Kitabu cha Yoeli na Kanisa la Waadventista Wasabato la Laodikia - Nambari ya Tano

Wakati “nuru ya wakati huo inapotolewa” huwa ama “inapokelewa” au “inakataliwa.” Utenganisho unaotekelezwa wakati nuru inapoletwa ni kazi ya injili ya milele, ambayo inajumuisha si tu kutiwa muhuri kwa watu wa Mungu, bali pia utenganisho wa ngano na magugu. Mchakato wa mwisho wa kujaribiwa na kutenganishwa ulianza mnamo 9/11, ambapo swali la kinabii linauliza, “Hata lini?” na jibu la kinabii ni, “Mpaka sheria ya Jumapili.” Marejeo ya mwisho ya ishara ya “Hata lini” yanapatikana katika muhuri wa tano katika kitabu cha Ufunuo.

Uvuvio unaweka jibu la swali la “hata lini” lililoulizwa na “roho za wale waliouawa” katika wakati ujao, wakati kundi la pili la wafia dini wa kipapa linapoundwa. Hilo huanza kwenye sheria ya Jumapili, na kwa sababu hii Dada White anatambua Ufunuo sura ya kumi na nane kama utimilifu wa kundi la pili la wafia dini. Kuna “sauti” mbili katika mistari mitano ya kwanza; sauti ya kwanza inaashiria 9/11 na sauti ya pili inawaita wanaume na wanawake watoke Babeli wakati wa sheria ya Jumapili. Dada White anaunganisha alama ya “hata lini” katika muhuri wa tano na mistari mitano ya kwanza ya Ufunuo sura ya kumi na nane ili kuainisha kipindi cha 9/11 hadi sheria ya Jumapili. Mkazo si juu ya kuwatenganisha na kuwatia muhuri watu wa Mungu, bali juu ya hukumu ya upapa kwa kuwaua wafia dini wa historia iliyopita na wale wa wakati wa mzozo wa sheria ya Jumapili wanaounda kundi la pili la wafia dini wa kipapa.

Katika kifungu kingine ambapo anatambua wafia-dini wa muhuri wa tano na kundi la pili la wafia-dini la wakati ujao litakaloundwa wakati wa mzozo wa sheria ya Jumapili, anasema kuwa matukio hayo "yatakuwa katika kipindi cha wakati ujao." Sauti mbili za Ufunuo kumi na nane zinawakilisha "kipindi cha wakati ujao." Sauti ya kwanza ikianza mnamo 9/11, na sauti ya pili wakati wa sheria ya Jumapili.

Dada White anahusisha utimilifu wa kuundwa kwa kundi la pili la wafia-dini na wakati ujao, na katika kifungu kingine ananukuu Ufunuo 18:1-5, ambacho kinatambua sauti katika mistari mitatu ya kwanza na sauti nyingine katika mistari wa nne na wa tano. Sauti ya kwanza inaashiria 9/11 wakati majengo makubwa ya New York yalianguka, na sauti ya pili ni sheria ya Jumapili wakati kundi lingine la Mungu linaitwa kutoka Babeli. Katika kifungu cha pili anarejelea Ufunuo sura ya nane na mistari minne ya kwanza, ambayo inatambua kufunguliwa kwa muhuri wa saba, wakati makaa kutoka madhabahuni yanaporushwa duniani, jambo linaloendana na Pentekoste, wakati moto ulipotoka mbinguni na kuwaangaza wanafunzi, kama vile mawe kumi na mawili ya Eliya yalivyoangaziwa na kama inavyowakilishwa na ndimi za moto juu ya wanafunzi.

"Hata lini" ni ishara ya kinabii ya kipindi cha wakati kuanzia 9/11 hadi sheria ya Jumapili, ambacho kimefananishwa katika hadithi ya Mlima Karmeli, katika historia ya Wamileraiti kuanzia 1840 hadi 1844, katika historia ya Musa kuanzia pigo la nane hadi la kumi, na katika ushuhuda wa wafia-dini wa muhuri wa tano; na katika Zekaria swali linaulizwa, "hata lini" itakuwa mpaka Mungu aionee huruma Yerusalemu iliyokuwa katika Babeli kwa miaka sabini.

Dada White analinganisha moja kwa moja “miaka sabini” ya Zekaria (miaka sabini) ambayo Israeli ya kale halisi ilikuwa katika utumwa kwa Babeli halisi na miaka elfu moja mia mbili na sitini kuanzia 538 hadi 1798 ambayo Israeli ya kiroho (Wakristo) ilikuwa katika utumwa kwa Babeli ya kiroho (Ukatoliki wa Kirumi).

Mnamo 1798, mwishoni mwa miaka elfu moja mia mbili na sitini, uliwasili ujumbe wa kwanza kati ya ujumbe wa malaika watatu uliotajwa katika Ufunuo sura ya kumi na nne. Wa pili uliwasili Aprili 19, 1844, na wa tatu Oktoba 22, 1844. Historia inayowakilishwa na swali, “hata lini,” ni kuanzia 9/11 hadi sheria ya Jumapili, na kipindi hicho kilifananishwa katika mwanzo wa Uadventista katika harakati ya Wamileriti kuanzia Agosti 11, 1840 hadi Oktoba 22, 1844. Kipindi hicho kinaonyeshwa kwa mfano na Yohana, mwandishi wa Ufunuo, katika sura ya kumi, wakati Yohana anapokula kitabu kidogo kilichokuwa kitamu kinywani mwake, lakini kikawa kichungu tumboni mwake.

Historia anayoonyesha Yohana inawakilishwa na kitabu kilicholiwa, kwa kuwa tendo la kula liliwakilisha wafuasi wa Miller kuja kuelewa ule ujumbe na uzoefu wao katika kuutangaza. Hivyo, Yohana anapoambiwa mara tu baada ya historia hiyo kuwekwa bayana kwamba lazima atoe unabii tena, unabii unaorejelewa ni historia ya 1840 hadi 1844. Yohana anaambiwa kwamba historia ya wafuasi wa Miller ya 1840 hadi 1844 inarudiwa katika historia ya mwisho wa Uadventista. Mara tu Yohana anapoambiwa kwamba lazima atoe unabii tena anaambiwa apime hekalu.

Kazi iliyokabidhiwa Uadventista baada ya Oktoba 22, 1844 iliwakilishwa na Yohana kama kupima au kujenga hekalu, sawasawa na ahadi iliyoelezwa katika Zekaria kwamba “kamba ya kupimia ingenyoshwa juu ya Yerusalemu” tena—maana Bwana “ataichagua tena Yerusalemu.” Historia iliyoonyeshwa mwanzoni mwa Uadventista kupitia harakati ya Filadelfia ya Uadventista wa Wamileraiti inajirudiwa mwishoni mwa Uadventista kupitia harakati ya Filadelfia ya wale mia na arobaini na nne elfu. Katika tukio la kukatishwa tamaa kuu la Oktoba 22, 1844, kipindi cha wakati, kilichoonyeshwa kama “siku za sauti ya malaika wa saba,” kilianza.

Ujumbe ulikuwa mtamu kwa wafuasi wa Miller wakati unabii wa muda wa Kiislamu wa ole wa pili ulipotimia sawasawa kama wafuasi wa Miller walivyotabiri kabla ya Agosti 11, 1840. Ujumbe ukawa mchungu tumboni katika kukata tamaa kuu ya Oktoba 22, 1844. Mara tu Yohana anapomaliza kuonyesha historia ya 1840 hadi 1844, anaambiwa kwamba lazima afanye jambo lile lile (kutabiri) tena. Kisha anaambiwa apime Yerusalemu, na anapofanya hivyo anaendana na unabii wa Zekaria wa Bwana kuchagua Yerusalemu. Kuanzia Oktoba 22, 1844 na kuendelea, historia ya kinabii inawakilishwa kama "siku za sauti ya malaika wa saba." "Siku" za ujumbe (sauti) wa malaika wa saba (ole wa tatu) zinawakilisha kipindi ambacho Uungu wa Kristo ungeunganishwa kwa kudumu na ubinadamu ambao walipaswa kuwa mia na arobaini na nne elfu. Kazi hiyo ilicheleweshwa na uasi wa 1863, na mnamo 9/11 sauti ya malaika wa saba (ole wa tatu) ilianza tena kusikika.

Katika historia takatifu, Bwana alichagua Yerusalemu ili kuweka Jina Lake huko, na "jina" Lake ni tabia Yake. Yerusalemu na Sayuni vinatajwa na Zekaria anaposema, "Nina wivu kwa ajili ya Yerusalemu na kwa ajili ya Sayuni kwa wivu mkubwa," na kisha, "Bwana atafariji tena Sayuni, na atachagua tena Yerusalemu." Sayuni hufarijiwa inapopokea Roho Mtakatifu ambaye ndiye "Mfariji." Faraja ya Roho Mtakatifu ilianza mnamo 9/11, sawasawa na Kristo alipowapulizia pumzi wanafunzi baada ya kushuka kutoka kumwona Baba baada ya ufufuo Wake. Udhihirisho wa Roho Mtakatifu uliongezeka sana siku ya Pentekoste. Msimu huo ulianza kwa sadaka ya malimbuko ikifufuliwa, na ukamalizika kwa sadaka ya malimbuko ya Pentekoste, ambapo ndipo ulimwengu wote uliposikia ujumbe.

Wale mia arobaini na nne elfu wanatiwa muhuri wakati "uovu wao umesamehewa." Hili hutokea muda mfupi kabla ya sheria ya Jumapili wanapoinuliwa kama sadaka ya malimbuko ya Pentekoste, huku wakipokea kumiminwa kwa Roho Mtakatifu pasipo kipimo, kama ilivyoonyeshwa na wanafunzi katika Pentekoste. Mnyunyizo wa mvua ulioanza tarehe 9/11 unakuwa kumiminwa kamili wakati wa sheria ya Jumapili. Katika historia, kuanzia sadaka ya malimbuko ya 9/11 hadi sadaka ya malimbuko katika sheria ya Jumapili, ndipo wale mia arobaini na nne elfu wanapotiwa muhuri na kuandaliwa kama sadaka ili kuinuliwa kama bendera, kuanzia sheria ya Jumapili hadi kufungwa kwa mlango wa rehema. Historia hiyo inawakilishwa na mistari mitatu ya kwanza ya Ufunuo kumi na nane inayotangaza kuanguka kwa Babeli, ambayo ni ishara ya kibiblia inayowakilisha 'maradufu'.

Katika Maandiko yote, kurudiwa mara mbili kwa misemo au maneno kunawakilisha utimilifu kamili wa anguko la Babeli katika siku za mwisho. Huo ni alama ya Alfa na Omega, ambaye daima huonyesha mwisho wa jambo kwa mwanzo wa jambo hilo. Maanguko mawili ya Babeli yanawakilishwa na Nimrodi na Belshaza. Nimrodi alikuwa mwanzo wa Babeli, ilipokuwa tu Babeli. Anguko la Nimrodi liliwakilisha anguko la Belshaza, na ujumbe wa malaika wa pili na malaika wa Ufunuo kumi na nane ni kwamba anguko la Nimrodi mwanzoni mwa Babeli liliwakilisha anguko la Belshaza mwishoni, kwa kuwa Alfa na Omega daima huonyesha mwisho wa jambo kwa mwanzo wa jambo hilo.

Mnara wa Nimrod uliangushwa kama ishara ya anguko lake, naye akawa mfano wa anguko la Minara Pacha mnamo 9/11. Anguko la Belshazzar lilidhihirishwa na maandishi ukutani, yakiashiria mwisho wa utawala wa miaka sabini wa Babeli kama ufalme wa kwanza wa unabii wa Biblia, na hivyo likiwa mfano wa anguko la Marekani mwishoni mwa “miaka sabini, kulingana na siku za mfalme mmoja” ya Isaya ishirini na tatu, inayowakilisha historia ya Marekani kuanzia 1798 hadi sheria ya Jumapili. Maandishi ya Belshazzar ukutani yanawakilisha wakati ambapo ukuta wa utenganisho kati ya kanisa na serikali unaanguka wakati wa sheria ya Jumapili, ambao ndio hasa wakati ambapo ufalme wa sita wa unabii wa Biblia unakoma, kama vile Belshazzar aliuawa usiku huo huo. Maandishi ukutani ni sheria iliyoandikwa inayopindua ukuta wa utenganisho kati ya kanisa na serikali katika Katiba.

‘Historia’ inayoakisiwa kuanzia 9/11 hadi sheria ya Jumapili, na kisha hadi kufungwa kwa mlango wa rehema kwa wanadamu na mapigo saba ya mwisho, ndicho kipindi cha kihistoria ambacho kinaashiriwa katika Neno la Mungu kwa kurudiwa maradufu kwa misemo au maneno. Katika kipindi hicho Roho Mtakatifu humiminwa, kuanzia kwa kunyunyiziwa tangu 9/11 hadi sheria ya Jumapili, na kisha kumiminwa kikamilifu. Roho Mtakatifu ameonyeshwa na Kristo kama "Mfariji" ambaye, atakapokuja, atawaonyesha watu wa Mungu mambo yote.

Roho Mtakatifu huwasilishwa kwa wale mia na arobaini na nne elfu kupitia “mafuta ya dhahabu”, ambayo pia ni “mvua”, na pia ni “Mfariji”. Anapowakilishwa kama “Mfariji”, Roho Mtakatifu anaonyesha udhihirisho maalum wa Roho Mtakatifu.

Watu wa Mungu daima wamekuwa na Roho Mtakatifu kila wanapotimiza masharti ya Injili, lakini katika nyakati za uvuvio wa kweli na mtakatifu, “kama katika miaka ya zamani,” ambapo kuna udhihirisho maalum wa Roho Mtakatifu kwa mwili mzima, Roho Mtakatifu huwasilishwa kama Mfariji. Jambo muhimu zaidi, mwili huo kwa pamoja unakumbushwa na Mfariji anapo “leta mambo yote katika kumbukumbu yao.” Hii inathibitisha kwamba watu wanaoshiriki katika udhihirisho huo wana uzoefu wa kweli, kwa kuwa Roho Mtakatifu anashiriki katika shughuli za akili zao, kwa maana anaathiri mchakato wa kufikiri anapoleta “mambo yote katika kumbukumbu yenu.”

Kumbukumbu za kibinadamu, pamoja na vipengele vingine kama utambuzi, uelewa, mantiki na dhamiri, huunda asili ya juu ya mwanadamu, ambayo mtume Paulo huiita “nia.” Asili ya juu ni ama nia ya mwili au ni nia ya Kristo.

Asili ya chini, au mwili, imeundwa na mifumo ya neva, ya kihisia, na ya homoni inayohusiana na hisia, ambazo ndizo "njia za nafsi." Asili ya juu imekusudiwa kuitawala ile ya chini na hivyo inawakilishwa kama ngome, na ngome hiyo hushambuliwa daima na hisia (asili ya chini), na mashambulizi hufanywa dhidi ya ngome kupitia njia zinazoelekea ngomeni. Ndani ya ngome ya asili ya juu kuna kituo cha amri, yaani kile ambacho Dada White anakiita ngome ya ndani. Ngome ya ndani hiyo ndiyo Patakatifu pa Patakatifu katika patakatifu, ambalo limegawanywa katika sehemu mbili kuu. Ua wa nje ni mwili, yaani asili ya chini, na kuingia katika ua huo au pia kuhamisha damu kuingia katika Patakatifu kulihitaji kupita kwenye pazia. Ua wa nje umewekewa mapazia pande zake mbili.

Hekalu limegawanywa katika sehemu mbili; ua wa nje na patakatifu. Patakatifu, kwa upande wake, limegawanywa katika sehemu mbili kama ilivyo asili ya juu. Asili ya juu inagawanyika katika maeneo mawili. Moja ya maeneo hayo huwakilishwa kama Mahali Patakatifu, na jingine kama Patakatifu pa Patakatifu. Mahali Patakatifu huwakilisha shughuli za kiakili zinazohitajika ili wanadamu waweze kufanya kazi, lakini Patakatifu pa Patakatifu ndilo eneo ambapo Mungu na mwanadamu hukutana. Patakatifu pa Patakatifu ni chumba cha enzi cha Mungu, na walioongoka wameketishwa katika ulimwengu wa mbinguni pamoja na Kristo.

Mstari huo umetolewa kutoka katika kifungu ambacho, mistari kadhaa kabla, lakini kabisa katika mwendelezo uleule wa mawazo, Yesu ameketi katika mahali pa mbinguni, kama vile watu wake pia walivyo.

Kristo na watu wake wameketi pamoja katika Patakatifu pa Patakatifu. Kristo alifufuliwa kisha akaketi katika mahali pa mbinguni, na watu wake wameinuliwa na wameketishwa katika ukumbi wa kiti cha enzi cha Patakatifu pa Patakatifu. Paulo anabainisha kwamba wale walioinuliwa katika mstari wa sita wamefufuliwa kutoka katika dhambi katika mstari uliotangulia.

Utimilifu kamili wa kifungu kutoka Waefeso ni wale mashahidi wawili wa Ufunuo kumi na moja, kumi na moja, ambao wanafufuliwa kisha kuchukuliwa juu mbinguni kama ishara—lakini pia ili kuketi katika mahali pa mbinguni. Katika Patakatifu pa Patakatifu, wale mashahidi wawili wanaiwakilisha ubinadamu mbele ya Mungu mwenyewe, na uthibitisho wa kustahili kwao kuketi huko ni beji ambayo kila mmoja wao anayo. Beji hiyo ni muhuri wa Mungu, na muhuri wa Mungu unaonyesha kwamba mwanadamu ameungana na uungu, na muhuri huo unaonyeshwa na ukweli kwamba Mfariji, yaani Roho Mtakatifu, anakaa ndani ya Patakatifu pa Patakatifu katika asili yao ya juu. Patakatifu pa Patakatifu ndicho chumba cha enzi cha Mungu ambamo uungu na ubinadamu vinaunganishwa, na kinawakilisha hekalu la kibinadamu ambalo asili yake ya juu inajumuisha Patakatifu pa Patakatifu ambamo uungu na ubinadamu vimeketi pamoja.

Kumiminwa kwa "Mfariji" ndiyo kutiwa muhuri kwa elfu mia arobaini na nne na kunaashiria mabadiliko katika historia ya wokovu, kwa maana wakati huo kanisa hubadilika kutoka kanisa la mapambano kuwa kanisa la ushindi. Wakati huo huo, hubadilika kutoka harakati ya Laodikia ya elfu mia arobaini na nne kwenda harakati ya Filadelfia ya elfu mia arobaini na nne. Wakati huo huo, hubadilika kutoka katika uzoefu wa kanisa la saba kwenda katika uzoefu wa kanisa la sita, na kanisa la sita lilikuwa Wamileraiti. Sifa ya kinabii ya kanisa la sita la Filadelfia, kama ilivyotimizwa na harakati ya Wamileraiti, ni kwamba halikuwa kamwe kanisa. Lilikuwa tu harakati hadi mwaka 1856, wakati White wote wawili walipotambua harakati hiyo kuwa ya Laodikia. Miaka saba baadaye kanisa la kisheria liliundwa.

Mabadiliko ya wokovu wakati wa sheria ya Jumapili yaliwakilishwa kwa mfano na mabadiliko ya wokovu katika Pentekoste, ambayo yaliashiria kuwekwa wakfu kwa Kristo kuwa Kuhani Mkuu.

Wakati mvua ya mwisho itakapomwagwa bila kipimo juu ya elfu mia moja arobaini na nne wakati wa sheria ya Jumapili, hiyo itakuwa 'ujumbe wa mbinguni' kwamba kanisa linalopigana limekoma na kanisa linaloshinda limewasili. Kutawazwa kwa Kristo katika Pentekoste katika patakatifu pa mbinguni, ni kielelezo cha upako wa elfu mia moja arobaini na nne wakati wa sheria ya Jumapili.

Kumiminwa kwa "Pentekoste" kulikotambulisha kwamba Kristo alikuwa aliyetiwa mafuta kuliwakilisha kutiwa kwake mafuta katika sherehe ya kutawazwa mbinguni, lakini pia alikuwa ametiwa mafuta katika ubatizo wake. Ubatizo wake (9/11) hadi Pentekoste (sheria ya Jumapili) pia unawakilishwa tena miaka mitatu na nusu baada ya ubatizo wake kupitia kifo chake halisi, maziko na ufufuo (sikukuu ya malimbuko). Kwa hiyo 9/11 inawakilishwa katika ubatizo wake na pia katika ufufuo wake. Ufufuo wake wa kiishara na ufufuo wake wa kihalisi huashiria mwanzo wa mistari miwili ya kinabii, ambayo kila mmoja hufikia kikomo katika Pentekoste. Historia zote mbili huanza na ufufuo wa sadaka ya malimbuko.

Kristo ndiye sadaka ya malimbuko katika ufufuo wake, ikiashiria mwanzo wa "msimu wa Pentekoste" unaoishia kwa sadaka ya malimbuko ya Pentekoste. Ufufuo wa Kristo ni shayiri, na ngano ni wale ambao "baadaye" "ni wa Kristo atakapokuja." Wale ambao ni "baadaye" wa ufufuo wa Kristo ni "wale walio wa Kristo atakapokuja," hivyo kuwakilisha mavuno ya mwisho ya nafsi waaminifu mwisho wa dunia, kama inavyowakilishwa na zile nafsi elfu tatu zilizokusanywa wakati wa Pentekoste.

Aya hiyo pia inazungumzia ufufuo katika muktadha wa kifo. Kifo kilianza na Adamu na kinawapata wanadamu wote, lakini hufanya hivyo "kwa" "mpangilio." Katika kitabu cha Matendo, Petro anaandika kwamba wakati kitabu cha Yoeli kilipokuwa kinatimia wakati huo, watu walipaswa kuzipeleka dhambi zao mapema kwa ajili ya hukumu ili zifutwe, wakati majira ya kuburudishwa yalipokuja kutoka kwa uwepo wa Mfariji. Kristo hakuwa akiangalia vitabu vya hukumu ili kufuta dhambi wakati huo, kwa kuwa hukumu ilikuwa bado zaidi ya miaka elfu moja na mia nane mbele.

Marejeo ya “kila mtu kwa utaratibu wake” huanza na Adamu, na hivyo hutambua hukumu ya wafu kuanzia Adamu na kuendelea hadi nyakati za kuburudishwa zitakapowasili. Mvua ya mwisho inapowasili, hukumu hupita kutoka kwa wafu kwenda kwa walio hai. Katika kipindi cha wakati kinachowakilishwa na mstari huo (kuanzia ufufuo wa Kristo hadi Pentekoste), kuanzia malimbuko ya shayiri hadi malimbuko ya ngano, mvua inanyesha wakati wa hukumu ya walio hai, na kadiri mvua inavyoendelea kunyesha, ujumbe unaowakilishwa na mvua huo unaitenganisha ngano na magugu. Wakati wa sheria ya Jumapili, ambayo ni Pentekoste, ngano haiko tena imechanganyika na magugu, na sadaka ya malimbuko ya ngano ya mikate miwili ya kutikiswa hutikiswa. Mchakato wa utakaso kuanzia 9/11 hadi sheria ya Jumapili pia umeakisiwa katika Malaki sura ya tatu, wakati Mjumbe wa Agano anawatakasa na pia anawachuja Walawi, naye hufanya hivyo kwa “moto.” “Moto” ni ishara ya ujumbe, kama ilivyowakilishwa na ndimi za moto katika Pentekoste. Katika historia inayozingatiwa, utengano wa makundi mawili unazalisha wale mia arobaini na nne elfu, ambao ni mikate miwili ya kutikiswa inayowakilishwa na malimbuko ya Pentekoste. Mikate hiyo ilipaswa kuokwa kabisa, kwa kuwa hiyo ndiyo sadaka pekee iliyojumuisha ishara ya dhambi.

Ile mikate miwili ya kutikiswa ilikuwa imetiwa chachu, na chachu ni ishara ya dhambi. Chachu hiyo iliharibiwa katika moto wa tanuri, kama inavyowakilishwa na moto wa kusafisha wa Mjumbe wa Agano. Isaya katika sura ya ishirini na saba anabainisha mjadala unaoanza 9/11, anaouita “siku ya upepo wa mashariki.” Fungu hilo linafundisha kwamba ni kupitia huo mjadala ndipo dhambi za Israeli hupatanishwa. “Mjadala” huo ni kati ya ujumbe wa kweli wa mvua ya masika na ujumbe mwingine wote wa uongo wa mvua ya masika uliopo. Ujumbe ni “moto,” na “moto” ndicho anachokitumia Mjumbe wa Agano kutakasa na kusafisha. Mjadala kuhusu ujumbe wa mvua ya masika huondoa chachu kutoka katika sadaka ya malimbuko ya ngano ya Pentekoste inayoinuliwa wakati wa sheria ya Jumapili. Wale elfu mia moja na arobaini na nne ndio sadaka ya malimbuko ya ngano ya Pentekoste, wanaoshinda kwa kuhesabiwa haki kwa damu yake na kwa kutakaswa kwa ushuhuda wao, kwa kuwa ingawa ni Neno ndilo linalotakasa, hufanya hivyo tu wakati Neno linapowasilishwa kama ujumbe. Uwasilishaji wa ujumbe huo huwawezesha elfu mia moja na arobaini na nne kuishi, na uwasilishaji wa ujumbe wa uongo wa mvua ya masika huleta mauti.

Wale mia arobaini na nne elfu humfuata Kristo katika kushinda kama vile Yeye alivyoshinda, maana kinabii humfuata Kristo.

Hapa katika aya ya nne ya Ufunuo kumi na nne, mia na arobaini na nne elfu wametambuliwa kama "malimbuko." Wametambuliwa pia kama "wanawali," na kwa uvuvio tumejulishwa kwamba mfano wa wanawali kumi wa Mathayo ishirini na tano unaonyesha uzoefu wa watu wa Waadventista. Sio tu kwamba ni "wanawali" hawajanajisiwa na "mwanamke," kwa kuwa mchakato wa kujaribiwa na kutengwa uliotoa mia na arobaini na nne elfu uliweka tofauti kati ya mia na arobaini na nne elfu na "dini zote" za uongo. "Hawa" humfuata Mwana-Kondoo kokote aendako, na kama sadaka za malimbuko ni lazima wafuate Kristo katika kifo Chake, kuzikwa Kwake, na kufufuka Kwake.

Katika Ufunuo sura ya kumi na moja, aya ya kumi na moja, mashahidi wale wawili watakaoinuliwa kama bendera wanauawa kwanza, kisha baada ya siku tatu na nusu wanafufuliwa kama sadaka ya malimbuko, kama ilivyokuwa kwa Kristo. Sadaka ya malimbuko, ambayo ilikuwa na ambayo ni Kristo, ilijumuisha kumwagwa kwa damu ya agano ili kuwakomboa wale waliokuwa wamefilisika kwa uzoefu wa Laodikia. Katika aya moja, (aya ya nne) muhtasari huu mfupi wa mistari mbalimbali ya nuru ya kinabii inayohusishwa na mia arobaini na nne elfu umewekwa wazi. Nayo imewekwa wazi katika Ufunuo 144 kwa mkono wa Palmoni, mhesabiaji wa ajabu. Kurudiwa mara mbili katika Maandiko kunawakilisha historia ya mvua ya mwisho, na mvua ya mwisho ndiko mahali na wakati ambapo Mfariji anamiminwa juu ya watu wa Mungu.

Sayuni H6726 ni sawa na H6725 ambayo maana yake ni "hali ya kuonekana waziwazi; nguzo ya ukumbusho au ya kuongoza: - ishara, kichwa, alama ya njia." Sayuni ni ishara ya bendera ya wale mia na arobaini na nne elfu, na katika kifungu hicho tayari wamepokea mvua ya mwisho kwa kuwa tayari wametangaza na kuwasilisha habari njema za amani. Vivyo hivyo, jambo mahsusi kwa ukweli huo ni kwamba wanaona "macho kwa macho" ambalo linawakilisha wanafunzi wakati wa Pentekoste, kwa maana siku kumi kabla ya Pentekoste zinawakilisha kipindi cha muungano. Bwana "ame," (ikiwakilisha wakati uliopita) tayari ametimiza mambo matatu kwa wale waletao habari njema. Ame "wafariji watu wake," "ameikomboa Yerusalemu" na "ameufunua mkono wake mtakatifu machoni pa mataifa yote."

Yeye "aliwafariji" watu wake katika 9/11, akiashiria mwanzo wa mchakato wa kujaribiwa wa sura ya tatu ya Malaki unaokamilika katika sheria ya Jumapili, wakati anapoinua ishara ya matoleo ya malimbuko, kama inavyowakilishwa na Yeye "akifunua mkono wake mtakatifu machoni pa mataifa yote." Anawafariji, anawakomboa na anawainua wale mia moja na arobaini na nne elfu. Katika 9/11 anafariji na kuanza mchakato wa utakaso ambapo anawakomboa watu wake, kisha anawainua kuwa ishara, au kama Malaki asemavyo "sadaka ya Yuda na Yerusalemu itapendeza" "kama katika siku za kale."

Tutahitimisha tafakuri zetu kuhusu "kwa muda gani" katika makala ijayo.