Kitabu cha Danieli - Nambari Arobaini na Mbili

Yohana Mbatizaji alikuwa nabii aliyekuwa kiungo cha kuunganisha.

Yesu pia alikuwa nabii kiunganishi.

Kazi ya kinabii ya Yohana Mbatizaji ilijumuisha kuunganisha utaratibu wa kidunia na patakatifu pa mbinguni. Maneno ya kwanza ambayo Yohana alisema alipomwona Yesu kwa mara ya kwanza yalikuwa:

Lakini hata ingawa Yohana alikusudiwa kubainisha mpito kutoka Israeli ya kale hadi Israeli ya kiroho, uelewa wake wa mpito huo ulikuwa mdogo.

Mtume Paulo pia alikuwa nabii kiunganishi aliyepaswa kubainisha matumizi ya kinabii ya mabadiliko kutoka kwa halisi hadi kwa kiroho. Alielewa kwamba Yerusalemu halisi haikuwa tena Yerusalemu ya unabii, kwa kuwa wakati huo ilikuwa imebadilika na kuwa Yerusalemu wa mbinguni.

Katika sura ya pili ya 2 Wathesalonike, ambayo tumekuwa tukiizingatia, Paulo alibainisha kwamba Roma ya kipagani halisi ilikuwa nguvu iliyozuia Roma ya kipapa ya kiroho kupanda kwenye kiti cha enzi hadi mwaka 538. Katika sura hiyo anabainisha kwamba "mtu wa dhambi" anayeketi katika hekalu la Mungu alikuwa ndiye "mfalme" yuleyule ambaye Danieli alimtambua katika sura ya kumi na moja, aya ya thelathini na sita. Ushahidi kwamba "mfalme wa kaskazini" katika aya sita za mwisho za Danieli sura ya kumi na moja ni upapa ukawa ufunguo wa kuanzisha muundo wa ukweli uliotumiwa na Future for America kuanzia ongezeko la maarifa la mwaka 1989.

Katika sura hiyo hiyo, Paulo alitambua kazi ya Roma ya kipagani ya kuzuia kuibuka kwa Upapa, hadi wakati ambapo Roma ya kipagani ingeondolewa, na hivyo akabainisha kwamba “kile cha kila siku” katika kitabu cha Danieli kilikuwa Roma ya kipagani. Ukweli huo ukawa ufunguo wenyewe wa kuanzisha mfumo wa ukweli uliosababisha ongezeko la maarifa mwaka 1798.

Katika historia ya William Miller, ujumbe ulitangazwa wakati mpito kutoka harakati ya Filadelfia kwenda harakati ya Laodikia ulipaswa kufanyika. Katika historia ya Future for America, mpito kutoka harakati ya Laodikia kwenda harakati ya Filadelfia sasa unafanyika.

Ukweli ambao Paulo aliweka wazi katika 2 Wathesalonike, uliotambua mpito kutoka Rumi ya kipagani halisi hadi Rumi ya kipapa ya kiroho, ukawa mfumo wa uelewa wa kinabii wa Miller. Yohana Mbatizaji na Paulo wote wawili waliinuliwa ili kufafanua mpito kutoka kwa maana halisi hadi ile ya kiroho. William Miller alikuwa kwa mfano wa Yohana Mbatizaji, na katika kazi yake ilikuwa muhimu atambue uhusiano na mpito kati ya Rumi ya kipagani na Rumi ya kipapa, ule mpito ambao Yohana aliinuliwa kuutambulisha.

Kuna marejeo matano ya "kile cha kila siku" katika kitabu cha Danieli, na mara zote yanatangulia ishara ya mamlaka ya kipapa. Katika muktadha wa mpito wa kinabii tunaouzingatia, marejeo yote matano yanajumuisha mpito kutoka Roma halisi hadi Roma ya kiroho. "Kile cha kila siku" katika kitabu cha Danieli ni mojawapo ya kweli zilizowakilishwa juu ya meza mbili za Habakuki, na kwa hiyo ni kweli ya msingi ambayo ilipaswa kutetezwa; kweli ambayo hatimaye ingefunikwa kwa vito na sarafu za uongo na za bandia. Si kwa bahati tu kwamba kila kweli iliyowakilishwa juu ya chati hizo mbili takatifu ina uungaji mkono wa moja kwa moja uliovuviwa katika maandiko ya Ellen White. Kukataa yoyote ya kweli za msingi (ikiwemo "kile cha kila siku") ni kukataa kwa wakati huohuo mamlaka ya Roho ya Unabii.

Wale waliotoa "kilio cha saa ya hukumu" walielewa "kile cha kila siku" kuwa ishara ya upagani, na/au Roma ya kipagani. Uelewa wao ulihusisha pia ukweli kwamba walitambua kuwa neno "sadaka" halikustahili kuwepo katika kifungu cha Danieli, ambako lilikuwa limeongezwa na watafsiri (kwa hekima ya kibinadamu) wa Biblia ya King James. Uelewa wa watangulizi pia ulihusisha kwamba "kile cha kila siku" siku zote kiliwasilishwa kikiwa kimeunganishwa na mojawapo ya alama mbili za mamlaka ya kipapa, na kwamba upagani ("kile cha kila siku") daima ulitangulia ishara ya kipapa. Daima walitambuliwa kwa mlolongo uleule ambao waliingia katika historia ya unabii. Vitabu vya Danieli na Ufunuo kamwe havikengeuki kutoka kwa mlolongo wa kihistoria wa upagani kutangulia upapa, na wakati kitabu cha Ufunuo kinapotambulisha nguvu ya tatu ya uharibifu ya nabii wa uongo, mlolongo huo hudumishwa daima.

Bila mafundisho ya Paulo kwamba mambo halisi ya unabii yalibadilishwa kuwa ya kiroho katika kipindi cha msalaba, hutokea mkanganyiko kuhusu utabiri wa Kristo wa kuharibiwa kwa Yerusalemu unaopatikana katika Injili zote isipokuwa Yohana. Simbo mbili za Upapa zinazohusishwa na "ile ya kila siku" katika kitabu cha Danieli ni chukizo la uharibifu na maasi ya uharibifu. Simbo hizo mbili zinawakilisha alama ya mnyama (chukizo) na picha ya mnyama (maasi).

Maasi yanayoruhusu upapa kuwaua wale ambao upapa huwaona kuwa wazushi ni muungano wa kanisa na serikali, huku kanisa likidhibiti uhusiano huo. Hivyo, Danieli anaonyesha muungano wa kanisa na serikali ambao ndio sura ya mnyama wa kipapa, kama maasi ya uharibifu. Biblia inatambua ibada ya sanamu kuwa chukizo, na ibada yote ya sanamu ya mamlaka ya kipapa inawakilishwa na sabato yake ya sanamu, ambayo kwa Yohana ni alama ya mnyama, na kwa Danieli ni chukizo lifanyalo ukiwa.

Tutashughulikia mistari hii kwa undani zaidi katika makala nyingine, lakini katika mstari wa kumi na moja, nguvu iliyojitukuza dhidi ya Kristo ilikuwa Roma ya kipagani, ambayo ilijaribu kumuua wakati wa kuzaliwa kwake na mwishowe ikafanya hivyo msalabani. Mstari huo unasema kwamba “kwa yeye” (Roma ya kipagani), “kile cha kila siku kiliondolewa.” Neno la Kiebrania linalotafsiriwa kama “kuondolewa” ni “rum,” nalo linamaanisha “kuinua na kutukuza.” Roma ya kipagani ingeinua na kuitukuza dini ya upagani, na kweli walifanya jambo hilo katika historia. Hii ndiyo sababu wanaitwa “Roma ya kipagani.”

Aya inayofuata inaonyesha kwamba Roma ya kipapa ilipewa "jeshi" (nguvu za kijeshi), lililokuwa dhidi ya, au lililopaswa kushinda "kile cha kila siku" (upagani). Hili pia ni jambo la kihistoria, kwa kuwa upapa ulitumia nguvu za kijeshi (ingawa kamwe hakuwa na jeshi lake mwenyewe) kushinda kizuizi kilichowekwa dhidi ya kupaa kwake madarakani. Nguvu hiyo ilitoka kwa Roma ya kipagani. Nguvu za kijeshi alizotumia zilipewa kwake kupitia "uasi," kwa maana uasi uliomruhusu kudhibiti majeshi ya wafalme waliomweka kwenye kiti cha enzi mwaka 538, ulikuwa uasi wa muungano wa kanisa na dola. Kwanza, Roma ya kipagani inahutubiwa katika aya ya kumi na moja, ikimjulisha mwanafunzi kwamba Roma ya kipagani ingesimama dhidi ya Kristo, na kwamba ingeutukuza dini ya upagani.

Aya inayofuata inaelezea uasi unaotokana na muungano wa kanisa na dola, uliomruhusu upapa kushinda na kuondoa kizuizi ambacho Roma ya kipagani ilikuwa imemwekea. Historia inathibitisha matumizi ya aya zote hizo mbili. “Kile cha daima” kinawakilisha aidha Roma ya kipagani, ile nguvu iliyosimama kinyume na Kristo, au dini ya upagani iliyotukuzwa na Roma ya kipagani. Ishara ya “kile cha daima” kisha hufuatiwa na upapa, kwa kuwa inaainisha uasi wa muungano wa kanisa na dola, ambao ndio huupa upapa nguvu, kwa kutumia jeshi, kufanya kazi zake chafu. Matumizi ya tatu ya Danieli ya “kile cha daima” ndiyo swali linalotoa jibu, ambalo ndilo nguzo kuu ya Uadventista.

Katika aya hii, swali linaulizwa: maono yatadumu kwa muda gani? Hivyo linatafuta jibu linalowakilisha kipindi cha muda, si tarehe au wakati fulani. Swali si juu ya ni tarehe gani maono yatatimizwa, bali ni muda gani maono hayo yatachukua. Aya haulizi, "Lini?" bali inauliza, "Kwa muda gani?" Maono hayo yanahusu nguvu za kutia ukiwa za upagani, zinazowakilishwa kama "ya kila siku," na upapa unaowakilishwa na maasi ya upapa yanayotimizwa wakati upapa unapofanya uzinzi na wafalme wa dunia. Nguvu hizo mbili za kutia ukiwa, upagani ukifuatiwa na upapa, zilipaswa kulikanyaga patakatifu na jeshi kwa kipindi cha "mara saba."

Ni muhimu kutambua kwamba kukanyagwa chini kwa hekalu halisi kulikoanza wakati wa Babeli, na kuendelea hadi uharibifu wa Yerusalemu uliofanywa na Roma ya kipagani mwaka 70 BK, kulifanywa na nguvu za kipagani tangu mwanzo wa historia hadi mwisho. Hivyo, ulikuwa ni upagani halisi, kwa wingi, ulioukanyaga chini hekalu halisi na jeshi halisi (watu wa Mungu). Lakini ilikuwa ni Roma ya kiroho iliyokanyaga chini Yerusalemu ya kiroho na Israeli ya kiroho.

Yohana Mbatizaji alikuwa nabii kiunganishi aliyebainisha mabadiliko ya enzi kutoka patakatifu pa duniani hadi patakatifu pa mbinguni, bila kujua ukamilifu wa huduma yake. Paulo alikuwa nabii kiunganishi aliyebainisha mabadiliko ya enzi kutoka Israeli ya kimwili (jeshi) hadi Israeli ya kiroho. Yerusalemu iliyokanyagwa kwa miezi arobaini na miwili ilikuwa Yerusalemu ya kiroho.

Paulo alibainisha kwamba katika mpito uliotokea katika historia ya msalaba, Yerusalemu wa kiroho, “ulio juu,” ukawa mji ambao Mungu alichagua ili kuweka jina lake, na Yerusalemu halisi ukaacha kuwa Yerusalemu wa unabii wa Biblia.

Ukweli huu ni muhimu sana kuuelewa kwa usahihi, na matumizi ya uongo ya Yerusalemu halisi kama ishara ya unabii wa Biblia ni sehemu ya udanganyifu ulioundwa na Wajesuiti ili kuhujumu ukweli kwamba papa wa Roma ni mpinga Kristo. Mafundisho hayo ya uongo yanazalisha imani ndani ya Uprotestanti uliopotoka inayowaruhusu waangalie kimakosa taifa la Kiyahudi la kisasa la Israeli kama ishara ya unabii. Yerusalemu halisi ilikoma kuwa Yerusalemu ya Mungu wakati wa msalaba.

Umuhimu wa tofauti kati ya Yerusalemu halisi na Yerusalemu wa kiroho utaangaziwa tunapozingatia unabii wa Kristo kuhusu mwisho wa dunia. Mara ya nne ambayo Danieli anataja 'cha kila siku' hutokea katika sura ya kumi na moja.

Aya hii inabainisha kazi ya Roma ya kipagani ya kuiweka upapa juu ya kiti cha enzi cha dunia mwaka 538. “Mikono” inawakilisha nguvu za kijeshi za Roma ya kipagani zilizounga mkono upapa, kuanzia na Clovis, mfalme wa Wafranki, mwaka 496. Wafalme mbalimbali wa Ulaya walifanya kazi ya kuuweka upapa mahali pake baada ya Clovis, lakini aya hiyo inabainisha mambo manne ambayo wafalme wa Ulaya (mikono) walifanya kwa ajili ya upapa, mara tu walipotenda maasi kwa kuunda muungano wa kanisa na dola na yule kahaba wa Tiro.

Mara waliposimama kwa ajili ya upapa, walitia "unajisi" au waliharibu mji wa Roma, ambao ulikuwa ishara ya nguvu za Roma ya kipagani na ya kipapa. Uchafuzi uliotajwa katika aya ulitekelezwa mara kwa mara miaka mingi, kwani mji wa Roma uliwekwa chini ya mashambulizi ya kijeshi ya mfululizo. Wale wafalme wa Ulaya (mikono), pia wange "ondoa ile ya kila siku." Neno la Kiebrania lililotafsiriwa kama "kuondoa" katika aya hii si "rum," kama lilivyokuwa katika sura ya nane. Katika aya hii, neno lililotafsiriwa "kuondoa" ni "sur," na linamaanisha kuondoa. Majeshi ya wafalme wa Ulaya yangeondoa upinzani wa kipagani dhidi ya kuibuka kwa upapa mnamo mwaka 508. Kisha mnamo mwaka 538, majeshi hayo yangeuweka upapa juu ya kiti cha enzi cha dunia. Kisha katika Counsel of Orleans, katika mwaka huo huo, upapa ulitekeleza sheria ya Jumapili.

Jumapili kama siku ya ibada ni kile ambacho Dada White anakiita sabato ya 'sanamu', na ibada ya sanamu ndiyo ufafanuzi wa Kibiblia ulio kamili wa neno 'machukizo'. Mwaka 538, majeshi ya Roma ya kipagani yaliweka chukizo la uharibifu.

Unabii na historia vinathibitisha matumizi tuliyoyabainisha hivi punde kuhusu aya ya thelathini na moja. Tunaposema kwamba unabii unathibitisha matumizi haya, tunarejelea ukweli kwamba kuna unabii mwingine unaoshughulikia mambo haya haya, bila kuuleta kwenye mjadala kwa sasa. Mara ya tano na ya mwisho Danieli anapotumia "kile cha kila siku" hupatikana katika sura ya kumi na mbili.

Unabii na historia vinathibitisha kwamba mnamo mwaka 508, upinzani dhidi ya kuinuka kwa upapa ulimalizika kimsingi, wakati kikwazo cha mwisho kati ya vitatu vya kijiografia, yaani Wagothi, kiling’olewa kama kitabu cha Danieli sura ya saba kinavyobainisha.

Pembe tatu zilizokuwa zikiondolewa zinaonyeshwa kwenye meza mbili takatifu, na wakati kizuizi cha tatu kati ya hivyo vikwazo vitatu vya kijiografia kilipofukuzwa kutoka jiji la Roma, mwaka 508, upinzani dhidi ya kuinuka kwa mamlaka ya kipapa uliondolewa. Kuwekwa kunakotajwa katika mstari wa kumi na moja kunawakilisha miaka thelathini kati ya 508 na 538. Kunabainisha miaka thelathini ambayo maandalizi ya kumweka mtu wa dhambi katika hekalu la Mungu yalitimia.

Neno lililotafsiriwa kama "taken away" pia ni "sur," linalomaanisha kuondoa, na mnamo mwaka 508, upinzani dhidi ya kuibuka kwa upapa uliondolewa (ukatwaliwa). Kuanzia tarehe hiyo, miaka elfu moja mia mbili na tisini inakupeleka hadi mwaka 1798, na jeraha la mauti la upapa. Siku elfu moja mia tatu thelathini na tano zinakupeleka hadi kukatishwa tamaa ya kwanza, na mwanzo wa kipindi cha kukawia mwishoni kabisa mwa mwaka 1843. Mstari huo unaahidi baraka kwa wale wanaokuja hadi 1843. Neno "cometh" linamaanisha kugusa. Siku ya kwanza ya 1844 inaashiria kukatishwa tamaa ya kwanza, lakini siku ya mwisho ya 1843 inagusa punde la kwanza la 1844. Siku ya mwisho ya mwaka hugusa siku ya kwanza ya mwaka unaofuata. Baraka inayohusishwa na tarehe hiyo inathibitishwa na historia na unabii.

Tutaendelea na uchambuzi wetu wa umuhimu wa "the daily" kama kweli ya msingi katika makala inayofuata.