தானியேல் புத்தகம் - எண் பத்து

தானியேல் புத்தகத்தின் முதல் அதிகாரத்தில், எரேமியா முன்னறிவித்த எழுபது ஆண்டுகளின் சிறைப்பிடிப்பிற்குள் தானியேல் கொண்டு செல்லப்பட்டான்; மேலும், கோரேசின் முதல் ஆண்டுவரை அவன் நிலைத்திருந்தான்.

இவ்வாறு, பழைய இஸ்ரவேல் திரும்பிச் சென்று எருசலேமை மறுபடியும் கட்டி மறுசீரமைப்பதற்கு அனுமதி அளித்த ஆணை வெளிப்படும் வரையில், எழுபது ஆண்டுகளாகிய சிறைப்பிடிப்பின் முழு வரலாற்றையும் தானியேல் வாழ்ந்து கண்டார்.

ஆகையால், டானியேல், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று ஆரம்பித்து, பாபிலோனிலிருந்து வெளியே வருமாறு அழைப்பைச் சுட்டிக்காட்டும் “ஆணை” வரையிலும் தொடரும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் சோதனைச் செயல்முறையின் அடையாளமாக இருக்கிறான்.

எழுபது ஆண்டுகளான சிறைப்பிடிப்பு, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரத்தவர்களின் சோதனையும் சுத்திகரிப்பும் நடைபெறும் காலமாகும். 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 அன்று இஸ்லாமின் மூன்றாம் ஐயோ வந்தடைந்தது. இது அட்வென்டிசத்தின் அடிப்படைச் சத்தியங்களை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவர்களால் மட்டுமே அறியப்படுகிறது. முதல் ஐயோவும் இரண்டாம் ஐயோவும் இரண்டுமே முன்னோடிகளால் இஸ்லாம் எனச் சரியாக அடையாளம் காணப்பட்டன. எலன் வைட் ஆதரித்த, மேலும் ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் நிறைவேற்றமாக அடையாளம் காணப்பட்ட 1843 மற்றும் 1850 ஆம் ஆண்டுகளின் முன்னோடி வரைபடங்களில், இஸ்லாம் ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் எக்காளங்களாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. கடைசி மூன்று எக்காளங்கள் ஐயோ எக்காளங்களாகும்.

மூன்று ஆபத்து எக்காளங்கள் இருப்பினும், முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஆபத்து எக்காளங்கள் இஸ்லாம் ஆக இருந்தால், மூன்றாம் ஆபத்து எக்காளமும் இஸ்லாமே என்பதை அறிதல் மிகவும் எளிதானதாகும். ஆபத்து எக்காளங்களாகிய இஸ்லாமின் அடையாளச் சின்னத்தில் ஒரு கூறு, அவற்றின் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட நிலையும், பின்னர் அவை விடுவிக்கப்படுவதுமாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தின் நான்கு காற்றுகளை, “கோபமுள்ள குதிரை”யாகவும், “தளைகளை அறுத்துக்கொண்டு பாய்ந்து செல்ல” முற்படுவதாகவும், அதன் பின்விளைவாக “மரணத்தையும் அழிவையும் கொண்டுவர” விழைவதாகவும் சகோதரி வைட் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

நான்கு காற்றுகளையும் அடக்கிக் கொண்டிருக்கும் அந்த நான்கு தூதர்கள், மரணத்தையும் அழிவையும் உண்டாக்கும் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் “கோபமுள்ள குதிரையை” அடக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோ எக்காளங்கள் அடையாளப்படுத்தப்படும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், ஒரு ராஜா அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார். அவர் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் “ஒன்பது-பதினொன்றில்” அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார்.

எனவே இஸ்லாமின் அரசனின் நாமமும், அதனால் அவனுடைய குணாதிசயமும், எபிரேயத்தில் அபத்தோன் என்றும் கிரேக்கத்தில் அப்பொல்லியோன் என்றும் உள்ளது. எபிரேயமும் கிரேக்கமும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் பழைய ஏற்பாட்டிலும் புதிய ஏற்பாட்டிலும், இந்த இரண்டு நாமங்களின் வரையறையிலேயே இஸ்லாமின் குணாதிசயம் காணப்படுகிறது. இவ்விரு சொற்களுக்கும் “மரணமும் அழிவும்” என்பதே வரையறையாகும். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேர் முத்திரையிடப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும்போது நான்கு தூதர்கள் அடக்கி வைத்திருக்கிற “கோபமுள்ள குதிரை” கட்டுப்பாட்டை உடைத்து வெளியேறி, தன் பாதையில் “மரணமும் அழிவும்” கொண்டு வர முயல்கிறது என்று சகோதரி வைட் கூறுகிறார்.

வேதவாக்கியங்களில் இஸ்லாமைப் பற்றிய முதல் குறிப்பு, இஸ்லாம் மதத்தை நிலைநிறுத்துகிறவர்களின் தந்தையான இஷ்மாயேல் ஆகும். அந்த முதல் குறிப்பில் அவர் ஒரு காட்டு மனிதன் என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார்; “காட்டு” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள அந்தச் சொல்லின் பொருள் “காட்டு அரேபிய கழுதை” என்பதாகும். இஸ்லாமைப் பற்றிய முதல் தீர்க்கதரிசனக் குறிப்பு குதிரைக் குடும்பத்தின் ஒரு சின்னமாகும்; மேலும் முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோவின் தொடர்பாக அந்த இரு புனித அட்டவணைகளில் முன்னோடிகள் இஸ்லாமை குதிரையால் விளக்கிக் காட்டினர். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தின் நான்கு காற்றுகளும், தேவன் தமது ஜனங்களை முத்திரையிடும் வரையில் தடுத்து வைக்கப்படுகின்றன, அல்லது “அடக்கி வைக்கப்படுகின்றன”. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம்பேரின் முத்திரையிடும் செயல்முறை, சோதனைச் செயல்முறையும் சுத்திகரிப்பு செயல்முறையும் ஆகும்.

இந்தத் தீர்க்கதரிசன விளக்கப்படங்கள் அனைத்தும் எழுபது ஆண்டுகள் நீண்ட தானியேலின் சிறைப்பிடிப்பினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன; அது, முதல் செய்தியின் அதிகாரமளிப்பின் அடையாளமான யெகோயாகீமினால் ஆரம்பித்து, ஆண்களையும் பெண்களையும் பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைக்கும் “கட்டளையின்வரை” நீள்கிறது. இஸ்லாம் தடுக்கப்படுதலும் பின்னர் விடுவிக்கப்படுதலும், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு அடையாளமாகிய இஸ்லாமின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்பாகும்.

அவை “நான்கு காற்றுகள்” என்று குறிப்பிடப்படும்போது, தேவனுடைய ஊழியக்காரர்கள் முத்திரையிடப்படுகிறவரையில் அவை அடக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இரண்டாம் ஐயோவின் தொடக்கத்தில், ஆகஸ்ட் 11, 1840 அன்று நிறைவேறிய முன்னூற்று தொண்ணூற்றொன்று ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் கொண்ட காலத் தீர்க்கதரிசனத்தில், இரண்டாம் ஐயோவின் இஸ்லாமை பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய நான்கு தூதர்கள் “விடுவிக்கப்பட்டார்கள்.” தீர்க்கதரிசனத்தின் முடிவில், அவர்கள் “தடுக்கப்பட்டார்கள்.”

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, நூற்று நாற்பத்துநாலாயிரத்தின் வரலாற்றிலுள்ள முதல் செய்தி வல்லமையூட்டப்பட்டது; அப்போது மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் “அவிழ்த்துவிடப்பட்டது.” ஆனால் அது உடனடியாக “அடக்கப்பட்டது.” இது ஏன் நிகழ்ந்தது என்பதை சகோதரி வைட் விளக்குகிறார்; ஆயினும் முதலில், வேதாகமத்தில் இஸ்லாம் முதன்முறையாகக் குறிப்பிடப்பட்டபோது அதன் நோக்கம் ஜனங்களை கோபமூட்டுவதாயிருந்தது என்பதை நாம் நினைவுகூர வேண்டும்; ஏனெனில் இஷ்மாயேலின் கை ஒவ்வொருவனுக்கும் விரோதமாக இருக்கும்; ஒவ்வொருவனின் கையும் இஸ்லாமிற்கு விரோதமாக இருக்கும்.

வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் இஸ்லாமின் நோக்கம், ஐக்கிய நாடுகள் சபை தங்களுடைய கோபத்தை ஓய்வுநாளைக் காக்கும்வர்கள்மேல் திருப்பும் முன்பாக, எல்லா ஜனங்களையும் இஸ்லாமுக்கு எதிராக ஒன்றுபடுத்துவதற்காகும். 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, 9/11 என்பது மில்லரைட் நிகழ்வுகளின் தொடர்ச்சி மறுபடியும் ஆரம்பமானதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்று புரிந்துகொள்கிற ஒவ்வொருவரும், எழுபது ஆண்டுகளுக்காக பாபிலோனுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டபோது இருந்த “தானியேல்” போன்று ஆகிவிட்டார். யெஹோயாக்கீம் அந்தச் சோதனைச் செயல்முறை ஆரம்பமானதை அடையாளப்படுத்துகிறான்; மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் அப்போது விடுவிக்கப்பட்டது; ஆனால் தேவன் தம்முடைய ஜனங்களை முத்திரையிடுவதற்காக அது உடனடியாகத் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டது.

தானியேலின் எழுபது ஆண்டுகள் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கின; அந்நாளில் இஸ்லாம் விடுவிக்கப்பட்டு, எதிர்பாராதவிதமாகவும் திடீரெனவும் வெளிப்படுத்தல் பதின்மூன்றில் கூறப்படும் பூமி மிருகத்தைத் தாக்கியதன் மூலம் ஜாதிகளைச் சினமூட்டியது. பின்னர் இஸ்லாம் கட்டுப்படுத்தப்பட்டது, அப்படியே மூன்றாம் தூதனின் பணி நிறைவேற முடியும். மூன்றாம் தூதனின் பணி என்பது தேவனுடைய ஜனங்களை முத்திரையிடுதலாகும்; அந்தப் பணி 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று ஆரம்பித்தபோது பிந்தைய மழை “தூவத்” தொடங்கியது. தானியேல் முதலாம் அதிகாரம், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கி, வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டின் இரண்டாவது “சத்தம்” தேவனுடைய பிற மந்தையை பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைக்கும் வரையிலும் தொடரும், நூற்று நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் சோதனைச் செயல்முறையை விளக்குகிறது. ஆகையால், தானியேல் இப்போது ஆவிக்குரிய சிறைப்பிடிப்பில் இருக்கும் ஒரு ஜனத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; அது சோதனைச் செயல்முறை முற்றிலும் நிறைவுறும் தருணம் வரையில் நீடிக்கும். தானியேல் முதலாம் அதிகாரத்தில் சோதனைக் காலத்தின் முடிவு “நாட்களின் முடிவு” என அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

மூன்றாவது சோதனை, தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தோரும் குறித்த ஒரு தீர்க்கதரிசனத் தகுதிச்சோதனையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவது ஆகும்; அது என்னவெனில், அவர்கள் நெபுகாத்நேச்சாரால் விசாரிக்கப்பட்டபோது, “அவருடைய இராச்சியமெங்கிலும் இருந்த மந்திரவாதிகளையும் ஜோதிடர்களையும் விட பத்துமடங்கு சிறந்தவர்கள்” என்று காணப்பட்ட நிகழ்வே ஆகும். மூன்றாவது சோதனை நியாயத்தீர்ப்பினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அந்த நியாயத்தீர்ப்பு “நாட்களின் முடிவில்” நிகழ்ந்தது. தானியேல் புத்தகத்தில், “நாட்களின் முடிவு” என்பது தானியேல் தன் பங்கில் நிற்கும் இடமாகும்.

சகோதரி வைட், தானியேல் அதிகாரம் பன்னிரண்டின் பத்தாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பரிசுத்திகரிப்பு செயல்முறையுடன் தொடர்புபடுத்தி, “நாட்களின் முடிவு” என்பதைக் குறிப்பதாக அடையாளப்படுத்துகிறார். அவர் அடிக்கடி, பதின்மூன்றாம் வசனத்தில் உள்ள “நாட்களின் முடிவு” என்பதுடன் சேர்த்து, பத்தாம் வசனத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்.

பாபிலோனிலிருந்த தானியேலின் சிறைப்பிடிப்பின் எழுபது ஆண்டுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்த நூற்று நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல், தானியேல் 12:10 இல் சித்தரிக்கப்படுகிறது. இந்த வசனம் “சத்தியம்” என்ற முத்திரையைக் கொண்டுள்ளது; ஏனெனில் அது எபிரேயச் சொல்லான “சத்தியம்” என்பதின் பண்புகளாகிய மூன்று படிகளை அடையாளப்படுத்துகிறது. அநேகர் சுத்திகரிக்கப்படுவார்கள், வெண்மையாக்கப்படுவார்கள், பின்னர் சோதிக்கப்படுவார்கள். தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும் முதல் அதிகாரத்தில் தேவபயத்தினால் சுத்திகரிக்கப்பட்டார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் பாபிலோனிய ஆகாரத்தை உண்ணாமலிருக்கத் தீர்மானித்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் பாபிலோனிய உணவை உண்டவர்களைவிட அழகானதும் பருத்ததுமான முகப்பைக் காட்டினார்கள். அவர்களின் முகப்பு, வெண்வஸ்திரங்களாகிய கிறிஸ்துவின் நீதியாக இருந்தது. பின்னர் நாட்களின் முடிவில் அவர்கள் நேபுகாத்நேச்சாரின் நியாயத்தீர்ப்புக்குள் சென்றபோது சோதிக்கப்பட்டார்கள்.

“நாட்களின் முடிவில்,” தானியேல் “தன் பங்கில்” நிற்கும் போது, தேவனுடைய ஜனங்களுக்காக “கிறிஸ்துவையும் அவரைக் குறித்த தீர்க்கதரிசனங்களையும் பற்றிய அறிவு மிகவும் பெருகும்.” “ஞானமும் புத்தியும் சார்ந்த எல்லா காரியங்களிலும்,” தானியேலும் மற்ற மூன்று சிறந்தவர்களும் “தன் ராஜ்யமெங்கிலும் இருந்த சகல மந்திரவாதிகளையும் ஜோதிடர்களையும் விட பத்துமடங்கு மேலானவர்கள்” என்று நேபுகாத்நேச்சார் “கண்டான்.”

தானியேல் முதலாம் அதிகாரம், மூன்று படிகளைக் கொண்ட சோதனைச் செயல்முறையின் வழியாகச் செல்லும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் அனுபவத்தை விளக்குகிறது. அந்தச் செயல்முறையைப் பற்றிக் கருத்துரைக்கையில், சகோதரி வைட் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “இச்சொற்கள், இந்தக் கடைசி நாட்களில் நாம் செய்ய வேண்டிய வேலையை முன்வைக்கின்றன. நாம் பாதியளவும் விழித்திருக்கவில்லை. செய்யப்பட வேண்டிய வேலையை நிறைவேற்ற அத்தியாவசியமான வல்லமை நமக்கில்லை. நாம் ஜீவனுக்குள் வர வேண்டும், ஐக்கியத்துக்குள் வர வேண்டும். இப்போது, இப்போதே, மனந்திரும்புதலும் மன்னிப்பும் நமது வேலையின் குறிப்பிடத்தக்க சிறப்பம்சங்களாக இருக்கும் அந்த நிலையில் நாம் நிலைநிற்க வேண்டும். சண்டையிடுதல் எதுவும் இருக்கக்கூடாது.”

“நாட்களின் முடிவு” எனப்படும் நிலைக்கு இட்டுச் செல்லும் சோதனைச் செயல்முறை, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் உள்ள இரு சாட்சிகளின் உயிர்த்தெழுதலுக்கே இட்டுச் செல்கிறது. இப்போது நாம் செய்ய வேண்டிய வேலை, 2001 செப்டம்பர் 11-இன் செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டு, சாவடைந்த உலர்ந்த எலும்புகளால் சித்தரிக்கப்பட்டதுபோல விழித்தெழுவதுதான். “நாம் உயிர்ப்பெற்று, ஐக்கியத்திற்குள் வர வேண்டும்.” நாம் இதைச் செய்யும்போது, நமது வேலையின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சங்கள் நமது “மனந்திரும்புதலும் மன்னிப்பும்” ஆகும். நமது வேலையின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம், ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் தானியேலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அங்கே அவன் லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஜெபத்தை ஜெபித்து, தன் பாவங்களுக்கும் தன் பிதாக்களின் பாவங்களுக்கும் மன்னிப்பைக் கேட்கிறான்; அதேவேளையில், 2020 ஜூலை 18 அன்று தாமதிக்கும் காலத்தின் ஆரம்பத்தைக் குறித்த ஏமாற்றத்திலிருந்து, தான் இடையறாது தேவனுக்கு விரோதமாக நடந்துகொண்டிருந்ததாகவும் ஒப்புக்கொள்கிறான். அதே காலப்பகுதியில், தேவனும் அவனுக்கு விரோதமாக நடந்துகொண்டிருந்தார் என்பதையும் அவன் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். 2020 ஜூலை 18 முதல் “எழுபது ஆண்டுகள்” சிறைப்பிடிப்பின் வழியாகச் சென்றவர்களை தானியேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்.

எழுபது ஆண்டுகள் என்பது லேவியராகமம் இருபத்து ஆறில் கூறப்படும் “ஏழு காலங்களின்” ஒரு குறியீடாகும். நாளாகமப் புத்தகம், பண்டைய இஸ்ரவேல் லேவியராகமம் இருபத்து ஐந்தின் உடன்படிக்கைக்கெதிராகக் கிளர்ச்சி செய்ததினால் தேசம் அனுபவிக்க அனுமதிக்கப்படாதிருந்த ஓய்வுநாட்களை, அந்த எழுபது ஆண்டுகள் காலத்தில் தேசம் “அனுபவிக்கும்” என்று எமக்குத் தெரிவிக்கிறது.

ஜூலை 18, 2020க்குப் பின் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் இரு சாட்சிகளும் தெருவில் இறந்து கிடந்த “மூன்றரை நாட்கள்”, ஒரு தீர்க்கதரிசன “வனாந்தரத்தின்” அடையாளமாக, “எழுபது ஆண்டுகளின்” அடையாளமாகவும், “ஏழு காலங்களின்” அடையாளமாகவும் இருக்கிறது. “நாட்களின் முடிவில்” என்பது, தானியேல் புத்தகத்தில் முத்திரையிட்டு அடைக்கப்பட்டிருந்த தீர்க்கதரிசன நாட்களின் முடிவின் அடையாளமாகும்.

1798 ஆம் ஆண்டில், தானியேல் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டது; தானியேல் தன் பங்கில் நின்று, தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றத் தயாராயிருந்தான்.

1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று, தானியேல் 8:14 இன் நிறைவேற்றமாக, தானியேல் புத்தகம் மீண்டும் தன் பங்கில் நின்றது. 1798 மற்றும் 1844 ஆகியவை முதல் மற்றும் இரண்டாம் இந்திக்நேஷன்களின் முடிவாக இருக்கின்றன; ஆகையால் அவை “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் முடிவைக் குறிக்கின்றன. தானியேல் புத்தகத்தில் உள்ள “நாட்களின் முடிவு” என்பது “ஏழு காலங்கள்” மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஒரு சிறைநிலையின் நிறைவைக் குறிக்கும் ஒரு சின்னமாகும். தானியேல் 4 ஆம் அதிகாரத்தில், நேபுகாத்நேச்சார் மீது “ஏழு காலங்கள்” கடந்து செல்லும் வரை ஒரு மிருகம்போல வாழ்ந்தான். “நாட்களின் முடிவில்,” அவனுடைய ராஜ்யமும் புத்தியும் அவனுக்குத் திரும்பக் கொடுக்கப்பட்டன.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேருக்கான முத்திரையிடும் காலத்தின் முடிவு “நாட்களின் முடிவு” என்று குறிக்கப்படுகிறது; ஆகையால் அது “எழுபது ஆண்டுகள்” என்பதின் குறியீட்டு நிறைவையும், மேலும் “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் நிறைவையும் குறிக்கிறது. அந்த நேரத்தில், “மனந்திரும்புதலும் மன்னிப்பும்” என்பது முன்பு உலர்ந்த இறந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கின் வழியாகச் செல்லும் தெருவில் இறந்தவர்களாக இருந்தோரின் கிரியையை பிரதிநிதிப்படுத்தும் சிறப்பியல்புகளாக இருக்கும்.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தினரின் மனந்திரும்புதலின் கிரியையின் காணத்தக்க அம்சம், எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் “பெருமூச்சுவிட்டு அழுதல்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தேவனுடைய ஜனங்கள் தங்கள் தனிப்பட்ட பாவங்களை அறிக்கையிட்டு அவற்றை விட்டு அகற்றும்போது, தங்கள் பிதாக்களின் அதே பாவங்களையே தாங்களும் மீண்டும் செய்திருக்கிறோம் என்று ஒப்புக்கொள்ளும்போது, தங்கள் கருத்துப் பெருமையை ஒதுக்கிவைத்து தாங்கள் தேவனுக்கு விரோதமாக நடந்திருக்கிறோம் என்றும், மேலும் 2020 ஜூலை 18 அன்று தாமத காலம் வந்ததிலிருந்து அவரும் தங்களுக்கு விரோதமாக நடந்திருக்கிறார் என்றும் ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, அப்பொழுது அவர்கள் ராஜ்யத்திலுள்ள மற்ற சகல பெயரளவிலான ஞானிகளையும் விட “பத்து மடங்கு” அதிகமான தீர்க்கதரிசன வல்லமையுடையவர்களாகக் காணப்படுவார்கள்.

முத்திரையிடும் செயல்முறை இஸ்லாம் அவிழ்த்துவிடப்பட்டதாலும் பின்னர் கட்டுப்படுத்தப்பட்டதாலும் ஆரம்பமானது. அது ஆரம்பித்தபடியே முடிவடைகிறது; அதாவது, இஸ்லாம் மீண்டும் ஒருமுறை விடுவிக்கப்படும் போது. முத்திரையிடும் காலத்தின் நாட்களின் முடிவில் அது விடுவிக்கப்படுகிறது; தானியேலுக்குப் பொருள்படும் வகையில், அது மனுஷரை பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைத்த சைரசின் கட்டளையாகும். அங்கேயே, பரிசுத்திகரிப்பின் நாட்களின் முடிவில், ஐக்கிய அமெரிக்காவில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட “கட்டளை”யின் நியாயத்தீர்ப்பின் வேளையில், விசுவாசிகள் “பத்து மடங்கு அதிகமான” தீர்க்கதரிசன வல்லமையை உடையவர்களாகக் காணப்படுவார்கள்.

அடுத்த கட்டுரையில் தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தை நாம் ஆராயத் தொடங்குவோம்.