Kuring geus nyokot tina hiji petikan dina Testimonies anu nyadiakeun rupa-rupa jalur bebeneran patali jeung pangalaman Ezekiel, Yesaya, jeung Yohanes di jero Bait Suci. Yohanes malik pikeun ningali hiji sora di tukangeunana dina Wahyu pasal hiji.
Kami aya dina Roh dina poe Gusti, sarta ngadangu di tukangeun kuring hiji sora anu tarik, kawas sora tarompet, saur-Na, Kami teh Alfa jeung Omega, anu pangheulana jeung anu pangpandeurina; jeung, Naon anu ku maneh ditingali, tuliskeun dina hiji kitab, tuluy kirimkeun ka tujuh jamaah anu aya di Asia; ka Epesus, jeung ka Smirna, jeung ka Pergamus, jeung ka Tiatira, jeung ka Sardis, jeung ka Piladélpia, jeung ka Laodikia. Tuluy kuring malik pikeun nenjo sora anu geus nyarios ka kuring. Jeung sanggeus malik, kuring ningali tujuh kandél emas. Wahyu 1:10–12.
Ti pulo Patmos lajeng ka Bait Allah sawarga, tempat Yohanes ningali paningal ngeunaan Kristus anu ku Sister White dipedar ka urang, éta téh paningal anu sarua jeung anu ku Daniel katingali dina pasal kasapuluh tina kitabna.
“‘Dina mangsa harita, kuring Daniel keur nalangsa salila tilu minggu pinuh. Kuring henteu dahar roti anu ngeunah, henteu aya daging atawa anggur anu asup kana sungut kuring, jeung kuring teu nginumus diri pisan.... Tuluy kuring ngangkat panon, sarta ningali, jeung behold, aya hiji lalaki tangtu maké lawon linen, cangkéngna dikabeungkeut ku emas murni ti Uphaz. Awakna ogé kawas batu beryl, beungeutna siga penampakan kilat, panonna kawas lampu seuneu, panangan jeung sukuna warnana kawas tambaga anu digosok nepi ka ngagenclang, sarta sora kecap-kecapna kawas sora jalma rea’ (Daniel 10:2–6).”
“Pedaran ieu sarua jeung anu dipasihkeun ku Yohanes nalika Kristus dinyatakeun ka anjeunna di Pulo Patmos. Henteu kirang ti Putra Allah sorangan anu nembongan ka Daniél. Gusti urang sumping babarengan jeung utusan sawarga séjén pikeun ngajar Daniél naon anu bakal kajadian dina poé-poé panungtungan.” Sanctified Life, 49.
Salapan ayat anu mimiti ngajelaskeun kumaha Wahyu Yesus Kristus dibuka segelna teu lila saméméh lekasanana mangsa pangasihan pikeun umat manusa. Wahyu éta dipasihkeun ku Allah ka Yesus, tuluy ku Yesus dipasihkeun ka Gabriel, sarta ku Gabriel dipasihkeun ka Yohanes, dibarengan ku amanat sangkan Yohanes ngirimkeun éta talatah ka tujuh jamaah. Yesaya nampi panugasan pikeun ngalakukeun hal anu sarua dina bab genep, sarta Yeheskel nampi amanat anu sarua dina bab dua jeung tilu. Yohanes keur jadi tahanan nalika nampi panugasanana; Yeheskel jeung Daniel jadi tawanan di Babul, sarta Yesaya hirup dina jaman Ahas, raja Yuda anu jahat.
“Aya roda-roda di jero roda dina susunan anu kacida pajeulitna nepi ka dina tetempoan kahiji sigana ka Yehezkiel éta sadayana aya dina kaayaan kacau. Tapi nalika éta roda-roda gerak, gerakna kalayan katepatan anu endah tur dina kasaluyuan anu sampurna. Makhluk-makhluk sawarga nu ngagerakkeun roda-roda éta, sarta, luhureun sagalana, dina tahta safir anu mulya, aya Anu Langgeng; ari ngurilingan tahta éta aya katumbiri nu ngurilingan, lambang kurnia jeung kanyaah. Kakeueum ku kamulyaan anu matak ngageterkeun tina éta panénjoan, Yehezkiel sujud nyanghareup ka taneuh, nalika aya sora nu maréntahkeun anjeunna supaya gugah sarta ngadéngé pangandika Gusti. Tuluy dipasrahkeun ka anjeunna hiji amanat pangéling-éling pikeun Israil.” Testimonies, 751.
Sarta kuring ngadangu sora Gusti, saur-Na, Saha anu ku Kami rek diutus, jeung saha anu rék indit pikeun Kami? Tuluy saur kuring, Ieu abdi; utus abdi. Yesaya 6:8.
“Visi ieu dipasihkeun ka Yehezkiel dina hiji mangsa nalika pikiranana pinuh ku rasa hariwang nu poék. Anjeunna ningali tanah karuhunna ngagoler taringgul...”
“Kitu deui, nalika Allah bade muka ka Yohanes anu dipikaasih sajarah garéja pikeun mangsa-mangsa anu bakal datang, Anjeunna maparin ka anjeunna jaminan ngeunaan kaprihatinan jeung pangaping Jurusalamet ka umat-Na ku nembongkeun ka anjeunna ‘Saurang anu siga ka Putra manusa,’ keur leumpang di antara kaki lilin-kaki lilin, anu ngalambangkeun tujuh garéja. …”
“Palajaran ieu kanggo mangpaat urang. Urang kedah nangtungkeun iman urang ka Allah, sabab pas di payuneun urang aya mangsa anu bakal nguji jiwa manusa. …”
“Urang keur nangtung dina bangbarung kajadian-kajadian anu agung tur khidmat. Nubuat keur gancang kanyataan. Gusti parantos caket pisan. Moal lami deui bakal kabuka di payuneun urang hiji mangsa anu pinuh ku kapentingan anu ngageugeuh pikeun sakumna nu hirup. Pasalia-pasalia jaman baheula bakal dihudangkeun deui; pasalia-pasalia anyar bakal mucunghul. Adegan-adegan anu bakal lumangsung di dunya urang can kungsi kabayang ku saha-saha ogé. Sétan keur digawe ngaliwatan agénsi-agénsi manusa. Jalma-jalma anu keur narékahan ngarobah Konstitusi jeung mastikeun hiji hukum anu maksa pangreureuhan poé Minggu, saeutik pisan nyaraho kumaha bakal jadi hasilna. Hiji krisis parantos pas di hareupeun urang.
“Tapi para abdi Allah henteu meunang ngandelkeun diri sorangan dina kaayaan darurat anu ageng ieu. Dina titingalian anu dipaparinkeun ka Yesaya, ka Yehezkiel, jeung ka Yohanes urang ningali kumaha raketna sawarga patalina jeung kajadian-kajadian anu lumangsung di bumi jeung sakumaha gedéna pangaping Allah ka jalma-jalma anu satia ka Mantenna. Dunya henteu tanpa pamingpin. Program kajadian-kajadian anu bakal datang aya dina panangan Gusti. Kaagungan sawarga nyepeng takdir bangsa-bangsa, kitu deui urusan garéja-Na, dina pangawasan-Na sorangan. …”
“Dina paningal Yéhezkiél, Allah kagungan panangan-Na handapeun jangjang para karub. Ieu dimaksudkeun pikeun ngajarkeun ka para abdi-Na yén kakuatan ilahi anu maparin maranéhna kasuksésan. Anjeunna bakal damel babarengan jeung maranéhna lamun maranéhna miceun kajahatan sarta jadi murni dina hate jeung hirup.”
“Caang nu caang nu ngalanglang di antara mahluk-mahluk hirup kalayan gancangna siga kilat, ngalambangkeun gancangna padamelan ieu ahirna baris maju nepi ka rengsé. …”
“Dulur-dulur, ayeuna lain waktuna pikeun ngungun jeung putus harepan, lain waktuna pikeun nyerah kana karaguan jeung teu percaya. Kristus ayeuna lain Juru Salamet anu aya dina makam anyar Yusuf, katutup ku batu gedé sarta diségel ku segel Romawi; urang miboga Juru Salamet anu geus gugah tina pupusna. Anjeunna teh Raja, Gusti nu ngawasa sakumna tentara; Anjeunna linggih di antara kerubim; sarta di tengah pasalia pikir jeung kaributan bangsa-bangsa Anjeunna tetep ngajaga umat-Na. Anjeunna anu maréntah di sawarga teh Juru Salamet urang. Anjeunna ngukur unggal pangajaran. Anjeunna nenjo seuneu tungku anu kudu nguji unggal jiwa. Nalika benteng-benteng para raja bakal diruntuhkeun, nalika panah-panah amarah Allah bakal nembus kana hate musuh-musuh-Na, umat-Na bakal aman dina panangan-Na.” Testimonies, jilid 5, 752–754.
Opat saksi dina Kitab Suci méré kasaksian kana kanyataan yén amanat Wahyu Yesus Kristus dipaparinkeun ka jalma-jalma anu dilambangkeun ku pangalaman para nabi ieu di tempat suci. Nya nalika urang asup ka tempat suci di sawarga urang dipaparin amanat anu geus ditugaskeun ka urang pikeun diwawarkeun. “Seuneu tungku” anu nguji “unggal jiwa” téh nyaéta tungku dina Malaki bab tilu.
Tapi saha anu bisa tahan dina poe datangna-Na? jeung saha anu bakal tetep ngadeg nalika Anjeunna nembongan? sabab Anjeunna teh ibarat seuneu nu ngamurnikeun, jeung ibarat sabun tukang ngabodaskeun: Jeung Anjeunna bakal calik minangka nu ngamurnikeun jeung nyucikeun pérak: sarta Anjeunna bakal ngamurnikeun putra-putra Lewi, jeung nyaring maranehna saperti emas jeung pérak, sangkan maranehna bisa ngahaturkeun ka PANGERAN hiji kurban dina kayaktian. Tuluy kurban Yuda jeung Yerusalem bakal pikaresepeun ka PANGERAN, saperti dina poe-poe baheula, jeung saperti dina taun-taun anu kaliwat. Maleakhi 3:2–4.
Nu ngamurnikeun pérak nyaho yén lilana pérak aya dina tungku téh geus cukup lamun pérak éta geus sakitu murnina nepi ka ngeunteungkeun beungeut nu ngamurnikeunana. Kanyataan ngeunaan cara ngamurnikeun pérak dina jaman baheula ieu saluyu jeung kecap pagawéan kausatif “marah” anu katénjo ku Daniel dina bab sapuluh. Dina ahir jaman ieu, Gusti nuju nungtun umat-Na asup ka tempat suci pikeun nguji, ngamurnikeun, jeung ngabersihkeun para calon pikeun jadi bagian tina panji saratus opat puluh opat rébu. Dina mangsa ieu, “Anjeunna bakal damel babarengan jeung” urang “lamun” urang “daék ninggalkeun kajahatan sarta jadi murni dina haté jeung kahirupan.” Sabagian jalma, saperti dina Daniel sapuluh, kabur tina pangalaman éta, tapi jalma-jalma anu dilambangkeun ku Daniel, anu enya-enya ningali titingalian eunteung anu agung ngeunaan wahyu Yesus Kristus, biwirna bakal ditoél ku ruhak tina altar, sakumaha anu digambarkeun ku Yesaya, sarta bakal dimurnikeun jeung disiapkeun pikeun nepikeun hiji amanat boh ka garéja anu murtad boh saterusna ka dunya.
Amanat ieu ditepikeun ka jiwa-jiwa anu satia di tempat suci. Imamat dua puluh tilu, lamun disaluyukeun jeung mangsa Pentakosta, dirarancang pikeun ngagambarkeun Peti Perjangjian di Tempat Mahasuci. Ku iman, susunan amanat-amanat dina éta pasal nuduhkeun tilu tanda panuduh dina sajarah suci, anu di jerona ujian dina tungku téh kalaksanakeun. Ngandung harti ilahi anu jero—susunan nubuat dina pasal dua puluh tilu ngamungkinkeun jalma anu neuleuman nubuat pikeun nangtukeun posisi Yéheskél dina ayat hiji pasal hiji.
Dina taun katilu puluh, dina bulan kaopat, dina poé kalima bulan éta, nalika kuring aya di antara para tawanan di sisi walungan Kebar, langit muka, sarta kuring ningali titingalian ti Allah. Dina poé kalima bulan éta, nyaéta taun kalima pangbuangan Raja Yoyakhin. Yehezkiel 1:1, 2.
Salaku imam dina mangsa panyegelan saratus opat puluh opat rebu, Ezekiel aya dina taun katilu puluh tina siklus Yobel anu ka tujuh belas, lima taun saméméh pengepungan katilu tina tilu kali pengepungan Yerusalem ku Nebukadnezar dina taun 587 SM. Taun katilu puluh dina ayat éta téh tilu puluh taun sanggeus kabangkitan rohani panggedéna dina sajarah Perjanjian Heubeul, sarta éta lumangsung dina poé kalima taun kalima, ku kituna nempatkeun angka lima kana kasaksian Ezekiel. Dina dua ayat bubuka éta urang manggihan yén angka tilu puluh dicirian sakali sarta angka lima disebatkeun tilu kali. Dina struktur Imamat dua puluh tilu anu sajajar jeung usum Pentakosta, ujian kadua anu dilambangkeun ku tilu puluh ngahontal ka pesta tarompet, tuluy lima poé ka kanaékan Kristus, tuluy lima poé ka poé panebusan, tuluy lima poé ka waymark anu ngawakilan boh hujan mimiti (Pentakosta) boh hujan ahir (Pondok Daun). Struktur éta nembongkeun tilu puluh, tuluy tilu léngkah anu masing-masing lima. Ezekiel aya di Bait Allah jeung struktur Imamat dua puluh tilu téh nyaéta Peti Perjangjian.
Sajarah nyaksian kana kanyataan yén dina waktos éta Ezekiel aya lima taun saméméh hiji pangepungan simbolis anu tungtungna ngalambangkeun hukum Minggu anu enggal sumping, sakumaha diwakilan ku karuksakan Yerusalem. Angka “lima” mangrupa unsur utama dina rarancang Imamat dua puluh tilu, kitu deui angka tilu puluh.
Dina artikel-artikel ieu geus ditémbongkeun yén nalika dua puluh dua ayat munggaran dina éta bab disajajarkeun jeung dua puluh dua ayat pamungkas, tuluy éta dua jajaran anu masing-masing diwangun ku dua puluh dua ayat téh babarengan disajajarkeun jeung mangsa Pentakosta, prosés pangujian tilu léngkah, anu mangrupa seuneu tungku Malaki, kagambarkeun kalawan écés. Éta tilu léngkah miboga alfa jeung oméga dina léngkah kahiji jeung katilu, anu diwangun ku runtuyan opat tetengger jalan anu ngalambangkeun hiji léngkah.
Paska, dituturkeun ku pésta roti teu diragi, dituturkeun ku panawaran buah kahiji tina gandum sa'ir, tuluy ‘lima’ poé nepi ka ahir pésta roti teu diragi. Éta opat pananda jalan ngawangun ujian kahiji, jeung Isa salawasna ngagambarkeun ahir ku mimiti, sarta ujian katilu ogé diwangun ku opat pananda jalan. Pésta tarompet, tuluy pangangkatan Kristus dituturkeun ku poé panebusan, tuluy lima poé sanggeusna datangna boh Pentakosta boh Pondok Daun. Pentakosta téh lambang hujan awal, sarta Pondok Daun téh lambang hujan ahir. Dina modél Imamat dua puluh tilu, boh Pentakosta boh Pondok Daun sajajar.
Ku sabab kitu, maranéh, eh anak-anak Sion, kudu bagja sarta suka cita dina PANGERAN Allah maranéh; sabab Anjeunna geus maparin ka maranéh hujan nu kahiji kalayan sajadarna, sarta Anjeunna bakal nurunkeun keur maranéh hujan, nya éta hujan nu kahiji jeung hujan nu panungtung, dina bulan kahiji. Yoel 2:23.
Prosés panungtung pangujian jeung pamurnian dimimitian dina 31 Désémber 2023. Ujian kahiji nyaéta ujian pondasi anu dilambangkeun ku pasulayan ngeunaan “para perampok umat anjeun” anu mecah golongan anu saméméhna geus diuji ku kuciwa tanggal 18 Juli 2020.
“Dina sajarah jeung nubuat, Firman Allah ngagambarkeun papacangan anu lila kénéh lumangsung antara bebeneran jeung kasalahan. Papacangan éta can réngsé, masih kénéh lumangsung. Hal-hal anu geus kungsi aya bakal kajadian deui. Pasualan-pasualan baheula bakal dihirupkeun deui, sarta tiori-tiori anyar bakal terus muncul. Tapi umat Allah, anu dina kapercayaan maranéhna jeung dina kacumponan nubuat geus nyekel peran dina ngumumkeun amanat malaikat kahiji, kadua, jeung katilu, nyaho di mana maranéhna nangtung. Maranéhna boga pangalaman anu leuwih mulya batan emas murni. Maranéhna kudu nangtung pageuh saperti batu cadas, nahan awal kayakinan maranéhna kalayan teguh nepi ka ahir.” Manuscript Releases, jilid 1, 47.
Dina Imamat pasal ka dua puluh tilu, ujian anu kahiji dilambangkeun ku gabungan nubuat tina tilu, tuluy lima poé sanggeusna ku ahir roti anu teu diragi. Paska nyaéta poé kahiji, pesta roti anu teu diragi nyaéta poé kadua, jeung kurban buah cikal nyaéta poé katilu. Lima poé sanggeusna, pesta roti anu teu diragi réngsé. Wangun nubuat tina ujian kahiji tina tilu ujian téh ogé dilambangkeun dina ujian katilu jeung panungtungan. Dina waymark katilu éta, anu diwangun ku tilu waymark dituturkeun ku hiji, pesta tarompet nyaéta poé kahiji, sarta lima poé sanggeusna nyaéta kenaikan Kristus, tuluy poé panebusan nuturkeun lima poé sanggeusna, tuluy lima poé deui sanggeusna boh Pentakosta boh pesta Kemah Suci nandaan hukum Minggu anu baris geura datang, anu dilambangkeun dina kitab Ezekiel minangka karuksakan Yerusalem.
Antara ahir Pésta Roti Teu Diragian jeung Pésta Tarompét, aya tilu puluh poé anu lain ngan ukur ngagambarkeun lambang saurang imam, tapi ogé ujian kadua tina tilu ujian anu digambarkeun dina ilustrasi Ilahi.
Pangbaptisan Kristus ngagambarkeun tilu tetengger, nyaéta Paska, Roti Teu Diragian, jeung Hasil Munggaran, sabab tilu tetengger éta ngalambangkeun pupusna, dikurebkeunana, jeung gugahna deui Kristus. Sanggeus tilu léngkah éta, aya sela waktu lima poé nepi ka léngkah kaopat, anu dilambangkeun ku pungkasan perayaan Roti Teu Diragian. Pangbaptisan éta mintonkeun tilu léngkah éta dina hiji waktu anu sakeudeung nalika Yohanes ngabaptis Mésiasna. Dina perayaan-perayaan usum semi, tilu léngkah éta masing-masing dipisahkeun ku sela sapoé, ari dina perayaan-perayaan usum gugur, tilu léngkah éta dipisahkeun ku sela lima poé.
Nalika urang nerapkeun ujian kahiji tina pésta-pésta usum semi minangka gabungan tilu tetengger anu dituturkeun ku hiji tetengger lima poé ti harita, tuluy nerapkeun pésta-pésta usum gugur minangka tilu tetengger anu dituturkeun ku hiji tetengger lima poé ti harita, kabentuk hiji struktur nubuat anu diwangun ku hiji tetengger alfa anu ngawengku tilu, dituturkeun ku lima poé, anu saterusna dituturkeun ku tilu puluh poé, sarta ujian katilu tina pésta-pésta usum gugur minangka hiji tetengger anu ngawengku tilu, dituturkeun ku lima poé—struktur éta ngagambarkeun yén ujian kahiji ngawengku waktu lima poé sakabéhna, dituturkeun ku ujian kadua anu lilana tilu puluh poé, nepi ka tetengger katilu anu ngawengku lima poé. Lima ditambah tilu puluh ditambah lima nyaéta opat puluh (5 + 30 + 5 = 40).
Pangbaptisan Kristus langsung dituturkeun ku mangsa opat puluh poé anu dipungkas ku tilu ujian. Leuwih loba deui anu bisa katitén dina struktur Imamat pasal dua puluh tilu lamun dipatalikeun jeung mangsa Pentakosta, tapi dina tataran séjén éta pasal ngalambangkeun Peti Perjangjian di Tempat Mahasuci.
Perayaan-perayaan cinyusu jeung gugur dina Imamat dua puluh tilu ditempatkeun di tengah dua Sabat. Dua Sabat éta ngalambangkeun dua kerub panutup, sarta tanda-tanda jalan tina mangsa Pentakosta anu saluyu jeung Imamat dua puluh tilu ngalambangkeun Peti Perjangjian jeung dua kerub panutup. Yehezkiel dibawa asup ka tempat suci dina pasal hiji, sarta waktu anjeunna dibawa ka dinya, anjeunna aya dina lima poé saméméh pangepungan anu ngabalukarkeun karuksakan Yerusalem, anu ngalambangkeun hukum Minggu anu baris geura datang. Hukum Minggu éta dilambangkeun ku Pentakosta jeung Hari Raya Pondok Daun dina Imamat dua puluh tilu. Yehezkiel aya dina taun katilu puluh, sarta tilu puluh téh mangrupa mangsa tina ujian kadua tina tilu ujian anu ngawangun seuneu tungku dina Maleakhi tilu. Ujian kadua éta dilambangkeun ku tilu puluh poé, sakumaha Yehezkiel aya dina taun katilu puluh tina siklus Yobel ka tujuh belas anu dimimitian dina Paska Agung Yosia, sakumaha para ahli sajarah nyebutna. Yehezkiel aya lima taun saméméh pangepungan anu lumangsung dalapan belas bulan, sarta anjeunna aya di Bait Allah, anu mangrupa bagian tengah tina tilu ujian panungtungan anu ngamurnikeun jeung nyucikeun sésa umat.
Dina taun 592 SM, Yeheskel sacara gaib dijadikeun “pego” sarta ngan ukur nyarita lamun Allah muka sungutna. Kaayaan éta lumangsung nepi ka runtagna Yerusalem dina taun 586 SM. Allah geus ngajadikeun anjeunna nyarita nalika pangepungan dimimitian, dina poé nalika “nu dipikahayang ku” “panonna” pupus, tapi anjeunna henteu diidinan nyarita kalawan bébas nepi ka Yerusalem, “nu dipikahayang ku” “panon” Israel, runtag. Runtagna Yerusalem ngalambangkeun undang-undang poé Minggu anu moal lila deui bakal datang, sarta di dinya pisan ramana Yohanes Jurubaptis, saurang imam ti golongan kadalapan, dijadikeun pego nalika keur ngalalayanan di Bait Allah, tempat Yeheskel ogé dijadikeun pego salila kurang leuwih salapan bulan. Dina poé kadalapan sanggeus kalahiran Yohanes, nalika Yohanes keur disunatan, kakara ramana diidinan nyarita. Dua nabi dijadikeun pego nalika aya di tempat suci. Nabi katilu anu dijadikeun pego nalika ningali Kristus di tempat suci nyaéta Daniel. Dina bab sapuluh, Daniel aya di tempat suci, sarta pas anjeunna keur dirampa pikeun kadua kalina tina tilu kali rampaan, anjeunna dijadikeun pego. Dina titik tengah éta Daniel dijadikeun pego.
Jeung nalika anjeunna parantos ngucapkeun kecap-kecap kitu ka sim kuring, sim kuring ngalieurkeun beungeut ka taneuh, sarta jadi bisu. Jeung, behold, aya saurang anu sarua jeung rupa putra-putra manusa nyabak biwir sim kuring; tuluy sim kuring muka sungut, nyarita, sarta ngadawuh ka anjeunna anu nangtung di payuneun sim kuring, Nun junjunan abdi, ku lantaran tetempoan ieu kasangsaraan abdi parantos ngalimpudan ka abdi, sarta abdi henteu nyésakeun kakuatan nanaon. Daniel 10:15, 16.
Nyarios
Perlambang “nyarita” ditandaan dina mangsa undang-undang poé Minggu anu moal lila deui diberlakukeun, nalika Amérika Sarikat nyarita kawas naga, kalde Bileam nyarita, sarta titingalian Habakuk nyarita jeung henteu bohong. Tilu nabi bisu anu dijadikeun bisu nalika aya di jero tempat suci nyarita dina mangsa ancurna Yérusalém. Dina hal Jakaria, anjeunna nyarita pikeun negeskeun yén ngaran anyar putrana téh bener, sahingga ngalambangkeun urang Filadelfia anu dibéré ngaran anyar.
Anu meunang bakal ku Kami dijadikeun tihang di Bait Allah Kami, sarta anjeunna moal kaluar deui salalanggengna; jeung kana anjeunna ku Kami bakal dituliskeun ngaran Allah Kami, jeung ngaran kota Allah Kami, nya eta Yerusalem anyar, anu turun ti sawarga ti Allah Kami; jeung kana anjeunna ku Kami bakal dituliskeun ngaran Kami anu anyar. Wahyu 3:12.
Jakaria dipasihan hiji papan tulis pikeun nyerat nami anyar Yohanes.
Tuluy kajadian, dina poe kadalapan maranéhna datang pikeun nyunatan eta budak; sarta maranéhna nyebut anjeunna Sakaria, nurutkeun ngaran bapana. Tapi indungna ngawalon, pokna, Henteu kitu; sabab anjeunna kudu dingaranan Yohanes. Sarta maranéhna ngomong ka manehna, Teu aya saurang ogé di antara kulawargamaneh anu dingaranan ku ngaran ieu. Tuluy maranéhna mere tanda ka bapana, kumaha anjeunna hayang eta budak dingaranan. Sarta anjeunna menta papan tulis, tuluy nulis kieu, Ngaranna Yohanes. Sarta maranéhna sadaya héran. Jeung harita kénéh sungutna kabuka, létahna leupas, tuluy anjeunna nyarita sarta muji ka Allah. Lukas 1:59–64.
Ngaran anyar Yohanes saluyu jeung garéja Filadélfia, jeung ngaran Zakaria saluyu jeung Laodikia, sakumaha diwakilan ku teu percayana Zakaria kana pesen malaikat katilu. Sadaya nabi nyarita ngeunaan poé-poé panungtungan, jeung poé-poé panungtungan téh mangrupa sajarah malaikat katilu. Ku kituna, malaikat anu mawa éta pesen kudu jadi malaikat katilu. Zakaria nampik ngartos yén Gusti bakal ngaliwat garéja Advent Poé Katujuh Laodikia. Aya kénéh deui anu kudu diucapkeun ngeunaan pamulihan sora dina para nabi ieu, tapi urang baris neruskeun ngadeukeutan kana pamahaman ngeunaan garis kenabian Yosia.
Roda Yosia
Urang geus ngabahas siklus Yobel katujuh belas anu dimimitian dina Paska Yosia taun 622 SM, tapi galur Yosia téh dimimitian jauh saméméh taun 622 SM. Barontakna Israél anu nganteurkeun Saul kana tahta salaku raja Israél anu munggaran nandaan mangsa pamaréntahan Raja Saul salila opat puluh taun, anu diteruskeun ku mangsa pamaréntahan Raja Daud salila opat puluh taun, tuluy ku mangsa pamaréntahan Suléman salila opat puluh taun. Panolakan ka Allah anu kacida nganyenyeri haté Nabi Samuél éta lumangsung dina taun 1097 SM, sarta ngamimitian hiji galur pabarontakan anu sipatna nubuat, anu lekasan dina salib nalika urang Yahudi nyatakeun yén maranéhna henteu boga raja lian ti Kaisar.
Tapi maranéhna ngajerit, “Singkirkeun manéhna, singkirkeun manéhna, salibkeun manéhna.” Pilatus nyarios ka maranéhna, “Naha Kami kudu nyalibkeun Raja maranéh?” Para imam kapala ngawaler, “Kami teu boga raja salian ti Kaisar.” Yohanes 19:15.
Dina taun 1097, tilu raja bakal maréntah salila opat puluh taun masing-masing nepi ka pupusna Salomo dina 977 SM, dina waktu harita karajaan tuluy kabagi jadi kalér jeung kidul.
Tuluy maranéhna miharep hiji raja; tuluy Allah maparin ka maranéhna Saul anak Cis, saurang lalaki tina kaom Binyamin, salila opat puluh taun. Rasul 13:21.
Daud yuswana tiga puluh taun nalika anjeunna mimiti maréntah, sarta anjeunna maréntah salila opat puluh taun. Di Hebron anjeunna maréntah ka Yuda salila tujuh taun genep bulan; jeung di Yerusalem anjeunna maréntah tilu puluh tilu taun ka sakuliah Israil jeung Yuda. 2 Samuel 2:4, 5.
Pamaréntahan Suléman dimimitian dina taun 1017 SM; pondasi Bait Allah diteundeun dina taun kaopat pamaréntahan Suléman (1013 SM). Pangwangunanana lumangsung salila tujuh taun (1 Raja-raja 6:37–38), sarta Bait Allah réngsé dina bulan kadalapan taun kasabelas Suléman. Pangbaktianna sacara resmi lumangsung dina bulan katujuh (bulan Etanim), dina mangsa Hari Raya Pondok Daun (1 Raja-raja 8; 2 Babad 5–7), taun 1006 SM. Para raja, Bait Allah, jeung bangsa éta masing-masing kagambarkeun dina sajarah ku hiji mangsa opat ratus salapan puluh taun anu écés nandaan hiji mangsa profétis dina patalina boh jeung para raja, Bait Allah, atawa bangsa éta.
Daniel dibawa jadi tawanan dina taun 607 SM, sanajan seuseueurna ahli kronologi Alkitab netepkeun taun 605 SM. Catetan sajarah kudu saluyu jeung kasaksian nubuat, sarta simbolisme kajadian-kajadian anu sacara sajarah ditandaan dina garis sajarah anu dimimitian ku kahayang pikeun boga raja dina taun 1097 SM nungtut, dumasar kana sababaraha saksi nubuat, sangkan taun 607 SM ditetepkeun minangka panerapan anu leres, sanés taun 605 SM. Taun 607 SM nandaan ahir opat ratus salapan puluh taun dina garis raja-raja, tapi ogé ngamimitian salah sahiji tina tilu répréséntasi utama tujuh puluh taun anu aya dina garis éta. Taun 607 SM nandaan ahir tujuh puluh taun anu dimimitian ku ditawanna Manasseh dina taun 677 SM. Répréséntasi kahiji tina lambang opat ratus salapan puluh taun (miboga tilu saksi dina garis éta) ogé lekasan dina titik nalika salah sahiji tina tilu saksi tujuh puluh taun lekasan sarta saksi tujuh puluh taun anu séjén dimimitian. Struktur matematis éta méré kasaksian pikeun taun 607 SM, sanajan aya pamadegan yén Daniel dibawa jadi tawanan dina taun 605 SM.
Dina garis waktu anu ngawengku mangsa 490 taun anu patali jeung raja-raja ti taun 1097 SM nepi ka taun 607 SM, aya ogé mangsa 490 taun ti pangresmian Bait Allah Suleman nepi ka pangresmian Bait Allah pascapangbuangan ku Serubabel dina taun 515 SM. Éta mangsa 490 taun téh diwangun ku 420 taun ti pangresmian ku Suleman dina taun kasabelas pamaréntahanana, ditambah ku 70 taun mangsa Bait Allah suwung salila pangbuangan, anu jumlahna 490 taun. Katetepan katilu ti Artahsasta dikaluarkeun 59 taun ti harita, dina taun 457 SM, sarta nandaan mimiti mangsa 490 taun anu geus “ditangtukeun” (dipotong, Daniel 9:24) pikeun umat Gusti Allah, anu lekasan dina taun 34 nalika Stefanus dibalédogan ku batu. Tangtosna, aya seueur kasaksian kronologis séjén anu jero hartina dina garis nubuat anu dimimitian ku kamurtadan anu jadi tatapakan, nyaéta panolakan ka Gusti Allah jeung Roh Nubuat dina taun 1097 SM, sarta lekasan nalika Stefanus ningali Kristus ngadeg di tengeneun Gusti Allah. Dina ieu kasaksian, urang manggihan roda nubuat Yosia.
Kuring nyebutna “kamurtadan anu jadi tatapakan,” sabab awal garis éta nuduhkeun mangsa Israél nampik Allah salaku Raja lantaran maranéhna hayang boga raja kadunyaan, sahingga nandaan ngadegna monarki manusa di Israél. Kuring ogé nulis ieu, sabab roda Yosia, anu hartina “tatapakan Allah,” mangrupa lambang boh tatapakan umat Allah boh kamurtadan maranéhna anu jadi tatapakan.
Nalika Suleman pupus sarta dua belas kaom kabagi jadi beulah kalér jeung beulah kidul, pangresmian sistem ibadah palsu ku Yarobam ditegor ku nabi anu henteu taat, sarta tegoranana ngandung nubuat ngeunaan saurang raja anu bakal datang, anu ngaranna Yosia. Dina mangsa Yarobam jeung sapuluh kaom kalér ngalakukeun kamurtadan anu jadi tatapakan éta, geus ditepikeun nubuat ngeunaan Yosia jeung kabangunan rohanina anu dicirian ku Paska Agung taun 622 SM. Kabangunan rohani éta lumangsung lantaran kapanggihna tulisan-tulisan Musa jeung diumumkeunana hukuman ka umat Allah lantaran kamurtadan maranéhna anu terus-terusan. Nalika kecap-kecap tina tulisan-tulisan Musa dibacakeun ka Raja Yosia, éta ngahasilkeun kabangunan rohani anu pangageungna dina sajarah Perjangjian Heubeul. Nubuat ngeunaan hiji murangkalih anu engké bakal lahir sarta dingaranan Yosia éta ogé ngandung panghukuman anu sipatna nubuat kana kamurtadan anu jadi tatapakan éta, anu ditepikeun ka Raja Yarobam ku nabi anu henteu taat éta.
Supata Musa, sakumaha Daniel nyebutna, nyaéta “tujuh kali” dina Imamat pasal dua puluh genep, sarta éta jadi pamanggihan dasar William Miller, anu mangrupa lambang bebeneran-bebeneran dasar Adventisme. Dikuatkeunana warta Miller dina tanggal 11 Agustus 1840 téh lumangsung ngaliwatan karya “Josiah” Litch dina taun 1838 jeung 1840. Dina taun 1863, dasar-dasar éta disingkirkeun, sarta “tujuh kali” jadi lambang lain ukur bebeneran-bebeneran dasar kaum Millerit Filadelfia, tapi ogé lambang pambarontakan Millerisme Laodikea ngalawan dasar-dasar éta. Sajarah kaum Millerit malaikat kahiji jeung kadua ngandung simbolisme “Josiah” anu baris kaulang deui kalawan persis nepi ka unggal rincina dina sajarah kaum saratus opat puluh opat rébu. Roda Josiah ngambah ka mangsa tukang nepi ka élmu sihir Raja Saul, tuluy terus nepi ka diutahkeunana garéja Advent Poé Katujuh Laodikea nalika undang-undang poé Minggu dilarapkeun. Roda Josiah dina kitab Yeheskiel ayeuna aya dina prosés dibuka segelna minangka puncak panyegelan kaum saratus opat puluh opat rébu.
Urang baris neraskeun ieu perkara dina artikel salajengna.