Kitabu cha Danieli - Nambari Mia Moja Sabini na Tatu

Katika kitabu kiitwacho, *Hitler’s Pope*, mwandishi John Cornwell anaanza simulizi la papa wa baadaye aliyetawala wakati Hitler alipotawala Ujerumani, kwa babu yake na Papa Pius IX, ambao walifukuzwa kutoka Mji wa Roma. Pius IX alipoukimbia mji wa Roma, akiwa amejifanya kama mtawa wa kike, mtu pekee aliyekwenda pamoja naye alikuwa babu wa papa huyo wa baadaye. Cornwell anazungumzia uhusiano wa karibu wa watu hao wawili, na baadaye anaonyesha jinsi baba wa papa huyo wa baadaye pia alivyokuwa ameunganishwa na kitovu cha mamlaka ya Kanisa Katoliki. Kwa kufanya hivyo anatambulisha mazingira ya kijamii, kisiasa, na kidini ya historia hiyo tangu wakati wa Pius IX hadi Vita vya Pili vya Dunia. Muhtasari huo wa historia unaelimisha sana.

Gregory VII alikuwa “mtetezi wa kutokukosea,” lakini dai hilo la kipuuzi halikufanywa kuwa fundisho rasmi (dogma) hadi alipokuja Pius IX, ambaye alilifanya dai hilo la kijinga kuwa fundisho lililoidhinishwa katika Mtaguso wa Kwanza wa Vatikani. Fundisho hilo lilipitishwa Julai 18, 1870, miaka mia moja na hamsini kamili hadi siku yenyewe kabla ya kuvunjika kwa mara ya kwanza kwa matarajio ya wale laki moja na arobaini na nne elfu.

Kilicho cha kuelimisha katika historia ni kwamba, Pius wa Tisa alipoandaa Mtaguso wa Kwanza wa Vatikani na kutekeleza fundisho lake la kutokukosea kwa Papa, msukumo wake ulitokana na chuki yake dhidi ya kile kilichoitwa “usasa.” Haikutokana na wazo kwamba Papa hawezi kukosea anapobainisha mafundisho ya kibiblia; ilikuwa ni utetezi wa upinzani wa kipapa dhidi ya ushawishi uliotokana na Mapinduzi ya Ufaransa. Ili elekezwa dhidi ya kile ambacho hatimaye kingejulikana kama Ukomunisti.

Mapinduzi ya Ufaransa yalileta msukosuko katika muundo wa utawala wa mataifa ya Ulaya, hasa chuki dhidi ya utawala wa kifalme wa upapa. Uasi wa Warepublikani wa Italia ndio uliokuwa umemfukuza kwa muda Pius wa Tisa na msaidizi wake wa karibu kutoka Roma. Umodernisti uliowakilishwa na falsafa mbalimbali zilizozalishwa na Mapinduzi ya Ufaransa ulikuwa adui mkuu wa Pius wa Tisa, na fundisho lake la kutokukosea lilitungwa ili kuunga mkono kila dai alilolitoa papa dhidi ya mawazo ya kimodernisti yaliyotokana na Mapinduzi ya Ufaransa.

Danieli sura ya kumi na moja, aya ya arobaini, inabainisha kwamba mnamo mwaka 1798, mfalme wa kusini (Ufaransa isiyomwamini Mungu), alimpa mfalme wa kaskazini (upapa) jeraha la mauti.

Mafundisho ya Pius IX kuhusu kutokosea yaliunganishwa na vita vinavyowakilishwa na aya ya arobaini ya Danieli kumi na moja, na tangu sehemu ya mwisho ya mwaka 1869 hadi mwaka uliofuata Pius IX aliitisha Mtaguso wa kwanza wa Vatikano, ujulikanao kama Vatican 1, kwa kusudi la kuthibitisha kwamba papa alikuwa ndiye kichwa cha Ukatoliki, na kwamba Ukatoliki ulikuwa kichwa cha makanisa yote, kama ilivyokuwa imetangazwa na amri ya Justinian mwaka 533.

Mtaguso wa Pili wa Vatikano, pia ujulikanao kama Vatikano II, ulifanyika kuanzia 1962 hadi 1965. Ulikuwa tukio muhimu la kihistoria katika Kanisa Katoliki, na mojawapo ya mitaguso mikuu ya kiekumeni yenye umuhimu mkubwa zaidi katika nyakati za kisasa. Mtaguso huo uliitishwa chini ya uongozi wa Papa Yohane XXIII na uliendelea wakati wa upapa wa Papa Paulo VI baada ya kifo cha Yohane XXIII mnamo 1963. Ni muhimu kutambua tofauti dhahiri kati ya mitaguso hii miwili.

Mtaguso wa kwanza ulikuwa wa kuanzisha kile kinachoitwa “ubora wa kwanza” wa papa, yaani kwamba papa ndiye mtawala mkuu, mwalimu na mchungaji wa Kanisa, mwenye wajibu wa kuhifadhi na kufasiri mafundisho ya imani. Mamlaka yake yalihusisha kufafanua dogma, kutoa amri za kimafundisho, na kutoa matamko yenye mamlaka kuhusu mambo ya imani na maadili, yanayojulikana kama kutokosea kwa papa. Hayo yanajumuisha mamlaka ya kisheria ya papa juu ya kanisa la ulimwengu wote, yakiwemo uwezo wa kuteua maaskofu, kusimamia sakramenti, na kuongoza utawala wa kanisa.

Baraza la pili lililenga kuielekeza upya Kanisa kuwa taasisi ya kiekumene. Mabaraza hayo yaliwasilisha mitazamo iliyo kinyume moja kwa moja. Baraza la kwanza la kihafidhina lilipingwa na baraza la pili la kiliberali. Makundi hayo mawili yalitofautiana kama usiku na mchana, na unabii unaohusishwa na siri tatu za Fatima unaainisha vita vya ndani vinavyowakilishwa ipasavyo na mabaraza haya mawili.

Unabii huo unatambua kundi linalodumisha ukuu uliowakilishwa na Pius IX kama linalowakilishwa na kile kinachoitwa ama "papa mweupe," "papa mwema," au "askofu mwema," na kundi jingine, linalohusishwa na Vatican II, linawakilishwa na "papa mweusi," au "papa mbaya," au "askofu mbaya." Utata wa dhana hizi mbili za kisiasa unaonyeshwa unapotembelea mahali patakatifu pa muujiza wa Fatima, huko Fatima, Ureno. Unapoingia, njia ya watembea kwa miguu imewekwa kati ya sanamu ya papa mweusi upande mmoja, na papa mweupe upande mwingine.

Hivyo basi linakuwa sehemu ya urithi wa mtu ambaye hatimaye angekuwa yule anayetajwa na kitabu kama “papa wa Hitler”, kwamba mizizi yake imefungamana na mapambano kati ya usasa (mfalme wa kusini) na ukuu wa upapa (mfalme wa kaskazini).

Inapaswa kueleweka kwamba mwandishi wa kitabu tunachokichunguza alikuwa Mkatoliki mwenye hadhi njema, na kusudi lake lililotajwa la kukiandika kitabu hicho lilikuwa ni kutia nuru juu ya dai kwamba papa aliyetawala wakati wa Vita vya Pili vya Dunia alikuwa amemwunga mkono Hitler, Wanazi, au alikuwa na lawama yoyote katika mauaji ya halaiki dhidi ya Wayahudi, na wengineo. Cornwell anapomzungumzia babu yake Pius XII, ambaye alikuwa mtu wa mkono wa kuume aliyeamuru Mtaguso wa Vatikano wa Kwanza, historia ya pambano kati ya wafalme wa kusini na kaskazini inatendeka katika historia hiyo yenyewe. Wakati mapinduzi ya “Urepublikanismu” yalipoifikia Italia, kwa muda wa takriban mwaka mmoja, Waitalia walimfukuza Pius IX kutoka mji wa Roma, na tangu wakati huo na kuendelea, hata baada ya kurudi kwake, yote ambayo upapa umewahi kumiliki ni yale eka mia moja na kumi, zijulikanazo kama Mji wa Vatikano.

Njia pekee ambayo aliweza hata kurejea Vatikani ilikuwa kwa msaada wa majeshi ya Ufaransa, na mkopo kutoka kwa Warothschild, mabenki Wayahudi wenye sifa mbaya. Ili kuelewa kwa akili timamu ushiriki wa upapa katika mauaji ya kimbari ya Holocaust wakati wa Vita ya Pili ya Dunia, kunahitajika ufahamu fulani wa msingi kuhusu mtazamo wa Ulaya kuelekea Wayahudi tangu kusulibiwa kwa Kristo. Kitabu hicho kinapendekeza kwamba chuki dhidi ya Wayahudi na ubaguzi wa rangi ni mitazamo miwili tofauti, kikidai kwamba chuki ya Hitler dhidi ya Wayahudi ilikuwa ya kibaguzi wa rangi, kwa maana Hitler aliwaona Wayahudi kuwa kundi la chini la wanadamu, ilhali chuki dhidi ya Wayahudi ilikuwa ni kuwachukia Wayahudi kwa sababu walimwua Mungu. Iwapo hayo mawili ni kitu kilekile, au kwa kweli kuna tofauti kati yake, uhalisia wa mateso ya Wayahudi unastahili kueleweka.

Kwa mfano, katika Amerika ya leo, neno “ghetto” linapotumiwa, wengi hudhani kwamba ni ufafanuzi wa upande maskini, uliochakaa wa mji. Lakini neno “ghetto,” hapo awali lilirejelea sehemu ya mji, hasa huko Venice, Italia, ambako Wayahudi walilazimishwa kuishi katika Enzi za Kati. Ghetto ya kwanza ilianzishwa huko Venice mwaka 1516, wakati Jamhuri ya Venice ilipowazuia Wayahudi katika eneo maalumu la mji lililojulikana kama “geto nuovo” (kiwanda kipya cha kuyeyusha metali), ambalo hatimaye lilikuja kujulikana kama ghetto.

Katika Zama za Kati barani Ulaya, Wayahudi waliwekewa vikwazo kuhusu mahali walipoweza kuishi, na pia taaluma walizoruhusiwa kuzifanya. Vikwazo hivyo vilitokana na ufafanuzi wa zamani wa chuki dhidi ya Wayahudi, uliorejelea imani kwamba Wayahudi walikuwa wamemuua Mungu, na kwamba matatizo yao yote yaliyofuata walijisababishia wenyewe kwa matendo yao wenyewe.

Katika Enzi za Kati, lilikuwa desturi iliyowekwa kwamba Wakristo hawakuweza kukopesha fedha wala kutoza riba kwa mkopo. Wayahudi hawakufungwa na zuio hilo, na ukopeshaji wa fedha ukawa mojawapo ya kazi ambazo Wayahudi waliruhusiwa kufanya. Mabenki ya Kiyahudi, kama vile familia ya Rothschild, walikuwa wabadilishaji wa fedha kwa sababu ya vizuizi vya kisheria kuhusu kazi walizoruhusiwa kufanya. Pius IX alipoihitaji fedha ili kurejea Vatikani, mfadhaiko wa kutotawala tena mji wa Roma uliongezwa na hitaji lake la kuwageukia Wayahudi ili apate fedha.

Kabla ya kufukuzwa kwake kutoka Roma, Pius IX alionekana kuwa katika mojawapo ya makundi mawili kuhusiana na Wayahudi na uhusiano wa kanisa kwa Wayahudi. Makundi hayo mawili yalijumuisha wale walioamini kwamba Wayahudi, lolote liwapatalo, wanapata tu yale yanayowastahili, na kundi lingine lilielekea kuwaonyesha Wayahudi huruma kidogo. Pius IX aliporudi Vatikani, baada ya kufukuzwa, huruma ile ambayo wakati mwingine alikuwa ameidhihirisha kabla ya uhamisho wake haikuonyeshwa tena kamwe. Kabla ya uhamisho wake alikuwa ameifunga ghetto katika mji wa Roma, na baada ya kurejea kwake aliirejesha tena ghetto hiyo, na akaanza kuwatoza Wayahudi kodi ili kufidia hasara zake za kifedha.

Mtu wa mkono wa kulia wa Papa Pius IX alikuwa Marcantonio Pacelli, babu wa Papa wa Hitler. Alikuwa wakili aliyekuwa wa daraja maalum la mawakili waliounga mkono upapa. Mwanawe akawa sehemu ya daraja hilo hilo la hadhi ya juu la mawakili, na vivyo hivyo mjukuu wake, ambaye hatimaye angekuwa Papa wa Hitler. Baada ya kitabu kupitia historia ya babu yake Eugenio Pacelli, baba yake, pamoja na ujana na elimu yake, kinazungumzia wadhifa aliouchukua Pacelli alipoanza kazi yake kwa upapa. Akiwa wakili, mzawa wa mawakili wa hadhi ya juu wa kipapa, alichaguliwa kuongoza idara iliyobobea katika mikataba, ambayo huitwa concords. Mwaka 1901 Pacelli aliingizwa katika ofisi ya Sekretarieti ya Serikali ya Kipapa.

Pacelli akawa mjumbe kwa mataifa. Kinabii, Pacelli akawa kiunganishi cha kisheria kilichokamilisha uasherati kati ya wafalme wa dunia na upapa. Mnamo 1903, Pius X alitawazwa kuwa Papa. Mara moja akaanza kushambulia “sumu ya kiakili” iliyozalisha “urelativu na ushaka.” Mtu aliyeongoza juhudi za Pius X za kutokomeza “modernism” alikuwa Umberto Benigni, aliyefanya kazi katika ofisi ileile na Pacelli. Benigni aliwahi kusema kuhusu kundi la wanahistoria wa hadhi ya kimataifa kwamba wao ni watu ambao, “historia si chochote ila jaribio la kila wakati, la kukata tamaa, la kutapika. Kwa aina hii ya mwanadamu kuna tiba moja tu: Inkwizisheni!” Kwa Benigni, mwanahistoria yeyote aliyeonyesha huruma kwa mawazo yaliyotoka katika Mapinduzi ya Ufaransa alipaswa kuuawa.

Rasmi, Benigni aliendesha wizara ya propaganda ya upapa, lakini isivyo rasmi pia aliendesha mtandao wa siri wa ujasusi ulioundwa kubaini Wakatoliki wowote waliokuwa na mwelekeo wa “modernism” uliotokana na mfalme wa kusini. Hatimaye mnamo 1910, kazi yake ilizalisha agizo lililowalazimisha wafanyakazi wa upapa kuapa kiapo kilichoitwa Antimodernist Oath. Bado linaendelea kutumika. Ili kuajiriwa na Vatikani, ni lazima uape chuki dhidi ya mawazo ya kimodernisti, ambayo leo tungeliita mawazo ya kikomunisti.

Katika muhtasari wa kitabu cha Cronwell, kwenye ukurasa wa ndani wa jalada kumeandikwa, "Katika muongo wa kwanza wa karne, akiwa mwanasheria kijana mahiri wa Vatikani, Pacelli alisaidia kuunda itikadi ya mamlaka ya Kipapa ambayo haijawahi kushuhudiwa; katika miaka ya 1920 alitumia ujanja na ushurutishaji kwa vitisho ili kulazimisha mamlaka nchini Ujerumani. Mwaka 1933, Hitler akawa mshirika wake bora wa mazungumzo na mkataba wa makubaliano ukaanzishwa uliotoa manufaa ya kidini na kielimu kwa Kanisa Katoliki kwa kubadilishana na kujiondoa kwa Wakatoliki katika shughuli za kijamii na kisiasa. Hii 'hiari' ya kuacha Ukatoliki wa kisiasa, iliyolazimishwa kutoka Roma, iliwezesha kuibuka kwa Unazi."

Katika mkutano wa baraza la mawaziri mnamo Julai 14, 1933, Adolph Hitler mwezi huo huo alieleza maoni yake kwamba makubaliano yaliyotengenezwa na Pacelli pamoja na Wanazi yalikuwa yameipa Ujerumani "eneo la uaminifu.... Katika mapambano yanayoendelea dhidi ya Uyahudi wa kimataifa."

Kitabu cha Cornwell hakikupokelewa vyema na Wakatoliki waliokataa kuukubali ushahidi kwamba Pacelli alikuwa sababu kuu iliyomwezesha Hitler kupanda madarakani, kwa maana Ujerumani ilikuwa na idadi kubwa ya Wakatoliki. Pacelli alikuwa amefikia makubaliano yaliyovizuia vyombo vya uchapishaji vya Kikatoliki, mashirika ya habari ya Kikatoliki, na shule za Kikatoliki kusema chochote kuhusu mwelekeo wa Hitler tangu mwaka 1933 na kuendelea. Kitabu hicho kinafuatilia mwelekeo wa wazi wa Pacelli wa kupinga Wayahudi, ambaye baadaye alikuja kuwa papa wakati wa Vita vya Pili vya Dunia. Angalau mambo matatu yanaweza kuthibitishwa kutokana na kitabu hicho kwa kutegemea vyanzo vya kihistoria vyenye kutegemewa sana.

Ya kwanza ni vita vya mfalme wa kaskazini na mfalme wa kusini, kama vinavyowakilishwa katika Danieli sura ya kumi na moja. Katika vita hivyo maadui ni Ukatoliki dhidi ya kutokuwako kwa Mungu, papa dhidi ya Ukomunisti. Hoja nyingine ni kwamba papa aliitumia Nazismu kama jeshi lake la wakala dhidi ya kutokuwako kwa Mungu wakati wa Vita vya Pili vya Dunia, kama vile papa alivyoitumia Uprotestanti ulioasi mwaka 1989, kama jeshi lake la wakala dhidi ya kutokuwako kwa Mungu kwa USSR. Kitabu hicho pia kinatambulisha muundo wa kinabii wa ndani na wa nje unaowakilishwa na ujumbe za kishetani zilizotoka kutokana na muujiza wa Fatima.

Vita vya mpakani vya Rafia, vinavyowakilishwa katika aya za kumi na moja na kumi na mbili za Danieli kumi na moja, vinawakilisha vita vya mpakani vinavyoendelea kutendeka sasa huko Ukraine. Vita vya kale vilikuwa vita vya moto, na hiki cha pili ni vita vya pili vya uwakala, huku majeshi ya uwakala yanayohusika yakiwa katika mapambano ya mauti. Rafia hutambulisha vita vya mpakani kuwa ni kati ya mfalme wa kaskazini na mfalme wa kusini, lakini unabii hufundisha kwamba mpaka sheria ya Jumapili inayokuja upesi, kahaba wa Tiro amesahauliwa, Yezebeli yuko Samaria, na Herodia aliruka sherehe ya siku ya kuzaliwa ya Herode. Mashahidi hao watatu wa wajibu wa mfalme wa kaskazini katika historia hii ya sasa, ni kwamba yeye yuko nyuma ya pazia akivuta kamba. Vita vya moto, vita vya uwakala na vita vya baridi vinavyotokea wakati yeye amesahauliwa hutekelezwa na majeshi yake ya uwakala.

Urusi ndiye mfalme wa kusini, na sasa inahusika katika vita vya mpakani vinavyofadhiliwa na wafuasi wa utandawazi wa ulimwengu wa Magharibi, hasa Wanademokrasia wenye msimamo wa kimaendeleo na Warepublican wa RINO (Republican In Name Only) nchini Marekani. Wakati Marekani inawakilishwa kama jeshi wakala la mfalme wa kaskazini katika aya ya arobaini ya Danieli kumi na moja, sifa zake mbili za kinabii ni nguvu za kijeshi na uwezo wa kifedha. Marekani inatimiza kazi ileile nchini Ukraine ambayo ilifanya mwaka 1989, ikimsaidia Papa dhidi ya Urusi, na jeshi wakala lililo ardhini, linaloitetea Ukraine, limejaa sana wafuasi wa Nazi kiasi kwamba hata vyombo vya habari vya kawaida haviwezi kukana jambo hilo. Roma sasa inatumia majeshi yale yale ya wakala ambayo ilitumia katika vita vya moja kwa moja ambavyo vilikuwa Vita vya Pili vya Dunia, na mwaka 1989, kupigana vita dhidi ya Urusi. Soma kitabu: Hitler’s Pope, the Secret History of Pius XII.

Tutaendelea na utafiti huu katika makala ijayo.