தானியேலின் புத்தகம் - நூற்று நாற்பத்தொன்பது

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாவது வசனத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்றை நாம் ஆராய்ந்து வந்திருக்கிறோம். இப்போது, அந்த வசனத்திற்குள் உள்ள வரலாற்றுக் கோட்டைப் பற்றிப் பேசுகிறோம்; அது பூமிமிருகத்தின் புரொட்டஸ்டண்ட் கொம்பின் வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. மூன்றாம் தூதன் வரும்போது, கிறிஸ்து தமது தெய்வீகத்தைக் மனிதத்தோடு இணைப்பதன் மூலம் தேவனுடைய இரகசியத்தை அடையாளம் காணும் குறியீட்டு முனையாக, எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தில் உள்ள இரண்டு கோல்களை ஒன்றுசேர்த்தலை நாம் பயன்படுத்து கிறோம். வரிமேல் வரி, ஏழாம் காளம் ஊதப்படும்போது நிறைவு பெறுகிறது என்று யோவான் அடையாளம் காட்டிய தேவனுடைய இரகசியத்தின் செய்தி, அப்போஸ்தலனாகிய பவுலினால் லவோதிக்கேயாவுக்கு விசேஷமாக அனுப்பப்பட்டது. எசேக்கியேல், யோவான், பவுல் ஆகியோரின் சாட்சி, 1888-இல் ஜோன்ஸ் மற்றும் வாக்கோனர் அவர்களின் செய்தியில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அதே தேவனுடைய இரகசியத்தோடு ஒத்திசைகிறது; அது லவோதிக்கேயாவுக்கான செய்தியாக இருந்தது.

தெய்வீகத்தினதும் மனுஷத்தினதும் எனும் இரு கோல்களை ஒன்றிணைக்கும் பரிகாரப் பணி, மூன்றாம் தூதன் வந்தபோது ஆரம்பமானது; ஆனால் பவுல், தேவனுடைய இரகசியமாகிய அந்த இரு கோல்களின் இணைப்பின் இறுதியும் பரிபூரணமுமான நிறைவேற்றத்தைக் குறித்தே உரையாடுகிறார். ஆகையால், முதலில் 1856 ஆம் ஆண்டில் வந்த லவோதிக்கேயாவுக்கான செய்தியே இந்தச் செய்தி என அவர் அடையாளப்படுத்துகிறார்; பின்னர் அது 1888 ஆம் ஆண்டில் மறுபடியும் கூறப்பட்டது; அதன் பின்பு 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று அதன் பரிபூரண நிறைவேற்றத்தைக் கண்டடைந்தது. தேவனுடைய இரகசியத்தை அவர் முன்வைத்தபோது, அது ஏழாம் எக்காளம் ஒலிக்கிற காலத்தில் நிறைவேற வேண்டியதாயிருந்தது; அப்போது பவுல் ஆலயத்தை இருமடங்கான இயல்பில் அடையாளப்படுத்துகிறார். அந்த இரகசியத்தை அவர் ஒரு தலை மற்றும் ஒரு சரீரம் என்று பிரிக்கிறார்.

கிறிஸ்துவே தலை; அவர் எல்லாவற்றிலும் முதன்மை பெற வேண்டியவர்; அவருடைய சபையே உடல். தலைவும் உடலும் ஒன்றிணைந்து, தெய்வீகத்தையும் மனிதத்தையும் சேர்ந்த இணைப்பை எடுத்துக்காட்டுகின்றன; மேலும், இன்னொரு முக்கியமான உண்மையும் இதனால் வெளிப்படுகிறது. தலைக்கும் உடலுக்கும் உள்ள உறவு என்னவெனில், உடலின் மேல் தலைக்கு முதன்மை இருக்க வேண்டும் என்பதே. தேவனுடைய சாயலில் படைக்கப்பட்ட மனிதரில், மேன்மையான அதிகாரங்கள் (தலை) தாழ்ந்த அதிகாரங்களான (உடல்) மீது ஆட்சி செய்ய வேண்டும். இவ்விரண்டும் சேர்ந்து ஒரே அஸ்தித்துவமாக அமைக்கின்றன; அல்லது யோவான் அளக்க வேண்டியிருந்த ஆலயத்தின் சொல்லாட்சிப்படி, அவை பரிசுத்த ஸ்தலத்தையும் (மனிதம், உடல்), மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தையும் (தெய்வீகம், தலை) குறிக்கின்றன. இந்த இரண்டும் எவ்வாறு “ஒரே கோல்” ஆகவும், அல்லது ஒரே உடலாகவும் இணைக்கப்படுகின்றன என்பது “at-One-ment” எனும் கிரியையின் செயல் ஆகும். பவுல் தொடர்கிறார்:

கிறிஸ்துவுக்குள் “ஒவ்வொருவனையும் பூரணமுள்ளவனாக” நிறுத்துகின்ற ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்காயிரம் பேரின் பூரணநிலை, “தேவனுடைய இரகசியம்” ஆகும்; அது தெய்வீகத்தையும் மனிதத்தையும் ஒன்றிணைக்கும் சேர்க்கை, அல்லது பவுல் கூறுவதுபோல, மனிதத்துக்குள் இருக்கிற “கிறிஸ்து, மகிமையின் நம்பிக்கை” ஆகும். ஏழாவது காஹளத்தின் ஒலிக்கும் நாட்களில் அந்த இரகசியம் நிறைவேறுகிறது. எசேக்கியேல் அந்த இணைப்பை அடையாளப்படுத்தும்போது, குறியீட்டான தொடர்பைச் சுட்டிக்காட்டுவதற்காக இரண்டு கோல்களைப் பயன்படுத்துகிறார்; ஒன்று வடக்குப் பேரரசிற்காகவும், ஒன்று தெற்குப் பேரரசிற்காகவும்; அது “நாற்பத்தாறு” என்ற எண்ணால் ஆலயத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. “நாற்பத்தாறு” என்ற குறியீட்டுத் தொடர்பின் கோல், “இருநூற்று இருபது” என்ற குறியீட்டுத் தொடர்போடு இணைக்கப்பட வேண்டும்.

இருநூற்று இருபது என்பது தெய்வீகத்தன்மையும் மனிதத்தன்மையும் இணைந்ததற்கான குறியீடாகும். 1611 ஆம் ஆண்டில் கிங் ஜேம்ஸ் வேதாகமம் வெளியிடப்பட்டதிலிருந்து, 1831 ஆம் ஆண்டில் மில்லரின் செய்தி முதன்முறையாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதுவரையும், அதன் பின்னர் 1833 ஆம் ஆண்டில் Vermont Telegraph இல் அந்தச் செய்தி வெளியிடப்பட்டதுவரையும், இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள் ஆகின்றன. 1798 ஆம் ஆண்டில் தானியேல் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டபோது, வேதாகமத்திலிருந்து பெறப்பட்ட அறிவின் அதிகரிப்பை முறையாக்கியதுதான் மில்லரின் செய்தியாகும். 1611 என்ற ஆரம்பத் தேதியில் ஒரு தெய்வீக ஆவணம் வெளியிடப்பட்டது; 1831 என்ற இறுதித் தேதியில், 1798 இல் முத்திரை நீக்கப்பட்ட தெய்வீக சத்தியத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு மனிதப் பிரசுரம் வெளிவந்தது.

அந்த மூன்று தேதிகள் இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளை மட்டும் அல்ல, எபிரேய மொழியில் “சத்தியம்” என்பதைக் குறிக்கும் சொல்லின் அமைப்பையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; அந்தச் சொல், எபிரேய எழுத்துமாலையின் முதல், பதின்மூன்றாம், மற்றும் கடைசி எழுத்துகளை ஒன்றிணைப்பதன் மூலம் உருவாக்கப்படுகிறது. தொடக்கத்தில் ஒரு தெய்வீக வெளியீடும் முடிவில் ஒரு மனித வெளியீடும் இருக்கின்றன; மேலும் 1798 என்பது அறிவின் அதிகரிப்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அது அந்த அறிவை நிராகரித்த துஷ்டர்களின் ஒரு வகுப்பை வெளிப்படுத்தியது; இதனால் அது கிளர்ச்சியின் அடையாளமாகிய பதின்மூன்றாம் எழுத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. அந்த இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளின் தொடர்பு முதல் தூதனின் இயக்கத்தில் நிறுவப்பட்டது; மூன்றாம் தூதனின் இயக்கம் இரண்டாம் சாட்சியை வழங்குகிறது.

1776 ஆம் ஆண்டில், தெய்வீக ஆவணம் ஆகிய சுதந்திர அறிவிப்பு வெளியிடப்பட்டது; அதற்கு இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள் பின்னர், 1996 ஆம் ஆண்டில், மனித ஆவணம் ஆகிய *The Time of the End* இதழ் வெளியிடப்பட்டது. அந்த மனித ஆவணம், முடிவுக்காலத்தில் 1989 ஆம் ஆண்டில் உருவான அறிவின் பெருக்கத்திலிருந்து பெறப்பட்டது; அது, 1798 போலவே, சுதந்திர அறிவிப்பால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட தெய்வீகச் செய்திக்கெதிரான ஒரு கிளர்ச்சியை உருவாக்கியது. 1996 ஆம் ஆண்டிலிருந்த அறிவின் பெருக்கம், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, 1776 இல் அமெரிக்கா அறிவித்திருந்த சுதந்திரத்தையும் சுயாதீனத்தையும் அது இழக்கப்போகும் எதிர்காலத்தை அமெரிக்காவிற்காக அடையாளப்படுத்தியது. இது, இருநூற்று இருபது என்ற எண் தெய்வீகத்தையும் மனிதத்தையும் இணைக்கும் சேர்க்கையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்பதற்கான இரண்டாவது சாட்சியை வழங்குகிறது; மேலும் அந்த இரண்டாவது சாட்சி “Truth” என்பதின் கையொப்பத்துடன் முன்வைக்கப்பட்டது; அது முதல் தூதனின் வரலாற்றில் (முதல்) ஒரு முதல் சாட்சியாலும், மூன்றாம் தூதனின் வரலாற்றில் (கடைசி) இரண்டாவது சாட்சியாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது.

1776-ஆம் ஆண்டும், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாகிய பூமிமிருகத்தின் உண்மையான தொடக்கத்திற்கு முன்னதாக இருந்த ஒரு காலப்பகுதியின் ஆரம்பத்தையும் குறித்தது. அந்த ஆயத்தக் காலத்தில், சத்தியத்தின் முத்திரை 1776-ஆம் ஆண்டினால் மீண்டும் ஒருமுறை அடையாளம் காணப்பட்டது; அது ஐக்கிய அமெரிக்காவின் ஆரம்பத்தைச் சுட்டிக்காட்டியது. மேலும், 1798-ஆம் ஆண்டு, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாகிய ஐக்கிய அமெரிக்காவின் ஆரம்பத்தைக் குறித்தது. அந்த ஆரம்பமும் முடிவும் கொண்ட வரலாற்றின் நடுவில், பதின்மூன்று காலனிகள் அரசியலமைப்பை அங்கீகரித்தபோது, 1789-ஆம் ஆண்டு மைய எழுத்தைக் குறித்தது. இந்த மூன்று தேதிகளும் தலா தலா ஐக்கிய அமெரிக்காவின் “பேசுதலை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; அதாவது, 1776-இல் சுதந்திர அறிவிப்பு, 1789-இல் அரசியலமைப்பு, மற்றும் 1798-இல் அந்நியர் மற்றும் தேசத்துரோகச் சட்டங்கள். அந்த வரலாறு இருபத்திரண்டு ஆண்டுகளை உள்ளடக்குகிறது; இது இருநூற்று இருபதின் தசமபாகம் அல்லது பத்தில் ஒரு பங்கு ஆகும்; ஆகையால் அது தெய்வீகத்துவமும் மனுஷத்துவமும் இணைந்திருப்பதற்கான ஒரு சின்னத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

அதன் பிரதிநிதித்துவம், குட்டியாட்டுக்குட்டியாக (தெய்வீகம்) தொடங்கி, வலுசர்ப்பமாக (மனிதத்துவம்) முடிவடைவதாகச் சித்தரிக்கப்படும் பூமிமிருகத்தின் வரலாற்றைக் குறிக்கிறது. 1776, தெய்வீகத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் சுதந்திர அறிவிப்புடன் தொடங்குகிறது; அந்நியர் மற்றும் நாட்டுக்கெதிரானச் சட்டங்கள் மனிதத்துவத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் இராச்சியமாகிய பூமிமிருகத்தின் ஆட்சி தொடங்குவதற்கு முன்னிருந்த அந்த இருபத்திரண்டு ஆண்டுகளில், குட்டியாட்டுக்குட்டியிலிருந்து வலுசர்ப்பமாகிய மாற்றம் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்படுகிறது.

யூதாவின் தெற்கு இராச்சியத்தின்மேல் வந்த இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகள் நீண்ட நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கம், தானியேல் அதிகாரம் எட்டு, வசனம் பதினான்கில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் இரண்டாயிரத்து முந்நூறு ஆண்டுகளின் தொடக்கத்துடன் தொடர்புடையதாகும். யூதாவில் பரிசுத்தஸ்தலமும் சேனையும் மிதிக்கப்படுதல் கி.மு. 677-இல் ஆரம்பமானது; அதற்கு இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள் பின்னர், கி.மு. 457-இல் இரண்டாயிரத்து முந்நூறு ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனம் ஆரம்பமானது. யூதாவின் தெற்கு இராச்சியத்தின் கோல், வடக்கு இராச்சியத்துடன் நாற்பத்தாறு என்ற அடையாளத்தின் மூலம் இணைக்கப்பட்டுள்ளது; மேலும், இருநூற்று இருபது என்ற இணைப்பின் மூலம் இரண்டாயிரத்து முந்நூறு ஆண்டுகளுடனும் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளது.

பவுல் தன்னைத் தேவனுடைய நிர்வாகத்தின் ஊழியக்காரன் என்று கூறினார்; பின்னர், தாம் ஊழியக்காரனாயிருந்த அந்த நிர்வாகத்தை, மகிமையின் நம்பிக்கையாகிய உங்களுக்குள் இருக்கும் கிறிஸ்து என்ற தேவனுடைய இரகசியமாக வரையறுத்தார். இந்தச் சத்தியத்தைப் பற்றியே அவர் தீமோத்தேயுவுக்குக் எழுதும்போதும் மேலும் உரையாடுகிறார்.

இங்கே பவுல், தெய்வபக்தியின் இரகசியம் மாம்சத்தில் வெளிப்பட்ட தேவனே என்று கூறுகிறார். தேவன் தலையாக இருக்கிறார்; மாம்சம் உடலாக இருக்கிறது. தெய்வபக்தியின் இரகசியம் விசுவாசிக்கிறவனில் கிறிஸ்து இருப்பதே ஆகும்; அது தெய்வீகத்தையும் மனுஷத்துவத்தையும் ஒன்றிணைப்பதாகும். ஓசியா செய்ததுபோல, பவுலும் திருமணத்தை ஒரு உருவகமாகப் பயன்படுத்துகிறார்.

முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தில், எசேக்கியேல் கடைசி நாட்களின் உடன்படிக்கையை—ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் என அடையாளப்படுத்தப்பட்டவர்களுடன் செய்யப்பட்ட புதுப்பிக்கப்பட்ட உடன்படிக்கையை—அடையாளம் காட்டும்போது, இரண்டு கோல்களை ஒன்றிணைப்பதற்கான ஒரு உருவகத்தை அளிக்கிறார். அந்த இரண்டு கோல்கள், வரிக்கு வரி, ஓசியாவும் பவுலும் பயன்படுத்திய திருமண உருவகத்தையும் உள்ளடக்குகின்றன. அவை ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டபோது, அவை இனி இரண்டு ஜனங்களாக இல்லாமல், என்றென்றும் ஒரே ஜனமாக இருக்க வேண்டியிருந்தது.

எசேக்கியேலில் குறிப்பிடப்படும் ஒன்றிணைதல், அவர்கள் இனி பிரிந்திருக்காத காலத்தையும், இனி பாவஞ்செய்யாத நிலையையும், அவர்கள் சுத்திகரிக்கப்படுகின்ற தருணத்தையும், தேவன் அவர்களுக்கே ஒரே தேவனாக இருப்பதையும், அவர்களுக்கு ஒரே ராஜா மட்டுமே இருப்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அக்டோபர் 22 அன்று, உடன்படிக்கையின் தூதர் திடீரென ஆலயத்திற்குவந்து தமது ஜனங்களை “சுத்திகரிக்க” வந்தார். அவர் ஒரு ராஜ்யத்தைப் பெறுவதற்காக வந்தார்; அந்த ராஜ்யத்தின் மக்கள், பேதுருவின்படி, அப்போது ஆசாரியரும் ராஜாக்களுமாகிய ஒரு ராஜ்யமாக இருக்க வேண்டியவர்கள். அந்தத் தேதியிலேயே மணவாளனும் கலியாணத்திற்கு வந்தான்; இதையே பவுலும் ஓசியாவும் சுட்டிக்காட்டும் இரகசியம் எனக் கூறுகின்றனர்; அது தெய்வீகத்தையும் மனிதத்துவத்தையும் ஒன்றிணைக்கும் நிகழ்வைக் குறிக்கிறது. பவுல் “உங்களுக்குள் இருக்கிற கிறிஸ்து, மகிமையின் நம்பிக்கை” என்று அடையாளப்படுத்தும் அந்த இரகசியம், ஏழாம் தூதனின் எக்காளம் ஒலிக்கும் நாட்களில் நிறைவேறும் என்று யோவான் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

ஏழாவது தூதன் மூன்றாவது ஐயோ ஆகும்; அது 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்தடைந்தது. 1844 ஆம் ஆண்டின் வரலாற்றில் மூன்றாவது தூதன் வந்தபோது ஏழாவது தூதன் எக்காளம் ஊதத் தொடங்கினான்; அதன் பின்னரும் அது தொடர்ந்தது; ஆனால் 1863 ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சி அந்த வேலையை நிறைவு பெறாமல் தடுத்தது. மூன்றாவது தூதன் வந்தடைந்தான்; மேலும் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று ஏழாவது எக்காளம் மீண்டும் ஒலிக்கத் தொடங்கியது; இம்முறை “தேவரகசியம்” “நிறைவேற்றப்பட” இருக்கிறது. அந்த “ரகசியம்” என்பது தெய்வீகத்தன்மையும் மனிதத்தன்மையும் ஒன்றிணைவதாகும்; அது ஒருலட்சத்து நாற்பத்துநான்காயிரத்தவர்களை உருவாக்குகிறது; பின்னர் அவர்கள் தேவனுடைய கொடியும் படையும் ஆகிறார்கள். இந்தக் காரணத்தினாலே எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரம், எசேக்கியேல் இறந்த உலர்ந்த எலும்புகள் நிறைந்த ஒரு பள்ளத்தாக்கிற்கு கொண்டுபோயப்படுவதால் ஆரம்பமாகிறது. அந்த எலும்புகள் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று இருந்த லவோதிக்கேயர் அட்வென்டிசத்தைக் குறிக்கின்றன; இதே காரணத்தினால் பவுல், தேவனுடைய ரகசியத்தைப் பற்றிய தனது சுவிசேஷத்தை லவோதிக்கேயருக்கே உரையாடுகிறான்.

இதுவும் எசேக்கியேலின் உலர்ந்த மரித்த எலும்புகளுடன் சகோதரி வைட் தொடர்புபடுத்தும் விளக்கமாகும்.

லவோதிக்கேயா செய்தி முதன்முதலாக 1856 ஆம் ஆண்டில் அட்வென்டிசத்திற்கு அளிக்கப்பட்டது; அதே ஆண்டிலேயே கர்த்தர் லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஆம் அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய முன்னேறிக் கொண்டிருந்த ஒளியைத் திறந்தார். மனந்திரும்புதலை அழைக்கும் ஒரு உள்சார்ந்த செய்தியையும், தீர்க்கதரிசனத்திற்குரிய ஒரு வெளிச்சார்ந்த செய்தியையும் உட்படுத்திய 1856 ஆம் ஆண்டின் அந்தச் செய்தி, 1863 இல் நிராகரிக்கப்பட்டது. “உங்களில் இருக்கிற கிறிஸ்து, மகிமையின் நம்பிக்கை” என்ற இரகசியத்தை எடுத்துரைத்த லவோதிக்கேயா செய்தி, 1888 இல் மூப்பர்கள் ஜோன்ஸ் மற்றும் வாக்னர் ஆகியோரால் மறுபடியும் அறிவிக்கப்பட்டது; அந்தச் செய்தியும் லவோதிக்கேயாவுக்கான செய்தியே என்று சகோதரி வைட் அவர்களால் அடையாளப்படுத்தப்பட்டது.

வரிக்கு வரி, எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரம், எசேக்கியேல் ஆன்மீகமாக 2001 செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதிக்குக் கொண்டு செல்லப்படுவதுடன் தொடங்குகிறது; அங்கே, பாவங்களிலும் குற்றங்களிலும் மரித்திருக்கும் லவோதிக்கேய அத்வென்டிசத்தை அவருக்குக் காண்பிக்கப்படுகிறது. அவருக்கு இரண்டு தனித்த தீர்க்கதரிசனச் செய்திகள் அறிவிக்கும்படி கூறப்படுகிறது. முதல் செய்தி ஒன்றுசேர்த்தலை உண்டாக்குகிறது; ஆனால் உடல்கள் இன்னும் மரித்தவைகளாகவே இருக்கின்றன. இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனம், “நான்கு காற்றுகள்” என்னும் செய்தி எலும்புகளுக்குள் உயிரை ஊதவேண்டும் என்று அழைக்கிறது. நான்கு காற்றுகளின் செய்தி, நான்கு காற்றுகளைப் பிடித்திருக்கிற நான்கு தேவதூதர்களை அடையாளப்படுத்தும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் செய்தியாகும். சகோதரி வைட், அந்த நான்கு காற்றுகளையும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருக்கிற காரணத்தால் தப்பித்தெழ முயல்கிற ஒரு “கோபமுள்ள குதிரை” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார். இஸ்லாமின் அந்த கோபமுள்ள குதிரை தப்பித்தெழ்ந்து, தன் பாதையில் மரணத்தையும் அழிவையும் கொண்டு வர முயல்கிறது; அது 2001 செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதி செய்ததுபோலவே, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது அது மறுபடியும் விடுவிக்கப்படும்.

அந்தச் செய்தி, அந்த இறந்த உடல்களை தமது கால்களில் நின்றுகொண்டிருக்கும் ஒருங்கிணைந்த சேனையாக மாற்றுகிறது. அந்த ஒருங்கிணைந்த சேனை, ஏழாம் தூதனின் செய்திக்குப் பதிலளிப்பாகத் தன் கால்களில் எழுப்பப்படுகிறது; ஏனெனில் ஏழாம் தூதன் எக்காளம் ஊதும் நாட்களில், நூற்று நாற்பத்து நான்காயிரம் பேரின் கிறிஸ்துவோடும் உள்ள திருமணத்தின் இரகசியம் நிறைவேற்றப்படும்.

பின்பு, ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டு ஒரே ஜனமாக ஆகும் இரண்டு கோல்களின் இணைப்பை எசேக்கியேலுக்கு காண்பிக்கப்படுகிறது. அந்த இரண்டு கோல்கள், இஸ்ரவேலின் வட ராஜ்யத்தையும் யூதாவின் தென் ராஜ்யத்தையும் குறிக்கின்றன; அவை தங்களுக்குரிய பரஸ்பரச் சிதறிப்போகும் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளின் காலங்கள் நிறைவுறும் முடிவில் ஒரே ஜனமாக இணைக்கப்படுகின்றன. அவர்களுடைய அந்தப் பரஸ்பர நிறைவு, பரஸ்பரச் சிதறிப்போகும் காலங்களின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் உள்ள நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளால் சித்தரிக்கப்படும் ஒரு ஆவிக்குரிய ஆலயத்தை உருவாக்குகிறது.

அடுத்த கட்டுரையில் இந்த ஆய்வை நாம் தொடர்வோம்.