Tunalichunguza mstari wa unabii wa Ezekieli sura ya thelathini na saba, ambao kwanza unabainisha upigaji wa Tarumbeta ya Saba na ujumbe kwa Laodikia, ambavyo huleta jeshi la mia na arobaini na nne elfu. Kisha Ezekieli anarudia na kuupanua mstari huo kwa kuwasilisha kuunganishwa kwa fito mbili za falme za Kaskazini na za Kusini za Israeli, kama kielelezo cha mchakato ambao Uungu na ubinadamu wanaunganishwa wakati wa upigaji wa Tarumbeta ya Saba. Pindi mataifa hayo mawili yanapounganishwa kuwa taifa moja, Ezekieli anabainisha kwamba wana mfalme juu yao, kisha anazungumzia Agano la Milele, ambalo ndilo agano linalokamilishwa pamoja na wale mia na arobaini na nne elfu, huku akisisitiza kwamba watu hao wa agano wa siku za mwisho watakuwa na patakatifu pa Mungu katikati yao milele.
Tumeongeza kwenye mstari huo kazi ya Yohana ya kupima hekalu mwaka 1844, na hivyo kuashiria kwa mfano kipimo cha mwisho kilichoanza tarehe 11 Septemba 2001. Kipimo hicho pia kimezungumziwa na Zekaria, anayebainisha kwamba kipimo hicho hufanyika wakati Mungu anamchagua tena Yerusalemu kuwa mji wa kuliweka Jina lake. Tunatoa mlinganisho kati ya vipengele vinavyounda hekalu na fito mbili za falme za kaskazini na za kusini za Israeli. Kazi ya Kristo ya kuunganisha Uungu Wake na ubinadamu wa wale mia na arobaini na nne elfu inawakilishwa katika unabii miwili wa miaka elfu mbili mia tano na ishirini kuhusu kutawanywa kulikowapata falme za kaskazini na za kusini, kwa pamoja na unabii wa miaka elfu mbili mia tatu.
Ili kubaini fito za Ezekieli zinawakilisha nini katika kazi ya injili, kunahitaji uelewa wa kimsingi wa injili. Kristo alikubali mwili wetu uliokuwa umeanguka baada ya miaka elfu nne ya udhaifu wa kurithi, ambao ulipitishwa kwake kupitia Mariamu. Kama Mfano wetu, alionyesha kwamba kwa kutumia mapenzi Yake, na kuyasalimisha kwa mapenzi ya Baba Yake, nasi tunaweza kushinda kama alivyoshinda, kwa kuyatumia mapenzi yetu tukiyaweka chini ya mapenzi Yake. Mapenzi yetu hutumika, ama kwa mema au kwa mabaya, katika ubongo wetu, ambao ni ngome ya nafsi.
Mwanafunzi anayetaka kuingiza kazi ya mihula miwili ndani ya mmoja hapaswi kuruhusiwa afanye apendavyo katika jambo hili. Kuchukua jukumu la kufanya kazi maradufu humaanisha, kwa wengi, kuipa akili mzigo kupita kiasi na kupuuza mazoezi sahihi ya mwili. Si jambo la busara kudhani kwamba akili inaweza kuelewa na kumeng'enya ziada ya chakula cha kiakili; na ni dhambi kubwa vilevile kuilisha akili kupita kiasi kama ilivyo kuzipakia viungo vya mmeng'enyo, kulinyima tumbo vipindi vya mapumziko. Ubongo ni ngome ya utu mzima, na mazoea mabaya ya kula, ya kuvaa, au ya kulala huathiri ubongo na kuzuia kupatikana kwa kile anachokitaka mwanafunzi—nidhamu nzuri ya kiakili. Sehemu yoyote ya mwili isiyotendewa kwa uangalifu itatuma ujumbe wa madhara yake kwa ubongo. Yapasa kuwe na subira nyingi na uvumilivu katika kuwafundisha vijana jinsi ya kudumisha afya yao. Wanapaswa kuwa na uelewa wa kutosha kuhusu jambo hili, ili kila msuli na kila kiungo viimarishwe na kuzoezwa kiasi kwamba, katika matendo ya hiari au yasiyo ya hiari, matokeo yake yawe afya bora zaidi, na ubongo utiwe nguvu ili kuhimili mzigo wa masomo. Elimu ya Kikristo, 124.
Kazi ya agano la milele ni kuandika sheria ya Mungu katika mioyo yetu na akilini mwetu, na mioyo yetu na akili zetu zimo ndani ya "ngome ya nafsi zetu", ambayo ni ubongo wetu.
Akili ya mwanamume au mwanamke haishuki mara moja kutoka kwenye usafi na utakatifu hadi kwenye upotovu, ufisadi na uhalifu. Inachukua muda kumgeuza mwanadamu kuwa wa Kimungu, au kuwashusha wale walioumbwa kwa mfano wa Mungu hadi kwenye ukatili au ushetani. Kwa kutazama tunabadilika. Ingawa ameumbwa kwa mfano wa Muumba wake, mwanadamu anaweza kuifundisha akili yake kiasi kwamba dhambi aliyokuwa akiichukia hapo awali itampendeza. Anapoacha kukesha na kuomba, anaacha kulinda ngome, moyo, na kujiingiza katika dhambi na uhalifu. Akili inadhalilishwa, na haiwezekani kuiinua kutoka katika ufisadi ilhali inaelimishwa kuzitia utumwani nguvu za kimaadili na za kiakili na kuziweka chini ya utawala wa tamaa mbovu zaidi. Vita vya kudumu dhidi ya akili ya kimwili lazima vidumishwe; nasi lazima tusaidiwe na mvuto wenye kutakasa wa neema ya Mungu, ambao utaivuta akili juu na kuizoesha kutafakari mambo safi na matakatifu. Adventist Home, 330.
"Akili," "moyo," na "ubongo" ni "ngome ya roho." Ngome ni ngome inayopaswa kulindwa dhidi ya kuingia kwa dhambi.
"Katika sala yake kwa Baba, Kristo alitoa kwa ulimwengu somo ambalo yapasa liandikwe kwa kudumu katika akili na nafsi. 'Huu ndio uzima wa milele,' akasema, 'wakujue wewe, Mungu wa kweli wa pekee, na Yesu Kristo uliyemtuma.' Yohana 17:3. Hii ndiyo elimu ya kweli. Hutoa uwezo. Maarifa ya uzoefu ya Mungu na ya Yesu Kristo, ambaye Mungu amemtuma, humgeuza mwanadamu kuwa katika mfano wa Mungu. Humpa mwanadamu udhibiti wa nafsi yake, huleta kila msukumo na tamaa za asili ya chini chini ya udhibiti wa nguvu za juu za akili. Humfanya aliye nayo mwana wa Mungu na mrithi wa mbingu. Humleta katika ushirika na akili ya Mungu asiye na mipaka, na humfungulia hazina tele za ulimwengu." Masomo ya Mifano ya Kristo, 114.
"Nguvu za juu" zinapaswa kutumiwa kudhibiti na kuziweka chini ya utiifu "misukumo na tamaa za asili ya chini." Nguvu za juu ziko katika nia, na ni "ushirika na nia ya Yule Asiye na kikomo" unao "mgeuza mwanadamu kuwa katika mfano wa Mungu." Katika wakati wa kutiwa muhuri kwa wale elfu mia arobaini na nne, mfano wa mnyama unaundwa katika kundi moja na mfano wa Kristo katika kundi lingine. Kinachofanikisha mabadiliko hayo ni muungano wa nia. Wale walio na nia ya mwili, kama Paulo anavyoitaja, wanaunda mfano wa mwili - mnyama. Wale waliofikia nia ya Kristo, wanaunda mfano wa Kristo. Ahadi ya agano ni kwamba tunaweza kufikia nia ya Kristo wakati wa kuongoka, ingawa sote tulizaliwa tukiwa na nia ya mwili.
Na nia hii iwe ndani yenu, iliyokuwako pia ndani ya Kristo Yesu: ambaye, hali ya kuwa katika umbo la Mungu, hakuliona kuwa kuwa sawa na Mungu ni kitu cha kushikamana nacho; bali alijifanya kuwa hana utukufu, akatwaa umbo la mtumwa, akafanywa kwa mfano wa wanadamu; naye alipoonekana katika umbo kama mwanadamu, alijinyenyekeza, akawa mtii hata mauti, naam, mauti ya msalaba. Wafilipi 2:5-8.
Tunapaswa kuwa na nia ya Kristo ndani yetu, kama ilivyokuwamo pia ndani ya Kristo, kwa maana tuliumbwa kwa mfano wake. Lakini hatuna ile nia; tuna nia ya mwili, tukiwa tumeuzwa chini ya dhambi.
Basi sasa hakuna hukumu ya adhabu kwa wale walio katika Kristo Yesu, wasioenenda kwa kufuata mwili bali kwa kufuata Roho. Kwa maana sheria ya Roho wa uzima iliyo katika Kristo Yesu imenifanya huru kutoka katika sheria ya dhambi na mauti. Maana kile ambacho sheria haikuweza kufanya, kwa kuwa ilikuwa dhaifu kwa sababu ya mwili, Mungu, kwa kumtuma Mwanawe mwenyewe katika mfano wa mwili wenye dhambi, na kwa ajili ya dhambi, aliihukumu dhambi katika mwili; ili haki ya sheria itimizwe ndani yetu, sisi wasioenenda kwa kufuata mwili bali kwa kufuata Roho. Kwa maana wale walio kwa mwili huyaelekeza nia zao katika mambo ya mwili; bali wale walio kwa Roho katika mambo ya Roho. Kwa kuwa nia ya mwili ni mauti; bali nia ya Roho ni uzima na amani. Kwa sababu nia ya mwili ni uadui dhidi ya Mungu; kwa maana haitii sheria ya Mungu, wala haiwezi. Basi wale walio katika mwili hawawezi kumpendeza Mungu. Lakini ninyi si katika mwili, bali katika Roho, ikiwa kweli Roho wa Mungu anakaa ndani yenu. Na ikiwa mtu hana Roho wa Kristo, huyo si wake. Na ikiwa Kristo yumo ndani yenu, mwili umekufa kwa sababu ya dhambi; bali Roho ni uzima kwa sababu ya haki. Warumi 8:1-10.
Kuwa wa Roho ni uzima, na kuwa wa mwili ni mauti. Mwili ni asili ya chini; ndicho chanzo cha hisia zetu. Asili ya chini ya kimwili inapaswa kutawaliwa na asili ya juu, na hili hutimizwa kwa kutumia mapenzi yetu katika kujitiisha kwa Roho Mtakatifu. Akili zetu za juu za kimwili zinaweza kubadilishwa hapa na sasa, lakini asili yetu ya chini lazima isubiri hadi Marejeo ya Pili ili ibadilishwe.
Fimbo mbili za Ezekieli zinatambua fimbo moja inayowakilisha ua, na fimbo hiyo ilifikia kikomo chake mnamo 1798. Iligawanywa sawasawa katika miaka elfu moja mia mbili na sitini ya upagani ukikanyaga chini jeshi, na miaka elfu moja mia mbili na sitini ya upapa ukikanyaga chini jeshi. Fimbo hiyo haikuwakilisha kukanyagwa kwa patakatifu pa Mungu, kwa maana patakatifu pa Mungu palikuwa katika ufalme wa kusini. Jeshi lililokanyagwa chini na upagani na upapa lilikuwa hekalu la kibinadamu, lakini kwa uhusiano na ufalme wa kusini lilikuwa mwili, na ufalme wa kusini ndipo Mungu alipochagua kuweka kichwa. Ufalme wa kaskazini ulikuwa mwili, ufalme wa kusini ulikuwa kichwa.
Migawanyiko miwili ya miaka elfu moja mia mbili na sitini ya ufalme wa kaskazini iliwakilisha mielekeo miwili tofauti ya kutenda dhambi katika hekalu la mwili, kama zinavyoakisiwa na mielekeo ya dhambi iliyorithiwa na iliyostawishwa. Upagani ulikuwa ishara ya mielekeo ya dhambi iliyorithiwa katika hekalu la mwili, na kupokewa kwa dini ya upagani na upapa kunawakilisha mielekeo iliyostawishwa ya kutenda dhambi. Katika hali zote mbili, hekalu la mwili halingeweza kubadilishwa hadi Kurudi Mara ya Pili, hivyo fimbo ya ufalme wa kaskazini iliendelea tu hadi mwaka 1798, na Yohana alipoambiwa kupima hekalu, fimbo hiyo ilipaswa kuachwa nje.
Neno "ubadilisho" linamaanisha mageuzi au mabadiliko kutoka katika hali moja kwenda hali nyingine. Wakati Adamu na Hawa walipotenda dhambi, "walibadilishwa" kutoka hali yao ya asili, kwa kuwa walikuwa wameumbwa wakamilifu, kwa mfano wa Mungu, huku nguvu za juu zikidhibiti nguvu za chini. Walipotenda dhambi, "walibadilishwa" na kuingia katika hali ambayo nguvu za chini zilipata kutawala juu ya nguvu za juu. Waliurithisha hali hiyo kwa wazao wao wote.
Katika simulizi ya kinabii kuhusu fito mbili za Ezekieli, Bwana alichagua Yerusalemu kuwa kichwa, mji mkuu ambamo mfalme alikaa. Ilikuwa iwe mamlaka ya juu. Katika mfano wa fito hizo mbili, ufalme wa kusini ulikuwa mamlaka ya chini kwa uhusiano na ufalme wa juu uliokuwa kaskazini. Ugeuzi uliowakilishwa wakati fito hizo mbili zilipounganishwa ulihitaji kwamba ufalme wa kusini urejeshwe katika nafasi yake ya kuwa kichwa. Ulipaswa kugeuzwa kuwa wa ufalme wa kaskazini, kwa kuwa ndipo uliunganishwa na mfalme wa kweli wa kaskazini, na ukaunganishwa na ukumbi wa enzi wa ufalme wa kweli wa kaskazini.
Kwa sababu hii, ufalme wa kaskazini ulifika tu hadi 1798, na Yohana aliambiwa aache ua wa nje, ambao nao ulifika tu hadi 1798. Ufalme wa kusini ungeunganishwa na fimbo ya miaka elfu mbili na mia tatu kwa kuwasili kwa malaika wa tatu, lakini ufalme wa kaskazini ungefikia mwisho wakati muunganiko wa Uungu na ubinadamu ulikamilishwa ndani ya vyumba viwili vya hekalu ambavyo kisha Yohana alipima. Ufalme wa kaskazini uliunganishwa kwa kiunganishi cha arobaini na sita na ufalme wa kusini, wakati wa kuwasili kwa malaika wa tatu, lakini haukuungana moja kwa moja na 1844, kama ulivyofanya ufalme wa kusini.
Ufalme wa kusini ulihusishwa na hekalu la miaka arobaini na sita, na pia na muunganiko wa Uungu na ubinadamu uliowakilishwa na miaka mia mbili na ishirini. Ufalme wa kaskazini mnamo 1798 uliashiria kuwekwa kwa msingi wa hekalu la miaka arobaini na sita, lakini hapo ndipo ulipomalizikia, kwa kuwa, kama msingi, uliwakilisha mwili ambao Kristo alikuwa ameuchukua juu yake, na mwili wake ulichinjwa tangu kuwekwa misingi ya ulimwengu. Mahekalu yote ni ishara zinazoweza kubadilishana, na kuwekwa kwa msingi wa miaka arobaini na sita mnamo 1798 hutambulisha mwili wake wa kibinadamu, na hitimisho la ile miaka arobaini na sita mnamo 1844 hutambulisha Uungu wake.
Jeshi lililokanyagwa hadi mwaka 1798 halikuwa mahali patakatifu pa Mungu, ingawa mahali patakatifu pa Mungu paliwakilishwa kana kwamba panakanyagwa katika kipindi hicho cha wakati; lakini ukanyagaji huo ulikuwa ukitekelezwa katika ufalme wa kusini, ambako Mungu alikuwa amechagua Yerusalemu, paweke mahali patakatifu pake na jina lake. Jeshi lililokuwa limekanyagwa liliwakilisha Mataifa; liliwakilisha mwili.
Adamu na Hawa walipotenda dhambi, “mara saba” ya miaka elfu saba ya wanadamu kukanyagwa na dhambi ilianza. Wakati huo, Mwanakondoo aliyechinjwa tangu kuwekwa misingi ya dunia alitoa ngozi za kondoo kufunika uchi wenye dhambi wa wanadamu. Kukanyagwa kwa wanadamu kulipofikia kikomo mwaka 1798, Mwanakondoo, ambaye ndiye msingi na mjenzi wa kila uwakilishi uliotakaswa wa hekalu, alichinjwa tena. Hapo ndipo ufalme wa kaskazini, na hekalu la kibinadamu lililowakilishwa ndani yake, vilikoma.
Mwaka 1798 ndipo mpinga Kristo bandia aliuawa baada ya kutoa ushuhuda wake wa kishetani kwa miaka mitatu na nusu ya kinabii, ambayo ilianza alipotiwa mamlaka mwaka 538, na iliyotanguliwa na miaka thelathini ya maandalizi iliyoanza mwaka 508. Hilo lilikuwa uigaji wa kishetani wa miaka thelathini ya maandalizi ya Kristo, iliyoanza kwa kuzaliwa kwake, ikaisha alipotiwa mamlaka alipobatizwa, na baada ya hapo akatoa ushuhuda wake kwa miaka mitatu na nusu halisi mpaka alipofikia hatua ambapo Mwanakondoo aliyechinjwa tangu kuwekwa misingi ya dunia alisulubishwa. Ndipo ikatimia ahadi yake kwamba pindi hekalu litakapoharibiwa, ataliinua ndani ya siku tatu.
Yeye ndiye ambaye angefufua hekalu la mwili wake, kwa kuwa ni nguvu za Uungu wake ndizo zilizofanikisha ufufuo, maana Uungu wake haukufa wakati wa kusulubiwa, bali ni ubinadamu wake ndiyo uliokufa msalabani, kwa maana haiwezekani Mungu afe.
'Mimi ndimi ufufuo na uzima' (Yohana 11:25). Yeye ambaye alisema, 'Naiweka roho yangu, ili niipate tena' (Yohana 10:17), alitoka kaburini katika uzima uliokuwa ndani yake. Ubinadamu ulikufa; uungu haukukufa. Katika uungu wake, Kristo alikuwa na uwezo wa kuvunja minyororo ya mauti. Anatangaza kwamba ana uzima ndani yake wa kuwahuisha awatakao. Ujumbe Teule, kitabu 1, 301.
Mnamo 1798, hekalu la kibinadamu, makazi ya “ufalme wa kaskazini”, lilifikia kikomo, kwa kuwa, kama ishara ya asili ya chini, halikuweza kubadilishwa hadi ufufuo katika Kuja kwa Pili. Hata hivyo, lilitambua msingi wa ile miaka arobaini na sita wakati Kristo alipoliinua hekalu ambalo lingeweza kubadilishwa, lililowakilishwa na ufalme wa kusini, ambalo lilikuwa ishara ya nguvu za juu za akili, ambazo hubadilishwa mara tu mwenye dhambi anapohesabiwa haki.
Juu ya msingi ambao Kristo mwenyewe alikuwa ameuweka, mitume walijenga kanisa la Mungu. Katika Maandiko, mfano wa ujenzi wa hekalu hutumiwa mara kwa mara kuonyesha ujenzi wa kanisa. Zekaria anamrejelea Kristo kama Chipukizi atakayejenga hekalu la Bwana. Anazungumza juu ya Mataifa wakisaidia katika kazi hiyo: 'Walioko mbali watakuja na kujenga katika hekalu la Bwana;' na Isaya atangaza, 'Wana wa wageni watajenga kuta zako.' Zekaria 6:12, 15; Isaya 60:10.
Akiandika kuhusu ujenzi wa hekalu hili, Petro anasema, "Kwa yeye mkimjia, kama jiwe lililo hai, lililokataliwa kweli na wanadamu, lakini limechaguliwa na Mungu, tena lenye thamani, nanyi pia, kama mawe yaliyo hai, mnajengwa kuwa nyumba ya kiroho, ukuhani mtakatifu, mpate kutoa dhabihu za kiroho, zipendezazo kwa Mungu kwa njia ya Yesu Kristo." 1 Petro 2:4, 5.
Katika machimbo ya ulimwengu wa Wayahudi na wa Mataifa, mitume walifanya kazi kwa bidii, wakitoa mawe ya kuwekwa juu ya msingi. Katika barua yake kwa waumini wa Efeso, Paulo alisema, 'Basi sasa ninyi si wageni tena wala wahamiaji, bali ni wananchi pamoja na watakatifu, na watu wa nyumbani mwa Mungu; mmejengwa juu ya msingi wa mitume na manabii, naye Yesu Kristo mwenyewe ndiye jiwe kuu la pembeni; katika yeye jengo lote limeungamanishwa pamoja, hukua kuwa hekalu takatifu katika Bwana; katika yeye ninyi nanyi mnajengwa pamoja kuwa maskani ya Mungu katika Roho.' Waefeso 2:19-22.
Na kwa Wakorintho aliandika: ‘Kwa kadiri ya neema ya Mungu iliyopewa mimi, kama mwashi mwenye hekima, niliweka msingi, na mwingine anajenga juu yake. Lakini kila mtu na aangalie jinsi anavyojenga juu yake. Maana hakuna mtu awezaye kuweka msingi mwingine kuliko ule uliokwisha kuwekwa, yaani Yesu Kristo. Basi ikiwa mtu atajenga juu ya msingi huu kwa dhahabu, fedha, vito vya thamani, miti, majani, mabua; kazi ya kila mtu itadhihirika; maana siku ile itaidhihirisha, kwa kuwa kwa moto hufunuliwa; na moto wenyewe utaijaribu kazi ya kila mtu ilivyo.’ 1 Wakorintho 3:10-13.
Mitume walijenga juu ya msingi thabiti, yaani Mwamba wa Milele. Kwa msingi huu walileta mawe waliyoyatoa ulimwenguni. Wajenzi hawakufanya kazi bila vikwazo. Kazi yao ilifanywa kuwa ngumu sana na upinzani wa maadui wa Kristo. Ililazimu wapambane na udini, ubaguzi, na chuki za wale waliokuwa wakijenga juu ya msingi wa uongo. Wengi waliotenda kazi kama wajenzi wa kanisa wangefananishwa na wajenzi wa ukuta katika siku za Nehemia, ambao juu yao imeandikwa: 'Wale waliokuwa wakijenga ukutani, na wale waliobeba mizigo, pamoja na wale waliopakia, kila mmoja kwa mkono mmoja alifanya kazi hiyo, na kwa mkono mwingine alishika silaha.' Nehemia 4:17. Matendo ya Mitume, 595, 596.
Tutaendelea na utafiti huu katika makala ijayo.
Anguko la mwanadamu lilijaza mbingu yote huzuni. Ulimwengu ambao Mungu alikuwa ameuumba ulikuwa umeharibiwa na laana ya dhambi, na ulikaliwa na viumbe waliohukumiwa kwa mateso na mauti. Hakukuonekana njia ya kuponyoka kwa wale waliokiuka sheria. Malaika wakaacha nyimbo zao za sifa. Katika kumbi zote za mbinguni kulikuwa na maombolezo kwa uharibifu uliosababishwa na dhambi.
Mwana wa Mungu, Kamanda mtukufu wa mbinguni, aliguswa na huruma kwa ajili ya wanadamu walioanguka. Moyo wake ulijaa huruma isiyo na kikomo wakati majonzi ya dunia iliyopotea yalipoinuka mbele Yake. Lakini upendo wa kimungu ulikuwa umetunga mpango ambao kwa njia yake mwanadamu angeweza kukombolewa. Sheria ya Mungu iliyovunjwa ilidai uhai wa mwenye dhambi. Katika ulimwengu wote alikuwapo mmoja tu ambaye angeweza, kwa niaba ya mwanadamu, kutosheleza madai yake. Kwa kuwa sheria ya kimungu ni takatifu kama Mungu mwenyewe, ni mmoja tu aliye sawa na Mungu ndiye angeweza kufanya upatanisho kwa uvunjaji wa sheria hiyo. Hakuna yeyote isipokuwa Kristo ambaye angeweza kumkomboa mwanadamu aliyeanguka kutoka chini ya laana ya sheria na kumrudisha tena katika upatanifu na Mbingu. Kristo angejibebesha hatia na aibu ya dhambi, dhambi iliyokuwa chukizo mbele za Mungu Mtakatifu kiasi kwamba ilipaswa kumtenganisha Baba na Mwana Wake. Kristo angefikia vilindi vya mateso ili kuokoa jamii iliyoangamia.
Mbele za Baba alisihi kwa niaba ya mwenye dhambi, wakati jeshi la mbinguni likisubiri matokeo kwa hamu kali ambayo maneno hayawezi kueleza. Iliendelea kwa muda mrefu mazungumzo hayo ya fumbo—'shauri la amani' (Zekaria 6:13) kwa ajili ya wana wa wanadamu walioanguka. Mpango wa wokovu uliwekwa kabla ya kuumbwa kwa dunia; kwa maana Kristo ni 'Mwanakondoo aliyechinjwa tangu kuwekwa misingi ya dunia' (Ufunuo 13:8); hata hivyo ilikuwa mapambano, hata kwa Mfalme wa ulimwengu, kumtoa Mwana wake afe kwa ajili ya kizazi chenye hatia. Lakini 'Kwa maana jinsi hii Mungu aliupenda ulimwengu, hata akamtoa Mwanawe wa pekee, ili kila amwaminiye asipotee, bali awe na uzima wa milele.' Yohana 3:16. Ee, fumbo la ukombozi! Upendo wa Mungu kwa ulimwengu ambao haukumpenda! Ni nani awezaye kujua kina cha upendo ule 'upitao maarifa'? Katika dahari zisizo na mwisho, akili zisizokufa, zikijitahidi kufahamu fumbo la upendo huo usioeleweka, zitastaajabu na kuabudu.
"Mungu alipaswa kudhihirishwa katika Kristo, 'akiupatanisha ulimwengu na nafsi yake.' 2 Wakorintho 5:19. Mwanadamu alikuwa ameshushwa sana na dhambi hata ikawa haiwezekani kwake, ndani yake mwenyewe, kuingia katika upatano na Yeye ambaye asili yake ni usafi na wema. Lakini Kristo, baada ya kumkomboa mwanadamu kutoka katika hukumu ya sheria, angeweza kumpa nguvu za kimungu ziungane na juhudi za kibinadamu. Hivyo basi, kwa toba kwa Mungu na imani katika Kristo, wana wa Adamu walioanguka wangeweza tena kuwa 'wana wa Mungu.' 1 Yohana 3:2." Patriarki na Manabii, 63, 64.