Artikel saméméhna ditungtungan ku paragraf anu nyebut kieu, “Pernikahan perjangjian taun 313 ngawakilan pernikahan perjangjian panungtungan kakawasaan kapapaan jeung Amérika Sarikat—raja pangutamana tina sapuluh raja dina Wahyu tujuh belas; hiji kakawasaan dua tanduk anu ditipikeun ku kakawasaan dua tanduk Perancis. Sajarah anu dimimitian ku Clovis dina taun 496 sarta ahirna ngarah kana dekrit Justinian dina taun 533 jeung penobatan kapapaan dina taun 538, ngawakilan sajarah ti taun 1989 nepi ka hukum Minggu.”

Ronald Reagan digambarkeun sacara tipologis ku Clovis dina taun 496, sarta Donald Trump digambarkeun sacara tipologis ku Justinian dina taun 533. Dékrit Justinian dikaluarkeun lima taun saméméh kapapaan naék kana tahta dina taun 538, sarta Édik Milan dikaluarkeun dalapan taun saméméh undang-undang poé Minggu anu munggaran dina taun 321. Boh dékrit boh édik éta sajajar minangka tanda panunjuk anu miheulaan undang-undang poé Minggu.

Reagan

Dina tanggal 20 Séptémber 1870, pasukan Italia ngarebut Roma. Nagara-nagara Kapausan henteu deui aya salaku nagara téritorial, sarta Paus Pius IX jadi “tahanan di Vatikan.” Ku lantaran henteu aya deui wewengkon kapausan anu diaku minangka nagara daulat, Amérika Sarikat (saperti réa nagara séjénna) henteu deui ngajaga hubungan diplomatik resmi jeung Paus salaku pangawasa kadunyaan. Dina Oktober 1951, Présidén Harry S. Truman nyalonkeun Jéndral Mark W. Clark minangka Duta Besar Amérika Sarikat pikeun Vatikan. Panolakan anu kuat geuwat muncul ti réa garéja jeung organisasi Protestan, anu ngébréhkeun pamadegan yén éta pangangkatan téh ngalanggar pamisahan garéja jeung nagara. Dina Januari 1952, Jéndral Clark narik deui pencalonan dirina.

Dina tanggal 10 Januari 1984, Présidén Ronald Reagan sareng Paus Yohanes Paulus II sacara resmi sapuk pikeun ngadegkeun hubungan diplomatik pinuh antara Amérika Sarikat sareng Takhta Suci. Dina tanggal 9 April 1984, William A. Wilson (anu ti saméméhna geus ngajabat salaku wawakil pribadi Reagan) masrahkeun surat kapercayaanana sarta janten Duta Besar Amérika Sarikat munggaran pikeun Takhta Suci.

Dina jero tilu puluh tilu taun ti 1951 nepi ka 1984, pangalawan Protestanisme ngalawan Katolikisme laun-laun musna. “Panangan” anu ngadukung kapausan dina 496 ngaliwatan Clovis janten tipologi pikeun Reagan dina 1984 nepi ka 1989. Clovis ngagambarkeun dipiceunna agama (kapir) anu nahan kapausan sangkan teu naék deui kana kakawasaan, sarta ku taun 1984, pangalawan Protestanisme kana naékna kapausan geus dicabut. “Nu sapopoe” (kapir) geus dipiceun, sarta Paulus ngajelaskeun dipiceunna pangalawan kapir ka kapausan éta minangka hiji “murtad.”

Garéja simbolis anu ngalakukeun kompromi, anu dilambangkeun ku Konstantinus Agung jeung sajarah ti taun 313 nepi ka 538, ngagambarkeun hiji mangsa nalika hiji garéja ngalakukeun kompromi sarta murtad. Agama anu dilambangkeun ku ‘508’, anu saméméhna ngabendung ékspansi kakawasaan paus, jadi pralambang murtadna kaum Protestan di Amérika Sarikat. Reagan dilambangkeun ku Clovis. Dina taun 496 Clovis masrahkeun “kakawasaan”-na ka kapausan, sahingga jadi pralambang “aliansi anu henteu suci” anu kawujud dina mangsa Reagan. Clovis ogé ngalambangkeun dileungitkeunana “anu sapopoé” dina taun 508. Taun 508 jadi pralambang taun 1984.

“Campur baur antara paganisme jeung Kakristenan ieu nyababkeun mekarna ‘jalma dosa’ anu geus diramalkeun dina nubuat minangka nu ngalawan sarta ngangkat dirina saluhureun Allah. Éta sistem agama palsu anu raksasa téh mangrupakeun karya agung tina kakawasaan Sétan—hiji monumén tina usaha-usahana pikeun ngadudukeun dirina dina tahta supaya maréntah bumi nurutkeun kahayangna.” The Great Controversy, 50.

Dina hiji biantara dina taun 1983, Reagan kasohor nyebut Uni Soviét minangka hiji “kakaisaran jahat” sarta nganggap komunisme ateistis minangka ancaman moral jeung rohani anu jero pisan. Anjeunna jeung John Paul II ngawangun hiji kemitraan pribadi jeung pulitik anu raket dina ngalawan komunisme Soviét. Duanana ningali éta perjuangan dina istilah moral, malah nepi ka istilah providensial; Reagan sacara pribadi kungsi nyarita ngeunaan hiji “Rencana Ilahi” pikeun ngaruntuhkeun komunisme. Reagan boga minat kana panampakan Fatima (pangéling yén “Rusia bakal nyebarkeun kasasaran-kasasaranana”), sarta dua pamingpin éta ngabahas rasa pamadegan babarengan yén Allah geus nyalametkeun nyawa maranéhna (duanana salamet tina usaha pembunuhan dina taun 1981) pikeun hiji tujuan anu aya patalina jeung ngéléhkeun komunisme.

Murid-murid Al-Masih

Reagan digedékeun dina denominasi Disciples of Christ, anu para pangadegna sacara langsung ngajarkeun yén paus Katolik téh antikristus. Alexander Campbell, pamingpin anu pangpinunjulna dina mangsa awal garéja Disciples of Christ, sababaraha kali ngaidéntifikasi kapausan minangka antikristus. Dina debat-debat jeung tulisanana, anjeunna nepikeun argumén yén tanduk leutik dina Daniel 7, sato galak dina Wahyu 13, jeung manusa dosa dina 2 Tésalonika 2, kabéh ngarujuk ka para paus Roma. Anjeunna ngagunakeun idéntifikasi-idéntifikasi ieu dina debat-debat umum (kaasup dina debat jeung Uskup Katolik John B. Purcell dina taun 1837). Barton W. Stone nyebut pamaréntahan Paus minangka antikristus anu saéstuna jeung “manusa dosa.” Walter Scott (panginjil séjén dina mangsa awal éta gerakan) nulis yén manusa dosa, nyaéta Paus Roma, bakal muncul dina garéja Kristen sarta ngaluhurkeun dirina saluhureun Allah.

Ibuna Reagan, Nelle, nyaéta anggota anu taat dina denominasi Disciples of Christ sarta jadi sumber pangaruh kaagamaan anu utama pikeun Reagan dina mangsa leutikna. Reagan dibaptis di garéja Disciples of Christ di Dixon, Illinois, dina yuswa 11 taun sarta aktip di dinya nalika rumaja (kaasup ngajar di Sakola Minggu). Anjeunna kuliah di Eureka College, anu miboga afiliasi jeung Disciples of Christ.

“Jalma-jalma anu jadi bingung dina pamahaman maranéhna kana firman, anu teu hasil ningali harti antikristus, tangtu bakal nempatkeun dirina sorangan di pihak antikristus. Ayeuna geus teu aya deui waktu pikeun urang nyaluyukeun diri jeung dunya.” Kress Collection, 105.

Reagan dipralambangkeun ku Clovis sarta ogé ku kompromi Konstantinus Agung. Reagan ogé mangrupa présidén kahiji ti antara dalapan présidén pamungkas ti saprak mangsa ahir dina taun 1989. Salaku présidén kahiji ti antara dalapan présidén pamungkas, anjeunna mangrupa pralambang pikeun Donald Trump, anu, kawas Reagan, kacida bingungna ngeunaan tujuan-tujuan kapausan anu sabenerna sarta saha sabenerna kapausan téh.

Naha dua urang tiasa leumpang babarengan, iwal lamun maranéhna geus sapagodos? Amos 3:3.

Perkawinan dumasar kana perjangjian anu kagenep tur pamungkas dina Daniel pasal sabelas lumangsung dina sajarah anu dimimitian dina mangsa ahir dina taun 1989 sarta dipungkas dina sajarah Donald Trump.

“Dina gerakan-gerakan anu ayeuna keur lumangsung di Amérika Sarikat pikeun ngamankeun rojongan nagara ka lembaga-lembaga jeung kabiasaan-kabiasaan garéja, urang Protestan keur nuturkeun tapak léngkah kaum papis. Malah leuwih ti kitu, maranéhna keur muka lawang pikeun Kapapaan supaya meunang deui di Amérika Protestan kakawasaan pangluhurna anu geus leungit ti dirina di Dunya Heubeul.” The Great Controversy, 573.

Perjangjian perkawinan taun 313 jeung Maklumat Milan sajajar jeung sajarah taun 533, sarta dékrit Justinian taun 533 bakal dilaksanakeun deui ku hiji pamaréntahan anu ngaku Kristen, anu geus teu ngarti deui yén nyebut kakawasaan kapausan minangka hiji lembaga Kristen téh, sahadé-hadéna, mangrupa oksimoron, sarta sagoréng-goréngna, mangrupa kasasaran anu fatal.

Garéja jeung Nagara

Dina taun 457 SM, parentah katilu ti Artahsasta mulangkeun deui kadaulatan nasional boh pikeun kakawasaan pulitik boh pikeun kakawasaan agama.

Jeung maneh, Edras, nurutkeun hikmah Allah maneh anu aya dina leungeun maneh, angkat pangawasa-pangawasa jeung hakim-hakim, anu bakal ngahakiman sakumna rahayat anu aya di peuntaseun walungan, nya eta sakabeh anu nyaho kana hukum-hukum Allah maneh; jeung ajarkeun ka anu can nyahona. Jeung sing saha bae anu henteu ngalakonan hukum Allah maneh, jeung hukum raja, muga pangadilan dilaksanakeun kalayan gancang ka manehna, boh pikeun pati, atawa pikeun pangasingan, atawa pikeun ngarampas harta banda, atawa pikeun panjara. Ezra 7:25, 26.

Titah anu katilu méré wewenang pikeun ngalaksanakeun putusan pangadilan jeung hukuman boh nurutkeun hukum Allah boh nurutkeun hukum raja. Titah éta nandaan dimimitianana nubuat dua rébu tilu ratus taun anu lekasan dina tanggal 22 Oktober 1844, nalika Kristus ujug-ujug sumping ka Bait Suci-Na. Éta ogé nandaan dimimitianana nubuat dua ratus lima puluh taun anu lekasan dina taun 207 SM, dina sajarah antara patempuran Raphia dina taun 217 SM jeung patempuran Panium dina taun 200 SM. Pamulihan kadaulatan sipil jeung kaagamaan dina taun 457 SM nuduhkeun hiji alfa ganda anu miboga dua kacumponan oméga. Duanana kacumponan oméga éta ngalambangkeun panto anu katutup: anu hiji pikeun tanduk Protéstan jeung anu séjénna pikeun tanduk Républikan.

Ramalan anu kahiji salila dua rébu tilu ratus taun ngagambarkeun hukum-hukum Allah, jeung ramalan dua ratus lima puluh taun ngagambarkeun hukum-hukum raja. Dua ramalan éta nangtukeun tanduk Protestanisme jeung tanduk Republikianisme dina sato bumi tina Wahyu tilu welas. Tanduk Republikian tina sato bumi éta ditempatkeun ka tengah-tengah ayat sabelas nepi ka genep welas tina Daniel sabelas. Mangsa tujuh welas taun antara Raphia jeung Panium dipapatkeun ku hiji tanduk tina ramalan rangkep tina parentah katilu dina taun 457 SM. Ramalan anu dua rupa éta nangtukeun boh pangadilan umat perjangjian pamungkas boh ogé pangadilan bangsa tempat umat perjangjian éta manggihan akar maranéhna.

Jeung Anjeunna ngandika ka Abram, “Nyaho kalayan pasti yén turunan maneh bakal jadi urang asing di hiji tanah anu lain milik maranéhna, sarta maranéhna bakal ngawula ka urang dinya; jeung maranéhna bakal ditindes salila opat ratus taun; sarta ka bangsa anu ku maranéhna bakal diladénan éta, Kami bakal ngahakiman; jeung sanggeus éta maranéhna bakal kaluar kalayan banda anu loba.” Kajadian 15:13, 14.

Dina Kitab Yehezkiel, tanggal 22 Oktober 1844 dilambangkeun ku tanggal 22 Oktober 573 SM. Tanggal anu hiji nuduhkeun mimiti pangadilan panalungtikan, sedengkeun tanggal anu séjén nuduhkeun ditiupna tarompét Yobel boh dina mimiti boh dina ahir prosés pangadilan. Duanana tanggal téh saluyu, sarta duanana nuduhkeun hiji panto anu geus ditutup. Taun 1844 ngalambangkeun ditutupna panto tempat suci, nalika Kristus ngalih ka Tempat Maha Suci. Taun 573 SM nuduhkeun tamatna mangsa pacobaan pikeun umat manusa, nalika para budak dosa anu geus ditebus dipaparin kabébasan sarta bumi anyar pikeun dicicingan.

Jeung lamun manéhna teu ditebus dina taun-taun éta, mangka dina taun Yobel manéhna kudu dibébaskeun, boh manéhna boh anak-anakna babarengan jeung manéhna. Sabab ka Kami urang Israil téh abdi-abdi; maranéhna téh abdi-abdi Kami, anu ku Kami geus dikaluarkeun ti tanah Mesir: Kami téh PANGERAN Allah maranéh. Imamat 25:54, 55.

Kadua tanggal 22 Oktober éta ngalambangkeun panto anu katutup nalika undang-undang poé Minggu anu bakal geura datang diberlakukeun. Mangsa pacobaan anu dipasihkeun ka Adventisme dimimitian dina taun 1844 sarta bakal réngsé nalika undang-undang poé Minggu anu bakal geura datang diberlakukeun, sarta mangsa pacobaan anu dipasihkeun ka Amérika Serikat ogé bakal réngsé nalika undang-undang poé Minggu anu bakal geura datang diberlakukeun. Kadua ahir mangsa éta saluyu jeung dua saksi tanggal 22 Oktober, nyaéta 2.300 taun jeung dua ratus lima puluh taun.

Mangsa dua ratus lima puluh taun anu lekasan dina sajarah antara Raphia jeung Panium ngabagi mangsa dua perang éta jadi dua wilangan simbolis, anu babarengan miboga harti hasna sorangan. Nyaéta sapuluh taun sanggeus Raphia, anu hartina wewengkon tapel wates, jeung tujuh taun saméméh Panium, anu mangrupa perang anu lumangsung di hiji dataran sarta réngsé dina hiji pangepungan. Sapuluh jeung tujuh minangka simbol ngaidéntifikasi kakawasaan naga dumasar kana sababaraha saksi. Taun 207 SM nempatkeun Trump, lambang sato galak ti bumi, di antara ayat sabelas jeung lima belas dina Daniel sabelas, keur tatahar sacara nubuat pikeun nyarita kawas naga, sakumaha digambarkeun ku gabungan wilangan sapuluh jeung wilangan tujuh.

Angka tujuh belas ogé miboga harti simbolis, sarta ngalegaan rentang sajarah ti Raphia nepi ka Panium, boh ka mangsa sanggeus Panium boh ka mangsa saméméh Raphia. Ptolemy IV Philopator maréntah minangka raja Mesir Ptolemaik ti taun 221 SM nepi ka taun 204 SM, sarta ngéléhkeun Antiochus Magnus di Raphia dina taun 217 SM. Ptolemy mimiti maréntah saméméh Raphia, sarta maréntah salila ‘tujuh belas’ taun. Angka tujuh belas ngalambangkeun hiji mangsa sajarah anu dimimitian saméméh Raphia sarta manjang ngalangkungan perang Panium jeung pangepungan Sidon nepi ka tutupna mangsa pacobaan umat manusa, sakumaha anu dilambangkeun ku taun 330. Nubuat dua ratus lima puluh taun pikeun mangsa garéja Smyrna dimimitian dina taun 64 sarta lekasan dina mangsa Édik Milan jeung perjangjian perkawinan taun 313.

Konstantinus Agung ngagambarkeun sajarah garéja Pergamos, sarta éta sajarah dimimitian dina taun 313 jeung lekasan dina taun 538. Mangsa ‘tujuh welas’ taun kahiji sanggeus réngséna nubuat dua ratus lima puluh taun dina taun 313 mibanda tilu patok sajarah. Taun 313 ditandaan ku Édik Milan; taun 321 ku undang-undang poé Minggu anu munggaran, sarta kabagina kakaisaran ditandaan dina taun 330. Taun 330 ngagambarkeun undang-undang poé Minggu anu pamungkas, anu nandaan ditutupna mangsa pacobaan pikeun manusa. Ku kituna, angka tujuh welas dimimitian saméméh Raphia sarta lekasan lila sanggeus kampanye militér Panium jeung Sidon. Ayat genep welas dina Daniel sawelas ngagambarkeun undang-undang poé Minggu di Amérika Sarikat.

Nubuat Smirna nuduhkeun tanda pangepungan anu mangrupa inti pisan tina amanat pangéling-ngéling Yeheskel. Pananda jalan anu miheulaan undang-undang poé Minggu, sakumaha digambarkeun ku dua ilustrasi ngeunaan ancurna Yérusalém, nyaéta pangepungan, tapi éta ogé mangrupa Édik Milan, anu ngamimitian kabentukna gambar sato galak.

Dina mangsa pangepungan bakal lumangsung hiji prosési perkawinan dumasar kana perjangjian. Ieu mangrupa fraktal tina prosési perkawinan anu dimimitian ku Reagan, sakumaha anu dilambangkeun sacara tipologis ku Clovis dina taun 496, tapi prosési pamungkas nuju kana perkawinan éta dimimitian dina mangsa pangepungan anu sajajar jeung dékrét Justinian taun 533, sarta jeung Édik Milan taun 313. Kadua tetengger éta miheulaan undang-undang poé Minggu. Taun 313 miheulaan undang-undang poé Minggu anu munggaran dina taun 321, sarta dékrét taun 533 miheulaan undang-undang poé Minggu dina Konsili Orleans katilu taun 538. Hiji wangun législasi bakal nyumponan ciri-ciri profétis boh tina dékrét Justinian boh tina Édik Milan, bari hiji wangun perkawinan simbolis dumasar kana perjangjian bakal ditetepkeun.

Nalika katetepan éta dikaluarkeun, geus kasép pikeun tatahar, sabab panto kasempetan geus ditutup pikeun tanduk Protestan, sakumaha pastina panto éta ditutup dina Paska munggaran di Mesir. Sanggeus éta, undang-undang poé Minggu, anu jadi tetengger salajengna, lain ngan ukur nunjukkeun yén arca sato galak geus kabentuk sagemblengna, tapi ogé yén tanda sato galak dilarapkeun sacara paksa. Undang-undang poé Minggu nandaan tungtung mangsa kasempetan pikeun tanduk Republikan, nyaéta sato galak ti bumi dina Wahyu tilu belas, sakumaha pastina Firaun jeung baladna tiwas di Laut Beureum sanggeus Paska.

Mangsa dua ratus lima puluh taun anu lekasan dina taun 207 SM ngaidentifikasi Donald Trump, sakumaha dilambangkeun ku Antiochus Magnus anu keur tatahar pikeun kampanye militér nu bakal datang, anu dimimitian di dataran Panium sarta dipungkas ku pangepungan Sidon. Sanggeus Patempuran Panium, panglima Ptolemaik, Scopas ti Aetolia, kabur ka kota Sidon babarengan jeung kira-kira 10.000 prajurit anu salamet. Antiochus ngudag anjeunna sarta ngalaksanakeun ‘pangepungan’ ka Sidon. Pamaréntah Ptolemaik di Alexandria ngirim pasukan bantuan, tapi pasukan éta gagal. Nyanghareupan kalaparan, Scopas nyerahkeun éta kota. Antiochus ngidinan Scopas miang; Scopas saterusna balik deui ka Mesir, sarta di dinya anjeunna ahirna dieksekusi dumasar kana tuduhan panghianatan jeung panggelapan. Pangepungan Sidon ngaréngsékeun panaklukan Coele-Syria ku Antiochus sanggeus Panium.

Nyi White ngécéskeun buku karangan Uriah Smith, Daniel and the Revelation, minangka “panulung Allah.” Dina kateranganana ngeunaan ayat opat welas jeung lima welas tina Daniel pasal sabelas, Smith ngécéskeun kampanye dua léngkah Antiochus.

“Pangajaran raja ngora Mesir dipasrahkeun ku Sénat Romawi ka M. Emilius Lepidus, anu tuluy nangtukeun Aristomenes, saurang menteri kolot jeung pinuh ku pangalaman ti karaton éta, jadi wali anjeunna. Kalakuan kahijina nya éta nyieun pancegahan ngalawan ancaman panyerangan ti dua raja anu ngahiji dina pakumpulan, Philip jeung Antiochus.

“Keur ieu tujuan anjeunna ngutus Scopas, saurang jenderal kawentar ti AEtolia, anu harita ngawula ka bangsa Mesir, ka nagara asalna pikeun ngumpulkeun bala bantuan pikeun pasukan. Sanggeus ngalengkepan hiji pasukan, anjeunna maju ka Palestina jeung Coele-Syria (sabab Antiochus keur kabeungkeut ku perang ngalawan Attalus di Asia Leutik), sarta nundukkeun sakumna Yudea kana kakawasaan Mesir.

“Ku kituna kaayaan-karajaan téh kabawa kana hiji posisi pikeun ngeusian ayat anu aya di payuneun urang. Sabab Antiochus, sanggeus eureun tina perangna ngalawan Attalus ku parentah urang Romawi, gancang nyokot léngkah-léngkah pikeun meunangkeun deui Paléstina jeung Coele-Syria tina leungeun urang Mesir. Scopas dikirim pikeun ngalawan anjeunna. Di deukeut sumber-sumber walungan Yordan, dua pasukan éta patepung. [Panium] Scopas éléh, diudag nepi ka Sidon, sarta di dinya dikepung pageuh. Tilu jenderal Mesir anu pangmampuhna, jeung pasukan-pasukan maranéhna anu panghadéna, dikirim pikeun ngabébaskeun éta kepungan, tapi taya hasilna. Ahirna Scopas, sanggeus papanggih, dina bayangan kalaparan anu kurus jeung teu kagenggem, hiji musuh anu teu sanggup dipalawanna, kapaksa nyerah dina sarat anu ngahina, nyaéta ngan ukur dibéré hirup wungkul; ku kituna anjeunna jeung sapuluh rébu urangna diidinan indit, dina kaayaan dilucuti jeung taranjang. Di dieu kajadian direbutna kota-kota anu pangkuatna ku raja kalér; sabab Sidon téh, boh dina letakna boh dina pertahananana, kaasup salah sahiji kota anu pangkuatna dina mangsa éta. Di dieu katempo kagagalan pakarang-pakarang ti kidul pikeun nahan, jeung kagagalan ogé jalma-jalma anu geus dipilih ku raja kidul; nyaéta Scopas jeung pasukan Aetolia-na.” Daniel and the Revelation, 257, 258.

Mangsa dua ratus lima puluh taun anu réngsé dina taun 207 SM ngaidéntifikasi Donald Trump. Nubuat dua ratus lima puluh taun anu réngsé dina taun 313, dibarengan ku perkawinan dumasar kana pajangjian antara wétan jeung kulon sarta Édik Milan, ngaidéntifikasi kabentukna gambar sato galak di Amérika Sarikat. Garéja Pergamos, anu dimimitian dina taun 313, ngalambangkeun sajarah nalika Kakristenan murtad lantaran kompromi jeung agama paganisme, saméméh kakawasaan kapausan naék tahta. Pergamos jeung taun 313 mangrupa pralambang tina kompromi anu dilambangkeun ku kabentukna gambar sato galak di Amérika Sarikat. Éta ngalambangkeun kompromi antara Kakristenan jeung Roma kapausan, lantaran agama Katolik téh teu leuwih teu kurang ti paganisme anu nyamur jadi hiji lembaga Kristen. Nubuat dua ratus lima puluh taun anu dimimitian dina taun 1776 sarta réngsé dina taun ieu ogé nyoko kana Amérika Sarikat. Ku kituna, katiluna nubuat dua ratus lima puluh taun téh masing-masing nyoko kana hiji aspék nubuat tina sato galak ti bumi dina Wahyu tilu belas, sarta katiluna réngsé dina galur-galur nubuat anu dilambangkeun ku angka tujuh belas.

Hukum Minggu téh mangrupa waktu nalika Amérika Sarikat nyarita saperti naga, sarta nyarita-na hiji bangsa téh nyaéta lampah panguasa législatif jeung yudisialna.

“‘Nyarita’-na hiji bangsa téh nya éta lampah para panguasa législatif jeung yudisialna.” The Great Controversy, 442.

Trump henteu nyekel kakawasaan yudisial atawa législatif, ku kituna undang-undang poé Minggu anu bakal geura-giru medal téh ditetepkeun ku Kongrés. Sanajan kitu, unggal tindakan anu méré pangrojong ka kakawasaan kapausan mangrupa pralambang undang-undang poé Minggu. Dékrét taun 533 jeung maklumat taun 313 nuduhkeun awal mangsa nalika arca sato galak dibentuk. Tungtungna nyaéta undang-undang poé Minggu anu bakal geura-giru medal, sarta Yesus salawasna ngagambarkeun ahir ku awal, ku kituna tindakan Trump ngaliwatan paréntah éksekutif anu bakal méré “konsési” naon waé ka antikristus dina nubuat Alkitab bakal ngalambangkeun alfa tina gerakan anu kakara lekasan dina oméga, nalika Amérika Sarikat “bakal sakitu jauhna ngingkaran prinsip-prinsip pamaréntahanana nepi ka netepkeun hiji undang-undang poé Minggu.”

“Loba pisan, komo deui ti antara jalma-jalma anu milu dina gerakan ieu pikeun maksa pangajen poé Minggu, anu dipaburencay ku kabutaan kana hasil-hasil anu baris nuturkeun tina lampah ieu. Maranéhna teu ningali yén sabenerna maranéhna keur nyerang langsung kana kabébasan agama. Loba pisan anu can kungsi ngartos kana tuntutan Sabat Alkitab jeung kana dasar palsu anu jadi tumpuan lembaga poé Minggu. Sagala gerakan anu ngadukung panerapan agama saenyana téh hiji kalakuan ngalah ka kapausan, anu salila mangabad-abad kalayan tetep geus merangan kabébasan nurani. Pangajén poé Minggu ngahutang ayana salaku lembaga anu disebut Kristen ka ‘rusiah kajahatan;’ jeung paksaan pikeun ngajalankeunana bakal jadi pangakuan anu nyata kana prinsip-prinsip anu jadi batu penjuru Romanisme. Lamun bangsa urang nepi ka kitu mungkir kana prinsip-prinsip pamaréntahanana nepi ka netepkeun hiji undang-undang poé Minggu, Protestantisme dina lampah ieu bakal gandeng leungeun jeung kapapaan; ieu moal lain iwal ti méré kahirupan ka kazaliman anu geus lila pisan bari kacida hayangna ngawas-ngawas kasempetan pikeun ngaguluyur deui kana despotisme anu aktip.” Testimonies, jilid 5, 711.

Sakur “gerakan anu ngadukung panerapan hukum agama saéstuna mangrupa hiji kalakuan pasrah ka kapapaan,” sarta gerakan-gerakan éta lumangsung sateuacan hukum Minggu anu geura datang.

“Kaputusan anu maksa ibadah ka poé ieu kudu disebarkeun ka sakuliah dunya. Dina tingkat anu kawates, éta geus mimiti disebarkeun. Di sababaraha tempat kakawasaan sipil keur nyarita ku sora naga, sakumaha raja kapir nyarita ka para tawanan Ibrani.” Signs of the Times, 6 Méi 1897.

Urang baris nuluykeun ieu perkara dina artikel salajengna.