தானியேல் புத்தகம் - நூற்று மூன்று

தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாடுகளை நாம் ஆராய்ந்து வருகிறோம். இதனை நாம் செய்யும் நோக்கம் என்னவெனில், 1989-ஆம் ஆண்டில் “முடிவுக்காலத்தில்” சோவியத் ஒன்றியம் சிதைந்தபோது, ஆண்டவர் தானியேல் பதினொன்றின் கடைசி ஆறு வசனங்களை முத்திரை நீக்கி வெளிப்படுத்தியதன் விளைவாக, தேவனுடைய ஜனங்களின் அந்தத் தலைமுறையைச் சோதிக்க வேண்டிய “அறிவின் அதிகரிப்பு” ஒன்று உண்டாயிற்று என்பதை அடையாளம் காணுவதற்காகவே.

யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் ஒரு சத்தியத்தை முத்திரை நீக்கி வெளிப்படுத்தும் ஒவ்வொரு முறையும், அந்தச் செய்தியை எதிர்த்து நிற்க சாத்தான் செயல்படுகிறான். தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் அந்த இறுதி வசனங்களில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட சத்தியங்களுக்கு எதிராக முன்வைக்கப்பட்ட எதிர்ப்பானது, வெளிப்படுத்தப்பட்ட சத்தியங்களைத் தளர்த்துவதற்காக முன்மொழியப்பட்ட பிழைகளுக்கு எதிராகப் பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட ஒரு பாதுகாப்பு நிலைநிறுத்தப்படும்படியாக, அந்த வசனங்களுடன் தொடர்புடைய சத்தியங்களை இன்னும் ஆழமாக ஆராய வேண்டியதாயிற்று. அந்த விவாதத்தின் நடுவில் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவரப்பட்ட கோட்பாடுகளில் ஒன்று, தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாடாகும். அது முதலில், தானியேல் புத்தகத்தில் “நித்தியம்” என்பது எதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது (புறமதம்) என்பதிலும், “நித்தியம் அகற்றப்படுதல்” உடன் தொடர்புடைய சரியான வரலாறு (கி.பி. 508) என்பதிலும் சரியாக இருப்பதன் அவசியத்துடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டு அறியப்பட்டது.

மூன்று பாழாக்கும் வல்லமைகளைத் தீர்க்கதரிசனத்தின் கட்டமைப்பாக அங்கீகரித்தல், முதல் இரண்டு பாழாக்கும் வல்லமைகளே தீர்க்கதரிசனத்தின் கட்டமைப்பாக இருந்த மில்லரைட் கட்டமைப்புக்கு ஒத்திருந்தது; மேலும், “நித்தியம்” என்பதைக் புறமதமாக மில்லரைட்கள் அடையாளப்படுத்தியிருந்தது, தானியேல் பதினொன்றின் கடைசி ஆறு வசனங்களோடு ஒத்திசைவான ஒரு வரலாற்றை அளித்தது; சகோதரி வைட் அது அப்படியே இருக்க வேண்டும் என்று கூறியிருந்தார். ஆகையால், 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்தில் முத்திரையிடப்படாத அறிவுக்கு எதிராக எழுந்த எதிர்ப்பு, அறிவு பெருகியபோது அதிகமான ஒளியை உண்டாக்கியது; அதேசமயம், அது மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்திற்கான குறிப்பிட்ட விதிகளையும் அடையாளப்படுத்தியது; அவை, வில்லியம் மில்லர் முதலாம் தூதனின் இயக்கத்தில் தொகுத்து பயன்படுத்தியிருந்த சில தீர்க்கதரிசன விதிகளின் வளர்ச்சிக்கு ஒப்பானவையாக இருந்தன.

மூன்று ரோம்களின் மும்மடங்கான பயன்பாட்டையும், பாபிலோனின் மூன்று வீழ்ச்சிகளையும், மூன்று எலியாக்களையும் நாம் ஆராய்ந்து, இப்போது உடன்படிக்கையின் தூதருக்குப் பாதையை ஆயத்தப்படுத்தும் மூன்று தூதர்களைப் பற்றி எடுத்துரைக்கிறோம். மூன்று ரோம்களுக்கும் பாபிலோனின் மூன்று வீழ்ச்சிகளுக்கும் இடையில் நெருங்கிய ஒட்டுமொத்தத் தொடர்பும் இணைநிலையும் இருப்பதை நாம் அடையாளம் கண்டுள்ளோம்; அதேபோல மூன்று எலியாக்களுக்கும் பாதையை ஆயத்தப்படுத்தும் மூன்று தூதர்களுக்கும் இடையிலும் நெருங்கிய இணைநிலை இருப்பதையும் கண்டுள்ளோம். கடைசி நாட்களில் வில்லியம் மில்லரும் Future for America-வும் இருவரும் மூன்றாம் எலியாவையும், அதேபோல் பாதையை ஆயத்தப்படுத்தும் மூன்றாம் தூதரையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். இயேசு எப்போதும் ஒரு காரியத்தின் முடிவை அதே காரியத்தின் ஆரம்பத்தினாலேயே விளக்குகிறார்; முதல் தூதனின் இயக்கம் மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்துடன் இணைநிலையாக உள்ளது.

முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதரின் இயக்கத்தை வில்லியம் மில்லர் வழிநடத்தினார். சகோதரி வைட், மில்லரை “தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதன்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்.

மில்லர் எலியா மற்றும் யோவான் ஸ்நானன் ஆகிய இருவராலும் முன்னுருவாக்கப்பட்டிருந்தார் என்பதையும் அவள் சுட்டிக்காட்டுகிறாள்.

இயேசுவின்படி இரண்டாம் எலியாக இருந்த ஸ்நானகர் யோவான், உடன்படிக்கையின் தூதருக்குப் பாதையை ஆயத்தப்படுத்தவேண்டிய முதல் தூதராகவும் இருந்தான். ஆகையால், மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கத்திற்கும் ஒரு “தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதர்” இருப்பார் என்பது தெளிவாகிறது. அந்தத் தூதர் எலியா, ஸ்நானகர் யோவான், மற்றும் வில்லியம் மில்லர் ஆகியோரால் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்படுகிறார். மில்லருடன் சேர்ந்து, இந்த இரண்டு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதர்கள் வெளிப்படுத்தல் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்களுடைய இயக்கத்தின் தொடக்கத்தையும் முடிவையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்; இவ்வாறு அவர்கள் இணைந்து, மூன்றாம் எலியாவையும், உடன்படிக்கையின் தூதருக்குப் பாதையை ஆயத்தப்படுத்தவேண்டிய மூன்றாம் தூதரையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.

தொடக்கத்திலோ முடிவிலோ தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதரின் செய்தியை நிராகரிப்பது மரணமே ஆகும்; மேலும், Future for America என்ற இயக்கத்தின் செய்தி “வரி மேல் வரி” என்ற தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாட்டின் அடிப்படையில் நிறுவப்பட்டுள்ளது; அதுவே பிந்தைய மழையின் முறையியல் ஆகும். “வரி மேல் வரி” என்ற பயன்பாட்டின் மூலம், மில்லரைட் இயக்கம் Future for America என்ற இயக்கத்திற்கான ஓர் முன்னடையாளமாக இருந்தது என்பது நிறுவப்படுகிறது. மில்லரைட் வரலாற்றின் ஒரு வழிக்குறி வில்லியம் மில்லர், அதாவது “தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதர்” ஆவார். அந்த வழிக்குறியை நிராகரிப்பது அந்தச் செய்தியை நிராகரிப்பதே ஆகும்; ஆகையால், அட்வென்டிசத்தின் தொடக்கமும் முடிவும் மூலம், தூதரை நிராகரிப்பது செய்தியையும் நிராகரிப்பதே என்பது நிறுவப்படுகிறது; ஏனெனில் அந்தச் செய்தி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு தூதரை அடையாளப்படுத்துகிறது. ஆகவே, செய்தியை நிராகரிப்பது தூதரை நிராகரிப்பதே; அதேபோலவும் உண்மை. நடனமாடுபவர் இல்லையெனில், நடனமும் இல்லை.

“யோவானின் சாட்சியை நிராகரித்தவர்கள் இயேசுவின் போதனைகளால் நன்மை அடையவில்லை,” மேலும் “முதல் செய்தியை நிராகரித்தவர்கள் இரண்டாவது செய்தியால் நன்மை அடைய முடியவில்லை; நடுராத்திரி முழக்கத்தாலும் அவர்களுக்கு நன்மை ஏற்படவில்லை.” யோவானின் ஊழியம் கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்திற்கு முன்னதாக இருந்தது; அதன் சிறிது காலத்திற்குப் பின்னர் அவர் தமது ஊழியத்தின் ஆரம்பத்தில் ஆலயத்தைச் சுத்திகரித்தார். 1844 அக்டோபர் 22 அன்று அவர் திடீரென வந்தபோது லேவியின் குமாரரைச் சுத்திகரிக்கும்படியாக மில்லரின் ஊழியம் கிறிஸ்துவுக்குப் பாதையை ஆயத்தப்படுத்தியது. அந்த இரு சாட்சிகளிலும், வழியை ஆயத்தப்படுத்தும் தூதனை நிராகரிப்பது மரணத்திற்குச் சமமானதாகும்.

உடன்படிக்கையின் தூதராகிய தமது பணியில் கிறிஸ்து நிறைவேற்றிய பரிசுத்திகரிப்பும் சுத்திகரிப்பும், இரட்சிப்பின் செய்தியை உலகத்திற்குக் கொண்டு செல்வதற்கான பணியை நிறைவேற்ற ஒரு ஜனத்தை எழுப்புவதற்காகவே இருந்தது. நிர்வாகத் தீர்ப்பு ஆரம்பிக்கும் காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் காலப்பகுதிக்குமுன்பாகவே அந்தப் பணி நிறைவேற்றப்படுகிறது. சீஷர்களின் வரலாற்றில் எருசலேமின் அழிவு நிர்வாகத் தீர்ப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும் அந்தப் பணியை நிறைவேற்றுவதற்கான தங்களுடைய பொறுப்பிலிருந்து அட்வென்டிசம் விலகிப் போயிற்று; ஆயினும் கர்த்தர் அவர்களை ஒன்றுகூட்ட முயன்றிருந்தார். தமது ஜனங்கள் உலகத்திற்குக் கொண்டு சென்றிருக்கக்கூடிய செய்தியின் வரைகலைச் சித்திரமாக 1850 அட்டவணையை வெளியிடும்படி அவர் அவர்களை நடத்தினார்.

அட்வென்டிசம் தமது விசுவாசத்தை மட்டும் உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டிருந்தால், “அவர்களுடைய வேலை நிறைவேறியிருக்கும்.”

1844 ஆம் ஆண்டின் வசந்த காலத்தில், உடன்படிக்கையின் தூதன் மில்லரைட்டுகளின் இயக்கத்தைச் சுத்திகரித்தார்; பின்னர் இலையுதிர் காலத்தில் மூன்றாம் தூதனின் செய்தியை கொண்டு வந்தார். மில்லரும், அவரது செய்தியும், அவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய இயக்கமும், பத்து கன்னியரின் உவமையை நிறைவேற்றியிருந்தன. நியூ ஹாம்ப்ஷயர் மாநிலத்தின் எக்செட்டரில் நடைபெற்ற முகாம் கூட்டத்தில் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தி வந்தடைந்தது; அடுத்து வந்த இரண்டு குறுகிய மாதங்களிலேயே எந்தக் கன்னியரிடத்தில் எண்ணெய் இருந்தது என்பது வெளிப்படுத்தப்பட்டது. அந்த இரண்டு வகுப்புகளும் வெளிப்பட்டன; மேலும், தன் கையில் உண்ணப்பட வேண்டிய ஒரு செய்தியுடன் மூன்றாம் தூதன் வந்தடைந்தான்; ஆனால் ஞானமுள்ள கன்னியர் “சந்தேகமும் நிச்சயமின்மையும் நிறைந்த காலத்தில்” “தங்கள் விசுவாசத்தை விட்டுக்கொடுத்தார்கள்.”

“சந்தேகமும் நிச்சயமின்மையும் கொண்ட காலம்” அவருடைய மரணத்தின் போது சீஷர்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது; ஆனால் மூன்றாம் நாளில் அவர் தமது உயிர்த்தெழுதலின் செய்தியைத் தமது சீஷர்களுக்கு வெளிப்படுத்தத் தொடங்கினார்; அவர்கள் தங்கள் “விசுவாசத்தை விட்டுக்கொடுக்கவில்லை.” முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திகளின் இயக்கத்தில் இருந்த ஞானமுள்ள கன்னியருக்கான சந்தேகமும் நிச்சயமின்மையும் கொண்ட காலம் சுமார் மூன்று ஆண்டுகள் தொடர்ந்து நீடித்தது; அப்போது ஆண்டவர் Sister White-க்கு, தமது ஜனங்களின் மீதமுள்ளவர்களை மறுபடியும் ஒன்றுகூட்டும்படியாக தாம் தமது கரத்தை நீட்டியிருந்ததை வெளிப்படுத்தினார். அவர் தமது ஜனங்களை அவர்களின் பதிப்புப் பணியைத் தொடங்கவும், ஆபகூக்கின் இரண்டாம் பலகையை உருவாக்கவும் நடத்தினார்; ஆனால் “அட்வெண்ட் விசுவாசிகளில் அநேகர் தங்கள் விசுவாசத்தை விட்டுக்கொடுத்தார்கள்.... இவ்வாறு வேலை தடைபட்டது; உலகம் இருளில் விடப்பட்டது.”

1849ஆம் ஆண்டில், முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதரான வில்லியம் மில்லர் மரணமடைந்து அடக்கம் செய்யப்பட்டார். 1844 அக்டோபர் 22ஆம் தேதியின் புத்திசாலி கன்னியர் “தங்கள் விசுவாசத்தை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டு, தேவனுடைய வெளிப்படுகின்ற பரிபாலனத்தில் ஒருமனதாகத் தொடர்ந்து சென்றிருந்தால்,” கர்த்தர் எலியாவின் ஆவியிலும் வல்லமையிலும் மற்றொரு தூதரை எழுப்பியிருப்பார். ஆனால் அதற்கு பதிலாக, “கிறிஸ்துவின் வருகை” “தாமதிக்கப்பட்டது; அவருடைய ஜனங்கள்” “அதேபோல” பண்டைய இஸ்ரவேலைப்போல் “பாவமும் துக்கமும் நிறைந்த இந்த உலகத்தில்” “அநேக ஆண்டுகள்” “தங்கியிருப்பார்கள்.”

1863 ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சிக்குப் பின் நூற்று இருபத்தாறு ஆண்டுகள் கடந்தபோது, கர்த்தர் மூன்றாம் தூதனுடைய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதுவரை எழுப்பினார். அவருடைய பணியானது, உடன்படிக்கையின் தூதுவர் தமது ஆலயத்திற்குள் திடீரென வருவதற்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்துவதும், ஆராய்ந்து விசாரிக்கும் நியாயத்தீர்ப்பின் இறுதிக்காட்சிகளின் காலத்தில் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தாருடன் உடன்படிக்கை உறவுக்குள் பிரவேசிப்பதுமாக இருந்தது; அதோடு, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பமாகும் நிர்வாக நியாயத்தீர்ப்பின் காலப்பகுதியில் ஆகாப், யேசபேல் மற்றும் அவளுடைய தீர்க்கதரிசிகள் ஆகியோரின் மூவகை ஐக்கியத்தை எதிர்கொள்ளும் ஒரு செய்தியையும் வெளிப்படுத்துவது ஆகும்.

வழியை ஆயத்தப்படுத்தும் மூன்றாவது தூதன், ஆராய்ச்சி நியாயத்தீர்ப்பின் இறுதிக்காட்சிகளின் காலத்தில் ஒரு செயல், ஒரு செய்தி, ஒரு தூதன், மற்றும் ஒரு இயக்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். மூன்றாவது எலியா, நிறைவேற்று நியாயத்தீர்ப்பின் இறுதிக்காட்சிகளின் காலத்தில் ஒரு செயல், ஒரு செய்தி, ஒரு தூதன், மற்றும் ஒரு இயக்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். வழியை ஆயத்தப்படுத்தும் தூதனின் செய்தியும், எலியாவின் செய்தியும், வெளிப்படுத்தல் அதிகாரங்கள் எட்டு முதல் பதினொன்று வரை உள்ள மூன்று ஐயோக்களில் மூன்றாவதின் செய்தியாகும்.

வழியை ஆயத்தப்படுத்துகிற தூதனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வரலாற்றில், மூன்றாம் ஐயோவின் செய்தி, “அக்கினியில் சோதிக்கப்பட்ட பொன்னை என்னிடத்தில் வாங்கிக்கொள்; அதினால் நீ ஐசுவரியவானாகும்படிக்கும், நீ உடுத்திக்கொள்ளும்படிக்கும், உன் நிர்வாணத்தின் அவமானம் வெளிப்படாதபடிக்கும் வெண்வஸ்திரத்தையும், நீ பார்க்கும்படிக்கு உன் கண்களுக்கு கண்ணுமருந்தையும் வாங்கிக்கொள்” என்று லவோதிக்கேய அட்வென்டிசத்தை அழைக்கும் எக்காளத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அது, “நான் நேசிக்கிற யாவரையும்” அவர் “கடிந்துகொண்டு சிட்சிக்கிறேன்” என்பதினால், தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு அவர்கள் அக்கிரமங்களை காட்டுகிற தேவனுடைய அன்பின் செய்தியாகும். அது, உடன்படிக்கையின் தூதன் ஆத்தும ஆலயத்தைச் சுத்திகரிக்கும் கிரியையை நிறைவேற்றிக்கொண்டிருக்கும் காலப்பகுதியில் வெளிப்படுத்தப்படும் அவருடைய குணாதிசயத்தை மனுஷர் ஏற்றுக்கொள்ளும்படி அழைக்கும் கிறிஸ்துவின் நீதியின் செய்தியாகும்; ஆகையால், தாம் நேசிக்கிறவர்களை, அவர் தமது குணாதிசயத்தை வெளிப்படுத்தி, “ஆகையால் வைராக்கியமாயிருந்து மனந்திரும்பு” என்று அழைக்கிறார்; ஏனெனில் அவர் சோதனைக்காலம் முடிவுறுதலைக் குறிக்கும் அந்த நிர்வாககாலத்தின் “வாசலினிடத்தில்” இருக்கிறார்; அங்கேயே அவர் லவோதிக்கேய அட்வென்டிசத்தைத் தமது “வாயிலிருந்து” “வெளியே துப்பிவிடுவேன்.” அந்த நிர்வாககாலத்தின் “வாசல்” அவர் “திறக்கிறவரும் ஒருவனும் அடைக்காதிருக்கிறவரும், அடைக்கிறவரும் ஒருவனும் திறக்காதிருக்கிறவருமான” அந்த வாசலே ஆகும்.

“வரியின்மேல் வரி” என்ற முறையின் பயன்பாட்டினால் தீர்க்கப்படும் ஒரு தோற்ற முரண்பாடு உள்ளது; ஆனால் அந்தத் தோற்ற முரண்பாட்டையே பலர் கூட அறியாமல் இருக்கக்கூடும். அது தீர்க்கப்படும்போது, விரைவில் அமலுக்கு வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது நிகழும் விசாரணைத் தீர்ப்பிலிருந்து நிறைவேற்றுத் தீர்ப்பிற்கான மாற்றத்திற்கு அது மேலும் தெளிவைச் சேர்க்கிறது. பெந்தெகொஸ்தே, ஐக்கிய அமெரிக்காவில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு ஒரு முன்னுருவாக இருக்கிறது என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம் இது தீர்க்கப்படுகிறது. விசாரணைத் தீர்ப்பில் ஒரு அடையாளமாக வழியை ஆயத்தப்படுத்தும் மூன்றாம் தூதரைப் பற்றிய எங்கள் பரிசீலனையை, நிறைவேற்றுத் தீர்ப்பின் அடையாளமாகிய மூன்றாம் எலியாவுடன் மாறுபடுத்தி, நிறைவுசெய்யும் பொருட்டு, இந்தத் தோற்ற முரண்பாட்டைப் பற்றி நாம் விவாதிப்போம்.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.