Dina “kasibukan,” anu ku James White diidéntifikasi minangka paburencayna kaum Millerit sanggeus 22 Oktober 1844, William Miller ngalaman hiji impian dina taun 1847, sarta dua taun ti harita anjeunna dipupur ka tempat pangreureuhan anu langgeng.
“Lamun William Miller tiasa ningali cahaya tina talatah anu katilu, loba hal anu ka anjeunna katingalina poék jeung misterius tangtu geus dipedar. Tapi dulur-dulurna ngaku boga kanyaah jeung kapentingan anu kacida jerona ka anjeunna, nepi ka anjeunna nyangka yén manéhna teu tiasa miceun diri ti maranéhna. Haténa condong kana bebeneran, tuluy anjeunna nengetan dulur-dulurna; maranéhna nolak éta. Naha anjeunna tiasa miceun diri ti jalma-jalma anu geus nangtung sasarengan jeung anjeunna dina ngawawarkeun datangna Isa? Anjeunna nyangka yén maranéhna tangtu moal nyasabkeun anjeunna.
“Allah ngantep anjeunna ragrag ka handapeun kakawasaan Sétan, kakawasaan maot, sarta nyumputkeun anjeunna di kubur tina jalma-jalma anu terus-terusan narik anjeunna jauh tina bebeneran. Musa lepat nalika anjeunna rék asup ka Tanah Jangji. Kitu deui, kuring ningali yén William Miller lepat nalika anjeunna parantos caket kana asup ka Kanaan sawarga, ku ngantep pangaruhna nentang bebeneran. Batur anu mingpin anjeunna kana ieu; batur ogé anu kudu tanggung jawab pikeun éta. Tapi para malaikat ngajaga lebu anu mulya tina ieu abdi Allah, sarta anjeunna bakal medal dina sora tarompet panungtungan.
"Dasar anu Teteg"
“Kuring ningali sakelompok jalma anu nangtung kalawan dijaga pageuh jeung teguh, teu mere pangrojong saeutik oge ka jalma-jalma anu rek ngoyagkeun iman awak jemaat anu geus ngadeg. Allah neuteup ka maranehna kalawan karidoan. Kaula dipintonkeun tilu léngkah—amanat malaikat kahiji, kadua, jeung katilu. Ceuk malaikat anu ngiringan kaula, ‘Cilaka jalma anu bakal ngalihkeun hiji blok atawa ngagerakkeun hiji pin tina amanat-amanat ieu. Paham anu sajati ngeunaan amanat-amanat ieu kacida pentingna. Takdir jiwa-jiwa gumantung kana kumaha amanat-amanat ieu ditarima.’ Kaula deui dibawa ngaliwatan amanat-amanat ieu, sarta ningali kumaha mahalna umat Allah meuli pangalaman maranehna. Eta geus kahontal ngaliwatan loba kasangsaraan jeung tarung anu beurat. Allah geus mingpin maranehna léngkah demi léngkah, nepi ka Anjeunna nempatkeun maranehna dina hiji platform anu kukuh, teu bisa digoyangkeun. Kuring ningali sawatara jalma ngadeukeutan kana platform eta sarta mariksa pondasina. Sabagian, kalawan kabungah, langsung naék kana eta. Anu séjén mimiti neangan kasalahan dina pondasina. Maranehna hayang aya perbaikan dijieun, tuluy platform eta bakal leuwih sampurna, sarta umat bakal jauh leuwih bagja. Sabagian turun tina platform pikeun mariksa eta sarta nyatakeun yen eta dipasang kaliru. Tapi kuring ningali yen ampir sakabéhna tetep nangtung teguh dina platform eta sarta ngadesek jalma-jalma anu geus turun tina eta supaya eureun tina keluhan maranehna; sabab Allah teh Jurubangun Agung, sarta maranehna keur merangan Anjeunna. Maranehna nyaritakeun deui padamelan Allah anu matak aheng, anu geus mingpin maranehna ka platform anu teguh tea, sarta dina kasatunggalan maranehna ngangkat panon ka sawarga jeung ku sora anu tarik ngamulyakeun Allah. Ieu mangaruhan sabagian jalma anu geus ngeluh jeung ninggalkeun platform tea, sarta maranehna, kalawan raut anu handap asor, naék deui kana eta.” Early Writings, 258.
Karya-karya Ajaib Miller
“Pagawean anu éndah” ku William Miller nyababkeun “pondasi anu pageuh” anu jadi “landasan anu panceg, teu bisa digerakkeun.” “Pondasi” tina “landasan anu teu bisa digerakkeun,” jeung serangan saterusna kana duanana, nya éta “landasan” jeung “pondasi,” anu diwanohkeun sanggeus pupusna Miller dina taun 1849, diidentifikasi dina impian anjeunna.
William Miller nyaéta lambang tina dasar-dasar Adventisme.
Anjeunna ogé mangrupakeun lambang sajarah kaum Milerit ti taun 1798 nepi ka 1863.
Anjeunna ogé mangrupa lambang tina sajarah Millerite ti taun 1798 nepi ka 1844.
Anjeunna ogé mangrupakeun lambang sajarah tilu malaikat ti taun 1798 nepi ka hukum Minggu.
Anjeunna dilambangkeun ku opat puluh genep taun ti 1798 nepi ka 1844.
Anjeunna dilambangkeun ku angka “220,” patalina jeung 2.520 jeung 2.300.
Anjeunna dilambangkeun ku “tujuh waktu”—nya éta 2.520.
Anjeunna dilambangkeun ku 2.300.
Dua impian Miller dilambangkeun ku dua impian Nebukadnesar dina pasal dua jeung pasal opat kitab Daniel.
Mangsa taun 1798 dimimitian ku Nebukadnesar sarta dipungkas dina taun 1863 ku Belsyasar.
Mangsa taun 1798 nepi ka hukum Minggu dimimitian ku Nebukadnesar sarta ditungtungan ku Belsyasar.
Salaku lambang sajarah kaum Millerite, anjeunna téh lambang tina pondasi-pondasi, anu ngalambangkeun bebeneran-bebeneran anu kapanggih antara pamanggihan alfa tina 2,520 jeung pamanggihan omega tina 2,300. Dina mairan impian William Miller, James White netelakeun yén “konci” téh nyaéta métode Miller dina nalungtik Alkitab. Métodologi éta nyaéta konci Daud anu ditangtungkeun kana taktak Miller, sabab anjeunna nampilkeun nubuat 2300 taun anu réngsé nalika Yesaya 22:22 kaeusi dina 22 Oktober 1844.
Kaleresan-kaleresan anu mimiti dibuka segelna ti taun 2023 saterusna, nya éta kaleresan-kaleresan anu geus diidentipikasi dina presentasi Habakkuk’s Tables 95, sarta ayeuna eta kaleresan-kaleresan keur ditempatkeun dina hiji raraga anyar, nyaéta “Kaleresan.”
Saurang pamenta sora di padang gurun dina Juli 2023 nandakeun yén ceurik jeung ratapan téh perlu pikeun jalma-jalma anu kudu tobat ku sabab pangwawaran tanggal 18 Juli 2020. Jalma-jalma anu bakal kaasup kana parawan-parawan anu wijaksana kudu tobat saluyu jeung doa dina Daniel salapan, nyaéta doa jalma-jalma dina Imamat 26 anu ngaku yén maranéhna geus disebarkeun.
Nalika Miller nyebutkeun, “Sabot kuring kitu keur ceurik jeung ngarandapan kasedih ku karugian abdi anu kacida gedéna sarta ku tanggung jawab abdi, kuring émut ka Allah, tuluy neneda kalayan satemenna supaya Mantenna ngutus pitulung ka kuring. Harita kénéh panto kabuka, sarta saurang lalaki asup ka jero rohangan, tuluy jalma-jalma sadayana kaluar ti dinya; jeung anjeunna, bari nyekel sikat kokotor dina leungeunna, muka jandéla-jandéla, sarta mimiti nyapuan kokotor jeung runtah tina rohangan éta.”
Panto anu kabuka téh nyaéta hate Miller nalika manéhna “neneda kalayan tulus” pikeun “pitulung.” Isa, minangka Saksi Sajati ka Laodikea, keur ngetok kana hate-hate anu dipilarian ku Anjeunna supaya tiasa asup. Nalika panto éta kabuka, hiji prosés pamisahan mimiti lumangsung. Nalika panto éta kabuka, “jandéla-jandéla” ogé kabuka, sarta “jandéla-jandéla” téh nyaéta jandéla-jandéla sawarga.
Yohanes ningali panto-panto di sawarga kabuka dina pasal salapan welas kitab Wahyu nalika Gusti ngadegkeun tentara-Na nu nunggang kuda-kuda bodas, pas sanggeus pangantén awewe geus nyiapkeun dirina. Tentara éta nya éta tentarana Ezekiel nu nangtung minangka jawaban kana amanat angin wetan anu kasar. Tentara éta nya éta garéja anu jaya, anu robah tina garéja nu berjuang jadi garéja anu jaya nalika pamisahan antara gandum jeung jukut lalang geus kalaksanakeun. Pamisahan éta ogé digambarkeun minangka robahna tina pangalaman Laodikea kana pangalaman Filadelfia. Miller muka haténa jeung ngantepkeun Saksi Anu Sajati asup, nalika Anjeunna misahkeun gandum jeung jukut lalang, ku kituna ngahirupkeun tentara kuda bodas-Na.
Dina tanggal 31 Désémber 2023, éta lalaki Sikat Kokotor asup ka jero rohangan sanggeus jalma-jalma kaluar, tuluy mimiti ngalakukeun pagawean miceun runtah kasalahan, bari nempatkeun deui bebeneran-bebeneran heubeul tina Méja-Méja Habakuk dina hiji kerangka bebeneran anu anyar.
“Jurusalamet henteu sumping pikeun nyingkirkeun naon anu parantos diucapkeun ku para patriark sareng nabi; sabab Anjeunna sorangan anu parantos nyarios ngaliwatan éta jalma-jalma wakil. Sadaya bebeneran tina firman Allah asalna ti Anjeunna. Nanging, inten-inten anu teu aya hargana ieu parantos diteundeun dina susunan anu palsu. Cahaya maranéhna anu mulya parantos dijadikeun ngaladénan kasalahan. Allah ngahoyongkeun sangkan éta dipiceun tina susunan kasalahanana sarta dipasang deui dina kerangka bebeneran. Pagawean ieu ngan ukur tiasa dilaksanakeun ku panangan ilahi. Ku lantaran pakaitna jeung kasalahan, bebeneran parantos ngaladénan kapentingan musuh Allah jeung manusa. Kristus parantos sumping pikeun nempatkeun éta dina tempatna, supaya éta ngamulyakeun Allah, sarta ngalaksanakeun kasalametan umat manusa.” The Desire of Ages, 287.
Salah sahiji bebeneran anu pangheulana diajarkeun dina taun 2024 nyaéta panjelasan ngeunaan kuciwa tanggal 18 Juli 2020. Garis demi garis dipikawanoh yén kuciwa-kuciwa anu munggaran dina unggal garis reformasi nandaan tanggal 18 Juli 2020 minangka hiji waymark utama dina pasemon ngeunaan sapuluh parawan. Jejer ngeunaan kuciwa éta jadi “konci” pikeun muka bebeneran ngeunaan Bait Suci; ari dina kuciwa agung taun 1844, Bait Suci téh “konci” anu muka pamahaman ngeunaan kuciwa éta.
Jalma sikat taneuh éta, anu oge mangrupa Singa ti kaom Yuda, mimiti muka segel pesen ceurik tengah peuting dina taun 2023. Ayeuna urang geus ngahontal éta bagian dina impian Miller nalika Anjeunna nempatkeun peti anu leuwih gedé dina méja sarta ngalungkeun kana dinya bebeneran-bebeneran anu bakal caang sapuluh kali leuwih caang ti panonpoé. Salah sahiji permata éta nya éta panyingkepan ngeunaan saha Anjeunna dina narasi nubuat.
Nalika nubuatan dibuka segelna, Anjeunna teh Singa ti suku Yuda, anu nyandak bebeneran-bebeneran heubeul sarta nempatkeunana kana hiji kerangka anyar tina tilu léngkah “bebeneran.” Eta kerangka dicekel pageuh babarengan ku Kristus salaku Alfa jeung Omega, nu pangheulana jeung nu pamungkas. Salaku Firman Allah, Anjeunna ngatur unggal unsur tina Firman-Na. Salaku Palmoni, Anjeunna ngarancang unggal jéntréna minangka hiji matématika.
Nalika Petrus aya di Kaisarea Filipi, dina jam katilu, Anjeunna ngenalkeun diri-Na minangka Palmoni, kalayan nekenkeun kana “fraktal nubuat.” Salah sahiji panyingkepan panungtungan ngeunaan Kristus minangka Gusti nubuat nyaéta penekanan kana fraktal nubuat sakumaha diwakilan ku Petrus dina Mateus 16:18, anu mangrupakeun lambang 1.618, disebut rasio emas dina dunya alamiah, tapi “fraktal nubuat” ku Palmoni.
Urang kakara mimiti ngaidéntifikasi fraktal-fraktal nubuat anu aya dina minggu suci ti 27 nepi ka 34. Saméméh urang balik deui ka dinya dina lalampahan urang nuju kana kitab Yoél, tekenan ngeunaan fraktal-fraktal nubuat perlu ditambihkeun kana paniténan urang kana impian Miller.
Mangsa ti saprak Miller nyaur ka jalma-jalma sangkan “darangdan sarta tingali,” jeung Kristus, minangka jalmi nu nyekel sikat lebu anu nyaur ka Miller sangkan “darangdan sarta tingali,” nyaeta ti taun 1798 nepi ka hukum Minggu, nanging éta ngamuat hiji fraktal di jero éta sajarah sakabéhna, nyaeta mangsa ti 1798 nepi ka 1863. Éta ogé ngamuat fraktal séjén ti 9/11 nepi ka hukum Minggu, sarta fraktal séjén deui ti 2023 nepi ka hukum Minggu.
Nalika Miller nutup panonna di tengah kaributan, anjeunna ngagambarkeun sajarah taun 1849, nalika Gusti keur nyobaan ngaréngsékeun éta pagawean, tapi taya hasilna. Anjeunna dihirupkeun deui dina taun 2023, sabab anjeunna nyaéta Élias anu dipaéhan di jalan babarengan jeung Musa. Anjeunna pupus dina taun 1849, tuluy anjeunna pupus deui dina 18 Juli 2020.
Impian anjeunna dipaparin dina taun 1847, tuluy PANGERAN nguluran panangan-Na pikeun kadua kalina sarta medalkeun bagan 1850. Nalika PANGERAN nguluran panangan-Na pikeun kadua kalina dina sajarah saratus opat puluh opat rébu, Miller dihudangkeun deui.
Mimitina paburencayna boh Israél boh Yuda dipedar dina Yesaya.
Sabab kapala Siria teh Damsik, jeung kapala Damsik teh Resin; sarta dina genep puluh lima taun deui, Epraim bakal dipupus, nepi ka henteu jadi hiji bangsa. Jeung kapala Epraim teh Samaria, jeung kapala Samaria teh putra Remalya. Lamun maraneh henteu percaya, tangtu maraneh moal diteguhkeun. Yesaya 7:8, 9.
Ramalan éta dipasihkeun dina taun 742 SM, sarta salapan welas taun ti harita, dina taun 723 SM, Israél dipapencarkeun ku bangsa Asyur, lajeng opat puluh genep taun ti harita Yuda dipapencarkeun ku Babul. Tilu tanggal éta ngagambarkeun hiji mangsa salila salapan welas taun, dituturkeun ku opat puluh genep taun. Nalika dua ramalan éta mungkas masing-masing dina taun 1798 jeung 1844, mangsa salapan welas taun dina awalna ti taun 742 SM nepi ka 723 SM téh nya éta salapan welas taun alfa, anu ngawakilan salapan welas taun oméga ti taun 1844 nepi ka 1863.
Miller pupus lima taun sanggeus asup kana omega salila salapan welas taun, sarta tujuh taun ti harita tulisan Hiram Edson ngeunaan “tujuh kali” diterbitkeun. Tujuh taun ti harita deui, “tujuh kali” ditampik. Taun 1856 sakuduna jadi panyegelan anu miheulaan hukum Minggu taun 1863, tapi éta henteu kajadian.
Malaikat katilu sumping dina taun 1844, 1888, sarta dina 9/11. Sadérék White nétélakeun yén nalika gedong-gedong badag Kota New York rubuh, tilu ayat kahiji tina Wahyu dalapan welas bakal kacumponan.
Wahyu 18
Ayat HIJI—Sanggeus hal-hal ieu, kuring nempo deui hiji malaikat séjén turun ti sawarga, miboga kakawasaan anu gedé; sarta bumi jadi caang ku kamulyaan anjeunna.
Ayat KADUA—Sarta anjeunna ngagorowok kalayan sora anu tarik tur perkasa, saurna, Babul anu agung geus rubuh, geus rubuh, sarta geus jadi padumukan roh-roh jahat, pangkeng unggal roh najis, jeung kurungan unggal manuk anu najis jeung pikageuleuheun.
Ayat KATILU—Sabab sakumna bangsa geus nginum tina anggur amarah tina cabulna dirina, jeung raja-raja bumi geus ngalakukeun cabul jeung manehna, sarta padagang-padagang bumi geus jadi beunghar ku kaayaanana anu pinuh ku kamewahan.
Malaikat kahiji anu gagah perkasa turun bari nyekel hiji amanat dina leungeunna, sarta Yohanes diparentahkeun supaya indit, nyokot kitab leutik éta, tuluy ngadahar éta. Malaikat kahiji éta ngalaksanakeun pagawean anu sarua jeung malaikat dina Wahyu dalapan welas anu nyaangan bumi ku kamulyaan-Na. Ieu téh lantaran malaikat kahiji téh alfa, sedengkeun malaikat katilu téh oméga, sarta awal salawasna ngagambarkeun ahir.
“Yesus maréntahkeun hiji malaikat anu gagah perkasa supaya turun sarta ngingetkeun para pangeusi bumi sangkan nyiapkeun diri pikeun kadatangan-Na anu kadua. Nalika éta malaikat ninggalkeun payuneun Yesus di sawarga, hiji cahaya anu kacida caangna tur mulya angkat miheulaan anjeunna. Kaula dibéjaan yén pancénna nyaéta nyaangan bumi ku kamulyaan-Na sarta ngingetkeun manusa ngeunaan murka Allah anu bakal datang.” Early Writings, 245.
Malaikat kahiji nyaéta ayat hiji tina Wahyu dalapan welas.
Sanggeus perkara eta, kuring ningali malaikat séjén turun ti sawarga, miboga kakawasaan anu agung; sarta bumi jadi caang ku kamulyaan-Na.
Malaikat kadua téh ayat kadua tina Wahyu dalapan welas.
Tuluy anjeunna ngagorowok kalawan sora tarik, saurna, “Babul anu agung geus rubuh, geus rubuh, sarta geus jadi tempat pangancikan setan-setan, jeung panangkeupan unggal roh najis, jeung kurungan unggal manuk anu najis jeung matak geuleuheun.”
Malaikat katilu nyaéta ayat katilu tina Wahyu dalapan welas.
Sabab sakumna bangsa geus nginum tina anggur murka tina palacuranana, sarta para raja di bumi geus ngalakukeun palacuran jeung manehna, jeung para padagang di bumi geus jadi beunghar ku lobana kamewahanana.
Sakabéh raja ngalampahkeun cabul jeung éta palacuran dina hukum Minggu, sakumaha dilambangkeun dina ayat tilu. Pekabaran malaikat kadua nyaéta yén Babul geus rubuh, sarta éta téh ayat dua. Misi malaikat kahiji nyaéta nyaangan bumi ku kamulyaan-Na, sarta éta téh ayat hiji. Ayat hiji nyaéta 9/11. Ayat dua nyaéta prosés pamisahan anu geus lumangsung sapanjang sajarah umat manusa ti saprak 9/11, sarta ayat tilu nyaéta hukum Minggu. Ku sabab éta, 9/11 nyaéta pekabaran malaikat katilu, sarta kitu deui hukum Minggu. 9/11 nyaéta pangéling-ngéling ngeunaan hukum Minggu anu keur ngadeukeutan sakumaha digambarkeun dina tilu ayat kahiji, sarta sora séjén dina ayat opat nyaéta hukum Minggu. Sora kahiji dina Wahyu dalapan welas nyaéta pangéling-ngéling ngeunaan hukum Minggu anu keur ngadeukeutan, sarta éta pangéling-ngéling robah jadi kanyataan hirup dina hukum Minggu.
9/11 nepi ka hukum Minggu dilambangkeun ku mangsa alfa “datang jeung tingali” dina impian Miller nepi ka omega “datang jeung tingali.” Di antara 9/11 jeung hukum Minggu, permata-permata diteundeun dina méja Miller di tengah rohangan, paburencay jeung kakubur, tuluy dipulihkeun ku lalaki nu mawa sikat kokotor. Malaikat anu turun dina taun 1840 mawa kitab leutik téh nya éta malaikat kahiji jeung alfa anu ngalambangkeun malaikat anu turun dina 9/11. Malaikat éta diidéntifikasi dina pasal sapuluh, nalika Yohanes dibéjaan yén kitab éta bakal amis, tapi baris jadi pait.
Yohanes ngawakilan gerakan malaikat kahiji, anu diwakilan ku golongan Millerit, sarta anjeunna ogé ngagambarkeun gerakan saratus opat puluh opat rébu. Pangutamana, anjeunna ngawakilan poé-poé panungtungan, sakumaha biasana para nabi ngalakukeun. Ku sabab éta, anjeunna geus dibéjakeun ti heula yén éta kitab bakal amis tuluy pait. Golongan Millerit henteu nyaho ieu ti heula, tapi saratus opat puluh opat rébu diperlukeun pikeun nyaho ieu.
Miller, minangka utusan malaikat kahiji, nya éta lambang utama jalma anu ngadahar kitab leutik éta. Salaku saurang panggilingan, anjeunna kedah misahkeun gandum tina hampasna, tuluy ngolah gandumna jadi tipung, sarta nyieun roti anu kedah didahar. Anjeunna ngabagikeun roti éta ku nempatkeunana di tengah rohanganana sarta nyaur ka sakur anu daék supaya “sumping jeung tingali.” Tapi salaku lambang jalma anu nyandak kitab tina leungeun malaikat éta, Miller, sarupa jeung Yohanes, keur nyarita ngeunaan poé-poé panungtung malaikat katilu leuwih ti batan poé-poé mimiti malaikat kahiji. Dina impianana anjeunna ngamimitian ku ngawartosan ka urang yén anjeunna nampi pesenna ku leungeun anu teu katingali. Malaikat kahiji dina Wahyu sapuluh nyekel hiji kitab leutik dina leungeunna, tapi malaikat dina Wahyu dalapan welas, anu mangrupa omega kana alfa taun 1840, henteu digambarkeun nyekel kitab dina leungeunna, sarta éta kitablah anu ditampi ku Miller—kitab tina hiji leungeun anu teu katingali. “Sumping jeung tingali” ti Miller téh 9/11, jeung “sumping jeung tingali” ti lalaki anu mawa sikat kokotor téh hukum Minggu.
Di antara alfa jeung omega “datang jeung tingali” aya pesen malaikat kadua, sabab alfa téh 9/11, nyaéta ayat kahiji tina pasal dalapan welas, sarta ayat kadua téh malaikat kadua anu dipungkas dina ayat katilu, nyaéta hukum Minggu jeung omega “datang jeung tingali.” Dina impian Miller, malaikat kadua, jeung ragragna Babul dilambangkeun ku tujuh kalina kecap scatter dipaké, sedengkeun narasi sakabéhna nandakeun yén bebeneran dikalahlkeun ku kasalahan.
Malaikat kahiji jeung katilu turun mawa amanat anu kudu dicandak jeung didahar masing-masing dina tanggal 11 Agustus 1840 jeung 9/11. Dua tanggal éta saluyu jeung ayat kahiji dina Wahyu dalapan welas.
Kaleresan-kaleresan dasar téh geus dipedalkeun dina bulan Méi taun 1842, kalayan bagan panaratas 1843 minangka alfa tina dua papan Habakuk. Dina taun 2012 Papan-papan Habakuk dipedalkeun, saluyu jeung bulan Méi taun 1842.
Pangalaman kaum Millerite ngalaman kuciwa kahiji maranéhna dina tanggal 19 April 1844, anu jadi perlambang pikeun 18 Juli 2020. Dina titik éta malaikat kadua sumping, sarta kadatanganana saluyu jeung ayat kadua tina Wahyu dalapan welas. Kuciwa éta nandaan ahir malaikat kahiji. Di dinya malaikat kadua sumping, mangsa ngadagoan dina pasemon para parawan mimiti lumangsung. Sajarah malaikat kahiji kudu lumangsung sajajar jeung sajarah malaikat kadua, sarta lamun diterapkeun ku cara kieu, kadatangan malaikat kadua disaluyukeun jeung kadatangan malaikat kahiji dina 1840 jeung 9/11.
Wanci ngadagoan sumping dina 9/11, anu dilambangkeun ku 19 April 1844. Dina 9/11 opat angin Islam dileupaskeun, tuluy dicekel sangkan teu ngabeledug. Opat angin Yohanes éta nya éta angin tarik dina Yesaya, jeung angin ti wetan dina nubuat, sarta malaikat nu nyirian naék ti wetan. Nalika Anjeunna naék, Anjeunna sasambat, “tahan, tahan, tahan, tahan” opat kali nurutkeun Sister White. Wanci ngadagoan nu dimimitian ku datangna malaikat kadua dilambangkeun minangka opat angin anu dicekel sangkan tetep kaampeuh nepi ka saratus opat puluh opat rébu geus disegel.
Sanggeus kacindekanana nu kahiji, Samuel Snow dipingpin pikeun ngahijikeun amanat Panjerit Tengah Peuting, ku kituna ngalambangkeun sora nu ngajerit di padang gurun dina bulan Juli 2023.
Dina pasamoan kémah di Exeter, pamisahan para parawan dumasar kana minyak pangujian, ngabersihan sarta ogé ngamurnikeun kaum Millerite saluyu jeung pagawéan Utusan Perjangjian. Pasamoan kémah di Exeter ngagambarkeun pamegelan, sabab pagawéan harita neras maju kawas ombak pasang, atawa bala tentara anu perkasa, nepi ka malaikat katilu sumping dina 22 Oktober 1844. Konci sajarah éta nyaéta pamisahan.
Malaikat kadua ngalaksanakeun hiji pagawean pamisahan nalika éta sumping, saperti nu dilaksanakeunana dina kuciwa anu kahiji, sarta éta dipungkas ku pamisahan tanggal 22 Oktober. Di tengah-tengah dua pamisahan éta, amanat malaikat kadua diproklamasikeun. Malaikat kadua téh mangrupakeun pamisahan anu progresif nepi ka ujian pamungkas ngeunaan minyak. Ujian pamungkas ngeunaan minyak nuntun kana ujian penentu tina malaikat katilu. Ujian penentu éta nyaéta salib pikeun Isa Almasih, sarta Taman Getsemani, anu hartina “taman panggilingan minyak,” miheulaan ujian penentu tina salib, jeung ujian ngeunaan minyak para parawan miheulaan panto anu ditutup taun 1844.
Tés ahir, nu diteruskeun ku pangadilan, nya éta tés kasapuluh pikeun Israil baheula. Maranéhna tuluy ditangtukeun pikeun maot di padang gurun. Naha di Kades, Getsemani, atawa Exeter; tés ahir saméméh pangadilan, tempat dua golongan dipisahkeun, nandakeun aya tés ahir sanggeus 2023, anu miheulaan pangadilan panto-katutup tina hukum Minggu. Tés ahir éta nya éta pamaséhan. Tés ahir atawa panungtung ngandung harti ayana tés kahiji.
Dina taun 2023, mangsa nungguan téh réngsé nalika Singa tina kaom Yuda muka segel titingalian anu kudu nungguan éta, ku ngangkat panangan-Na. Tuluy dimimitian pagawean Samuel Snow.
Lamun urang ngajajarkeun mangsa malaikat kahiji jeung kadua sajajar silih patalikeun, éta nandakeun turunna hiji malaikat kalayan hiji amanat anu nguji umat Allah ku réspon maranéhna kana parentah pikeun nyokot jeung ngadahar éta amanat. Amanat dasar tuluy diteundeun ka hareupeun umum, nepi ka éta amanat dasar gagal. Satuluyna malaikat katilu sumping. Mangsa malaikat katilu téh salapan welas taun, nyaéta salapan welas taun omega ti 742 SM nepi ka 723 SM.
Mangsa ti taun 1844 nepi ka 1863, jeung mangsa ti 742 SM nepi ka 723 SM, silih sajajar, sarta ogé sajajar jeung mangsa malaikat kahiji jeung kadua. Opat garis sajarah nubuat éta sajajar jeung 9/11 nepi ka hukum Minggu. Lima garis éta mangrupa sajarah “sumping sarta tingali” alpa-na Miller jeung “sumping sarta tingali” omega-na Kristus.
Opat Kali Tujuh
Lamun dipikaharti kalawan leres, Imamat dua puluh genep nangtukeun “tujuh kali,” opat kali, sarta “tujuh kali” téh mangrupakeun lambang Miller jeung pesenna. Dina taun 1842, pamahaman Miller ngeunaan “tujuh kali” diabadikeun dina bagan 1843 anu ku Sister White dinyatakeun, “dipingpin ku panangan Gusti,” sarta “teu meunang dirobah.” Tujuh taun ti harita Miller pupus dina taun 1849, sarta tujuh taun ti harita pesen ngeunaan “tujuh kali” diasupkeun kana catetan ku Hiram Edson, sarta tujuh taun ti harita éta ditampik.
Dina taun 1842, tabel kahiji ngeunaan Habakuk diterbitkeun.
Dina taun 1849 utusan alfa tina “tujuh kali” dina bagan 1843 pupus.
Dina taun 1856, utusan omega tina “tujuh kali” dina bagan 1850 dipopohokeun.
Dina taun 1863, dua loh Habakkuk ditampik, sarta bagan taun 1863 diterbitkeun.
Hiji bagan ilahi diterbitkeun dina awal, sarta hiji bagan manusa diterbitkeun dina ahir. Di tengahna, dua utusan dipikawanoh, sabab pesen anu kadua salawasna miboga gandaan.
Malaikat kahiji
Dina taun 1842 tabel kahiji Habakuk dipedalkeun.
Malaikat kadua
Dina taun 1849 utusan kolot tina bagan 1843 pupus.
Dina taun 1856, utusan anyar tina bagan 1850 dipaliré.
Malaikat katilu
Dina taun 1863, éta amanat ditolak sarta bagan 1863 diterbitkeun.
Hiji mangsa dua puluh hiji taun anu ngawakilan opat lambang tina “tujuh waktu,” anu diselang ku jarak sarua, tujuh taun. Pekabaran alfa diterbitkeun (1842), utusan alfa pupus (1849), utusan omega dipopohokeun (1856) sarta pekabaran omega ditampik (1863), anu ngalambangkeun 2012; 18 Juli 2020; 2023; jeung hukum Minggu anu enggal sumping. Pupusna Miller dina taun 1849 sajajar jeung 18 Juli 2020. Utusan éta, sarta pekabaran éta, dihirupkeun deui dina 2023. Pekabaran omega ayeuna keur dibuka segelna, sarta sanggeus éta nuturkeun hukum Minggu taun 1863.
Dina gerakan Millerite, éta amanat geus diteguhkeun tuluy jurumana-na maot. Dina gerakan paralelna, amanat geus diteguhkeun tuluy éta amanat maot. Amanat éta dihudangkeun deui dina taun 1856 jeung 2023. Murtad téh mangrupa sebutan pikeun 1863, sarta kameunangan téh mangrupa sebutan pikeun pasanganana dina hukum Minggu. Saméméh murtad jeung kameunangan dina hukum Minggu jeung 1863, dibukakeunlah panyingkepan cahaya omega batu puncak tina “tujuh kali” taun 1856, sakumaha geus ditepikeun ti saprak 2023.
Urang baris neraskeun dina artikel salajengna.
William Miller: 1782–1849
William: “wasiat” jeung “helmét”— “palindung nu teger tekadna”, “pangjaga nu mantep haténa”, atawa “prajurit nu kuat kahayangna.”
Tukang gilinding: jalma anu ngajalankeun pabrik gilinding, utamana pabrik gilinding anu ngagiling gandum jadi tipung.
Pahlawan anu boga kahayang kuat
“Patani anu lempeng, jujur hate, anu kungsi kabawa kana mamang kana kawenangan ilahi Kitab Suci, tapi kalayan tulus ikhlas hayang terang kana bebeneran, nyaéta jalma anu ku Allah dipilih husus pikeun mingpin dina pangwawaran ngeunaan kadatangan Kristus anu kadua kalina. Saperti loba reformator séjén, William Miller dina mangsa ngorana geus tarung jeung kamiskinan sarta ku kituna diajar palajaran-pelajaran agung ngeunaan kagiatan anu teu kendat jeung panolakan diri. Anggota-anggota kulawarga tempat anjeunna asal dipikawanoh ku sumanget mandiri, cinta kana kabébasan, ku kamampuh pikeun tahan sangsara, jeung patriotisme anu hurung—sipat-sipat anu ogé kacida kacirina dina watak anjeunna. Bapana téh saurang kaptén dina tentara Révolusi, sarta kana pangorbanan-pangorbanan anu anjeunna lakukeun dina perjuangan jeung kasangsaraan mangsa anu pinuh ku gejolak éta, bisa disusud kaayaan hirup Miller dina mangsa ngorana anu serba heureut.”
“Anjeunna miboga kaayaan jasmani anu séhat, sarta ti leuleutik kénéh geus némbongkeun bukti kakuatan intelektual anu leuwih ti nu ilahar. Nalika anjeunna beuki déwasa, ieu jadi beuki écés. Pikiranana aktip tur mekar kalayan hadé, sarta anjeunna miboga kahayang anu seukeut kana élmu pangaweruh. Sanajan anjeunna henteu ngarasakeun kauntungan tina atikan paguron luhur, kanyaahna kana diajar jeung kabiasaan mikir kalayan taliti sarta nalungtik kalayan caket ngajadikeun anjeunna saurang lalaki anu boga timbangan anu asak jeung pamadegan anu jembar. Anjeunna miboga watak moral anu taya cacadna jeung ngaran hadé anu matak dipikaboga ku batur, ku lantaran umumna dipikahormat alatan kajujuran, kahématan, jeung kahadeanana. Ku jalan tanaga jeung katekunan, ti mimiti kénéh anjeunna geus meunang kacukupan, sanajan kabiasaan diajarna tetep dipiara. Anjeunna nyekel rupa-rupa kalungguhan sipil jeung militér kalayan hadé, sarta jalan-jalan kana kabeungharan jeung kahormatan sigana kabuka lega pikeun anjeunna.” The Great Controversy, 317.
Pangaweruh ngeunaan Allah moal kahontal tanpa ikhtiar pikiran, tanpa doa pikeun hikmat sangkan maranéh bisa misahkeun tina gandum murni bebeneran éta sekam anu ku manusa jeung ku Sétan geus dipaké pikeun nyasabkeun doktrin-doktrin bebeneran. Sétan jeung pakumpulan agén-agén manusa-na geus narékahan nyampurkeun sekam kasalahan jeung gandum bebeneran. Urang kudu kalawan rajin maluruh harta anu disumputkeun, sarta néangan hikmat ti sawarga supaya bisa misahkeun reka cipta manusa tina parentah-parentah ilahi. Roh Suci bakal nulungan anu néangan bebeneran-bebeneran anu agung jeung mulia anu patali jeung rencana panebusan. Sim kuring hoyong nekenkeun ka saréréa kanyataan yén maca Kitab Suci kalayan sambil lalu wungkul téh henteu cekap. Urang kudu nalungtik, sarta ieu hartina ngalakukeun sakabéh anu dikandung ku éta kecap. Saperti panambang kalawan hayang pisan ngaguar taneuh pikeun manggihan urat-urat emasna, kitu deui maranéh kudu ngaguar Firman Allah pikeun harta anu disumputkeun, anu ku Sétan geus lila pisan dipilari pikeun disumputkeun ti manusa. Gusti ngandika, ‘If any man willeth to do his will, he shall know of the teaching.’ John 7:17, Revised Version.
“Firman Allah teh kayaktian jeung cahaya, sarta kudu jadi lampu pikeun suku maraneh, pikeun nungtun maraneh dina unggal léngkah sapanjang jalan nepi ka panto-panto kota Allah. Ku sabab kitu Iblis geus ngalakukeun rupa-rupa usaha anu pohara nekat pikeun ngahalangan jalan anu geus disadiakeun pikeun dilampah ku jalma-jalma panebusan PANGERAN. Maraneh ulah mawa gagasan-gagasan sorangan ka Alkitab, tuluy ngajadikeun pamadegan sorangan jadi puseur anu ngurilinganana kayaktian. Maraneh kudu nyingkirkeun heula gagasan-gagasan sorangan di panto panalungtikan, sarta ku hate anu handap jeung tunduk, kalawan diri disumputkeun dina Kristus, kalawan doa anu tigin, maraneh kudu neangan hikmat ti Allah. Maraneh kudu ngarasa yén maraneh wajib nyaho kana pangersa Allah anu geus diwahyukeun, sabab éta nyangkaruk kana kasalametan pribadi maraneh anu langgeng. Alkitab teh hiji pituduh anu ku dinya maraneh bisa nyaho jalan ka hirup langgeng. Maraneh kudu mikahayang saluhureun sagala hal sangkan maraneh nyaho pangersa jeung jalan-jalan PANGERAN. Maraneh ulah nalungtik kalayan maksud pikeun neangan ayat-ayat Kitab Suci anu bisa ku maraneh ditapsirkeun pikeun ngabuktikeun tiori-tiori maraneh; sabab firman Allah netelakeun yén éta teh nyasarkeun Kitab Suci nepi ka mawa kana kabinasaan maraneh sorangan. Maraneh kudu ngosongkeun diri tina unggal prasangka, sarta datang dina sumanget doa kana panalungtikan firman Allah.” Review and Herald, 11 Séptémber 1894.
“William Miller téh dilahirkeun di Pittsfield, Massachusetts. Atikan formalna ngan ukur salila 18 bulan, tapi manéhna jadi diajar ku usaha sorangan ku lantaran kabiasaan maca anu kuat. Ti mimiti kénéh manéhna ogé mimiti nulis, nyusun puisi jeung nyatet buku harian. Bacaanana ngawanohkeun manéhna ka panulis-panulis kafir anu mangaruhan manéhna ka arah deisme. Dina ahir umur dua puluhanana, manéhna jadi hakim karapihan, sarta milu tarung dina Perang 1812. Sababaraha pangalaman salila konflik ieu ngarahkeun pikiranana ka Allah anu pribadi. Nepi ka taun 1816 manéhna geus dirobah haténa, sarta mimiti nalungtik Alkitab kalayan enya-enya. Manéhna nulis, ‘Kitab Suci ... jadi kabungah kuring, sarta dina Isa kuring manggihan hiji sobat.’”
“Nepi ka taun 1818, dina panalungtikanana ngeunaan nubuat-nubuat, anjeunna nyindekkeun yén Isa bakal sumping deui ‘kira-kira taun 1843.’ Dina taun 1831 anjeunna mimiti ngabagikeun hasil panalungtikanana ka umum dina pasamoan-pasamoan leutik, sanggeus aya kayakinan anu kuat jeung pituduh pangapingan ilahi pikeun ngalakukeun kitu. Sanggeus patepang jeung J. V. Himes, saurang rédaktur anu kasohor, dina taun 1839, kabuka jalan pikeun ngawawar ka kumpulan jalma anu gedé di kota-kota utama. Sanajan loba anu nentang, pangwawaranana, kitu deui pangwawaran batur-batur anu narima amanat Advent, mawa pangaruh anu penting, nepi ka aya 100.000 jalma anu narima kayakinan kana enggoning Kristus bakal geura sumping. Ellen Harmon ngadangu anjeunna di Portland, Maine, dina bulan Maret 1840 nalika umurna 12 taun. Anjeunna nyaritakeun, “Bapa Miller ngalarapkeun nubuat-nubuat kalayan katangtuan anu jentre pisan nepi ka nimbulkeun kayakinan dina hate para nu ngadangu. Anjeunna ngadadarkeun mangsa-mangsa nubuat, sarta mawa loba bukti pikeun nguatkeun pamadeganana. Saterusna, panggero jeung pangingetna anu khidmat tur pinuh ku kakawasaan ka jalma-jalma anu can siap, ngajaga balaréa tetep cicing siga kasirep ku kakuatan gaib.” Life Sketches, 20.