Kuring geus nyokot tina hiji petikan dina Testimonies anu nyadiakeun rupa-rupa jalur bebeneran patali jeung pangalaman Ezekiel, Yesaya, jeung Yohanes di jero Bait Suci. Yohanes malik pikeun ningali hiji sora di tukangeunana dina Wahyu pasal hiji.
Kami aya dina Roh dina poe Gusti, sarta ngadangu di tukangeun kuring hiji sora anu tarik, kawas sora tarompet, saur-Na, Kami teh Alfa jeung Omega, anu pangheulana jeung anu pangpandeurina; jeung, Naon anu ku maneh ditingali, tuliskeun dina hiji kitab, tuluy kirimkeun ka tujuh jamaah anu aya di Asia; ka Epesus, jeung ka Smirna, jeung ka Pergamus, jeung ka Tiatira, jeung ka Sardis, jeung ka Piladélpia, jeung ka Laodikia. Tuluy kuring malik pikeun nenjo sora anu geus nyarios ka kuring. Jeung sanggeus malik, kuring ningali tujuh kandél emas. Wahyu 1:10–12.
Ti pulo Patmos lajeng ka Bait Allah sawarga, tempat Yohanes ningali paningal ngeunaan Kristus anu ku Sister White dipedar ka urang, éta téh paningal anu sarua jeung anu ku Daniel katingali dina pasal kasapuluh tina kitabna.
“‘Dina mangsa harita, kuring Daniel keur nalangsa salila tilu minggu pinuh. Kuring henteu dahar roti anu ngeunah, henteu aya daging atawa anggur anu asup kana sungut kuring, jeung kuring teu nginumus diri pisan.... Tuluy kuring ngangkat panon, sarta ningali, jeung behold, aya hiji lalaki tangtu maké lawon linen, cangkéngna dikabeungkeut ku emas murni ti Uphaz. Awakna ogé kawas batu beryl, beungeutna siga penampakan kilat, panonna kawas lampu seuneu, panangan jeung sukuna warnana kawas tambaga anu digosok nepi ka ngagenclang, sarta sora kecap-kecapna kawas sora jalma rea’ (Daniel 10:2–6).”
“Pedaran ieu sarua jeung anu dipasihkeun ku Yohanes nalika Kristus dinyatakeun ka anjeunna di Pulo Patmos. Henteu kirang ti Putra Allah sorangan anu nembongan ka Daniél. Gusti urang sumping babarengan jeung utusan sawarga séjén pikeun ngajar Daniél naon anu bakal kajadian dina poé-poé panungtungan.” Sanctified Life, 49.
Salapan ayat kahiji nganyatakeun kumaha Wahyu Yesus Kristus dibuka segelna pas saméméh panutupan mangsa kasempetan manusa. Wahyu éta dipasihkeun ku Allah ka Yesus, tuluy ku Anjeunna dipasrahkeun ka Jibril, sarta ku Jibril dipasihkeun ka Yohanes bari dibarengan ku parentah sangkan Yohanes ngirimkeun éta amanat ka tujuh jamaah. Yesaya narima panggero pikeun ngalakukeun hal anu sarua dina pasal genep, jeung Yehezkiel narima parentah anu sarua dina pasal dua jeung tilu. Yohanes téh saurang tahanan nalika anjeunna narima panggerona, Yehezkiel jeung Daniel téh tawanan di Babul, sedengkeun Yesaya hirup dina mangsa sajarah raja jahat Ahas ti Yuda.
“Aya roda-roda di jero roda dina susunan anu kacida pajeulitna nepi ka dina tetempoan kahiji sigana ka Yehezkiel éta sadayana aya dina kaayaan kacau. Tapi nalika éta roda-roda gerak, gerakna kalayan katepatan anu endah tur dina kasaluyuan anu sampurna. Makhluk-makhluk sawarga nu ngagerakkeun roda-roda éta, sarta, luhureun sagalana, dina tahta safir anu mulya, aya Anu Langgeng; ari ngurilingan tahta éta aya katumbiri nu ngurilingan, lambang kurnia jeung kanyaah. Kakeueum ku kamulyaan anu matak ngageterkeun tina éta panénjoan, Yehezkiel sujud nyanghareup ka taneuh, nalika aya sora nu maréntahkeun anjeunna supaya gugah sarta ngadéngé pangandika Gusti. Tuluy dipasrahkeun ka anjeunna hiji amanat pangéling-éling pikeun Israil.” Testimonies, 751.
Sarta kuring ngadangu sora Gusti, saur-Na, Saha anu ku Kami rek diutus, jeung saha anu rék indit pikeun Kami? Tuluy saur kuring, Ieu abdi; utus abdi. Yesaya 6:8.
“Visi ieu dipasihkeun ka Yehezkiel dina hiji mangsa nalika pikiranana pinuh ku rasa hariwang nu poék. Anjeunna ningali tanah karuhunna ngagoler taringgul...”
“Kitu deui, nalika Allah bade muka ka Yohanes anu dipikaasih sajarah garéja pikeun mangsa-mangsa anu bakal datang, Anjeunna maparin ka anjeunna jaminan ngeunaan kaprihatinan jeung pangaping Jurusalamet ka umat-Na ku nembongkeun ka anjeunna ‘Saurang anu siga ka Putra manusa,’ keur leumpang di antara kaki lilin-kaki lilin, anu ngalambangkeun tujuh garéja. …”
“Palajaran ieu kanggo mangpaat urang. Urang kedah nangtungkeun iman urang ka Allah, sabab pas di payuneun urang aya mangsa anu bakal nguji jiwa manusa. …”
“Urang keur nangtung dina bangbarung kajadian-kajadian anu agung tur khidmat. Nubuat keur gancang kanyataan. Gusti parantos caket pisan. Moal lami deui bakal kabuka di payuneun urang hiji mangsa anu pinuh ku kapentingan anu ngageugeuh pikeun sakumna nu hirup. Pasalia-pasalia jaman baheula bakal dihudangkeun deui; pasalia-pasalia anyar bakal mucunghul. Adegan-adegan anu bakal lumangsung di dunya urang can kungsi kabayang ku saha-saha ogé. Sétan keur digawe ngaliwatan agénsi-agénsi manusa. Jalma-jalma anu keur narékahan ngarobah Konstitusi jeung mastikeun hiji hukum anu maksa pangreureuhan poé Minggu, saeutik pisan nyaraho kumaha bakal jadi hasilna. Hiji krisis parantos pas di hareupeun urang.
“Tapi para abdi Allah henteu meunang ngandelkeun diri sorangan dina kaayaan darurat anu ageng ieu. Dina titingalian anu dipaparinkeun ka Yesaya, ka Yehezkiel, jeung ka Yohanes urang ningali kumaha raketna sawarga patalina jeung kajadian-kajadian anu lumangsung di bumi jeung sakumaha gedéna pangaping Allah ka jalma-jalma anu satia ka Mantenna. Dunya henteu tanpa pamingpin. Program kajadian-kajadian anu bakal datang aya dina panangan Gusti. Kaagungan sawarga nyepeng takdir bangsa-bangsa, kitu deui urusan garéja-Na, dina pangawasan-Na sorangan. …”
“Dina paningal Yéhezkiél, Allah kagungan panangan-Na handapeun jangjang para karub. Ieu dimaksudkeun pikeun ngajarkeun ka para abdi-Na yén kakuatan ilahi anu maparin maranéhna kasuksésan. Anjeunna bakal damel babarengan jeung maranéhna lamun maranéhna miceun kajahatan sarta jadi murni dina hate jeung hirup.”
“Caang nu caang nu ngalanglang di antara mahluk-mahluk hirup kalayan gancangna siga kilat, ngalambangkeun gancangna padamelan ieu ahirna baris maju nepi ka rengsé. …”
“Dulur-dulur, ayeuna lain waktuna pikeun ngungun jeung putus harepan, lain waktuna pikeun nyerah kana karaguan jeung teu percaya. Kristus ayeuna lain Juru Salamet anu aya dina makam anyar Yusuf, katutup ku batu gedé sarta diségel ku segel Romawi; urang miboga Juru Salamet anu geus gugah tina pupusna. Anjeunna teh Raja, Gusti nu ngawasa sakumna tentara; Anjeunna linggih di antara kerubim; sarta di tengah pasalia pikir jeung kaributan bangsa-bangsa Anjeunna tetep ngajaga umat-Na. Anjeunna anu maréntah di sawarga teh Juru Salamet urang. Anjeunna ngukur unggal pangajaran. Anjeunna nenjo seuneu tungku anu kudu nguji unggal jiwa. Nalika benteng-benteng para raja bakal diruntuhkeun, nalika panah-panah amarah Allah bakal nembus kana hate musuh-musuh-Na, umat-Na bakal aman dina panangan-Na.” Testimonies, jilid 5, 752–754.
Opat saksi Alkitab negeskeun kanyataan yén talatah tina Wahyu Yesus Kristus dipaparinkeun ka jalma-jalma anu dilambangkeun ku pangalaman nabi ieu di Bait Suci. Nya nalika urang asup ka Bait Suci sawarga urang dipaparin talatah anu ku urang geus ditetepkeun pikeun diwartakeun. “Seuneu tungku” anu nguji “unggal jiwa” téh nyaéta tungku anu dimaksud dina Malachi tilu.
Tapi saha anu bisa tahan dina poe datangna-Na? jeung saha anu bakal tetep ngadeg nalika Anjeunna nembongan? sabab Anjeunna teh ibarat seuneu nu ngamurnikeun, jeung ibarat sabun tukang ngabodaskeun: Jeung Anjeunna bakal calik minangka nu ngamurnikeun jeung nyucikeun pérak: sarta Anjeunna bakal ngamurnikeun putra-putra Lewi, jeung nyaring maranehna saperti emas jeung pérak, sangkan maranehna bisa ngahaturkeun ka PANGERAN hiji kurban dina kayaktian. Tuluy kurban Yuda jeung Yerusalem bakal pikaresepeun ka PANGERAN, saperti dina poe-poe baheula, jeung saperti dina taun-taun anu kaliwat. Maleakhi 3:2–4.
Panyaring nyucikeun logam terang yén pérak geus aya dina tungku salila waktu anu luyu nalika pérak éta geus murni nepi ka bisa ngagambarkeun rarayna nu nyucikeun éta. Kanyataan ngeunaan kumaha pérak dimurnikeun dina jaman baheula ieu saluyu jeung kecap pagawéan sabab-akibat “marah” anu ditempo ku Daniel dina pasal sapuluh. Dina poé-poé panungtungan ieu, Gusti keur nungtun umat-Na asup ka Bait Suci pikeun nguji, ngamurnikeun, jeung ngaberesihan para calon anu baris jadi bagian tina panji saratus opat puluh opat rébu. Dina mangsa ieu, “Mantenna bakal digawe bareng jeung” urang, “lamun” urang “miceun kajahatan sarta jadi murni dina hate jeung kahirupan.” Sabagian, saperti dina Daniel sapuluh, ngalumpat ti pangalaman éta, tapi jalma-jalma anu dilambangkeun ku Daniel, anu enya-enya ningali titingalian eunteung agung tina panyingkepan Yesus Kristus, bakal, sakumaha digambarkeun ku Yesaya, biwirna kasentuh ku bara tina altar sarta bakal dimurnikeun jeung disiapkeun pikeun mawa hiji amanat boh ka garéja anu murtad, tuluy ka dunya.
Pesen téh ditepikeun ka jiwa-jiwa satia di tempat suci. Lewi dua puluh tilu, lamun disaluyukeun jeung usum Pentakosta, dirarancang pikeun ngagambarkeun Peti Perjangjian di Rohangan Nu Pangsucina. Ku iman, susunan pesen-pesen dina éta pasal nandaan tilu tenger jalan dina sajarah suci, tempat ujian tungku seuneu éta diréngsékeun. Jero ku kayaktian ilahi—susunan nubuat dina pasal dua puluh tilu ngamungkinkeun nu nalungtik nubuat pikeun manggihan Ezekiel dina ayat hiji pasal hiji.
Dina taun katilu puluh, dina bulan kaopat, dina poé kalima bulan éta, nalika kuring aya di antara para tawanan di sisi walungan Kebar, langit muka, sarta kuring ningali titingalian ti Allah. Dina poé kalima bulan éta, nyaéta taun kalima pangbuangan Raja Yoyakhin. Yehezkiel 1:1, 2.
Salaku imam dina mangsa panyegelan saratus opat puluh opat rebu, Ezekiel aya dina taun katilu puluh tina siklus Yobel anu ka tujuh belas, lima taun saméméh pengepungan katilu tina tilu kali pengepungan Yerusalem ku Nebukadnezar dina taun 587 SM. Taun katilu puluh dina ayat éta téh tilu puluh taun sanggeus kabangkitan rohani panggedéna dina sajarah Perjanjian Heubeul, sarta éta lumangsung dina poé kalima taun kalima, ku kituna nempatkeun angka lima kana kasaksian Ezekiel. Dina dua ayat bubuka éta urang manggihan yén angka tilu puluh dicirian sakali sarta angka lima disebatkeun tilu kali. Dina struktur Imamat dua puluh tilu anu sajajar jeung usum Pentakosta, ujian kadua anu dilambangkeun ku tilu puluh ngahontal ka pesta tarompet, tuluy lima poé ka kanaékan Kristus, tuluy lima poé ka poé panebusan, tuluy lima poé ka waymark anu ngawakilan boh hujan mimiti (Pentakosta) boh hujan ahir (Pondok Daun). Struktur éta nembongkeun tilu puluh, tuluy tilu léngkah anu masing-masing lima. Ezekiel aya di Bait Allah jeung struktur Imamat dua puluh tilu téh nyaéta Peti Perjangjian.
Sajarah nyaksian kana kanyataan yén dina waktos éta Ezekiel aya lima taun saméméh hiji pangepungan simbolis anu tungtungna ngalambangkeun hukum Minggu anu enggal sumping, sakumaha diwakilan ku karuksakan Yerusalem. Angka “lima” mangrupa unsur utama dina rarancang Imamat dua puluh tilu, kitu deui angka tilu puluh.
Dina ieu tulisan-tulisan geus ditémbongkeun yén nalika dua puluh dua ayat kahiji tina éta pasal dijajarkeun jeung dua puluh dua ayat panungtungna, tuluy dua runtuyan dua puluh dua ayat éta sasarengan dijajarkeun jeung usum Pentakosta, prosés pangajaran tilu léngkah, anu mangrupa seuneu tungku dina Malakhi, kacida écésna kagambarkeun. Tilu léngkah éta miboga hiji alfa jeung omega dina léngkah kahiji jeung katilu, anu diwangun ku runtuyan opat patokan jalan anu ngawakilan hiji léngkah.
Paska, dituturkeun ku pésta roti teu diragi, dituturkeun ku panawaran buah kahiji tina gandum sa'ir, tuluy ‘lima’ poé nepi ka ahir pésta roti teu diragi. Éta opat pananda jalan ngawangun ujian kahiji, jeung Isa salawasna ngagambarkeun ahir ku mimiti, sarta ujian katilu ogé diwangun ku opat pananda jalan. Pésta tarompet, tuluy pangangkatan Kristus dituturkeun ku poé panebusan, tuluy lima poé sanggeusna datangna boh Pentakosta boh Pondok Daun. Pentakosta téh lambang hujan awal, sarta Pondok Daun téh lambang hujan ahir. Dina modél Imamat dua puluh tilu, boh Pentakosta boh Pondok Daun sajajar.
Ku sabab kitu, maranéh, eh anak-anak Sion, kudu bagja sarta suka cita dina PANGERAN Allah maranéh; sabab Anjeunna geus maparin ka maranéh hujan nu kahiji kalayan sajadarna, sarta Anjeunna bakal nurunkeun keur maranéh hujan, nya éta hujan nu kahiji jeung hujan nu panungtung, dina bulan kahiji. Yoel 2:23.
Prosés panungtung pangujian jeung pamurnian dimimitian dina 31 Désémber 2023. Ujian kahiji nyaéta ujian pondasi anu dilambangkeun ku pasulayan ngeunaan “para perampok umat anjeun” anu mecah golongan anu saméméhna geus diuji ku kuciwa tanggal 18 Juli 2020.
“Dina sajarah jeung nubuat, Firman Allah ngagambarkeun papacangan anu lila kénéh lumangsung antara bebeneran jeung kasalahan. Papacangan éta can réngsé, masih kénéh lumangsung. Hal-hal anu geus kungsi aya bakal kajadian deui. Pasualan-pasualan baheula bakal dihirupkeun deui, sarta tiori-tiori anyar bakal terus muncul. Tapi umat Allah, anu dina kapercayaan maranéhna jeung dina kacumponan nubuat geus nyekel peran dina ngumumkeun amanat malaikat kahiji, kadua, jeung katilu, nyaho di mana maranéhna nangtung. Maranéhna boga pangalaman anu leuwih mulya batan emas murni. Maranéhna kudu nangtung pageuh saperti batu cadas, nahan awal kayakinan maranéhna kalayan teguh nepi ka ahir.” Manuscript Releases, jilid 1, 47.
Dina Imamat pasal ka dua puluh tilu, ujian anu kahiji dilambangkeun ku gabungan nubuat tina tilu, tuluy lima poé sanggeusna ku ahir roti anu teu diragi. Paska nyaéta poé kahiji, pesta roti anu teu diragi nyaéta poé kadua, jeung kurban buah cikal nyaéta poé katilu. Lima poé sanggeusna, pesta roti anu teu diragi réngsé. Wangun nubuat tina ujian kahiji tina tilu ujian téh ogé dilambangkeun dina ujian katilu jeung panungtungan. Dina waymark katilu éta, anu diwangun ku tilu waymark dituturkeun ku hiji, pesta tarompet nyaéta poé kahiji, sarta lima poé sanggeusna nyaéta kenaikan Kristus, tuluy poé panebusan nuturkeun lima poé sanggeusna, tuluy lima poé deui sanggeusna boh Pentakosta boh pesta Kemah Suci nandaan hukum Minggu anu baris geura datang, anu dilambangkeun dina kitab Ezekiel minangka karuksakan Yerusalem.
Antara ahir pesta roti anu teu diragikeun jeung pesta tarompét aya tilu puluh poé, anu lain ngan ukur ngagambarkeun lambang saurang imam, tapi ogé ujian kadua tina tilu ujian anu digambarkeun dina ilustrasi Ilahi.
Baptisan Kristus ngagambarkeun tilu tanda jalan tina Paska, Roti Teu Beragi, jeung Buah Sulung, sabab éta tilu tanda jalan ngawakilan pupusna, panguburanana, jeung kabangkitan Kristus. Éta tilu léngkah dituturkeun ku lima poé ka léngkah kaopat, anu dilambangkeun ku ahirna pesta Roti Teu Beragi. Baptisan nembongkeun éta tilu léngkah dina hiji mangsa pondok waktu Yohanes ngabaptis Mesiasna. Pésta-pésta cinyusu misahkeun éta tilu léngkah ku hiji poé masing-masing, sedengkeun pésta-pésta gugur misahkeun éta tilu léngkah ku lima poé.
Nalika urang nerapkeun tés kahiji tina pésta-pésta cinyusu minangka hiji gabungan tina tilu waymark anu tuluy dituturkeun ku hiji waymark lima poé ti harita; tuluy nerapkeun pésta-pésta gugur minangka tilu waymark anu lima poé ti harita dituturkeun ku hiji waymark, kabentuk hiji struktur nubuat anu diwangun ku hiji alpha waymark tina tilu anu dituturkeun ku lima poé, anu satuluyna dituturkeun ku tilu puluh poé, sarta tés katilu tina pésta-pésta gugur minangka hiji waymark tina tilu anu dituturkeun ku lima poé—struktur éta ngagambarkeun tés kahiji minangka ngawengku jumlahna lima poé, dituturkeun ku tés kadua salila tilu puluh poé anu ngahontal ka waymark katilu anu lima poé. Lima ditambah tilu puluh, ditambah lima nyaéta opat puluh (5 + 30 + 5 = 40).
Baptisan Kristus tuluy dipiheulaan ku opat puluh poé, anu ditungtungan ku tilu pangwujian. Leuwih loba deui nu bisa dipikawanoh dina struktur Imamat dua puluh tilu dina paduanana jeung usum Pentakosta, tapi dina tataran séjén éta pasal ngagambarkeun Peti Perjangjian di Rohangan Maha Suci.
Perayaan-perayaan cinyusu jeung gugur dina Imamat dua puluh tilu ditempatkeun di tengah dua Sabat. Dua Sabat éta ngalambangkeun dua kerub panutup, sarta tanda-tanda jalan tina mangsa Pentakosta anu saluyu jeung Imamat dua puluh tilu ngalambangkeun Peti Perjangjian jeung dua kerub panutup. Yehezkiel dibawa asup ka tempat suci dina pasal hiji, sarta waktu anjeunna dibawa ka dinya, anjeunna aya dina lima poé saméméh pangepungan anu ngabalukarkeun karuksakan Yerusalem, anu ngalambangkeun hukum Minggu anu baris geura datang. Hukum Minggu éta dilambangkeun ku Pentakosta jeung Hari Raya Pondok Daun dina Imamat dua puluh tilu. Yehezkiel aya dina taun katilu puluh, sarta tilu puluh téh mangrupa mangsa tina ujian kadua tina tilu ujian anu ngawangun seuneu tungku dina Maleakhi tilu. Ujian kadua éta dilambangkeun ku tilu puluh poé, sakumaha Yehezkiel aya dina taun katilu puluh tina siklus Yobel ka tujuh belas anu dimimitian dina Paska Agung Yosia, sakumaha para ahli sajarah nyebutna. Yehezkiel aya lima taun saméméh pangepungan anu lumangsung dalapan belas bulan, sarta anjeunna aya di Bait Allah, anu mangrupa bagian tengah tina tilu ujian panungtungan anu ngamurnikeun jeung nyucikeun sésa umat.
Dina taun 592 SM, Yehezkiel sacara adikodrati dijadikeun “bisu” sarta ngan nyarita nalika Allah muka sungutna. Kaayaan éta terus lumangsung nepi ka ragragna Yerusalem dina taun 585 SM. Allah geus ngajadikeun anjeunna nyarita nalika pengepungan dimimitian, dina poé nalika “kahayang” tina “panon”-na pupus, tapi anjeunna teu diidinan nyarita kalawan bébas nepi ka Yerusalem, “kahayang” tina “panon” Israil, geus ragrag. Ragragna Yerusalem ngawakilan hukum Minggu anu bakal geura datang, jeung di dinya aya bapa Yohanes Pembaptis, saurang imam tina giliran kadalapan, anu dijadikeun bisu nalika keur ngalalayanan di Bait Allah, anu ogé mangrupa tempat Yehezkiel dijadikeun bisu salila kira-kira salapan bulan. Dina poé kadalapan sanggeus kalahiran Yohanes, nalika Yohanes keur disunat, harita anjeunna diidinan nyarita. Aya dua nabi anu dijadikeun bisu nalika aya di Bait Suci. Nabi katilu anu dijadikeun bisu nalika ningali Kristus di Bait Suci nyaéta Daniel. Dina pasal sapuluh, Daniel aya di Bait Suci, jeung pas anjeunna keur keuna pikeun kadua kalina tina tilu kali, anjeunna dijadikeun bisu. Dina titik tengah, Daniel dijadikeun bisu.
Jeung nalika anjeunna parantos ngucapkeun kecap-kecap kitu ka sim kuring, sim kuring ngalieurkeun beungeut ka taneuh, sarta jadi bisu. Jeung, behold, aya saurang anu sarua jeung rupa putra-putra manusa nyabak biwir sim kuring; tuluy sim kuring muka sungut, nyarita, sarta ngadawuh ka anjeunna anu nangtung di payuneun sim kuring, Nun junjunan abdi, ku lantaran tetempoan ieu kasangsaraan abdi parantos ngalimpudan ka abdi, sarta abdi henteu nyésakeun kakuatan nanaon. Daniel 10:15, 16.
Nyarios
Lambang “nyarita” kaciri écés dina mangsa hukum Minggu anu enggal datang, nalika Amérika Sarikat nyarita saperti naga, kalde Balaam nyarita, panglihatan Habakuk nyarita sarta henteu ngabohong. Tilu nabi anu bisu, anu dijadikeun bisu nalika aya di Bait Suci, nyarita dina waktu karuksakan Yérusalém. Kalawan Zakaria, manéhna nyarita pikeun nandakeun yén ngaran anyar anakna téh leres, ku kituna ngalambangkeun urang Filadélfia anu dipaparin ngaran anyar.
Anu meunang bakal ku Kami dijadikeun tihang di Bait Allah Kami, sarta anjeunna moal kaluar deui salalanggengna; jeung kana anjeunna ku Kami bakal dituliskeun ngaran Allah Kami, jeung ngaran kota Allah Kami, nya eta Yerusalem anyar, anu turun ti sawarga ti Allah Kami; jeung kana anjeunna ku Kami bakal dituliskeun ngaran Kami anu anyar. Wahyu 3:12.
Zakaria dipaparinkeun sabak pikeun nulis ngaran kulawarga anyar Yohanes.
Tuluy kajadian, dina poe kadalapan maranéhna datang pikeun nyunatan eta budak; sarta maranéhna nyebut anjeunna Sakaria, nurutkeun ngaran bapana. Tapi indungna ngawalon, pokna, Henteu kitu; sabab anjeunna kudu dingaranan Yohanes. Sarta maranéhna ngomong ka manehna, Teu aya saurang ogé di antara kulawargamaneh anu dingaranan ku ngaran ieu. Tuluy maranéhna mere tanda ka bapana, kumaha anjeunna hayang eta budak dingaranan. Sarta anjeunna menta papan tulis, tuluy nulis kieu, Ngaranna Yohanes. Sarta maranéhna sadaya héran. Jeung harita kénéh sungutna kabuka, létahna leupas, tuluy anjeunna nyarita sarta muji ka Allah. Lukas 1:59–64.
Ngaran anyar Yohanes saluyu jeung garéja Filadélfia, jeung ngaran Zakaria saluyu jeung Laodikia, sakumaha diwakilan ku teu percayana Zakaria kana pesen malaikat katilu. Sadaya nabi nyarita ngeunaan poé-poé panungtungan, jeung poé-poé panungtungan téh mangrupa sajarah malaikat katilu. Ku kituna, malaikat anu mawa éta pesen kudu jadi malaikat katilu. Zakaria nampik ngartos yén Gusti bakal ngaliwat garéja Advent Poé Katujuh Laodikia. Aya kénéh deui anu kudu diucapkeun ngeunaan pamulihan sora dina para nabi ieu, tapi urang baris neruskeun ngadeukeutan kana pamahaman ngeunaan garis kenabian Yosia.
Roda Yosia
Urang geus ngabahas siklus Yobel nu ka tujuh belas anu dimimitian dina Paska Yosia taun 622 SM, tapi garis Yosia dimimitian jauh saméméh taun 622 SM. Pemberontakan Israil anu ngangkat Saul kana tahta minangka raja kahiji Israil nandaan opat puluh taun pamaréntahan raja Saul, dituturkeun ku opat puluh taun pamaréntahan raja Daud, tuluy dituturkeun ku opat puluh taun pamaréntahan Suleman. Panolakan ka Allah anu kacida nganyenyeri ka nabi Samuel kajadian dina taun 1097 SM, sarta ngamimitian hiji garis nubuat ngeunaan pemberontakan anu dipungkas di salib nalika urang Yahudi ngucapkeun yén maranéhna teu boga raja salian ti Kaisar.
Tapi maranéhna ngajerit, “Singkirkeun manéhna, singkirkeun manéhna, salibkeun manéhna.” Pilatus nyarios ka maranéhna, “Naha Kami kudu nyalibkeun Raja maranéh?” Para imam kapala ngawaler, “Kami teu boga raja salian ti Kaisar.” Yohanes 19:15.
Dina taun 1097, tilu raja bakal maréntah salila opat puluh taun masing-masing nepi ka pupusna Salomo dina 977 SM, dina waktu harita karajaan tuluy kabagi jadi kalér jeung kidul.
Tuluy maranéhna miharep hiji raja; tuluy Allah maparin ka maranéhna Saul anak Cis, saurang lalaki tina kaom Binyamin, salila opat puluh taun. Rasul 13:21.
Daud yuswana tiga puluh taun nalika anjeunna mimiti maréntah, sarta anjeunna maréntah salila opat puluh taun. Di Hebron anjeunna maréntah ka Yuda salila tujuh taun genep bulan; jeung di Yerusalem anjeunna maréntah tilu puluh tilu taun ka sakuliah Israil jeung Yuda. 2 Samuel 2:4, 5.
Pamaréntahan Suléman dimimitian dina taun 1017 SM; pondasi Bait Allah diteundeun dina taun kaopat pamaréntahan Suléman (1013 SM). Pangwangunanana lumangsung salila tujuh taun (1 Raja-raja 6:37–38), sarta Bait Allah réngsé dina bulan kadalapan taun kasabelas Suléman. Pangbaktianna sacara resmi lumangsung dina bulan katujuh (bulan Etanim), dina mangsa Hari Raya Pondok Daun (1 Raja-raja 8; 2 Babad 5–7), taun 1006 SM. Para raja, Bait Allah, jeung bangsa éta masing-masing kagambarkeun dina sajarah ku hiji mangsa opat ratus salapan puluh taun anu écés nandaan hiji mangsa profétis dina patalina boh jeung para raja, Bait Allah, atawa bangsa éta.
Daniel dicandak ka pangbuangan dina taun 607 SM, sanajan kalolobaan ahli kronologi Alkitab nangtukeun taun 605 SM. Catetan sajarah kudu saluyu jeung kasaksian nubuat, sarta perlambang tina kajadian-kajadian anu sacara sajarah ditandaan dina garis sajarah anu dimimitian ku kahayang pikeun boga raja dina taun 1097 SM nuntut, dumasar kana sababaraha saksi nubuat, yén taun 607 SM téh panerapan anu leres, lain taun 605 SM. Taun 607 SM nandaan ahir opat ratus salapan puluh taun dina garis para raja, tapi ogé ngamimitian salah sahiji tina tilu gambaran utama ngeunaan tujuh puluh taun anu lumangsung dina éta garis. Taun 607 SM nandaan ahir tujuh puluh taun anu dimimitian ku pangbuangan Manasye dina taun 677 SM. Gambaran kahiji tina lambang opat ratus salapan puluh taun (ngagaduhan tilu saksi dina éta garis) réngsé pas di tempat salah sahiji tina tilu saksi ngeunaan tujuh puluh taun réngsé sarta saksi anu séjén ngeunaan tujuh puluh taun dimimitian. Struktur matematikna mere kasaksian ka taun 607 SM, sanajan aya pamadegan yén Daniel dicandak ka pangbuangan dina taun 605 SM.
Dina garis anu ngamuat hiji mangsa 490 taun anu patali jeung para raja ti 1097 SM nepi ka 607 SM, aya ogé 490 taun ti pangbakti Bait Suci Salomo nepi ka pangbakti Bait Suci sanggeus pangbuangan ku Zerubbabel dina 515 SM. Éta 490 taun téh ngawengku 420 taun ti pangbakti Salomo dina taun kasabelas pamaréntahanana, ditambah 70 taun nalika Bait Suci jadi suwung salila panangkaran, jadi jumlahna 490 taun. Kaputusan katilu ti Artaxerxes sumping 59 taun ti harita, dina 457 SM, sarta nandaan awal 490 taun anu “ditangtukeun” (dipotong tina nu leuwih panjang, Daniel 9:24) pikeun umat Allah, anu lekasan dina taun 34 dina pangbatuan ka Stefanus. Tangtu baé, aya loba deui kasaksian kronologis anu jero dina garis nubuat anu dimimitian ku murtad dasar, nyaéta nampik Allah jeung Roh Nubuat dina 1097 SM, sarta ditungtungan nalika Stefanus ningali Kristus nangtung di sisi katuhu Allah. Dina ieu kasaksian urang manggihan kabayang nubuat Yosia.
Kuring nyebutna “murtad dasar,” sabab awal garis éta nandakeun mangsa Israil nolak Allah jadi Raja, ku kahayang maranéhna boga raja duniawi, sahingga nandaan dasar karajaan manusa Israil. Kuring ogé nulis ieu pikeun roda Yosia, anu hartina “dasar Allah,” nyaéta lambang boh dasar boh murtad dasar umat Allah.
Nalika Salomo pupus sarta dua belas kaom kabagi jadi kalér jeung kidul, pangbakti Yéroboam kana sistem ibadah palsu ditegor ku nabi anu henteu nurut, sarta tegoran éta ngandung nubuat ngeunaan hiji raja nu bakal datang anu ngaranna Yosia. Dina murtad dasar Yéroboam jeung sapuluh kaom kalér, geus dinubuatkeun ngeunaan Yosia jeung kabangunanana anu ditandaan ku Paska Agung taun 622 SM. Kabangunan éta lumangsung ku sabab kapanggihna tulisan-tulisan Musa jeung ku dipedarana panghukuman ka umat Allah lantaran murtad maranéhna anu terus-terusan. Nalika kecap-kecap tina tulisan-tulisan Musa dibacakeun ka Raja Yosia, éta ngahasilkeun kabangunan panggedéna dina sajarah Perjanjian Heubeul. Nubuat ngeunaan bakal lahirna hiji budak anu ngaranna Yosia ogé ngandung panghukuman profétis kana murtad dasar anu ditujulkeun ku nabi anu henteu nurut ka Raja Yéroboam.
Kutuk Musa, sakumaha disebut ku Daniel, nyaéta “tujuh kali” dina Imamat dua puluh genep, sarta éta jadi panemuan dasar William Miller, anu mangrupa lambang bebeneran-bebeneran dasar Adventisme. Panguatan pesen Miller dina 11 Agustus 1840 kajadian ngaliwatan pagawéan “Yosia” Litch dina 1838 jeung 1840. Dina 1863 éta dasar-dasar disisihkeun, sarta “tujuh kali” jadi lambang lain ngan ukur bebeneran-bebeneran dasar kaum Millerite Filadelfia, tapi ogé lambang pemberontakan Millerisme Laodikea ngalawan dasar-dasar éta. Sajarah kaum Millerite malaikat kahiji jeung kadua ngandung perlambangan “Yosia,” anu baris diulang nepi ka sakabéh hurupna dina sajarah saratus opat puluh opat rébu. Roda Yosia ngalegaan ka tukang nepi ka praktek sihir raja Saul, tuluy terus nepi ka dimuntahkeunana gareja Masehi Advent Poé Katujuh Laodikea dina hukum Minggu. Roda Yosia dina Yehezkiel ayeuna keur dina prosés dibuka segelna minangka puncak tina pemeteraian saratus opat puluh opat rébu.
Urang baris neraskeun ieu perkara dina artikel salajengna.