தானியேலின் புத்தகம் - நூற்று நான்கு

ஏனெனில் நியாயத்தீர்ப்பு தேவனுடைய வீட்டிலே தொடங்க வேண்டிய காலம் வந்துள்ளது; அது முதலில் நம்மிடத்தில் தொடங்குமானால், தேவனுடைய சுவிசேஷத்துக்குக் கீழ்ப்படியாதவர்களின் முடிவு எப்படியிருக்கும்? 1 பேதுரு 4:17.

“ஆனால் கடந்த தலைமுறைகளின் கிறிஸ்தவர்கள் ஞாயிற்றுக்கிழமையைக் கடைப்பிடித்தார்கள்; அப்படிச் செய்வதன் மூலம் தாங்கள் வேதாகம சபத்தைக் காக்கிறோம் என்று எண்ணினார்கள். மேலும் இப்போது ஒவ்வொரு சபையிலும், ரோமன் கத்தோலிக்கச் சபையையும் தவிர்க்காமல், தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட சபத்து ஞாயிற்றுக்கிழமையே என்று நேர்மையாக நம்புகிற உண்மையான கிறிஸ்தவர்கள் உள்ளனர். அவர்களுடைய நோக்கத்தின் நேர்மையையும், தம்முன் அவர்கள் கொண்டுள்ள உத்தமத்தையும் தேவன் ஏற்றுக்கொள்கிறார். ஆனால் ஞாயிற்றுக்கிழமை அனுசரிப்பு சட்டத்தால் கட்டாயப்படுத்தப்படும் போது, உண்மையான சபத்தின் கடமையைப் பற்றி உலகம் வெளிச்சமடையும் போது, அப்பொழுது தேவனுடைய கட்டளையை மீறி, ரோமாவின் அதிகாரத்தைத் தவிர உயர்ந்த அதிகாரமொன்றும் இல்லாத ஒரு விதிமுறைக்கு கீழ்ப்படிகிற எவரும், அதன்மூலம் தேவனைவிட பாப்பியத்திற்கே மரியாதை செலுத்துவார். அவர் ரோமாவிற்கும், ரோமா ஏற்படுத்திய அந்த நிறுவலை அமல்படுத்துகிற அதிகாரத்திற்கும் வணக்கமரியாதை செலுத்துகிறார். அவர் மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் வணங்குகிறார். இவ்வாறு, தேவன் தமது அதிகாரத்தின் அடையாளம் என்று அறிவித்திருக்கிற ஏற்பாட்டை மனிதர் நிராகரித்து, அதற்குப் பதிலாக ரோமா தன் மேலாதிக்கத்தின் சின்னமாகத் தேர்ந்தெடுத்ததைக் கௌரவிக்கும் போது, அவர்கள் அதன்மூலம் ரோமாவிற்கான கீழ்ப்படிதலின் அடையாளத்தை—‘மிருகத்தின் முத்திரையை’—ஏற்றுக்கொள்வார்கள். மேலும், இவ்விஷயம் இவ்வாறே மக்களின் முன் தெளிவாக வைக்கப்பட்டு, அவர்கள் தேவனுடைய கட்டளைகளுக்கும் மனிதர்களின் கட்டளைகளுக்கும் இடையில் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிய நிலைக்குக் கொண்டுவரப்படும்வரை, மீறுதலில் தொடர்கிறவர்கள் ‘மிருகத்தின் முத்திரையை’ பெறமாட்டார்கள்.” The Great Controversy, 449.

அந்த நாளில், ஜனங்களுக்கு ஒரு கொடியாக நிற்கும் யேசேயின் வேர் உண்டாகும்; அதனை நோக்கி புறஜாதிகள் தேடிவருவார்கள்; அவருடைய இளைப்பாறுதல் மகிமையாயிருக்கும். அந்த நாளில் கர்த்தர் தமது ஜனத்தின் மீதமுள்ளவர்களை மீட்டுக்கொள்ள தமது கையை இரண்டாம் முறையாக நீட்டுவார்; அவர்கள் அசீரியாவிலிருந்தும், எகிப்திலிருந்தும், பாத்ரோசிலிருந்தும், கூஷிலிருந்தும், ஏலாமிலிருந்தும், சிநேயாரிலிருந்தும், ஹாமாத்திலிருந்தும், சமுத்திரத் தீவுகளிலிருந்தும் மீதமாய் இருப்பவர்கள் ஆவர். அவர் ஜாதிகளுக்காக ஒரு கொடியை உயர்த்தி, இஸ்ரவேலின் துரத்தப்பட்டவர்களைச் சேர்த்துக்கொண்டு, யூதாவின் சிதறுண்டவர்களைப் பூமியின் நான்கு திசைகளிலிருந்தும் ஒன்றுகூட்டுவார். ஏசாயா 11:10–12.

“பரிசுத்த ஆவியின் கிரியை உலகத்தைப் பாவத்தினாலும், நீதியினாலும், நியாயத்தீர்ப்பினாலும் உணர்த்துவதாகும். சத்தியத்தை விசுவாசிக்கிறவர்கள் சத்தியத்தினால் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டவர்களாய் இருந்து, உயர்ந்ததும் பரிசுத்தமுமான கொள்கைகளின்படி நடந்து, தேவனுடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கும் அவற்றைத் தங்கள் காலடியில் மிதிக்கிறவர்களுக்கும் இடையிலுள்ள பிரிவுரேகையை உயர்ந்த, மேன்மையான அர்த்தத்தில் வெளிப்படுத்துவதன் மூலம் மட்டுமே உலகத்துக்குச் எச்சரிக்கை கொடுக்க முடியும். ஆவியின் பரிசுத்தமாக்குதல், தேவனுடைய முத்திரையைக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கும் போலியான ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்கிறவர்களுக்கும் இடையிலுள்ள வித்தியாசத்தைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. சோதனை வரும் போது, மிருகத்தின் முத்திரை என்பது என்ன என்பதைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்படும். அது ஞாயிற்றுக்கிழமையைக் கடைப்பிடிப்பதே ஆகும். சத்தியத்தைக் கேட்ட பிறகும் இந்த நாளைத் தொடர்ந்து பரிசுத்தமானதாகக் கருதுகிறவர்கள், காலங்களையும் பிரமாணங்களையும் மாற்ற நினைத்த பாவ மனுஷனுடைய கையொப்பத்தைத் தரித்திருக்கிறவர்கள் ஆவர்.” Bible Training School, December 1, 1903.

“சோதனைக்காலம் இன்னும் அதிக காலம் தொடராது. இப்போது தேவன் பூமியிலிருந்து தம்முடைய தடுக்கிற கையை விலக்கிக் கொண்டிருக்கிறார். நீண்ட காலமாக அவர் தமது பரிசுத்த ஆவியின் செயற்பாட்டின் மூலம் ஆண்களிடமும் பெண்களிடமும் பேசியிருக்கிறார்; ஆனால் அவர்கள் அந்த அழைப்பைக் கவனிக்கவில்லை. இப்போது அவர் தமது ஜனங்களிடத்திலும் உலகத்திடத்திலும் தம்முடைய நியாயத்தீர்ப்புகளின் மூலம் பேசுகிறார். இந்த நியாயத்தீர்ப்புகளின் காலம், சத்தியம் என்ன என்பதை அறிய இன்னும் வாய்ப்பு பெறாதவர்களுக்கு இரக்கத்தின் காலமாகும். கர்த்தர் அவர்கள்மேல் கருணையோடு பார்வை வைப்பார். அவருடைய இரக்கமுள்ள இருதயம் உந்தப்படுகிறது; இரட்சிக்க அவருடைய கை இன்னும் நீட்டப்பட்டிருக்கிறது. இந்த இறுதி நாட்களில் முதன்முறையாக சத்தியத்தைக் கேட்கப்போகிறவர்களில் பெரும் எண்ணிக்கையினர் பாதுகாப்பின் மந்தைக்குள் சேர்க்கப்படுவார்கள்.” Review and Herald, November 22, 1906.

இந்த மந்தைக்குட்படாத வேறு ஆடுகளும் எனக்குண்டு; அவைகளையும் நான் கொண்டுவர வேண்டும்; அவைகள் என் சத்தத்தைக் கேட்கும்; அப்பொழுது ஒரே மந்தையும் ஒரே மேய்ப்பனும் இருப்பார்கள். யோவான் 10:16.

“தீர்க்கதரிசி கூறுகிறார்: ‘பின்பு, மிகுந்த அதிகாரமுடைய வேறொரு தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கி வருவதைக் கண்டேன்; பூமி அவனுடைய மகிமையினால் பிரகாசமடைந்தது. அவன் பலத்த சத்தத்தோடே வல்லமையாய் கூப்பிட்டு: மகா பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது; அது பிசாசுகளின் வாசஸ்தலமாகிவிட்டது’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1, 2) என்று சொன்னான். இது இரண்டாம் தூதனால் அளிக்கப்பட்ட அதே செய்தியே ஆகும். பாபிலோன் விழுந்தது, ‘ஏனெனில் அவள் தன் விபசாரத்தின் கோபமுள்ள திராட்சரசத்தை சகல ஜனங்களும் குடிக்கச் செய்தாள்’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:8). அந்தத் திராட்சரசம் என்ன?—அவளுடைய பொய்க் கோட்பாடுகளே. நான்காம் கட்டளையின் சபாத்திற்குப் பதிலாக, அவள் உலகத்தாருக்கு ஒரு பொய்யான ஓய்வுநாளைக் கொடுத்திருக்கிறாள்; மேலும், ஏதேன் தோட்டத்தில் சாத்தான் ஏவாளிடம் முதலில் சொன்ன பொய்யான கருத்தான—ஆத்துமாவின் இயற்கையான அழியாமை—என்பதையும் மீண்டும் கூறியிருக்கிறாள். இதுபோன்ற பல தொடர்புடைய தவறுகளையும், ‘மனுஷருடைய கற்பனைகளைக் கோட்பாடுகளாகப் போதித்து’ (மத்தேயு 15:9), அவள் அகன்றும் விரிந்தும் பரப்பியிருக்கிறாள்.”

“இயேசு தமது பொதுப் பணியை ஆரம்பித்தபோது, அவர் ஆலயத்தை அதன்மேல் நிகழ்த்தப்பட்ட புனிதத்தை அவமதிக்கும் அசுத்தப்படுத்துதலிலிருந்து சுத்திகரித்தார். அவருடைய பணியின் கடைசி செயல்களில் ஒன்றாக ஆலயத்தின் இரண்டாவது சுத்திகரிப்பும் இருந்தது. அதுபோலவே, உலகத்திற்கான எச்சரிப்பின் இறுதி வேலையிலும், சபைகளுக்குச் செய்யப்படும் இரண்டு தனித்துவமான அழைப்புகள் உள்ளன. இரண்டாம் தூதனின் செய்தி: ‘பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது, மகாநகரம்; ஏனெனில் அவள் தன் விபசாரத்தின் கோபமாகிய மதுவை எல்லா ஜாதிகளும் குடிக்கும்படி செய்தாள்’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:8). மூன்றாம் தூதனின் செய்தியின் மகத்தான முழக்கத்திலும், பரலோகத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் கேட்கப்படுகிறது: ‘என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களில் பங்குகொள்ளாதபடிக்கும், அவளுடைய வாதைகளில் அடையாதபடிக்கும் அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள். ஏனெனில் அவளுடைய பாவங்கள் பரியந்தம் வானத்தை எட்டியுள்ளன; தேவன் அவளுடைய அக்கிரமங்களை நினைவுகூர்ந்திருக்கிறார்’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

“எங்களில் ஒருவரும் தமது குணாதிசயங்களில் ஒரு கறையையாவது அல்லது ஒரு களங்கத்தையாவது கொண்டிருக்கும்வரை, தேவனுடைய முத்திரையை ஒருபோதும் பெறமாட்டோம். எங்கள் குணாதிசயங்களில் உள்ள குறைகளைச் சீர்செய்து, ஆத்தும ஆலயத்தை ஒவ்வொரு அசுத்தத்திலிருந்தும் சுத்திகரிப்பது எங்களிடமே விடப்பட்டிருக்கிறது. அப்பொழுது, பெந்தெகொஸ்தே நாளில் சீஷர்கள்மேல் முன்மழை பொழிந்ததுபோல, பிந்தைய மழையும் எங்கள்மேல் பொழியும்....”

“சகோதரரே, ஆயத்தப்பணியின் மகத்தான கிரியையில் நீங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்? உலகத்தோடு ஒன்றிப்போகிறவர்கள் உலகீய அச்சுருவைப் பெற்றுக்கொண்டு, மிருகத்தின் முத்திரைக்காகத் தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தம்மை நம்பாதவர்களும், தேவனுக்கு முன்பாகத் தங்களைத் தாழ்த்திக்கொண்டு, சத்தியத்துக்குக் கீழ்ப்படிவதினால் தங்கள் ஆத்துமாக்களைச் சுத்திகரிக்கிறவர்களும், அவர்கள் பரலோக அச்சுருவைப் பெற்றுக்கொண்டு, தங்கள் நெற்றிகளில் தேவனுடைய முத்திரைக்காக ஆயத்தப்படுகிறார்கள். கட்டளை வெளியிடப்பட்டு அந்த முத்திரை பதிக்கப்படும் போது, அவர்களுடைய குணநலன் நித்தியத்திற்கும் தூய்மையானதாயும் களங்கமற்றதாயும் நிலைத்திருக்கும்.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

உன் ஜனத்தின்மேலும் உன் பரிசுத்த நகரின்மேலும் எழுபது வாரங்கள் நிர்ணயிக்கப்பட்டிருக்கின்றன; அக்கிரமத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வரவும், பாவங்களுக்கு முடிவுகட்டவும், அநியாயத்திற்குப் பிராயச்சித்தம் செய்யவும், நித்திய நீதியை ஏற்படுத்தவும், தரிசனத்தையும் தீர்க்கதரிசனத்தையும் முத்திரையிட்டு உறுதிப்படுத்தவும், மகா பரிசுத்தமானவரை அபிஷேகம் செய்யவும். தானியேல் 9:24.

“அப்போது, தூதன் கூறினான்: ‘அவர் ஒரு வாரத்திற்காக [ஏழு ஆண்டுகள்] அநேகரோடு உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்துவார்.’ இரட்சகர் தமது ஊழியத்தை ஆரம்பித்ததற்குப் பிந்தைய ஏழு ஆண்டுகள், சுவிசேஷம் விசேஷமாக யூதர்களுக்குப் பிரசங்கிக்கப்படவேண்டியிருந்தது; மூன்றரை ஆண்டுகள் கிறிஸ்துவினால் தாமே; அதன்பின் அப்போஸ்தலர்களினால். ‘வாரத்தின் நடுவில் அவர் பலியையும் காணிக்கையையும் நிறுத்திவிடுவார்.’ தானியேல் 9:27. கி.பி. 31 ஆம் ஆண்டின் வசந்தகாலத்தில், மெய்யான பலியான கிறிஸ்து கல்வரியில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டார். அப்பொழுது ஆலயத்தின் திரை இரண்டாகக் கிழிந்தது; இதனால் பலியாராதனையின் பரிசுத்தத்துவமும் அதின் முக்கியத்துவமும் நீங்கிப்போயின என்பது வெளிப்பட்டது. பூமியிலுள்ள பலியும் காணிக்கையும் நிறுத்தப்படவேண்டிய காலம் வந்திருந்தது.”

“அந்த ஒரு வாரம்—ஏழு ஆண்டுகள்—கி.பி. 34-இல் முடிவுற்றது. பின்னர் ஸ்தேவானை கல்லெறிந்து கொன்றதன் மூலம், யூதர்கள் சுவிசேஷத்தை நிராகரித்த தங்களுடைய செயலை இறுதியாக முத்திரையிட்டனர்; உபத்திரவத்தினால் சிதறடிக்கப்பட்டிருந்த சீஷர்கள், ‘எங்கும் சென்று வார்த்தையைப் பிரசங்கித்தார்கள்’ (அப்போஸ்தலர் 8:4); அதன் சிறிது காலத்திற்குப் பின், துன்புறுத்தியாகிய சவுல் மனந்திரும்பி, புறஜாதிகளுக்கான அப்போஸ்தலனாகிய பவுலானான்.” The Desire of Ages, 233.

“முழு சடங்கு அமைப்பும் கிறிஸ்துவுக்கான ஒரு குறியீடாக இருந்ததால், அவரைத் தவிர அதற்கு எந்த மதிப்பும் இல்லை. யூதர்கள் கிறிஸ்துவை மரணத்திற்கு ஒப்புக்கொடுத்து அவரை நிராகரித்ததை உறுதிப்படுத்தியபோது, ஆலயத்திற்கும் அதன் சேவைகளுக்கும் அர்த்தம் அளித்த அனைத்தையும் அவர்கள் நிராகரித்தனர். அதன் பரிசுத்தம் நீங்கிப் போயிருந்தது. அது அழிவுக்கே ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த நாள்முதல் பலியிடும் காணிக்கைகளும் அவற்றோடு தொடர்புடைய சேவையும் அர்த்தமற்றவையாகிவிட்டன. கயீனின் காணிக்கையைப்போல, அவை இரட்சகர்மேல் விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்தவில்லை. கிறிஸ்துவை மரணத்திற்கு ஒப்புக்கொடுத்ததன் மூலம், யூதர்கள் உண்மையில் தங்கள் ஆலயத்தையே அழித்தார்கள். கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்டபோது, ஆலயத்தின் உள் திரைமேல் இருந்து கீழ்வரை இரண்டாக கிழிந்தது; இதனால் மகத்தான இறுதி பலி செலுத்தப்பட்டுவிட்டது என்றும், பலியிடும் காணிக்கைகளின் முறைமை என்றென்றைக்கும் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது என்றும் குறிக்கப்பட்டது.” The Desire of Ages, 165.

“சப்த தினத்தை மாற்றியது தங்களுடைய சபையே என்று ரோமக் கத்தோலிக்கர் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்; மேலும் இந்த மாற்றத்தையே சபையின் பரம அதிகாரத்திற்கான சான்றாக அவர்கள் மேற்கோள் காட்டுகிறார்கள். வாரத்தின் முதலாவது நாளை சப்த தினமாகக் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம், தெய்வீக விஷயங்களில் சட்டமிடும் அவளுடைய அதிகாரத்தை புராட்டஸ்டண்டுகள் அங்கீகரிக்கிறார்கள் என்று அவர்கள் அறிவிக்கின்றனர். ரோமச் சபை தன் வழுவாதத்திற்கான உரிமைக் கூற்றை விட்டுவிடவில்லை; மேலும் உலகமும் புராட்டஸ்டண்ட் சபைகளும், யெகோவாவின் சப்த தினத்தை நிராகரித்துக்கொண்டு, அவள் உருவாக்கிய போலியான ஓர் சப்த தினத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் போது, அவர்கள் நடைமுறையில் இந்தக் கூற்றை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். இந்த மாற்றத்திற்கான அதிகாரத்தை அவர்கள் மேற்கோள் காட்டக்கூடும்; ஆனால் அவர்களுடைய தர்க்கத்தின் தவறான தன்மை எளிதில் அறியப்படலாம். இந்தச் சூழ்நிலையின் உண்மைகளுக்கு எதிராகத் தங்கள் கண்களைத் தாமாகவே மூடிக்கொண்டு, புராட்டஸ்டண்டுகள் தங்களையே ஏமாற்றிக்கொள்கிறார்கள் என்பதைப் பார்க்கப் பாப்பிஸ்ட் போதுமான கூர்மையுடையவனாக இருக்கிறான். ஞாயிற்றுக்கிழமை நிறுவல் அதிக ஆதரவைப் பெறப் பெற, இறுதியில் அது முழு புராட்டஸ்டண்ட் உலகத்தையும் ரோமின் கொடியின் கீழ் கொண்டுவரும் என்ற நிச்சய உணர்வுடன் அவன் மகிழ்கிறான்.”

“ஓய்வுநாளின் மாற்றமே ரோமச் சபையின் அதிகாரத்தின் அடையாளமோ முத்திரையோ ஆகும். நான்காம் கட்டளையின் உரிமைக்கோரிக்கைகளை உணர்ந்தபடியே, உண்மையான ஓய்வுநாளுக்கு பதிலாக பொய்யான ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்கத் தேர்ந்தெடுக்கும்வர்கள், அது கட்டளையிடப்பட்டிருக்கும் அந்த அதிகாரத்திற்கே இதன்மூலம் மரியாதை செலுத்துகிறார்கள். மிருகத்தின் முத்திரை என்பது பாப்பரசரின் ஓய்வுநாளாகும்; அது தேவன் நியமித்த நாளுக்குப் பதிலாக உலகத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது.”

“ஆனால் தீர்க்கதரிசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டபடி மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்ளும் காலம் இன்னும் வரவில்லை. சோதனையின் காலமும் இன்னும் வரவில்லை. ரோமன் கத்தோலிக்கச் சபைக் கூட்டத்தாரையும் விலக்காமல், ஒவ்வொரு சபையிலும் உண்மையான கிறிஸ்தவர்கள் உள்ளனர். ஒளியைப் பெற்று, நான்காம் கற்பனையின் கட்டாயப்பாட்டை அறிந்தும் காணாதவரை யாரும் குற்றவாளிகளாகத் தீர்ப்பளிக்கப்படமாட்டார்கள். ஆனால் போலியான ஓய்வுநாளை அமல்படுத்தும் கட்டளை வெளியிடப்படும் போது, மேலும் மூன்றாம் தூதனுடைய மகத்தான முழக்கம் மனிதர்களை மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் வணங்குவதற்கு எதிராக எச்சரிக்கும் போது, பொய்யும் சத்தியமும் இடையே உள்ள கோடு தெளிவாக இழுக்கப்படும். அப்பொழுது இன்னும் மீறுதலில் தொடர்ந்து நிலைத்திருப்பவர்கள் தங்கள் நெற்றிகளில் அல்லது தங்கள் கைகளில் மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்வார்கள்.”

“வேகமான அடிகளுடன் நாம் இந்தக் காலக்கட்டத்தை அணுகிக்கொண்டிருக்கிறோம். பொய்மதத்தை ஆதரிப்பதற்காகப் புராட்டஸ்டண்ட் திருச்சபைகள் மதச்சார்பற்ற அரசியல் அதிகாரத்துடன் ஒன்றிணையும் போது, அதற்கு விரோதமாக இருந்ததற்காக அவர்களுடைய முன்னோர்கள் மிகக் கொடிய துன்புறுத்தலைச் சகித்திருந்தனர்; அப்பொழுது திருச்சபையும் அரசும் இணைந்த அதிகாரத்தின் மூலம் போப்பரசரின் சப்தம் கட்டாயப்படுத்தப்படும். ஒரு தேசிய மதவிலகல் ஏற்படும்; அது தேசிய அழிவிலேயே முடிவடையும்.” Bible Training School, February 2, 1913.