தானியேல் புத்தகம் - நூற்று எண்பத்தொன்று

இயேசுவும் அவருடைய சீஷர்களும் இப்போது கயிசரியா பிலிப்பியைச் சுற்றியிருந்த நகரங்களில் ஒன்றிற்குள் வந்திருந்தனர். அவர்கள் கலிலேயாவின் எல்லைகளைத் தாண்டி, விக்கிரகாராதனை செழித்து நிலவிய ஒரு பிரதேசத்தில் இருந்தனர். இங்கே சீஷர்கள் யூதமதத்தின் கட்டுப்படுத்தும் செல்வாக்கிலிருந்து விலக்கப்பட்டு, புறஜாதியாரின் ஆராதனையுடன் இன்னும் நெருங்கிய தொடர்புக்குள் கொண்டுவரப்பட்டார்கள். அவர்களைச் சுற்றிலும் உலகத்தின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் காணப்பட்ட மூடநம்பிக்கையின் வடிவங்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருந்தன. இவ்விஷயங்களைக் காணும் பார்வை, புறஜாதியாரிடத்திலுள்ள தங்களுடைய பொறுப்பை அவர்கள் உணருமாறு வழிநடத்த வேண்டும் என்று இயேசு விரும்பினார். இந்தப் பிரதேசத்தில் அவர் தங்கியிருந்த காலத்தில், மக்களுக்கு போதிப்பதிலிருந்து விலகி இருக்கவும், தம்முடைய சீஷர்களுக்கே இன்னும் முழுமையாகத் தம்மை அர்ப்பணிக்கவும் அவர் முயன்றார்.

“தம்மை எதிர்நோக்கி இருந்த பாடுகளைப் பற்றி அவர்களுக்குச் சொல்ல அவர் இருந்தார். ஆனால் முதலில் அவர் தனியே விலகிச் சென்று, தமது வார்த்தைகளைப் பெறுவதற்கு அவர்களின் இருதயங்கள் ஆயத்தப்படுத்தப்படும்படி ஜெபித்தார். பின்னர் அவர்களோடு சேர்ந்தபோது, தாம் அறிவிக்க விரும்பியதை உடனே தெரிவிக்கவில்லை. அதைச் செய்வதற்கு முன், வரவிருந்த சோதனைக்காக அவர்கள் பலப்படும்படி, தம்மிடத்திலுள்ள தங்கள் விசுவாசத்தை அறிக்கையிட அவர்களுக்கு அவர் ஒரு வாய்ப்பளித்தார். அவர், ‘மனுஷகுமாரனாகிய நான் யார் என்று மனிதர் சொல்லுகிறார்கள்?’ என்று கேட்டார்.”

துயரமாய், இஸ்ரவேல் தங்கள் மேசியாவை அறிந்துகொள்ளத் தவறிவிட்டது என்பதை சீடர்கள் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டிய நிலைக்கு வந்தார்கள். சிலர் உண்மையிலேயே, அவருடைய அதிசயங்களை கண்டபோது, அவரைத் தாவீதின் குமாரன் என்று அறிவித்தார்கள். பெத்சாயிதாவில் உணவளிக்கப்பட்டிருந்த திரளான ஜனங்கள், அவரை இஸ்ரவேலின் ராஜாவாக அறிவிக்க விரும்பினர். அநேகர் அவரை ஒரு தீர்க்கதரிசியாக ஏற்கத் தயாராயிருந்தார்கள்; ஆனால் அவர் மேசியா என்று நம்பவில்லை.

“இப்போது இயேசு, சீஷர்களையே சார்ந்த இரண்டாவது கேள்வியை முன்வைத்தார்: ‘ஆனால், நான் யார் என்று நீங்கள் சொல்லுகிறீர்கள்?’ அதற்கு பேதுரு மறுமொழியாக, ‘நீர் கிறிஸ்து, உயிருள்ள தேவனுடைய குமாரன்’ என்றான்.”

“ஆரம்பத்திலிருந்தே, பேதுரு இயேசுவை மேசியாவாக விசுவாசித்திருந்தான். யோவான் ஸ்நானகரின் பிரசங்கத்தினால் மனக்குற்றம் உணரப்பட்டு, கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டிருந்த பலரும், யோவான் சிறையில் அடைக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டபோது, அவன் ஊழியத்தைப் பற்றிச் சந்தேகிக்கத் தொடங்கினர்; மேலும், தாங்கள் இத்தனை காலமாக எதிர்நோக்கியிருந்த மேசியா இயேசுவே என்பதையும் அவர்கள் இப்போது சந்தேகித்தனர். இயேசு தாவீதின் சிங்காசனத்தில் தமது இடத்தை ஏற்கப் போவார் என்று ஆவலோடு எதிர்பார்த்திருந்த அநேக சீஷர்கள், அவர் அப்படிப்பட்ட எந்த எண்ணமும் இல்லாதவரென்று உணர்ந்தபோது, அவரை விட்டுப் போயினர். ஆனால் பேதுருவும் அவனுடைய தோழர்களும் தங்கள் பற்றுறுதியிலிருந்து விலகவில்லை. நேற்று புகழ்ந்து இன்று குற்றஞ்சாட்டுகிறவர்களின் நிலையற்ற நடத்தை, இரட்சகரின் உண்மையான சீஷனுடைய விசுவாசத்தை அழிக்கவில்லை. பேதுரு, ‘நீர் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய கிறிஸ்து, குமாரன்’ என்று அறிவித்தான். ராஜமரியாதைகள் வந்து தன் ஆண்டவரை மகுடமிடும் வரை அவன் காத்திருக்கவில்லை; மாறாக, அவர் தம்முடைய தாழ்மைப்படுத்தப்பட்ட நிலையில் இருந்தபோதிலும் அவரை ஏற்றுக்கொண்டான்.”

“பேதுரு அந்த பன்னிருவரின் விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்தியிருந்தான். இருந்தபோதிலும், சீஷர்கள் இன்னும் கிறிஸ்துவின் பணியைப் புரிந்துகொள்வதிலிருந்து வெகுதூரத்தில் இருந்தனர். ஆசாரியரும் ஆட்சியாளரும் காட்டிய எதிர்ப்பும் தவறான பிரதிநிதித்துவமும் அவர்களை கிறிஸ்துவைவிட்டு விலகச்செய்ய இயலாவிட்டாலும், அவை இன்னும் அவர்களுக்கு மிகுந்த குழப்பத்தை உண்டாக்கின. அவர்களுக்கு தங்கள் வழி தெளிவாகத் தெரியவில்லை. அவர்களின் ஆரம்பப் பயிற்சியின் செல்வாக்கும், ரப்பிகளின் போதனையும், மரபின் வல்லமையும், உண்மையைப் பற்றிய அவர்களின் பார்வையை இன்னும் மறைத்துக்கொண்டிருந்தன. காலைக்காலமாக இயேசுவிடமிருந்து விலைமதிப்பற்ற ஒளிக்கதிர்கள் அவர்கள்மேல் பிரகாசித்தன; ஆயினும், அவர்கள் அடிக்கடி நிழல்களுக்கிடையில் தடவித் தேடும் மனிதரைப்போல் இருந்தனர். ஆனால் இந்த நாளில், அவர்களின் விசுவாசத்தின் மகத்தான சோதனையை அவர்கள் நேருக்கு நேர் எதிர்கொள்வதற்கு முன், பரிசுத்த ஆவி வல்லமையுடன் அவர்கள்மேல் தங்கினார். சிறிதுகாலத்திற்கு, ‘காணப்படுகிறவைகளிலிருந்து’ அவர்களின் கண்கள் திருப்பப்பட்டு, ‘காணப்படாதவைகளைக்’ காணும்படியாகின. 2 கொரிந்தியர் 4:18. மனுஷத்துவத்தின் மறைவின் கீழ் அவர்கள் தேவகுமாரனுடைய மகிமையை உணர்ந்தார்கள்.”

இயேசு பேதுருவுக்குப் பதிலாகச் சொல்லினார்: “சீமோன் பர்-யோனா, நீ பாக்கியவான்; ஏனெனில் மாம்சமும் இரத்தமும் இதை உனக்கு வெளிப்படுத்தவில்லை, பரலோகத்தில் இருக்கிற என் பிதாவே இதை உனக்கு வெளிப்படுத்தினார்.”

“பேதுரு அறிக்கையிட்ட அந்தச் சத்தியமே விசுவாசியின் நம்பிக்கையின் அடித்தளமாகும். அதுவே நித்திய ஜீவன் என்று கிறிஸ்து தாமே அறிவித்திருக்கிறார். ஆனால், இந்த அறிவைப் பெற்றிருப்பது சுயமகிமைப்படுதலுக்கான எந்த ஆதாரமும் அல்ல. அது அவனுடைய சொந்த ஞானத்தினாலோ நற்குணத்தினாலோ பேதுருவுக்கு வெளிப்படுத்தப்படவில்லை. தெய்வீகத்தைப் பற்றிய அறிவை மனிதன் தன்னாலேயே ஒருபோதும் அடைய முடியாது. ‘அது வானத்தைவிட உயர்ந்தது; நீ என்ன செய்ய முடியும்? அது பாதாளத்தைவிட ஆழ்ந்தது; நீ என்ன அறிய முடியும்?’ யோபு 11:8. ‘கண் காணாததும், செவி கேளாததும், மனித இருதயத்தில் எழாததுமான’ தேவனுடைய ஆழமான காரியங்களை, தத்தெடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட பிள்ளைத்துவத்தின் ஆவியினாலே மட்டுமே நமக்குத் தெரிவிக்க முடியும். ‘தேவன் அவைகளைத் தம்முடைய ஆவியினாலே நமக்கு வெளிப்படுத்தினார்; ஏனெனில் ஆவியானவர் எல்லாவற்றையும், தேவனுடைய ஆழங்களையுங்கூட ஆராய்கிறார்.’ 1 கொரிந்தியர் 2:9, 10. ‘கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிறவர்களிடத்தில் கர்த்தருடைய இரகசியம் இருக்கிறது;’ மேலும், பேதுரு கிறிஸ்துவின் மகிமையை உணர்ந்தது, அவன் ‘தேவனால் போதிக்கப்பட்டவன்’ என்பதற்கான சான்றாக இருந்தது. சங்கீதம் 25:14; யோவான் 6:45. ஆஹா, மெய்யாகவே, ‘சீமோன் பார்-யோனா, நீ பாக்கியவான்; ஏனெனில் மாம்சமும் இரத்தமும் இதை உனக்கு வெளிப்படுத்தவில்லை.’”

“இயேசு தொடர்ந்து கூறினார்: ‘நானும் உனக்குச் சொல்லுகிறேன்: நீ பேதுரு; இந்தக் கல்லின்மேல் நான் என் சபையை எழுப்புவேன்; பாதாளத்தின் வாசல்கள் அதின்மேல் ஜெயங்கொள்ளாது.’ பேதுரு என்ற சொல் ஒரு கல்லை—உருளும் கல்லை—குறிக்கிறது. சபை நிறுவப்பட்ட அந்தக் கன்மலை பேதுருவல்ல. அவர் சபங்களுடனும் சத்தியங்களுடனும் தம் ஆண்டவரை மறுத்தபோது, பாதாளத்தின் வாசல்கள் அவர்மேல் ஜெயங்கொண்டன. சபை, பாதாளத்தின் வாசல்கள் ஜெயங்கொள்ள முடியாத ஒருவரின்மேல் கட்டப்பட்டது.”

“இரட்சகரின் வருகைக்கு பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே, இஸ்ரவேலின் இரட்சிப்பின் கன்மலையை மோசே சுட்டிக்காட்டியிருந்தான். சங்கீதக்காரன் ‘என் பலத்தின் கன்மலை’ என்று பாடியிருந்தான். ஏசாயா, ‘ஆகையால் கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்: இதோ, நான் சியோனில் அஸ்திவாரமாக ஒரு கல்லை, சோதிக்கப்பட்ட கல்லை, விலையுயர்ந்த மூலைக்கல்லை, உறுதியான அஸ்திவாரமாக வைக்கிறேன்’ என்று எழுதியிருந்தான். உபாகமம் 32:4; சங்கீதம் 62:7; ஏசாயா 28:16. பேதுருவும் தெய்வீகத் தூண்டுதலினால் எழுதியபோது, இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தை இயேசுவுக்குப் பொருத்துகிறார். அவர் கூறுகிறார்: ‘கர்த்தர் கிருபையுள்ளவர் என்று நீங்கள் ருசித்திருந்தால், மனிதர்களால் நிராகரிக்கப்பட்டதாயிருந்தும் தேவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதும் விலையுயர்ந்ததுமான ஜீவக்கல்லாகிய அவரிடத்தில் வந்து, நீங்களும் ஜீவக்கற்களாயிருந்து ஆவிக்குரிய வீட்டாகக் கட்டப்படுகிறீர்கள்.’ 1 பேதுரு 2:3–5, R. V.”

“‘போடப்பட்டிருப்பதற்குப் பிறகாக வேறொரு அஸ்திவாரத்தை யாரும் போட முடியாது; அது இயேசு கிறிஸ்துவே.’ 1 கொரிந்தியர் 3:11. ‘இந்தக் கன்மலையின் மேல்,’ என்று இயேசு கூறினார், ‘என் சபையை நான் கட்டுவேன்.’ தேவனின் சந்நிதியிலும், பரலோகத்தின் சகல புத்திசாலி ஜீவராசிகளின் முன்னிலையிலும், காணப்படாத நரகப் படையணியின் முன்னிலையிலும், கிறிஸ்து தமது சபையை ஜீவனுள்ள கன்மலையின் மேல் நிறுவினார். அந்தக் கன்மலை அவரே,—நமக்காக நொறுக்கப்பட்டும் நசுக்கப்பட்டும் இருந்த அவருடைய சொந்த சரீரமே. இந்த அஸ்திவாரத்தின் மேல் கட்டப்பட்ட சபைக்கு விரோதமாக நரகத்தின் வாயில்கள் வெல்லமாட்டா.”

கிறிஸ்து இந்த வார்த்தைகளைப் பேசியபோது சபை எவ்வளவு பலவீனமாகத் தோன்றியது! அப்போது சிலரே விசுவாசிகளாக இருந்தனர்; அவர்களுக்கு விரோதமாக பிசாசுகளின் சகல வல்லமையும் தீய மனிதர்களின் சக்தியுமெல்லாம் திருப்பிவிடப்படும். ஆனாலும், கிறிஸ்துவின் பின்பற்றிகள் அஞ்ச வேண்டியதில்லை. தங்கள் வலிமையின் கன்மலையின் மேல் கட்டப்பட்டிருந்ததால், அவர்கள் முறியடிக்கப்பட முடியாது.

“ஆறாயிரம் ஆண்டுகளாக விசுவாசம் கிறிஸ்துவின்மேல் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. ஆறாயிரம் ஆண்டுகளாக சாத்தானிய கோபத்தின் பெருவெள்ளங்களும் புயல்களும் எங்கள் இரட்சிப்பின் கன்மலையின்மேல் மோதியுள்ளன; ஆயினும் அது அசையாமல் நிலைத்திருக்கிறது.

“சபையின் விசுவாசத்திற்கு அடித்தளமாகியுள்ள சத்தியத்தைப் பேதுரு வெளிப்படுத்தியிருந்தான்; இப்போது, விசுவாசிகளின் முழு சமுதாயத்தின் பிரதிநிதியாக இயேசு அவனைப் போற்றினார். அவர் கூறினார்: ‘பரலோகராஜ்யத்தின் திறவுகோல்களை நான் உனக்குக் கொடுப்பேன்; நீ பூமியில் கட்டுவது எதுவாயினும் அது பரலோகத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கும்; நீ பூமியில் அவிழ்ப்பது எதுவாயினும் அது பரலோகத்தில் அவிழ்க்கப்பட்டிருக்கும்.’”

“‘பரலோக ராஜ்யத்தின் திறவுகோல்கள்’ என்பது கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகள் ஆகும். பரிசுத்த வேதாகமத்தின் எல்லா வார்த்தைகளும் அவருடையவையே; அவை இங்கு உட்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த வார்த்தைகளுக்கு பரலோகத்தைத் திறக்கவும் மூடவும் வல்லமை உண்டு. மனிதர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறார்களோ அல்லது நிராகரிக்கப்படுகிறார்களோ என்பதை நிர்ணயிக்கும் நிபந்தனைகளை அவை அறிவிக்கின்றன. ஆகையால், தேவனுடைய வார்த்தையைப் பிரசங்கிக்கிறவர்களின் பணி, சிலருக்கு ஜீவனுக்கேதுவான ஜீவவாசனையாகவும், மற்றவர்களுக்கு மரணத்துக்கேதுவான மரணவாசனையாகவும் இருக்கிறது. அவர்களுடைய ஊழியம் நித்திய விளைவுகளால் பாரமாயுள்ளது.”

“இரட்சகர் சுவிசேஷப்பணியை தனிப்பட்ட முறையில் பேதுருவிடமே ஒப்படைக்கவில்லை. பின்னர், பேதுருவிடம் சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகளை மீண்டும் உரைத்தபோது, அவர் அவற்றை நேரடியாகச் சபைக்குப் பயன்படுத்தினார். அதே சாராம்சமுள்ள சொல்லும் விசுவாசிகளின் சமுதாயத்திற்கான பிரதிநிதிகளாகிய பன்னிருவரிடமும் கூறப்பட்டது. இயேசு, மற்றவர்களைவிட உயர்ந்ததாக, சீஷர்களில் ஒருவருக்கே ஏதாவது விசேஷ அதிகாரத்தை ஒப்படைத்திருந்தால், தங்களில் யார் பெரியவன் என்று அவர்கள் இத்தனை அடிக்கடி வாதிட்டுக்கொண்டிருந்ததை நாம் காணமாட்டோம். அவர்கள் தங்கள் ஆண்டவரின் விருப்பத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்து, அவர் தெரிந்தெடுத்தவனை மதித்திருப்பார்கள்.”

“அவர்களுக்கு ஒருவரைத் தலைவராக நியமிப்பதற்குப் பதிலாக, கிறிஸ்து சீஷர்களிடம், ‘நீங்கள் ரபி என்று அழைக்கப்படாதிருங்கள்;’ ‘மேலும், நீங்கள் எஜமான்கள் என்று அழைக்கப்படாதிருங்கள்; ஏனெனில் உங்கள் எஜமானர் ஒருவரே; அவர் கிறிஸ்து’ என்று கூறினார்.” மத்தேயு 23:8, 10.

“‘ஒவ்வொரு மனுஷனுக்கும் தலையாயிருப்பவர் கிறிஸ்து.’ இரட்சகருடைய பாதங்களுக்குக் கீழ் எல்லாவற்றையும் வைத்த தேவன், ‘அவரை எல்லாவற்றின்மேலும் சபைக்குத் தலையாகக் கொடுத்தார்; அந்தச் சபை அவருடைய சரீரமுமாக, எல்லாவற்றையும் எல்லாவற்றிலும் நிரப்புகிறவருடைய நிறைவுமாயிருக்கிறது.’ 1 கொரிந்தியர் 11:3; எபேசியர் 1:22, 23. சபை தன் அஸ்திவாரமாகிய கிறிஸ்துவின்மேல் கட்டப்பட்டிருக்கிறது; அது தன் தலையாகிய கிறிஸ்துவுக்குக் கீழ்ப்படியவேண்டும். அது மனுஷன்மேல் சார்ந்திருக்கவோ, மனுஷனால் கட்டுப்படுத்தப்படவோ கூடாது. சபையில் நம்பிக்கைக்குரிய ஒரு பதவியில் இருப்பது, பிறர் எதை நம்பவேண்டும், என்ன செய்யவேண்டும் என்று கட்டளையிடும் அதிகாரத்தைத் தமக்குக் கொடுக்கிறது என்று அநேகர் உரிமைகோருகின்றனர். இந்த உரிமைக்கோரிக்கையை தேவன் அங்கீகரிப்பதில்லை. இரட்சகர் அறிவிக்கிறார்: ‘நீங்கள் எல்லாரும் சகோதரரே.’ அனைவரும் சோதனைக்குள்ளாகிறார்கள்; அனைவரும் தவறுக்கு உட்படத்தக்கவர்கள். வழிநடத்துதலுக்காக எந்த வரையறுக்கப்பட்ட ஜீவனையும் நாம் சார்ந்திருக்க முடியாது. விசுவாசத்தின் கன்மலை என்பது சபையில் உள்ள கிறிஸ்துவின் ஜீவமுள்ள பிரசன்னமாயிருக்கிறது. இதன்மேல் மிகவும் பலவீனராயினும் சார்ந்திருக்கலாம்; தாங்களே மிகவும் பலமுள்ளவர்கள் என்று நினைப்பவர்கள், கிறிஸ்துவைத் தங்கள் வல்லமையாக்கிக்கொள்ளாவிட்டால், மிகவும் பலவீனர்களாகவே நிரூபிக்கப்படுவார்கள். ‘மனுஷனை நம்பி, மாம்சத்தைத் தன் புயலாக்குகிறவன் சபிக்கப்பட்டவன்.’ கர்த்தர் ‘கன்மலையானவர், அவருடைய கிரியை பூரணமானது.’ ‘அவர்மேல் தங்கள் நம்பிக்கையை வைக்கிற அனைவரும் பாக்கியவான்கள்.’ எரேமியா 17:5; உபாகமம் 32:4; சங்கீதம் 2:12.”

“பேதுருவின் அறிக்கையின் பின்னர், தாமே கிறிஸ்து என்பதைக் குறித்து எவரிடமும் சொல்ல வேண்டாம் என்று இயேசு சீஷர்களுக்கு கட்டளையிட்டார். இந்தக் கட்டளை வேதபாரகரும் பரிசேயரும் கொண்டிருந்த உறுதியான எதிர்ப்பினால் வழங்கப்பட்டது. இதை விடவும், மக்களும், சீஷர்கள்கூட, மேசியாவைப் பற்றிக் கொண்டிருந்த கருத்து மிகவும் தவறானதாயிருந்ததால், அவரைப் பற்றி பொதுவாக அறிவித்திருந்தால், அவருடைய குணநலனையோ அவருடைய கிரியையையோ குறித்து அவர்களுக்கு எந்தச் சரியான எண்ணமும் கிடைத்திருக்காது. ஆனால் நாளுக்கு நாள் அவர் தம்மை அவர்களுக்குச் இரட்சகராக வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்; இவ்வாறு, மேசியாவாகிய தம்மைப் பற்றிய உண்மையான கருத்தை அவர்களுக்கு அளிக்கவே அவர் விரும்பினார்.”

“சீஷர்கள் இன்னும் கிறிஸ்து உலகியலான ஒரு இளவரசராக ஆட்சி செய்வார் என்று எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர் தம்முடைய நோக்கத்தை இத்தனை காலம் மறைத்திருந்தபோதிலும், அவர் எப்போதும் வறுமையிலும் மறைவான நிலையிலும் இருக்கமாட்டார்; அவர் தமது ராஜ்யத்தை நிறுவும் காலம் நெருங்கியுள்ளது என்று அவர்கள் நம்பினர். ஆசாரியர்களினதும் ரப்பிமார்களினதும் பகைமை ஒருபோதும் வெல்லப்படாது என்பதையும், கிறிஸ்து தமது சொந்த ஜாதியினரால் நிராகரிக்கப்படுவார் என்பதையும், ஏமாற்றுபவராகத் தீர்ப்பளிக்கப்படுவார் என்பதையும், குற்றவாளியாகச் சிலுவையில் அறையப்படுவார் என்பதையும்—இத்தகைய எண்ணம் சீஷர்களின் மனதில் ஒருபோதும் எழவில்லை. ஆனால் இருளின் அதிகாரத்தின் நேரம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது; ஆகையால், தமக்குமுன் இருந்த போராட்டத்தை இயேசு தமது சீஷர்களுக்கு வெளிப்படுத்த வேண்டியிருந்தது. அவர் எதிர்நோக்கிய சோதனையை முன்னறிந்ததால் அவர் துயரமடைந்தார்.” The Desire of Ages, 411-415.

“சத்தியத்தை அறிவிப்பதாகத் தங்களை ஒப்புக்கொள்ளுகிறவர்கள் சாத்தானுக்குச் சேவை செய்து கொண்டிருக்கும் வரையில், அவனுடைய நரகத்துக்குரிய நிழல் அவர்கள் தேவனையும் பரலோகத்தையும் காணும் பார்வையை மறித்துவிடும். அவர்கள் தங்கள் முதற்ப்ரேமத்தை இழந்தவர்களைப்போல இருப்பார்கள். நித்திய யதார்த்தங்களை அவர்கள் உணர்ந்து காண முடியாது. தேவன் நமக்காக ஆயத்தப்படுத்தியிருப்பது செகரியா 3 மற்றும் 4 ஆம் அதிகாரங்களிலும், 4:12–14-லும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது: ‘அப்பொழுது நான் மறுமுறை பதிலளித்து அவனிடத்தில், இந்த இரண்டு பொற்குழாய்களின் வழியாகத் தங்களிலிருந்தே பொன் எண்ணெயை ஊற்றுகிற இந்த இரண்டு ஒலிவக் கிளைகள் என்ன? என்று கேட்டேன். அதற்கு அவன் எனக்குப் பதிலளித்து, இவை என்னவென்று உனக்குத் தெரியாதா? என்றான். நான், இல்லை, என் ஆண்டவரே, என்றேன். அப்பொழுது அவன், இவர்கள் பூமியெல்லாமுடைய ஆண்டவரின் சந்நிதியில் நிற்கும் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட அந்த இரண்டு பேர் ஆவர், என்றான்.’”

“கர்த்தர் வளங்களினால் நிறைந்தவராயிருக்கிறார். அவருக்கு வசதிகளில் எந்தக் குறையும் இல்லை. நம்முடைய விசுவாசக்குறைவினாலும், நம்முடைய உலகப்பற்றினாலும், நம்முடைய மலிவான பேச்சினாலும், நம்முடைய உரையாடலில் வெளிப்படும் நம்முடைய அவிசுவாசத்தினாலும், இருண்ட நிழல்கள் நம்மைச் சுற்றி திரளுகின்றன. வார்த்தையிலும் குணத்திலும் கிறிஸ்து முற்றிலும் மனமகிழ்வூட்டுகிறவரும், பதினாயிரங்களில் சிறந்தவருமான ஒருவராக வெளிப்படுத்தப்படுவதில்லை. ஆன்மா தன்னை மாயைக்கே உயர்த்திக்கொள்ளத் திருப்தியடையும் போது, கர்த்தருடைய ஆவி அதற்காக மிகக் குறையே செய்ய முடியும். நம்முடைய குறுகிய பார்வை நிழலைக் காண்கிறது; ஆனால் அதற்கு அப்பாற்பட்ட மகிமையை காண இயலாது. தேவர்கள் நான்கு காற்றுகளையும் பிடித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; அவை கட்டுப்பாட்டை உடைத்து விடுபட்டு, முழு பூமியின் முகப்பின்மேல் பாய்ந்து செல்ல விழையும் கோபமுற்ற குதிரையாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றன; அது செல்லும் வழியெல்லாம் அழிவையும் மரணத்தையும் சுமந்துகொண்டு செல்கிறது.”

“நித்திய உலகின் விளிம்பிலேயே நாம் நித்திரை செய்யவோ? நாம் மந்தராயும், குளிர்ச்சியாயும், உயிரற்றவர்களாயும் இருக்கவோ? ஓ, எங்கள் சபைகளில் தேவனுடைய ஆவியும் சுவாசமும் அவருடைய மக்கள்மேல் ஊதப்பட வேண்டும்; அப்பொழுது அவர்கள் தங்கள் கால்களில் நின்று உயிரோடிருப்பார்கள். வழி குறுகியதென்றும், வாசல் நெருக்கமானதென்றும் நாம் காண வேண்டியுள்ளது. ஆனால் நாம் அந்த நெருக்கமான வாசலினூடாகச் செல்லும்போது, அதன் விசாலம் எல்லையற்றதாக இருக்கிறது.” Manuscript Releases, தொகுதி 20, 217.

“முழு பூமியின் ஆண்டவரின் அருகில் நிற்கும் அபிஷேகம்பெற்றவர்கள், ஒருகாலத்தில் மூடிக்காக்கும் கேரூபாகிய சாத்தானுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட நிலையை உடையவர்களாக இருக்கின்றனர். அவருடைய சிங்காசனத்தைச் சூழ்ந்திருக்கும் பரிசுத்த ஜீவராசிகளினால், ஆண்டவர் பூமியின் குடியிருப்பவர்களுடன் இடையறாத தொடர்பை நிலைநிறுத்துகிறார். பொன்னான எண்ணெய் என்பது, விசுவாசிகளின் விளக்குகள் துடித்தழிந்து அணைந்து போகாமல் இருப்பதற்காக, தேவன் அவற்றிற்கு வழங்கிக்கொண்டிருக்கும் கிருபையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. தேவனுடைய ஆவியின் செய்திகளின் மூலம் இந்தப் பரிசுத்த எண்ணெய் வானத்திலிருந்து ஊற்றப்படாதிருந்தால், பொல்லாங்கின் செயலாக்கிகள் மனிதர்கள்மேல் முழுமையான கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றிருப்பார்கள்.”

அவர் எங்களுக்கு அனுப்பும் செய்திகளை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளாதபோது, தேவன் அவமதிக்கப்படுகிறார். இதனால், இருளில் இருப்போருக்கு பகிர்ந்தளிக்கும்படி அவர் எங்கள் ஆத்துமாக்களில் ஊற்ற விரும்பும் பொன்னான எண்ணெயை நாம் நிராகரிக்கிறோம். “இதோ, மணவாளன் வருகிறார்; அவரை எதிர்கொள்ளப் புறப்படுங்கள்” என்ற அழைப்பு வரும் போது, பரிசுத்தமான எண்ணெயைப் பெறாதவர்களும், தங்கள் இருதயங்களில் கிறிஸ்துவின் கிருபையைப் பேணிக்காக்காதவர்களும், மூடக் கன்னியரைப்போல தங்கள் ஆண்டவரை எதிர்கொள்ளத் தயாராயிருக்கவில்லை என்பதை அறிந்துகொள்வார்கள். எண்ணெயைப் பெறுவதற்கான வல்லமை அவர்களுக்குள் அவர்களே கொண்டிருக்கவில்லை; அவர்களுடைய வாழ்க்கைகள் சிதைந்துபோகின்றன. ஆனால் தேவனுடைய பரிசுத்த ஆவியானவர் வேண்டப்படுமானால், மோசே வேண்டியதுபோல், “உம்முடைய மகிமையை எனக்குக் காண்பியும்” என்று நாம் மன்றாடுமானால், தேவனுடைய அன்பு எங்கள் இருதயங்களில் பெருகச் சிந்தப்படும். பொன்னான குழாய்கள் வழியாக அந்தப் பொன்னான எண்ணெய் எங்களுக்குப் பரிமாறப்படும். “பராக்கிரமத்தினாலும் அல்ல, பலத்தினாலும் அல்ல, என்னுடைய ஆவியினாலே ஆகும் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.” நீதியின் சூரியனின் பிரகாசமான கதிர்களை ஏற்றுக்கொள்வதினால், தேவனுடைய பிள்ளைகள் உலகத்தில் ஒளிகளாகப் பிரகாசிக்கிறார்கள்.” Review and Herald, July 20, 1897.