Machukizo manne ya Ezekieli sura ya nane husababisha uongozi wa kanisa la Mungu la siku za mwisho la Laodikia kusujudia jua, na hivyo kupokea alama ya mnyama. Sura inayofuata, ambayo ni maono yale yale, inaonyesha wale walioko katika kanisa la Mungu la siku za mwisho wanaopokea muhuri wa Mungu. Dada White anatufahamisha kwamba kutiwa muhuri katika Ezekieli sura ya tisa ni sawa na kutiwa muhuri kunakowakilishwa katika Ufunuo sura ya saba. Mungu huhukumu taifa katika kizazi chake cha tatu na cha nne, na machukizo manne ya Ezekieli yanabainisha vizazi vinne vya uasi vilivyoanza mwaka 1863, wakati Uadventista wa Laodikia ulipoanzisha nakala bandia ya vibao viwili vya Habakuki vilivyokuwa vimetolewa kama ishara ya uhusiano wa agano kati ya Mungu na watu Wake, kama vile vibao viwili vya Amri Kumi vilivyotolewa mwanzoni mwa Israeli wa kale.
Ndama wa dhahabu wa Haruni ulikuwa sanamu bandia, ishara ya uasi iliyodhihirika punde tu Mungu alipokuwa akivitengeneza vibao viwili vinavyowakilisha sanamu halisi ya wivu. Ndama wa dhahabu wa Haruni ulikuwa kielelezo cha chati bandia ya 1863, ambayo ilikuwa imeondoa “mara saba” za Mambo ya Walawi ishirini na sita kutoka kwenye ujumbe pamoja na unabii mwingine wa wakati. Hivyo, Uadventista wa Laodikia uliweka sanamu ya wivu mwanzoni kabisa mwa historia yake, kama vile Haruni alivyofanya mwanzoni mwa historia ya Israeli ya kale, na kama vile Yeroboamu alivyofanya mwanzoni mwa historia ya ufalme wa kaskazini wa Efraimu.
"Ile "nyakati saba," za Walawi ishirini na sita ilikuwa unabii wa kwanza wa wakati ambao Miller aliongozwa kuuelewa, na ilikuwa johari ya kwanza ya wakati wa kinabii iliyo wekwa kando katika uasi wa 1863. Mwaka 1863 uliashiria mwanzo wa kufichwa kwa johari za ndoto ya Miller na kuanzishwa kwa johari na sarafu bandia. Ile "nyakati saba," ilikuwa jiwe la pembeni ambalo wajenzi walilikataa. Mwaka 1863, waliokuwa wajenzi wa hekalu la Wamilleraiti ndio walioliweka kando jiwe la pembeni la "nyakati saba," lakini katika siku za mwisho jiwe hilo sasa limekuwa kichwa cha pembe. Jiwe hilo liliwakilisha Mwamba wa Enzi, na pia liliwakilishwa na siku ambayo Bwana aliifanya, kwa kuwa lilikuwa ishara ya pumziko la sabato kwa nchi. Mwaka 1844, Uadventista wa Wamilleraiti ulikemea mfumo wa ibada wa uongo wa Yeroboamu, na ukajitenga na "kusanyiko la wenye dhihaka" walio "shangilia" juu ya kukatishwa tamaa kwa mara ya kwanza."
Wajenzi waliagizwa wasirudi kamwe kwenye "baraza la wenye dhihaka," kama vile nabii wa Yuda alivyokuwa ameagizwa kurejea Yerusalemu kwa njia nyingine tofauti na ile iliyomfikisha mwaka 1844. Njia iliyomfikisha mwaka 1844 ilikuwa njia aliyokuwa ametoka ndani yake, ambayo ilikuwa Uprotestanti, na katika historia hiyo Uprotestanti ulikuwa umegeuka kuwa Uprotestanti waasi. Wajenzi waliamriwa wasirudi kamwe kwenye "baraza la wenye dhihaka," nao waliagizwa wasile chakula chao wala wasinywe maji yao. Wajenzi walikuwa wamekula kitabu kidogo kilichokuwa mkononi mwa malaika mwaka 1840, na chakula hicho kilikuwa kitamu vinywani mwao.
Kula na kunywa kwa unabii kunawakilisha mbinu inayotumika kujifunza Biblia. Wafuasi wa Miller walipewa njia maalum ya kujifunza Neno la Mungu, na kanuni hizo zikaleta ujumbe wa kibiblia ulio tofauti kabisa na ule uliotolewa na wanatheolojia wa Uprotestanti ulioasi na wa Ukatoliki kwa kutumia mbinu zao zilizopotoka. Wajenzi, ambao pia ni nabii wa Yuda, hawakupaswa kurudi na kula wala kunywa katika mbinu za Uprotestanti ulioasi au za Ukatoliki. Lakini nabii wa Yuda alifanya jambo hilo hilo, hivyo kuonyesha kwamba Uadventista wa Laodikia ungefanya jambo hilo hilo mwaka 1863, kwa kuwa mwaka 1863 walitumia hoja za kitheolojia za Uprotestanti ulioasi kukataa matumizi ya Miller ya "mara saba", na hivyo wakaweka sanamu za wivu za Haruni na Yeroboamu. Hapo ndipo kizazi cha kwanza cha Uadventista wa Laodikia kilipoanza.
Baada ya yule nabii kutoka Yuda kuzungumza na Yeroboamu, alianza safari yake kurejea Yuda, lakini hakuwahi kufika. Nabii huyo anawakilisha Uadventista wa Laodikia, ambao, kulingana na uvuvio, uliingia katika harakati za Wamilleraiti mwaka 1856. Dada White hakuwahi kurudi nyuma katika kulitambua Uadventista kama Laodikia, na hakuna ushahidi wa kibiblia kwamba Laodikia hubadilika. Kuna watu binafsi wanaoacha uzoefu wao binafsi wa Laodikia, lakini kama kanisa Laodikia itatapikwa kutoka kinywani mwa Bwana, maana Laodikia inamaanisha “watu waliohukumiwa.” Uadventista hutumia maana hiyo kudai kwamba unawakilisha kanisa linalokuwapo katika kipindi cha hukumu katika patakatifu pa mbinguni. Katika upofu wao wanakubali kipengele cha Hukumu ya Uchunguzi katika maana ya Laodikia, lakini hawawezi kuona Hukumu ya Utekelezaji iliyo dhahiri katika jina lao.
Na kwa malaika wa kanisa la Walaodikia andika: Haya asema yule Amina, shahidi mwaminifu na wa kweli, mwanzo wa uumbaji wa Mungu: Nayajua matendo yako, ya kwamba wewe si baridi wala moto; laiti ungelikuwa baridi au moto. Basi kwa kuwa wewe ni vuguvugu, wala si baridi wala moto, nitakutapika kutoka kinywani mwangu. Kwa kuwa unasema, Mimi ni tajiri, nami nimejitajirisha, wala sina haja ya kitu chochote; wala hujui ya kuwa wewe ni mnyonge, mwenye taabu, maskini, kipofu, na uchi. Ufunuo 3:14-17.
Nabii wa Yuda mwishowe anazikwa pamoja na yule nabii wa uongo aliyemdanganya ili ale chakula chake na anywe kinywaji chake. Wote wawili wanazikwa katika kaburi moja, na yule nabii wa uongo wa Betheli (kanisa bandia) anamwita ndugu anapokufa.
Palikuwa na nabii mzee akikaa Betheli; na wanawe wakaja wakamwambia matendo yote aliyoyafanya yule mtu wa Mungu siku hiyo huko Betheli; na maneno aliyoyanena kwa mfalme, nao wakamwambia baba yao pia. Baba yao akawaambia, Alipitia njia gani? Kwa maana wanawe walikuwa wameona njia aliyopitia yule mtu wa Mungu aliyekuja kutoka Yuda. Akawaambia wanawe, Mnitandikie punda. Basi wakamtandikia punda; akampanda, akaenda kumfuata yule mtu wa Mungu, akampata ameketi chini ya mwaloni; akamwambia, Je, wewe ndiye yule mtu wa Mungu uliyekuja kutoka Yuda? Akasema, Ndimi. Akamwambia, Njoo nyumbani kwangu, ukale chakula. Akasema, Siwezi kurejea pamoja nawe, wala kuingia nawe; wala sitakula chakula wala kunywa maji pamoja nawe mahali hapa; kwa maana neno la Bwana lilinambia, Usile chakula wala usinywe maji huko, wala usirudi kwenda kwa njia uliyokuja. Akamwambia, Mimi nami ni nabii kama wewe; na malaika amesema nami kwa neno la Bwana, akisema, Mrudishe pamoja nawe nyumbani kwako, apate kula chakula na kunywa maji. Lakini alimdanganya. Basi akarudi pamoja naye, akala chakula nyumbani kwake, akanywa maji. Ikawa walipokuwa wameketi mezani, neno la Bwana likamjia yule nabii aliyemrudisha; naye akamlilia yule mtu wa Mungu aliyekuja kutoka Yuda, akisema, Hivi ndivyo asemavyo Bwana, Kwa kuwa hukuitii kauli ya Bwana, wala hukulishika amri aliyokuamuru Bwana Mungu wako, bali umerudi, ukala chakula na kunywa maji mahali ambapo Bwana alikuambia, Usile chakula, wala usinywe maji; maiti yako haitafikishwa kwenye kaburi la baba zako. 1 Wafalme 13:11-22.
Ujumbe wa malaika wa pili katika majira ya kiangazi ya mwaka 1844 ulijumuisha kutambua kwamba makanisa ya Kiprotestanti yalikuwa yameanguka na kuwa mabinti wa Ukatoliki. Uadventista wa Millerite ulikuwa umewaita wanaume na wanawake waondoke katika madhehebu hayo, kwa kuwa kubaki humo kulimaanisha kifo cha kiroho na cha milele. Nabii wa uongo wa Betheli anawakilisha mfumo wa kidini uliowekwa Betheli na Yeroboamu. Ulikuwa mfumo uliosimamisha sanamu ya mnyama, na mnyama aliyenakiliwa ni mnyama wa Ukatoliki. Waprotestanti waliendelea kujitambulisha kama Waprotestanti, lakini pia waliendelea kuadhimisha siku ya jua kama siku ya ibada, ambayo ni alama ya mamlaka ya Ukatoliki.
Waprotestanti hudai kuwa wao ni Waprotestanti, ingawa maana pekee ya Protestanti ni kupinga Roma; na kwa kufanya hivyo ungamo lao ni taswira ya kanisa la Kirumi, maana nalo linadai kuwa taasisi ya Kikristo, ijapokuwa halina uhalali wa kibiblia kwa dai hilo. Dai lake linategemea mamlaka tupu ya mapokeo na desturi, ambayo ndiyo ileile mamlaka ya uongo ambayo Uprotestanti hutumia wanapodai kuwa Waprotestanti. Ni mantiki ileile iliyowapofusha Waadventista wa Sabato kuamini kwamba, kama Walaodikia, bado wako katika uhusiano salama wa agano. Ni ileile mamlaka ya uongo ambayo Israeli ya kale walitangaza kwa kusema, "Hekalu la Bwana, Hekalu la Bwana, ndilo sisi."
Onyo hilo halikutiliwa maanani na watu wa Wayahudi. Walisahau Mungu, wakapoteza heshima yao kuu kama wawakilishi Wake. Baraka walizokuwa wamezipokea hazikuuletea ulimwengu baraka. Faida zao zote walizitumia kwa ajili ya kujitukuza wao wenyewe. Walimnyang’anya Mungu huduma aliyohitaji kutoka kwao, nao wakawanyima wanadamu wenzao mwongozo wa kidini na mfano mtakatifu. Kama wakazi wa ulimwengu wa kabla ya gharika, waliifuata kila wazo la mioyo yao miovu. Hivyo walifanya mambo matakatifu yaonekane mzaha, wakisema, ‘Hekalu la Bwana, Hekalu la Bwana, ndizo hizi’ (Yeremia 7:4), huku wakati huo huo wakipotosha tabia ya Mungu, wakalidhalilisha jina Lake, na kulichafua patakatifu Pake.
"Wakulima waliowekwa kusimamia shamba la mizabibu la Bwana hawakuwa waaminifu kwa amana waliyopewa. Makuhani na walimu hawakuwa waaminifu katika kuwafundisha watu. Hawakuwa wakiweka mbele ya watu wema na rehema za Mungu, wala madai Yake juu ya upendo na huduma yao. Wakulima hawa walitafuta utukufu wao wenyewe. Walitamani kujitwalia matunda ya shamba la mizabibu. Ilikuwa juhudi yao kuvutia uangalifu na heshima kwao wenyewe." Masomo ya Mfano ya Kristo, 292.
Mnamo 1863 harakati ya Wamileraiti ilikoma, lakini ilikuwa imeacha kuwa harakati ya Wafiladelfia mnamo 1856. Ujumbe wa Musa ("mara saba"), uliowasilishwa na Eliya (William Miller), ulikataliwa, na ukataaji huo ulitegemea mbinu za nabii wa uongo wa Betheli. Mwaka 1863 ulikuwa mwisho wa miaka sitini na tano iliyoanza mwaka 1798, na ulikuwa mwisho wa unabii wa Isaya sura ya saba.
Ikawa katika siku za Ahazi mwana wa Yothamu, mwana wa Uzia, mfalme wa Yuda, kwamba Rezini mfalme wa Aramu, na Peka mwana wa Remalia, mfalme wa Israeli, wakapanda kwenda Yerusalemu kupigana nao, lakini hawakuweza kuushinda. Ikaambiwa nyumba ya Daudi, ikisema, Aramu imeungana na Efraimu. Ndipo moyo wake ukatetemeka, na mioyo ya watu wake, kama miti ya msituni itikiswavyo na upepo. Ndipo Bwana akamwambia Isaya, Enenda sasa ukutane na Ahazi, wewe na Sheari-yashubu mwanao, mwisho wa mfereji wa bwawa la juu, katika barabara ya shamba la mfuaji wa nguo; Ukamwambie, Jihadhari, utulie; usiogope, wala usife moyo kwa ajili ya mikia miwili ya vichokaa hivi vinavyofuka moshi, kwa sababu ya ghadhabu kali ya Rezini pamoja na Aramu, na ya mwana wa Remalia. Kwa sababu Aramu, Efraimu, na mwana wa Remalia, wamefanya shauri baya juu yako, wakisema, Twende kupigana na Yuda, tukausumbue, na tuifanyie ufa kwa ajili yetu, na tumweke mfalme katikati yake, yaani mwana wa Tabeeli; Hivi ndivyo asemavyo Bwana Mungu, Haitasimama, wala haitatimia. Kwa maana kichwa cha Aramu ni Dameski, na kichwa cha Dameski ni Rezini; na baada ya miaka sitini na mitano Efraimu atavunjika, asiwe taifa. Na kichwa cha Efraimu ni Samaria, na kichwa cha Samaria ni mwana wa Remalia. Kama hamtaamini, hakika hamtathibitika. Isaya 7:1-9.
Unabii wa miaka sitini na mitano wa mstari wa nane unatambua kwamba “ndani ya” kipindi cha miaka sitini na mitano ufalme wa kaskazini wa makabila kumi ungechukuliwa utumwani. Maono hayo yaliandikwa mwaka 742 K.K., na miaka kumi na tisa baadaye, mwaka 723 K.K., Efraimu alitawanywa na kuchukuliwa utumwani na Waashuri. Mwaka 677 K.K., mwishoni mwa miaka sitini na mitano, mfalme Manase alikamatwa na kupelekwa Babeli. Sehemu ya kuanzia mwaka 742 K.K. inaashiria vita vya wenyewe kwa wenyewe kati ya ufalme wa kaskazini na falme za kusini za Israeli, kama vile mwaka 1863 unaashiria kitovu cha Vita vya wenyewe kwa wenyewe nchini Marekani kati ya Kaskazini na Kusini. Unabii huo ulitangazwa na Isaya katika nchi ya utukufu halisi (Yuda), na unabii wa mwaka 1863 ulitimizwa katika nchi ya utukufu ya kiroho (Marekani).
Kuna alama tatu za njia ndani ya unabii wa miaka sitini na mitano. Vita vya wenyewe kwa wenyewe vya mwaka 742 KK vilifuatiwa na kutawanywa kwa ufalme wa kaskazini miaka kumi na tisa baadaye, mwaka 723 KK. Mwishoni mwa miaka sitini na mitano, ufalme wa kusini ulitawanywa. Unabii huo, ukiwa ni pamoja na mwanzo na mwisho wake, unawakilisha "ghadhabu" mbili za Mungu dhidi ya ufalme wa kaskazini na wa kusini, na ghadhabu hizo mbili zilitanguliwa na miaka kumi na tisa katika mwanzo wa kila moja, kisha zikafuatwa na miaka mingine kumi na tisa baada ya kutimia kwao.
Muundo mzima wa kiasimu unabainisha kipindi cha vita vya wenyewe kwa wenyewe kati ya kaskazini na kusini kinachoashiria mwanzo na mwisho. Katikati ya mwanzo na mwisho, wapinzani wawili wa vita hivyo wote walipelekwa utumwani, na katika miaka sitini na tano wanapokusanywa kutoka katika hali yao ya kutawanyika kwa pamoja wakiwa utumwani hadi kuwa taifa moja, wanafika mwaka 1863, tarehe ya Tangazo la Ukombozi lililowaweka huru watumwa. Unabii wa vita vya wenyewe kwa wenyewe katika Yuda halisi unahitimia katika vita vya wenyewe kwa wenyewe katika Yuda wa kiroho, kwa maana Yesu siku zote huonyesha mwisho wa jambo kwa mwanzo wa jambo, kwa kuwa Yeye ni Alfa na Omega.
Historia ya mwaka 1863 iliwakilishwa na historia ya mwaka 742 K.K., wakati nabii Isaya, pamoja na mwanawe, alitoa ujumbe kwa mfalme mwovu wa Yuda (Ahazi). Katika kifungu hicho, mwaka 742 K.K. unawakilishwa na ushuhuda wa mfalme Ahazi, aliyekuwa mfalme wa Yuda na ambaye alikuwa amesitisha huduma ya patakatifu ya Mungu na kumwamuru kuhani wake mkuu kusimamisha mfano wa hekalu la Siria ndani kabisa ya viunga vya patakatifu pa Mungu duniani.
Katika historia ya mfalme mwovu Ahazi (unaotajwa kuwa mwaka 742 K.K. na unabii wa Isaya), kiongozi wa Yerusalemu aliingiza ibada ya upagani (Ukatoliki) katika kanisa la Mungu, kama vile Uadventista wa Laodikia ulivyorejea katika mbinu za Uprotestanti ulioasi ili kutupilia mbali ujumbe wa Musa uliokuwa umefikishwa na Eliya. Mnamo 742 K.K., Isaya alimkabili mfalme mwovu wa Yuda penye mwisho wa bomba la kidimbwi cha juu, karibu na uwanja wa mfuaji, naye alikwenda pamoja na mwanawe. Jina la mwanawe lilikuwa ishara, na nabii kutoka Yuda alipomkabili mfalme Yeroboamu, alimpa naye ishara.
Tazama, mimi na watoto ambao Bwana amenipa ni ishara na maajabu katika Israeli, yatokayo kwa Bwana wa majeshi, akaaye katika Mlima Sayuni. Isaya 8:18.
Jina la mwana wa Isaya “Shearjashub,” linamaanisha “masalio watarudi.” Wanaorudi, ambao ndio masalio, ni wale wanaomngoja Bwana wakati wa kukawia.
Nitamngojea Bwana, anayeficha uso wake mbali na nyumba ya Yakobo, nami nitamtafuta. Tazama, mimi na watoto ambao Bwana amenipa ni ishara na maajabu katika Israeli, kutoka kwa Bwana wa majeshi, akaaye katika Mlima Sayuni. Isaya 8:17, 18.
Isaya anapokutana na mfalme mwovu Ahazi mwaka 742 K.K., anawakilisha wale ambao wame "subiri," kwa kuwa manabii wote wanazungumza juu ya siku za mwisho, na wale wanao "subiri" katika siku za mwisho ni wale waliopitia kuvunjika moyo wa kwanza. Yeremia alidhani Mungu alikuwa amedanganya, na akazuia mvua, na Isaya anafikiri Mungu ameficha "uso wake kutoka kwa nyumba ya Yakobo," lakini Isaya anaazimia atasubiri na kumtafuta Bwana, jambo linalowakilisha "wenye hekima" wakati wa kukawia kwa maono. Wale waliorejea na kutenganisha kilicho cha thamani na kilicho kibaya, ambao walipaswa kuwa kinywa cha Mungu, walitiwa muhuri, na hivyo kutofautishwa na wale wanaopokea alama ya mnyama.
Na wengi miongoni mwao watajikwaa, na kuanguka, na kuvunjika, na kunaswa, na kuchukuliwa. Funga ushuhuda, tia muhuri sheria miongoni mwa wanafunzi wangu. Nami nitamsubiri Bwana, afichaye uso wake kwa nyumba ya Yakobo, nami nitamtafuta. Tazama, mimi na watoto alionipa Bwana tuko kwa ishara na maajabu katika Israeli, kutoka kwa Bwana wa majeshi, akaaye katika mlima Sayuni. Na watakapokuambia, Tafuteni kwa wenye pepo wa utambuzi, na kwa wachawi wanaopiga mluzi na kunong'ona: je, watu wasimtafute Mungu wao? Je, kwa ajili ya walio hai waende kwa wafu? Kwa sheria na kwa ushuhuda: ikiwa hawasemi sawasawa na neno hili, ni kwa sababu hakuna nuru ndani yao. Isaya 8:16-20.
Tutaendelea na utafiti huu katika makala ijayo.
Haya si maneno ya Dada White, bali ni maneno ya Bwana, na mjumbe wake amenipa hayo ili niwafikishie. Mungu anawaita muache kufanya kazi kwa kwenda kinyume naye. Maelekezo mengi yalitolewa kuhusu watu wanaodai kuwa Wakristo ilhali wakidhihirisha sifa za Shetani, wakipinga kwa roho, kwa neno, na kwa tendo maendeleo ya kweli, na kwa hakika wanafuata njia ambayo Shetani anawaongoza. Kwa ugumu wa mioyo yao wamejitwalia mamlaka ambayo kabisa si yao, na ambayo hawapaswi kuyatumia. Mwalimu Mkuu asema, 'Nitapindua, nitapindua, nitapindua.' Watu huko Battle Creek husema, 'Hekalu la Bwana, hekalu la Bwana ndilo sisi' lakini wanatumia moto wa kawaida. Mioyo yao haijatiwa laini wala kunyenyekezwa na neema ya Mungu. Manuscript Releases, juzuu ya 13, 222.