Historia Iliyofichika ya Aya ya Arobaini - Nambari Thelathini na Moja

Makala iliyotangulia ilihitimishwa kwa aya iliyosomeka, “Ndoa ya agano ya mwaka 313 inawakilisha ndoa ya mwisho ya agano ya mamlaka ya upapa na Marekani—mfalme mkuu wa wafalme kumi wa Ufunuo kumi na saba; mamlaka yenye pembe mbili ambayo imefananishwa kwa kivuli na mamlaka yenye pembe mbili ya Ufaransa. Historia iliyoanza na Clovis mwaka 496 na hatimaye kuongoza hadi amri ya Justinian mwaka 533 na kutawazwa kwa upapa mwaka 538, inawakilisha historia ya 1989 hadi sheria ya Jumapili.”

Ronald Reagan alifananishwa kiishara na Clovis mwaka 496, na Donald Trump alifananishwa kiishara na Justinian mwaka 533. Amri ya Justinian ilikuja miaka mitano kabla ya upapa kupanda kwenye kiti cha enzi mwaka 538, na Amri ya Milan ilikuja miaka minane kabla ya sheria ya kwanza ya Jumapili ya mwaka 321. Amri hiyo na tangazo hilo vyote viwili vinafanana kama alama ya njia inayotangulia sheria ya Jumapili.

Mnamo mwaka 1870, majeshi ya Italia yaliiteka Roma (20 Septemba 1870). Nchi za Papa zilikoma kuwapo kama dola ya eneo, naye Papa Pius IX akawa “mfungwa katika Vatikani.” Kwa kuwa hapakuwa tena na eneo la kipapa lililotambuliwa kuwa dola yenye mamlaka ya kujitawala, Marekani (kama ilivyokuwa kwa nchi nyingine nyingi) haikuendelea tena kudumisha mahusiano rasmi ya kidiplomasia na Papa kama mtawala wa kidunia. Katika Oktoba 1951, Rais Harry S. Truman alimteua Jenerali Mark W. Clark kuwa Balozi wa Marekani katika Vatikani. Upinzani mkali ulitokea upesi kutoka kwa makanisa na mashirika mengi ya Kiprotestanti, yaliyodai kwamba uteuzi huo ulikuwa ukiuki wa utengano kati ya kanisa na dola. Mnamo Januari 1952, Jenerali Clark aliondoa jina lake.

Mnamo tarehe 10 Januari 1984, Rais Ronald Reagan na Papa Yohane Paulo II walikubaliana rasmi kuanzisha uhusiano kamili wa kidiplomasia kati ya Marekani na Kiti Kitakatifu. Tarehe 9 Aprili 1984, William A. Wilson (ambaye tayari alikuwa akihudumu kama mwakilishi binafsi wa Reagan) aliwasilisha hati zake za utambulisho na akawa Balozi wa kwanza wa Marekani katika Kiti Kitakatifu.

Katika kipindi cha miaka thelathini na mitatu tangu 1951 hadi 1984, upinzani wa Uprotestanti dhidi ya Ukatoliki ulitoweka. “Mikono” iliyolisimamia upapa mwaka 496 pamoja na Clovis ni mfano wa Reagan mwaka 1984 hadi kufikia 1989. Clovis aliwakilisha kuondolewa kwa dini (upagani) iliyokuwa ikiuzuia upapa usiinuke tena kurudi katika mamlaka, na kufikia 1984 upinzani wa Uprotestanti dhidi ya kuinuka kwa upapa ulikuwa umeondolewa. “Dhabihu ya daima” (upagani) ilikuwa imeondolewa, na Paulo anaeleza kule kuondolewa kwa upinzani wa upagani dhidi ya upapa kuwa ni “maasi.”

Kanisa la mfano la maridhiano lililowakilishwa na Constantine Mkuu na historia ya 313 hadi 538 liliwakilisha kipindi ambacho kanisa lilijifanyia maridhiano na kuanguka kutoka katika imani. Dini iliyowakilishwa na ‘508’, ambayo hapo awali ilikuwa imezuia mashambulizi ya nguvu za upapa, ilifananisha kuanguka kwa Waprotestanti nchini Marekani. Reagan aliwakilishwa na Clovis. Mwaka 496 Clovis aliipa upapa “nguvu” yake, hivyo akifananisha “muungano usio mtakatifu” uliotimizwa katika miaka ya Reagan. Clovis pia aliwakilisha kuondolewa kwa “kila siku” mwaka 508. 508 ilifananisha 1984.

Reagan aliuita kwa umaarufu Umoja wa Kisovieti “milki ya uovu” katika hotuba ya mwaka 1983 na aliichukulia ukomunisti wa kutomwamini Mungu kuwa tisho kuu la kimaadili na la kiroho. Yeye na John Paul II waliunda ushirikiano wa karibu wa kibinafsi na wa kisiasa dhidi ya ukomunisti wa Kisovieti. Watu hao wawili waliuona mwelekeo huo wa mapambano katika misingi ya kimaadili na hata ya majaliwa ya kimungu; Reagan alisema kwa siri kuhusu “Mpango wa Kiungu” wa kuuangusha ukomunisti. Reagan alikuwa na shauku kuhusu matukio ya maono ya Fatima (onyo kwamba “Urusi ingeeneza makosa yake”), na viongozi hao wawili walijadili hisia yao ya pamoja kwamba Mungu alikuwa ameokoa maisha yao (wote wawili walinusurika majaribio ya kuuawa mwaka 1981) kwa kusudi lililohusiana na kuushinda ukomunisti.

Reagan alilelewa katika dhehebu la Disciples of Christ, ambalo waasisi wake walifundisha moja kwa moja kwamba papa wa Ukatoliki ndiye mpinga-Kristo. Alexander Campbell, kiongozi mashuhuri zaidi wa awali wa kanisa la Disciples of Christ, alilitambulisha upapa mara kwa mara kuwa ndiye mpinga-Kristo. Katika mijadala na maandishi, alisisitiza kwamba ile pembe ndogo ya Danieli 7, yule mnyama wa Ufunuo 13, na mtu wa dhambi wa 2 Wathesalonike 2, vyote vilimwelekezea papa wa Roma. Alitumia utambulisho huu katika mijadala ya hadhara (ikiwemo ule pamoja na Askofu Mkatoliki John B. Purcell mwaka 1837). Barton W. Stone aliitaja serikali ya Papa kuwa ndiye mpinga-Kristo wa kweli na “mtu wa dhambi.” Walter Scott (mwinjilisti mwingine wa awali wa harakati hiyo) aliandika kwamba mtu wa dhambi, yaani, Papa wa Roma, angeinuka katika kanisa la Kikristo na kujiinua juu ya Mungu.

Mama yake Reagan, Nelle, alikuwa mshiriki mcha Mungu wa dhehebu la Disciples of Christ na ndiye aliyekuwa ushawishi mkuu wa kidini katika utoto wake. Reagan alibatizwa katika kanisa la Disciples of Christ huko Dixon, Illinois, akiwa na umri wa miaka 11, na alikuwa mtendaji humo alipokuwa kijana (ikiwamo kufundisha shule ya Jumapili). Alihudhuria Chuo cha Eureka, ambacho kilikuwa na ushirika na Disciples of Christ.

Reagan alifananishwa kwa mfano na Clovis na pia maafikiano ya Konstantino Mkuu. Reagan pia alikuwa wa kwanza wa marais wanane wa mwisho tangu wakati wa mwisho mwaka 1989. Akiwa wa kwanza wa marais wanane wa mwisho, anamfananisha Donald Trump, ambaye, kama ilivyo kwa Reagan, amechanganyikiwa sana kuhusu makusudi ya kweli ya upapa, na upapa ni nani.

Ndoa ya sita na ya mwisho ya agano katika Danieli sura ya kumi na moja hutokea katika historia inayoanza wakati wa mwisho mwaka 1989, na kuishia katika historia ya Donald Trump.

Mkataba wa ndoa wa 313 na Amri ya Milano unalingana na historia ya 533, na agizo la Justinian katika 533 litawekwa tena katika utekelezaji na utawala unaojiita wa Kikristo, ambao hauelewi tena kwamba kuitambua mamlaka ya upapa kuwa ni taasisi ya Kikristo ni mkanganyiko wa maneno kwa hali iliyo bora zaidi, na udanganyifu wa mauti kwa hali iliyo mbaya zaidi.

Mwaka 457 KK, amri ya tatu ya Artashasta ilirejesha mamlaka ya kitaifa kwa utawala wa kisiasa na wa kidini pia.

Amri ya tatu ilitoa mamlaka ya kutekeleza hukumu na adhabu kwa sheria za Mungu na sheria za mfalme pia. Amri hiyo iliashiria mwanzo wa unabii wa miaka elfu mbili na mia tatu uliomalizika tarehe 22 Oktoba, 1844, Kristo alipokuja ghafula katika hekalu Lake. Pia iliashiria mwanzo wa unabii wa miaka mia mbili na hamsini ulioishia mwaka 207 KK, katika historia iliyo kati ya vita vya Raphia vya mwaka 217 KK na Panium vya mwaka 200 KK. Kurejeshwa kwa enzi kuu ya kiraia na ya kidini katika mwaka 457 KK kunatambulisha alfa ya namna mbili inayopata matimizwo mawili ya omega. Matimizwo hayo mawili ya omega yanawakilisha mlango uliofungwa; mmoja kwa pembe ya Kiprotestanti na mwingine kwa pembe ya Kirepublican.

Unabii wa kwanza wa miaka elfu mbili na mia tatu uliwakilisha sheria za Mungu, na unabii wa miaka mia mbili hamsini uliwakilisha sheria za mfalme. Unabii huo miwili hutambulisha pembe ya Uprotestanti na pembe ya Urepublikanismi juu ya mnyama wa duniani wa Ufunuo kumi na tatu. Pembe ya Kirepublikanismi ya mnyama wa duniani huwekwa katikati ya aya ya kumi na moja hadi ya kumi na sita ya Danieli kumi na moja. Kipindi cha miaka kumi na saba kati ya Raphia na Panium hukatizwa na pembe moja kutoka katika unabii wenye sehemu mbili wa amri ya tatu ya mwaka 457 KK. Unabii huo wa pande mbili hutambulisha hukumu ya watu wa agano wa mwisho na pia hukumu ya taifa ambamo watu hao wa agano hupata mizizi yao.

Katika kitabu cha Ezekieli, Oktoba 22, 1844 kinafananishwa kwa kielelezo na Oktoba 22, 573 KK. Tarehe moja hutambulisha mwanzo wa hukumu ya uchunguzi, na nyingine hutambulisha mlio wa tarumbeta ya Yubile katika mwanzo na katika hitimisho la mchakato wa hukumu. Tarehe zote mbili zinalingana, na zote mbili hutambulisha mlango uliofungwa. Mwaka 1844 unawakilisha kufungwa kwa mlango wa Patakatifu, Kristo alipohamia katika Patakatifu pa Patakatifu. Mwaka 573 KK hutambulisha kufungwa kwa muda wa rehema kwa wanadamu, ambapo watumwa wa dhambi waliokombolewa hupewa uhuru wao, na nchi mpya ya kukaa ndani yake.

Tarehe zote mbili za Oktoba 22 zinawakilisha mlango uliofungwa wa sheria ya Jumapili inayokuja upesi. Kipindi cha rehema kilichopewa Uadventista kilianza mwaka 1844 na kinafikia mwisho wake katika sheria ya Jumapili inayokuja upesi, na kipindi cha rehema kilichopewa Marekani pia kinafikia mwisho wake katika sheria ya Jumapili inayokuja upesi. Miisho hiyo yote miwili inapatana na mashahidi wawili wa Oktoba 22 wa miaka 2,300 na miaka mia mbili na hamsini.

Miaka mia mbili na hamsini inayoishia katika historia kati ya Raphia na Panium hugawanya kipindi cha vita hivyo viwili katika namba mbili za kiishara, ambazo pamoja zina maana yake ya pekee. Miaka kumi baada ya Raphia, ikimaanisha nchi ya mpakani, na miaka saba kabla ya Panium, ambayo ilikuwa vita vilivyopiganwa juu ya uwanda na kuishia katika mazingiwa. Kumi na saba, kama ishara, hutambulisha nguvu ya joka kwa mashahidi kadhaa. Mwaka 207 KK humweka Trump, ishara ya mnyama wa nchi, kati ya mstari wa kumi na mmoja na wa kumi na tano wa Danieli kumi na moja, kwa namna ya kinabii akijiandaa kusema kama joka, kama inavyowakilishwa na muungano wa namba kumi na namba saba.

Kumi na saba pia ni ishara, nayo huipanua historia ya Raphia hadi Panium kuvuka Panium na pia kabla ya Raphia. Ptolemy IV Philopator alitawala akiwa mfalme wa Misri ya Ptolemaic kuanzia 221 KK hadi 204 KK, naye akamshinda Antiochus Magnus huko Raphia mwaka 217 KK. Ptolemy alianza kutawala kabla ya Raphia, naye alitawala kwa miaka “kumi na saba.” Namba kumi na saba inawakilisha kipindi cha kihistoria kinachoanza kabla ya Raphia, na kinachoenea kuvuka vita vya Panium na mazingiwa ya Sidon hadi kufungwa kwa muda wa rehema kwa wanadamu kama kunavyowakilishwa na mwaka 330. Unabii wa miaka mia mbili na hamsini kwa kipindi cha kanisa la Smyrna ulianza mwaka 64 na kuishia katika Amri ya Milan na mapatano ya ndoa ya mwaka 313.

Konstantino Mkuu anawakilisha historia ya kanisa la Pergamo, nayo historia hiyo ilianza mwaka 313 na kuishia mwaka 538. Miaka kumi na saba ya kwanza baada ya kuhitimishwa kwa unabii wa miaka mia mbili na hamsini mwaka 313 ina alama kuu tatu. Mwaka 313 ulikuwa Amri ya Milan, mwaka 321 ulikuwa sheria ya kwanza ya Jumapili, na mgawanyiko wa milki unawekwa alama mwaka 330. Mwaka 330 unawakilisha sheria ya mwisho ya Jumapili inayoashiria kufungwa kwa muda wa rehema kwa wanadamu. Kwa hiyo, namba kumi na saba huanza kabla ya Raphia na kuishia muda mrefu baada ya kampeni ya kijeshi ya Panium na Sidoni. Aya ya kumi na sita katika Danieli kumi na moja inawakilisha sheria ya Jumapili nchini Marekani.

Unabii wa Smirna unaibainisha ishara ya kuzingirwa iliyo kiini hasa cha ujumbe wa onyo wa Ezekieli. Alama ya njia inayoitangulia sheria ya Jumapili, kama inavyowakilishwa na vielelezo viwili vya kuangamizwa kwa Yerusalemu, ni kuzingirwa; lakini pia ni Amri ya Milano, ambayo huanzisha kuundwa kwa sanamu ya mnyama.

Katika kuzingirwa kutatokea maandamano ya ndoa ya agano. Huo ni mfano wa kifraktali wa maandamano ya ndoa yaliyoanza na Reagan, kama yalivyofananishwa na Clovis mnamo 496, lakini maandamano ya mwisho kuelekea kwenye ndoa huanza wakati wa kuzingirwa, yakipatana na amri ya Justinian ya 533, na na Tangazo la Milan la 313. Alama zote mbili za njiani hutangulia sheria ya Jumapili. Mwaka 313 ulitangulia sheria ya kwanza ya Jumapili ya 321, na amri ya 533 ilitangulia sheria ya Jumapili katika Baraza la tatu la Orleans mnamo 538. Aina fulani ya sheria itatimiza sifa za kinabii za amri ya Justinian na Tangazo la Milan, huku aina fulani ya ndoa ya agano ya mfano ikiwekwa rasmi.

Amri hiyo itakapowekwa, itakuwa imechelewa mno kujitayarisha, kwa maana mlango wa kipindi cha rehema umefungwa juu ya pembe ya Kiprotestanti kwa hakika ileile kama ulivyofungwa wakati wa Pasaka ya kwanza katika Misri. Baada ya hapo sheria ya Jumapili, alama ya pili njiani, haitambulishi tu kwamba sanamu ya mnyama imekwisha kufanywa kikamilifu, bali pia utekelezaji wa chapa ya mnyama. Sheria ya Jumapili ndiyo inayotia alama mwisho wa kipindi cha rehema kwa pembe ya Kirepublican, mnyama wa nchi wa Ufunuo kumi na tatu, kwa hakika ileile kama Farao na jeshi lake walivyokufa katika Bahari ya Shamu baada ya Pasaka.

Miaka mia mbili na hamsini inayohitimikia mwaka 207 KK inamtambulisha Donald Trump, kama anavyowakilishwa na Antioko Mkuu akijitayarisha kwa ajili ya kampeni inayokuja ambayo huanza katika uwanda wa Panium na kuishia kwa kuzingirwa kwa Sidoni. Baada ya Vita vya Panium, jemadari wa Ptolemaio, Scopas wa Aitolia, alikimbilia katika mji wa Sidoni pamoja na askari wapatao 10,000 walionusurika. Antioko alimfuata na kuuzingira Sidoni. Serikali ya Ptolemaio huko Aleksandria ilituma jeshi la msaada, lakini lilishindwa. Akikabiliwa na njaa, Scopas alisalimu mji. Antioko alimruhusu Scopas kuondoka; baadaye Scopas alirudi Misri, ambako hatimaye aliuawa kwa mashtaka ya uhaini na ubadhirifu. Kuzingirwa kwa Sidoni kulikamilisha ushindi wa Antioko juu ya Koile-Siria baada ya Panium.

Dada White anaitambua kitabu cha Uriah Smith, Daniel and the Revelation, kuwa ni “mkono wa msaada wa Mungu.” Smith anatambua kampeni ya hatua mbili ya Antioko katika ufafanuzi wake juu ya aya ya kumi na nne na ya kumi na tano ya Danieli kumi na moja.

Miaka mia mbili na hamsini inayokamilika katika 207 KK inamtambulisha Donald Trump. Unabii wa miaka mia mbili na hamsini unaoishia katika 313 pamoja na ndoa ya mkataba kati ya mashariki na magharibi, na Amri ya Milan, unatambulisha kuundwa kwa sanamu ya mnyama katika Marekani. Kanisa la Pergamo, lililoanza katika 313, linawakilisha historia ambayo ndani yake Ukristo ulianguka na kuasi kupitia mapatano na dini ya upagani, kabla ya mamlaka ya upapa kutwaa kiti cha enzi. Pergamo na mwaka 313 ni mfano wa mapatano yanayowakilishwa na kuundwa kwa sanamu ya mnyama katika Marekani. Hilo linawakilisha mapatano ya Ukristo na Roma ya kipapa, kwa maana dini ya Ukatoliki si chochote zaidi wala pungufu kuliko upagani uliojificha katika sura ya taasisi ya Kikristo. Unabii wa miaka mia mbili na hamsini ulioanza katika 1776 na unaoishia mwaka huu pia unaielekeza Marekani. Hivyo, unabii zote tatu za miaka mia mbili na hamsini zinahusu kipengele fulani cha kiunabii cha mnyama wa nchi wa Ufunuo kumi na tatu, na zote tatu zinaishia ndani ya mistari ya kiunabii inayowakilishwa na namba kumi na saba.

Sheria ya Jumapili ni wakati ambapo Marekani hunena kama joka, na kunena kwa taifa ni tendo la mamlaka zake za kutunga sheria na za kimahakama.

Trump si mamlaka ya kimahakama wala ya kutunga sheria, kwa hiyo sheria ya Jumapili iliyo karibu kuja inatekelezwa na Bunge. Hata hivyo, tendo lolote linalotoa uungaji mkono kwa mamlaka ya upapa huifananisha sheria ya Jumapili. Amri ya mwaka 533, na tangazo la mwaka 313, hutambulisha mwanzo wa kipindi ambacho sanamu ya mnyama inafanywa. Hitimisho lake ni sheria ya Jumapili iliyo karibu kuja, na Yesu daima huonyesha mwisho kwa mwanzo, kwa hiyo tendo la Trump kupitia amri ya utendaji ambalo lingetoa “nafasi” yoyote kwa mpinga-Kristo wa unabii wa Biblia lingewakilisha alfa ya mwendo ule unaomalizika tu kwenye omega, wakati Marekani “itakapozikana hivyo kanuni za serikali yake hata kutunga sheria ya Jumapili.”

“Harakati yoyote ya kuunga mkono sheria za kidini kwa kweli ni tendo la kukubalia upapa,” na harakati hizo hutokea kabla ya sheria ya Jumapili inayokuja upesi.

Tutaendelea na mambo haya katika makala inayofuata.