Kami nuju ngarekam bebeneran-bebeneran anu ayeuna keur dibuka segelna ku Singa ti kaom Yuda. Kami nuju nyaluyukeun bebeneran-bebeneran pikeun nyanghareupan amanat Yoél, anu ku Pétrus diidéntifikasi minangka amanat hujan ahir dina kitab Rasul-Rasul. Kami nuju ngadeukeutan bebeneran-bebeneran anu ayeuna keur aya dina prosés kacumponan, minangka bebeneran-bebeneran anu ngalaksanakeun pamisahan panungtungan tina dua golongan anu salawasna katingal nalika hiji bebeneran pangujian dibuka segelna. Kami ogé nuju nyanghareupan ieu bebeneran-bebeneran anu sarua, anu geus dibuka segelna, lain ngan ukur minangka kecap-kecap malaikat katilu anu misahkeun, tapi ogé minangka kecap-kecap anu ngalaksanakeun panyegelan ka saratus opat puluh opat rébu. Malaikat katilu téh boh meresihan boh ngamurnikeun.

Ti bulan Juli taun 2023, Singa ti kaom Yuda geus laun-laun muka meterai bebeneran anu patali jeung garis-garis lahiriah jeung batiniah dina sajarah umat sesa Allah. Ayeuna urang keur muka kitab Mateus, pikeun ngartos kana peran Petrus. Petrus téh lambang hubungan perjangjian Kristus jeung panganten awéwé-Na anu Kristen—garéja anu bakal diwangun ku Anjeunna dina Batu Karang. Petrus ngawakilan panganten awéwé Kristen anu kahiji jeung ogé anu panungtung. Petrus dipidangkeun minangka éta pisan lambang dina ayat tengah pasal sabelas jeung dua puluh dua tina Mateus, sarta éta pasal-pasal téh mangrupa pasal-pasal tengah tina garis-garis sajajar Kajadian jeung Wahyu ti pasal sabelas nepi ka dua puluh dua. Petrus keur ngawakilan saratus opat puluh opat rébu dina poé-poé panungtung, sarta dina éta petikan, anjeunna aya di Kaisarea Filipi, anu nyaéta Panium dina Daniel 11:13–15.

Petrus aya di Panium, sarta Anjeunna ogé aya dina poé Pentakosta, di rohangan luhur dina jam katilu, lajeng di Bait Allah dina jam kasalapan. Genep jam éta ngawakilan mangsa waktu nalika saratus opat puluh opat rebu diségel nepi ka datangna hukum Minggu. Penyaliban Kristus ogé dimimitian dina jam katilu sarta Anjeunna pupus dina jam kasalapan, anu ngantunkeun kana kabangkitan, anu ngamimitian usum Pentakosta anu réngsé ku Petrus dina Pentakosta dina jam katilu jeung jam kasalapan. Nalika Panyalindungan Ilahi ngutus Injil ka bangsa-bangsa sanés, Kornelius ngutus ngajemput Petrus dina jam kasalapan. Jam katilu ogé ngawakilan kurban isuk-isuk jeung jam kasalapan kurban sonten.

Mangsa genep jam éta dilambangkeun ku mangsa rapat pasamoan Camp Exeter jeung kuciwa anu gedé dina tanggal 22 Oktober 1844. Dina Kitab Rasul, Petrus digambarkeun ngahiji jeung nu séjén anu ngawengku saratus opat puluh opat rébu dina ahir pasal kahiji, waktu Yudas diganti ku Matias. Dina waktu harita, éta jumlah geus kacumponan. Aya hiji kamajuan anu tangtu anu ditandaan dina éta carita.

Petrus aya pangheulana di rohangan luhur, sarta saterusna di Bait Allah. Waktu anjeunna aya di rohangan luhur, éta jam katilu, jeung di Bait Allah, éta jam kasalapan. Panghadiran dina jam katilu ngahasilkeun baptisan tilu rébu jiwa.

Mangka jalma-jalma anu kalayan suka bungah narima pangandika-Na dibaptis; sarta dina poé éta kénéh ka maranéhna ditambahan kira-kira tilu rébu jiwa. Rasul-rasul 2:41.

Ti panomeran dina ahir pasal kahiji, nepi ka bait Allah dina jam kasalapan, mangsa éta ngalambangkeun panyegelan saratus opat puluh opat rébu.

Saratus opat puluh opat rebu éta bakal ngembarkeun amanat ngeunaan ngabenerkeun ku iman, anu sajatina mangrupa amanat malaikat katilu. Ngabenerkeun téh karya Allah dina nempatkeun kamulyaan manusa kana lebu, sakumaha ku Sadérék White geus kacatet kalayan kacida merenahna.

“Naon ari pangleresan ku iman? Ieu téh pagawean Allah dina ngagolérkeun kamulyaan manusa kana lebu, sarta ngalakukeun pikeun manusa naon anu teu aya dina kawasa-Na pikeun dipigawé ku dirina sorangan. Nalika jalma-jalma ningali kalolobaanana sorangan henteu nanaon, maranéhna disiapkeun pikeun dipaparinan ku kabeneran Kristus. Nalika maranéhna mimiti muji jeung ngagungkeun Allah sapapanjang poé, mangka ku cara nengetan Anjeunna maranéhna keur dirobah jadi gambar anu sarua. Naon ari lahir anyar? Ieu téh nembongkeun ka manusa naon sabenerna tabiatna sorangan, yén dina dirina sorangan manéhna taya ajénna. Palajaran-palajaran ieu can kungsi ku maranéh diajar. Aduh, muga-muga maranéh tiasa ngarasakeun ajén jiwa manusa.” Manuscript Releases, volume 20, 117.

Hiji conto talatah pangajaran ngeunaan pangbeneran sakumaha dipidangkeun ku saratus opat puluh opat rébu nyaéta Gideon, anu mangrupakeun jelema perjangjian, sabab ngaranna geus dirobah jadi Yerubbaal. Talatah Gideon ngawengku lampahna nempatkeun obor hurung ka jero bejana taneuh, tuluy mecahkeun bejana éta, niup tarompet, sarta ngagorowok, “pedang PANGERAN jeung Gideon.” Pedang Gideon téh ogé pedang PANGERAN, sabab pedang téh nyaéta Firman Allah, anu mangrupa gabungan Kallahi-an jeung kamanusa-an. Talatah éta dilambangkeun ku tarompet jeung sora panjeritna, waktu anjeunna mecahkeun bejana éta. Bejana téh nyaéta kamanusa-an, anu kudu dipegatkeun, atawa direndahkeun nepi ka kana lebu, supaya kamulyaan caang Allah bisa mancarkeun cahyana.

Sateuacan ngawawarkeun eta amanat, Gideon ngumpulkeun 300 urang lalaki ngaliwatan hiji prosés pangujian. Nalika eta prosés parantos réngsé, Gideon gaduh tilu ratus urang lalaki. Angka 300 téh mangrupakeun sapuluhan tina tilu rébu dina Pentekosta. Maranéhna ngawakilan pasukan anu dihudangkeun dina Yehezkiel tilu puluh tujuh, anu asup kana perjangjian langgeng.

Ku kituna kuring ngaramal sakumaha Mantenna maréntahkeun ka kuring, tuluy napas asup ka maranéhna, sarta maranéhna hirup, tuluy nangtung dina suku-sukuna, hiji pasukan anu kacida lobana. Geus kitu Mantenna nimbalan ka kuring, “Anaking manusa, ieu tulang-tulang teh sakumna balaréa Israil: tingali, maranéhna nyarita, Tulang kami geus gararing, harepan kami geus leungit: kami geus kapisah tina bagian kami.” Ezekiel 37:10, 11.

Imah Israél geus dipisahkeun nurutkeun bagian-bagianna, sarta Ezekiel rék ngagambarkeun kumaha bagian-bagian Yuda jeung Éfraim anu geus dipotong pisah bakal jadi hiji bangsa. Eta tentara diwangun ku dua iteuk anu geus lila papisah, tapi anu dihijikeun jadi hiji iteuk nalika maranéhna asup kana perjangjian jeung Allah.

Leuwih ti éta, Kami baris nyieun hiji perjangjian karapihan jeung maranéhna; éta bakal jadi perjangjian langgeng jeung maranéhna; sarta Kami baris netepkeun maranéhna, ngalobaan maranéhna, jeung nempatkeun tempat suci Kami di tengah-tengah maranéhna salalanggengna. Kémah Kami ogé bakal aya jeung maranéhna; enya, Kami bakal jadi Allah maranéhna, jeung maranéhna bakal jadi umat Kami. Jeung bangsa-bangsa kapir bakal nyaho yén Kami, PANGERAN, anu nyucikeun Israil, nalika tempat suci Kami aya di tengah-tengah maranéhna salalanggengna. Yehezkiel 37:26–28.

“Bangsa-bangsa kapir bakal nyaho yen PANGERAN” nu nyucikeun Israil, nalika Mantenna nempatkeun tempat suci-Na di tengah-tengah maranéhna. Ngahijina tempat suci Allah jeung umat Allah ngalambangkeun ngahijina bait manusa jeung bait ilahi, sarta nalika éta kajadian, 300 umat satia Allah disegel, jeung dunya ngan bisa dipapatahan ku cara ningali hiji umat anu geus disucikeun salila krisis hukum Minggu.

“Karya Roh Suci nyaéta ngayakinkeun dunya ngeunaan dosa, ngeunaan kabeneran, jeung ngeunaan pangadilan. Dunya ngan bisa dipapatahan ku ningali jalma-jalma anu percaya kana bebeneran disucikeun ku bebeneran, ngalampahkeun dumasar kana prinsip-prinsip anu luhur jeung suci, bari némbongkeun sacara luhur tur mulya garis pamisah antara jalma-jalma anu ngajaga parentah-parentah Allah jeung jalma-jalma anu ngainjak-injak éta parentah ku suku maranéhna. Pangudusan ku Roh nandakeun bédana antara jalma-jalma anu miboga meterai Allah jeung jalma-jalma anu miara hiji poé pangreureuhan palsu. Lamun ujian éta datang, bakal katémbong kalawan écés naon éta tanda sato galak. Éta téh ngajaga poé Minggu. Jalma-jalma anu sanggeus ngadéngé bebeneran, terus waé nganggap poé ieu suci, nanggung tandatangan manusa durhaka, anu ngira-ngira rék ngarobah waktu jeung hukum.” Bible Training School, 1 Désémber 1903.

Bait Allah ngahiji jeung garéja-Na nalika garéja robah ti garéja nu keur perang jadi garéja nu meunang kameunangan. Perjangjian anu disebat ku Yehezkiel ditepikeun patalina jeung ngahijina dua iteuk, anu ngawangun hiji bangsa.

Sebatkeun ka maranéhna, Kieu timbalan PANGERAN Allah: Lah, Kami rek nyokot iteuk Yusup, anu aya dina leungeun Epraim, jeung kaom-kaom Israil sasamana, tuluy ngahijikeun éta jeung anjeunna, nya éta jeung iteuk Yuda, sarta ngajadikeunana jadi hiji iteuk; jeung maranéhna bakal jadi hiji dina panangan Kami. Jeung iteuk-iteuk anu ku maneh ditulisan éta kudu aya dina leungeun maneh di hareupeun panon maranéhna. Jeung sebatkeun ka maranéhna,

Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung: "Tingali, Kami rek nyokot urang Israil ti antara bangsa-bangsa kapir, ka mana maranéhna geus indit, sarta rek ngumpulkeun maranéhna ti unggal jurusan, tuluy mawa maranéhna ka tanahna sorangan. Jeung Kami rek ngajadikeun maranéhna hiji bangsa di eta tanah, di luhur gunung-gunung Israil; sarta hiji raja bakal jadi raja pikeun maranéhna sadayana. Maranéhna moal jadi dua bangsa deui, jeung moal kabagi deui jadi dua karajaan salalawasna. Maranéhna oge moal ngotoran dirina deui ku brahalana, ku hal-hal anu pikakeuheuleun, atawa ku sagala panerakna. Sabalikna, Kami rek nyalametkeun maranéhna ti sakumna tempat padumukanana, tempat maranéhna geus migawe dosa, sarta rek nyucikeun maranéhna. Ku kituna maranéhna bakal jadi umat Kami, jeung Kami bakal jadi Allah maranéhna." Yehezkiel 37:19–23.

Tongkat Éfraim jeung tongkat Yuda téh nyaéta dua paburencay salila 2520 taun anu nimpah Éfraim jeung Yuda, anu masing-masing ngahontal kasimpulanana dina taun 1798 jeung 22 Oktober 1844. Maranéhna jadi hiji bangsa tunggal, nyaéta Israél rohani modéren, dina 22 Oktober 1844, nalika pagawéan ngabersihan umat-Na, atawa tempat suci-Na, mimiti lumangsung. Sajarah éta ngalambangkeun sajarah saratus opat puluh opat rébu anu bakal dipiceun tina najis jeung dimurnikeun (dibersihan) ku Utusan Perjangjian anu ngadadak sumping ka bait-Na dina mangsa hukum Minggu. Nalika pambersihan éta geus kalaksanakeun, pas saméméh hukum Minggu, gareja anu meunang kameunangan bakal miboga hiji raja anu maréntah maranéhna, sarta éta raja téh Daud, anu mimiti maréntah dina yuswa tilu puluh taun. Éta téh Daud anu sarua, anu dina Mateus pasal hiji, mangrupa generasi kaopat welas ti saprak Ibrahim. Ieu nandakeun hiji kasaksian katilu ngeunaan Daud dina mangsa hukum Minggu. Pasukan anu gagah perkasa anu dihudangkeun tina dua tongkat éta dipingpin ku raja Daud, nalika gareja dibersihan tina jukut goréng.

Jeung Daud, abdi Kami, bakal jadi raja maranéhna; sarta maranéhna sakabéhna bakal boga hiji angon: maranéhna ogé bakal leumpang dina pangersa-pangersa Kami, sarta nurut kana katetepan-katetepan Kami, jeung ngalaksanakeunana. Jeung maranéhna bakal cicing di tanah anu geus dipaparinkeun ku Kami ka Yakub, abdi Kami, tempat karuhun-karuhun maranéh geus cicing; sarta maranéhna bakal cicing di dinya, nya maranéhna, jeung anak-anakna, jeung anak incu-incuna salalawasna: jeung Daud, abdi Kami, bakal jadi pangéran maranéhna salalawasna. Yehezkiel 37:24, 25.

Balad éta ogé nyaéta para imam dina 1 Petrus pasal dua, anu umurna tilu puluh taun nalika maranéhna ngamimitian palayananana.

Aranjeun oge, minangka batu-batu hirup, keur diwangun jadi hiji imah rohani, hiji imamat anu suci, pikeun ngahaturkeun kurban-kurban rohani, anu katarima ku Allah ku jalan Yesus Kristus. 1 Petrus 2:5.

Para imam éta ogé dilambangkeun ku tilu ratus juru da'wah Millerit anu nyandak tilu ratus bagan 1843 anu diterbitkeun, sarta ngagunakeun éta bagan pikeun mawa éta pekabaran ka generasina.

“Sanggeus sawatara paguneman ngeunaan ieu perkara, ku sora bulat diputuskeun supaya tilu ratus bagan anu sarupa jeung ieu dilitografikeun, anu teu lila tuluy kalaksanakeun. Eta disebut ‘bagan ’43.’ Ieu hiji Konperénsi anu kacida pentingna.” The Autobiography of Joseph Bates, 263.

“Ayeuna sajarah urang némbongkeun yén aya ratusan jalma anu ngajar tina bagan kronologis anu sarua jeung anu dipaké ku William Miller, sarua sakabéhna. Harita éta kasatunggalan amanat dina hiji téma anu sarua, nyaéta datangna Gusti Yesus dina hiji waktu anu tangtu, 1844.” Joseph Bates, Early SDA Pamphlets, 17.

Para pangwawarta Millerite anu jumlahna 300 ngalaksanakeun pagawéan maranéhna salila sajarah malaikat kahiji, jeung ilham ngabéjaan ka urang yén malaikat kahiji ngalambangkeun malaikat katilu. Numutkeun ka Joseph Bates, maranéhna téh “all of one stamp.” Gideon maréntahkeun ka pasukanana anu jumlahna tilu ratus supaya maranéhna ngalakukeun sakumaha anu anjeunna laksanakeun. Para pangwawarta Millerite anu 300, anu dilambangkeun ku pasukan Gideon anu tilu ratus, kudu dihijikeun dina 9/11, tempat amanat kahiji dikuatkeun jeung pangujian dimimitian.

Tuluy Yerubaal, anu nya eta Gideon, jeung sakumna rahayat anu jeung anjeunna, marangkat isuk-isuk pisan, tuluy masangkeun pakémahan di sisi sumur Harod; nepi ka pasukan urang Midian aya di beulah kalér maranéhna, deukeut pasir Moreh, di lebak. Jeung PANGERAN nimbalan ka Gideon, “Rahayat anu marengan maneh kacida lobana pikeun Kami nyerahkeun urang Midian kana leungeun maranéhna, bisi Israil ngagedékeun diri ngalawan Kami, pokna, ‘Leungeun sorangan anu nyalametkeun kaula.’ Ku sabab kitu ayeuna, indit, béjakeun dina ceuli rahayat, pokna, ‘Saha baé anu sieun jeung gimir, sina mulang sarta geuwat nyingkah ti Gunung Gilead.’” Tuluy aya dua puluh dua rébu urang ti antara rahayat anu mulang, sarta anu kari sapuluh rébu. Jeung PANGERAN nimbalan deui ka Gideon, “Rahayat téh masih kénéh lob teuing; bawa maranéhna turun ka cai, sarta di dinya ku Kami rek diuji pikeun maneh; jeung bakal kieu: saha anu ku Kami disebutkeun ka maneh, ‘Ieu kudu indit jeung maneh,’ éta anu baris indit jeung maneh; jeung saha baé anu ku Kami disebutkeun ka maneh, ‘Ieu ulah indit jeung maneh,’ éta moal indit.”

Tuluy anjeunna ngantunkeun eta rahayat ka cai; sarta PANGERAN ngandika ka Gideon, “Sakur anu ngalelepan cai ku létahna, saperti anjing ngalelepan, ku maneh kudu dipisahkeun nyorangan; kitu deui sakur anu sujud kana tuur-na pikeun nginum.” Jeung jumlah jalma anu ngalelepan bari mawa leungeunna ka sungutna aya tilu ratus urang; ari sakabéh sesa rahayat sujud kana tuurna pikeun nginum cai. Hakim-hakim 7:1–6.

Ngaran Gideon dirobah jadi Yerubaal, hartina “ngarénghéng jeung Baal.” Gideon hartina “nu nebang,” jeung Yohanes Pembaptis nempatkeun kampak di handapeun tangkal. Yohanes ngalambangkeun William Miller, utusan malaikat kahiji, anu dina éta tempat Gideon saluyu. Gideon téh Miller, Élia alfa, dina sajarah tilu malaikat.

Urang Midian téh musuh ti kalér, sarta maranéhna masang pasanggrahan di sisi pasir Moreh, ari Gideon aya di sisi sumur Harod, anu hartina sieun jeung kasieunan. 9/11 ngenalkeun térorisme, sarta pesen anu kahiji téh mangrupa panggero pikeun sieun ka Allah. Gideon aya dina 9/11, di sumur Harod (térorisme), jeung musuh ti kalér aya di lebak deukeut pasir Moreh, anu hartina hujan mimiti. Dina 9/11, pancuran hujan panungtungan, anu nyaéta hujan mimiti, mimiti murag ti pasir Moreh. Sanggeus tés anu kahiji tina dua tés, dua puluh dua rébu urang dipulangkeun ti gunung Gilead. Gilead hartina titinggal jalan, sarta titinggal jalan tempat dua puluh dua rébu urang dipulangkeun téh nyaéta kuciwa anu kahiji dina 19 April 1844 atawa 18 Juli 2020. Dua puluh dua nandaan titinggal jalan tina kuciwa anu kahiji, sakumaha 22 ngaidentipikasi poé nalika kuciwa gedé sumping dina 22 Oktober 1844.

Tés salajengna nyaéta tés cai, anu digambarkeun dina sajarah Millerite ku pasamoan kémah di Exeter, tempat aya dua kémah anu pakait jeung cai, ku kituna ngawakilan dua golongan panyembah. Exeter hartina “bénténg di cai,” sarta kémah anu séjén ditempatan ku parawan-parawan bodo ti Watertown. Exeter ngawakilan tés cai Gideon, tapi lain sakitu gedéna soal caina, sabalikna, ngeunaan métodologi anu dipaké pikeun nginum éta cai. Hiji golongan kacida capéna nepi ka teu sanggup terus maju bari nyiduk cai, sedengkeun golongan anu séjén terus maju ka hareup. Hiji golongan nyaéta golongan anu capé, anu diwakilan ku Léa sabalikna ti Rahel, anu mangrupa palancong anu hadé.

Palayanan Future for America nyaéta Gideon dina 9/11, nalika ujian kahiji tina dua ujian bakal nyucikeun hiji golongan anu gedé tina pasukan Gideon. Térorisme 9/11 nandakeun sumur Harod ngeunaan kasieun jeung kahariwang anu ngageremkeun, sarta pasir Moreh nandakeun awal hujan panungtungan. Hiji pamisahan lumangsung dina 18 Juli 2020 nalika dua puluh dua rébu jalma ninggalkeun, ku kituna nandaan datangna waktos tunda ku angka dua puluh dua. Tilu ratus urang Gideon nyaéta maranéhna anu lulus ujian kadua, nyaéta ujian ngeunaan métodologi hujan panungtungan sakumaha dituduhkeun dina Yesaya dua puluh dalapan.

Petrus aya di Panium kitu deui di Pentekosta. Pentekosta téh hukum Minggu, sarta Daniel pasal sabelas ayat genep welas ogé hukum Minggu. Ayat tilu welas nepi ka lima welas dina pasal sabelas kitab Daniel nyaéta Panium, sarta ayat-ayat éta ngagambarkeun sajarah nubuat lahiriah anu ngantunkeun kana hukum Minggu, sedengkeun Petrus dina Rasul-Rasul, dina jam katilu jeung kasalapan, ngagambarkeun sajarah nubuat batiniah anu ngantunkeun kana hukum Minggu. Garis lahiriah ngaidéntifikasi sajarah anu ngantunkeun kana tanda sato galak, sedengkeun garis batiniah ngaidéntifikasi sajarah panyegelan saratus opat puluh opat rébu. Ku lantaran Petrus jadi lambang anu kacida pentingna boh dina sajarah lahiriah boh dina sajarah batiniah anu ayeuna keur dina prosés kacumponan, karasa pantes pikeun nempatkeun Petrus kana kontéks nubuat anu ngajalankeun handapeun bacaan lahiriah Kitab Suci.

Dua welas nubuat Mesianik anu ditandaan minangka kacumponan dina kitab Mateus ngagambarkeun sajarah saratus opat puluh opat rébu. “Waktu ahir” nandaan awal hiji gerakan réformasi, sarta sakumaha kalahiran Harun jeung Musa nandaan “waktu ahir” dina galur Musa, alfa Kristus, kitu deui kalahiran Yahya, jeung misanna Yesus nandaan “waktu ahir” dina taun 1989. Naha pantes mertimbangkeun dua welas nubuat Mesianik téh jadi leuwih narik, lamun ditempatkeun dina kontéks ku ngangkat patalékan séjén. Kitab Alkitab naon deui anu nandaan kacumponan Mesianik saloba anu kapanggih dina Mateus?

“Pagawean Allah di bumi, ti jaman ka jaman, nembongkeun kasaruaan anu kacida écésna dina unggal reformasi gedé atawa gerakan agama. Prinsip-prinsip dina cara Allah nungkulan manusa salawasna sarua. Gerakan-gerakan penting dina mangsa ayeuna miboga padananana dina gerakan-gerakan baheula, sarta pangalaman gareja dina jaman-jaman kapungkur ngandung palajaran anu kacida ajénna pikeun mangsa urang ayeuna.” The Great Controversy, 343.

Saban gerakan reformasi miboga hiji titik awal, anu dina kitab Daniel dingaranan “waktu ahir.” Waktu ahir dina gerakan reformasi Kristus nyaéta kalahiran-Na, anu ngalambangkeun boh taun 1798 boh 1989,

Patokan Mésianik Nu Kahiji—1989

Jeung maranéhna ngawaler ka anjeunna, “Di Bétléhém di Yudéa, sabab kieu geus ditulis ku nabi, ‘Jeung maneh, Bétléhém, di tanah Yuda, lain anu pangleutikna di antara para pangéran Yuda; sabab ti maneh bakal medal hiji Pamingpin, anu bakal ngagembalakeun umat Kami Israil.’” Mateus 2:5, 6.

Ramalan

Tapi maneh, Bétléhém Éprata, sanajan maneh leutik di antara rébuan Yuda, tapi ti maneh bakal medal ka Kami Anjeunna anu bakal jadi pamingpin di Israél; anu asal-usul-Na geus ti baheula kénéh, ti kalanggengan. Mikha 5:2.

Taun 1989 nya éta mangsa ahir pikeun gerakan malaikat katilu. Éta sumping 126 taun sanggeus pambarontakan taun 1863, sarta dilambangkeun ku Ronald Reagan jeung George Bush anu sepuh. Mangsa ahir dina sajarah Musa nya éta kalahiran Harun jeung Musa, sakumaha ogé mangsa ahir dina sajarah Kristus nya éta kalahiran Yohanes Pambaptis jeung Kristus. Nalika kitab Daniel dibuka segelna, sakumaha kajadian dina taun 1989, aya paningkatan pangaweruh. Eta paningkatan pangaweruh ngarah kana waymark kadua, anu nangtukeun iraha hiji pesen pangudagan dikembangkeun tina pangaweruh anu geus dibuka segelna.

Unggal gerakan réformasi nandaan hiji titik nalika éta amanat dirumuskeun sacara pasti, sarta sanggeus éta janten amanat pangujian. Kristus salawasna ngajelaskeun éta pangujian ti heula, saméméh nahan lalaki jeung awéwé tanggung jawab kana éta pangujian. Adam jeung Hawa geus dibéjaan ti heula ngeunaan hasil anu bakal kajadian lamun maranéhna henteu taat, jeung Allah moal kungsi robah.

Jeung PANGERAN Allah maréntah ka éta lalaki, saur-Na, “Tina unggal tangkal di taman ieu maneh meunang dahar kalawan bébas; tapi tina tangkal pangaweruh ngeunaan nu hadé jeung nu jahat, ulah dahar tina éta, sabab dina poé maneh dahar tina éta, tangtu maneh bakal maot.” Kajadian 2:16, 17.

William Miller “ngaformalisasikeun” pesen pangujian malaikat kahiji dina taun 1831 nepi ka 1833. Pesen ngeunaan saratus opat puluh opat rébu diformalisasikeun dina taun 1996, ku medalna majalah Time of the End anu ngawengku genep ayat panungtungan tina Daniel sabelas, anu geus dibuka segelna dina taun 1989. Dina taun éta ogé ieu terbitan anu judulna, Prophetic Time Lines, diterbitkeun, sarta ngedalkeun metodologi anu dua puluh dua kali leuwih kuat batan aturan-aturan anu diadopsi ku William Miller. Aturan-aturan éta ayeuna ditepikeun dina terbitan Prophetic Keys. Aturan-aturan anu baris dipaké ku sakumna anu ngawawar pesen malaikat katilu nyaéta aturan-aturan Miller.

“Anu keur milu ngembarkeun pekabaran malaikat katilu keur nalungtik Kitab Suci nurutkeun cara anu ku Bapa Miller dipaké.” Review and Herald, 25 Nopémber 1884.

Aturan-aturan Miller teh alfa, ari Konci-konci Nubuat teh omega. Hiji-hijina jalan pikeun nampa hiji amanat ujian nubuat, nya éta ku ngagunakeun metodologi pangajaran anu geus digariskeun dina Firman Allah. Amanat anu sajati moal bisa dipisahkeun tina metodologi anu sajati anu netepkeun éta amanat. Dina unggal gerakan reformasi, amanat ujian pikeun generasi éta ditepikeun, sarta éta ngawengku metodologi anu bener minangka salah sahiji unsur tina patokan jalan. Amanat Miller dumasar kana dibukana deui kitab Daniel. Amanatna nya éta amanatna Gideon, sabab éta ogé ngahasilkeun hiji pasukan anu jumlahna tilu ratus.

Tuluy anjeunna ngabagi tilu ratus urang éta jadi tilu pasukan, sarta anjeunna nempatkeun tarompet dina leungeun unggal jelema, jeung kendi-kendi kosong, sarta lampu-lampu di jero kendi-kendi éta. Tuluy anjeunna ngalahir ka maranéhna, “Titenan ka kaula, sarta lakonan kitu deui; jeung, tenan, lamun kaula geus nepi ka sisi luar pasanggrahan, mangka sakumaha anu ku kaula dipigawé, kitu deui kudu ku maranéh dipigawé. Lamun kaula niup tarompet, kaula jeung sakabéh anu bareng jeung kaula, tuluy maranéh ogé niup tarompet-tarompet éta di sakuriling pasanggrahan sakabéhna, sarta ucapkeun, ‘Pedang PANGERAN, jeung pedangna Gideon.’” Hakim-hakim 7:16–18.

Amanat Miller téh mangrupa “tarompét,” jeung “pedang.” Sanajan kitu, éta téh pedang milik Gideon jeung milik PANGERAN duanana. Firman PANGERAN diterbitkeun dina taun 1611, sarta 220 taun saterusna Miller nerbitkeun amanatna ngeunaan malaikat kahiji. Déklarasi Kamerdikaan diterbitkeun dina taun 1776, sarta 220 taun saterusna dina taun 1996, amanat malaikat katilu diterbitkeun. Amanat Miller téh amanat internal malaikat kahiji pikeun umat Allah, sakumaha digambarkeun ku tetempoan ngeunaan Walungan Ulai, anu ngumumkeun dibukana pangadilan. Amanat malaikat katilu tina Future for America téh amanat éksternal pikeun umat Allah, sakumaha digambarkeun ku tetempoan ngeunaan Walungan Hiddekel, anu ngumumkeun ditutupna pangadilan.

Métodologi kenabian digambarkeun ku salah sahiji nubuat Mesianik anu ku Mateus diidentipikasi minangka geus digenepan ku Kristus, sarta ku kitu ngawakilan taun 1831, kalayan “bapa” ngawakilan putrana dina taun 1996. Dua saksi tina métodologi téh mangrupa hiji alfa jeung omega, sarta ku katerlibatan utusan manusa, duanana babarengan netepkeun hiji hubungan bapa jeung anak, anu mangrupa hubungan tina amanat Élias dina Maleakhi. Hate para bapa dibalikeun ka barudak, jeung sabalikna. Aturan-aturan Miller kudu dihijikeun jeung aturan-aturan anu dijudulan Salakuna Konci-konci Kenabian. Cahaya anyar kudu diwangun dina dasar cahaya heubeul. Jalma-jalma anu milih teu ngagunakeun métodologi taun 1831 jeung 1996 téh kakutuk. Hiji golongan kakutuk, jeung golongan séjén dipaparin berkah. Pilihan aya dina panangan anjeun?

Panandaan Jalan Mesianik anu Kadua —1996

Supaya kagenepan naon anu diucapkeun ku nabi, saurna, Kami baris muka sungut Kami ku misil; Kami baris ngedalkeun perkara-perkara anu geus disumputkeun ti mimiti ngadegna dunya. Mateus 13:35.

Ramalan

Abdi baris muka ku hiji misil: abdi bakal ngedalkeun ucapan-ucapan nu samar ti baheula. Jabur 78:2.

Ucapan-ucapan nu poék; ibarat-ibarat anu “diucapkeun” ku Singa ti kaom Yuda ngawakilan pamedaran demi pamedaran tina bebeneran-bebeneran anu geus disegel, atawa dirasiahkeun ti saprak ngadegna dunya. Sanggeus éta amanat diformalkeun, saterusna éta dipaparin kakawasaan ku hiji panggenapan nubuat anu nandaan mimiti hiji mangsa pangujian.

Nalika hujan ahir mimiti nyiprat dina 11 Séptémber 2001, pemberontakan taun 1888 jeung pemberontakan Korah kajadian deui. Dina pemberontakan Minneapolis taun 1888 jeung dina pemberontakan Korah, utusan-utusan pilihan Allah ditolak bareng jeung amanat anu ditepikeun ku maranéhna. Boh orokna boh cai mandina dialungkeun kaluar babarengan. Éta dipiceun dumasar kana anggapan yén sakabéh jamaah téh sarua sucina jeung jalma-jalma anu geus dipilih ku Allah. Para pemberontak teu mampuh ningali Kaallahan dina diri utusan-utusan manusa. Anu maranéhna bisa tingali ngan dirina sorangan, kamanusaan anu kosong tina Kaallahan, ku kituna maranéhna nyangka yén saréréa téh sarua.

Ayeuna Korah, putrana Izhar, putrana Kohat, putrana Lewi, sarta Datan jeung Abiram, putra-putrana Eliab, jeung On, putrana Pelet, turunan Ruben, nyandak jalma-jalma; tuluy maranéhna nangtung ngalawan Musa, jeung sawatara urang Israil, dua ratus lima puluh pamingpin jamaah, jalma-jalma anu kasohor di antara pasamuan, jalma-jalma anu boga ngaran: Maranéhna ngariung babarengan ngalawan Musa jeung ngalawan Harun, sarta nyarita ka maranéhna, Maranéh teuing ngangkat diri, sabab sakumna jamaah téh suci, unggal-unggalna, jeung PANGERAN aya di tengah-tengah maranéhna: ku naon atuh maranéh ngangkat diri saluhureun jamaah PANGERAN? Bilangan 16:1–3.

Pangbarontakan Korah, 1888 jeung 9/11 digambarkeun minangka panolakan pikeun tunduk kana pilihan Allah ngeunaan kapamingpinan anu dipilih, bari nempatkeun kayakinan kana harti palsu ngeunaan jamaah Allah. Yeremia ngaidentipikasi gejala anu sarua nalika para pangbarontak ngaku, “Bait PANGERAN, bait PANGERAN nyaéta ieu.”

Firman anu sumping ka Yermia ti PANGERAN, saur-Na,

Ngadeg di lawang Bait PANGERAN, sarta wartakeun di dinya ieu pangandika, sarta sebutkeun, Dangukeun pangandika PANGERAN, he sakumna urang Yuda anu asup ngalangkungan lawang-lawang ieu pikeun nyembah ka PANGERAN. Kieu timbalan PANGERAN, Nu Maha Kawasa, Allahna Israil: Benerkeun lampah aranjeun jeung kalakuan aranjeun, mangka Kami bakal ngantep aranjeun tetep cicing di ieu tempat. Ulah ngandel kana kecap-kecap bohong, bari nyebut, Bait PANGERAN, Bait PANGERAN, Bait PANGERAN, ieu teh.

Sabab lamun maranéh enya-enya ngabenerkeun jalan hirup jeung kalakuan maranéh; lamun maranéh enya-enya ngalaksanakeun kaadilan antara saurang jalma jeung sasamana; lamun maranéh teu neken ka nu daratang, ka nu teu boga bapa, jeung ka randa, sarta teu ngucurkeun getih nu teu salah di ieu tempat, jeung teu milu nuturkeun allah-allah lianna nepi ka matak cilaka ka maranéh sorangan: mangka Kami baris ngajadikeun maranéh cicing di ieu tempat, di tanah anu ku Kami dipasihkeun ka karuhun maranéh, salalanggengna.

Tingal, maraneh aranjeun percanten ka kecap-kecap bohong, anu moal aya mangpaatna. Yermia 7:1–8.

Kecap-kecap bohong urang Yahudi dina mangsa Yermia téh sarua jeung kecap-kecap bohong Korah jeung golonganana, para pambrontak taun 1888 jeung tangtu baé para pambrontak 9/11. Éta téh bohong-bohong anu jadi panyumputan para nu mabok ti Éfraim dina Yesaya dua puluh dalapan.

Ku sabab kitu, dangukeun firman PANGERAN, he jalma-jalma panyindiran, anu maréntah umat ieu anu aya di Yerusalem. Sabab maranéh geus nyarita, “Kami geus nyieun hiji perjangjian jeung pati, sarta jeung naraka kami geus sapuk; lamun pecut anu ngaguludag kawas caah bakal ngaliwat, éta moal nepi ka kami; sabab kami geus ngajadikeun bohong jadi panyalindungan kami, sarta di handapeun kapalsuan kami geus nyumputkeun diri.” Yesaya 28:14, 15.

Éta ogé téh bohong anu ngagambarkeun kurangna kanyaah kana Kaleresan, anu mawa kasasab anu kuat dina 2 Tesalonika.

Ku margi ieu Allah bakal ngirimkeun ka maranéhna panyasab anu kacida kuatna, nepi ka maranéhna percaya kana kabohongan; supaya sakabéh anu henteu percaya kana bebeneran, tapi malah resep kana kajahatan, meunang hukuman. 2 Tesalonika 2:11, 12.

“Kecap-kecap bohong” ngalambangkeun pamanggih bodo yén garéja téh tempat kasalametan kapanggih, lain dina utusan-utusan pilihan jeung talatah-talatah pilihan maranéhna. Patalina antara Allah jeung manusa kalaksanakeun sarta dipiara ngan ku Mantenna ngaliwatan Pangandika-Na. Anjeunna téh Pangandika, jeung taya saurang ogé nu datang ka Rama iwal ku Pangandika. Kristus digambarkeun ku utusan-utusan pilihan-Na jeung ku talatah anu dipidangkeun ku maranéhna. Percaya anu sabalikna ti éta hartina ngéwa ka Kaleresan sarta percaya kana bohong. Yermia ngahukum urang Yahudi anu ngandelkeun Bait Allah ku ngingetkeun maranéhna kana Silo, tempat Peti Perjangjian Allah aya ti saprak asupna ka Tanah Jangji.

Ku kituna Kami baris ngalakukeun ka ieu Bait, anu disebat ku ngaran Kami, anu ku maraneh dipercaya, jeung ka eta tempat anu ku Kami geus dibikeun ka maraneh jeung ka karuhun maraneh, sakumaha Kami geus ngalakukeun ka Silo. Jeung Kami baris miceun maraneh ti payuneun Kami, sakumaha Kami geus miceun sakabeh dulur-dulur maraneh, nya eta sakumna turunan Epraim. Ku kituna ulah maneh ngadoakeun bangsa ieu, ulah ngangkat ceurik atawa paneda pikeun maranehna, jeung ulah nyuhunkeun pangantaraan ka Kami pikeun maranehna: sabab Kami moal ngadenge ka maneh. Yeremia 7:14–16.

Éli nu jahat, katut dua anakna nu jahat, Hopni jeung Pinehas, sajajar jeung saluyu jeung Korah, Datan, jeung Abiram lantaran ngantep murtad nu beuki ngaronjat mekar nepi ka mangsa kasempetan ditutup sarta maranéhna tiluan maot dina poé anu sarua, sakumaha ogé Korah, Datan, jeung Abiram. Maranéhna sadayana maot dina hukum Minggu!

Dina pemberontakan Korah dina 9/11, jeung pemberontakan Eli, pemberontakan urang Yahudi dina kasaksian Yeremia, sarta para pemberontak taun 1888, maranéhna nolak jeung ngabangkang kana pekabaran jeung para utusan tina mangsa éta. Mangsa éta ditutup dina hukum Minggu sanggeus dua tés. Tés kahiji nyaéta ti 9/11 nepi ka 18 Juli 2020, sarta tés kadua nyaéta panyucian jeung panyegelan anu dilambangkeun ku pekabaran Midangdam Menengah Wengi. Tina prosés panyucian éta, Gideon jeung tilu ratus urangna dipersiapkeun pikeun ngagebrulkeun tarompét maranéhna, sarta maranéhna ngalakukeun éta nalika Samuel dihudangkeun dina hukum Minggu, nyaéta nalika Peti Perjangjian direbut ku urang Pilistin. Tuluy gareja anu unggul diangkat jadi panji.

Garéja éta miboga saurang raja, nyaéta Daud ngaranna, sarta saurang nabi anu dilambangkeun ku Yehezkiel jeung Samuel, dina mangsa ragragna Silo. Garéja éta ogé bakal miboga kaimaman anu dilambangkeun ku Yusuf. Mangsa pangajaran ku hukum Minggu téh nyaéta tempat seuneu Roh Suci dicurahkeun tanpa ukuran, sakumaha anu dilambangkeun ku segel katujuh. Seuneu éta ngancurkeun jalma-jalma kawentar anu mbarontak babarengan jeung Korah, Datan, Abiram, Éli, Hopni, Pinehas, jeung para mbarontak taun 1888.

Seuneu éta pisan tina curahan Roh Suci téh mangrupa latar tukang drama garéja anu jaya. Garéja digambarkeun ku raja Daud, nabi Yehezkiel, jeung Yusuf imam. Katiluna nangtung dina seuneu anu ngancurkeun 250 jelema anu kasohor, sakumaha seuneu Nebukadnesar ngancurkeun jalma-jalma anu ngalungkeun tilu jalmi anu mulya ka jero tungku seuneu. Salaku garéja anu jaya, sakuliah dunya nyaksian nalika maranéhna dialungkeun ka jero tungku seuneu anu hurung, tuluy dadakan Putra Allah nembongan babarengan jeung nabi, imam, jeung raja garéja—anu dilambangkeun ku Sadrah, Mesakh, jeung Abednego. Opat jalma anu yuswana tilu puluh taun dina tungku seuneu, ngalambangkeun bebeneran yén Kaallahan anu dihijikeun jeung kamanusaan henteu dosa!

Korah, Datan, jeung Abiram, anu ogé Eli, Hophni, jeung Pinehas, nyaéta palsu tandingan garéja anu meunang kameunangan anu kabentuk ku nabi, imam, jeung raja. Éta tiluan nyaéta 300 urangna Gideon, tilu rebu jiwa dina Pentakosta, 300 pangwawarta Millerite, 300 bagan taun 1843, anu umurna tilu puluh taun nalika hukum Minggu datang sarta seuneu turun ti sawarga. Dina jaman Élia, seuneu éta dimaksudkeun pikeun ngabédakeun antara nabi-nabi anu sajati jeung anu palsu. Seuneu anu turun dina Imamat dina poé “kadalapan”, nalika Harun mimiti ngalayanan, meakkeun kurban Harun, nyaéta kurban dina Maleakhi tilu, anu pikaresepeun saperti dina taun-taun baheula. Seuneu anu sarua éta ngancurkeun jalma-jalma anu ngurbankeun seuneu anu asing atawa umum, sakumaha dilambangkeun ku Hophni jeung Pinehas, putra-putra Harun.

Nalika Allah keur netepkeun nabi nu sajati ngaliwatan Élia, atawa imam nu sajati ngaliwatan Harun, seuneu éta ngabalukarkeun pupusna nabi-nabi palsu Baal, anu ogé nyaéta Hophni jeung Pinehas. Hophni jeung Pinehas téh putra-putra Harun; maranéhna nyaéta generasi panungtung tina umat perjangjian anu dimuntahkeun kaluar tina baham Gusti dina mangsa hukum Minggu.

“Ieu lain kecap-kecap Sister White, tapi kecap-kecap ti Gusti, sarta utusan-Na geus maparinana ka kuring pikeun dibikeun ka aranjeun. Allah nyaur ka aranjeun supaya ulah deui digawé papalingpang tujuan jeung Mantenna. Loba pangajaran geus dipasihkeun ngeunaan jalma-jalma anu ngaku urang Kristen padahal maranéhna némbongkeun sipat-sipat Iblis, ku sumanget, kecap, jeung lampah ngalawan kamajuan bebeneran, sarta pasti keur nuturkeun jalan anu ku Iblis dipingpin ku maranéhna. Dina karasana haté maranéhna, maranéhna geus nyekel kakawasaan anu sama sakali lain hak maranéhna, sarta anu teu kudu dipaké ku maranéhna. Kitu timbalan Sang Guru Agung, ‘Kami baris ngagulingkeun, ngagulingkeun, ngagulingkeun.’ Jalma-jalma nyebut di Battle Creek, ‘Bait Gusti, Bait Gusti téh kami,’ tapi maranéhna keur maké seuneu biasa. Haté maranéhna henteu dilemeskeun jeung ditundukkeun ku rahmat Allah.” Manuscript Releases, jilid 13, 222.

“Seuneu ilahar” nyaéta nu dipaké ku putra Harun nalika kalungguhan imam mimiti diadegkeun. Bilangan “81” mangrupa lambang kalungguhan imam, sarta dina Imamat dalapan, ayat hiji, digambarkeun tujuh poé panyucian jeung pangbakti imam. Papakéanna dileupaskeun tuluy digantian ku jubah Imam Agung Sawarga, sakumaha digambarkeun dina tetenjoan Zakaria ngeunaan Yosua jeung malaikat dina pasal katilu. Nu 300 dina Zakaria dilambangkeun minangka “jalma-jalma anu matak kaheranan,” sabab maranéhna ngawakilan dina sajarah mangsa Allah miceun kajahatan umat-Na, nyaéta hukum Minggu, nalika gareja dirobah tina nu bajoang jadi nu meunang kameunangan. Sanggeus tujuh poé pangbakti, maranéhna mimiti ngaladénan dina poé ka dalapan.

Jeung maraneh ulah kaluar tina panto Kemah Pasamoan salila tujuh poe, nepi ka poe-poe pangbakti maraneh réngsé; sabab salila tujuh poe anjeunna bakal ngabaktikeun maraneh. Imamat 8:33.

Poé ka dalapan téh lambang anu ka dalapan, anu asalna tina tujuh, nyaéta Laodikea nu robah jadi Filadelfia, dalapan jiwa dina bahtera Nuh, poé ka dalapan tina sunatan, jeung poé ka dalapan tina kabangkitan. Poé éta nyaéta hukum Minggu, nalika tatu maot kapapaan dipulihkeun, ku kituna sanggeus dihirupkeun deui éta jadi anu ka dalapan, nyaéta anu asalna tina tujuh.

Dina poe kadalapan, Musa nyaur Harun jeung anak-anakna, kitu deui para kokolot Israil. Imamat 9:1.

Dina poe ka dalapan, para imam mimiti ngalaksanakeun palayanan, tapi anak-anak Harun masrahkeun “seuneu biasa.” Kaum Advent ngaku yén maranéhna téh Bait Allah, sarta Sister White ngaidéntifikasi éta pangakuan minangka seuneu biasa. Éta lain waé bohong, tapi ogé seuneu biasa, sabalikna tina seuneu suci. Seuneu suci téh nyaéta amanat Midnigth Cry, sedengkeun seuneu biasa téh amanat palsu ngeunaan katengtreman jeung kaamanan, anu bakal jadi amanat panungtungan anu diproklamasikeun ku anjing-anjing bisu anu nolak ngagogog sarta méré amanat pangéling. Dina pasal salapan, Harun masrahkeun kurban, tuluy seuneu turun ti sawarga sarta ngaduruk éta kurban nepi ka béak. Satuluyna dua anakna anu jahat masrahkeun seuneu biasa, sarta seuneu Allah ngaduruk maranéhna.

Jeung Harun ngangkat leungeunna ka umat, tuluy ngaberkahan maranéhna, sarta turun sanggeus ngahaturkeun kurban panghapus dosa, kurban beuleuman, jeung kurban karapihan. Geus kitu Musa jeung Harun asup ka jero Kemah Pasamoan, tuluy maranéhna kaluar sarta ngaberkahan umat; sarta kamulyaan PANGERAN nembongan ka sakumna umat. Ti payuneun PANGERAN kaluar seuneu, tuluy ngaduruk nepi beak kana altar kurban beuleuman jeung gajihna; waktu sakumna umat ningali éta, maranéhna surak, tuluy sujud nyanghareup ka taneuh. Ari Nadab jeung Abihu, anak-anak Harun, masing-masing nyokot pedupaan sorangan, nunda seuneu di jerona, jeung nunda menyan di luhurna, tuluy ngahaturkeun seuneu anu asing di payuneun PANGERAN, anu ku Mantenna teu diparentahkeun ka maranéhna. Ku sabab éta, kaluar seuneu ti PANGERAN, tuluy ngalalap maranéhna, nepi ka maranéhna paéh di payuneun PANGERAN. Imamat 9:22–10:2.

Jalma-jalma ti Battle Creek téh nya éta Sanhedrin modéren anu ngandelkeun kana struktur garejana leuwih ti batan kana amanat ti Saksi Nu Sajati ka Laodicea. Saksi Nu Sajati ka Laodicea téh nyaéta Kristus, sarta Anjeunna moal kungsi robah, jeung salawasna Anjeunna ngagunakeun jalma-jalma anu dipilih ku Anjeunna sorangan pikeun nepikeun amanat éta ka hiji umat anu keur nembongkeun ciri-ciri Laodicea. Henteu aya anu anyar di handapeun panonpoé.

Anjeunna milih Musa, anu ku Allah nyalira geus dilatih salila opat puluh taun, sakumaha Yesus jeung dulurna, Yohanes, ogé geus dilatih. Anjeunna milih Musa, Kristus, jeung Yohanes minangka conto jalma-jalma anu dilatih di luar sistem atikan formal. Nasaret ngalambangkeun hiji simbol jalma anu geus dipilih, saperti para pendatang anyar; Jones jeung Waggoner dina pangbarontakan Minneapolis taun 1888. Nasaret ngalambangkeun panggero jeung pangbaktian saurang lalaki anu dipilih, tapi lalaki anu dipilih éta téh warga hiji kota anu diremehkeun.

Jeung Natanail ngalahir ka manehna, “Aya kitu hal anu hade tiasa asalna ti Nasaret?” Pilipus nyarios ka manehna, “Sumping jeung tingali.” Yohanes 1:46.

“Létah anu ngagalindeng” dina Yesaya 28 ngalambangkeun maranéhna anu asalna ti Nasaret. Sanggeus pesen Miller diformalkeun dina taun 1831, éta pesen dipaparin kakawasaan ku minuhanana nubuat cilaka anu kadua, anu jadi perlambang minuhanana hiji nubuat ngeunaan cilaka anu katilu dina 9/11. Urang baris ngadadarkeun nubuat Mesianik anu katilu dina artikel salajengna.

“Tilu peuting saméméh kantor Review kaduruk, abdi aya dina kasangsaraan batin anu teu kaungkab ku kecap-kecap. Abdi teu bisa sare. Abdi leumpang mudik di kamar, ngadoa ka Allah sangkan maparin welas asih ka umat-Na. Tuluy sigana abdi aya di kantor Review babarengan jeung jalma-jalma anu nyekel pangurusan éta lembaga. Abdi keur narékahan nyarita ka maranéhna sarta ku kituna nulungan maranéhna. Hiji anu boga kawasa jumeneng sarta ngandika, ‘Aranjeun nyebut, Bait PANGERAN, Bait PANGERAN téh kami; ku sabab éta, kami boga kawasa pikeun ngalakukeun ieu, jeung éta, jeung nu séjén deui. Tapi firman Allah ngalarang loba hal anu ku aranjeun diusulkeun rék dipigawé.’ Dina kadatangan-Na anu kahiji, Kristus nyucikeun Bait Allah. Saméméh kadatangan-Na anu kadua, Anjeunna bakal nyucikeun bait deui. Anjeunna aya di dinya keur nyucikeun bait. Naha? Ku sabab pagawéan dagang geus diasupkeun ka dinya, sarta Allah geus dipopohokeun. Ku buru-buru ka dieu jeung buru-buru ka ditu jeung buru-buru ka tempat séjén, teu aya waktu pikeun mikiran sawarga. Asas-asas hukum Allah dipidangkeun, sarta abdi ngadangu aya patalékan dikedalkeun, ‘Sabaraha bagian tina hukum anu geus ku aranjeun ditaati?’ Tuluy kecap ieu diucapkeun, ‘Allah bakal nyucikeun jeung ngamurnikeun bait-Na dina murka-Na.’”

“Dina titingalian peuting kuring ningali hiji pedang seuneu digantungkeun di luhur Battle Creek.

“Sadérék, Allah téh satemenna keur ngadawuh kalayan daria ka urang. Kuring rék nyaritakeun ka maranéh yén lamun sanggeus pangéling-ngéling anu geus dipaparin dina ieu kajadian-kajadian kaduruk téh para pamingpin umat urang terus waé nuluykeun, sakumaha maranéhna geus ngalakukeun dina mangsa katukang, ngagungkeun dirina sorangan, Allah bakal nyandak awak-awakna satuluyna. Sakumaha pastina Anjeunna hirup, Anjeunna bakal nyarita ka maranéhna ku basa anu moal bisa teu kaharti ku maranéhna.”

“Allah nuju nenjo urang pikeun ningali naha urang bakal ngarendahkeun diri di payuneun Anjeunna saperti barudak leutik. Kuring nyarita kecap-kecap ieu ayeuna supaya urang tiasa sumping ka Anjeunna dina handap asor jeung kanyeselan hate sarta terang naon anu dipénta ku Anjeunna ti urang.” Publishing Ministry, 170, 171.

“Pesen pikeun jaman ieu lain, ‘Bait Allah, bait Allah, bait Allah nyaéta kami.’ Saha anu ku Gusti ditarima jadi wadah pikeun kahormatan?—Nya éta jalma-jalma anu gawé bareng jeung Kristus; anu percaya kana bebeneran, anu hirup dina bebeneran, anu ngumumkeun bebeneran dina sagala rupana.” Review and Herald, 22 Oktober 1903.

“Ieu lain kecap-kecap Sister White, tapi kecap-kecap Gusti, jeung utusan-Na geus maparinkeun eta ka kuring pikeun dibikeun ka maraneh. Allah nyaur ka maraneh supaya ulah deui digawe ngalawan maksud-Na. Loba pisan pituduh anu dipaparinkeun ngeunaan jalma-jalma anu ngakukeun dirina urang Kristen padahal maranehna nembongkeun sipat-sipat Iblis, ngalawan dina sumanget, dina kecap, jeung dina lampah kana kamajuan bebeneran, sarta pasti nuturkeun jalan anu ku Iblis dipingpin ka dinya. Dina karasana hate maranehna, maranehna geus nyekel kakawasaan anu ku cara naon bae oge lain kagungan maranehna, jeung anu teu sakuduna ku maranehna dipake. Kitu timbalan Guru Agung, ‘Kami baris ngabalikeun, ngabalikeun, ngabalikeun.’ Jalma-jalma nyebut di Battle Creek, ‘Bait Gusti, bait Gusti, nya kami,’ tapi maranehna keur ngagunakeun seuneu biasa. Hate maranehna teu dilemeskeun jeung teu ditundukkeun ku kurnia Allah.” Manuscript Releases, jilid 13, 222.