Historia Iliyofichika ya Aya ya Arobaini — Namba Kumi na Nane

Katika uwakilishaji wa kinabii wa Uislamu, tunaona kuzuiwa na kuachiliwa kwa Uislamu tangu utangulizi wa kwanza kabisa wa Maandiko, kama vile Sara alivyomshawishi Ibrahimu kuwazuia Hajiri na Ishmaeli.

Hata kabla ya tukio hilo, sababu Hagar analetwa katika simulizi la kinabii ni kwamba Bwana amemzuia Sarah asipate mtoto.

“Ufunguo” wa Ufunuo tisa aliopewa Mohammed, na ambao baadaye ulitimizwa kwa vita vya Nineveh, unawakilisha kuondolewa kwa “kizuizi” juu ya Uislamu katika hatua yoyote ile ya historia ya unabii.

“Kuinuka na kuanguka” kwa ufalme wa Mohammed hakuonyeshwi sana kama kuinuka na kuanguka, bali kama ‘kuachiliwa’ na ‘kuzuiwa’. Uislamu unapoachiliwa kinabii, kuachiliwa huko kumefananishwa na vita vya Nineve.

Mnamo Julai 27, 1299, Osman alianza kampeni katika eneo la Nicomedia, na miaka thelathini na minne baadaye mwanawe alianza mazingiro ya miaka minne dhidi ya mji mkuu, Nicomedia. Baba mwanzoni na mwana mwishoni. Vita huanza dhidi ya eneo linalowakilishwa kama Nicomedia na kumalizika kwa kutekwa kwa Nicomedia, mji mkuu wa eneo hilo, Nicomedia. Tangu 1299 hadi 1337 ni kipindi cha miaka thelathini na minane, na kinabii namba “thelathini na minane” huashiria kuinuka.

Miaka mia moja na hamsini kutoka Julai 27, 1299 hadi Julai 27, 1449 inawakilisha kipindi kilichoongoza kwenye kuanzishwa kwa Milki ya Ottoman ya ole wa pili wa Ufunuo sura ya tisa. Miaka thelathini na minane ya ushindi wa taratibu wa Nicomedia ilianza na baba (Osman) na ikaishia kwa mwana wake (Orhan). Kipindi hicho kinaonyesha hatua ya kwanza ya kupanda kwa taratibu kutoka kwa ukuu wa kikabila hadi kuwa milki.

Utabiri wa Litch wa mwaka wa ’38 na maono yake yaliyorekebishwa ya mwaka wa ’40 yanajumuisha kauli yake ya mwisho, ambayo aliandika tarehe 1 Agosti, siku kumi kabla ya utabiri uliorekebishwa. Ulikuwa utimilifu wa utabiri huo uliouhakikishia ulimwengu juu ya mbinu sahihi ya unabii wa kibiblia. Miaka thelathini na minane iliyobainisha kuinuka kwa Israeli wa kale ilijumuisha miaka miwili tangu kuvuka Bahari ya Shamu hadi uasi wa kwanza huko Kadeshi.

Uasi huo unatambulishwa kuwa ndio wa mwisho wa majaribu kumi. Kipindi cha miaka miwili cha kujaribiwa kwa majaribu kumi kilichoongezwa kwa miaka thelathini na minane jangwani kilifananisha 1838 na 1840, na mwaka 1840 ulikuwa na kipindi cha siku kumi.

Mahali pa kuanzia kwa kuinuka kwa Uislamu chini ya Osman mnamo Julai 27, 1299 huanzisha kipindi cha miaka thelathini na minane kinachokoma kwa mazingiwa ya miaka minne katika 1337. Julai 27, 1299 ilikuwa ya kwanza ya hatua mbili ambazo wanahistoria huzitambua kuwa ni mahali pa kuanzia kwa kuinuka kwa Dola ya Ottoman, na hatua ya pili ilikuwa 1301. Hatua hizo mbili za vita vya Nicomedia na Nicaea katika 1299 na 1301 ni vielelezo vya 1838 na 1840. Mwanzo wa unabii unaonyesha mwisho.

Katika Ezekieli thelathini na saba, Uislamu ni ujumbe wa upepo wa mashariki unaovutwa juu ya mifupa mikavu iliyokufa ili ipate kusimama kama jeshi kuu. Ujumbe wa Ezekieli unapowasili, kuinuka huanza, kama ilivyokuwa katika historia ya Wamilleriti ya 1838 na 1840. Ujumbe huo uliwasili tarehe 9/11, na wakati wa sheria ya Jumapili inayokuja upesi mifupa hiyo husimama kama jeshi kuu. Kunyanyuliwa kwa jeshi la Mungu kama kanisa lenye ushindi katika siku za mwisho kunafananishwa kwa njia ya mfano na 1838 na 1840. Kipindi cha 9/11 hadi sheria ya Jumapili kilifananishwa kwa njia ya mfano na 1840 hadi 1844, lakini pia kinafananisha kipindi cha kuanzia Desemba 31, 2023 hadi kwenye mipira ya moto ya Nashville.

Mzingiro wa miaka minne katika kipindi cha mwanzo cha ile miaka mia moja na hamsini ulioongoza hadi miaka minne kuanzia kudhalilishwa kwa Konstantino wa mwisho mwaka 1449 hadi 1453, wakati Konstantinopoli ilipozingirwa na kuanguka. Unabii wa wakati wa ole ya pili, ukiowakilisha miaka mia tatu na tisini na moja na siku kumi na tano, ulianza Julai 27, 1449, nao ukamalizika Agosti 11, 1840. Tarehe hiyo inaashiria mwanzo wa kipindi cha miaka minne ambacho Dada White alikiita udhihirisho mtukufu wa uweza wa Mungu.

Uislamu ulizuiliwa tarehe 11 Agosti, 1840, na kulikuwa na kipindi cha miaka minne ambacho kinalingana na kumiminwa kwa Roho Mtakatifu katika Pentekoste, na pia kushuka kwa yule malaika mwenye nguvu wa Ufunuo kumi na nane, wakati “majengo makubwa” ya New York yalipopigwa na Uislamu wa ole ya tatu tarehe 9/11. Tarehe 9/11 huashiria mwanzo wa wakati wa kutiwa muhuri kwa wale mia moja arobaini na nne elfu. Kutiwa muhuri ni kipindi cha wakati, na mwisho wa kipindi cha kutiwa muhuri una sifa zilezile za mwanzo wa kipindi hicho. Kristo aliposhuka tarehe 9/11, alimwakilisha Mikaeli akishuka ili kuwafufua wale mashahidi wawili tarehe 31 Desemba, 2023, wakati kipindi cha mwisho cha kutiwa muhuri kilipoanza.

Ufunguo ambao ni vita vya Ninawi unawakilisha kufunguliwa mbalimbali kwa Uislamu, ambavyo vingeliuangusha Rumi ya mashariki kufikia mwaka 1453. Ndani ya ile miaka mia moja na hamsini ya “miezi mitano” ya aya ya kumi, mwanzo na pia mwisho wake vina kipindi cha miaka minne. Vipindi hivyo viwili vya miaka minne vinaungana na hitimisho la miaka mia tatu na tisini na mmoja na siku kumi na tano, ambavyo viliashiria kipindi cha miaka minne kuanzia 1840 hadi 1844 wakati Kristo angeiangazia “dunia yote kwa utukufu wake.” Mwaka 1844, wakati wa unabii ulikoma kutumika, kwa maana wakati usingekuwapo tena, “haupo tena.”

Mistari hiyo mitatu ya vipindi vya miaka minne inalingana na wakati wa kutiwa muhuri kuanzia 9/11 hadi sheria ya Jumapili, nayo pia inalingana na fractal ya 9/11 hadi sheria ya Jumapili ambayo imewasilishwa kuanzia tarehe 31 Desemba 2023 hadi Uislamu utakapoachiliwa tena ili kupeleka mipira ya moto ya Nashville.

Diokletiani ndiye ishara ya omega ya kanisa la Smirna, na Nero ndiye ishara ya alpha. Konstantino Mkuu ndiye ishara ya alpha ya kanisa la Pergamo, na Yustiniani ndiye ishara ya omega.

Mgawanyiko wa “kisheria” wa Roma kuwa mashariki na magharibi (ambao haukudumu) ulitekelezwa na Diocletian, na mgawanyiko wa kinabii wa Roma kuwa mashariki na magharibi ulitekelezwa na Constantine. Wakati wa historia ya kanisa la pili la mfano la mateso, linalowakilishwa na Smirna, Roma iligawanywa kisheria kuwa mashariki na magharibi, na katika historia ya kanisa la tatu la mfano la maridhiano, linalowakilishwa na Pergamo, Roma iligawanywa kinabii kuwa mashariki na magharibi. Mwaka 293 ulikuwa alfa na mwaka 330 ulikuwa omega, na tarehe 11 Mei, 330, Konstantino Mkuu aliweka wakfu Konstantinopoli kuwa mji mkuu wa Dola.

Kanisa la Smirna lilianza na Nero mwaka 64, wakati ule moto mkuu wa Rumi ulipotumiwa na Nero kuwatesa Wakristo, ambao Nero aliwashitaki kwa kuanzisha moto huo. Nero huashiria mwanzo wa mateso na ni mfano wa mateso ya mwisho ya siku za mwisho. Mateso hayo ya mwisho huendelea mpaka kufungwa kwa muda wa rehema, wakati mamlaka ya kipapa hufikia mwisho wake pasipo kuwako mtu wa kuisaidia. Hivyo kipindi cha kwanza cha mateso kilianza kwa kuteketezwa kwa Rumi, na mateso ya mwisho humalizika kwa kuteketezwa kwa Rumi.

Smirna ilianza wakati wa kuchomwa kwa Roma mwaka 64 na ikaisha miaka mia mbili na hamsini baadaye katika mwaka 313 kwa Amri ya Milan na ndoa ya kisiasa ya mashariki na magharibi. Fraktali ya miaka kumi ya mateso ilianza mwaka 303 na ikaisha mwaka 313 kwa Amri ya Milan na ndoa ya kisiasa ya mashariki na magharibi. Miaka ishirini iliyoanza kwa mgawanyiko wa kisheria wa mashariki na magharibi mwaka 293 uliofanywa na Diocletian iliisha mwaka 313 kwa ndoa ya kisiasa ya mashariki na magharibi. Mkataba wa ndoa wa mwaka 313 kati ya mashariki na magharibi uliisha kwa talaka ya mwaka 324, wakati Konstantino alipomshinda Licinius wa mashariki na kuwa mtawala wa pekee wa Roma. Talaka ya kinabii ya mwaka 324 ilikuja miaka mitatu baada ya sheria ya kwanza ya Jumapili katika mwaka 321.

Ptolemy wa vita vya Raphia alitawala “miaka kumi na saba,” na kulikuwapo “miaka kumi na saba” kati ya vita vya Raphia na vita vya Panium. Miaka hiyo kumi na saba inalingana kwa ishara na miaka kumi na saba kutoka 313 hadi 330. Miaka mia mbili na hamsini ya Nero ya Smirna iliongoza hadi miaka kumi na saba ya kwanza ya kanisa la Pergamo, na inaungana na miaka mia mbili na hamsini iliyoanza kwenye amri ya tatu katika 457 KK, mahali pa kuanzia pa miaka 2300 ya Danieli 8 na aya ya kumi na nne, ambayo ndiyo msingi na nguzo kuu ya Uadventista. Mashahidi wawili wa miaka mia mbili na hamsini wanalingana na miaka mia mbili na hamsini ya ufalme wa sita wa unabii wa Biblia ulioanza mwaka 1776 na unaisha mwaka huu wa 2026.

Waanzilishi wa Uadventista hawakuona wala kuelewa ile miaka kumi na saba ya 313 hadi 330, kwa maana katika 1844 walikuwa bado hata hawaelewi suala la Sabato ya siku ya saba wala siku ya jua. Hata hivyo waliitambua ile miaka mia moja na hamsini ya aya ya kumi ya Ufunuo tisa, nayo ikawa mwanzo wa kipindi kilichoongoza hadi ile miaka mia tatu na tisini na mmoja na siku kumi na tano iliyomalizika tarehe 11 Agosti, 1840. Ufahamu huo ulizalisha “udhihirisho mkuu wa uweza wa Mungu.”

Vita vya Ninawi vinatoa marejeo ya kinabii ya kulandanisha ushuhuda wa dola ya Rumi, falme za Rumi ya mashariki na ya magharibi, na Rumi ya kipapa katika mfuatano wa matukio ya wakati wa mwisho. Hivyo, vita vya Ninawi ndivyo ufunguo unaoeleza kikamilifu ushuhuda mbalimbali wa kinabii kuhusu Rumi, na kulingana na mstari wa kumi na nne wa Danieli kumi na moja, ni Rumi inayothibitisha maono. Ufunguo unaoyaunganisha mapito hayo ni vita vya Ninawi.

Tutaanza kuunganisha pamoja makala tano zilizotangulia zinazoshughulikia ole za Ufunuo tisa katika makala yetu inayofuata.