Ti Kaisarea Pilipi nepi ka Kaisarea Maritima, kalayan eureun heula sapanjang jalan di Gunung Transfigurasi; Petrus ngalambangkeun saratus opat puluh opat rébu anu nepi ka pananda jalan tina pesta Tarompet dina garis anu diwangun luhureun dua garis tina dua puluh dua ayat Leviticus dua puluh tilu, babarengan jeung usum Pentakosta dina mangsa Kristus. Leviticus dua puluh tilu, salib, Pentakosta, jeung Kornelius anu nitah ngageroan Petrus; sakabéhna dihijikeun garis kana garis ku perlambang jam katilu, kagenep, jeung kasalapan.
Kristus dina jam katilu, kagenep, jeung kasalapan dina salib, Petrus dina jam katilu jeung kasalapan dina Pentakosta sarta Kornelius dina jam kasalapan, Petrus dina jam kagenep di Yopa jeung jam katilu di Kaisarea Filipi aya patalina jeung Daniel pasal sabelas ayat tilu welas nepi ka lima welas, sabab Kaisarea Filipi téh ogé Panium.
Petrus keur ngawawarkeun kitab Yoél dina poé Pentakosta, sarta nalika Petrus nampilkeun pesenna ka kulawarga Kornélius, Roh Suci dicurahkeun ka bangsa-bangsa kapir, sakumaha saméméhna geus dicurahkeun ka urang Yahudi dina Pentakosta. Curahan Roh Suci pikeun urang Yahudi sarta satuluyna pikeun bangsa-bangsa kapir, ngalambangkeun curahan Roh Suci dina poé-poé panungtungan. Curahan dina poé-poé panungtungan téh dua rupa, dimimitian ku cipratan dina 9/11 anu ahirna maju nepi ka pangwartaan Ceurik Tengah Peuting anu ngahontal kana hukum Minggu, tuluy jadi sora tarik malaikat katilu, dina tempat jeung waktu hujan panungtungan dicurahkeun tanpa ukuran.
Mangka bagjakeun, hé barudak Sion, sarta gumbirakeun diri maranéh dina PANGERAN Allah maranéh; sabab Anjeunna geus maparin ka maranéh hujan anu ti heula kalawan ukuran anu pantes, sarta Anjeunna bakal nurunkeun pikeun maranéh hujan, nyaéta hujan anu ti heula jeung hujan anu ti pandeuri, dina bulan kahiji. Jeung tempat pangirikan bakal pinuh ku gandum, sarta bak-bak pameresan bakal ngalimpah ku anggur jeung minyak. Jeung Kami bakal mulangkeun ka maranéh taun-taun anu geus didahar ku walang, ku hileud, ku ulat, jeung ku hama palmerworm, nyaéta tentara Kami anu gede anu ku Kami diutus ka antara maranéh. Joel 2:23–25.
Petrus ngawakilan jalma-jalma anu ilubiung dina sajarah hujan cipratan sedeng nu baheula ti 9/11 nepi ka hukum Minggu, sarta ogé hujan panungtungan, anu mulangkeun “taun-taun” nu ngawakilan opat generasi Adventisme Poé Katujuh Laodikea anu karuksak ku paningkatan pambrontakanana. Di Bait Allah, dina jam kasalapan, Petrus ngedalkeun pamulihan taun-taun sakumaha dina kitab Yoél.
Ku sabab kitu, maraneh kudu tobat jeung malik ka Allah, supaya dosa-dosa maraneh dipupus, nalika mangsa panggeuing datang ti payuneun Gusti; sarta Mantenna bakal ngutus Yesus Kristus, anu ti heula geus diwawarkeun ka maraneh: anu ku sawarga kudu ditarima nepi ka mangsa mulangkeun sagala perkara, anu geus diucapkeun ku Allah ku pangandika sakumna nabi-nabi-Na anu suci ti mimiti dunya. Sabab Musa saéstuna geus ngandika ka karuhun-karuhun, “Gusti Allah maraneh bakal ngangkat pikeun maraneh saurang nabi ti antara dulur-dulur maraneh, sarupa jeung kami; ka anjeunna maraneh kudu ngadéngé dina sagala hal, naon baé anu ku anjeunna diucapkeun ka maraneh. Jeung bakal kajadian, yén unggal jiwa anu henteu daék ngadéngé ka nabi éta, bakal dibinasakeun ti antara umat.” Enya, sarta sakumna nabi ti Samuel jeung anu nuturkeun satuluyna, sakur anu geus nyarita, maranéhna ogé geus ngawartakeun ngeunaan poé-poé ieu. Rasul-rasul 3:19–24.
Ngahapusna dosa-dosa téh mangrupa padamelan panungtungan Kristus dina pangadilan pamariksaan, sarta éta ngahapusna dimimitian ti kulawarga Allah.
Sabab waktuna geus sumping, yén pangadilan kudu dimimitian di bumi Allah; jeung lamun éta mimiti dimimitian ka urang, kumaha bakal ahirna jalma-jalma anu henteu nurut kana Injil Allah? Jeung lamun anu bener mah meh boro disalametkeun, di mana baris nembongan anu teu saleh jeung nu dosa? Ku sabab éta, sing saha anu nandangan sangsara nurutkeun kahoyong Allah, pasrahkeun pangreksaan jiwana ka Anjeunna bari ngalakonan kahadéan, sakumaha ka hiji Panyipta anu satia. 1 Petrus 4:17–19.
Petrus ngartos dina poé Pentekosta, sarta ogé di imah Kornelius di Kaisarea sisi laut, yén kitab Yoél keur dipinuhan. Pentekosta ngagambarkeun hukum Minggu nalika pangadilan geus réngsé pikeun kulawarga Allah, tuluy ngalih ka bangsa-bangsa sanés. Talatah anjeunna dina hukum Minggu téh nyaéta talatah anu sarua jeung anu diproklamasikeun dina datangna Panyaur Tengah Peuting. Proklamasi alfa nyaéta awal tina mangsa nubuat anu ditungtungan ku proklamasi oméga. Petrus ngagambarkeun jalma-jalma anu ngamaklumkeun talatah éta, sarta talatah éta dimimitian ku pangkuatanana, anu ditandaan ku dileupaskeunana kalde Islam. Kalde éta dileupaskeun pikeun nandaan mimiti Panyaur Tengah Peuting, sarta dileupaskeun deui dina hukum Minggu, anu mangrupa kacindekan tina Panyaur Tengah Peuting.
Ku kituna, Pétrus ogé ngagambarkeun jalma-jalma anu ngadamel ramalan ngeunaan serangan Islam kana Amérika Sarikat. Amanat Pétrus dina Gorowok Tengah Peuting mangrupa koréksi kana amanat anu nandaan kuciwa anu kahiji jeung awal mangsa tunda. Ku kituna, Pétrus ngagambarkeun jalma-jalma anu ngumumkeun amanat Gorowok Tengah Peuting, anu geus ngalangkungan ujian dasar anu kahiji anu datang dina taun 2024 sarta réngsé dina 8 Méi 2025 ku kapilihna paus Amérika anu kahiji, dina minuhan ayat kaopat belas tina Daniel sabelas.
Mangsa ti pesta Tarompet nepi ka Pentakosta téh mangrupa tés katilu jeung tés lakmus tina usum Pentakosta anu digambarkeun ku Imamat dua puluh tilu. Hiji prinsip ngeunaan tilu malaikat anu ku Sister White diidéntifikasi, sabenerna ogé ngan saukur matématika dasar. Anjeunna nétélakeun yén moal bisa aya pesen katilu lamun teu aya heula pesen kahiji jeung kadua. Ku sabab Pétrus ngawawarkeun kitab Yoél dina hukum poé Minggu Pentakosta, mangka anjeunna ogé ngajar Yoél dina awal pangwawaran pesen Sora Tangah Peuting, anu mangrupa tés lakmus jeung tés katilu tina usum Pentakosta. Ku kituna, Pétrus ngawakilan jalma-jalma satia salila prosés pangtésan tilu léngkah anu dimimitian nalika Wahyu Yesus Kristus dibuka segelna, mimiti tanggal 31 Désémber 2023. Lamun Pétrus aya dina léngkah katilu, tangtu anjeunna geus ngalakonan dua léngkah saméméhna, sabab moal bisa aya anu katilu lamun teu aya anu kahiji jeung kadua.
Mangsa panyegelan saratus opat puluh opat rébu dimimitian dina 9/11, sarta éta muka hiji prosés pangujian tilu léngkah anu dilambangkeun ku panggero tarompet 9/11 pikeun mulang ka pondasi, tuluy saterusna datang ujian tina kuciwa kahiji dina 18 Juli 2020. Ujian katilu dina sajarah éta nyaéta hukum Minggu. Hiji padang gurun nubuat datang dina 18 Juli 2020, sarta dina jero mangsa padang gurun éta, dina Juli 2023 hiji “sora” mimiti ngagorowok, tuluy dina 31 Désémber 2023, dua puluh dua taun sanggeus 9/11, dimimitian kabukana Wahyu Yesus Kristus. Taun 2023 nepi ka hukum Minggu (nalika kacumponan sampurna tina 2.300 poé kahontal) nandakeun yén mangsa ti 2023 nepi ka hukum Minggu dimimitian ku “23” sarta ditungtungan ku “23,” sabab panto nu katutup dina 22 Oktober 1844 ngalambangkeun panto nu katutup dina hukum Minggu. Nubuat 2.300 taun dilambangkeun ku “23” dina 2.300.
Taun 1844 mangrupa ahir tina sajarah malaikat kahiji jeung kadua. Eta sajarah dimimitian ku datangna malaikat kahiji dina 1798, sarta dipungkas opat puluh genep taun ti harita, nyaeta dina 1844. Opat puluh genep taun eta ngagambarkeun Bait Allah Millerite anu ku Kristus sumping ngadadak ka dinya dina 1844. Bait manusa dirarancang dumasar kana “23” kromosom boh pikeun lalaki boh pikeun awewe, ku kituna nandaan “23” minangka lambang tina pagawean anu ku Kristus dimimitian dina 1844. Eta pagawean teh nyaeta ngahijikeun kaallahan-Na jeung kamanusaan urang. Yesus ngagunakeun alamiah pikeun ngagambarkeun anu rohani, sarta pagawean anu dimimitian dina 1844, dina panutupan 2.300 taun, dilambangkeun ku ngahijina “23” kromosom lalaki jeung “23” kromosom awewe. Lamun saurang lalaki nikah jeung saurang awewe, maranehna jadi hiji daging, sarta eta perkawinan teh anu ku Kristus dimimitian dina 1844. Panto anu katutup dina 1844 saluyu jeung panto anu katutup tina hukum Minggu, sarta lambang tina panto anu katutup eta nyaeta “23.”
Ti 31 Désémber 2023 nepi ka “23” tina undang-undang Minggu nandakeun hiji période anu dimimitian ku hiji alfa “23” sarta dipungkas ku hiji oméga “23.” Éta ogé ngawakilan période Bait Suci tina saratus opat puluh opat rébu. Sajarah anu sarua éta pisan mangrupa hiji fraktal ti 9/11 nepi ka undang-undang Minggu. 1844 diwakilan ku angka “23,” sarta éta nandakeun awal pangadilan panalungtikan ka nu paéh. 9/11 nandakeun awal pangadilan panalungtikan ka nu hirup, ku kituna 9/11 ogé miboga angka “23.” Période ti 9/11 nepi ka undang-undang Minggu téh mangrupa hiji période anu miboga alfa “23” jeung oméga “23.” Ti 2023 nepi ka undang-undang Minggu téh mangrupa hiji fraktal tina 9/11 nepi ka undang-undang Minggu, sarta di dinya Bait Suci tina saratus opat puluh opat rébu diadegkeun. Bait Suci Millerite téh mangrupa hiji période opat puluh genep taun, tapi dina poé-poé panungtungan, waktu geus euweuh deui; sarta opat puluh genep taun Millerite dina awal Adventisme ngalambangkeun période anu sarua dina panutupan Adventisme, sarta période éta dimimitian jeung dipungkas ku “23,” ngahasilkeun angka Millerite opat puluh genep.
Sadaya tilu sajarah éta ngagambarkeun hiji prosés pangujian tilu léngkah (kaum Millerit, 9/11 nepi ka hukum Minggu, jeung 2023 nepi ka hukum Minggu). Sajarah éta dimimitian ku sora tarompét Mikail, anu ngahirupkeun deui Musa jeung Elia dina 31 Désémber 2023, sarta nalika Mikail, nyaéta Kristus, ngahirupkeun deui, Anjeunna ngalakukeunana kalawan sora tarompét.
Sabab Pangéran sorangan baris turun ti sawarga kalayan sora ngagorowok, kalayan sora panghulu malaikat, jeung kalayan tarompet Allah; jeung maranéh anu paéh dina Kristus baris hudang heula. 1 Tesalonika 4:19.
Mikaél téh panghulu malaikat, jeung nya sora-Na dina gandengan jeung tarompét Allah anu ngahudangkeun deui nu geus paéh; jeung kitab Yudas mere nyaho ka urang yén Mikaél ngahudangkeun deui Musa.
Nanging Mikael, malaikat lulugu, nalika papaséa jeung Iblis, tatandhing ngeunaan layon Musa, teu wani ngadakwa anjeunna ku tuduhan anu ngahina, tapi pok ngadawuh, “Mugia Gusti ngabendung ka anjeun.” Yudas 1:9.
Kristus, salaku Mikael panghulu malaikat, muka meterai Wahyu ngeunaan Diri-Na dina tanggal 31 Désémber 2023, nalika Anjeunna tuluy ngahudangkeun deui Musa jeung Élia, dua saksi anu dipaéhan dina tanggal 18 Juli 2020. Saterusna datang ujian pondasi lahiriah alfa. Malaikat anu turun dina 9/11 niup tarompet Yermia nalika Anjeunna nyaur jalma-jalma satia supaya balik deui kana pondasi-pondasi Millerit, jeung sajajar jeung éta, tarompet Mikael ngenalkeun ujian ngeunaan pondasi-pondasi éta. Ujian éta digambarkeun ku Daniel 11:14, tempat “nu ngarampok umat maneh” netepkeun tetenjoan lahiriah. Kaum Millerit ngaidentipikasi yén Romalah anu nyumponan éta ayat, sarta netepkeun tetenjoan éta.
Ti tanggal 8 Méi 2025, pangwangunan bait suci di luhur batu penjuru jeung batu pondasi mimiti dilaksanakeun. Tilu puluh taun sanggeus 1996—nalika pesen anu dibuka segelna dina taun 1989 sacara resmi diteguhkeun—mimiti lumangsung prosés pikeun sacara resmi netepkeun pesen anu dibuka segelna dina tanggal 31 Désémber 2023.
Pangformalanan pesen taun 1989 dina taun 1996 lumangsung dua ratus dua puluh taun sanggeus subjek sajarahna sumping dina taun 1776. Pangbukaan segel dina taun 2023 nuturkeun dua puluh dua taun sanggeus pangformalanan taun 1996 diteguhkeun dina 11 Séptémber 2001, ngaliwatan manifestasi profétik Islam.
Pétrus ngawakilan para utusan dina sajarah suci ieu anu lulus boh ujian pondasi boh ujian Bait Allah. Ujian Bait Allah ngawengku pangleresan kana pesen anu gagal tanggal 18 Juli 2020. Tilu puluh taun sanggeus pesen taun 1989 diformalkeun dina taun 1996, ujian Bait Allah ngawengku pagawean ngaléréskeun tuluy ngumumkeun deui pesen ngeunaan hiji serangan Islam ka Nashville, Tennessee. Pormalisasi pesen taun 1989 diwakilan ku medalna majalah anu dingaranan the Time of the End dina taun 1996. Éta majalah ngabahas genep ayat panungtung dina Daniel sabelas, sarta nangtukeun hukum Minggu di Amérika Sarikat. Ku pituduh providensial, hiji palayanan anu teu aktip, anu mangtaun-taun saméméhna geus dingaranan Future for America, dipasrahkeun ka palayanan urang ku para diréktur saméméhna tina éta palayanan, anu henteu miboga cahaya ngeunaan pesen taun 1989.
Dina taun 1996, palayanan kami jadi Future for America, sarta éta publikasi diterbitkeun anu ngaguar pesen nu nangtukeun mangsa hareup Amérika sakumaha diwakilan dina genep ayat panungtungan Daniel sabelas. Amérika Sarikat geus ngamimitian naékna profétisna dina taun 1776, sarta “22” taun ti harita, dina waktu panungtungan taun 1798, Amérika Sarikat mimiti ngalaksanakeun peranna minangka karajaan kagenep dina nubuat Alkitab, “220” taun sanggeus 1776. Dina taun 1996, pesen ngeunaan Amérika Sarikat dina nubuat diformalkeun. “220” taun ti 1776, jeung “22” taun ti éta titik nepi ka 1798, ngahubung ka William Miller anu nepikeun pidato umum kahijina dina taun 1831, “220” taun sanggeus diterbitkeunana Alkitab King James. Mimiti jeung ahirna Adventisme nekenkeun diformalkeunnana pesen anu dibuka segelna dina waktu panungtungan.
Tilupuluh taun sanggeus 1996, nyaéta dina 2026, ujian bait suci ngawengku pagawean ngalereskeun pesen tanggal 18 Juli 2020. Ku kituna, pesen alfa taun 1989, nyaéta pesen pikeun generasi panungtungan anu diformalkeun dina 1996, ngamimitian hiji mangsa tilupuluh taun anu réngsé ku ujian pikeun ngalereskeun jeung ngaformalkeun hiji pesen. Tilupuluh taun éta mangrupakeun lambang kapanditaan saratus opat puluh opat rébu anu bakal ngaformalkeun pesen Tangis Tengah Peuting. Petrus ngalambangkeun jalma-jalma anu ngalaksanakeun pagawean éta salila mangsa ujian kadua bait suci omega.
Ibu White ngawartoskeun ka urang yén Allah ngidinan kasalahan asup ka antara umat-Na, pikeun maksud nyababkeun maranéhna nalungtik.
“Gusti bakal ngahudangkeun umat-Na; lamun sarana séjén gagal, bid’ah-bid’ah bakal asup ka antara maranéhna, anu bakal ngayak maranéhna, misahkeun hampas tina gandum. PANGERAN nyaur ka sakumna jalma anu percaya kana pangandika-Na sangkan hudang tina saré. Caang anu mulya geus sumping, anu cocog pikeun mangsa ieu. Ieu téh bebeneran Kitab Suci, anu némbongkeun bahaya-bahaya anu geus caket pisan ka urang. Caang ieu kuduna nuntun urang kana ulikan Kitab Suci anu taliti, jeung kana pamariksaan anu pangkritisna kana pendirian-pendirian anu dicekel ku urang.”
Pernyataan ieu mangrupa sabagian tina hiji petikan anu bakal mungkas ieu tulisan sakabéhna. Dina tulisan-tulisan jeung dina pasamoan Zoom Sabat urang, kuring geus ngabingungkeun sawatara lambang dina panalungtikan urang kana Daniel 11:10–15, sarta sanajan urang geus nyieun koréksi anu diperlukeun, kuring geus dialihkeun tina nuluykeun kana hiji kacindekan tina runtuyan tulisan ngeunaan Panium—perang anu ngarah kana hukum Minggu. Ayeuna geus waktuna pikeun balik deui ka Panium, sarta nalika urang ngalakukeun kitu, urang bakal miboga garis bukti tambahan anu diwakilan ku Petrus di Kaisarea Filipi, nyaéta Panium.
Ayeuna urang baris mulang deui kana paniténan urang ngeunaan ayat sapuluh nepi ka genep belas tina Daniel sabelas, anu ngagambarkeun sajarah nu disumputkeun tina ayat opat puluh. Urang eureun dina bulan Séptémber, jadi parantos kirang leuwih lima bulan.
“Petrus ngadesek ka dulur-dulurna supaya ‘tumuwuh dina rahmat, jeung dina pangaweruh ngeunaan Gusti urang jeung Jurusalamet Yesus Kristus.’ Iraha baé umat Allah keur tumuwuh dina rahmat, maranéhna bakal terus-terusan meunang pamahaman anu leuwih écés kana pangandika-Na. Maranéhna bakal ningali cahaya jeung kaéndahan anu anyar dina kayaktian-kayaktian suci éta. Kitu ieu geus kabuktian dina sajarah garéja dina sagala jaman, sarta ku kituna bakal terus lumangsung nepi ka ahir. Tapi lamun kahirupan rohani anu sajati mimiti surut, salawasna aya kacenderungan pikeun eureun maju dina pangaweruh kana bebeneran. Jalma-jalma ngarasa cukup ku cahaya anu geus ditarima tina pangandika Allah sarta ngahalangan sagala panalungtikan salajengna kana Kitab Suci. Maranéhna jadi konservatif sarta narékahan nyingkahan pasualan.”
Kanyataan yén euweuh pasalia pikiran atawa kaributan di antara umat Allah henteu kudu dianggap minangka bukti anu pasti yén maranéhna keur pageuh nyekel ajaran anu séhat. Aya alesan pikeun sieun yén maranéhna bisa jadi henteu ngabédakeun kalayan écés antara bebeneran jeung kasalahan. Lamun euweuh patalékan anyar anu diangkat ku panalungtikan Kitab Suci, lamun euweuh bédana pamadegan anu bakal ngagerakkeun jalma-jalma pikeun nalungtik Alkitab ku dirina sorangan sangkan mastikeun yén maranéhna boga bebeneran, bakal aya loba jalma dina mangsa kiwari, saperti dina jaman baheula, anu bakal nyekel pageuh kana tradisi sarta nyembah kana anu maranéhna sorangan henteu terang.
“Kuring parantos dipintonkeun yén loba jalma anu ngaku miboga pangaweruh ngeunaan bebeneran kiwari, saéstuna henteu nyaho naon anu dipikaresep ku maranéhna. Maranéhna henteu ngartos kana bukti-bukti iman maranéhna. Maranéhna henteu miboga pangajen anu leres kana pagawean pikeun jaman ayeuna. Nalika mangsa pangujian datang, aya jalma-jalma anu ayeuna keur ngawawar ka batur anu bakal manggihan, waktu maranéhna nalungtik deui pendirian anu dicepengna, yén aya loba perkara anu maranéhna teu sanggup méré alesan anu nyugemakeun. Nepi ka maranéhna diuji ku cara kitu, maranéhna henteu nyaho sakitu gedéna kabodoan maranéhna. Jeung aya ogé loba di jero gareja anu nganggap kitu baé yén maranéhna ngartos kana naon anu dipikaresep ku maranéhna; tapi, nepi ka timbul pasulayan, maranéhna henteu nyaho kana kalemahan dirina sorangan. Nalika dipisahkeun ti jalma-jalma anu saiman jeung kapaksa nangtung sorangan, nyorangan, pikeun ngajelaskeun kayakinan maranéhna, maranéhna bakal reuwas ningali sabaraha rancuna pamadegan maranéhna ngeunaan naon anu geus ditarima minangka bebeneran. Tangtu pisan yén geus aya di antara urang hiji panyimpangan ti Allah anu hirup sarta hiji pamalinggih ka manusa, nya éta nempatkeun anu manusa dina tempat hikmah ilahi.”
“Allah bakal ngahudangkeun umat-Na; lamun upaya-upaya séjén gagal, bid’ah-bid’ah bakal asup ka antara maranéhna, anu bakal ngayak maranéhna, misahkeun sekam ti gandum. Gusti nyaur ka sakumna anu percaya kana pangandika-Na supaya hudang tina saré. Caang anu mulya geus datang, anu luyu pikeun mangsa ieu. Ieu téh bebeneran Alkitab, anu némbongkeun bahaya-bahaya anu geus caket pisan ka urang. Caang ieu kuduna nuntun urang kana nalungtik Kitab Suci kalayan rajin sarta kana nguji kalayan saéstuna-ati pisan kana ajaran-ajaran anu ku urang dicekel. Allah miharep supaya sakumna rupa jeung kedudukan bebeneran diteliti sacara tuntas tur tabah, kalayan doa jeung puasa. Nu percaya teu meunang cicing dina sangkaan-sangkaan jeung pamanggih anu samar ngeunaan naon anu jadi bebeneran. Iman maranéhna kudu pageuh didadasaran kana pangandika Allah sangkan nalika mangsa panggeuing datang sarta maranéhna dibawa ka hareupeun pasamoan-pasamoan pikeun ngajawab ngeunaan iman maranéhna, maranéhna sanggup méré alesan ngeunaan pangharepan anu aya dina dirina, kalayan lemah lembut jeung sieun.”
“Geunjleung, geunjleung, geunjleung. Jejer nu ku urang tepikeun ka dunya kudu jadi kanyataan anu hirup pikeun urang. Penting pisan yén dina mertahankeun doktrin-doktrin anu ku urang dianggap minangka pasal-pasal dasar iman, urang ulah nepi ka ngagunakeun alesan-alesan anu teu sagemblengna pageuh. Alesan-alesan kitu bisa waé mangpaat pikeun ngabungkem hiji anu ngalawan, tapi éta henteu ngahormat ka bebeneran. Urang kudu nampilkeun alesan-alesan anu pageuh, anu lain ngan ukur bakal ngabungkem lawan-lawan urang, tapi ogé bakal tahan kana panalungtikan anu pangdeukeutna jeung anu pangtalitina. Di antara jalma-jalma anu geus ngadidik dirina sorangan jadi ahli debat, aya bahaya anu gedé yén maranéhna moal ngagunakeun Firman Allah kalayan adil. Dina nyanghareupan hiji lawan, kudu jadi upaya urang anu satemenna pikeun nampilkeun jejer-jejer ku cara anu bisa ngahudangkeun kayakinan dina pipikiranana, lain ngan saukur narékahan méré kapercayaan ka anu geus percaya.”
“Sakumaha ogé kamajuan intelektual manusa, ulah sakali-kali manéhna nganggap yén teu aya kabutuhan pikeun nalungtik Kitab Suci sacara taliti tur terus-terusan demi cahaya anu leuwih gedé. Salaku hiji umat, urang dipanggil, masing-masing sacara pribadi, pikeun jadi murid nubuat. Urang kudu jaga kalayan kasungguhan supaya urang tiasa ngabédakeun sagala sinar cahaya anu ku Allah bakal dipidangkeun ka urang. Urang kudu nyangkem pancaran-pancaran munggaran tina bebeneran; sarta ku panalungtikan anu dibarengan ku doa, cahaya anu leuwih écés tiasa kahontal, anu tiasa ditepikeun ka batur.
“Lamun umat Allah keur ngarasa tengtrem tur sugema ku pencerahan anu dipibanda ayeuna, urang tiasa yakin yén Anjeunna moal marengkeun maranéhna. Mantenna ngahoyongkeun supaya maranéhna salawasna maju terus pikeun narima cahaya anu nambahan sarta beuki nambahan, anu keur nyorot pikeun maranéhna. Sikep garéja ayeuna henteu nyugemakeun ka Allah. Geus asup hiji kapercayaan ka diri sorangan anu nyababkeun maranéhna ngarasa teu perlu deui kana bebeneran anu leuwih seueur jeung cahaya anu leuwih agung. Urang keur hirup dina mangsa nalika Iblis keur digawé di sisi katuhu jeung di sisi kénca, di hareupeun jeung di tukangeun urang; nanging salaku hiji umat urang keur saré. Allah miharep yén hiji sora kadéngé, ngagerakkeun umat-Na kana tindakan.
“Tinimbang muka jiwa supaya narima pancaran cahya ti sawarga, sawatara jalma malah geus digawé dina arah nu sabalikna. Boh ngaliwatan pers boh tina mimbar, geus ditepikeun pamadegan-pamadegan ngeunaan ilham Alkitab nu teu meunang pangukuhan ti Roh atawa tina pangandika Allah. Tangtu pisan yén euweuh hiji jalma atawa golongan jalma nu kudu ngusahakeun ngamajukeun tiori-tiori ngeunaan hiji perkara nu kacida pentingna tanpa aya hiji ‘Kieu timbalan PANGERAN’ nu écés pikeun ngadukung maranéhna. Jeung lamun jalma-jalma, anu kagirincing ku kalemahan manusa, kapangaruhan dina kadar nu leuwih gedé atawa leuwih leutik ku pangaruh sabudeureunana, sarta miboga kacenderungan turunan jeung nu dipiara nu jauh tina ngajadikeun maranéhna wijaksana atawa boga pikiran sawarga, wani ngadakwa pangandika Allah, sarta ngajukeun panghukuman ngeunaan mana nu ilahi jeung mana nu manusa, maranéhna keur digawé tanpa pituduh Allah. PANGERAN moal maparin kasuksesan kana pagawean saperti kitu. Pangaruhna bakal matak cilaka, boh ka jalma nu ngalaksanakeunana boh ka jalma-jalma nu narima éta minangka hiji pagawean ti Allah. Kacurigaan kana bebeneran geus dihudangkeun dina loba pikiran ku tiori-tiori nu ditepikeun ngeunaan hakékat ilham. Mahluk nu kawates, kalayan panempo nu heureut tur pondok, ngarasa dirina mampuh pikeun nyempad Kitab Suci, bari nyebut: ‘Ieu petikan diperlukeun, ari éta petikan henteu diperlukeun, jeung henteu diilhamkeun.’”
Kristus teu maparin parentah nu saperti kitu ngeunaan Kitab-kitab Suci Perjangjian Heubeul, hiji-hijina bagian tina Alkitab nu dipiboga ku umat dina mangsa-Na. Pangajaran-pangajaran-Na dirarancang pikeun ngarahkeun pikiran maranéhna ka Perjangjian Heubeul sarta mawa kana cahaya nu leuwih écés perkara-perkara agung nu ditepikeun di dinya. Salila mangabad-abad, bangsa Israél geus misahkeun dirina ti Allah, nepi ka maranéhna leungiteun panénjo kana bebeneran-bebeneran mulya nu geus dipercayakeun ku Mantenna ka maranéhna. Bebeneran-bebeneran ieu kasamaran ku rupa-rupa wangun tahayul jeung upacara-upacara nu nyumputkeun harti sajatina. Kristus sumping pikeun miceun runtah nu geus ngahalangan kilapna. Anjeunna nempatkeun éta, lir permata-permata mulya, dina tatah anyar. Anjeunna némbongkeun yén, tibatan ngahinakeun pangulangan bebeneran-bebeneran heubeul nu geus ilahar dipikawanoh, Anjeunna sumping pikeun ngajadikeun éta katingali dina kakuatan jeung kaéndahanana nu sajati, nu kamulyaan-na can kungsi katarima ku jalma-jalma dina mangsa-Na. Anjeunna sorangan, nu jadi Pangarang bebeneran-bebeneran nu geus diwahyukeun ieu, sanggup muka ka umat harti sajatina, ku ngabébaskeun éta tina salah tafsir jeung tiori-tiori palsu nu dianut ku para pamingpin pikeun nyaluyukeun kana kaayaan maranéhna sorangan nu teu disucikeun, kana kakurangan rohaniah maranéhna, jeung kana henteuna kanyaah ka Allah. Anjeunna nyingkirkeun sagala hal nu geus ngarampas kahirupan jeung daya nu hirup tina bebeneran-bebeneran ieu, sarta mulangkeun deui éta ka dunya dina sagala kasegeran jeung kakuatan aslina.
“Lamun urang miboga Roh Kristus sarta jadi kuli babarengan jeung Mantenna, mangka jadi bagian urang pikeun neruskeun pagawean anu ku Anjeunna sumping pikeun dipigawé. Kaleresan-kaleresan dina Kitab Suci geus deui kasamaran ku adat, tradisi, jeung ajaran palsu. Pangajaran anu salah tina teologi anu kasohor geus ngajadikeun rébuan kali rébuan jalma jadi nu ragu jeung nu teu percaya. Aya kasalahan-kasalahan jeung kateuconsistenan anu ku loba jalma dikutuk minangka pangajaran Kitab Suci, padahal saenyana éta téh tafsiran palsu kana Kitab Suci, anu ditarima salila mangsa-mangsa poék kapapaan. Balaréa geus digiring pikeun miara pamahaman anu salah ngeunaan Allah, sakumaha urang Yahudi, anu kasasab ku kasalahan jeung tradisi dina jamanna, miboga pamahaman anu palsu ngeunaan Kristus. ‘Lamun maranéhna nyaho, maranéhna moal nyalib Gusti kamulyaan.’ Jadi bagian urang pikeun ngungkabkeun ka dunya tabiat Allah anu sajati. Gantina ngécé Kitab Suci, hayu urang narékahan, ku ajaran jeung ku conto, pikeun nampilkeun ka dunya kaleresan-kaleresanana anu suci, anu masihan kahirupan, supaya urang bisa ‘ngawartakeun puji-pujian ka Anjeunna anu geus nyaur maranéh kaluar tina poék kana caang-Na anu ajaib.’”
“Kaahlian-kaahlian nu laun-laun nyusup ka antara urang, tanpa karasa geus nganteur jalma-jalma jeung gareja-gareja ngajauh tina hormat ka Allah, sarta geus nutupan kakawasaan anu Anjeunna kersa maparin ka maranéhna.
“Dulur-dulur sim kuring, antepkeun pangandika Allah tetep sakumaha ayana. Ulah hikmah manusa nekat ngurangan kakuatan sanajan ngan hiji pernyataan tina Kitab Suci. Panghukuman anu pikasieuneun dina Wahyu kedah ngingetan urang supaya ulah nyokot posisi anu kitu. Dina nami Gusti sim kuring, sim kuring maréntahkeun ka aranjeun: ‘Buka sapatu maraneh tina suku maraneh, sabab tempat anu ku maraneh ditangtunganan téh taneuh suci.’” Testimonies, jilid 5, 707–711.