Kwa muda mrefu, kwa kweli, tangu mara tu baada ya 9/11, tumeendelea kufundisha kwa uthabiti kwamba hukumu ya walio hai ilianza mnamo 9/11. Tulielewa ukweli huu kutokana na ushuhuda mwingi wa kibiblia, uliounga mkono jambo hilo kutoka mielekeo tofauti kabisa. Tangu Julai 2023, tumeelewa maelezo mengi zaidi ya hukumu ya walio hai, iliyoanza mnamo 9/11, ikilinganishwa na maelezo yaliyogunduliwa muda mfupi baada ya 9/11. Kwa nini hukumu ya walio hai ilianza mnamo 9/11? Je, hukumu ya kibiblia ya walio hai ni nini?

Katika sura ya kwanza ya kitabu cha Ufunuo, sifa kuu inayotambuliwa ya Kristo ni kwamba Yeye ni Alfa na Omega, Mwanzo na Mwisho, wa Kwanza na wa Mwisho. Anatoa mfano wa sifa hiyo hiyo ya tabia Yake alipomwamuru Yohana aandike mambo yaliyokuwako, na kwa kufanya hivyo Yohana angekuwa pia akiandika mambo yatakayokuja. Yesu daima huonyesha mwisho tangu mwanzo. Ndivyo Alivyo.

Biblia inamtambua Yesu kuwa Neno. Kitabu cha kwanza katika Biblia, Mwanzo, kinamaanisha ‘mwanzo’. Kitabu cha mwisho cha Biblia ni Ufunuo, na kweli zilizowasilishwa kwa mara ya kwanza katika kitabu cha Mwanzo zinashughulikiwa katika kitabu cha Ufunuo. Mwanzo ni Alfa na Ufunuo ni Omega, na kwa pamoja ni Neno, na Neno ni Yesu, aliye Alfa na Omega. Sahihi ya Mungu, yaani Jina Lake, imeandikwa ndani ya kila kifungu cha unabii wa kibiblia. Sahihi hiyo inathibitisha kwamba nuru iliyo katika kifungu hicho ni kweli.

Ikiwa tafsiri ya kifungu cha unabii haibeba saini ya Mungu—ambayo ni jina Lake, yaani tabia Yake—basi tafsiri hiyo si sahihi. Kuna vipimo vingine ambavyo vinapaswa kutumika wakati wa kutafsiri Neno la kinabii la Mungu, lakini haidhuru mtu atumie kipimo gani, kipimo hicho kinapaswa kufafanuliwa ndani ya Neno la Mungu. Ikiwa hakuna vipimo vilivyotungwa na wanadamu, kutakuwa na tafsiri chache zilizotungwa na wanadamu. Basi, kwa nini? Na nini? Je, ni hukumu ya kibiblia ya walio hai iliyoanza mnamo 9/11?

Wakati Kristo anapojitambulisha katika kitabu cha Ufunuo, anajitambulisha kuwa mwanzo na mwisho, na anamtumia nabii Yohana kuonyesha kile ambacho sifa hiyo ya tabia Yake inawakilisha. Anabainisha kuwa ujumbe wa kitabu chote ni ufunuo wa Yeye mwenyewe. Anamwamuru Yohana aandike yale yaliyokuwapo wakati huo katika ulimwengu wa Yohana, na kwa kufanya hivyo Yohana angekuwa akiandika yale yatakayokuwapo mwishoni mwa dunia. Yohana alikuwa mmoja wa viongozi kumi na wawili mwanzoni mwa kanisa la Kikristo, na hivyo Yohana anaonyesha mwisho wa kanisa la Kikristo, unaowakilishwa na mia moja arobaini na nne elfu na umati mkubwa katika Ufunuo sura ya saba.

Mantiki ya Kibiblia ni hii: Yesu ni Neno, ambalo kwa hilo vitu vyote viliumbwa, Neno ambalo limekuwapo daima pamoja na Baba yake, naye pia ni Biblia, kwa kuwa Yeye ni Neno la Mungu. Sifa ya kwanza ya tabia ya Kristo inayowasilishwa katika ujumbe wa mwisho wa Neno la Mungu ni kwamba anaonyesha mwisho wa jambo kwa kutumia mwanzo wa jambo hilo hilo. Ikiwa ukweli huu kuhusu tabia ya Mungu hautatumika katika masomo ya Biblia ya mtu, hawawezi kwa kweli kujua hukumu ya walio hai ni nini, na kwa nini ilianza mnamo 9/11, na muhimu zaidi, kwa nini iko karibu kuisha.

Kama mfano wa kanuni ya Alfa na Omega, Israeli ya kale ni mfano wa Israeli ya kisasa; huu ni ukweli wa kinabii ambao pia unaweza kuelezwa kuwa Israeli halisi ni mfano wa Israeli ya kiroho. Haijalishi inavyoelezwa, Israeli ya kale iliyo halisi na Israeli ya kisasa ya kiroho zote zina mwanzo wa historia na mwisho wa historia. Tatu kati ya historia hizo nne zimeshapita, na sasa tuko katika historia ya nne na ya mwisho.

Historia tatu zilizopita zinawakilisha mashahidi watatu wa kizazi cha mwisho katika historia ya dunia. Historia hizo tatu zilizopita zinabainisha kizazi kinachoonyeshwa kama elfu mia moja arobaini na nne katika kitabu cha Ufunuo. Kuna mistari mingine ya kinabii ya historia inayohusu pia elfu mia moja arobaini na nne, lakini nambari ya elfu mia moja arobaini na nne inabeba uashiria wa kinabii kwamba elfu mia moja arobaini na nne ni wale wanaowakilishwa kinabii kwa kuzidisha makabila kumi na mawili ya Israeli wa kale halisi kwa wanafunzi kumi na wawili wa Israeli wa kisasa wa kiroho.

Kama mfano mwingine wa Alfa na Omega, malaika watatu wa Ufunuo sura ya kumi na nne wanawakilisha mwanzo na mwisho wa historia. Harakati ya Wamilleriti inawakilisha historia ya awali ya malaika watatu, na harakati ya wale elfu mia moja arobaini na nne inawakilisha historia mwishoni mwa ujumbe wa malaika wa tatu. Harakati ya alfa ilitangaza kufunguliwa kwa hukumu ya uchunguzi tarehe 22 Oktoba 1844. Harakati ya omega ilitangaza kufunguliwa kwa hukumu ya walio hai, ikibainisha mwanzo wake kuwa 9/11.

Mfano wa tatu wa Alfa na Omega, unaoweza kuungwa mkono kwa urahisi na uvuvio, ni kwamba mwanzoni—yaani katika vuguvugu la alfa la Wamileraiti—mfano wa wanawali kumi ulitimia kikamilifu, kwa kila nukta na herufi. Dada White anabainisha historia ya Wamileraiti katika kitabu “The Great Controversy” katika muktadha wa kutimia kwa mfano huo wakati huo. Anafundisha kwamba vuguvugu la omega la 144,000 pia litatimiza mfano wa wanawali kumi kwa kila nukta na herufi. Shuhuda tatu fupi za Kristo zinazounganisha mwisho na mwanzo.

Mwanzoni mwa Israeli ya kale, Bwana aliingia agano na Waebrania kama ilivyowakilishwa na damu juu ya miimo ya milango, ambayo bila shaka ni mara ya kwanza kabisa kilio cha usiku wa manane kutajwa katika Neno la Mungu. Ubatizo ni ishara ya uhusiano wa agano na Kristo, na Paulo anatufundisha kwamba Waebrania waliotoka Misri wote walibatizwa 'katika "wingu" na katika "Bahari ya Shamu".' Baada ya kuivuka bahari walipewa mana, ambayo, pamoja na mambo mengine, ni ishara ya Sabato ya siku ya saba katika muktadha wa kuwa jaribio.

“Mana” inawakilisha jaribio lao la kwanza, na walipofeli jaribio lao la kumi na la mwisho walipoukataa ujumbe wa Yoshua na Kalebu, Bwana akawakataa kama watu wake wa agano na akaingia agano na Yoshua na Kalebu. Walipoingia hatimaye katika Nchi ya Ahadi, desturi ya tohara haikufanywa kwa wale wanaume waliokuwa wamezaliwa katika kipindi cha miaka arobaini, kwa kuwa desturi hiyo ilisitishwa wakati wa uasi wa Kadeshi, na ikaanzishwa tena Kadeshi kabla tu ya kuingia. Hii ni sahihi ya Alfa na Omega.

Miaka arobaini ya kutangatanga jangwani ilianza kwa uasi dhidi ya ujumbe wa Yoshua na Kalebu, na ikaishia kwa uasi wa Musa alipopiga Mwamba, na hivyo kupotosha tabia na kazi ya Mungu. Mwanzo wa Israeli ya kale unaonyesha mwisho wa Israeli ya kale.

Mwishoni mwa Israeli ya kale, Yesu akiwa "Mjumbe wa Agano" katika Malaki sura ya tatu, alikuja kuthibitisha "agano" na wengi kwa juma moja, kwa kutimiza Danieli sura ya tisa. Akiwa Mjumbe wa Agano, Kristo aliingia katika agano na kanisa la Kikristo katika historia hiyo hiyo ambapo aliwapita kando watu wa agano wa zamani. Hapo mwanzo wa Israeli ya kale kama watu wa agano wa Mungu, Bwana aliwapita kando watu wa agano wa awali na akaingia katika agano na watu wapya wateule. Alifanya jambo hilo hilo mwishoni mwa Israeli ya kale.

Ishara ya agano ni ndoa, na tangu kuzaliwa kwa Kristo hadi uharibifu wa Yerusalemu mwaka 70 BK, unabii unaonyesha talaka ya hatua kwa hatua kati ya Mungu na Israeli ya kale ya kimwili. Basi, talaka hiyo ilianza kutumika lini hasa, wakati wa kuzaliwa Kwake, kifo Chake, wakati Stefano alipigwa mawe, au wakati wa uharibifu wa Yerusalemu?

Wakati huo huo waabudu kutoka kila taifa walielekea hekaluni lililokuwa limewekwa wakfu kwa ibada ya Mungu. Likimetameta kwa dhahabu na vito vya thamani, lilikuwa taswira ya uzuri na adhama. Lakini Yehova hakuweza tena kupatikana katika jumba hilo la kupendeza. Israeli kama taifa lilikuwa limejitenga na Mungu. Kristo, karibu na mwisho wa huduma Yake duniani, alipotazama kwa mara ya mwisho sehemu ya ndani ya hekalu, alisema, ‘Tazameni, nyumba yenu imeachwa kwenu ukiwa.’ Mathayo 23:38. Hadi wakati huo alikuwa amekiita hekalu nyumba ya Baba Yake; lakini Mwana wa Mungu alipotoka ndani ya kuta hizo, uwepo wa Mungu uliondolewa milele kutoka hekaluni lililojengwa kwa utukufu Wake. Matendo ya Mitume, 145.

Siku moja baada ya Maingilio ya Ushindi, Kristo alitangaza kwamba nyumba ya Myahudi ilikuwa ukiwa, na talaka ilikamilishwa. Hivyo, talaka ilikamilishwa jua lilipozama siku ya Maingilio ya Ushindi.

Yerusalemu imekuwa kama mtoto wa uangalizi Wake, na kama vile baba mwororo aombolezavyo juu ya mwana mkaidi, ndivyo Yesu alivyolilia mji ule mpendwa. Nikuachaje? Ninawezaje kukuona umetolewa kwa maangamizi? Je, nikuache uende ukajaze kikombe cha uovu wako? Roho moja ina thamani kuu kiasi kwamba, ikilinganishwa nayo, dunia zote hufifia na kukosa maana; lakini hapa taifa zima lilikuwa karibu kupotea. Wakati jua lililokuwa likielekea upesi magharibi lingepotea machoni angani, siku ya neema ya Yerusalemu ingekuwa imekwisha. Wakati maandamano yalipokuwa yamesimama kwenye kilele cha Mlima wa Mizeituni, bado haikuwa kuchelewa mno kwa Yerusalemu kutubu. Malaika wa rehema wakati huo alikuwa akikunja mabawa yake ili kushuka kutoka kwenye kiti cha enzi cha dhahabu na kutoa nafasi kwa haki na hukumu inayokuja kwa haraka. Lakini moyo mkuu wa upendo wa Kristo uliendelea kuisihi Yerusalemu, iliyodharau rehema Zake, ikayapuuza maonyo Yake, na iliyokuwa karibu kuchovya mikono yake katika damu Yake. Kama Yerusalemu angalitubu tu, bado haikuwa kuchelewa. Wakati miale ya mwisho ya jua linalozama ilikuwa ikikawia juu ya hekalu, minara na vilele, je, hakuna malaika mwema angeweza kumwongoza apate upendo wa Mwokozi, na kuizuia hatima yake mbaya? Mji mzuri lakini usio mtakatifu, uliowapiga mawe manabii, uliomkataa Mwana wa Mungu, uliokuwa ukijifungia kwa kutotubu kwake katika minyororo ya utumwa; siku yake ya rehema ilikuwa karibu kuisha!

Mara nyingine tena Roho wa Mungu ananena na Yerusalemu. Kabla siku haijaisha, ushuhuda mwingine unatolewa kwa ajili ya Kristo. Sauti ya ushuhuda inainuliwa, ikiitikia mwito kutoka zamani za kinabii. Ikiwa Yerusalemu atasikia mwito huo, ikiwa atampokea Mwokozi anayeingia katika malango yake, huenda bado akaokolewa.

Taarifa zimewafikia watawala huko Yerusalemu kwamba Yesu anakaribia mji akiwa na umati mkubwa wa watu. Lakini hawamkaribishi Mwana wa Mungu. Kwa hofu wanatoka kwenda kumlaki, wakitumaini kusambaratisha umati. Maandamano yanapokaribia kushuka Mlima wa Mizeituni, yanazuiliwa na watawala. Wanauliza chanzo cha shangwe kubwa zenye makelele. Wanapouliza, 'Huyu ni nani?' wanafunzi, wakiwa wamejazwa na roho ya uvuvio, wanajibu swali hili. Kwa maneno yenye ufasaha wanarudia unabii kuhusu Kristo:

Adamu atakuambia, ni uzao wa mwanamke utakaoponda kichwa cha nyoka.

Muulizeni Ibrahimu, atawaambia, Ni ‘Melkizedeki, Mfalme wa Salemu,’ Mfalme wa Amani. Mwanzo 14:18.

Yakobo atakuambia kwamba yeye ndiye Shilo wa kabila la Yuda.

Isaya atakuambia, 'Immanuel,' 'Ajabu, Mshauri, Mungu Mwenye Nguvu, Baba wa Milele, Mkuu wa Amani.' Isaya 7:14; 9:6.

Yeremia atakuambia, Chipukizi la Daudi, 'Bwana haki yetu.' Yeremia 23:6.

Daniel atakuambia, yeye ndiye Masihi.

Hosea atakuambia, Yeye ni 'Bwana, Mungu wa majeshi; Bwana ni ukumbusho wake.' Hosea 12:5.

Yohana Mbatizaji atakuambia, Yeye ni ‘Mwanakondoo wa Mungu aondoaye dhambi ya ulimwengu.’ Yohana 1:29.

Yehova mkuu ametangaza kutoka katika kiti Chake cha enzi, 'Huyu ni Mwana Wangu mpendwa.' Mathayo 3:17.

Sisi, wanafunzi wake, tunatangaza: Huyu ndiye Yesu, Masihi, Mkuu wa uzima, Mkombozi wa ulimwengu.

"Na mkuu wa nguvu za giza anamtambua, akisema, 'Ninakujua wewe ni nani, Uliye Mtakatifu wa Mungu.' Marko 1:24." The Desire of Ages, 577-579.

Historia ya Kuingia kwa Ushindi kwa Kristo iliwakilisha kwa mfano historia ya Kilio cha Usiku wa Manane katika kipindi cha Wamileraiti. Dondoo kutoka kwa Dada White inaonyesha kwamba wakati kuingia huko kulipoanza, watu waliingia chini ya uvuvio wa Roho Mtakatifu, kisha Kristo akasimama na akalia juu ya Yerusalemu. Baada ya hapo akaendelea na kuingia huko, kisha akakabiliwa na uongozi wa Kiyahudi. Ningependa kutenga sifa fulani za simulizi hii ili kutambua alama za njia zinazojirudia katika historia ya Wamileraiti. Lakini kwanza nataka kutoa hoja kuhusu mwanzo na mwisho. Tulichonukuu hivi punde kutoka kwa Dada White kinawakilisha mwisho wa sura, na ufunguzi wa sura inayofuata unasema yafuatayo.

Kuingia kwa shangwe kwa Kristo Yerusalemu kulikuwa kivuli kififu cha kuja Kwake juu ya mawingu ya mbinguni kwa nguvu na utukufu, katikati ya shangwe za malaika na furaha ya watakatifu. Ndipo maneno ya Kristo kwa makuhani na Mafarisayo yatatimizwa: 'Hamtaniona tangu sasa, hata mtakaposema, Amebarikiwa yeye ajaye kwa jina la Bwana.' Mathayo 23:39. Katika maono ya kinabii, Zekaria alionyeshwa siku ile ya ushindi wa mwisho; naye akaona pia hukumu ya wale ambao katika ujio wa kwanza walimkataa Kristo: 'Watanitazama mimi waliyemchoma, nao watamwombolezea, kama mtu amwombolezeaye mwanawe wa pekee, nao watakuwa na uchungu kwa ajili yake, kama mwenye uchungu kwa ajili ya mzaliwa wake wa kwanza.' Zekaria 12:10. Tukio hili Kristo aliliona mapema alipoona mji, akalia juu yake. Katika maangamizi ya muda ya Yerusalemu aliona maangamizi ya mwisho ya watu wale waliokuwa na hatia ya damu ya Mwana wa Mungu.

Wanafunzi waliona chuki ya Wayahudi kwa Kristo, lakini bado hawakuona ingepelekea nini. Bado hawakuelewa hali halisi ya Israeli, wala hawakutambua adhabu iliyokuwa itakuja kuanguka juu ya Yerusalemu. Hili Kristo aliwafunulia kwa somo la kielelezo lenye maana.

Rai ya mwisho kwa Yerusalemu ilikuwa bure. Makuhani na wakuu walikuwa wamesikia sauti ya kinabii ya zamani ikirudiwa na makutano, wakijibu swali, 'Huyu ni nani?' lakini hawakuikubali kama sauti ya uvuvio. Kwa hasira na mshangao walijaribu kuwanyamazisha watu. Kulikuwa na maafisa Warumi katika makutano, na kwao maadui wake walimshtaki Yesu kuwa kiongozi wa uasi. Walidai kwamba alikuwa karibu kutwaa hekalu, na kutawala kama mfalme huko Yerusalemu. The Desire of Ages, 580.

Jambo ambalo sikutaka kulikosa ni kwamba Kuingia kwa Ushindi kwa Kristo kule Yerusalemu kunaashiria si tu Mwito wa Usiku wa Manane wa historia ya Wamillerite, bali pia mwisho wa dunia. Kunahusishwa na kurudi kwa Kristo mwanzoni mwa kipindi cha miaka elfu kilichotajwa katika Ufunuo sura ya ishirini, na pia kurejea kwake pamoja na Yerusalemu Mpya mwishoni mwa kipindi hicho cha miaka elfu. Pia kunahusishwa na kifo cha waovu katika kurudi kwake kwa pili, na hukumu yao ya mwisho mwishoni mwa kipindi cha miaka elfu. Mwanzo wa aya ya mwisho unasema, "Mwito wa mwisho kwa Yerusalemu ulikuwa bure. Makuhani na watawala walikuwa wamesikia sauti ya kinabii ya zamani ikirejelewa na umati, kama jibu kwa swali, 'Huyu ni nani?' lakini hawakuikubali kama sauti ya Uvuvio."

Mwito wa mwisho uliambulia patupu, na mwito huo uliwasilishwa kama "sauti ya kinabii ya zamani." Makutano katika siku za Kristo walikataa mwito wa mwisho uliotolewa kwao, kwa maana walikataa shauri la Yeremia la kurudi katika njia za kale. Walikatilia mbali pia mbinu ya mstari juu ya mstari, kwa kuwa wanafunzi walikuwa wamejibu swali la "Huyu ni nani," kwa kuwaleta pamoja mashahidi kadhaa, mstari juu ya mstari, hapa kidogo na pale kidogo.

Kristo anapoanza kuingia Yerusalemu, anasimama njiani. Huanza kwa utimilifu wa unabii wakati wanafunzi wanamletea Kristo punda wa kumpanda. Hakuwahi kupanda kipando chochote, na yule mnyama hakuwa amewahi kupandwa. Mantiki inaonyesha kuwa huu ni muujiza, maana ni mnyama gani huruhusu mpandaji mara ya kwanza, na ni nani anayeweza kujua jinsi ya kumwendesha punda ambaye hajawahi kupandwa kabla. Hii inafanana na wakati Wafilisti waliweka sadaka juu ya gari, pamoja na Sanduku la Agano, wakawafunga ng’ombe wawili waliokuwa wakiwanyonyesha ndama na ambao hawakuwa wamewahi kuvuta gari, nao mara moja wakawaacha ndama na kuanza safari ya kulirudisha Sanduku kwa Waebrania. Sanduku lilikuwa njiani kuelekea Yerusalemu, na Daudi alipolileta hatimaye Yerusalemu, aliashiria kuingia kwa shangwe kwa Kristo.

Mara tu Kristo alipompanda punda, watu walianza kutandaza mavazi yao barabarani, wakikata matawi ya mitende, nao wakapaza sauti wakisema, "Hosana, Mwana wa Daudi: Amebarikiwa ajaye kwa jina la Bwana! Hosana juu mbinguni." (Mathayo 21:9) Viongozi wakapinga na kumtaka Yesu anyamazishe umati. Wakaendelea mbele, naye Yesu akasimama kulia kwa ajili ya wanadamu waliopotea, wanaowakilishwa na Yerusalemu. Kisha maandamano yakaendelea, nao viongozi kwa mara nyingine wakaingilia kati, wakitaka kujua Yesu ni nani. Ndipo wanafunzi wakajibu kwa ushuhuda wa manabii, mstari baada ya mstari.

Historia tunayoichunguza sasa ilitanguliwa na ufufuo wa Lazaro, unaoashiria tukio la kwanza la kukatishwa tamaa katika mfululizo wa kinabii unaoonyeshwa katika mfano wa wanawali kumi, pamoja na Uza kugusa Sanduku, katika mfululizo wa kuingia kwa ushindi kwa Daudi katika Yerusalemu. Tukio la kwanza la kukatishwa tamaa linahusishwa na kipindi cha kusubiri, na Kristo alikawia aliposikia kwa mara ya kwanza kwamba Lazaro alikuwa mgonjwa, kama vile Daudi alivyokawia kwa kuliacha Sanduku mahali alipokufa Uza hadi baadaye alipolichukua tena. Lazaro alikufa, na baadaye akafufuliwa. Lazaro ndiye aliyeongoza punda ambaye Yesu alimpanda kuingia Yerusalemu.

Katika historia ya Wamillerite malaika wa pili alifika tarehe 19 Aprili 1844, wakati wa kukatishwa tamaa ya kwanza, ambayo iliashiria mwanzo wa wakati wa kukawia. Baada ya hapo Samuel Snow alianza kuendeleza hatua kwa hatua ujumbe wa Kilio cha Usiku wa Manane. Maendeleo ya hatua kwa hatua ya ujumbe huo yanawakilishwa na kuingia kwa Kristo katika Yerusalemu. Maendeleo ya kazi ya Snow pia yanawakilishwa katika safari za Sanduku, kuanzia kwa Wafilisti, hadi kwenye mkokoteni, kwa Uzzah, na hatimaye hadi Yerusalemu.

Muingilio una tangazo la mwanzo la watu wakati viongozi walipomwambia Kristo anyamazishe umati, likafuatwa na Kristo akilia, kisha tangazo la wanafunzi wakati viongozi wakaidi walipouliza Kristo ni nani. Dhihirisho la uvuvio miongoni mwa watu, lililosababisha mwitikio wa kwanza wa viongozi wakaidi, linarejelewa na wanafunzi wanapotoa "mstari juu ya mstari" wingi wa mashahidi wa kinabii kutoka zamani. Jua lilipozama siku hiyo, Israeli ya kale ilitalikiwa na Mungu.

Katika historia hiyo tunaambiwa kwamba wanafunzi hawakuelewa “adhabu ambayo ilikuwa kuangukia Yerusalemu.” “Adhabu” iliyokuwa “kuangukia Yerusalemu” ilionyeshwa kwa wanafunzi kwa “somo muhimu la kielelezo.” Somo hilo muhimu la kielelezo lilikuwa kulaaniwa kwa mtini. Uangamizi wa Yerusalemu, ambao wanafunzi bado hawakuwa wameuelewa, ulionyeshwa kupitia kulaaniwa kwa mtini, na pia kupitia mfano ambao Kristo alikuwa amefundisha hapo awali kuhusu mtini.

Onyo hili ni la nyakati zote. Kitendo cha Kristo cha kulaani mti ambao kwa nguvu zake mwenyewe alikuwa ameuumba kinasimama kama onyo kwa makanisa yote na kwa Wakristo wote. Hakuna mtu anayeweza kuishi kulingana na sheria ya Mungu bila kuhudumia wengine. Lakini wapo wengi wasiouishi maisha ya Kristo yenye rehema na yasiyo ya ubinafsi. Baadhi ya wanaojiona kuwa Wakristo bora hawaelewi nini kilicho huduma kwa Mungu. Wanapanga na kutafakari ili kujipendeza. Hutenda wakizingatia nafsi zao tu. Muda una thamani kwao tu kwa kadiri unavyowawezesha kujinufaisha. Katika mambo yote ya maisha hili ndilo lengo lao. Si kwa ajili ya wengine bali kwa ajili yao wenyewe ndiko wanakohudumu. Mungu aliwaumba waishi katika ulimwengu ambamo huduma isiyo ya ubinafsi lazima itekelezwe. Aliwakusudia wawasaidie wanadamu wenzao kwa kila njia iwezekanayo. Lakini nafsi ni kubwa mno kiasi kwamba hawaoni kitu kingine chochote. Hawana uhusiano na binadamu wenzao. Wanaoishi hivyo kwa ajili ya nafsi ni kama mti wa mtini, uliojidai kwa kila namna, lakini haukuwa na matunda. Huzingatia taratibu za ibada, lakini bila toba wala imani. Kwa kukiri wanaiheshimu sheria ya Mungu, lakini utii unakosekana. Husema, lakini hawatendi. Katika hukumu iliyotamkwa juu ya mti wa mtini, Kristo anaonyesha jinsi kujifanya huku kwa ubatili kunavyomchukiza machoni pake. Hutangaza kwamba mwenye dhambi aliye wazi ana hatia ndogo kuliko yule adaiye kumtumikia Mungu, lakini ambaye hazai matunda kwa utukufu wake.

“Mfano wa mtini uliotolewa kabla ya ziara ya Kristo mjini Yerusalemu ulikuwa na uhusiano wa moja kwa moja na funzo alilolifundisha alipoulaani mti usiozaa matunda.” The Desire of Ages, 584.

Baada ya makabiliano ya mwisho na viongozi, Yesu alijitenga ili kuomba usiku kucha, kisha asubuhi alipokuwa akipita karibu na mtini, aliulaani.

Haikuwa msimu wa tini zilizoiva, isipokuwa katika maeneo fulani; na katika nyanda za juu kandokando ya Yerusalemu ingeweza kusemwa kwa kweli, 'Wakati wa tini bado haukuwa umefika.' Lakini katika shamba la matunda alikofika Yesu, mti mmoja ulionekana kuwa umeendelea kuliko mingine yote. Ulikuwa tayari umefunikwa na majani. Asili ya mti wa tini ni kwamba kabla ya majani kuchipuka, tunda linalokua hujitokeza. Kwa hiyo mti huu uliokuwa na majani tele uliashiria kuwepo kwa matunda yaliyoendelea vizuri. Lakini mwonekano wake ulidanganya. Alipokagua matawi yake, kuanzia tawi la chini kabisa hadi kijitawi cha juu kabisa, Yesu akakuta 'majani tu.' Ulikuwa wingi wa majani ya kuonekana tu, hakuna zaidi.

Kristo alitamka juu yake laana ya kuinyauusha. 'Hakuna mtu atakayekula tunda lako tena, tangu sasa hata milele,' akasema. Asubuhi iliyofuata, Mwokozi na wanafunzi wake walipokuwa tena njiani kuelekea mjini, matawi yaliyokauka na majani yaliyolegea yalivutia uangalifu wao. 'Bwana,' akasema Petro, 'tazama, mtini ulioulaani umenyauka.'

Kitendo cha Kristo cha kulaani mtini kiliwashangaza wanafunzi. Kwao, hili lilionekana halikufanana na njia zake wala matendo yake. Mara nyingi walikuwa wamemsikia akitangaza kwamba hakuja kuihukumu ulimwengu, bali ulimwengu upate kuokolewa kupitia kwake. Walikumbuka maneno yake, 'Mwana wa Adamu hakuja kuangamiza roho za watu, bali kuziokoa.' Luka 9:56. Matendo yake ya ajabu yalifanyika kurejesha, kamwe si kuangamiza. Wanafunzi walikuwa wamemjua tu kama Mrejeshaji na Mponyaji. Kitendo hiki kilikuwa cha pekee. Lengo lake lilikuwa nini? Walihoji.

Mungu 'hupendezwa na rehema.' 'Kama niishivyo,' asema Bwana Mungu, 'sina furaha katika mauti ya mtu mwovu.' Mika 7:18; Ezekieli 33:11. Kwake kazi ya uharibifu na kutangaza hukumu ni 'kazi ya ajabu.' Isaya 28:21. Lakini kwa rehema na upendo huinua pazia la wakati ujao, na kuwafunulia wanadamu matokeo ya mwendo wa dhambi.

Kulaaniwa kwa mtini kulikuwa mfano uliotendwa. Mti ule tasa, ukijionyesha kwa majani yake ya majivuno mbele ya Kristo mwenyewe, ulikuwa ishara ya taifa la Wayahudi. Mwokozi alitaka kuwafafanulia wanafunzi Wake chanzo na uhakika wa maangamizi ya Israeli. Kwa kusudi hilo aliupa mti ule sifa za maadili, na kuufanya kuwa mfasiri wa kweli ya Kimungu. Wayahudi walisimama wakijitenga na mataifa mengine yote, wakikiri uaminifu kwa Mungu. Walikuwa wamependelewa kwa namna ya pekee na Yeye, nao walidai haki kuliko watu wengine wote. Lakini waliharibiwa na upendo wa dunia na tamaa ya kupata faida. Walijivuna kwa maarifa yao, lakini hawakujua matakwa ya Mungu, na walijaa unafiki. Kama ule mti tasa, walinyosha matawi yao ya kujionyesha juu, yakiwa yamenawiri kwa mwonekano na mazuri machoni, lakini walizaa ‘majani tu.’ Dini ya Kiyahudi, pamoja na hekalu lake la kifahari, madhabahu zake takatifu, makuhani wake wenye vilemba na sherehe zake za ibada za kuvutia, kwa kweli ilikuwa nzuri kwa nje, lakini unyenyekevu, upendo, na ukarimu vilikosekana. The Desire of Ages, 581, 582.

Tulianza kwa kuibua maswali mawili ambayo tuko katika mchakato wa kuyajibu. Maswali hayo yalikuwa, "Kwa nini hukumu ya walio hai ilianza 9/11? Hukumu ya kibiblia ya walio hai ni nini?"

Mistari michache ya unabii tuliyoweka sasa hivi ni mashahidi wa kibiblia wa hukumu ya walio hai. Mistari hiyo ya unabii inashughulikia mengi zaidi ya tu “A, B, C” za hukumu, lakini kwanza tunajibu maswali ya 9/11 na hukumu ya walio hai.

"'Nikaona,' asema nabii Danieli, 'hadi viti vya enzi vikawekwa, na Mmoja, Mzee wa Siku, akaketi: Mavazi yake yalikuwa meupe kama theluji, na nywele za kichwa chake kama sufu safi; kiti chake cha enzi kilikuwa miali ya moto, na magurudumu yake moto uteketezao. Mto wa moto ukatoka ukatokea mbele zake: elfu elfu walimhudumia, na elfu kumi mara elfu kumi walisimama mbele zake: baraza la hukumu likaketi, na vitabu vikafunguliwa.' Danieli 7:9, 10, R.V."

Hivyo iliwasilishwa katika maono ya nabii siku ile kuu na ya adhama, wakati ambapo tabia na maisha ya wanadamu yangekaguliwa mbele ya Hakimu wa dunia yote, na kila mtu angelipwa 'kulingana na matendo yake.' Mzee wa Siku ni Mungu Baba. Mtunga Zaburi asema: 'Kabla milima haijazaliwa, au kabla hujaumba nchi na ulimwengu, tangu milele hata milele, wewe ndiwe Mungu.' Zaburi 90:2. Ni Yeye, chanzo cha uhai wote na chemchemi ya sheria yote, atakayeongoza hukumu. Na malaika watakatifu, kama watumishi na mashahidi, kwa idadi ya 'elfu kumi mara elfu kumi, na maelfu ya maelfu,' huhudhuria baraza hili kuu la hukumu.

"Na, tazama, mmoja aliyefanana na Mwana wa Adamu alikuja pamoja na mawingu ya mbinguni, akaja kwa yule Mzee wa Siku, wakamleta karibu mbele zake. Naye akapewa mamlaka, na utukufu, na ufalme, ili watu wote, mataifa yote, na lugha zote wamtumikie; mamlaka yake ni mamlaka ya milele, isiyopita." Danieli 7:13, 14. Kuja kwa Kristo kunakoelezwa hapa si kuja kwake mara ya pili duniani. Yeye huja kwa yule Mzee wa Siku mbinguni ili apokee mamlaka na utukufu na ufalme, ambavyo vitapewa kwake mwishoni mwa kazi yake kama mpatanishi. Ni kuja huku, na si kurudi kwake mara ya pili duniani, kulikotabiriwa na unabii kutokea mwishoni mwa siku 2300 mwaka 1844. Akiandamana na malaika wa mbinguni, Kuhani wetu Mkuu anaingia patakatifu pa patakatifu na hapo anajitokeza mbele za Mungu kutekeleza hatua za mwisho za huduma yake kwa ajili ya mwanadamu, kufanya kazi ya hukumu ya uchunguzi na kufanya upatanisho kwa wote wanaoonyeshwa kuwa wanastahili manufaa yake.

Katika huduma ya mfano, ni wale tu waliokuja mbele za Mungu kwa maungamo na toba, na ambao dhambi zao, kwa damu ya dhabihu ya dhambi, zilihamishwa kwenda patakatifu, ndio waliokuwa na sehemu katika huduma ya Siku ya Upatanisho. Vivyo hivyo, katika siku kuu ya upatanisho wa mwisho na hukumu ya uchunguzi, kesi zinazozingatiwa ni za wale tu wanaokiri kuwa watu wa Mungu. Hukumu ya waovu ni kazi tofauti na ya pekee, na hufanyika katika kipindi cha baadaye. ‘Hukumu lazima ianze katika nyumba ya Mungu; na ikianza kwanza kwetu, mwisho wa wale wasi ot ii injili utakuwa nini?’ 1 Petro 4:17.

Vitabu vya kumbukumbu mbinguni, ambamo majina na matendo ya wanadamu yameandikishwa, vitatumika kuamua hukumu. Asema nabii Danieli: "Hukumu ikawekwa, na vitabu vikafunguliwa." Mfunuaji, akielezea tukio hilo hilo, anaongeza: "Kitabu kingine kikafunguliwa, ambacho ni Kitabu cha Uzima; nao wafu wakahukumiwa kwa mambo yale yaliyoandikwa katika vile vitabu, sawasawa na matendo yao." Ufunuo 20:12.

Kitabu cha uzima kina majina ya wote waliowahi kuingia katika utumishi wa Mungu. Yesu aliwaambia wanafunzi wake: 'Furahini, kwa kuwa majina yenu yameandikwa mbinguni.' Luka 10:20. Paulo anataja wafanyakazi wenzake waaminifu, 'ambao majina yao yako katika kitabu cha uzima.' Wafilipi 4:3. Danieli, akitazama mpaka 'wakati wa taabu, ambao haujawahi kuwapo,' anatangaza kwamba watu wa Mungu wataokolewa, 'kila mmoja atakayepatikana ameandikwa katika kitabu.' Na mwandishi wa Ufunuo asema kwamba ni hao tu wataoingia katika mji wa Mungu ambao majina yao 'yameandikwa katika Kitabu cha Uzima cha Mwana-Kondoo.' Danieli 12:1; Ufunuo 21:27.

'Kitabu cha ukumbusho' kimeandikwa mbele za Mungu, ambacho humo yameandikwa matendo mema ya 'waogopao Bwana, na waliolitafakari Jina lake.' Malaki 3:16. Maneno yao ya imani, matendo yao ya upendo, yamesajiliwa mbinguni. Nehemia anarejelea hili anaposema: 'Nikumbuke, Ee Mungu wangu, ... wala usifute matendo yangu mema niliyoyafanya kwa nyumba ya Mungu wangu.' Nehemia 13:14. Katika kitabu cha ukumbusho cha Mungu kila tendo la haki huhifadhiwa milele. Humo kila jaribu lililopingwa, kila uovu ulioshindwa, kila neno la huruma ya upole lililotamkwa, yameandikwa kwa uaminifu. Na kila tendo la kujitoa dhabihu, kila mateso na huzuni zilizovumiliwa kwa ajili ya Kristo, vimeandikwa. Mwandishi wa Zaburi asema: 'Wewe wahesabu kutangatanga kwangu; weka machozi yangu katika chupa yako; je, hayamo katika kitabu chako?' Zaburi 56:8.

Kuna pia kumbukumbu ya dhambi za wanadamu. ‘Kwa maana Mungu ataleta kila kazi katika hukumu, pamoja na kila jambo la siri, liwe jema au liwe baya.’ ‘Kila neno lisilo na maana ambalo watu watalinena, watalitoa hesabu yake siku ya hukumu.’ Mwokozi asema: ‘Kwa maneno yako utahesabiwa haki, na kwa maneno yako utahukumiwa.’ Mhubiri 12:14; Mathayo 12:36, 37. Makusudi na nia za siri huonekana katika kumbukumbu isiyokosea; kwa maana Mungu ‘ataleta katika nuru mambo yaliyofichika katika giza, na ataudhihirisha mashauri ya mioyo.’ 1 Wakorintho 4:5. ‘Tazama, imeandikwa mbele Yangu, ... maovu yenu, na maovu ya baba zenu pamoja, asema Bwana.’ Isaya 65:6, 7.

Kazi ya kila mtu hukaguliwa mbele za Mungu na huandikishwa ikiwa ya uaminifu au ya kutokuwa mwaminifu. Kando ya kila jina katika vitabu vya mbinguni, kwa usahihi wa kutisha, huandikwa kila neno baya, kila tendo la ubinafsi, kila wajibu uliokosa kutimizwa, na kila dhambi ya siri, pamoja na kila hila ya kujifanya. Maonyo au makemeo yaliyotumwa kutoka mbinguni yaliyopuuzwa, nyakati zilizopotezwa, fursa ambazo hazikutumiwa, mvuto uliotumiwa kwa mema au kwa mabaya, pamoja na matokeo yake yanayofika mbali, yote huwekwa kumbukumbu na malaika mwandishi.

Sheria ya Mungu ni kipimo ambacho tabia na maisha ya wanadamu yatapimwa katika hukumu. Mtu mwenye hekima asema: 'Mche Mungu, na uzishike amri Zake; kwa maana huu ndiyo wajibu wote wa mwanadamu. Kwa maana Mungu ataleta kila tendo katika hukumu.' Mhubiri 12:13, 14. Mtume Yakobo anawaonya ndugu zake: 'Basi semeni, na tendeni, kama watu watakaohukumiwa kwa sheria ya uhuru.' Yakobo 2:12.

Wale ambao katika hukumu huhesabiwa kuwa wanastahili watakuwa na sehemu katika ufufuo wa wenye haki. Yesu alisema: 'Wale watakaohesabiwa kuwa wanastahili kuupata ule ulimwengu, na ufufuo wa wafu, ... ni sawa na malaika; nao ni wana wa Mungu, kwa kuwa ni wana wa ufufuo.' Luka 20:35, 36. Tena anatangaza kwamba 'wale waliofanya mema' watatokea 'katika ufufuo wa uzima.' Yohana 5:29. Wafu wenye haki hawatafufuliwa hadi baada ya hukumu ambapo huhesabiwa kuwa wanastahili 'ufufuo wa uzima.' Kwa hiyo hawatakuwepo binafsi mbele ya baraza la hukumu wakati kumbukumbu zao zinapochunguzwa na kesi zao zikiamuliwa.

Yesu ataonekana kama mwombezi wao, kutetea kwa niaba yao mbele za Mungu. 'Kama mtu yeyote akitenda dhambi, tunaye mwombezi kwa Baba, Yesu Kristo mwenye haki.' 1 Yohana 2:1. 'Kwa maana Kristo hakuingia katika patakatifu palipofanywa kwa mikono, ambavyo ni mifano ya yaliyo halisi; bali katika mbingu yenyewe, aonekane sasa mbele za Mungu kwa ajili yetu.' 'Kwa hiyo aweza pia kuwaokoa kabisa wale wamjiao Mungu kwa yeye, kwa kuwa anaishi daima ili kuwaombea.' Waebrania 9:24; 7:25.

Vitabu vya kumbukumbu vinapofunguliwa katika hukumu, maisha ya wote waliomwamini Yesu huletwa mbele za Mungu kwa ukaguzi. Kuanzia na wale waliokuwa wa kwanza kuishi duniani, Mtetezi wetu anawasilisha kesi za kila kizazi kilichofuata, na kumalizia na walio hai. Kila jina hutajwa, kila kesi huchunguzwa kwa makini. Majina hukubaliwa, majina hukataliwa. Wakati wowote dhambi za mtu zinapobaki kwenye vitabu vya kumbukumbu, ambazo hazijatubiwa wala kusamehewa, majina yao yatafutwa katika kitabu cha uzima, na kumbukumbu ya matendo yao mema itafutwa kutoka katika kitabu cha ukumbusho wa Mungu. Bwana alimwambia Musa: ‘Yeyote aliyenitenda dhambi, huyo nitamfuta katika kitabu Changu.’ Kutoka 32:33. Naye nabii Ezekieli asema: ‘Mwenye haki aingiapo nyuma, akaiwacha haki yake, akafanya uovu, ... haki yake yote aliyoyatenda haitatajwa.’ Ezekieli 18:24. Mapambano Makuu, 479-483.

Tutaendelea na uchambuzi huu na kujibu maswali yaliyoibuliwa katika makala inayofuata ya mfululizo huu.