தானியேல் புத்தகம் - நூற்று எழுபத்து நான்கு

ஆம், நான் ஜெபத்தில் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே, ஆரம்பத்தில் தரிசனத்தில் நான் கண்டிருந்த அந்த மனிதனாகிய கபிரியேல் விரைவாகப் பறந்து வந்து, மாலைப் பலியிடும் நேரத்திலே என்னைத் தொட்டான். அவன் எனக்கு அறிவித்தும் என்னோடு பேசியும், “தானியேலே, உனக்கு ஞானத்தையும் புரிதலையும் அளிக்கும்படியாக இப்போது நான் வந்திருக்கிறேன். உன் விண்ணப்பங்களின் தொடக்கத்திலேயே கட்டளை பிறந்தது; அதை உனக்குக் காண்பிக்கும்படியாக நான் வந்தேன்; ஏனெனில் நீ மிகவும் பிரியமானவன்; ஆகையால் இந்த விஷயத்தை உணர்ந்து, இந்தத் தரிசனத்தை கவனமாக ஆராய்” என்றான். தானியேல் 9:21–23.

பாரசீக ராஜாவாகிய கோரேஷின் மூன்றாம் ஆண்டில், பெல்தெஷாத்சார் என்று அழைக்கப்பட்ட தானியேலுக்கு ஒரு காரியம் வெளிப்படுத்தப்பட்டது; அந்தக் காரியம் சத்தியமானதாக இருந்தது, ஆனால் நியமிக்கப்பட்ட காலம் நீண்டதாக இருந்தது; அவன் அந்தக் காரியத்தை உணர்ந்து, தரிசனத்திற்கும் அறிவைப் பெற்றான். தானியேல் 10:1.

இப்போது நான் உன்னுடைய ஜனங்களுக்கு கடைசி நாட்களில் என்ன நிகழப்போகிறதென்று உனக்குப் புரியும்படி வந்திருக்கிறேன்; ஏனெனில் இந்தத் தரிசனம் இன்னும் அநேக நாட்களுக்குரியது. தானியேல் 10:14.

அப்பொழுது அவன், “நான் உன்னிடத்திற்கு எதற்காக வந்தேன் என்று உனக்குத் தெரியுமா? இப்பொழுது நான் பாரசீகத்தின் அதிபதியோடு போராடும்படி திரும்பிச் செல்வேன்; நான் புறப்பட்டுப்போனபின், இதோ, கிரேக்கத்தின் அதிபதி வருவான்” என்றான். தானியேல் 10:20.

அப்போது அவன் என்னிடத்தில் சொல்லினான்: தானியேலே, பயப்படாதே; நீ புரிந்துகொள்ளும்படிக்கு உன் இருதயத்தைச் செலுத்தி, உன் தேவனுடைய சந்நிதியில் உன்னைத் தாழ்த்திக்கொண்ட முதல் நாள்முதல் உன் வார்த்தைகள் கேட்கப்பட்டன; உன் வார்த்தைகளினாலே நான் வந்தேன். ஆனால் பாரசீக ராஜ்யத்தின் அதிபதி இருபத்தொன்று நாட்கள் எனக்கு எதிர்த்து நின்றான்; ஆனாலும் இதோ, பிரதான அதிபதிகளில் ஒருவனாகிய மீகாயேல் எனக்கு உதவுவதற்காக வந்தான்; அங்கே நான் பாரசீக ராஜாக்களுடனே தங்கியிருந்தேன். தானியேல் 10:12, 13.

தேவனுடைய குமாரனே தானியேலுக்கு தோன்றினார். இந்த விவரணம், பத்மோஸ் தீவில் கிறிஸ்து யோவானுக்குத் தம்மை வெளிப்படுத்தியபோது அளிக்கப்பட்ட விவரணத்துடன் ஒத்ததாகும். இப்போது நம்முடைய ஆண்டவர், கடைசி நாட்களில் என்ன நிகழப்போகிறது என்பதைத் தானியேலுக்குப் போதிக்க இன்னொரு பரலோகத் தூதருடன் வருகிறார். உலகத்தின் முடிவுகள் எங்கள்மேல் வந்திருக்கிற நமக்காக, இந்த அறிவு தானியேலுக்குக் கொடுக்கப்பட்டு, ஏவுதலால் பதிவு செய்யப்பட்டது.

“உலகத்தின் மீட்பரால் வெளிப்படுத்தப்பட்ட மகத்தான சத்தியங்கள், மறைக்கப்பட்ட பொக்கிஷங்களைத் தேடுவதுபோல் சத்தியத்தைத் தேடுகிறவர்களுக்கே உரியவையாகும். தானியேல் முதிர்ந்த வயதுடைய மனிதனாயிருந்தான். அவன் வாழ்க்கை விக்கிரகாராதனையாளர் அரசவையின் மயக்கங்களின் நடுவில் கடந்துபோயிருந்தது; அவன் மனம் ஒரு மகத்தான பேரரசின் காரியங்களால் பாரமடைந்திருந்தது; இருந்தபோதிலும், இவையெல்லாவற்றிலிருந்தும் விலகி, தேவனுக்கு முன்பாகத் தன் ஆத்துமாவைத் தாழ்த்தி, பரமோன்னதரின் நோக்கங்களை அறியும் அறிவைத் தேடுகிறான். அவன் விண்ணப்பங்களுக்கு உத்தரவாக, கடைசி நாட்களில் வாழப்போகிறவர்களுக்காக பரலோக மன்றங்களிலிருந்து வெளிச்சம் அருளப்பட்டது. ஆகையால், பரலோகத்திலிருந்து நமக்குக் கொண்டுவரப்பட்ட சத்தியங்களை உணர்ந்து கொள்ளும்படி அவர் நமது அறிவைத் திறக்க, நாம் எவ்வளவு பேரார்வத்தோடு தேவனைத் தேட வேண்டும்!”

“‘நான் தானியேல் ஒருவனே அந்தத் தரிசனத்தைக் கண்டேன்; என்னோடிருந்த மனிதர் அந்தத் தரிசனத்தைக் காணவில்லை; ஆனாலும் ஒரு பெரிய நடுக்கம் அவர்கள்மேல் விழுந்தது; அதனால் அவர்கள் ஓடித் தங்களை ஒளித்துக்கொண்டார்கள்…. எனக்குள் பலம் ஏதும் மீதியிருக்கவில்லை; எனது அழகு எனக்குள் கெட்டுப்போனதாக மாறிவிட்டது; நான் எந்தப் பலத்தையும் தக்கவைக்கவில்லை.’ உண்மையாகப் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டிருக்கும் ஒவ்வொருவரின் அனுபவமும் இப்படிப்பட்டதாக இருக்கும். கிறிஸ்துவின் மகத்துவம், மகிமை, பரிபூரணத்தன்மை ஆகியவற்றைப் பற்றிய அவர்களின் பார்வை எவ்வளவு தெளிவாகிறதோ, அவ்வளவு அதிகமாகத் தங்களுடைய சொந்த பலவீனத்தையும் அபரிபூரணத்தையும் அவர்கள் தெளிவாகக் காண்பார்கள். பாவமற்ற குணநிலையைத் தமக்குரியதாக உரிமைகோரத் தூண்டும் மனப்பாங்கு அவர்களுக்கிருக்காது; தமக்குள் சரியானதும் அழகானதும் என்று தோன்றியிருந்தது, கிறிஸ்துவின் பரிசுத்தத்திற்கும் மகிமைக்கும் எதிரெதிராக நிறுத்திப் பார்க்கும்போது, தகுதியற்றதாயும் கெட்டுப்போகத்தக்கதாயும் மட்டுமே தோன்றும். மனிதர் தேவனிடமிருந்து பிரிந்திருக்கும்போதும், கிறிஸ்துவைப் பற்றிய அவர்களின் பார்வை மிகவும் மங்கலாக இருக்கும்போதும் தான், அவர்கள், ‘நான் பாவமற்றவன்; நான் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டிருக்கிறேன்’ என்று சொல்கிறார்கள்.”

“பின்னர் கபிரியேல் தீர்க்கதரிசிக்குத் தோன்றி, அவனை நோக்கி இவ்வாறு உரைத்தான்: ‘அதிகமாய் பிரியிக்கப்பட்ட மனுஷனாகிய தானியேலே, நான் உன்னோடு பேசுகிற வார்த்தைகளை உணர்ந்து, நேராக நின்றுகொள்; ஏனெனில் இப்பொழுது நான் உன்னிடத்திற்கே அனுப்பப்பட்டிருக்கிறேன்.’ அவன் இந்த வார்த்தையை என்னோடு பேசியபோது, நான் நடுங்கிக்கொண்டு நின்றேன். பின்னும் அவன் என்னை நோக்கி, ‘தானியேலே, பயப்படாதே; ஏனெனில் நீ புரிந்துகொள்ளும்படியாக உன் இருதயத்தைச் செலுத்தி, உன் தேவனின் சந்நிதியில் உன்னைத் தாழ்த்திக்கொண்ட முதல் நாள்முதல், உன் வார்த்தைகள் கேட்கப்பட்டன; உன் வார்த்தைகளினிமித்தம் நான் வந்திருக்கிறேன்’ என்றான்.”

“வானத்தின் மகிமையால் தானியேலுக்குக் காட்டப்பட்ட மாபெரும் கௌரவம் எத்தகையது! அவர் நடுங்குகிற தம் ஊழியக்காரனை ஆறுதல்படுத்தி, அவனுடைய ஜெபம் வானத்தில் கேட்கப்பட்டது என்றும், அந்த உக்கிரமான விண்ணப்பத்திற்குப் பதிலாகப் பாரசீக ராஜாவின் இருதயத்தை இயங்கச் செய்வதற்காக காபிரியேல் தூதன் அனுப்பப்பட்டான் என்றும் அவனுக்கு உறுதியளிக்கிறார். தானியேல் உபவாசித்து ஜெபித்துக்கொண்டிருந்த அந்த மூன்று வாரங்களின்போது, அந்த மன்னன் தேவனுடைய ஆவியின் உந்துதல்களை எதிர்த்தான்; ஆனால் தானியேலின் ஜெபத்திற்குப் பதிலளிக்கத் தீர்மானமான ஒரு செயலைச் செய்யும்படி அந்த பிடிவாதமுள்ள ராஜாவின் இருதயத்தைத் திருப்புவதற்காக, வானத்தின் பிரபுவாகிய பிரதானத் தூதன் மிகாயேல் அனுப்பப்பட்டார்.”

“‘அவர் இத்தகைய வார்த்தைகளை எனக்குச் சொன்னபோது, நான் என் முகத்தைத் தரையின்பால் குனிந்து, வாய் பேசாதவனாயிருந்தேன். அப்பொழுது இதோ, மனுஷபுத்திரரைப் போன்ற சாயலுடைய ஒருவன் என் உதடுகளைத் தொட்டான்…. பின்னர் அவன், மிகுந்த பிரியமுள்ள மனுஷனே, பயப்படாதே; உனக்குச் சமாதானம் உண்டாகுக; திடன்கொள், ஆம், திடன்கொள் என்றான். அவன் என்னோடே பேசினபோது, நான் பலப்படுத்தப்பட்டு, என் ஆண்டவன் பேசக்கடவன்; நீர் என்னைப் பலப்படுத்தினீர் என்றேன்.’ தேவீக மகிமை தானியேலுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது அத்தனை மகத்துவமாயிருந்ததால், அவர் அந்தத் தரிசனத்தைத் தாங்க முடியவில்லை. அப்பொழுது பரலோகத் தூதன் தன் சந்நிதியின் பிரகாசத்தை மறைத்து, ‘மனுஷபுத்திரரைப் போன்ற சாயலுடைய ஒருவன்’ எனத் தீர்க்கதரிசிக்குத் தோன்றினான். தன் தேவீக வல்லமையினால், தேவனிடமிருந்து தமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட செய்தியைக் கேட்கும்படி, நேர்மையும் விசுவாசமும் உடைய இந்த மனிதனை அவன் பலப்படுத்தினான்.

“தானியேல் உன்னதமானவருடைய அர்ப்பணிப்புள்ள ஒரு ஊழியக்காரனாயிருந்தான். அவனுடைய நீண்ட ஆயுள், தன் எஜமானுக்காகச் செய்த உயரிய ஊழியச் செயல்களால் நிரம்பியிருந்தது. அவனுடைய குணத்தின் பரிசுத்தமும், அசைக்கமுடியாத விசுவாசநேர்மையும், அவனுடைய இருதயத்தின் தாழ்மைக்கும் தேவனுக்கு முன்பான மனந்திரும்புதலுக்கும் ஒப்பானவையாக மட்டுமே இருந்தன. நாம் மீண்டும் கூறுகிறோம்: தானியேலின் வாழ்க்கை உண்மையான பரிசுத்தமாக்குதலின் தேவஆவியால் ஏவப்பட்ட ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும்.” Review and Herald, February 8, 1881.

எழுபது ஆண்டுகளான சிறைப்பட்ட காலத்தின் முடிவு நெருங்கியபோது, எரேமியாவின் தீர்க்கதரிசனங்களின்மேல் தானியேலின் மனம் மிகுந்த கவலையுடன் ஆழ்ந்திருந்தது. தேவன் தமது தேர்ந்தெடுத்த ஜனங்களுக்கு இன்னொரு சோதனையை அளிக்க வேண்டிய காலம் வந்துவிட்டதை அவர் கண்டார்; ஆகையால் உபவாசத்தோடும், தாழ்மையோடும், ஜெபத்தோடும், இஸ்ரவேலின் நிமித்தம் பரலோகத்தின் தேவனை நோக்கி, இவ்வார்த்தைகளால் அவர் விண்ணப்பித்தார்: “கர்த்தாவே, உம்மை நேசிப்பவர்களுக்கும் உமது கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கும் உடன்படிக்கையையும் கிருபையையும் காத்தருளுகிற மகத்துவமும் பயங்கரத்தன்மையும் உடைய தேவனே”; நாங்கள் பாவஞ்செய்தோம், அக்கிரமம் புரிந்தோம், துன்மார்க்கமாக நடந்தோம், கலகம்பண்ணினோம், உமது கட்டளைகளையும் உமது நியாயத்தீர்ப்புகளையும் விட்டு விலகிப்போயினோம்; உமது நாமத்தில் எங்கள் ராஜாக்களிடமும், எங்கள் பிரதானர்களிடமும், எங்கள் பிதாக்களிடமும், தேசத்து ஜனங்களனைவரிடமும் பேசிய உமது ஊழியக்காரராகிய தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் நாங்கள் செவிகொடுக்கவில்லை.”

“இந்த வார்த்தைகளை கவனியுங்கள். தானியேல் கர்த்தரின் சந்நிதியில் தன் சொந்த விசுவாசநேர்மையை அறிவிக்கவில்லை. தன்னைச் சுத்தனாகவும் பரிசுத்தனாகவும் உரிமைகோருவதற்குப் பதிலாக, இஸ்ரவேலின் உண்மையிலேயே பாவமுள்ளவர்களோடு தன்னை ஒருமைப்பாடுபடுத்துகிறான். தேவன் அவனுக்குக் கொடுத்த ஞானம், இவ்வுலக ஞானிகளின் ஞானத்தை விட எவ்வளவு மேலானதாயிருந்ததெனில், மதியவேளையில் வானங்களில் பிரகாசிக்கும் சூரியனுடைய ஒளி மிக மெலிந்த நட்சத்திரத்தின் ஒளியைவிட எவ்வளவு பிரகாசமாயிருக்கிறதோ அவ்வளவு மேலானதாக இருந்தது. ஆயினும், பரலோகத்தால் இவ்வளவு உயர்ந்த கிருபைக்கு உரியவனாக்கப்பட்ட இந்த மனிதனின் உதடுகளிலிருந்து எழும் ஜெபத்தை தியானியுங்கள். ஆழ்ந்த தாழ்மையுடனும், கண்ணீருடனும், இதயவெதும்பலுடனும், அவன் தன்னுக்காகவும் தன் ஜனத்துக்காகவும் விண்ணப்பிக்கிறான். தன் சொந்த இழிவுத்தன்மையை அறிக்கையிட்டு, கர்த்தரின் மகத்துவத்தையும் மாட்சியையும் ஒப்புக்கொண்டு, அவன் தன் ஆத்துமாவை தேவனுக்கு முன்பாகத் திறந்து வைக்கிறான்.”

“அவருடைய விண்ணப்பங்களை எத்தகைய ஆழ்ந்த தீவிரமும் எரியும் உற்சாகமும் வகைப்படுத்துகின்றன! அவர் தேவனிடத்தில் மேலும் மேலும் நெருங்கி வருகிறார். உன்னதமானவருடைய ஒருபோதும் தவறாத வாக்குத்தத்தங்களைப் பற்றிக்கொள்ள விசுவாசத்தின் கை மேலே நீள்கிறது. அவருடைய ஆவி வேதனையில் போராடுகிறது. மேலும், தன் ஜெபம் கேட்கப்பட்டதற்கான ஆதாரமும் அவருக்குண்டு. வெற்றி தன்னுடையதே என்று அவர் உணர்கிறார். நாம் ஒரு ஜனமாகத் தானியேல் ஜெபித்ததுபோல் ஜெபித்து, அவர் போராடியதுபோல் போராடி, தேவனுக்கு முன்பாக எங்கள் ஆத்துமாக்களைத் தாழ்த்தினோமானால், தானியேலுக்குக் கொடுக்கப்பட்டதுபோன்ற தெளிவான பதில்களை எங்கள் விண்ணப்பங்களுக்கும் அளிக்கப்பட்டவையாக அனுபவிப்போம். அவர் பரலோக நீதிமன்றத்தில் தமது வழக்கை எவ்வாறு வலியுறுத்துகிறார் என்பதை கேளுங்கள்:”

“‘என் தேவனே, உமது செவியைச் சாய்த்து கேளும்; உமது கண்களைத் திறந்து எங்கள் பாழ்ப்பாடுகளையும், உமது நாமத்தால் அழைக்கப்படும் நகரத்தையும் நோக்கிப் பாரும்; ஏனெனில் எங்கள் நீதிகளினாலல்ல, உமது மகா இரக்கங்களினாலேயே நாங்கள் எங்கள் விண்ணப்பங்களை உம்முடைய சந்நிதியில் சமர்ப்பிக்கிறோம். ஆண்டவரே, கேளும்; ஆண்டவரே, மன்னியும்; ஆண்டவரே, செவிகொடுத்து செயலும்; தாமதிக்காதேயும், என் தேவனே, உமக்காகவே; ஏனெனில் உமது நகரமும் உமது ஜனங்களும் உமது நாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்கள். நான் பேசியும் ஜெபித்தும், என் பாவத்தையும் என் ஜனத்தின் பாவத்தையும் அறிக்கையிட்டும் கொண்டிருக்கையில், … ஆரம்பத்தில் தரிசனத்தில் நான் கண்ட அந்த மனிதனாயிருந்த காபிரியேல், மிக விரைவாகப் பறந்து வந்து, சாயங்காலப் பலியின் நேரத்தில் என்னைத் தொட்டான்.’”

“தானியேலின் ஜெபம் மேலேறிக்கொண்டிருக்கையில், விண்ணக அரசவைகளிலிருந்து தூதனாகிய கபிரியேல் விரைந்து இறங்கி வந்து, அவனுடைய வேண்டுதல்கள் கேட்கப்பட்டும் பதிலளிக்கப்பட்டும் உள்ளன என்று அவனுக்குத் தெரிவிக்கிறான். இந்த வல்லமையுள்ள தூதன், அவனுக்குத் திறமையும் புரிதலும் அளிக்கும்படி,—எதிர்கால யுகங்களின் மர்மங்களை அவன் முன் வெளிப்படுத்தும்படி நியமிக்கப்பட்டிருந்தான். இவ்வாறு, சத்தியத்தை அறிந்துகொண்டு புரிந்துகொள்ளும் நோக்கில் தீவிரமாய் நாடிக்கொண்டிருந்த தானியேல், பரலோகத்தால் நியமிக்கப்பட்ட தூதருடன் தொடர்பிலே கொண்டுவரப்பட்டான்.

“தேவனுடைய மனிதன் ஆனந்தமிக்க உணர்ச்சியின் ஓர் பறப்பை வேண்டி ஜெபிக்கவில்லை; தெய்வீக சித்தத்தை அறியும் அறிவிற்காகவே ஜெபித்தான். மேலும், இந்த அறிவை அவன் தன்னக்காக மட்டுமல்ல, தன் ஜனங்களுக்காகவும் விரும்பினான். அவன் சுமந்த மிகப் பெரிய பாரம் இஸ்ரவேலுக்காக இருந்தது; அவர்கள், மிகக் கடுமையான அர்த்தத்தில் சொல்லின், தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை கைக்கொள்ளவில்லை. அந்தப் பரிசுத்த நியாயப்பிரமாணத்தை அவர்கள் மீறியதன் விளைவாகவே அவர்கள்மேல் வந்துள்ள எல்லா துரதிருஷ்டங்களும் நிகழ்ந்ததாக அவன் ஒப்புக்கொள்கிறான். அவன் கூறுகிறான்: ‘நாங்கள் பாவஞ்செய்தோம், துன்மார்க்கமாய்ச் நடந்தோம்…. எங்கள் பாவங்களினிமித்தமும் எங்கள் பிதாக்களின் அக்கிரமங்களினிமித்தமும் எருசலேமும் உமது ஜனமும் எங்களைச் சுற்றியிருப்போரெல்லாருக்கும் நிந்தையாகிவிட்டார்கள்.’ தேவன் தேர்ந்தெடுத்த ஜனமாகிய அவர்களுக்கிருந்த தனித்துவமிக்க பரிசுத்த குணநலனை அவர்கள் இழந்திருந்தார்கள். ‘இப்பொழுதாவது, எங்கள் தேவனே, உமது அடியாரின் ஜெபத்தையும் அவன் விண்ணப்பங்களையும் கேட்டு, பாழடைந்திருக்கிற உமது பரிசுத்தஸ்தலத்தின் மேல் உமது முகம் பிரகாசிக்கும்படி அருளும்.’ தானியேலின் இருதயம் தேவனுடைய பாழடைந்த பரிசுத்தஸ்தலத்தின்மேல் தீவிரமான ஏக்கத்தோடு திரும்புகிறது. இஸ்ரவேல் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கெதிரான தங்கள் மீறுதல்களை மனந்திரும்பி, தாழ்மையுடனும் உண்மையுடனும் கீழ்ப்படிதலுடனும் இருப்பார்களானால் மட்டுமே அதின் செழிப்பு மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்படலாம் என்பதை அவன் அறிந்திருந்தான்.”

அவருடைய விண்ணப்பத்திற்குப் பதிலாக, தானியேல் தானும் அவரது ஜனமும் மிக அதிகமாகத் தேவையாயிருந்த ஒளியையும் சத்தியத்தையும் மட்டுமல்லாமல், உலகின் மீட்பரின் வருகைவரை விரியும் எதிர்காலத்தின் மகத்தான நிகழ்வுகளின் தரிசனத்தையும் பெற்றார். பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்டவர்களெனத் தங்களை உரிமையாக்கிக்கொள்ளுகிறவர்களாக இருந்தபோதிலும், வேதாகமங்களை ஆராய்ந்து தேடுவதற்கும், வேதாகமச் சத்தியத்தை மேலும் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள ஜெபத்தில் தேவனோடு போராடுவதற்கும் எந்த விருப்பமும் இல்லாதவர்கள், உண்மையான பரிசுத்தமாக்கம் என்ன என்பதையே அறியாதவர்கள்.

“தேவனுடைய வார்த்தையை இருதயத்தில் விசுவாசிக்கிற அனைவரும், அவருடைய சித்தத்தை அறியும் அறிவுக்காகப் பசியும் தாகமும் கொள்வார்கள். தேவன் சத்தியத்தின் மூலஸ்தானம் ஆவார். அவர் இருளடைந்த புத்தியை ஒளியூட்டி, தாம் வெளிப்படுத்திய சத்தியங்களைப் பற்றிக் கொண்டு புரிந்துகொள்ள மனித மனத்திற்கு வல்லமையளிக்கிறார்.

“தானியேல் தேவனோடு உரையாடினார். வானம் அவருக்கு முன்பாகத் திறக்கப்பட்டது. ஆனால் அவருக்குப் வழங்கப்பட்ட உயர்ந்த கௌரவங்கள் தாழ்மையும் தீவிரமான தேடலும் என்பவற்றின் விளைவாக இருந்தன. இந்நாளில் அநேகர் நினைப்பதுபோல், நாம் நேர்மையுள்ளவர்களாகவும் இயேசுவை அன்புகூருகிறவர்களாகவும் இருந்தால், நாம் என்ன விசுவாசிக்கிறோம் என்பது முக்கியமல்ல என்று அவர் கருதவில்லை. இயேசுவின்மேலான உண்மையான அன்பு, சத்தியம் எது என்பதைப்பற்றி மிகவும் நெருங்கியதும் தீவிரமானதுமான ஆராய்ச்சிக்கே வழிநடத்தும். தமது சீஷர்கள் சத்தியத்தினால் பரிசுத்தமாக்கப்படும்படி கிறிஸ்து ஜெபித்தார். சத்தியத்தை அறிய கவலையுடனும் ஜெபத்துடனும் தேடிச் சோதிக்க முடியாத அளவுக்கு சோம்பேறியானவன், அவனுடைய ஆத்துமாவின் அழிவை உண்டாக்கும் வஞ்சகப் போதனைகளை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி விடப்படுவான்.”

காபிரியேல் வருகை தந்த சமயத்தில், தீர்க்கதரிசியான தானியேல் மேலும் உபதேசத்தைப் பெற இயலாதிருந்தான்; ஆனால் சில ஆண்டுகள் கழித்து, இன்னும் முற்றிலும் விளக்கப்படாத பொருட்களைப் பற்றிக் கூடுதலாக அறிய விரும்பி, அவன் மீண்டும் தேவனிடமிருந்து வெளிச்சத்தையும் ஞானத்தையும் நாடுவதற்குத் தன்னை ஒப்புக்கொடுத்தான். “அந்நாட்களில் தானியேலாகிய நான் மூன்று முழு வாரங்கள் துக்கித்துக் கொண்டிருந்தேன். ருசியான அப்பத்தை நான் புசிக்கவில்லை; மாம்சமோ திராட்சரசமோ என் வாய்க்குள் வரவில்லை; நான் என்னை எவ்விதத்திலும் அபிஷேகம் பண்ணிக்கொள்ளவில்லை…. அப்பொழுது நான் என் கண்களை ஏறெடுத்து நோக்கினேன்; இதோ, சணலாடை அணிந்திருந்த ஒருவன்; அவன் இடுப்பு உபாஸ் தேசத்தின் சுத்தப் பொன்னினால் கட்டப்பட்டிருந்தது. அவன் உடலும் பச்சைக்கல்லைப் போலிருந்தது; அவன் முகமும் மின்னலின் தோற்றம்போல இருந்தது; அவன் கண்களும் அக்கினித் தீபங்களைப்போலவும், அவன் புயங்களும் அவன் கால்களும் மெருகூட்டப்பட்ட வெண்கலத்தின் நிறம்போலவும் இருந்தன; அவன் வார்த்தைகளின் சத்தம் பெருங்கூட்டத்தின் சத்தம்போல இருந்தது.”

தேவனுடைய குமாரனாகியவரை விடக் குறையாத ஒருவரே தானியேலுக்கு வெளிப்பட்டார். இந்த வர்ணனை, பட்மோஸ் தீவில் கிறிஸ்து யோவானுக்குத் தம்மை வெளிப்படுத்தியபோது கொடுக்கப்பட்ட வர்ணனைக்கு ஒத்ததாகும். இப்போது நம்முடைய ஆண்டவர், இன்னொரு பரலோகத் தூதனுடன் சேர்ந்து, கடைசி நாட்களில் என்ன நிகழப்போகிறதென்பதைத் தானியேலுக்கு போதிக்க வருகிறார். உலகத்தின் முடிவுகள் வந்தடைந்திருக்கிற நமக்காக, இந்த அறிவு தானியேலுக்குக் கொடுக்கப்பட்டு, தெய்வீக உந்துதலினால் பதிவுசெய்யப்பட்டது.” Review and Herald, February 8, 1881.

நீங்கள் ஜாதிகளினிடையே அழிந்துபோவீர்கள்; உங்கள் சத்துருக்களின் தேசம் உங்களை விழுங்கிவிடும். உங்களில் மீந்திருக்கிறவர்கள் உங்கள் அக்கிரமங்களினிமித்தம் உங்கள் சத்துருக்களின் தேசங்களில் வாடிப்போவார்கள்; அவர்களுடைய பிதாக்களின் அக்கிரமங்களினிமித்தமும் அவர்களோடே கூட வாடிப்போவார்கள். அவர்கள் தங்கள் அக்கிரமத்தையும், தங்கள் பிதாக்களின் அக்கிரமத்தையும், அவர்கள் எனக்கு விரோதமாகச் செய்த தங்கள் மீறுதலையும், தாங்களும் எனக்கு விரோதமாக நடந்துகொண்டதையும் அறிக்கையிட்டால்; நானும் அவர்களுக்கு விரோதமாக நடந்துகொண்டு, அவர்களை அவர்கள் சத்துருக்களின் தேசத்துக்குள் கொண்டுபோனதையும் ஒப்புக்கொண்டால்; அப்பொழுது அவர்களுடைய விருத்தசேதனமில்லாத இருதயம் தாழ்மைப்படுத்தப்பட்டு, தங்கள் அக்கிரமத்திற்கான தண்டனையை அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டால்: அப்பொழுது யாக்கோபோடு செய்த என் உடன்படிக்கையை நினைவேற்பேன்; ஈசாக்கோடு செய்த என் உடன்படிக்கையையும், ஆபிரகாமோடு செய்த என் உடன்படிக்கையையும் நினைவேற்பேன்; தேசத்தையும் நினைவேற்பேன். அந்த தேசம் அவர்களால் விட்டு விடப்பட்டிருக்கும்; அது அவர்களில்லாமல் பாழாய்க் கிடக்கும்போது, தன் ஓய்வுநாட்களை அனுபவிக்கும்; அவர்களோ தங்கள் அக்கிரமத்திற்கான தண்டனையை ஏற்றுக்கொள்வார்கள்; ஏனெனில், ஆம், ஏனெனில் அவர்கள் என் நியாயத்தீர்ப்புகளை அலட்சியப்படுத்தினார்கள், அவர்களுடைய ஆத்துமா என் கட்டளைகளை அருவருத்தது. ஆனாலும் இதையெல்லாம் இருந்தபோதிலும், அவர்கள் தங்கள் சத்துருக்களின் தேசத்தில் இருக்கும்போது, அவர்களை முற்றிலும் அழித்துப்போடும்படிக்கும், அவர்களோடுள்ள என் உடன்படிக்கையை முறித்துப்போடும்படிக்கும், நான் அவர்களைத் தள்ளிவிடமாட்டேன்; அவர்களை அருவருக்கமாட்டேன்; ஏனெனில் நான் அவர்களுடைய தேவனாகிய கர்த்தர். ஆனால் அவர்களினிமித்தம், நான் ஜாதிகளின் கண்முன்னே எகிப்து தேசத்திலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்த அவர்களின் முன்னோர்களோடுச் செய்த உடன்படிக்கையை நினைவேற்பேன்; நான் அவர்களுக்கு தேவனாயிருக்கும்படிக்கு: நான் கர்த்தர். லேவியராகமம் 26:38–45.