Kitabu cha Danieli - Nambari tisini na moja

Maarifa yaliyofunguliwa katika harakati za malaika wa kwanza yanawakilishwa na maono ya Mto Ulai katika kitabu cha Danieli. Maono hayo yanawakilisha sura ya saba, ya nane na ya tisa za Danieli, na maarifa yaliyofunguliwa katika harakati za malaika wa tatu yanawakilishwa na maono ya Mto Hiddekel, ambayo yanawakilisha sura ya kumi, ya kumi na moja na ya kumi na mbili. Kuna uhusiano mwingi kati ya harakati hizo mbili. Harakati hizo mbili zimeunganishwa na kipindi cha miaka mia moja ishirini na sita kuanzia uasi wa mwaka 1863 hadi wakati wa mwisho mwaka 1989.

Nyakati zote mbili za mwisho, katika kila harakati, zinawekwa alama na “nyakati saba” za Mambo ya Walawi ishirini na sita. Upagani, na kisha upapa, vilikuwa vimekanyaga chini mahali patakatifu na jeshi hadi wakati wa mwisho mnamo 1798. Kuanzia uasi wa 1863 hadi 1989, kulikuwa kumetokea kukanyagwa chini kiroho kama kunavyoonyeshwa na machukizo manne ya Ezekieli sura ya nane.

Miaka arobaini na sita kuanzia mwisho wa ghadhabu ya kwanza hadi mwisho wa ghadhabu ya mwisho mwaka 1844, kipindi ambacho Kristo alikuwa amejenga hekalu la kiroho aliloingia ghafla tarehe 22 Oktoba 1844, inalingana na wakati wa mwisho mwaka 1989 hadi sheria ya Jumapili inayokuja hivi karibuni, wakati ambapo Kristo kwa mara nyingine anajenga hekalu la kiroho atakaloingia ghafla wakati wa tetemeko kuu la ardhi la Ufunuo 11.

Malaika wa tatu alipowasili mwaka 1844, Mjumbe wa Agano alionekana ghafla ili kuwatakasa wana wa Lawi, lakini kufikia 1863, wale Walawi wasio waaminifu walikataa ujumbe wa Musa uliowasilishwa na Eliya na wakaanza kutangatanga jangwani. Katika mchakato huo wa majaribu "wajenzi" hatimaye wangekataa "jiwe la pembeni" la "mara saba", na kisha kubadilika kutoka harakati ya Filadelfia hadi kanisa la Laodikia. Katika siku za mwisho, wakati Mjumbe wa Agano anapokuja ghafla hekaluni Mwake, wakati wa sheria ya Jumapili inayokuja hivi karibuni, Atawatumia Walawi waaminifu kuita kundi Lake lingine. Waaminifu wa siku za mwisho watakuwa wamebadilika kutoka "kanisa" la Laodikia hadi "harakati" ya Filadelfia.

Harakati ya malaika wa kwanza ilichapisha ujumbe wake uliowekwa rasmi miaka mia mbili na ishirini baada ya Biblia ya King James kuchapishwa, na harakati ya malaika wa tatu ilichapisha ujumbe wake uliowekwa rasmi miaka mia mbili na ishirini baada ya Tamko la Uhuru kuchapishwa. Ujumbe uliowekwa rasmi wa harakati zote mbili uliwezeshwa kwa kutimia kwa unabii wa Uislamu, uliotiwa alama na kushuka kwa malaika. Kuwasili kwa malaika kulibainisha mwanzo wa "mjadala" wa Habakuki sura ya pili, na kusababisha kuchapishwa kwa meza za Habakuki.

Ujumbe uliotiwa nguvu uliowakilishwa na meza za Habakuki ulipelekea kukata tamaa, ulioanzisha kipindi cha kusubiri, kilichopelekea ujumbe wa Kilio cha Usiku wa Manane, na hatimaye kuhitimishwa kwa utimilifu wa ujumbe wa Kilio cha Usiku wa Manane. Mifanano iliyopo kati ya harakati hizo mbili ni ushahidi wa kutosha kwa wale wanaochagua kuona kwamba vipengele vyote vya historia ya Wamileriti vimeunganishwa na vinajirudiwa katika historia ya elfu mia na arobaini na nne. Kipindi cha mvua ya mwisho kimeonyeshwa kwa mfano katika harakati za Wamileriti, na kinatimilizwa katika harakati za Future for America. Mara kwa mara uvuvio huwaarifu wale walio tayari kusikia kwamba ni wale tu wanaotambua mvua ya mwisho ndio watakaoipokea.

Kipindi, harakati, na ujumbe wa mvua ya mwisho vyote vinawakilishwa katika historia ya Wamileraiti, na neno "kutambua" linamaanisha kuona kitu ambacho umeshawahi kukiona. Njia pekee ya kuona kipindi, harakati na ujumbe wa mvua ya mwisho ni kutambua kwamba vimeonyeshwa katika historia ya Wamileraiti. Vimeonyeshwa pia katika harakati nyingine takatifu za mageuzi. Harakati ya Wamileraiti ilikuwa harakati ya mwanzo inayowakilisha harakati ya mwisho, na hivyo ina marejeo ya moja kwa moja mengi zaidi kuliko harakati za mageuzi za awali. Ina pia sahihi ya Alfa na Omega ambaye daima huonyesha mwisho wa jambo kwa mwanzo wa jambo.

Katika harakati ya Wamileraiti misingi iliwekwa, na nguzo kuu ilikuwa Danieli sura ya nane, aya ya kumi na tatu na kumi na nne. Ninatambua kwamba Dada White anaainisha aya ya kumi na nne kuwa nguzo kuu na msingi, lakini ukweli ni kwamba aya ya kumi na nne ni jibu la swali la aya ya kumi na tatu. Jibu ni tupu bila kuelewa swali linaloibua jibu hilo. Aya ya kumi na tatu inaainisha maono ya kukanyagwa chini, yanayotekelezwa na nguvu mbili za uharibifu, na aya ya kumi na nne ni maono ya Kristo akirejesha hekalu na jeshi vilivyokanyagwa chini. Maono mawili yanaunganishwa moja kwa moja kwa muktadha, kwa sarufi na pia na Palmoni, Mhesabu wa Ajabu.

William Miller alitumika kutambua ukweli wa msingi, ambao ni Danieli sura ya nane, aya 13 na 14. Lulu ya kwanza aliyogundua ilikuwa "nyakati saba" inayowakilisha kukanyagwa chini kunakotajwa katika aya ya 13, na kiunzi ambacho alijengea muundo wake wote wa kinabii kilikuwa mada ya "nguvu mbili za uharibifu" inayoonyeshwa katika aya ya 13. Miller alitambua kwa usahihi kwamba "kile cha kila siku" cha machukizo kinachotajwa katika aya ya 13 kilikuwa upagani, na maasi ya nguvu ya kuharibu yalikuwa upapa. Kwa namna hiyo, "msingi" wenyewe wa kiunzi cha Miller, na "msingi" wa msingi huo pamoja na nguzo kuu, ulikuwa ufahamu kwamba "kile cha kila siku" katika sura ya nane kilikuwa kinawakilisha upagani. Msingi wa kuongezeka kwa maarifa uliotokana na historia ya Wamilerite ulikuwa kwamba "kile cha kila siku," cha Danieli sura ya nane kilikuwa upagani, na uvuvio ulikuwa makini kubainisha kwamba "wale waliotoa mwito wa saa ya hukumu walikuwa na mtazamo sahihi kuhusu kile cha kila siku."

Msingi wa nuru inayowakilishwa kama “kuongezeka kwa maarifa” wakati wa mwisho mwaka 1989, pia ni kile kinachoitwa “cha kila siku.” Ni ulinganifu mwingine wa kimungu tu. Ili kutambua kuongezeka kwa maarifa kunakowakilishwa katika mistari sita ya mwisho ya Danieli 11, kunahitajika matumizi ya maandishi ya Ellen White. Katika maandishi yake, anabainisha kwamba historia ya mstari wa 31 wa Danieli 11 itarudiwa katika mistari ya mwisho ya Danieli 11. Bila dokezo hilo lililovuviwa, kuelewa ulinganifu wa historia ya mstari wa 31 na mistari ya 40 na 41 kungekuwa kazi ngumu zaidi.

"Ya kila siku" katika kitabu cha Danieli inawakilisha upagani na ni msingi wa msingi kwa Wamileraiti, na pia ni msingi wa ujumbe wa harakati ya mia arobaini na nne elfu. Ni kweli pia iliyopotoshwa kimakusudi na "uongo" uliowekwa katika kizazi cha tatu cha Uadventista wa Laodikia, uliowakilishwa na chukizo la tatu la "wanawake wakimlilia Tamuzi" katika Ezekieli sura ya nane, na maelewano yaliyowakilishwa na kanisa la tatu la Pergamo.

Mwongozo wa kiungu unaoongoza jukumu la “the daily” kama suala katika wakati wa mvua ya mwisho ni wa kushangaza kabisa, na unazidi uwezekano wa uundaji wa kibinadamu. Kizazi cha nne cha Uadventista wa Laodikia kinaonyeshwa kikisujudu jua, hivyo kikiwakilisha kukubali alama ya mnyama. Dada White anabainisha kwamba kupokea alama hiyo ni kufikia nia ile ile kama ya mnyama, na kwamba wale wanaochanganyikiwa kuhusu maana ya Mpinga Kristo, hatimaye wataishia upande wa mtu wa dhambi. Mambo haya yote yanawakilishwa na wale wazee wa kale huko Yerusalemu katika Ezekieli sura ya nane.

Katika kizazi cha tatu na cha nne Mungu anawahukumu wale wanaomchukia, na hukumu hiyo inatekelezwa ilhali kundi lingine linapokea muhuri wa kibali cha Mungu. Aya hiyo hiyo katika Maandiko iliyompa William Miller mwanga aliouhitaji kutambua kwamba Roma ya kipagani ndiyo iliyowakilishwa kama ‘cha kila siku’ katika kitabu cha Danieli, ndiyo utambulisho wa moja kwa moja zaidi wa yule mtu wa dhambi, ambaye wale wazee wa kale wanamsujudia katika sura ya nane ya Ezekieli. Sura hiyo inamtambulisha papa wa nguvu ya pili ya kuleta ukiwa, huku pia ikitambulisha upagani wa nguvu ya kwanza ya kuleta ukiwa. Na kweli inayozungumziwa katika kifungu hicho ni jukumu la Roma ya kipagani, ambayo katika 2 Wathesalonike ni nguvu inayozuia upapa usipande kwenye kiti cha enzi hadi mwaka 538.

“kila siku” ambayo ilikuwa ukweli wa msingi wa Miller, iliyomruhusu kuunda mfumo wa unabii uliotegemea nguvu mbili za uharibifu zinazokanyaga patakatifu na jeshi, ndiyo kweli iliyotambuliwa na Paulo kuwa ni kweli inayokataliwa, na ambayo huwaletea udanganyifu wenye nguvu wale wasioupenda ukweli huo katika siku za mwisho. Kwa kuafikiana na historia zilizo sambamba, huo huo ukweli, yaani ukweli wa msingi, uliwezesha Future for America kuunda mfumo wa unabii kuhusu muungano wa mwisho wa mara tatu katika siku za mwisho.

Siyo hilo tu, bali ile kweli ya msingi, ambayo ni kweli ya msingi kwa historia mbili zilizo sambamba, imegeuzwa kuwa "uongo" unaokuwa kosa la msingi na udanganyifu wenye nguvu wa Paulo, kwa ajili ya mfumo wa ujumbe wa uongo wa mvua ya mwisho "amani na usalama" unaotangazwa na wanaume ambao kamwe hawatainua tena sauti zao na kuwaonyesha watu wa Mungu makosa yao. "Ile ya kila siku" inawakilisha msingi wa harakati za malaika wa kwanza na wa tatu, na wakati waasi wa Laodikia walipoipindua maana yake kwa kuitambua ishara ya kishetani kama ishara ya Kristo, ile ishara ya uongo ikawa msingi wa ujumbe bandia wa mvua ya mwisho ya uongo.

Manabii wote walinena kuhusu siku za mwisho, na kusema uongo waziwazi ili kupindua juu chini maana ya ‘kile cha kila siku,’ huiga kwa karibu ufafanuzi wa dhambi isiyosameheka. Kumhukumu mtu kuwa amepotea milele ni zaidi ya uwezo, au mamlaka ya kimaadili, ya wanadamu kwa wenzao, lakini si hilo ndilo linabainishwa hapa.

Wale katika Isaya wanaogeuza mambo juu-chini, yaani usemi mwingine tu wa kile ambacho Isaya anabainisha mahali pengine kuwa ni kuuita giza kuwa nuru au nuru kuwa giza, wanatambuliwa kuwa ni wazee wa kale wanaotawala Yerusalemu, huku hukumu yao ya mwisho ikionyeshwa.

Bendera ya Mungu (wale mia moja arobaini na nne elfu) inainuliwa kama bendera wakati wa sheria ya Jumapili inayokuja karibuni, ambayo ndipo "hasira ya Bwana inawashwa juu ya watu wake," naye "ananyoosha mkono wake dhidi yao," na "anawapiga," na "mizoga yao itararuliwa katikati ya mitaa." "Katikati ya mitaa" ni mitaa ya Yerusalemu, wakati malaika wa maangamizi wa Ezekieli sura ya tisa wanaamriwa watoke "na wapige; jicho lenu lisihurumie, wala msiwe na huruma; ueni kabisa wazee na vijana, wanawali, na watoto wadogo, na wanawake; lakini msimkaribie mtu yeyote aliye na ile alama; na anzeni katika patakatifu pangu. Ndipo walianza kwa wale wazee wa kale waliokuwa mbele ya nyumba." "Wazee wa kale" wa Ezekieli, ambao Dada White anasema ndiyo waliotakiwa kuwa walinzi wa watu, ndiyo "walewi wa Efraimu" wa Isaya ambao "wanaogeuza mambo juu chini" katika sura ya ishirini na nane na ishirini na tisa.

Katika sura ya tano wao ni wale ambao ni “hodari wa kunywa divai, na watu wa nguvu wa kuchanganya kileo kikali: ambao wanawahesabia haki waovu kwa malipo.” Kwa kuchapishwa kwa kitabu Questions on Doctrine, watu wa kale walikunywa kutoka katika kikombe cha Uprotestanti uliopotoka, na kuwasilisha injili ya uongo ya kuhesabiwa haki inayodai kwamba wanadamu hawawezi kutakaswa, kwamba Kristo ni Mbadala wetu, bali si Mfano wetu. Kwa kufanya hivyo, kitabu hicho kiliwahesabia haki waovu, kwa malipo ya kukubalika miongoni mwa makanisa yaliyoanguka ya Uprotestanti uliopotoka. Aya hiyo inabainisha hukumu yao ya mwisho, na sababu ya hukumu hiyo ni kwamba “walidharau neno la Mtakatifu wa Israeli.” Walifanya hivyo kwa kukataa uelewa wa “kila siku”, uliowasilishwa na wale waliotoa mwito wa saa ya hukumu, na kwa kunywa kutoka katika kikombe cha Uprotestanti uliopotoka.

Katika kifungu hicho wanageuza kilicho kitamu kuwa kichungu, na kilicho kichungu kuwa kitamu. Ujumbe ulioko mkononi mwa malaika anaposhuka ni mtamu, lakini hitimisho la ujumbe huo ni mchungu. Wanadai kwamba ujumbe wa kweli wa mvua ya mwisho unaoanza wakati malaika anaposhuka ni mchungu, na mwishoni wanauita ujumbe mtamu wa uongo wa amani na salama, kwa kuwa hawawezi kujizuia kugeuza mambo juu chini.

Sehemu ambamo dhambi hii imewakilishwa iko mwishoni mwa wakati wao wa rehema wa pamoja. Kwa hiyo, inafaa kuona kwamba vitendo vyao vya kutambua kazi ya kishetani ya upagani kuwa kazi ya Kristo ni mfanano wa kinabii wa dhambi isiyosamehewa, ambayo ni kuitambua kazi ya Roho Mtakatifu kuwa kazi ya Shetani. Kuingiza "uongo" katika kizazi cha tatu cha Uadventista kuliwapatia msingi wa kimantiki wa ujumbe wao wa uongo kuhusu mvua ya mwisho, na hatimaye huwaletea udanganyifu mkubwa. Sehemu hiyo hiyo ambako Miller alikuja kuelewa maana sahihi ya "ya kila siku" ndiko wanaonyeshwa kuwa wameangushwa.

Manabii wanasema zaidi kuhusu siku za mwisho kuliko historia nyingine yoyote takatifu iliyotangulia, na hili ni kweli kwa kifungu hiki. Msingi thabiti wa ongezeko la maarifa la Miller, pia ndio msingi thabiti wa ongezeko la maarifa lililowasili mwaka 1989, kwa kuwa ufahamu sahihi wa historia ya kinabii inayohusishwa na "kile cha kila siku" unaelezea historia ya aya za arobaini na arobaini na moja za Danieli kumi na moja. Hii inamaanisha kwamba ikiwa mwanafunzi wa unabii haelewi jukumu la upagani na uhusiano wake wa kinabii na Roma ya kipapa, basi mwanafunzi hatakuwa na uwezo wa kutambua kwamba kazi ya kwanza ya kuzuia kuibuka kwa upapa, na kisha kazi ya kuliweka upapa kwenye kiti cha enzi cha dunia ilitekelezwa na upagani, na kwamba kazi hiyo inafananisha jukumu la mnyama wa nchi wa Ufunuo kumi na tatu ambaye mwanzoni humzuia upapa, lakini baadaye hubadilika na kuuweka kwenye kiti cha enzi cha dunia. Jukumu la mnyama wa nchi wa Ufunuo kumi na tatu limewasilishwa kama mustakabali wa Marekani.

Tutaendelea na tafakari yetu kuhusu kufunuliwa kwa mwanga wa Mto Hiddekel katika makala yetu ijayo.