31]. Kuring hoyong sangkan anjeun tiasa miboga éta dina catetan anjeun.
Jauh Daniel 11:31 508
Terus dina Bagan 1843 di dieu [ngarujuk kana kolom tengah, handapeun Yesus dina salib dina Masehi 31]:
Ngaleungitkeun kurban sapopoé. Dan. 12:11, 12
Muhun, ieu dua bagan téh.
Ibu White ngartos yén jalma-jalma ieu miboga pamadegan anu leres, sarta anjeunna ngartos yén éta ngamimitian nubuat 1335 taun anu réngsé dina taun 1843; jeung, anjeunna ngartos yén éta ngalambangkeun kakawasaan Pagan anu dicabut dina taun 508.
Dina ieu dua rujukan kana Bagan-bagan, anjeun boga deui hiji cutatan dina mangsa waktu Brother Nichols, sarta anjeunna keur ngagero jeung nyawad jalma-jalma sangkan maranéhna ulah nyieun bagan-bagan séjén sabab gambarna sipatna satanis; ari anjeunna nyebutkeun yén gambar anu aya dina dua Bagan ieu mah sipatna sawarga. Anjeunna nyarios,
“Kuring ningali yén pagawean nyieun bagan téh taya leresna pisan. Ieu asalna ti Sadérék Rhodes sarta tuluy dituturkeun ku Sadérék Case. Dana geus dipaké pikeun nyieun bagan-bagan jeung ngawangun gambar-gambar anu kasar tur matak jijik pikeun ngagambarkeun malaikat-malaikat jeung Isa Almasih anu mulya. Kuring ningali yén hal-hal kitu henteu nyugemakeun ka Allah. Kuring ningali yén Allah aya dina panerbitan bagan ku Sadérék Nichols.”
Saha anu aya dina medalkeun ieu Bagan 1850? Allah!
—“Kami ningali yén aya”—naon?—“hiji nubuat ngeunaan bagan ieu dina Alkitab, sarta lamun bagan ieu diparancang pikeun umat Allah, lamun éta cekap pikeun hiji jalma, maka cekap ogé pikeun nu séjén, sarta lamun saurang peryogi bagan anyar anu digambar dina skala anu leuwih gedé, sakabéh jalma peryogi éta sarua gedéna.
“Kuring ningali yén dina Sadérék Case aya rasa nu teu tenang, teu tumaninah, teu wareg, tur teu nyukuran, anu ngahayangkeun bagan séjén. Kuring ningali yén bagan-bagan nu dicét ieu mawa pangaruh goréng ka jamaah. Eta nyababkeun sumanget olok-olok anu hampang jeung kosong aya dina pasamoan.”—
Ayeuna, ieu nu ku kami dipikahoyong sangkan ku aranjeun direnungkeun kalayan taliti.
—"Abdi ningali yén bagan-bagan anu diparéntahkeun ku Allah téh nyentak pikiran kalayan hadé, sanajan tanpa katerangan."—
“Abdi ningali yén bagan-bagan éta,” jamak, “ditetepkeun ku Allah . . . .” Bagan naon, dina wangun jamak, anu ditetepkeun ku Allah? Dua Bagan ieu [Bagan 1843 jeung Bagan 1850] ditetepkeun ku Allah.
Bagan dua ieu mangrupa hiji panggenapan tina Habakkuk 2.
—“Aya hiji hal anu hampang, endah, jeung sawarga dina gambaran para malaikat dina bagan-bagan éta. Pikiran ampir teu karasa dipingpin ka Allah jeung ka sawarga. Tapi bagan-bagan séjén anu geus dijieun téh ngajijikeun pikiran, jeung nyababkeun pikiran leuwih nyicingan bumi tibatan sawarga. Gambar-gambar anu ngagambarkeun para malaikat téh katingalina leuwih mirip roh-roh jahat tibatan mahluk-mahluk sawarga. Kuring ningali yén bagan-bagan éta salila sababaraha poé jeung sababaraha minggu geus nyurahan pikiran Sadérék Case, padahal anjeunna kuduna keur neangan hikmat sawarga ti Allah, sarta kuduna keur tumuwuh dina kurnia-kurnia Roh jeung pangaweruh ngeunaan bebeneran.
“Kuring ningali yén lamun sarana anu geus diboroskeun pikeun ngaluarkeun bagan-bagan téh dipaké pikeun nyebarkeun bebeneran kalayan écés ka payuneun dulur-dulur saiman ngaliwatan medalkeun risalah-risalah, jst., éta tangtu bakal mawa loba kasaéan sarta nyalametkeun jiwa-jiwa. Kuring ningali yén urusan nyieun bagan téh geus sumebar kawas muriang.” Manuscript Releases, nomer 13, 359; 1853.
1290 jeung 1335 Poé
Abdi gaduh hiji artikel tina Review and Herald, 28 Januari 1858. Alesan abdi nyimpen ieu dina catetan anjeun nyaéta sabab anjeun tiasa ningali yén dina taun 1858 maranéhna masih kénéh ngajar yén “the Daily” téh Paganisme. Anjeun gaduh éta dina rujukan anjeun; dalapan taun sanggeus 1850 maranéhna masih kénéh ngartos yén “the Daily” téh Paganisme.
MANGSA nubuat anu PENTING deui, anu jadi dasar doktrin Advent, nyaéta 1335 poé dina Daniel 12, anu raket pisan patalina jeung 1290 poé. Dua mangsa ieu dipidangkeun ka urang kieu:
"—Jeung ti mangsa kurban sapopoe dicabut, sarta kakajian anu nyababkeun karuksakan ditegakkan, bakal aya sarébu dua ratus salapan puluh poé. Bagja jalma anu ngadagoan jeung ngahontal sarébu tilu ratus tilu puluh lima poé. Tapi maneh, angkatlah dina jalan maneh nepi ka ahirna; sabab maneh bakal ngaso sarta nangtung dina bagian maneh dina ahir poé-poé éta.' Daniel 12:11–13.
“Patarékan-patarékan téh tuluy waé timbul, naha urang bisa nyaritakeun kajadian naon anu jadi titimangsa pikeun ngitung mangsa-mangsa ieu; jeung lamun enya kitu, naha urang bisa nyaritakeun iraha éta kajadian lumangsung? Mimiti urang nalungtik: naon anu dimaksud ku —‘daily’ (kurban) jeung —abomination that maketh desolate’? Bakal kaciri yén kecap sacrifice ditulis miring: nandakeun yén éta téh kecap tambahan. Hal anu sarua bakal katingali dina conto-conto séjénna ngeunaan pamakéanna dina kitab Daniel, nyaéta, dina pasal 11:31 jeung 8:11–13. Hayu urang sakeudeung nengetan pasal anu pamungkas ieu. Dina ayat 13 bakal katingali yén aya dua karuksakan anu dipidangkeun; daily (karuksakan), jeung transgression of desolation. Kanyataan ieu geus dijentrekeun kalawan kacida écésna ku Josiah Litch, nepi ka urang moal manggihan anu leuwih hadé iwal ngutip kecap-kecap anjeunna:*”
"—Kurban sapopoe teh nya éta bacaan téks anu ayeuna; tapi euweuh hal saperti kurban kapanggih dina naskah aslina. Ieu diaku ku sakabéh pihak. Éta ngan ukur glosa atawa tafsir anu diasupkeun ku para panarjamah. Bacaan anu sabenerna nya éta, "anu sapopoe jeung palanggaran karuksakan;" anu sapopoe jeung palanggaran disambungkeun ku kecap "jeung" jadi karuksakan sapopoe jeung palanggaran karuksakan. Éta téh dua kakawasaan anu ngabalukarkeun karuksakan, anu bakal ngaruksak Bait Suci jeung pasukan."
“Tina ieu écés yén kecap —daily,’ moal aya patalina jeung ibadah Yahudi nu ku pamadegan nu leuwih kolot jeung leuwih umum geus diterapkeun ka dinya; sarta hal ieu leuwih écés deui lamun dipertimbangkeun yén lamun mangsa-mangsa ieu, boh dicokot sacara harfiah boh sacara kiasan, diitung ti iraha waé dicabutna ibadah ieu, éta moal mawa urang ka kajadian naon baé anu pantes dipikanyaho.”
“Ari sapopoéna jeung kalalaworakeun harita, nyaéta dua kakawasaan anu ngadatangkeun karuksakan, anu bakal nindes gareja: naha urang bisa mastikeun naon ieu kakawasaan téh? Urang ngan perlu nganut métode nalar William Miller dina ieu perkara sangkan nepi ka kacindekan anu sarua jeung anjeunna. Anjeunna nyebutkeun:”
"—Abdi nuluykeun maca, sarta teu manggihan hal séjén nu sarupa anu di jerona kecap if [the daily] kapanggih iwal dina kitab Daniel. Saterusna [kalawan pitulung konkordansi] abdi nalungtik kecap-kecap anu nangtung patalina jeung éta, —dicabut;' —anjeunna bakal nyabut the daily'; —ti mangsa the daily bakal dicabut'; jsb. Abdi nuluykeun maca sarta ngira yén abdi moal manggihan cahaya naon-naon ngeunaan éta ayat. Ahirna abdi nepi ka 2 Tesalonika 2:7, 8, —Sabab rusiah kajahatan geus mimiti jalan; ngan anjeunna anu ayeuna nahan bakal terus nahan, nepi ka anjeunna disingkirkeun tina jalan, sarta saterusna si jahat éta bakal dinyatakeun.'&c. Jeung nalika abdi nepi ka éta ayat, Oh, kacida écésna tur muliana bebeneran éta katémbong! Éta dia! Éta téh —the daily!' Tah ayeuna, naon maksud Paulus ku —anjeunna anu ayeuna nahan' atawa ngahalangan? Ku —Jalma Dosa,' jeung —si jahat,' anu dimaksud nyaéta Kapapaan. Tah naon anu ngahalangan sangkan Kapapaan teu kanyatakeun? Nya éta téh Paganisme. Ku kituna, —the daily' pasti hartina Paganisme.'+"
Urang ningali tina Daniel 8 yén tanduk leutik, anu ngagentos embe, atawa kakawasaan Yunani, nya éta anu nyabut “anu sapopoé”; sarta éta hiji-hijina kakawasaan anu ditembrakkeun sanggeus kabagiana karajaan Aleksander nepi ka mangsa nalika Bait Suci kudu disucikeun dina ahir 2300 poe. Tanduk leutik ieu ku urang, dina tempatna anu sajatina, geus dipidangkeun minangka Rum anu dicokot minangka hiji kasatuan, saluyu jeung karajaan kaopat dina paningalian Daniel anu séjén. Ayeuna, kanyataanana aya hiji robahan anu enya-enya lumangsung dina kakawasaan Rum, ti Paganisme jadi Kapapaan. Paganisme, ti jaman raja-raja Asyur nepi ka waktuna robah wangun jadi Popery, geus jadi anu sapopoé, atawa sakumaha ditarjamahkeun ku Professor Whiting, “karuksakan anu tuluy-tumuluy,” anu ku éta Sétan geus nangtung ngalawan perkara Yéhuwa. Dina imam-imamna, altar-altarna, jeung kurban-kurbanna, éta ngabogaan kasaruaan jeung wangun ibadah Léwi ka Yéhuwa; nanging nalika wangun ibadah Léwi méré tempat ka wangun ibadah Kristen, Sétan, sangkan bisa hasil ngalawan éta padamelan, kudu ngarobah ogé wangun panolakanna; ku kituna kuil-kuil, altar-altar, jeung patung-patung Paganisme dibaptis kana pitenah-pitenah Popery.
“Tapi nu sapopoé, Paganisme, dina nubuat kasebut miboga hiji tempat suci, sarta tempat sucina éta bakal diruntuhkeun. Yén hiji tempat suci remen patali jeung panyembahan brahala jeung kapir, minangka tempat bakti jeung ibadahna, écés tina Kitab Suci di handap ieu: Yesaya 16:12; Amos 7:9, 13, margin. Yehezkiel 28:18. Ngeunaan tempat suci tina nu sapopoé dina Daniel 8, kami ngedalkeun ieu di handap tina Apollos Hale:*”
"—Naon anu bisa dimaksud ku —tempat suci' kapirisme? Kapirisme, jeung sagala rupa kasalahan, miboga tempat-tempat sucina, sakumaha bebeneran ogé miboga. Ieu téh bait-bait atawa pangungsian-pangungsian anu disucikeun pikeun pangabaktianna. Ku kituna, bisa disangka yén anu keur diomongkeun di dieu téh hiji bait kapirisme anu tangtu sarta kasohor. Tina sakitu lobana baitna anu kawentar, nu mana atuh éta? Salah sahiji conto anu pangmegahna tina arsitéktur klasik disebut Pantheon. Ngaranna ngandung harti —bait atawa pangungsian sakabéh déwa.' Tempatna aya di Roma.+ Arca-arca bangsa-bangsa anu ditaklukkeun ku bangsa Romawi disimpen kalawan sakral dina sawatara relung atawa bagian tina bait ieu, sarta dina loba hal malah jadi obyék pangibadah ku urang Romawi sorangan. Naha urang bisa manggihan hiji bait kapirisme anu leuwih écés nyatakeun —tempat sucina'?"
“Sanggeus ayeuna kapastikeun yén nu sapopoé téh Paganisme, jeung palanggaran nu ngajadikeun tumpur, atawa —‘kajijikan anu ngajadikeun tumpur,’ nyaéta Kapapaan, sarta yén sanctuarium husus Paganisme téh Pantheon, jeung yén —‘tempat’ ayana éta téh Roma, urang nalungtik leuwih jauh.”
"1. Naha kafirénan —dicabut— ku kakawasaan sipil Romawi? Pernyataan ieu ngeunaan hiji kanyataan anu penting tur kacida dipikawanohna dina sajarah garéja jeung dunya, numutkeun pamadegan kami, ngawalon kana éta nubuat. Ieu nujul ka Konstantinus, kaisar Kristen anu pangheulana, sarta nyebutkeun:
“—Léngkah pamaréntahanana anu pangheulana nyaéta ngaluarkeun hiji édik ka sakuliah kakaisaran, ngadorong sakumna rahayatna sangkan narima agama Kristen.”++
“2. Naha Roma éta kota atawa tempat pangsucina, (Pantheon,) anu diruntuhkeun ku kawenangan Nagara? Cuplikan di handap ngajawab:”
"—Pupusna panantang panungtungan Konstantinus parantos ngégél katengtreman kakaisaran. Roma sakali deui janten ratu bangsa-bangsa anu taya nu ngabantah. Tapi, dina mangsa pangluhurna jeung kamulyaanna éta, anjeunna parantos diangkat nepi ka sisi jurang anu curam. Léngkahna salajengna téh kedah ka handap sarta moal aya mulangna deui. Robahna pamaréntahan ka Konstantinopel nepi ka kiwari kénéh matak bingung ka para sajarawan. Ieu téh kalakuan anu langsung nentang sakabéh lalakon prasangka-prasangka kuna anu mulya dina batin urang Romawi. Ieu lain pagawéan jalma Asia anu hirup méwah, anu nyerah kana kasenangan adat-istiadat jeung iklim beulah wétan, tapi pagawéan saurang panakluk beusi, dilahirkeun di kulon, sarta nganggap hina, saperti sakumna urang Romawi, kana kabiasaan jalma-jalma oriental; ieu ogé pagawéan saurang pulitikus anu taliti, tapi tetep waé henteu wijaksana dina darajat anu pangnyatana. Sanajan kitu, Konstantinus ninggalkeun Roma, benteng agung jeung tahta para Caesar, pikeun hiji juru Thrace anu teu kasohor, sarta nyéépkeun sesa hirupna anu kénéh gagah tur pinuh ku ambisi dina pagawean rangkep: ngangkat hiji koloni jadi ibukota kakaisaranna, sarta ngahinakeun éta ibukota nepi ka ngan nyésakeun kahormatan anu lemah jeung kakawasaan anu direndahkeun tina hiji koloni.'*
“Catetan ieu tina kalam saurang ahli sajarah kacida écésna nepi ka teu merlukeun katerangan deui. Tempat tempat sucina diruntuhkeun, saur éta nubuat; sarta sanggeus dipidangkeun kanyataan-kanyataan saperti anu di luhur, anu pangtalitina dina napsirkeun nubuat ogé tangtu kudu sugema kana panerapanana.
“Ti mangsa kurban sapopoé dicabut, sarta kakirangan anu nyababkeun kalemesan ditegakkeun, bakal aya sarébu dua ratus salapan puluh poé. Bagja jalma anu ngadagoan sarta nepi ka sarébu tilu ratus tilu puluh lima poé. Kalawan kanyataan-kanyataan di payuneun urang yén kurban sapopoé téh Paganisme, yén kakirangan anu nyababkeun kalemesan téh Kapapaan, yén aya parobahan tina anu kahiji kana anu kadua dina kakawasaan Romawi, sarta ku kawenangan Nagara, urang ngan ukur kudu nanyakeun deui iraha ieu kajadian lumangsung dina cara anu nyumponan nubuat; sabab lamun urang tiasa mastikeun ieu, urang boga titik awal anu ti dinya mangsa-mangsa nubuat dina téks di payuneun urang kudu diitung. Ku sabab éta,
“3. Iraha kajadian anu dimaksud dina nubuat éta lumangsung? Sing diperhatikeun, patarosanana lain, iraha umat-umat suci dipasrahkeun kana leungeun Kakapaan, tapi iraha parobahan agama ti Paganisme ka Kakapaan geus kajalankeun nepi ka ngajadikeun anu panungtung éta jadi agama nagara, sarta nempatkeunana dina kaayaan anu siap ngamimitian jalan karirna. Ieu, saperti sagala revolusi gedé séjénna, lain pagawean saheulaanan. Gerak awalna geus katémbong nyata lila saméméhna. Paulus nyebutkeun yén sanajan dina jamanna sorangan, rasiah kajahatan, Jalma Dosa, ‘kajijikeun anu ngajadikeun suwung,’ geus keur digawé. Jeung dina cahaya Kitab Suci ieu urang kudu ngarti kana pangandika Gusti urang dina Mateus 24:15, ngeunaan kajijikeun anu nyababkeun kasunyatan, di dinya Anjeunna écés ngarujuk ka Daniel 9:27. Sabab sanajan Paganisme can méré tempat ka Kakapaan dina taun 70 waktu Yerusalem diruksak ku urang Romawi, urang ngarti yén kakawasaan anu harita mucunghul, sanajan rada robah dina ngaran jeung wangunna, nya éta kakawasaan anu sarua anu bakal, minangka kajijikeun anu nyababkeun kasunyatan, nyiksa umat-umat suci sarta nyieun garéja Nu Maha Luhur jadi suwung.”
Nepi ka mangsa pangbalikan Clovis, raja Perancis, anu kajadian dina taun 496, urang Perancis jeung bangsa-bangsa séjén di Roma kulon téh kénéh pagan; tapi sanggeus kajadian éta, tarékah pikeun ngarobah para panyembah brahala ka Kristus dimahkotaan ku kasuksésan anu gedé. Disebutkeun yén pangbalikan Clovis ngalahirkeun kabiasaan pikeun nyebut raja Perancis ku gelar Sri Baginda Nu Pangkristenna Pangutamana jeung Putra Pangkolotna ti Garéja.+ Antara mangsa éta jeung A.D. 508 ku “alliances,” “capitulations” jeung panaklukan, “the Avborici,” “the Roman garrisons in the west,” Brittany, bangsa Burgundia jeung bangsa Visigoth, dibawa kana katundukan.'++
“—Kapercayaan kapir di Kakaisaran Romawi bagian kulon, sanajan teu diragukeun ngalambatkeun kamajuan iman Kristen, utamana di bangsa-bangsa anu kaganggu, sakumaha dina hal Inggris, ku serbuan marga-marga barbar anu tetep nyembah brahala, ti harita ka hareup geus henteu boga kakawasaan, sanajan miboga kahayang, pikeun nindes iman Katolik, atawa pikeun ngahambat pangrebutan kakawasaan ku Paus Romawi.
Ti mangsa éta, kakakucian Papal téh unggul, sajauh patalina jeung Paganisme. Pasalia hareupna nyaéta jeung sekte-sekte Kristen séjén, anu salawasna diperlakukeun minangka bid’ah; jeung jeung para pangeran anu salawasna diperlakukeun minangka pemberontak atawa anu mecah-mecah awak Kristus. Kakawasaan-kakawasaan utama Éropa ninggalkeun katuturutna kana Paganisme ngan saukur pikeun ngalarapkeun kakakucianana dina wangun séjén; sabab Paganisme ngan ukur perlu dibaptis supaya jadi Kristen dina harti Katolik; jeung lamun kapentingan atawa dendam sahiji palayan utama anu mingpinna nungtut kitu, harta banda jeung tahta maranéhna,—meureun nyawana,—kudu dipasrahkeun dina altar. SS
* Pamaparan Nubuat, Jilid 1, 127.
"+ Goodrich's Universal Hist. and Gutherie's Geog."
+ Sajarah Kristen Mosheim, Jilid 1, 132, 133.
Di Inggris, Arthur, raja Kristen anu pangheulana, ngadegkeun ibadah Kristen dina ruruntuhan agama Pagan.* Rapin, anu ngaku leuwih taliti dina kronologi kajadian dina sajarahna, nyatakeun yén anjeunna kapilih jadi monarki Britania dina taun 508. Buku 2, 129.
“Naon kaayaan Tahta Roma dina mangsa ieu? —Symmachus janten Paus ti taun 498 atawa 499 nepi ka 514. Kapapaanana ditandaan ku kaayaan jeung kajadian anu kacida luar biasana ieu:
"1. Anjeunna —ninggalkeun Paganisme' nalika anjeunna asup kana —garéja Roma.'"
2. Anjeunna ngahontal tahta kapausan ku cara paheula-heula jeung lawanna nepi ka tumpah getih. Du Pin.
“3. Ku pujaan anu dipasihkeun ka anjeunna minangka panerus St. Petrus.”
4. Ku pangaluarkeun ti garéja ka Kaisar Anastasius.+
“—Sakumaha gedéna,” saur Mosheim, “pamadegan sawatara urang ngadukung kana tungtutan kakawasaan para Pontif Romawi, gampang waé kaharti tina hiji ungkara Ennodius, éta tukang ngarayu anu hina tur kaleuleuwihi ka Symmachus, anu mangrupa saurang prélat nu kamashuranna samar. Ieu panyanjung parasitik, di antara rupa-rupa pernyataan séjén anu teu pantes, nangtukeun yén Pontif téh diangkat jadi hakim dina kalungguhan Allah, anu dicepeng ku anjeunna minangka Wakil ti Nu Maha Luhur.”++
Ku kakawasaan anu kacangking pikeun kapentingan Katolik di kulon, ku ieu kasuksésan-kasuksésan, sarta ku pangantaraan para vikaris jeung agén-agén séjén ti Tahta Roma, golongan Papal di Konstantinopel téh “ditetepkeun” dina hiji kaayaan anu ngamungkinkeun maranéhna ngabenerkeun permusuhan anu kabuka demi Pangéranna maranéhna di Roma. Dina taun 508 angin puyuh fanatisme jeung perang sipil nyapu, kalayan seuneu jeung getih, ngaliwatan jalan-jalan di ibukota beulah wétan éta.
Gibbon, dina taun 508–514, nalika nyarioskeun karusuhan di Konstantinopel, nyebut kieu — Arca-arca kaisar diruksak, sarta anjeunna nyalira nyumput di hiji pinggiran kota, nepi ka, dina ahir tilu poé, anjeunna wani nyuhunkeun rahmat ka rahayatna. [Kapapaan keur unggul.] Tanpa makuta karajaanna, sarta dina sikep saperti jalma nu nyuhunkeun, Anastasius mucunghul dina tahta sirkus. Urang Katolik, di hareupeunana, ngagalindengkeun Trisagion anu sajati; maranéhna suka bungah ku tawaran anu diproklamasikeun ku anjeunna ngaliwatan sora juru béja, pikeun ngantunkeun jubah kaisar; maranéhna ngadéngé panginget, yén ku sabab teu sakabéh jalma bisa maréntah, maranéhna kudu heula sapuk dina milih hiji pangawasa; sarta maranéhna narima getih dua menteri anu teu dipikaresep, anu ku dununganana, tanpa ragu-ragu, dihukumkeun ka singa. Pabaliut-pabaliut nu ngagalak tapi ngan saheulaanan ieu didorong ku hasil kameunangan Vitalian, anu babarengan jeung pasukanana ti bangsa Hun jeung Bulgaria, anu lolobana panyembah brahala, nyatakeun dirina minangka jawara iman Katolik. Dina pambrontakan anu saleh ieu anjeunna ngajadikeun Thrace sepi ku jalma, ngepung Konstantinopel, ngabasmi genep puluh lima rébu sasama urang Kristen, nepi ka anjeunna meunangkeun dipulangkeunana para uskup, kapuasan Paus, jeung diteguhkeunana konsili Chalcedon, hiji perjangjian ortodoks, anu ditandatanganan kalayan hoream ku Anastasius anu keur nyanghareupan pati, sarta dilaksanakeun kalayan leuwih satia ku paman Justinian. Jeung kitu lah kajadian tina nu kahiji tina perang-perang agama anu geus diperangkeun dina ngaran, sarta ku murid-murid, Allah anu Maha Damai. SS
Kalawan petikan di handap ieu ti Appollos Hale, urang nutup kasaksian ngeunaan perkara ieu: —Ayeuna urang ngondang para Gamaliel modérn urang supaya nyandak posisi babarengan jeung urang di tempat tempat suci kapirisme (anu ti harita diklaim minangka “warisan St. Peter”) dina taun 508. Urang ningali sababaraha taun ka tukang, sarta kapirisme kasar ti bangsa-bangsa barbar kalér keur ngagulidag turun kana kakaisaran Romawi Kulon anu ngan ukur Kristen dina ngaran wungkul—unggul di mana-mana—jeung kameunanganana di mana-mana dicirian ku kalaliman anu pangbiadabna. . . . Kakaisaran ragrag sarta pegat jadi sababaraha fragmén. Hiji-hiji para pangagung jeung panguasa tina fragmén-fragmén ieu ninggalkeun kapirismena sarta ngaku iman Kristen. Dina agama, anu nalukkeun keur ngéléhkeun ka anu ditaklukkeun. Tapi kénéh waé kapirisme téh unggul. Di antara para panyokongna aya saurang panakluk anu tegas jeung suksés. (Clovis.) Tapi teu lila anjeunna ogé sujud ka payuneun kakawasaan iman anyar éta sarta jadi jawarana. Anjeunna tetep unggul, tapi, minangka saurang pahlawan jeung panakluk, ngahontal puncakna dina titik anu keur ditempatan ku urang, nyaéta Taun Masehi 508.
—Dina atawa deukeut kana taun anu sarua, pamisahan panungtungan anu penting tina kakaisaran nu geus ragrag éta sacara umum, sarta ku upacara makutaan “raja”na anu meunang kameunangan, dijadikeun Kristen.
—Paus pikeun mangsa tempat urang nangtung ieu téh hiji kapir anu kakara waé mualaf. Pasanggiri getih anu nempatkeun anjeunna dina korsi éta diputus ku campur tangan hiji raja Arian. Anjeunna disembah jeung dipapag minangka anu ngeusian—tempat Allah di bumi.’ Sénat geus nepi ka sakitu jauh aya dina kakawasaanana, nepi ka, dina dasar kacurigaan yén kapentingan Tahta Roma nungtutna, maranéhna ngucilkeun kaisar. . . . Dina taun 508, ranjau éta diledakkan handapeun tahta Kakaisaran Wétan. Hasil tina karusuhan jeung pasalia paham anu ditimbulkeun ku éta nyaéta dihina-na pangéran sahna. Ayeuna patarosanana nyaéta, dina iraha Kapirisme geus dipareuman nepi ka cukup jauh, sahingga méré rohangan pikeun pangganti jeung panerusna, nyaéta kajijikan kapapaan? Iraha kajijikan ieu diteundeun dina hiji kaayaan anu ngamungkinkeun éta ngamimitian lalampahanana dina hujat jeung getih? Naha aya tanggal séjén pikeun “diteundeun”-na, atawa “didirikeun”-na dina ngagantikeun Kapirisme, iwal ti 508? Lamun tukang sihir misterius éta can acan nyangking sakabéh korbanana kana kakawasaanana ayeuna, manéhna geus nyokot posisina, jeung sawatara geus pasrah kana panggodaanna.
Nu lian ahirna ditundukkeun, —jeung raja-raja, jeung bangsa-bangsa, jeung jalma rea, jeung bangsa-bangsa, jeung basa-basa,' dibawa ka handapeun pangaruh anu nyiapkeun maranéhna, sanajan bari —mabok ku getih para syahidna Yesus,' pikeun —nyangka yén maranéhna keur ngalakukeun pangbakti ka Allah,' jeung ngabayangkeun dirina minangka hiji-hijina anu dipaparin kurnia ku sawarga, bari dina waktu anu sarua jadi mangsa anu leuwih gampang jeung leuwih beunghar pikeun panghukuman naraka'*
“Urang geus boga tanggalna. ‘Ibadah sapopoe’ téh dicabut, sarta kakaraéan nu nyieun tumpur disangking dina taun 508. Lamun diitung ti ieu titik, 1290 poé atawa taun éta réngsé dina taun 1798, tempat, sakumaha geus dipedar saméméhna, kakawasaan sipil dicabut ti Paus ku panangan Buonaparte. Ari 1335 poé mawa urang 45 taun lengkep di satukangeun éta kajadian.
“Tapi sawatara bisa waé nyebut, Kumaha ari maranéh ngajadikeun éta mangsa-mangsa réngséna aya dina mangsa katukang? Naha lain kitu eusina yén Daniel kudu reureuh sarta nangtung dina bagianna dina ahir poé-poé? Tangtu waé; jeung urang percaya kana éta. Tapi naon hartina pikeun Daniel nangtung dina bagianna? Ieu perkara bakal diasupkeun kana panalungtikan nalika urang nepi kana katerangan ngeunaan kaliwatna éta waktu, jeung pamariksaan kana kajadian-kajadian anu mémang lumangsung dina ahir poé-poé. Samentara éta, di dieu urang ngalabuhkeun jangkar nepi ka saminggu deui.” Review and Herald, January 28, 1858.
Kasalahan jeung Bahaya ti Prescott jeung Daniells; Kota-kota Anu Kudu Digarap
(A. G. Daniells kapilih jadi présidén General Conference dina taun 1901. Ieu nunjukkeun yén dokumén ieu kamungkinan ditulis dina taun 1910, nyaéta mangsa nalika Ny. White kacida hariwangna ku lalaworakeun Daniells ka kota-kota jeung ku kalibetna anjeunna dina paséa ngeunaan “Daily”.)
Kiwari, anyar-anyar ieu Steve Wohlberg nyarios yén anjeunna henteu kudu nyokot hiji posisi ngeunaan “the Daily” sabab Ellen White henteu kungsi boga hiji posisi ngeunaan “the Daily”, jeung lamun éta geus cukup pikeun nabi awéwé nyokot posisi kitu, éta ogé cukup pikeun anjeunna.
Muhun, Ellen White mémang miboga hiji pamadegan ngeunaan “the Daily.” Anjeunna nyarios yén kaum Millerite miboga pamadegan anu leres ngeunaan éta, sarta anjeunna ngartos yén éta téh Paganisme. Anjeunna ngartos yén nalika Paganisme dicabut, 1335 mimiti lumangsung; sarta anjeunna ngartos yén pamadegan-pamadegan séjén salian ti éta ngan ukur ngahasilkeun poék jeung kabingungan.
Jeung anu bisa ku anjeun dibuktikeun tina sajarah taun 1850 yén saéstuna katasing minangka anu mawa gelap jeung kabingungan téh nyaéta panempoan Crosier yén “the Daily” ngawakilan palayanan Kristus di Bait Suci; ku kituna, kuring nyangka anjeunna miboga pamahaman ngeunaan naon ari “the Daily” téh, lain ngan ukur naon éta, tapi ogé naon anu diwakilan ku éta, sabab lamun anjeun ninggalkeun éta posisi, anjeun asup kana gelap jeung kabingungan.
Nanging, dina taun 1910 Ellen White ogé mapatahan Présidén General Conference jeung W. W. Prescott lantaran maranéhna ngadorong pamadegan anu sarua jeung pamadegan Crosier.
Sareng moal aya saurang sajarawan ogé anu bakal ngabantah yén Prescott, Willie White, jeung A. G. Daniells, nalika maranéhna ngadorong perkara Daily, maranéhna keur ngadorong pamadegan yén Daily téh ngawakilan palayanan Kristus di Bait Suci-Na. Saréréa ogé terang kana éta.
Nanging, sadaya artikelna geus aya di dieu tina Manuscript Releases, jilid 20.
Iraha ieu dileupaskeun? Nya, ieu dileupaskeun dina taun 1988; ku kituna, ieu sayaga pikeun dipertimbangkeun ku para murid Adventisme dina taun 1988.
Iraha Willie White, Prescott, jeung Daniells netepkeun pamadegan palsu ngeunaan Daily dina Adventisme? Ti taun 1919 nepi ka 1931 maranéhna ngalaksanakeun éta karya. Nepi ka taun 1931, poho waé!! Adventisme baris ngajarkeun yén Daily ngawakilan palayanan Kristus di Bait Suci sabab maranéhna geus narima tafsir Kitab Suci anu asalna tina Protestanisme murtad jeung Katolik. Jeung ti titik ieu saterusna, Daily diidéntifikasi minangka palayanan Kristus di Bait Suci.
Nuhun, aya sababaraha sora anu ngalawan ieu nu sabenerna leuwih ngarti, tapi ti harita arusna geus malik pisan.
Saterusna dina taun 1988, Ellen White Estate ngaluarkeun ka urang ieu pernyataan ti taun 1910, pas pisan dina mangsa perkara the Daily keur dipapagahan ku Prescott, Daniells, jeung Willie White.
Dina tahap ieu tina pangalaman urang, pikiran urang ulah nepi ka katarik jauh tina caang husus anu dipaparin [ka urang] pikeun dipaliré dina pasamoan penting konferensi urang. Jeung aya Br. Daniells, anu pikiranana keur dipangaruhan ku musuh;
Naon hartina éta? Naon hartina yén musuh keur ngerjakeun pikiran anjeun? Hartina Roh Suci henteu keur ngerjakeun pikiran anjeun.
"...jeung pikiran anjeun sarta pikiran Sepuh Prescott keur dipangaruhan ku para malaikat anu diusir ti sawarga..."
Padamelan Iblis téh pikeun ngaléngkahkeun pikiran aranjeun, sangkan hal-hal nu leutik pisan dibawa asup, anu Gusti henteu ngainspirasi aranjeun pikeun mawa éta asup. Eta lain hal anu ésénsial. Tapi ieu ngandung harti anu gedé pikeun padamelan bebeneran. Jeung gagasan-gagasan dina pikiran aranjeun, lamun aranjeun bisa disasarkeun kana hal-hal nu leutik pisan, éta téh padamelan tina rancangan Iblis. Pikeun ngabenerkeun hal-hal leutik dina buku-buku nu ditulis, aranjeun ngira yén éta bakal ngalakukeun hiji pagawean anu gedé. Tapi kuring diparéntahkeun, Cicing téh kefasihan.
Aranjeunna hayang asup kana buku Uriah Smith, Thoughts on Daniel and Revelation, sarta mupus naon anu ku anjeunna diucapkeun ngeunaan “the Daily” minangka Paganisme. Ku sabab éta, dina mangsa ieu salah saurang lalaki anu keur ngalawan Willie White, Prescott, jeung Daniells nyaéta saurang lalaki nu ngaranna Larry Smith.
Saha ari Larry Smith? Anjeunna téh putrana Uriah, sarta anjeunna terang naon nu rék dipigawé ku maranéhna, sarta anjeunna nangtung babarengan jeung bapana: Daily téh Paganisme.
“Kuring kudu nyarita, Eureun néangan kasalahan. Lamun tujuan Iblis ieu bisa waé dilaksanakeun, mangka ka maranéh katingalina yén pagawean maranéh bakal dianggap panghébatna dina rarancangna. Éta téh rencana musuh pikeun ngumpulkeun sagala hal anu disangka matak dipikawangsit, di dinya sagala golongan pikiran henteu sapuk.”
“Terus kumaha? Pagawean pisan anu matak resep ka Iblis éta bakal kajadian. Bakal dipintonkeun hiji gambaran ka jalma-jalma luar, lain ngeunaan iman urang, tapi ngan sakadar anu cocog jeung maranéhna, anu bakal ngamekarkeun sipat-sipat karakter anu bakal”
ngalakukeun naon? "nimbulkeun kabingungan anu gedé."
Pamadegan-pamadegan séjén ngeunaan “the Daily” geus ditarima, anu mawa kabingung jeung poék.
“jeung ngamangpaatkeun waktu-waktu emas anu saestuna kudu dipaké kalayan sumanget pikeun mawa amanat anu agung ka hareupeun rahayat. Paparan-paparan ngeunaan perkara naon waé anu geus urang garap moal sakabéhna bisa saluyu, sarta hasilna bakal ngabingungkeun pikiran jalma-jalma anu percaya boh anu teu percaya. Ieu pisan hal anu ku Sétan geus dirarancang sangkan kajadian—sagala naon waé anu bisa digedé-gedékeun sabagé paséa pamadegan.”
Lamun ku pangersa Gusti, nalika urang ngawitan ngabuktikeun ieu doktrin tina ulikan Alkitab urang, urang bakal ningali Yehezkiel 28; sabab, dina Yehezkiel 28 pisan akar sajatina tina Daily diidéntifikasi. Yehezkiel 28 nyarioskeun ngeunaan pangluhurna Lucifer, sarta anjeunna keur nandaan éta; sabab, nalika maranéhna nyobian nyebutkeun yén Daily ngawakilan palayanan Kristus di Bait Suci-Na, lain waé maranéhna nampik pamadegan anu leres ngeunaan Daily, nyaéta hiji lambang pangluhurna diri, tapi maranéhna ogé nembongkeun pangluhurna diri éta pisan dina pangalaman maranéhna sorangan. Anjeunna nekenkeun yén maranéhna bakal mawa kabingungan kana jajaran urang.
Ayeuna, ieu téh hiji pagawean anu agung, tempat roh-roh anéh bisa maénkeun peranna. Tapi Gusti ngabogaan hiji pagawean anu kudu dipigawé pikeun nyalametkeun jiwa-jiwa anu keur binasa; jeung tempat-tempat anu ku Sétan, dina panyamaranana, bisa diasupan, ku mawa kabingungan ka jajar urang, éta bakal dipigawé ku anjeunna kalayan sampurna, sarta sakabéh bédana-bédana leutik éta bakal jadi ngagedéan, katingali jelas.
Jeung naon hartina, “Jeung kaula dipintonkeun”? Allah sacara husus nyarioskeun ieu ka anjeunna.
“Sarta ti mimiti kénéh kaula geus dipintonkeun yén Gusti henteu maparin ka para Sesepuh Daniells boh Prescott beban pagawean ieu. Naha siasat Iblis kudu diasupkeun, naha ieu ‘Daily’ kudu dijadikeun perkara anu kacida gedéna nepi ka diasupkeun pikeun matak ngabingungkeun pikiran jeung ngahalangan kamajuan pagawean dina mangsa anu penting ieu? Teu sakuduna kitu, kumaha baé kaayaanana. Jejer ieu teu meunang diwanohkeun,”
Nyi White ngartos kana “Daily,” sarta anjeunna ngartos yén ajaran yén “Daily” téh palayanan Kristus di Sanctuari-Na mangrupa hiji hal anu asalna ti malaikat-malaikat anu diusir ti Sawarga sarta yén éta ngan mawa kabingungan jeung poék; jeung, anjeunna terang kana posisi para Pionir yén “Daily” ngawakilan Paganisme, sarta yén nalika “Daily” éta dicabut, nubuat waktu 1335 taun dimimitian. Anjeunna terang éta. Anjeunna terang bédana, naon baé ogé anu rék diomongkeun ku jalma-jalma ieu.
“Eta, naon waé kaayaanana, ulah pisan. Ieu perkara henteu pantes diasupkeun, sabab roh anu bakal diasupkeun téh bakal nyaram, sarta Lusipér keur ngawas unggal gerak. Kakuatan-kakuatan setanis bakal ngamimitian padamelanana, sarta kabingungan bakal diasupkeun ka tengah jajaran urang. Anjeun teu meunang panggilan pikeun neangan béda pamadegan anu lain perkara pangujian; tapi cicing anjeun téh mangrupa kakecap anu lantang. Ieu perkara sakabéhna geus écés pisan aya di hareupeun kuring. Lamun Iblis bisa ngalibetkeun saha waé tina umat urang sorangan dina perkara-perkara ieu, sakumaha anu geus dirarancang ku anjeunna, perkara Setan bakal unggul. Ayeuna padamelan éta kudu geuwat dicokot, tanpa reureuh, sarta ulah aya hiji [béda] pamadegan ogé anu diungkabkeun.”
Iblis bakal ngailhamkeun jalma-jalma anu geus kaluar ti antara urang supaya ngahiji jeung malaikat-malaikat jahat sarta ngalambatkeun pagawean urang ku perkara-perkara anu teu penting, sarta kacida gedéna kabungahna [di dinya] di pasanggrahan musuh. Rapatkeun barisan, rapatkeun barisan. Muga unggal bédana dikuburkeun. Pagawean urang ayeuna nya éta ngahaturkeun sakabéh tanaga jasmani urang jeung sakabéh kakuatan urat-saraf uteuk urang pikeun nyingkirkeun bédana-bédana ieu tina jalan, sangkan sakumna jadi saheulaanan. Lamun Iblis, ku hikmahna anu agung tapi teu disucikeun, diidinan meunangkeun cengkraman sanajan sakedik pisan, [anjeunna bakal bungah].
“Ayeuna, basa sim kuring ningali kumaha aranjeun keur digawé, pikiran sim kuring langsung nyangkem sakabéh kaayaanana sarta hasilna lamun aranjeun neruskeun jeung méré ka pihak-pihak anu geus ninggalkeun urang sanajan ukur kasempetan pangleutikna pikeun mawa kabingungan kana jajaran urang. Kakurangan hikmah aranjeun téh pas pisan sakumaha anu dipikahayang ku Sétan. Proklamasi aranjeun anu tarik éta lain aya dina ilham Roh Suci. Sim kuring diparéntahkeun pikeun nyebut ka aranjeun yén kalakuan aranjeun néangan-cacad dina tulisan jalma-jalma anu geus dipingpin ku Allah téh lain diilhami ku Allah. Jeung lamun ieu hikmah anu ku Pangajén Daniells rék dipasihkeun ka jalma réa, ku naon baé ogé ulah dipasihan anjeunna kalungguhan resmi, sabab anjeunna teu mampuh nalar tina sabab ka akibat. Cicingeun aranjeun dina perkara ieu téh hikmah aranjeun. Ayeuna, sagala hal saperti néangan-cacad dina publikasi jalma-jalma anu geus teu hirup deui lain pagawean anu ku Allah dipasrahkeun ka saurang ogé ti antara aranjeun pikeun dipigawé. Sabab lamun jalma-jalma ieu—Pangajén Daniells jeung Prescott—nuturkeun pituduh anu geus dipasihkeun dina pagawéan di kota-kota, tangtu geus loba, kacida lobana, anu diyakinkeun kana bebeneran sarta tobat, jalma-jalma anu sanggup anu [ayeuna] aya dina kalungguhan-kalungguhan anu moal kungsi kahontal ku maranéhna.”
“Sakumna dunya kudu dipandang minangka hiji kulawarga gedé. Jeung nalika maranéh boga sumber pangaweruh anu kitu beungharna pikeun dicokot ti dinya, naha maranéh geus ngantep dunya binasa salila mangtaun-taun padahal kasaksian-kasaksian geus dipasrahkeun ku Gusti urang Yesus Kristus? Agama anu sajati ngajarkeun ka urang supaya nganggap unggal lalaki jeung awéwé minangka jalma anu bisa ku urang dipigawé kahadéan.”
“Ieu geus dicitak salila mangtaun-taun: —‘A Balanced Mind,’ kasaksian ka Sesepuh Andrews. Pikiran bisa dipiara sangkan jadi hiji kakuatan pikeun nyaho iraha kudu nyarita jeung beban naon anu kudu dicokot sarta dipanggul, sabab Kristus nyaéta Guru anjeun. Jeung kuring kacida sieunana pikeun anjeun [waktu kuring ningali anjeun] ngagungkeun hikmah anjeun sorangan jeung ngalakonan hiji jalan pikeun ngasupkeun bédana-bédana pamadegan. Gusti nyaur ka jalma-jalma wijaksana anu sanggup nahan diri maranéhna dina cicing lamun éta hikmah pikeun maranéhna ngalakukeun kitu. Lamun anjeun hayang jadi saurang manusa anu gembleng, anjeun perelu pangudusan ngaliwatan Yesus Kristus. Ayeuna aya hiji pagawean anu kakara dimimitian, sarta muga hikmah katémbong dina unggal palayan, dina unggal pupuhu konferens. Tapi di dieu aya hiji pagawean pikeun anjeun dicekel mangtaun-taun ka tukang, di tempat anjeun diperlukeun pikeun ngangkat sora anjeun pikeun pagawean ieu pisan. Kristus masihan ka sakumna umat-Na parentah-parentah husus ngeunaan naon anu kudu maranéhna lakukeun jeung hal-hal anu henteu meunang maranéhna lakukeun. Jeung ngan kari sakeudeung deui waktu anu tinggal keur urang pikeun ngalaksanakeun kabeneran Gusti. Anjeun tiasa ngartos jalan Gusti. Kuring ningali tujuan anjeun pikeun ngatur rupa-rupa perkara nurutkeun rarancang anjeun sorangan sanggeus anjeun ditetepkeun jadi pupuhu. Anjeun geus nyangka yén anjeun bakal ngalakukeun perkara-perkara anu matak heran, anu bakal jadi hiji pagawean anu ku Allah henteu dipasrahkeun ka leungeun anjeun pikeun dilakukeun. Ayeuna, pagawean anjeun lain pikeun neken, tapi pikeun ngaleupaskeun unggal kabutuhan sajauh mungkin lamun Gusti geus nampi anjeun pikeun ngawula. Tapi anjeun ti mimiti pisan geus méré bukti yén hikmah jeung pangadilan anu dikuduskeun can kanyataanana ditembongkeun ku anjeun. Anjeun ngaluarkeun perkara-perkara anu moal ditarima iwal lamun Gusti masihan caang.”
“Kuring geus dipaparin pituduh yén léngkah-léngkah anu sakitu gagabahna saperti milih anjeun jadi présidén konferénsi, sanajan ngan sataun deui, saéstuna henteu pantes dipigawé. Tapi Gusti ngalarang ulah aya deui urusan anu sakitu gagabahna nepi ka perkara éta dibawa ka payuneun Gusti dina doa; jeung ku sabab anjeun geus nampa pesen yén pagawean Gusti anu ditumpangkeun ka présidén téh mangrupa tanggung jawab anu kacida khidmatna, anjeun henteu boga hak moral pikeun ngabeledug sakumaha anu ku anjeun dipigawé dina perkara ‘Daily’ jeung nganggap yén pangaruh anjeun bakal mutuskeun éta pasualan. Aya Kokolot Haskell, anu geus nanggung tanggung jawab anu beurat, jeung aya Kokolot Irwin sarta sababaraha lalaki deui anu bisa ku sim kuring disebatkeun, anu nanggung tanggung jawab anu beurat.”
“Dimana hormat anjeun ka para kokolot anu geus sepuh? Kawasa naon anu bisa ku anjeun dipaké tanpa ngumpulkeun sakabéh jalma-jalma anu tanggung jawab pikeun nimbangkeun ieu perkara? Tapi hayu urang ayeuna nalungtik ieu perkara. Urang ayeuna kudu nimbang deui naha ieu téh panghukuman ti Gusti, lantaran pagawean anu geus dipopohokeun, ku cara némbongkeun sumanget anjeun pikeun neruskeun pagawean éta nepi ka sataun deui. Lamun anjeun neruskeun pagawean éta sataun deui kalayan pitulung ti jalma-jalma anu bakal ngahiji jeung anjeun, kudu aya parobahan anu kajadian dina diri anjeun jeung Sepuh Prescott. Jeung handap asorkeun hate anjeun sorangan di payuneun Allah. Gusti kudu ningali dina diri anjeun hiji pintonan pangalaman anu béda, sabab lamun kungsi aya jalma-jalma anu perlu dirobah haténa deui dina [waktu] ayeuna ieu, éta téh Sepuh Daniells jeung Sepuh Prescott.”
Tujuh orang lalaki kudu dipilih, nyaéta jalma-jalma anu boga hikmat sarta ngaliwatan pagawéan rahmat Allah méré bukti ngeunaan hiji pertobatan deui. Sabab lamun aya jalma-jalma anu kitu butana nepi ka teu sanggup nalar tina sabab kana akibat, nepi ka maranéhna teu maliré ka jalma-jalma anu geus nanggung tanggung jawab padamelan ieu jeung ka para présidén konferénsi ieu, yén jalma-jalma anu ngajalankeun padamelan ieu salila leuwih ti dua taun dipopohokeun, sarta akibat anu sakitu ngadadakna lumangsung nepi ka jalma-jalma ngalalaworakeun padamelan anu geus diteundeun di hareupeun maranéhna salila mangtaun-taun—nyaéta padamelan di kota-kota—jeung euweuh, atawa ngan saeutik pisan, perhatian dipasihkeun ka para kokolot pikeun ménta piwuruk, tapi malah ngumumkeun hal-hal anu ku maranéhna dipilih sorangan pikeun dipasihkeun ka rahayat, hal éta sorangan geus méré kasaksian ngeunaan henteu amanana jalma-jalma éta pikeun dipercantenan kana padamelan anu sakitu agung jeung ajaibna.
"Kristus henteu pupus. Anjeunna moal ngantep pagawéan-Na diteruskeun ku jalan anu anéh kieu. Antebkeun éta buku-buku. Lamun aya parobahan naon baé anu enya-enya perlu, Allah bakal ngajadikeun aya kasaluyuan dina éta parobahan anu sajalan, tapi nalika hiji amanat geus dipercayakeun ka manusa kalayan tanggung jawab anu gedé anu kaasup di jerona, [Allah] nungtut kasatiaan anu digawé ku asih sarta nyucikeun jiwa. Para kokolot Daniells jeung Prescott duanana butuh dipertobatkeun deui. Hiji pagawéan anu anéh geus asup, sarta éta henteu sajalan jeung pagawéan anu Kristus sumping ka dunya urang pikeun ngalaksanakeunana; jeung sakumna anu enya-enya geus dipertobatkeun bakal ngalaksanakeun pagawean-pagawean Kristus."
“Urang sadaya kudu ngagarap pagawean anu bakal ngamulyakeun Rama. Urang geus nepi ka mangsa krisis—boh nyaluyukeun diri kana tabiat Yesus Kristus dina mangsa persiapan ieu, atawa ulah nyobaan [eta]. Sepuh Daniells, [anjeun ulah] ngarasa boga kabébasan pikeun ngantepkeun sora anjeun kadéngé luhur sakumaha anu geus anjeun lakukeun dina kaayaan anu sarupa. Jeung pahami, présidén hiji konferénsi lain panguasa. Anjeunna digawé babarengan jeung jalma-jalma wijaksana anu nyekel kalungguhan minangka présidén-présidén anu geus ditarima ku Allah. Anjeunna teu boga kabébasan pikeun campur kana tulisan-tulisan dina buku-buku citak tina kalam-kalam anu geus ditarima ku Allah. Maranéhna teu meunang deui ngawasaan iwal lamun maranéhna némbongkeun leuwih saeutik tina kakawasaan anu maréntah jeung ngadominasi. Krisis geus datang, sabab Allah bakal dihina.”
"Kumaha Gusti nenjo ka kota-kota anu can digarap? Kristus aya di sawarga. Ayeuna pangakuanana kudu kieu, —Teu aya pamaréntahan karajaan. Jeung ayeuna ieu téh krisis dunya ieu. Ayeuna Kami teh Kakawasaan pikeun nyalametkeun atawa ngancurkeun. Ayeuna waktuna nalika takdir sakumna aya dina panangan Kami. Kami geus maparin nyawa Kami pikeun nyalametkeun dunya. Jeung, “Kami, lamun Kami diangkat ka luhur,” anugerah nyalametkeun anu bakal Kami pasihkeun bakal ngabuktikeun yén sakabéh anu daék dibentuk nurutkeun kasaruaan ilahi sarta bakal jadi hiji jeung Kami, maranéhna bakal digawe sakumaha Kami digawe ku kakawasaan anugerah panebusan Kami.' Saha baé anu daék, [mugia manéhna] nyekel pageuh jeung dulur-dulurna pikeun ngalakukeun pagawean anu dipasrahkeun ka maranéhna pikeun dipigawé nalika aya dina kalungguhan tanggung jawab handapeun pituduh naséhat anu dipasihkeun ku Gusti, sarta kalayan kasungguhan anu pangjerona narékahan digawe dina kasaluyuan anu sampurna jeung Anjeunna anu nyaah pisan ka dunya nepi ka maparin nyawa-Na minangka kurban anu sampurna pikeun kasalametan dunya. Kami nyarita ka para palayan kami, yén nalika maranéhna ngawitan pagawean di kota-kota urang, kedah aya kasakralan anu tenang ngiringan palayanan Firman. Urang moal bisa nimbulkeun kesan anu pantes kana pikiran jalma-jalma lamun urang . . . [Sapertilu handap kaca ieu diantep kosong.]"
“Kuring nyalin tina Diary kuring. Kaleresan sakumaha ayana di jero Yesus—ucapkeun éta, doakeun éta, percaya kana unggal kecapna dina kesederhanaanana. Naon anu rek ku maranéh kaala lamun kasalahan-kasalahan dibawa ka hareupeun jalma-jalma anu geus nyimpang tina iman sarta ngupingkeun roh-roh nu nyasabkeun, jalma-jalma anu can lila kénéh babarengan jeung urang dina iman? Naha maranéh rek nangtung di pihak Iblis? Arahkeun perhatian maranéh ka ladang-ladang anu can digarap. Hiji pagawean saalam dunya aya di hareupeun urang. Ka kuring dipasihkeun gambaran-gambaran ngeunaan John Kellogg.”
Saurang sosok anu kacida narikna keur ngawakilan gagasan-gagasan tina alesan-alesan anu katingalina ngayakinkeun anu anjeunna pidangkeun, nya éta paham-paham anu béda ti bebeneran Alkitab anu sajati. Jeung jalma-jalma anu keur lapar jeung haus kana hal anu anyar keur ngamajukeun gagasan-gagasan [anu kacida katingalina ngayakinkeunna] nepi ka Elder Prescott aya dina bahaya anu gedé. Elder Daniells aya dina bahaya anu gedé [pikeun] kabeungkeut ku hiji kasasab anu nyangka yén lamun paham-paham ieu bisa diucapkeun di mana-mana, éta bakal jadi saolah-olah hiji dunya anyar.
“Enya, tangtu kitu, nanging salila pikiran maranéhna kaserep ku hal éta, kaula dipintonkeun yén Sadérék Daniells jeung Sadérék Prescott keur nganyam kana pangalaman maranéhna rupa-rupa pamadegan anu miboga penampilan spiritual[istik], sarta narik umat urang kana pamadegan-pamadegan éndah anu bakal nipu, upama mungkin, sanajan jalma-jalma pilihan pisan.”
Nu kacida kapilih moal bakal kacekel ku panipuan, tapi bakal aya jalma-jalma anu nangtung babarengan jeung nu kacida kapilih anu bakal kacekel ku panipuan. Nu kacida kapilih téh para parawan wijaksana. Ari para parawan bodo mah bakal kacekel ku panipuan, leres?
Sarta sakumaha para parawan wijaksana dina mangsa ieu, nalika godaan aya pikeun nipu pisan ka nu dipilih, samentara para parawan wijaksana keur nampa curahan Roh Suci, naha anu keur ditampa ku para parawan bodo? Kasasatan anu kuat dina 2 Tesalonika. Eta oge bakal urang bahas patalina jeung Daily.
—“keur nganyamkeun kana pangalaman maranéhna rarasaan-rarasaan anu miboga penampilan rohani [spiritualistik], sarta narik umat urang kana rarasaan-rarasaan éndah anu bakal nipu, lamun mungkin, malah nu kapilih pisan.”
Naon inti anu pangdasarna tina spiritualisme?
Lamun nyangkaruk kana carita Raja Saul, naon anu diucapkeun ku Samuel? “Pemberontakan téh sarua jeung sihir.” Pemberontakan téh sihir.
Ka mana Saul mungkasna?
TI HADIRIN: Jeung tukang sihir ti Endor.
Jeung tukang sihir ti Endor.
Naon anu ku Raja Saul dipigawé nepi ka nimbulkeun runtuyan kajadian anu nungtun anjeunna ka dukun ti Endor? Anjeunna ngangkat kecapna sorangan saluhureun Firman Allah. Anjeunna geus diparéntahkeun naon anu kudu dipigawé, tapi anjeunna tetep maju sarta ngalakukeun naon anu dipikahayangna sorangan.
Dasar anu pangpokona pisan tina spiritualisme nya éta nempatkeun kecap anjeun di luhur Firman Allah. Ti dinya sakabéhna dimimitian. Éta téh sihir.
Sihir nyaéta nganyatakeun kumaha Iblis mawa anjeun kana pangaruhna. Kumaha anjeunna ngapungkeun anjeun, éta mangrupa istilah magis anu patali jeung tipu daya magis.
Nalika maranéh keur kakeunaan sihir, saha nu pangheulana jadi kakeunaan sihir? Tukang sihirna. Sadayana dimimitian nalika kuring nempatkeun kecap kuring di luhur Firman Allah. Éta téh sihir, éta téh pambarontakan, sarta kuring sorangan nu geus kakeunaan sihir. Jeung éta pisan anu kajadian ka Daniells jeung Prescott.
Jeung pamadegan naon anu keur diusahakeun diasupkeun ku Daniells jeung Prescott nalika ieu kajadian? Hiji pamadegan anu salah ngeunaan Daily.
Naon ari pamadegan anu sajati ngeunaan Korban Sapopoe? Nya éta téh Paganisme, jeung Paganisme téh agama ngamulyakeun diri sorangan. Ieu téh hiji agama anu mimiti timbul di pangadilan-pangadilan Sawarga nalika Sétan, nalika Sétan, ngangkat kecapna sorangan leuwih luhur ti Pangandika Allah sarta ngawanohkeun kana sajarah umat manusa rusiah kajahatan.
Rasiah kajahatan téh pagawéan Sétan dina ngaguna-guna urang. Éta téh pagawéan Sétan dina ngajadikeun urang nempatkeun kecap urang sorangan atawa kecapna luhureun Firman Allah.
Naha anjeun nuturkeun maksud pikiran abdi?
Téangan kecap iniquity. Éta bakal ngajentrekeun iniquity dina Strong’s Concordance. Jeung lamun diturunkeun kana kecap akar, naon kecap akar pikeun iniquity? Alpha, alpha. Éta téh murtad Alpha.
Iraha Daniells jeung Prescott ngadorong pamadegan bodo ieu? Dina mangsa Murtad Alfa.
Ku sabab éta, ulah nepi ka luput tina naon anu keur diomongkeun ku Sister White di dieu ngeunaan nipu jalma-jalma pilihan pisan sarta ngeunaan maca Yehezkiel 28. Anjeunna terang naon anu keur lumangsung. Anjeunna terang yén perkara Daily ieu téh hiji hal anu lain ngan ukur salah dina ajaran, tapi ogé nungtut supaya jalma-jalma anu baris ngawawarkeun pamadegan anu salah ngeunaan Daily nempatkeun kecap maranéhna di luhur Firman Allah, sarta nempatkeun maranéhna dina kaayaan keur kakenaan ku sihir; ku kituna, maranéhna jadi pakakas dina panangan Iblis pikeun nyihir nu lian ku pemberontakan maranéhna.
Abdi kedah nyatet ku kalam abdi [kanyataan] yén dulur-dulur ieu bakal ningali cacad dina pamanggih maranéhna anu nyasabkeun, anu bakal nempatkeun bebeneran dina kaayaan teu pasti; jeung [sanajan kitu] maranéhna [bakal] nangtung kaluar saolah-olah [aranjeunna boga] pangabisa ngabédakeun rohani anu agung. Ayeuna abdi kedah nyarios ka maranéhna [yén] nalika perkara ieu dipintonkeun ka abdi,
Jalma sok nyarita, “Aduh, Ellen White mah teu boga pendirian ngeunaan Daily.”
“nalika perkara ieu dipidangkeun ka kuring, nalika Sesepuh Daniells keur ngangkat sora na kawas tarompét dina ngadukung pamadeganana ngeunaan ‘Daily,’ akibat-akibatna satuluyna dipintonkeun. Umat urang jadi bingung. Kuring ningali hasilna, tuluy dipaparinkeun ka kuring pangéling-éling yén lamun Sesepuh Daniells, tanpa maliré kana akibatna, nepi ka kitu kapangaruhan sarta ngantep dirina percaya yén anjeunna aya dina ilham Allah,”
Ieu teh spiritualisme. Anjeunna geus nempatkeun kecapna sorangan leuwih luhur tibatan Firman Allah. Anjeunna percaya yén anjeunna keur dipaparin ilham ku Allah.
“yen upami Sepuh Daniells, teu paduli kana hasilna, nepi ka katarik ku panyangka kitu sarta ngantep dirina percaya yén anjeunna aya dina ilham Allah, karagu-raguan bakal ditebar di antara barisan urang di mana-mana, sarta urang bakal aya dina tempat anu ku Iblis dipaké mawa pesen-pesenana. Kacangcaya jeung karagu-raguan anu pageuh bakal ditebar dina pikiran manusa, sarta pepelakan anéh tina kajahatan bakal ngagentos kaleresan. Ms 67, 1910, 1–8. Manuscript Release, volume 20, 17–22.
Pepelakan anéh tina kajahatan keur tumuwuh di mana-mana dina Adventisme kiwari.
Ellen White masihan pangrojongna kana pamahaman para Pelopor ngeunaan 2520.
Ellen White netepkeun pangrojongna kana pamahaman para Pionir yén “the Daily” dina Kitab Daniel ngawakilan paganisme.