Nalika urang ngahijikeun panalungtikan ngeunaan rupa-rupa pasulayan anu geus kajadian dina sajarah Advent, baris demi baris, pikeun nyindekkeun pamahaman urang ngeunaan perkara anu ayeuna, urang geus nyokot sipat-sipat nu dipilih tina lima garis nubuatan. Garis anu kahiji téh ogé garis anu panungtung, sabab duanana pasulayan éta dumasar langsung kana ayat kaopat welas tina Daniel sabelas ngeunaan “garong-garong ti umat anjeun.” Urang nalungtik pasulayan Uriah Smith jeung James White sarta pasulayan ngeunaan “the daily” dina kitab Daniel. Urang ogé nalungtik pasulayan anu kajadian sanggeus dibukana segel genep ayat panungtung tina Daniel sabelas dina taun 1989, ngeunaan raja kalér. Saterusna urang nalungtik opat serangga dina kitab Yoel. Masih loba pisan deui anu sabenerna bisa ditambihan kana unggal garis ieu, tapi urang ngan saukur ngasingkeun sawatara ciri anu nyumbang kana pamadegan-pamadegan anu nolak bebeneran-bebeneran anu patali jeung poko perkara Roma.
Lima sajarah, tapi anu kahiji ogé salaku anu panungtung ngawakilan genep garis. Latar profétis pikeun garis-garis pasalia ieu nyaéta poé-poé panungtung, ku kituna ku sabab ieu garis-garis éta kudu diterapkeun salila ujian gambar sato galak éta.
“PANGERAN parantos némbongkeun ka abdi kalayan écés yén gambar sato galak éta baris dibentuk saméméh masa kasempetan tobat ditutup; sabab éta bakal janten ujian anu agung pikeun umat Allah, anu ku dinya nasib langgeng maranéhna bakal dipastikeun....”
“Ieu teh ujian anu kudu karandapan ku umat Allah saméméh maranéhna diségél.” Manuscript Releases, jilid 15, 15.
Ujian ngeunaan kabentukna gambar sato galak téh, saperti dina genep garis pasulayan nu séjén, mangrupa hiji ujian ngeunaan poko nubuat ngeunaan Roma. Ujian anu agung anu lumangsung saméméh umat Allah diségél nyaéta ngeunaan kabentukna gambar sato galak Romawi. Sato galak éta téh kakawasaan kapapaan, sarta Amérika Sarikat ngawangun hiji gambar tina kakawasaan kapapaan éta nalika éta maju ka hukum Minggu anu geura-giru datang.
“Supaya Amérika Sarikat bisa ngawangun hiji gambar tina sato galak éta, kakawasaan agama kudu nepi ka ngawasaan pamaréntahan sipil, nepi ka kakawasaan nagara ogé dipaké ku garéja pikeun ngalaksanakeun tujuanana sorangan.” The Great Controversy, 443.
Yén yén undang-undang Minggu di Amérika Sarikat nandakeun yén gambar sato galak éta geus kabentuk sapinuhna di Amérika Sarikat.
“Sanajan kitu, dina lampahna sorangan nalika maksa hiji kawajiban agama ku kakawasaan sipil, garéja-garéja éta bakal ngawangun hiji gambar pikeun sato galak; ku sabab éta, paksaan pikeun ngajaga poé Minggu di Amérika Sarikat bakal jadi paksaan pikeun nyembah ka sato galak jeung gambarna.” The Great Controversy, 449.
Dina hukum Minggu, gambar sato galak téh geus kabentuk sapinuhna di Amérika Sarikat, sarta waktu éta Amérika Sarikat geus putus sapinuhna ti Allah, tuluy mimiti ngalaksanakeun padamelan nubuatna, nyaéta maksa sakuliah dunya pikeun ngawangun gambar sato galak. Dina hukum Minggu di Amérika Sarikat, Iblis mimiti padamelan anu ajaib dina mingpin bangsa-bangsa di dunya supaya ngulang prosés ngawangun gambar sato galak anu ngawengku sakumna bangsa di dunya.
“Ku putusan anu maksa netepna kapausan bari ngalanggar hukum Allah, bangsa urang bakal mupuskeun dirina sapinuhna tina kabeneran. Nalika Protestantisme ngalegaan leungeunna nyebrang jurang pikeun nyekel leungeun kakawasaan Romawi, nalika éta ngulurkeun leungeunna ngalangkungan tebing jero pikeun silihgandeng jeung Spiritisme, nalika, dina pangaruh ieu pakumpulan tilu rangkep, nagara urang nolak unggal prinsip Konstitusina minangka pamaréntahan Protestan jeung républik, sarta nyieun jalan pikeun sumebarna kasasatan jeung tipu daya kapausan, mangka urang bisa nyaho yén waktuna geus datang pikeun pagawéan ajaib Iblis, sarta yén ahir geus deukeut.” Testimonies, jilid 5, 451.
Dina mangsa hukum Minggu nu baris geura datang di Amérika Sarikat, Iblis, dina gawé bareng jeung Amérika Sarikat, bakal maksa unggal bangsa nuturkeun conto Amérika Sarikat dina ngawangun hiji sistem garéja jeung nagara, sarta ngalaksanakeun ibadah poé Minggu.
“Sétan bakal ngalakukeun mujijat-mujijat pikeun nipu jalma-jalma anu cicing di bumi. Spiritisme bakal ngalaksanakeun pagawéanana ku nyababkeun anu paéh dipaénkeun saolah-olah hirup kénéh. Awak-awak agama anu nampik ngadéngé amanat-amanat pangéling ti Allah bakal aya dina panipuan anu kacida kuatna, sarta bakal ngahiji jeung kakawasaan sipil pikeun nganiaya umat suci. Garéja-garéja Protestan bakal ngahiji jeung kakawasaan kapapaan dina nganiaya umat Allah anu ngajaga parentah-parentah-Na. Ieu téh éta kakawasaan anu ngawangun sistem panganiayaan anu agung, anu bakal ngalaksanakeun tirani rohani kana nurani manusa.
“‘Miboga dua tanduk kawas anak domba, jeung nyarita kawas naga.’ Sanajan ngaku yén maranéhna téh para pangikut Anak Domba Allah, manusa jadi kasurupan ku sumanget naga. Maranéhna ngaku leuleus jeung handap asor, tapi maranéhna nyarita jeung nyieun undang-undang kalawan sumanget Iblis, bari némbongkeun ku lampahna yén maranéhna téh sabalikna tina naon anu ku maranéhna diaku. Kakawasaan anu siga anak domba ieu ngahiji jeung naga dina ngayakeun perang ngalawan jalma-jalma anu nurut kana parentah-parentah Allah jeung anu boga kasaksian Yesus Kristus. Jeung Sétan ngahiji jeung kaum Protestan jeung kaum papis, gawé babarengan jeung maranéhna minangka déwa dunya ieu, maréntahkeun ka manusa saolah-olah maranéhna téh rahayat karajaanna, pikeun diatur, diparéntah, jeung dikawasa sakumaha kahayangna.
“Lamun jalma-jalma teu daék satuju pikeun nginjeum-nginjeum paréntah-paréntah Allah, roh naga téh kabuka. Maranéhna dipanjara, dibawa ka hareupeun déwan-déwan, sarta didenda. ‘Jeung manéhna ngajadikeun sakumna jalma, boh nu leutik boh nu gedé, nu beunghar boh nu miskin, nu merdéka boh nu abdi, narima hiji tanda dina leungeun katuhuna, atawa dina tarangna’ [Wahyu 13:16]. ‘Manéhna boga kawasa pikeun méré nyawa ka gambar sato galak éta, supaya gambar sato galak éta bisa nyarita, jeung nyababkeun supaya sakur anu henteu nyembah ka gambar sato galak éta dipaéhan’ [ayat 15]. Ku kituna Iblis ngarampas hak-hak istiméwa Yéhuwa. Jalma dosa linggih dina kalungguhan Allah, ngembarkeun dirina sorangan jadi Allah, sarta meta ngaleuwihan Allah.” Manuscript Releases, jilid 14, 162.
Kakawasaan kapausan nyaéta sato galak, Perserikatan Bangsa-Bangsa nyaéta naga, sarta Amérika Sarikat nyaéta nabi palsu. Jalma-jalma anu jadi bingung kana harti anti-Kristus, anu duanana nyaéta Sétan jeung wakil Sétan di bumi, nyaéta paus Roma, bakal tungtungna nangtung di pihak anti-Kristus.
Amérika Sarikat lain manusa dosa. Manusa dosa nyaéta antikristus, sarta anjeunna téh wawakil Sétan di bumi. Ngabingungkeun kakawasaan anu nangtungkeun kapausan dina tahta bumi jeung kapausan éta sorangan ku Paulus dipidangkeun minangka bukti yén henteu mikanyaah kana bebeneran. Nolak hubungan kenabian Roma pagan anu nahan kakawasaan kapausan, nepi ka Roma pagan dipiceun, sangkan kakawasaan kapausan bisa dinyatakeun, sakumaha dipedar dina 2 Tesalonika pasal dua, nyaéta nolak curahan Roh Suci sarta narima curahan roh anu najis, anu ku Paulus diidéntifikasi minangka kasasab anu kacida kuatna. Ku kituna, unggal nabi baheula nyarios leuwih langsung ngeunaan poé-poé panungtungan tibatan ngeunaan jaman anu maranéhna hirup di jerona.
“Masing-masing nabi baheula nyarios langkung saeutik pikeun jamanna sorangan tibatan pikeun jaman urang, sahingga nubuat maranéhna tetep lumaku pikeun urang. ‘Ayeuna sagala perkara ieu kajadian ka maranéhna pikeun jadi conto: sarta éta parantos dituliskeun pikeun panggeuing urang, anu ka urang parantos sumping ahir jaman dunya.’ 1 Korinta 10:11. ‘Henteu pikeun dirina sorangan, tapi pikeun urang maranéhna ngaladénan perkara-perkara éta, anu ayeuna parantos diwawarkeun ka aranjeun ku jalma-jalma anu ngawartakeun Injil ka aranjeun ku Roh Suci anu diutus turun ti sawarga; perkara-perkara anu ku para malaikat kénéh dipikahayang pikeun disawang.’ 1 Petrus 1:12....”
“Kitab Suci geus ngumpulkeun sarta ngabeungkeut babarengan sakumna harta karunna pikeun generasi panungtungan ieu. Sagala kajadian agung jeung sagala urusan anu khidmat dina sajarah Perjangjian Heubeul geus, jeung keur, ngulang deui dirina sorangan di jero gareja dina poé-poé panungtungan ieu.” Selected Messages, buku 3, 338, 339.
Roma kapir jeung jelema dosa dina 2 Tesalonika ngagambarkeun Amérika Sarikat jeung Roma kapausan dina poé-poé pamungkas. Salah ngartos kana bebeneran ieu téh, di antarana, némbongkeun yén sanajan aya nu ngaku-ngaku ngadasarkeun panapsiran pribadina kana prinsip “tipe jeung antitipe,” sabenerna manéhna henteu ngarti kana “tipe jeung antitipe.” Amérika Sarikat geus dipratipakan ku sababaraha kakawasaan dina sajarah suci. Unggal kakawasaan nu dua tanduk ngagambarkeun Amérika Sarikat dina poé-poé pamungkas, boh éta karajaan kalér jeung kidul Israél, Kakaisaran Médo-Pérsia, atawa Perancis atéis nu dipralambangkeun ku Sadumu jeung Mesir.
Mangsa nalika Amérika Sarikat ngawangun hiji gambar tina sarta pikeun sato galak éta geus ditipikeun ku beusi jeung taneuh liat dina Daniel dua, sarta ku tanduk leutik anu nembongkeun dirina minangka jalu jeung bikang dina Daniel dalapan, kitu deui ku nabi-nabi Baal jeung imam-imam leuweung dina kasaksian Élia di Gunung Karmel. Salomé ngetipikeun Amérika Sarikat dina kasaksian pésta ulang taun Hérodés anu mabok. Pérgamos ngetipikeun Amérika Sarikat sarta nandaan kompromi anu ngarah ka Tiatira, anu ngetipikeun kakawasaan kapapaan dina poé-poé panungtungan.
Clovis, raja bangsa Franka dina taun 496, ngalambangkeun Amérika Sarikat dina mangsa Ronald Reagan. Justinian dina taun 533 ngawakilan Donald Trump sateuacan hukum Minggu. Dina unggal tipifikasi, Amérika Sarikat ngawakilan kakawasaan anu tunduk kalayan pasrah ka kakawasaan kapapaan dina poé-poé panungtungan. Kakawasaan anu tunduk kalayan pasrah éta digambarkeun minangka mayar hormat ka Roma. Kalakuan “hormat” éta ngawengku sujud ka raja, anu jadi kapala.
Geus dituduhkeun yén Amérika Sarikat téh kakawasaan anu diwakilan ku sato galak anu boga tanduk siga anak domba, sarta yén ieu nubuat bakal kacumponan nalika Amérika Sarikat maksa palaksanaan pangajén poé Minggu, anu ku Roma diaku minangka pangakuan husus kana kakawasaan pangluhurna dirina. Tapi dina ieu panghormatan ka kapausan, Amérika Sarikat moal nyorangan. Pangaruh Roma di nagara-nagara anu baheulana ngaku kana kakawasaanana téh masih jauh ti musnah. Jeung nubuat ngaramalkeun mulangna deui kakawasaanana. “Kuring ningali salah sahiji huluna siga anu katatu nepi ka maot; jeung tatu paéhna téh cageur deui: sarta sakuliah dunya ngarasa héran nuturkeun sato galak éta.” Ayat 3. Nimpahkeun tatu paéh éta nandakeun ragragna kapausan dina taun 1798.
“Sanggeus ieu,” saur nabi, “‘tatuna anu ngabahayakeun nepi ka maot geus cageur: sarta sakuliah dunya ngarasa héran tur nuturkeun sato galak éta.’ Paulus nétélakeun kalayan écés yén ‘jalma dosa’ éta bakal terus aya nepi ka kadatangan Kristus anu kadua. 2 Tesalonika 2:3-8. Nepi ka mangsa panutupna jaman, manéhna bakal neruskeun pagawéan panipuan. Jeung nu nulis kitab Wahyu ogé nyatakeun, bari kénéh ngarujuk ka kapausan: ‘Sakabéh anu cicing di bumi bakal nyembah ka anjeunna, nyaéta maranéhna anu ngaranna teu kaserat dina kitab kahirupan.’ Wahyu 13:8. Boh di Dunya Heubeul boh di Dunya Anyar, kapausan bakal narima panghormatan dina kahormatan anu dipasihkeun ka lembaga Minggu, anu nangtung ngan ukur dina kawibawaan Garéja Roma.” The Great Controversy, 578.
Kalimah panungtungan méré bukti anu leuwih écés yén Sadérék White ngartos éksprési “old world” minangka ngawakilan Éropa, jeung “new world” minangka ngawakilan Amérika. Ku kituna, Amérika Sarikat ngahaturkeun panghormatan ka kakawasaan kapapaan sarta maksa sakuliah dunya supaya ngalakukeun hal anu sarua. Ieu nangtukeun yén Amérika Sarikat aya dina panaklukan kana parentah-parentah kakawasaan kapapaan. Pangidéntifikasian Yesaya jeung panekananana kana pamahaman ngeunaan “head” sangkan bisa diteguhkeun manggihan tujuan ilahi-na dina hal yén lambang “head” jadi konci pikeun ngartos garis lahiriah nubuat, sarta ogé garis batiniah nubuat.
Sabab kapala Siria teh Damsyik, jeung kapala Damsyik teh Resin; sarta dina jero genep puluh lima taun Epraim bakal diruntuhkeun nepi ka moal jadi hiji bangsa deui. Jeung kapala Epraim teh Samaria, jeung kapala Samaria teh putra Remalya. Lamun maraneh teu percaya, tangtu maraneh moal diteguhkeun. Yesaya 7:8, 9.
Dina poé-poé ahir, nyaéta mangsa nalika kasaksian unggal nabi keur berlaku, “jalma-jalma garong ti bangsamu” netepkeun tetempoan éta. Dumasar kana kawibawaan Roh Nubuat, sarta saluyu jeung kabeneran-kabeneran dasar Adventisme, sakumaha digambarkeun dina dua bagan suci Habakuk, “jalma-jalma garong” téh lambang Roma. Nalika Roma kapir nyelapkeun dirina kana sajarah pikeun kahiji kalina dina taun 200 SM, maranéhna janten perlambang Roma modéren dina poé-poé ahir. Kabeneran nubuat ieu anu netepkeun tetempoan nubuat poé-poé ahir, sarta lamun aranjeun nolak ningali yén “sirah” Roma modéren téh kakawasaan kapausan, tangtu aranjeun moal diteguhkeun.
“Dunya pinuh ku badai, perang, jeung pasalia paham. Tapi dina hiji pamingpin—kakawasaan kapausan—umat manusa bakal ngahiji pikeun ngalawan Allah dina diri para saksi-Na.” Testimonies, volume 7, 182.
Lamun anjeun boga ceuli pikeun ngadéngé, mangka anjeun bisa ngartos yén kagagalan utama urang Yahudi dina jaman Kristus téh nya éta maranéhna nganggap “kalangkang” minangka “hakékat.” Urang Yahudi saméméh jeung sanggeus salib ngandelkeun rupa-rupa lambang dina sistem ibadah maranéhna, sarta nampik Antitipe. Maranéhna ngedalkeun yén “kalangkang” téh “hakékat”, sarta ku ngalakukeun kitu, maranéhna nyésakeun dina catetan anu diilhamkeun hiji umat dina poé-poé panungtungan anu ogé bakal ngaidéntifikasi kalangkang minangka hakékat.
Waktu Amérika Sarikat ngabentuk hiji gambar pikeun sato galak, maranéhna keur ngabentuk hiji kalangkang tina sato galak éta. Maranéhna keur ngabentuk kalangkang tina hakékatna, sabab hiji gambar téh mangrupa perlambang. Ngawanohkeun Amérika Sarikat, waktu éta ngabentuk gambar sato galak, salaku lambang Roma Modéren, sarua jeung ngajajarkeunana jeung panolakan sarta panyaliban ku Israél baheula ka Antitipe Agung.
Jalma-jalma anu ngajar pamadegan anu salah yén Amérika Sarikat téh para garong ti bangsamu, loba nyarita ngeunaan pamakéan maranéhna kana tipe jeung antitipe, sarta maranéhna remen ngaidentipikasi Amérika Sarikat minangka gambar sato galak, tuluy ku hiji cara nganggap yén ku ngaidentipikasi Amérika Sarikat minangka gambar sato galak éta, ku hiji cara, ngabuktikeun yén Amérika Sarikat téh “para garong.” Lamun maranéhna enya-enya ngantep dirina diparéntah ku prinsip-prinsip dasar “tipe jeung antitipe,” maranéhna bakal gancang ningali yén peran nubuat Amérika Sarikat anu geus sababaraha kali ditipikeun dina Firman Allah ngaidentipikasi Amérika Sarikat minangka kakawasaan anu aya dina katundukan ka otoritas kapapaan. Maranéhna bakal ningali yén tanpa sato galak minangka titik rujukan, téh mangrupa hal anu teu masuk akal pikeun ngaidentipikasi hiji gambar ka sato galak anu can aya. Hiji-hijina hal anu bisa nangtukeun gambar sato galak téh nyaéta sato galak éta sorangan, sabab kakawasaan kapapaan lah anu ngadegkeun gambar éta dina visi kaca eunteung.
Garis nubuat anu sajajar ngeunaan Amérika Sarikat nu ngawangun gambar sato galak nyaéta nalika tanduk Protestanisme sajati ngawangun gambar Kristus. Pangwangunan éta sacara husus diidéntifikasi dina Daniel pasal sapuluh, nalika Daniel ningali “marah,” nyaéta tetenjoan, anu mangrupa tetenjoan “kaca tingali.” Daniel ngalambangkeun jalma-jalma anu ningali Kristus, sarta ku ngalakukeun kitu maranéhna ngagambarkeun tabiat Kristus. Lamun tetenjoan ngeunaan Kristus henteu dipidangkeun ka Daniel, anjeunna moal sanggup ngagambarkeun tabiat Kristus. Supaya saratus opat puluh opat rébu éta, anu dilambangkeun ku Daniel dina pasal sapuluh dina ngawangun gambar Kristus di jero, maranéhna kudu ningali tabiat-Na. Ku ningali, maranéhna dirobah.
Tapi urang sadaya, kalawan beungeut anu teu katutupan, bari ningali saolah-olah dina eunteung kamulyaan Gusti, dirobah jadi gambar anu sarua, ti kamulyaan ka kamulyaan, sakumaha ku Roh Gusti. 2 Korinta 3:18.
Harti kecap Ibrani tina visi “marah” anu ditempo ku Daniel dina pasal sapuluh nyaéta “hiji visi; ogé (sacara kausatif) hiji eunteung: — kaca tingal, visi.” Kecap Yunani anu ditarjamahkeun jadi glass dina ayat saméméhna hartina ngaca ka diri sorangan, nyaéta ningali pantulan (sacara figuratif): — ningali saolah-olah dina eunteung.
Yakobus ogé ngedalkeun hiji runtuyan bebeneran anu patalina jeung kaca eunteung.
Sabab lamun aya anu ngan saukur ngadangu firman, tapi henteu ngalakonan éta, anjeunna sarua jeung jelema anu ningali rarayna sorangan dina kaca: sabab anjeunna ningali dirina, tuluy indit, sarta harita kénéh poho kumaha kaayaan dirina. Tapi sing saha anu nitenan kana hukum kabébasan anu sampurna, sarta tetep dina éta, anjeunna lain nu ngadangu bari poho, tapi nu ngalakonan pagawean, jalma ieu bakal meunang berkah dina lampahna. Yakobus 1:23–25.
Lamun urang nyaah ka bebeneran, sarta ku sabab kitu urang jadi palaku tina Pangandika, mangka eunteung anu ku urang ditempo téh nya éta hukum kamerdékaan anu sampurna; tapi lamun urang henteu nyaah ka bebeneran, tuluy saenggeusna leumpang nurutkeun jalan urang sorangan, saperti jalma-jalma anu babarengan jeung Daniel ngalakukeun nalika maranéhna ngungsi, mangka eunteung éta ngan saukur jadi pantulan diri urang sorangan.
“Hukum Allah téh kaca eunteung anu nembongkeun bayangan anu lengkep ngeunaan manusa sakumaha ayana, sarta ngahangkeutkeun di payuneunana rupa anu saéstuna luyu. Sabagian bakal malik ngajauhan sarta mopohokeun ieu gambaran, ari nu séjén bakal ngagunakeun kecap-kecap panyacian ngalawan hukum, saolah-olah ku kituna cacad-cacad tabiat maranéhna bakal cageur. Anu séjén deui, anu dikutuk ku hukum, bakal tobat tina palanggaran-palanggaran maranéhna sarta, ku iman kana kaunggulan jasa Kristus, bakal nyampurnakeun tabiat Kristen.” Faith and Works, 31.
Daniél henteu ningali dirina sorangan dina titingalian eunteung éta; anjeunna ningali Kristus, anu mangrupa gambaran sampurna tina hukum kamerdikaan anu sampurna nurutkeun Yakobus.
“Hirup Kristus di bumi mangrupakeun cerminan anu sampurna tina hukum ilahi. Di Anjeunna aya hirup, pangharepan, jeung cahaya. Tenjo ka Anjeunna, sarta maraneh bakal dirobah jadi sarupa jeung Anjeunna kénéh, tina tabiat ka tabiat.” Signs of the Times, 10 Méi 1910.
Gambar sato galak téh ngagambarkeun sato galak éta sorangan, sarta kabentukna gambar sato galak téh mangrupa ujian anu agung pikeun umat Allah, ku jalan éta nasib maranéhna pikeun salalanggengna bakal diputuskeun. Nalika gareja-gareja Protestan nyekel kakawasaan pamaréntahan Amérika Serikat, maranéhna bakal geus ngabentuk hiji gambar tina sistim nagara-gareja anu salawasna dipaké ku kakawasaan kapapaan. Dina mangsa anu sarua, gambar Kristus bakal diwujudkeun dina umat-Na dina poé-poé panungtungan. Sanajan kitu, jalma-jalma anu babarengan jeung Daniel henteu ningali éta tetenjoan, sabab maranéhna kabur tina éta tetenjoan.
Kabentukna gambar Kristus ngahasilkeun hiji manifestasi tina dua golongan jalma-jalma anu nyembah. Hiji golongan nampik prinsip pantulan. Prinsip pantulan ieu dilambangkeun ku hiji eunteung, sabab Kristus ngagunakeun hal-hal harfiah anu aya di bumi pikeun ngawakilan bebeneran rohani anu aya di sawarga.
Dina pangajaran pasemon Kristus, katempo prinsip anu sarua saperti dina misi-Na sorangan ka dunya. Supaya urang tiasa wawuh kana tabiat ilahi jeung hirup-Na, Kristus nyandak kodrat urang sarta cicing di antara urang. Kaallahan dinyatakeun dina kamanusaan; kamulyaan anu teu katingali dina wangun manusa anu katingali. Jalma-jalma tiasa diajar ngeunaan anu teu dipikawanoh ngaliwatan anu dipikawanoh; perkara-perkara sawarga dinyatakeun ngaliwatan anu kadunyaan; Allah dinyatakeun dina kasaruaan jeung manusa. Kitu deui dina pangajaran Kristus: anu teu dipikawanoh dijelaskeun ku anu dipikawanoh; bebeneran-bebeneran ilahi ku perkara-perkara kadunyaan anu pangdipikawanohna ku rahayat.
Kitab Suci nyebutkeun, “Sagala perkara ieu dipidangkeun ku Isa ka balaréa dina misil; … supaya kajadian naon anu geus diucapkeun ku nabi, saurna, Kami baris muka sungut Kami dina misil; Kami baris ngedalkeun hal-hal anu geus disimpen rusiah ti saprak ngadegna dunya.” Mateus 13:34, 35. Hal-hal alamiah dijadikeun médium pikeun nu rohani; perkara-perkara alam jeung pangalaman hirup para pangdéngéna dihijikeun jeung bebeneran tina firman anu katulis. Ku cara kitu, ngantunkeun ti nu alamiah kana Karajaan rohani, misil-misil Kristus téh mangrupa mata ranté dina ranté bebeneran anu ngahijikeun manusa jeung Allah, jeung bumi jeung sawarga.” Christ’s Object Lessons, 17.
Prinsip rohani ngeunaan panyawangan diwujudkeun ku cara ningali kana hiji eunteung anu ngagambarkeun Kristus, sarta ku sabab visi “marah” téh mangrupakeun visi kausatif, gambar Kristus dina eunteung éta ngahasilkeun gambar Kristus dina kamanusaan.
Mastikeun yén Amérika Serikat anu netepkeun éta titingalian, sarua jeung mastikeun yén patung dina kitab Daniel anu netepkeun Kristus. Kristus anu netepkeun titingalian ngeunaan tabiat jeung karya-Na, sarta antikristus anu netepkeun titingalian ngeunaan tabiat jeung karya-na. Titingalian téh nya éta anu kacerminan ku kaca tingali, sarta titingalian téh ditetepkeun ku para garong. Salah ngartos kana hiji gambar tina sato galak, ku ngaidentifikasi éta gambar minangka sato galak anu saéstuna, ngahasilkeun garis-garis sajajar.
Jalma anu can canobat ningali dirina sorangan dina eunteung, atawa lamun enya anjeunna ningali hukum Allah, anjeunna ngalungkeun hina ka éta hukum dina usaha pikeun nyingkahan tuntutan-tuntutanana. Jalma anu geus tobat ningali Kristus jeung hukum-Na dina eunteung. Amérika Sarikat ngawangun hiji gambaran ka kakawasaan papal ku nempo kakawasaan papal éta sarta ngadobelanana. Antikristus didobelkeun ku Amérika Sarikat.
Lucifer hayang calik dina tahta pulitik jeung agama Allah.
Betapa geus muragna maneh ti sawarga, he Lucifer, putra isuk! betapa geus ditegorkeun maneh nepi ka taneuh, maneh anu ngaleuleuskeun bangsa-bangsa! Sabab maneh geus ngadawuh dina haté maneh, Kami rek naék ka sawarga, kami rek ngangkat tahta kami ngaleuwihan béntang-béntang Allah; kami ogé rek linggih di gunung pasamoan, di sisi-sisi kalér; kami rek naék ngaleuwihan jangkungna mega-mega; kami rek sarua jeung Nu Maha Luhur. Yehezkiel 14:12–14.
Sétan téh antikristus, sarta kitu deui kakawasaan kapapaan. Kakawasaan kapapaan téh linggih dina garéja sarta maréntah ngungkulan tahta-tahta pulitik Éropa. Eunteung anu nyababkeun dina Daniel pasal sapuluh, lamun ditempo dina panerapan rohanina, ngarobah jalma-jalma anu nenjona jadi sarua jeung gambar Kristus. Kaleresan éta ngatur garis antikristus. Lamun hiji bangsa atawa hiji jalma nenjo kana visi eunteung éta, éta ngahasilkeun pangaruh anu nyababkeun, sabab éta ngareproduksi gambarna dina diri jalma atawa bangsa anu nenjona, sarta éta ngahasilkeun boh gambar Kristus boh gambar sato galak. Ieu sajajar jeung pangaruh anu sarua anu digambarkeun ku Daniel. Kristus téh anu netepkeun visi pikeun Daniel, sarta antikristus netepkeun visi pikeun Amérika Sarikat waktu éta ngawangun gambar sato galak.
Urang baris neraskeun ieu pamikiran dina tulisan salajengna.