Makala iliyotangulia ilihitimishwa kwa aya iliyosomeka, “Ndoa ya agano ya mwaka 313 inawakilisha ndoa ya mwisho ya agano ya mamlaka ya upapa na Marekani—mfalme mkuu wa wafalme kumi wa Ufunuo kumi na saba; mamlaka yenye pembe mbili ambayo imefananishwa kwa kivuli na mamlaka yenye pembe mbili ya Ufaransa. Historia iliyoanza na Clovis mwaka 496 na hatimaye kuongoza hadi amri ya Justinian mwaka 533 na kutawazwa kwa upapa mwaka 538, inawakilisha historia ya 1989 hadi sheria ya Jumapili.”
Ronald Reagan aliwakilishwa kiishara na Clovis mwaka wa 496, na Donald Trump anawakilishwa kiishara na Justinian mwaka wa 533. Agizo la Justinian lilitolewa miaka mitano kabla ya upapa kukalia kiti cha enzi mwaka wa 538, na Tamko la Milano lilitolewa miaka minane kabla ya sheria ya kwanza ya Jumapili ya mwaka wa 321. Agizo hilo na tamko hilo yote mawili yanalingana katika kuwa alama ya njia inayotangulia sheria ya Jumapili.
Reagan
Tarehe 20 Septemba 1870, wanajeshi wa Italia waliuteka mji wa Roma. Dola za Kipapa zilikoma kuwapo kama dola yenye eneo lake, na Papa Pius IX akawa “mfungwa katika Vatikani.” Kwa kuwa hakukuwa tena na eneo lolote la kipapa lililotambuliwa kuwa dola huru, Marekani (kama nchi nyingine nyingi) haikuendelea kudumisha uhusiano rasmi wa kidiplomasia na Papa katika nafasi yake kama mtawala wa kidunia. Mnamo Oktoba 1951, Rais Harry S. Truman alimpendekeza Jenerali Mark W. Clark kwa wadhifa wa Balozi wa Marekani katika Vatikani. Upinzani mkali uliibuka haraka kutoka kwa makanisa na mashirika mengi ya Kiprotestanti, ambayo yalitoa hoja kwamba uteuzi huo ulikiuka kanuni ya kutenganisha kanisa na serikali. Mnamo Januari 1952, Jenerali Clark aliliondoa jina lake.
Mnamo tarehe 10 Januari 1984, Rais Ronald Reagan na Papa Yohane Paulo II walikubaliana rasmi kuanzisha uhusiano kamili wa kidiplomasia kati ya Marekani na Kiti Kitakatifu. Mnamo tarehe 9 Aprili 1984, William A. Wilson (ambaye tayari alikuwa akihudumu kama mwakilishi binafsi wa Reagan) aliwasilisha hati zake za utambulisho na kuwa balozi wa kwanza wa Marekani katika Kiti Kitakatifu.
Katika kipindi cha miaka thelathini na mitatu tangu 1951 hadi 1984, upinzani wa Uprotestanti dhidi ya Ukatoliki ulitoweka. “Mikono” iliyolisimamia upapa mwaka 496 pamoja na Clovis ni mfano wa Reagan mwaka 1984 hadi kufikia 1989. Clovis aliwakilisha kuondolewa kwa dini (upagani) iliyokuwa ikiuzuia upapa usiinuke tena kurudi katika mamlaka, na kufikia 1984 upinzani wa Uprotestanti dhidi ya kuinuka kwa upapa ulikuwa umeondolewa. “Dhabihu ya daima” (upagani) ilikuwa imeondolewa, na Paulo anaeleza kule kuondolewa kwa upinzani wa upagani dhidi ya upapa kuwa ni “maasi.”
Kanisa la kiishara lililolegeza misimamo yake, lililowakilishwa na Konstantino Mkuu na historia ya kuanzia mwaka 313 hadi 538, liliwakilisha kipindi ambacho kanisa lililegeza misimamo yake na kuasi. Dini iliyowakilishwa na ‘508’, ambayo hapo awali ilikuwa imezuia kuenea kwa mamlaka ya upapa, ilikuwa mfano wa kuasi kwa Waprotestanti nchini Marekani. Reagan aliwakilishwa na Clovis. Mwaka 496, Clovis aliupa upapa “nguvu” zake, na hivyo kuwa mfano wa “muungano usio mtakatifu” uliofikiwa katika miaka ya utawala wa Reagan. Clovis pia aliwakilisha kuondolewa kwa “ya daima” mwaka 508. Mwaka 508 ulikuwa mfano wa mwaka 1984.
“Maafikiano haya kati ya upagani na Ukristo yalisababisha kuibuka kwa ‘mtu wa dhambi’ aliyetabiriwa katika unabii kuwa humpinga Mungu na kujitukuza juu ya Mungu. Mfumo huo mkubwa wa dini ya uongo ni kazi bora kabisa ya nguvu za Shetani—ukumbusho wa juhudi zake za kujikalia juu ya kiti cha enzi ili kuitawala dunia kulingana na mapenzi yake.” The Great Controversy, 50.
Reagan aliuita kwa umaarufu Umoja wa Kisovieti “milki ya uovu” katika hotuba ya mwaka 1983 na aliichukulia ukomunisti wa kutomwamini Mungu kuwa tisho kuu la kimaadili na la kiroho. Yeye na John Paul II waliunda ushirikiano wa karibu wa kibinafsi na wa kisiasa dhidi ya ukomunisti wa Kisovieti. Watu hao wawili waliuona mwelekeo huo wa mapambano katika misingi ya kimaadili na hata ya majaliwa ya kimungu; Reagan alisema kwa siri kuhusu “Mpango wa Kiungu” wa kuuangusha ukomunisti. Reagan alikuwa na shauku kuhusu matukio ya maono ya Fatima (onyo kwamba “Urusi ingeeneza makosa yake”), na viongozi hao wawili walijadili hisia yao ya pamoja kwamba Mungu alikuwa ameokoa maisha yao (wote wawili walinusurika majaribio ya kuuawa mwaka 1981) kwa kusudi lililohusiana na kuushinda ukomunisti.
Wanafunzi wa Kristo
Reagan alilelewa katika dhehebu la Wanafunzi wa Kristo, ambalo waasisi wake walifundisha wazi kwamba papa wa Kanisa Katoliki alikuwa mpinga Kristo. Alexander Campbell, aliyekuwa mashuhuri zaidi miongoni mwa viongozi wa awali wa kanisa la Wanafunzi wa Kristo, aliutaja upapa mara kwa mara kuwa mpinga Kristo. Katika mijadala na maandiko yake, alijenga hoja kwamba pembe ndogo ya Danieli 7, mnyama wa Ufunuo 13, na mtu wa dhambi wa 2 Wathesalonike 2 vyote viliwaashiria mapapa wa Roma. Alitumia ubainishaji huo katika mijadala ya hadhara (ikiwemo mjadala wake na Askofu Mkatoliki John B. Purcell mwaka wa 1837). Barton W. Stone aliutaja utawala wa Papa kuwa mpinga Kristo halisi na “mtu wa dhambi.” Walter Scott (mwinjilisti mwingine wa awali wa vuguvugu hilo) aliandika kwamba mtu wa dhambi, Papa wa Roma, angeibuka ndani ya kanisa la Kikristo na kujiinua juu ya Mungu.
Mama yake Reagan, Nelle, alikuwa mshiriki mcha Mungu wa dhehebu la Wanafunzi wa Kristo na ndiye aliyemwathiri zaidi kidini katika utoto wake. Reagan alibatizwa katika kanisa la Wanafunzi wa Kristo huko Dixon, Illinois, akiwa na umri wa miaka 11 na alishiriki kikamilifu katika shughuli za kanisa hilo alipokuwa kijana (ikiwemo kufundisha katika shule ya Jumapili). Alisoma katika Chuo cha Eureka, ambacho kilikuwa na uhusiano na dhehebu la Wanafunzi wa Kristo.
“Wale wanaochanganyikiwa katika ufahamu wao wa neno, wasioona maana ya mpinga-Kristo, bila shaka watajiweka upande wa mpinga-Kristo. Hakuna wakati sasa kwetu kujifananisha na ulimwengu.” Kress Collection, 105.
Reagan aliwakilishwa kiishara na Clovis na pia na maridhiano ya Konstantino Mkuu. Reagan pia alikuwa wa kwanza kati ya marais wanane wa mwisho tangu wakati wa mwisho mnamo mwaka wa 1989. Akiwa wa kwanza kati ya marais wanane wa mwisho, anamwakilisha kiishara Donald Trump, ambaye, kama Reagan, amechanganyikiwa sana kuhusu malengo halisi ya upapa na utambulisho wa upapa.
Je! Wawili waweza kutembea pamoja, wasipokuwa wamepatana? Amosi 3:3.
Ndoa ya sita na ya mwisho ya kimkataba katika Danieli sura ya kumi na moja inatokea katika kipindi cha historia kinachoanza wakati wa mwisho, mwaka wa 1989, na kuishia katika historia ya Donald Trump.
“Katika harakati zinazoendelea sasa nchini Marekani za kuzipatia taasisi na desturi za kanisa uungwaji mkono wa serikali, Waprotestanti wanafuata nyayo za wafuasi wa upapa. Naam, zaidi ya hayo, wanafungua mlango ili Upapa upate tena katika Amerika ya Kiprotestanti ukuu ambao umepoteza katika Ulimwengu wa Kale.” The Great Controversy, 573.
Mkataba wa ndoa wa mwaka 313 na Amri ya Milano vinaendana na historia ya mwaka 533, na amri ya Justinian ya mwaka 533 itatekelezwa tena na utawala unaojitambulisha kuwa wa Kikristo ambao hauelewi tena kwamba kuitambua mamlaka ya kipapa kuwa taasisi ya Kikristo ni, katika hali bora zaidi, kauli inayojipinga yenyewe, na katika hali mbaya zaidi, dhana potofu inayoleta mauti.
Kanisa na Serikali
Mwaka 457 KK, amri ya tatu ya Artashasta ilirejesha mamlaka ya kitaifa kwa utawala wa kisiasa na wa kidini pia.
Nawe, Ezra, kwa kadiri ya hekima ya Mungu wako iliyo mkononi mwako, weka mahakimu na waamuzi, wapate kuwahukumu watu wote walio ng’ambo ya mto, yaani wote waijuao sheria za Mungu wako; na wafundisheni wale wasiozijua. Na mtu awaye yote asiyetenda sheria ya Mungu wako, na sheria ya mfalme, hukumu na itekelezwe upesi juu yake, ikiwa ni ya mauti, au ya kufukuzwa, au ya kunyang’anywa mali, au ya kutiwa gerezani. Ezra 7:25, 26.
Amri ya tatu ilitoa mamlaka ya kutekeleza hukumu na adhabu kwa mujibu wa sheria za Mungu na sheria za mfalme. Amri hiyo iliashiria mwanzo wa unabii wa miaka elfu mbili na mia tatu uliofikia mwisho tarehe 22 Oktoba 1844, wakati Kristo alipokuja ghafla hekaluni Mwake. Pia iliashiria mwanzo wa unabii wa miaka mia mbili na hamsini uliofikia mwisho mwaka 207 K.K., katika kipindi cha historia kati ya vita vya Raphia mwaka 217 K.K. na vya Panium mwaka 200 K.K. Kurejeshwa kwa mamlaka huru ya kiraia na ya kidini mwaka 457 K.K. kunabainisha alfa yenye sehemu mbili ambayo ina matimizo mawili ya omega. Matimizo yote mawili ya omega yanawakilisha mlango uliofungwa: mmoja kwa pembe ya Kiprotestanti na mwingine kwa pembe ya Kirepublikani.
Unabii wa kwanza wa miaka elfu mbili na mia tatu uliwakilisha sheria za Mungu, na unabii wa miaka mia mbili hamsini uliwakilisha sheria za mfalme. Unabii huo miwili hutambulisha pembe ya Uprotestanti na pembe ya Urepublikanismi juu ya mnyama wa duniani wa Ufunuo kumi na tatu. Pembe ya Kirepublikanismi ya mnyama wa duniani huwekwa katikati ya aya ya kumi na moja hadi ya kumi na sita ya Danieli kumi na moja. Kipindi cha miaka kumi na saba kati ya Raphia na Panium hukatizwa na pembe moja kutoka katika unabii wenye sehemu mbili wa amri ya tatu ya mwaka 457 KK. Unabii huo wa pande mbili hutambulisha hukumu ya watu wa agano wa mwisho na pia hukumu ya taifa ambamo watu hao wa agano hupata mizizi yao.
Akamwambia Abramu, Ujue hakika ya kuwa uzao wako utakuwa mgeni katika nchi isiyo yao, nao watawatumikisha; nao watawaonea miaka mia nne; na tena taifa lile watakalolitumikia nitalihukumu; na baadaye watatoka na mali nyingi. Mwanzo 15:13, 14.
Katika kitabu cha Ezekieli, tarehe 22 Oktoba 1844 inawakilishwa kwa njia ya mfano na tarehe 22 Oktoba 573 K.K. Tarehe moja inaonyesha mwanzo wa hukumu ya upelelezi, na nyingine inaonyesha kupulizwa kwa baragumu la Yubile mwanzoni na mwishoni mwa mchakato wa hukumu. Tarehe hizo mbili zinawiana, na zote mbili zinaonyesha mlango uliofungwa. Mwaka 1844 unawakilisha kufungwa kwa mlango wa patakatifu, Kristo alipohamia Patakatifu pa Patakatifu. Mwaka 573 K.K. unaonyesha mwisho wa muda wa rehema kwa wanadamu, ambapo watumwa wa dhambi ambao wamekombolewa wanapewa uhuru wao na dunia mpya ya kuishi.
Na kama asipokombolewa katika miaka hiyo, ndipo atatoka katika mwaka wa yubile, yeye na watoto wake pamoja naye. Kwa maana wana wa Israeli ni watumishi kwangu; hao ni watumishi wangu niliowatoa katika nchi ya Misri; mimi ndimi Bwana, Mungu wenu. Mambo ya Walawi 25:54, 55.
Tarehe zote mbili za 22 Oktoba zinawakilisha mlango uliofungwa wa sheria ya Jumapili inayokuja hivi karibuni. Kipindi cha rehema kilichotolewa kwa Uadventista kilianza mwaka 1844 na kinaisha wakati wa sheria ya Jumapili inayokuja hivi karibuni, na kipindi cha rehema kilichotolewa kwa Marekani pia kinaisha wakati wa sheria ya Jumapili inayokuja hivi karibuni. Miisho hiyo miwili inalingana na mashahidi wawili wa tarehe 22 Oktoba, ambao ni miaka 2,300 na miaka mia mbili na hamsini.
Kipindi cha miaka mia mbili na hamsini kinachofikia mwisho wake katika historia kati ya Raphia na Panium hugawanya kipindi cha vita hivyo viwili kuwa namba mbili za kiishara, ambazo kwa pamoja zina maana yake ya kipekee. Hiyo ni miaka kumi baada ya Raphia, jina linalomaanisha eneo la mpakani, na miaka saba kabla ya Panium, pambano lililopiganwa kwenye uwanda na kuishia katika mzingiro. Namba kumi na namba saba, kama ishara, huitambulisha mamlaka ya joka kwa ushuhuda wa mashahidi kadhaa. Mwaka wa 207 K.K. unamweka Trump, ishara ya mnyama wa nchi, kati ya mstari wa kumi na moja na wa kumi na tano wa Danieli kumi na moja, akijiandaa kinabii kunena kama joka, kama inavyowakilishwa na muunganiko wa namba kumi na namba saba.
Namba kumi na saba pia ina maana ya kiishara, nayo inapanua historia ya kipindi cha kuanzia Raphia hadi Panium, ikijumuisha wakati wa baada ya Panium na pia wa kabla ya Raphia. Ptolemy IV Philopator alitawala akiwa mfalme wa Misri ya nasaba ya Ptolemy kuanzia mwaka 221 K.K. hadi mwaka 204 K.K., naye alimshinda Antiochus Magnus huko Raphia mwaka 217 K.K. Ptolemy alianza kutawala kabla ya Raphia, naye alitawala kwa miaka ‘kumi na saba’. Namba kumi na saba inawakilisha kipindi cha kihistoria kinachoanza kabla ya Raphia na kuendelea kupita vita vya Panium na kuzingirwa kwa Sidon hadi kumalizika kwa muda wa rehema kwa wanadamu, kama kunavyowakilishwa na mwaka 330. Unabii wa miaka mia mbili na hamsini unaohusu kipindi cha kanisa la Smyrna ulianza mwaka 64 na ukamalizika wakati wa Amri ya Milan na mkataba wa ndoa wa mwaka 313.
Konstantino Mkuu anawakilisha historia ya kanisa la Pergamo, na historia hiyo ilianza mwaka 313 na kuishia mwaka 538. Miaka ‘kumi na saba’ ya kwanza baada ya kukamilika kwa unabii wa miaka mia mbili na hamsini mwaka 313 ina alama tatu za njia. Mwaka 313 ulikuwa mwaka wa Amri ya Milano; mwaka 321 ulikuwa mwaka wa sheria ya kwanza ya Jumapili, na kugawanywa kwa milki kunaashiriwa na mwaka 330. Mwaka 330 unawakilisha sheria ya mwisho ya Jumapili, ambayo inaashiria mwisho wa muda wa rehema kwa wanadamu. Kwa hiyo, namba kumi na saba inaanza kabla ya Rafia na kuishia muda mrefu baada ya kampeni ya kijeshi ya Panium na Sidoni. Mstari wa kumi na sita katika Danieli kumi na moja unawakilisha sheria ya Jumapili nchini Marekani.
Unabii wa Smirna unabainisha ishara ya kuzingirwa ambayo ndiyo kiini hasa cha ujumbe wa onyo wa Ezekieli. Alama ya njia inayotangulia sheria ya Jumapili, kama inavyowakilishwa na mifano miwili ya kuangamizwa kwa Yerusalemu, ni kuzingirwa, lakini pia ni Amri ya Milano, ambayo huanzisha uundaji wa sanamu ya mnyama.
Wakati wa kuzingirwa, msafara wa ndoa ya kimkataba utafanyika. Huu ni fraktali ya msafara wa ndoa ulioanza na Reagan, kama ulivyowakilishwa kiishara na Clovis mwaka 496, lakini msafara wa mwisho wa kuelekea kwenye ndoa unaanza wakati wa kuzingirwa, ukiwiana na amri ya Justinian ya mwaka 533, na Tamko la Milan la mwaka 313. Alama hizo zote mbili za njia zinatangulia sheria ya Jumapili. Mwaka 313 ulitangulia sheria ya kwanza ya Jumapili ya mwaka 321, na amri ya mwaka 533 ilitangulia sheria ya Jumapili katika Mtaguso wa Tatu wa Orleans mwaka 538. Aina fulani ya sheria itatimiza sifa za kinabii za amri ya Justinian na za Tamko la Milan, huku aina fulani ya ndoa ya kimkataba ya kiishara ikianzishwa.
Amri hiyo itakapotolewa, itakuwa imechelewa mno kujiandaa, kwa maana mlango wa rehema utakuwa umefungwa kwa pembe ya Kiprotestanti, kwa hakika kama ulivyofungwa wakati wa Pasaka ya kwanza nchini Misri. Baada ya hapo, sheria ya Jumapili, ambayo ndiyo alama inayofuata njiani, haionyeshi tu kwamba sanamu ya mnyama imeundwa kikamilifu, bali pia kulazimishwa kwa chapa ya mnyama. Sheria ya Jumapili huashiria mwisho wa muda wa rehema kwa pembe ya Kijamhuri, yule mnyama atokaye katika nchi anayetajwa katika Ufunuo sura ya kumi na tatu, kwa hakika kama vile Farao na jeshi lake walivyokufa katika Bahari ya Shamu baada ya Pasaka.
Kipindi cha miaka mia mbili na hamsini kinachomalizika mwaka wa 207 KK kinamtambulisha Donald Trump, kama anavyowakilishwa na Antiochus Magnus akijiandaa kwa kampeni ya kijeshi ijayo, inayoanza kwenye uwanda wa Panium na kumalizika kwa kuzingirwa kwa Sidon. Baada ya Vita vya Panium, kamanda wa jeshi la Waptolemaio, Scopas wa Aetolia, alikimbilia mji wa Sidon akiwa na askari wapatao 10,000 walionusurika. Antiochus alimfuatilia na ‘kuuzingira’ mji wa Sidon. Serikali ya Waptolemaio huko Aleksandria ilituma kikosi cha msaada, lakini hakikufanikiwa. Alipokabiliwa na tishio la kufa njaa, Scopas aliusalimisha mji. Antiochus alimruhusu Scopas kuondoka; baadaye Scopas alirudi Misri, ambako hatimaye alitekelezewa hukumu ya kifo kwa mashtaka ya uhaini na ubadhirifu. Mzingiro wa Sidon ulikamilisha utekaji wa Coele-Syria uliofanywa na Antiochus baada ya Panium.
Dada White anaitambua kitabu cha Uriah Smith, Daniel and the Revelation, kuwa ni “mkono wa msaada wa Mungu.” Smith anatambua kampeni ya hatua mbili ya Antioko katika ufafanuzi wake juu ya aya ya kumi na nne na ya kumi na tano ya Danieli kumi na moja.
“Elimu ya mfalme mchanga wa Misri iliwekwa mikononi mwa M. Emilius Lepidus na Seneti ya Kirumi, naye akamteua Aristomenes, mhudumu wa zamani na mwenye uzoefu wa ikulu hiyo, kuwa mlezi wake. Tendo lake la kwanza lilikuwa kujikinga dhidi ya uvamizi uliotishiwa wa wafalme wawili washirika, Filipo na Antioko.
Kwa kusudi hili alimtuma Scopas, jemadari mashuhuri wa AEtolia, ambaye wakati huo alikuwa katika utumishi wa Wamisri, kwenda katika nchi yake ya asili ili kukusanya vikosi vya nyongeza kwa ajili ya jeshi. Baada ya kuandaa jeshi, akaingia Palestina na Coele-Syria (Antiochus akiwa ameshughulika katika vita dhidi ya Attalus huko Asia Ndogo), naye akaifanya Yudea yote itii mamlaka ya Misri.
“Hivyo basi mambo yaliwekwa katika hali ya kutimiza aya iliyo mbele yetu. Kwa maana Antioko, akiacha vita vyake dhidi ya Atalo kwa amri ya Warumi, alichukua hatua za haraka ili kuipata tena Palestina na Koile-Siria kutoka mikononi mwa Wamisri. Skopa alitumwa kumpinga. Karibu na chemchemi za Yordani, majeshi hayo mawili yakakutana. [Panium] Skopa akashindwa, akafuatiliwa mpaka Sidoni, na huko akazingirwa kwa ukaribu. Majenerali watatu hodari zaidi wa Misri, pamoja na majeshi yao bora kabisa, walitumwa kuondoa mazingiro hayo, lakini bila kufanikiwa. Hatimaye Skopa, akikutana, katika kivuli hafifu na kisichoshikika cha njaa, na adui ambaye hakuweza kupambana naye, alilazimika kujisalimisha kwa masharti ya aibu ya kuachiwa uhai tu; ndipo yeye na watu wake elfu kumi wakaruhusiwa kuondoka, wakiwa wamevuliwa na uchi. Hapa ndipo palipokuwa kutwaliwa kwa miji iliyo na ngome nyingi sana na mfalme wa kaskazini; kwa maana Sidoni ilikuwa, kwa nafasi yake na ngome zake, mojawapo ya miji iliyo imara sana katika nyakati hizo. Hapa ndipo palipokuwa kushindwa kwa silaha za kusini kustahimili, na kushindwa pia kwa watu ambao mfalme wa kusini alikuwa amewachagua; yaani, Skopa na majeshi yake ya Waetolia.” Daniel and the Revelation, 257, 258.
Kipindi cha miaka mia mbili na hamsini kinachoishia mwaka 207 K.K. kinamtambulisha Donald Trump. Unabii wa miaka mia mbili na hamsini unaoishia mwaka 313 kwa ndoa ya kimkataba kati ya Mashariki na Magharibi, na Amri ya Milan, unaonyesha kuundwa kwa sanamu ya mnyama nchini Marekani. Kanisa la Pergamo, lililoanza mwaka 313, linawakilisha historia ambapo Ukristo uliasi kwa kufanya maafikiano na dini ya upagani, kabla ya mamlaka ya kipapa kukalia kiti cha enzi. Pergamo na mwaka 313 ni vielelezo vya maafikiano yanayowakilishwa na kuundwa kwa sanamu ya mnyama nchini Marekani. Hili linawakilisha maafikiano kati ya Ukristo na Roma ya kipapa, kwa maana dini ya Ukatoliki si chochote zaidi wala pungufu ya upagani uliojivika sura ya taasisi ya Kikristo. Unabii wa miaka mia mbili na hamsini ulioanza mwaka 1776 na unaoishia mwaka huu pia unaihusu Marekani. Hivyo, katika visa vyote vitatu, unabii wa miaka mia mbili na hamsini unahusu kipengele fulani cha kinabii cha mnyama wa nchi wa Ufunuo sura ya kumi na tatu, na katika visa vyote vitatu unaishia ndani ya mistari ya kinabii inayowakilishwa na namba kumi na saba.
Sheria ya Jumapili ni wakati ambapo Marekani hunena kama joka, na kunena kwa taifa ni tendo la mamlaka zake za kutunga sheria na za kimahakama.
“‘Kunena’ kwa taifa ni tendo la mamlaka zake za kutunga sheria na za kimahakama.” Pambano Kuu, 442.
Trump hana mamlaka ya kimahakama wala ya kutunga sheria, hivyo sheria ya Jumapili inayokuja hivi karibuni itapitishwa na Bunge la Marekani. Hata hivyo, hatua yoyote inayounga mkono mamlaka ya kipapa huwa kielelezo cha sheria ya Jumapili. Amri ya mwaka 533 na tangazo rasmi la mwaka 313 zinaonyesha mwanzo wa kipindi ambacho sanamu ya mnyama huundwa. Hitimisho lake ni sheria ya Jumapili inayokuja hivi karibuni, na Yesu daima huonyesha mwisho kwa kutumia mwanzo, hivyo hatua ya Trump kupitia amri ya kiutendaji ambayo ingempa mpinga Kristo wa unabii wa Biblia “upendeleo” wowote ingewakilisha alfa ya harakati ambayo hukoma tu inapofikia omega, wakati Marekani “itakapozikana kanuni za serikali yake kiasi cha kutunga sheria ya Jumapili.”
“Wapo wengi, hata miongoni mwa wale wanaojishughulisha katika vuguvugu hili la kulazimisha utunzaji wa Jumapili, ambao wamepofushwa wasione matokeo yatakayofuata hatua hii. Hawaoni kwamba wanapiga moja kwa moja dhidi ya uhuru wa dini. Wapo wengi ambao hawajawahi kuelewa madai ya Sabato ya Biblia na msingi wa uongo ambao juu yake taasisi ya Jumapili imejengwa. Mwendo wowote unaounga mkono sheria za kidini kwa kweli ni tendo la kuikubalia upapa, ambao kwa zama nyingi sana umepigana bila kukoma dhidi ya uhuru wa dhamiri. Ushikaji wa Jumapili una deni la kuwepo kwake kama kile kinachoitwa taasisi ya Kikristo kwa ‘siri ya uasi;’ na kulazimishwa kwake kutakuwa utambuzi wa moja kwa moja wa kanuni zile ambazo ndizo jiwe la pembeni kabisa la Urumi. Taifa letu litakapozikana hivyo kanuni za serikali yake hata kutunga sheria ya Jumapili, Uprotestanti katika tendo hili utaungana na upapa; hili halitakuwa kitu kingine isipokuwa kuupa uhai udhalimu ambao kwa muda mrefu umekuwa ukitazama kwa hamu nafasi yake ili uruke tena na kuingia katika despotizimu ya vitendo.” Testimonies, juzuu la 5, 711.
“Harakati yoyote ya kuunga mkono sheria za kidini kwa kweli ni tendo la kukubalia upapa,” na harakati hizo hutokea kabla ya sheria ya Jumapili inayokuja upesi.
“Amri inayolazimisha ibada ya siku hii inapaswa kutangazwa kwa ulimwengu wote. Kwa kiwango kidogo, tayari imeshatangazwa. Katika sehemu kadhaa mamlaka ya kiraia inasema kwa sauti ya joka, kama vile mfalme wa kipagani alivyosema na mateka Waebrania.” Signs of the Times, May 6, 1897.
Tutaendelea na mambo haya katika makala inayofuata.