Mnamo Julai 18, 2020, kukatishwa tamaa ya kwanza kwa harakati ya urekebisho ya Mungu ya siku za mwisho kulifika. Kuliweka alama ya njia katika historia ya Ole wa tatu, ambayo ndiyo historia ya mvua ya mwisho, na pia historia ya kutiwa muhuri kwa mia arobaini na nne elfu. Historia hiyo imekuwa ikiwakilishwa na kila harakati ya urekebisho katika historia takatifu, na hasa iliwakilishwa na historia ya harakati ya Wamillerite, na ikaonyeshwa kwa mfano wa wanawali kumi, na inawakilisha historia ya kinabii ambayo kila nabii aliitambua.
Tarehe 18 Julai 2020, inawakilisha kukatishwa tamaa la kwanza la harakati hiyo, na hivyo inaashiria kuwasili kwa wakati wa kusubiri katika mfano wa wanawali kumi na katika Habakuki. Katika historia ya Wamillerite, ushahidi uleule uliowaongoza kwenye tangazo lao lisilo sahihi ulionekana kubainisha tarehe ya kweli. Wakati wa kusubiri wa mfano wa wanawali kumi kisha ukaonekana kuwa kweli ya wakati huu, na wakati huo wa kusubiri ulikuwa uleule katika Habakuki mbili. Mfano wa wanawali kumi unarudiwa kwa kila undani, na uhalisia huo unaonyesha kwamba ni wale tu waliohusika na kukatishwa tamaa hilo ndio wanaoweza kuwa ama wanawali wenye busara au wapumbavu.
Sehemu kubwa ya Uadventista wa Laodikia ilijaribiwa na kuwasili kwa Ole la tatu tarehe 11 Septemba 2001, na wakati utabiri uliokosa kutimia wa tarehe 18 Julai 2020 ulipopita, Uadventista wa Laodikia ulibaki nyuma ukielea bila mwelekeo ukirudi kuelekea Roma, kama ilivyokuwa kwa Waprotestanti katika historia ya Wamileraiti.
Si tu kwamba Wamilleraiti walitambua wakati wa kukawia kuwa utimilifu wa mfano wa wanawali kumi, bali waliona kwamba katika Habakuki amri ya kungoja maono, ijapokawia, ilikuwa ishara ile ile ya kinabii. Kisha Habakuki anathibitisha kwamba maono yaliyokuwa yamewasilishwa kimakosa na yaliyosababisha kukatishwa matumaini kwa mara ya kwanza ndiyo maono ambayo yangekuwa "yakisema" mwishoni.
Kwa maana maono haya bado ni kwa wakati uliowekwa; lakini mwishoni yatanena, wala hayatasema uongo; ijapokawia, ngojeeni; kwa kuwa hakika yatakuja, wala hayatakawia. Habakuki 2:3.
Ujumbe uliosababisha kukatishwa tamaa kwa mara ya kwanza ulikuwa ni uleule ambao ungefahamika kuwa umetimia hivi karibuni, lakini ulikuwa ujumbe uliokuwa bado ukitegemea hoja za kinabii za awali zilizotumiwa katika tangazo la kwanza lililokosea.
Katika historia ya Wamillerite, watu wa agano la zamani walijaribiwa kwanza, kisha watu wa agano jipya wakajaribiwa. Jaribio lilianza kwa Waprotestanti wakati malaika wa kwanza wa Ufunuo kumi na malaika wa kwanza wa Ufunuo kumi na nne (maana ni malaika yule yule) aliposhuka tarehe 11 Agosti 1840. Jaribio lao lilihitimishwa kwa kukatishwa tamaa ya kwanza na kuwasili kwa malaika wa pili wa Ufunuo kumi na nne.
Katika historia ya Wamillerite, jaribio kwa Wamillerite lilianza na kuwasili kwa malaika wa pili katika sikitiko la kwanza na likahitimishwa na kuwasili kwa Mwito wa Usiku wa Manane, ambao Dada White anaonyesha kama jeshi la malaika wanaojiunga na malaika wa pili. Chini ya nguvu ya Roho Mtakatifu, Wamillerite waliotambua na kukubali ujumbe wa Mwito wa Usiku wa Manane kisha walitenganishwa na Wamillerite ambao hawakutambua ujumbe uliokuwa ukianguka kote kuwazunguka. Tarehe 22 Oktoba 1844, malaika wa tatu alifika, na maono yaliyokuwa yamekawia ndipo yakanena.
Katika historia ya kutiwa muhuri kwa elfu mia arobaini na nne, watu wa agano la kale walijaribiwa kwanza, kisha watu wa agano jipya. Jaribio lilianza kwa Uadventista wa Laodikia wakati sauti ya kwanza ya malaika wa Ufunuo kumi na nane na malaika wa tatu wa Ufunuo kumi na nne (maana ni malaika yule yule), waliposhuka Septemba 11, 2001. Jaribio lao lilihitimia kwa kuvunjika kwa matumaini la Julai 18, 2020.
Katika harakati za malaika wa tatu, mtihani wa wale mia moja arobaini na nne elfu ulianza na kuwasili kwa kuvunjika moyo wa kwanza, na utahitimika kwa kuwasili kwa ujumbe wa Kilio cha Usiku wa Manane. Kwa uwezo wa Roho Mtakatifu, wale ambao sasa wanatambua na kukubali ujumbe wa Kilio cha Usiku wa Manane, kisha hutenganishwa na wapumbavu na waovu ambao hawakutambua ujumbe wenye vipengele vingi unaoanguka sasa kote kuwazunguka.
Wakati wa sheria ya Jumapili ijayo hivi karibuni, "sauti" ya pili ya malaika wa Ufunuo kumi na nane inanena, ambayo pia ndiyo maono yaliyokuwa "yamechelewa" yakinena. Pia yanawakilisha ujumbe wa malaika wa tatu unao "panuka" hadi kilio kikuu.
Kilio cha Usiku wa Manane kinawakilishwa na malaika wengi wanaojiunga na malaika wa awali. Ujumbe wa Kilio cha Usiku wa Manane una vipengele kadhaa vinavyochangia ujumbe mzima, na malaika ni ishara za ujumbe. Katika historia ya Wamileraiti, mtangulizi aliyebainishwa kuwa aliyeongoza katika kuuweka pamoja ujumbe wa Kilio cha Usiku wa Manane wa kweli alikuwa Samuel S. Snow. Katika historia hiyo imerekodiwa vyema kwamba uelewa wa Snow kuhusu ujumbe wa Kilio cha Usiku wa Manane ulijengeka hatua kwa hatua kwa muda.
Historia hiyo inarudiwa kwa kila herufi, na ujumbe wa Mwito wa Usiku wa Manane wa mwisho umekuwa ukijitokeza hadharani tangu mwishoni mwa Julai, 2023. Si tu ujumbe wa Uislamu, bali pia unajumuisha ujumbe wa kutiwa muhuri kwa wale mia moja arobaini na nne elfu. Unajumuisha ufunuo kwamba pembe mbili za mnyama wa nchi, zote hupitia "kifo na ufufuo", zinapokwenda sambamba na picha ya yule mnyama, ambayo katika historia hiyo hiyo hutimiza kitendawili cha kinabii kwamba "wa nane ni wa wale saba". Unajumuisha ufunuo unaohusishwa na "historia iliyofichwa" ya Mingurumo Saba, na hutimiza kitendawili cha kinabii cha "jiwe" lililokataliwa kuwa "kichwa cha kona", kwani "mara saba" za Walawi ishirini na sita zinafunuliwa kuwa ndio uzi unaounganisha pamoja kweli zote za historia ya Miller pamoja na kweli zilizofunguliwa muhuri wakati wa mwisho mwaka 1989. Mtunga Zaburi anasema hivi:
Jiwe ambalo wajenzi walilikataa limekuwa jiwe kuu la pembe. Hili limetoka kwa Bwana; ni la ajabu machoni petu. Hii ndiyo siku aliyoifanya Bwana; tutafurahi na kushangilia ndani yake. Zaburi 118:22-24.
"Jiwe", ambalo lilikuwa "kito" la kwanza alilogundua William Miller (na vito ni mawe), ni "siku aliyoifanya Bwana." Imeonyeshwa katika makala zilizopita kwamba muundo na maneno ya amri ya Sabato yanafanana kabisa na muundo wa mzunguko mtakatifu wa saba, kama ulivyoainishwa katika Mambo ya Walawi sura ya ishirini na tano. Kupumzika siku ya saba kulikuwa kielelezo cha nchi kupumzika katika mwaka wa saba, na amri hizi mbili zinapozingatiwa kwa namna hii, zinatoa ushahidi kwamba siku inawakilisha mwaka katika unabii wa Biblia.
Wanaonyesha pia kwamba ufafanuzi ambao Miller alitangaza kuhusu ghadhabu ya Mungu ya “mara saba,” katika Walawi sura ya ishirini na sita, unawakilishwa kama “siku moja”, kwa kuwa Bwana aliweka mzunguko mtakatifu wa miaka saba, kwa hakika kama alivyoumba mbingu na nchi katika siku sita, na akastarehe siku ya saba.
Yesu alipomaliza mfano wa shamba la mizabibu, aliwauliza Mafarisayo swali.
Basi bwana wa shamba la mizabibu atakapokuja, atawafanyia nini wale wakulima? Wakamwambia, Atawaangamiza vibaya wale watu waovu, naye atalipangisha shamba lake la mizabibu kwa wakulima wengine watakaomletea matunda kwa majira yao. Yesu akawaambia, Je, hamkusoma katika Maandiko, Jiwe walilolikataa wajenzi, hilo limekuwa jiwe kuu la pembeni; hili limetoka kwa Bwana, nalo ni la ajabu machoni petu? Kwa hiyo nawaambia, Ufalme wa Mungu utaondolewa kwenu, ukapewa taifa linalozaa matunda yake. Na yeyote atakayejikwaa juu ya jiwe hili atavunjika; bali litakapoangukia mtu yeyote, litamsaga kuwa unga. Nao wakuu wa makuhani na Mafarisayo waliposikia mifano yake, wakafahamu ya kuwa alikuwa akisema juu yao. Mathayo 21:40-45.
Mfano wa shamba la mizabibu ni mfano wa watu waliokuwa wateule hapo awali kuachwa pembeni, na ufalme kupewa watu wapya wateule. "Jiwe" lililokataliwa, kulingana na Yesu, ndilo "jiwe" ambalo huokoa au huangamiza, kutegemea jinsi linavyopokelewa. "Jiwe" hilo lazima liwe ukweli wa Kibiblia katika muktadha alioutumia Yesu, kwa kuwa lina uwezo wa kuzaa tunda la haki, na haki ya Kristo huzalishwa tu ndani ya wanaume na wanawake wanapopokea Neno lake la kweli.
Uwatakase kwa ile kweli; neno lako ndiyo kweli. Yohana 17:17.
"Jiwe" ni fundisho ambalo hukubaliwa au hukataliwa, na Yesu ni Neno, na katika kitabu cha Matendo ya Mitume, Petro analitambua "jiwe" kama Kristo.
Ijulikane kwenu nyote, na kwa watu wote wa Israeli, ya kwamba kwa jina la Yesu Kristo wa Nazareti, mliyemsulubisha, ambaye Mungu alimfufua katika wafu, kwa yeye mtu huyu anasimama hapa mbele yenu akiwa mzima. Hili ndilo jiwe mlilolidharau, ninyi wajenzi, ambalo limekuwa kichwa cha pembe. Wala hakuna wokovu katika mwingine yeyote; kwa maana hakuna jina jingine chini ya mbingu lililopewa miongoni mwa wanadamu, ambalo lazima tuokolewe kwalo. Matendo ya Mitume 4:10-12.
Halafu katika Waraka wa Kwanza wa Petro, analipanua zaidi ishara ya “jiwe”, lakini analidumisha katika muktadha uleule wa kuachwa pembeni kwa watu wa agano la kwanza na uteuzi wa watu wapya wateule, ambao, kama asemavyo, “hapo zamani hamkuwa taifa, bali sasa ni taifa la Mungu; ninyi ambao hamkupata rehema, bali sasa mmepata rehema.”
Mnapomjia yeye, jiwe lililo hai, lililokataliwa kweli na wanadamu, lakini limeteuliwa na Mungu, tena la thamani. Ninyi nanyi, kama mawe yaliyo hai, mnajengwa kuwa nyumba ya kiroho, ukuhani mtakatifu, ili mtoe dhabihu za kiroho, zinazokubalika kwa Mungu kwa njia ya Yesu Kristo. Kwa hiyo pia limeandikwa katika Maandiko, Tazama, naweka katika Sayuni jiwe kuu la pembeni, teule, la thamani; na amwaminiye hatatahayarika. Basi kwenu ninyi mnaoamini, yeye ni wa thamani; bali kwa wale wasiotii, lile jiwe walilolikataa wajenzi, hilo limekuwa jiwe kuu la pembeni, na jiwe la kujikwaza, na mwamba wa kuwakwaza; wale wajikwazao kwa lile neno, kwa kuwa hawatii; ambao kwa hilo pia walipangiwa. 1 Petro 2:4-8.
Petro anasema kuhusu waliokuwa watu wateule wa zamani, "Kwa wale wasiotii, jiwe walilolikataa waashi, hilo limefanywa kuwa jiwe kuu la pembeni, na jiwe la kujikwaza, na mwamba wa kwazo, hata kwa wale wajikwazao kwa neno, kwa kuwa hawatii; na kwa ajili ya hayo waliwekwa."
Yesu anawakilishwa na kila mchoro mtakatifu wa msingi.
Maana hakuna mtu awezaye kuweka msingi mwingine isipokuwa ule uliokwisha kuwekwa, ambao ni Yesu Kristo. 1 Wakorintho 3:11.
Msingi uliojengwa na Wamileraiti ulikuwa Mwamba wa Enzi (Jiwe).
Onyo limekuja: Hakuna chochote kitakachoruhusiwa kuingia ambacho kitavuruga msingi wa imani ambao juu yake tumekuwa tukijenga tangu ujumbe ulipokuja mwaka 1842, 1843, na 1844. Nilikuwa katika ujumbe huu, na tangu hapo nimeendelea kusimama mbele ya ulimwengu, mwaminifu kwa nuru ambayo Mungu ametupa. Hatuna kusudio la kuondoa miguu yetu kutoka kwenye jukwaa ambalo miguu yetu iliwekwa siku baada ya siku tulipomtafuta Bwana kwa maombi ya bidii, tukitafuta nuru. Je, unadhani kwamba ningeweza kuiacha nuru ambayo Mungu amenipa? Inapaswa kuwa kama Mwamba wa Milele. Nuru hiyo imekuwa ikiniongoza tangu ilipotolewa. Review and Herald, Aprili 14, 1903.
Kito cha kwanza alichogundua Miller ambacho kilikuwa sehemu ya msingi wa Wamileraiti, ulio kama Mwamba wa Dahari, kilikuwa “mara saba” za Walawi 26, na “mara saba” hizo ndizo zilikuwa ukweli wa msingi wa kwanza uliowekwa kando na wale waanzilishi wa Wamileraiti ambao ndio kwanza walikuwa wamelijenga msingi wa Wamileraiti. Ni waashi waliopaswa kulikataa jiwe la msingi. Jiwe hilo, linalomwakilisha Kristo, pia ndilo siku aliyoifanya Bwana, kwa maana alifanya siku ya saba kuwa siku ya kupumzika, na mwaka wa saba kuwa mwaka ambao nchi ingepumzika. Mwaka 1863, jiwe la msingi lilikataliwa, lakini litafanywa kuwa “kichwa cha pembe” na “jiwe la kujikwaa” kwa wasiotii.
Ujumbe wa Uislamu wa ole wa tatu ndio mada ya harakati ya matengenezo ya mia na arobaini na nne elfu, na mchakato wa kujaribiwa ulianza wakati malaika wa Ufunuo kumi na nane aliposhuka, huku majengo makuu ya Jiji la New York yakiangushwa mnamo Septemba 11, 2001. Uadventista ulikuwa kimya kuhusu utambuzi wa kinabii kwamba Septemba 11, 2001 ilikuwa kuwasili kwa "siku ya upepo wa mashariki." Mnamo Julai 18, 2020, waliachwa nyuma wakati mashahidi wawili wa Ufunuo sura ya kumi na moja waliuawa katika mitaa ya mji ule mkubwa. Jaribio la Uadventista lilikuwa limekwisha, na jaribio kwa wale waliodai kutambua ujumbe wa Uislamu lilikuwa linaendelea.
Baada ya kubakia wakiwa wafu mitaani hadi mwisho wa Julai 2023, mifupa mikavu iliyokuwa imekufa iliamshwa na ujumbe wa kwanza wa Ezekieli. Ujumbe wa pili wa Ezekieli ni ujumbe wa pepo nne za Uislamu za ole wa tatu, ukiwakilisha kufunguliwa hatua kwa hatua kwa ujumbe wa Kilio cha Usiku wa Manane, ukiwa maono yaliyokawia, na mada kuu ya kipindi chote cha harakati hiyo. Kweli mbalimbali zikafunuliwa, kwa kuwa ujumbe wa Kilio cha Usiku wa Manane ni ujumbe wenye sura nyingi. Kweli ya kwanza iliyowakabili mifupa mikavu hiyo ilikuwa ndiyo kweli ya kwanza iliyokataliwa na Uadventista wa Laodikia, nayo inawakilisha kweli inayoweka alama ya mpito wa Laodikia kuelekea Filadelfia.
Kweli ndiyo ujumbe wa kutiwa muhuri, kwa hiyo inahitaji mtu athibitishwe ndani yake, kiakili na pia kiroho. Haitoshi kutambua kwamba kipindi ambacho mashahidi wawili walikuwa wamekufa barabarani ni ishara ya kutawanywa kwa “mara saba”; pia kunahitajika kuukubali ukweli kwa njia ya uzoefu.
Vito vya Miller, vinavyowakilisha kweli zilizofunuliwa wakati wa mwisho mnamo 1798, vinakuwa jaribio kwa wanawali wa siku za mwisho. Uzoefu wa kuthibitishwa katika kweli ‘kiroho’ unawakilishwa na kito cha kwanza cha Miller, na kuthibitishwa katika kweli ‘kiakili’ kunawakilishwa na ujumbe wa Uislamu wa ole la tatu. Wito wa toba na ungamo unaowakilishwa na ‘nyakati saba,’ unabainisha kazi inayotekelezwa kwa ushirikiano na Kristo katika Patakatifu pa Patakatifu, na unawakilishwa na maono ya ‘mareh’.
Uelewa wa “kiakili” wa Uislamu wa Ole wa Tatu unawakilishwa na maono ya “chazon”, na vyote viwili vinahitajika kwa wale watakaotiwa muhuri. Mnamo mwaka 1863, Uadventista wa Laodikia uliamua kuijenga upya Yeriko, ukaacha kazi yake ya kuirejesha Yerusalemu. Yeriko ni ishara ya utajiri, kama inavyowakilishwa pia na upofu wa Laodikia.
"Moja ya ngome imara zaidi katika nchi—jiji kubwa na tajiri la Yeriko—lilikuwa mbele yao tu, lakini umbali mfupi kutoka kambi yao huko Gilgali. Kwenye mpaka wa uwanda wenye rutuba uliojaa mazao mengi, tajiri na ya aina mbalimbali ya tropiki, majumba na mahekalu yake yakiwa maskani ya anasa na uovu, mji huu wa kijivuno, nyuma ya maboma yake mazito, ulitoa changamoto kwa Mungu wa Israeli. Yeriko lilikuwa mojawapo ya vituo vikuu vya ibada ya sanamu, likiwa hasa limejitolea kwa Ashtorethi, mungu mke wa mwezi. Hapa palikuwa kitovu cha yote yaliyo maovu mno na ya kudhalilisha zaidi katika dini ya Wakanaani. Watu wa Israeli, ambao katika mawazo yao bado walikuwa na kumbukumbu mpya za matokeo ya kutisha ya dhambi yao huko Beth-peori, wangeweza kuutazama mji huu wa kipagani kwa kinyaa na hofu tu." Mababu na Manabii, 487.
"Jiwe" walilolikataa waashi mwaka 1863, walipokuwa wakijenga upya Yeriko, lilikuwa "mara saba" ambalo katika siku za mwisho lingekuwa ile kweli (kito), inayokuwa "jiwe kuu la pembeni", kwa kuwa ndiyo kweli inayounganisha mwanzo wa Uadventista katika harakati ya Wamileraiti, na mwisho wa Uadventista katika harakati ya laki moja na arobaini na nne elfu. Kito hicho, ambacho ni "mara saba," pia ni "siku aliyoifanya Bwana", nayo ni Kristo mwenyewe, kwa kuwa Yeye ndiye Neno, naye ni "Kweli." Mada ya Uislamu ndiyo mada inayozalisha utakaso wa wote wawili, waliochaguliwa wa zamani na wale wapya, na utakaso huo wa pande mbili ulianza Septemba 11, 2001, ambayo ilikuwa "siku ya upepo wa mashariki". Katika siku hiyo walinzi walipaswa kuimba wimbo uleule aliouimba Kristo, alipotangaza mfano wa shamba la mizabibu. Laki moja na arobaini na nne elfu wanaimba wimbo wa Musa ("mara saba"), na wimbo wa Mwana-Kondoo.
Nikaona kana kwamba bahari ya kioo iliyochanganyika na moto; na wale waliopata ushindi juu ya yule mnyama, na juu ya sanamu yake, na juu ya chapa yake, na juu ya hesabu ya jina lake, walisimama juu ya ile bahari ya kioo, wakiwa na vinubi vya Mungu. Nao wanaimba wimbo wa Musa, mtumishi wa Mungu, na wimbo wa Mwanakondoo, wakisema, Matendo yako ni makuu na ya ajabu, Ee Bwana Mungu Mwenyezi; njia zako ni za haki na za kweli, Ee Mfalme wa watakatifu. Ufunuo 15:2, 3.
“Mwanakondoo” ni Kristo aliyechinjwa, naye alichinjwa katikati ya siku elfu mbili mia tano na ishirini, hivyo akiunganisha pamoja dhabihu ya maisha Yake na damu Yake (ambapo Alithibitisha agano), pamoja na “ugomvi wa agano Lake” wa Musa, katika Walawi ishirini na sita. Wimbo wa Musa na wa Mwanakondoo ni wimbo wa chazon wa historia ya kinabii na wimbo wa mareh wa “kuonekana” Kwake. Ni wimbo wa ufahamu wa kiakili na wa kiroho kama unavyowakilishwa na maono mawili ya Danieli sura ya nane. Ni wimbo wa watu wa agano wanaohukumiwa na kuachwa, huku watu wapya wateule wakichaguliwa. Mchakato wa uteuzi, na hivyo wimbo huo, ulianza tarehe 11 Septemba 2001.
Atawafanya wazao wa Yakobo waote mizizi; Israeli itachanua na kuchipua, na kuujaza uso wa dunia kwa matunda. Je, amempiga kama alivyowapiga wale waliompiga? Au ameuawa sawasawa na mauaji ya wale waliouawa kwa mkono wake? Kwa kipimo, wakati inapochipua, utabishana nayo; anazuia upepo wake mkali katika siku ya upepo wa mashariki. Kwa njia hii basi uovu wa Yakobo utatakaswa; na hili ndilo tunda lote la kuondoa dhambi yake; atakapoyafanya mawe yote ya madhabahu kama mawe ya chokaa yaliyopondwapondwa, misitu ya ibada na sanamu hazitasimama. Lakini mji wenye ngome utakuwa ukiwa, na makao yataachwa, na kuachwa kama jangwa; huko ndama atalisha, na huko atalala, na atateketeza matawi yake. Matawi yake yanapokauka, yatavunjwa; wanawake huja na kuyachoma moto; kwa maana ni watu wasio na ufahamu; kwa hiyo yeye aliyewafanya hatawaonea huruma, na yeye aliyewaunda hatawaonyesha fadhili. Na itakuwa katika siku ile, Bwana atapiga kutoka mkondo wa mto hadi kijito cha Misri, nanyi mtakusanywa mmoja mmoja, enyi wana wa Israeli. Na itakuwa katika siku ile, baragumu kuu litapigwa, nao watakuja waliokuwa karibu kuangamia katika nchi ya Ashuru, na waliofukuzwa katika nchi ya Misri, nao watamwabudu Bwana katika mlima mtakatifu huko Yerusalemu. Isaya 27:6-13.
Kwa kueleweka ipasavyo, mistari hii inatambua Septemba 11, 2001, hadi sheria ya Jumapili inayokuja karibuni. Aya ya sita inatambulisha historia yote, kwa kuutambulisha mwanzo wa mmea unaotia mizizi, kisha kuchanua na kutoa machipukizi, na hatimaye kuijaza dunia kwa matunda. Matunda yanayojaza dunia hufanya hivyo wakati wa "saa," ambayo ni dhiki ya sheria ya Jumapili. Wakati Kristo anapokusanya matunda yake katika ghala lake, pia analeta hukumu juu ya Babeli. Hukumu inayotokea wakati ambapo dunia imejazwa matunda imewakilishwa katika aya ya saba, wakati maswali mawili yanaulizwa, "Je, amempiga kama alivyowapiga wale waliompiga? Au ameuawa sawasawa na kuangamizwa kwa wale aliowaangamiza?"
Kisha katika aya ya nane, manyunyu ya mvua ya mwisho yametiwa alama kwa usemi, "Kwa kipimo." Kinachosababisha mimea kuchipuka ni mvua, na wakati mwanzo wa mvua ya mwisho unapotajwa, unaonyeshwa kuwa unaanza "kwa kipimo, wakati inapochipuka." Mvua ya mwisho inapuanza, inamiminwa "kwa kipimo", kwa kuwa haimiminwi bila kipimo ikiwa mavuno ni mchanganyiko wa kweli na wa uongo.
Kila nafsi iliyongoka kwa kweli itatamani kwa shauku kuu kuwaleta wengine kutoka katika giza la makosa hadi katika nuru ya ajabu ya haki ya Yesu Kristo. Miminiko kuu wa Roho wa Mungu, ambao uangazia dunia yote kwa utukufu wake, hautakuja mpaka tuwe na watu walioangaziwa, wanaojua kwa uzoefu maana ya kuwa wafanyakazi pamoja na Mungu. Tunapokuwa na kujitoa kikamilifu, kwa moyo wote, kwa huduma ya Kristo, Mungu atalitambua jambo hilo kwa kumimina Roho wake bila kipimo; lakini hili halitatokea wakati sehemu kubwa ya kanisa si wafanyakazi pamoja na Mungu. Mungu hawezi kumimina Roho wake wakati ubinafsi na kujifurahisha binafsi vimejitokeza waziwazi; wakati kunapotawala roho ambayo, ikiwekwa kwa maneno, ingeonyesha jibu lile la Kaini, ‘Je, mimi ni mlezi wa ndugu yangu?’ Ikiwa kweli ya wakati huu, ikiwa ishara zinazozidi kuongezeka kila upande, zinazoshuhudia kwamba mwisho wa mambo yote umekaribia, hazitoshi kuamsha nguvu iliyolala ya wale wanaodai kuijua kweli, basi giza linalolingana na nuru iliyokuwa iking’aa litawapata nafsi hizi. Hakuna hata kivuli cha udhuru kwa kutojali kwao watakaoweza kuwasilisha mbele za Mungu katika siku ile kuu ya hesabu ya mwisho. Hakutakuwa na sababu ya kueleza ni kwa nini hawakuishi, hawakutembea, wala hawakufanya kazi katika nuru ya kweli takatifu ya neno la Mungu, na hivyo kuudhihirishia ulimwengu uliotiwa giza na dhambi, kupitia mwenendo wao, huruma yao, na bidii yao, kwamba nguvu na uhalisi wa injili hauwezi kupingwa. Review and Herald, Julai 21, 1896.
Dada White anatambua kifungu hicho kama wakati ambapo malaika wa Ufunuo anashuka, kwa maana anasema, "mwagiko mkuu wa Roho wa Mungu, unaotia nuru ulimwengu wote kwa utukufu wake." Katika kifungu kingine ambacho tumekinukuu mara nyingi katika makala hizi, alibainisha kwamba wakati "majengo makubwa ya New York" "yatabomolewa," "Ufunuo sura ya kumi na nane, aya ya kwanza hadi ya tatu zitatimia."
Tutaendelea na mawazo haya katika makala ijayo.
Sasa nitamwimbia mpenzi wangu wimbo wa mpenzi wangu kuhusu shamba lake la mizabibu. Mpenzi wangu ana shamba la mizabibu katika kilima chenye rutuba tele; akaliwekea ua, akaondoa mawe yaliyokuwamo ndani yake, akalipanda kwa mzabibu ulio bora zaidi, akajenga mnara katikati yake, tena akatengeneza shinikizo la kukamulia zabibu humo; kisha akatarajia kwamba lingezaa zabibu, lakini likazaa zabibu za mwitu. Na sasa, enyi wakaaji wa Yerusalemu, na watu wa Yuda, hukumuni, nawasihi, kati yangu na shamba langu la mizabibu. Ni kitu gani kingine kingeweza kufanywa kwa shamba langu la mizabibu ambacho sikukifanya? Mbona, nilipotazamia kwamba lingezaa zabibu, likazaa zabibu za mwitu? Na sasa basi, nitawaambia nitakalolitenda kwa shamba langu la mizabibu: Nitaliondoa ua wake, nalo litaliwa; na kuubomoa ukuta wake, nalo litakanyagwa; nami nitaliacha ukiwa; halitapogolewa, wala halitachimbuliwa; bali michongoma na miiba itamea humo; tena nitaagiza mawingu yasinyeshe mvua juu yake. Kwa maana shamba la mizabibu la Bwana wa majeshi ni nyumba ya Israeli, na watu wa Yuda ni mche wake wa kupendeza; naye alitarajia hukumu, kumbe udhalimu; alitarajia haki, kumbe kilio. Isaya 5:1-7.