“பேதுரு அறிக்கையிட்டிருந்த அந்தச் சத்தியமே விசுவாசியின் நம்பிக்கையின் அஸ்திவாரமாகும். அதுவே கிறிஸ்து தாமே நித்திய ஜீவன் என்று அறிவித்திருந்தது.” அந்த “சத்தியம்” கிறிஸ்துவின் இரண்டு அம்சங்களை அடையாளப்படுத்தியது. முதலாம் அம்சம், கிறிஸ்து தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் ஒரு கூறாக இருக்கிறார் என்பதாகும். தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் நிகழ்வுகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வழிக்குறிகள், கிறிஸ்துவையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. அந்த நிகழ்வுகளோடு அவருடைய தொடர்பு, தீர்க்கதரிசன வழிக்குறிகளின் பரிசுத்தத்தைக் குறிப்பதாகவும், அந்த வழிக்குறிகளை நாம் காக்க வேண்டும் என்று சகோதரி வைட் மிக அடிக்கடி கூறியதற்கான தர்க்கத்தையும் வழங்குவதாகவும் இருக்கிறது; ஏனெனில் அந்த வழிக்குறிகள் இயேசு கிறிஸ்துவையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. கிறிஸ்துவின் காலத்தில் சோதனையின் கருப்பொருளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய வழிக்குறி, அவருடைய ஞானஸ்நானமாக இருந்தது; அது பரிசுத்த சீர்திருத்த வரிகளிலுள்ள பிற நிகழ்வுகளோடு ஒத்திசைந்து, ஒரு தெய்வீகச் சின்னத்தின் இறங்குதலால் வேறுபடுத்திக் காணப்பட்டது.
மோசேயின் சீர்திருத்த வரிசையில், தெய்வீகம் இறங்கி எரியும் முள்ளுக்காட்டில் தங்கி இருந்தது; இது சிருஷ்டிகர்த்தா சிருஷ்டியோடு ஒன்றிணைவதற்கான ஒரு குறியீடாகும். எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவிலான சீர்திருத்த வரிசையில், முதல் ஆணையை முன்னேற்றுவதற்காக கோரேசை வலுப்படுத்த மிக்கேல் இறங்கி வந்தார்; அதே சமயத்தில் தானியேல் கிறிஸ்துவின் உருவத்திற்குள் மாற்றப்பட்டார். கிறிஸ்துவின் சீர்திருத்த வரிசையில், தேவனுடைய குமாரனை அபிஷேகம் செய்ய பரிசுத்த ஆவி புறாவின் ரூபத்தில் இறங்கி வந்தது; இது தெய்வீகம் மனுஷத்துவத்தோடு இணைந்ததற்கான குறியீடாகும். மில்லரைட் வரலாற்றில், 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று இறங்கி வந்த அந்தத் தூதன், “இயேசு கிறிஸ்துவைத் தவிர வேறு எவருமல்ல”; அவர் உண்ணப்பட வேண்டிய ஒரு சிறு புத்தகத்தோடு இறங்கி வந்தார், மேலும் அவரே அந்தச் சிறு புத்தகமாக இருந்தார். அங்கே, பரலோக அப்பத்தின் மாம்சத்தையும் இரத்தத்தையும் உண்டும் குடித்தும் தெய்வீகமும் மனுஷத்துவமும் ஒன்றிணைவது நிறைவேறுகிறது என்பதை அவர் வெளிப்படுத்தினார்.
பரிசுத்த வரலாறு பரிசுத்தமானது, ஏனெனில் அது கிறிஸ்துவின் சந்நிதியால் உருவெடுத்ததாகும். எதிர்கால நிகழ்வுகளை அடையாளப்படுத்தும் தேவனுடைய வார்த்தையின் தீர்க்கத்தரிசனங்கள் இயேசு கிறிஸ்துவே; ஏனெனில் அவர் “வார்த்தை” ஆவார். அந்தத் தீர்க்கத்தரிசனங்கள் வரலாற்றில் நிறைவேறும்போது, அந்த நிகழ்வுகள் அவருடைய வார்த்தையின் நிறைவேற்றத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன; அவருடைய வார்த்தை சத்தியமாகும். தீர்க்கத்தரிசனத்தை முன்வைப்பது அவருடைய வார்த்தையே; நிகழ்வு வந்து சேரும் போது நிறைவேறுவதும் அவருடைய வார்த்தையே ஆகும்; ஆகையால் ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் இயேசு கிறிஸ்துவே இருக்கிறார், ஏனெனில் அவர் அல்பாவும் ஓமேகாவும் ஆவார். ஆகவே, இயேசுவே கிறிஸ்து என்றும் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய குமாரன் என்றும் பேதுரு அறிவித்தபோது, அவர் இயேசு கிறிஸ்துவாகிய ஒரு வழிக்குறியையும், கடைசி நாட்களில் தன் பரிபூரண நிறைவேற்றத்தை அடையும் ஒரு வழிக்குறியையும் அடையாளப்படுத்தினார். செப்டம்பர் 11, 2001 கிறிஸ்துவின் பரிபூரண நிறைவேற்றமாக இருந்தது.
2001 செப்டம்பர் 11-ன் தீர்க்கதரிசன நிறைவேற்றத்தை நிராகரிப்பது, ஜீவனுள்ள தேவனுடைய குமாரனாகிய கிறிஸ்துவையே நிராகரிப்பதாகும். பேதுருவினால் வெளிப்படுத்தப்பட்ட அந்தச் சத்தியம், “விசுவாசியின் நம்பிக்கையின் அஸ்திவாரம்” ஆக இருந்தது; மேலும் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று கிறிஸ்து தம்முடைய கடைசி நாட்களின் ஜனங்களை எரேமியாவின் “பழைய பாதைகள்” என்னும் வழிகளுக்குத் திருப்பிக் கொண்டுவந்தார்; அவை முதல் மற்றும் மூன்றாம் தூதர்களின் செய்திகளின் இயக்கத்தின் “அஸ்திவாரங்களை” குறிக்கின்றன. பேதுரு, நான்கு தூதர்கள் நான்கு காற்றுகளையும் அடக்கி நிறுத்திக்கொண்டிருக்கும் காலப்பகுதியில் முத்திரையிடப்படுகிற ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரத்தவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். முத்திரையிடப்படும் காலம் ஒரு குறிப்பிட்ட தீர்க்கதரிசன காலப்பகுதியாகும்; அது 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கி, விரைவில் வரப்போகும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் முடிவடைகிறது. இயேசு எப்போதும் ஒரு காரியத்தின் முடிவை, ஒரு காரியத்தின் ஆரம்பத்தின் மூலம் விளக்கிக் காட்டுகிறார்.
முத்திரையிடும் காலத்தின் ஆரம்பத்தில், வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கினார்; எவ்விதமாக ஸ்நானத்தின் வேளையில் பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கினாரோ அதுபோலவே. மேலும், அந்தத் தூதன் “இயேசு கிறிஸ்துவைத் தவிர வேறு யாருமல்லாத மகத்தான ஒருவராக” இருந்தார்; ஏனெனில், மில்லரைட் வரலாற்றில் தமது மகிமையினால் பூமியை ஒளிரச்செய்ய இறங்கிய அந்தத் தூதன் “இயேசு கிறிஸ்துவைத் தவிர வேறு யாருமல்லாத மகத்தான ஒருவராக” இருந்தார். விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில், “இயேசு கிறிஸ்துவைத் தவிர வேறு யாருமல்லாத மகத்தான ஒருவர்” மீண்டும் இறங்கி, வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் இரு செய்திகளில் இரண்டாவதானதை அறிவிக்கிறார்; அவர் தமது வேறு ஆடுகளை பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைக்கும்போது அப்படிச் செய்கிறார். முத்திரையிடும் காலத்தின் நடுப்பகுதியில், ஒரு தூதன் இறங்கினார்; மில்லரைட் இயக்கத்தின் முதல் ஏமாற்றத்தின் வேளையில், 1844 ஏப்ரல் 19 அன்று இரண்டாம் தூதன் இறங்கியதுபோலவே.
அந்த இரண்டாம் தூதன் வந்ததிற்கும், 1844 அக்டோபர் 22 அன்று மூன்றாம் தூதன் வந்ததிற்கும் இடையிலான காலத்தில், நடுநிசி கூக்குரல் செய்தி வந்தபோது இரண்டாம் தூதனுக்கு வல்லமையைச் சேர்க்க அநேக தூதர்கள் அனுப்பப்பட்டனர். மில்லரைட் வரலாற்றில் இந்தத் தூதர்கள் வந்த அந்த வரலாற்றைப் பற்றி பேசும்போது, இந்தச் செய்திகளை நிராகரித்தவர்கள், யூதர்கள் கிறிஸ்துவை சிலுவையில் அறைந்ததுபோலவே நிச்சயமாக கிறிஸ்துவை சிலுவையில் அறைந்தவர்கள் என்று சகோதரி வைட் எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார்.
“யூதர்கள் இயேசுவை சிலுவையில் அறைந்ததுபோலவே, பெயரளவிலான சபைகள் இச்செய்திகளைச் சிலுவையில் அறைந்துவிட்டன; ஆகையால், மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குள் செல்லும் வழியை அவர்கள் அறியாதவர்களாயிருக்கிறார்கள்; மேலும், அங்கே இயேசு செய்யும் பரிந்துரையினால் அவர்கள் எந்த நன்மையும் அடைய முடியாது என்பதை நான் கண்டேன்.” ஆரம்ப எழுத்துகள், 261.
தேவதூதர்கள் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் செய்திகள் நிராகரிக்கப்படும்போது, அவை கிறிஸ்துவின் சிலுவைப்படுத்துதலைக் குறிக்கின்றன; ஏனெனில் அவர் அந்தச் செய்திகளையும் அவற்றின் வரலாற்று நிறைவேற்றத்தையும் தன்னகத்தே உடையவராயிருக்கிறார். ஜூலை 18, 2020 அன்று, “இயேசு கிறிஸ்துவுக்குச் சமமான ஒருவரும் அல்லாது” அவர் இறங்கி வந்தார்; இதனால் முதல் ஏமாற்றமும் தாமதக் காலத்தின் தொடக்கமும் குறிக்கப்பட்டது. தெருக்களில் கொல்லப்பட்டவராய், அவருடைய கடைசி நாட்களின் ஜனங்களான இறந்த உலர்ந்த எலும்புகள், மனிதரை மீண்டும் ஜீவனுக்கு வரச் செய்யக்கூடிய ஒரே சத்தத்தைக் கேட்டு எழுப்பப்பட வேண்டியிருந்தது.
மெய்யாகவே, மெய்யாகவே, நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: மரித்தோர் தேவனுடைய குமாரனின் சத்தத்தைக் கேட்கும் நேரம் வருகிறது; இப்பொழுதும் வந்திருக்கிறது; கேட்கிறவர்கள் உயிர்பெறுவார்கள். ஏனெனில், பிதாவுக்கு தம்மிலே உயிர் இருக்கிறதுபோல, குமாரனுக்கும் தம்மிலே உயிர் இருக்கும்படி அவர் அருளியுள்ளார். மேலும், அவர் மனுஷகுமாரன் என்பதினால், நியாயத்தீர்ப்பு செய்யும் அதிகாரத்தையும் அவருக்குக் கொடுத்துள்ளார். இதைக் குறித்து ஆச்சரியப்படாதீர்கள்; ஏனெனில், கல்லறைகளில் உள்ள அனைவரும் அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்கும் நேரம் வருகிறது. அப்பொழுது அவர்கள் வெளிப்பட்டு வருவார்கள்; நன்மை செய்தவர்கள் ஜீவனுக்குரிய உயிர்த்தெழுதலுக்காகவும், தீமை செய்தவர்கள் தண்டனைக்குரிய உயிர்த்தெழுதலுக்காகவும் வருவார்கள். யோவான் 5:25–29.
2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தில், அவருடைய சத்தம் இறந்த உலர்ந்த எலும்புகளை ஜீவனுக்குக் கூப்பிட்டது; பின்னர் ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் முத்திரையிடும் காலத்தின் தொடக்கத்தை மறுபடியும் மீட்டுரைத்தன; ஏனெனில் 2023 ஜூலை, முத்திரையிடும் காலத்தின் முடிவுக் காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அப்போது அவருடைய ஜனங்கள் மீண்டும் எரேமியாவின் பண்டைய பாதைகளுக்குத் திரும்ப அழைக்கப்பட்டனர்; மில்லரைட் வரலாற்றின் அஸ்திவாரங்களுக்குத் திரும்ப அழைக்கப்பட்டனர். மில்லரைட்களின் தொடக்கத்தினதும் முடிவினதும் அஸ்திவாரச் செய்தி, மில்லரைட் வரலாற்றின் முதல் மற்றும் கடைசி செய்திகள் ஆகும்; அது லேவியராகமம் அதிகாரம் இருபத்தாறு கூறும் “ஏழு காலங்கள்” என்பதேயாகும்.
2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தில், தேவனுடைய கடைசி நாள்களின் மக்கள் மீண்டும் ஒருமுறை அந்தச் சிறிய புத்தகத்தை எடுத்துத் தின்றுகொள்ளும்படி கட்டளையிடப்பட்டார்கள். அவர்கள் அந்தச் சிறிய புத்தகத்தைத் தின்னும்போது, வெளிப்படுத்தல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் உள்ள மூன்றாம் ஐயோவின் செய்தியை (கிழக்கிலிருந்து வரும் செய்திகளை) மற்றும் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் செய்தியை (வடக்கிலிருந்து வரும் செய்திகளை) ஏற்றுக்கொள்வார்களா என்பதை அறிய அவர்கள் சோதிக்கப்படுகிறார்கள். அந்தச் சோதனைச் செயல்முறை அவர்களை தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதிமூன்றாம் முதல் பதினைந்தாம் வசனங்களுக்குக் கொண்டு செல்கிறது; அது பானியம் போராகும்; அது கெய்சரியா பிலிப்பியாகும்; மேலும் அது நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியாகும், அங்கே அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்டிருக்கும் இரு வகுப்பினர் வெளிப்படுத்தப்படுகிறார்கள்; ஒரு வகுப்பு “நன்மை செய்தவர்கள் ஜீவனுக்குரிய உயிர்த்தெழுதலுக்கும்; தீமை செய்தவர்கள் தண்டனைக்குரிய உயிர்த்தெழுதலுக்கும்.”
ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படும் காலத்தில் மூன்று சத்தங்கள் உள்ளன; அவை அனைத்தும் “இயேசு கிறிஸ்து எனும் அதற்குக் குறையாத நபரின் சத்தமே.” முதலாவது சத்து வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின்து; அது தேவனின் ஒரு தொடுதலால் நியூயோர்க் நகரத்தின் மகத்தான கட்டிடங்கள் தரையிறக்கப்பட்டபோது ஒலித்தது. இரண்டாவது சத்து, கல்லறைகளிலிருந்து இறந்தவர்களை அழைத்து வெளியே வருமாறு கூப்பிடும் தலைதூதனாகிய மிகாயேலின் சத்தமாகும். மூன்றாவது சத்து, வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் இரண்டாவது சத்தாகும்; அது வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் கூறப்பட்ட “மகா பூமியதிர்ச்சி” நேரத்தில் அவருடைய வேறுபட்ட மந்தையைப் பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைக்கிறது. கிறிஸ்து தமது கடைசி நாளின் ஜனங்களை “இறுதிநாட்களைச் சார்ந்த தானியேலின் தீர்க்கதரிசனத்தின் அந்தப் பகுதிக்குக்” கொண்டு செலுத்தும் போது, கைசரியா பிலிப்பியில் பேதுருவின் அறிக்கையின் பரிபூரண நிறைவேற்றம் நிகழ்கிறது.
தானியேல் 11 ஆம் அதிகாரத்தின் 13 முதல் 15 வரை உள்ள வசனங்களின் பானியம், நள்ளிரவு முழக்கத்தின் செய்தியை அடையாளப்படுத்தும் வகையில் முத்திரையிடப்பட்டிருந்த தானியேலின் தீர்க்கதரிசனத்தின் “பகுதி” ஆகும். பானியம் என்பது 1844 ஆகஸ்ட் மாதத்தில் நடைபெற்ற எக்செட்டர் முகாம் கூட்டமாகும்; அது டொனால்டு டிரம்பின் இரண்டாம் பதவிக்காலத்தில் நிறைவேறும் ஒரு வரலாறாகும்; மேலும், அது ஒருநூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் நெற்றிகளில் தேவனுடைய முத்திரையைப் பதிக்கும் தீர்க்கதரிசனச் செய்தியாகும். நாம் இப்போது ஆய்ந்து கொண்டிருக்கும் இந்த வசனங்கள் மிகவும் பரிசுத்தமான நிலமாக இருக்கின்றன.
“பேதுரு அறிக்கையிட்ட அந்தச் சத்தியமே விசுவாசியின் நம்பிக்கையின் அஸ்திவாரம் ஆகும். கிறிஸ்துவே தாமே அதை நித்திய ஜீவன் என்று அறிவித்துள்ளார். ஆனால் இந்த அறிவைப் பெற்றிருப்பது தன்னைத் தானே மகிமைப்படுத்திக்கொள்ளுவதற்கான எந்த அடிப்படையும் அல்ல. அது பேதுருவுக்குத் தன்னுடைய சொந்த ஞானத்தினாலும் நற்குணத்தினாலும் வெளிப்படுத்தப்படவில்லை. மனுஷகுலம் தன்னாலே தெய்வீகத்தை அறியும் அறிவை ஒருபோதும் அடைய முடியாது. ‘அது வானத்தைவிட உயர்ந்தது; நீ என்ன செய்ய முடியும்? பாதாளத்தைவிட ஆழ்ந்தது; நீ என்ன அறிய முடியும்?’ யோபு 11:8. ‘கண் காணாததும், செவி கேளாததும், மனுஷனுடைய இருதயத்தில் தோன்றாததுமான’ தேவனுடைய ஆழமான காரியங்களை, தத்தெடுக்கப்பட்ட பிள்ளைத்துவத்தின் ஆவியாலே மட்டுமே நமக்குத் தெரியப்படுத்த முடியும். ‘தேவன் அவைகளைத் தம்முடைய ஆவியினாலே நமக்கு வெளிப்படுத்தினார்; ஏனெனில் ஆவியானவர் சகலத்தையும், தேவனுடைய ஆழங்களையுங்கூட ஆராய்கிறார்.’ 1 கொரிந்தியர் 2:9, 10. ‘கர்த்தருடைய இரகசியம் அவருக்குப் பயப்படுகிறவர்களிடத்தில் இருக்கிறது;’ மேலும் பேதுரு கிறிஸ்துவின் மகிமையை உணர்ந்திருந்ததே, அவர் ‘தேவனால் போதிக்கப்பட்டவன்’ என்பதை உறுதிப்படுத்தும் சான்றாக இருந்தது. சங்கீதம் 25:14; யோவான் 6:45. ஆஹா, நிச்சயமாக, ‘சீமோன் பார்யோனாவே, நீ பாக்கியவான்; ஏனெனில் மாம்சமும் இரத்தமும் இதை உனக்குத் தெரிவிக்கவில்லை.’”
இயேசு தொடர்ந்து கூறினார்: “நானும் உனக்குச் சொல்லுகிறேன்: நீ பேதுரு; இந்தக் கன்மலையின் மேல் நான் என் சபையைக் கட்டுவேன்; பாதாளத்தின் வாசல்கள் அதன்மேல் ஜெயங்கொள்ளாது.” “பேதுரு” என்ற சொல் ஒரு கல்லை—உருண்டோடும் கல்லை—குறிக்கிறது. சபை நிறுவப்பட்ட கன்மலை பேதுரு அல்ல. அவர் சபதமிட்டும் சத்தியம்பண்ணியும் தம்முடைய ஆண்டவரை மறுத்தபோது, பாதாளத்தின் வாசல்கள் அவர்மேல் ஜெயங்கொண்டன. பாதாளத்தின் வாசல்கள் ஜெயங்கொள்ள முடியாத ஒருவரின் மேல் சபை கட்டப்பட்டது.
கிறிஸ்து கெய்சரியா பிலிப்பியில் தமது சீஷர்களுக்குக் காட்சிப்படுத்திய செய்தி, நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியே ஆகும்; மேலும் அது, “பாதாளத்தின் வாசல்கள்” என்று அழைக்கப்பட்ட ஆலயத்தையுடைய கிரேக்கத் தெய்வமான பானுக்கும், பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் விசுவாசதுரோகமான இரு கொம்புகளுக்கும் இடையிலான ஆவிக்குரிய போரின் சூழலில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. மக்கபேயர், கிரேக்கர்களின் சமயத்திற்கு எதிராகப் போரிட்டுக்கொண்டிருந்தபோதிலும், தேவனுடைய சபையின் பாதுகாவலர்கள் என்று தங்களைப் பிரகடனப்படுத்திய தேவனுடைய விசுவாசதுரோக ஜனங்களாயிருந்தனர். அவர்கள் தங்களை மத மற்றும் அரசியல் தலைவர்களாக இரண்டுமாக அடையாளப்படுத்திக் கொண்டனர். அவர்கள், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசாங்கத்துடன் சேர்ந்து இப்போது மிருகத்தின் உருவத்தை அமைத்துக் கொண்டும், விழிப்புணர்வுவாதம் மற்றும் தாய் பூமி என்ற உலகமயவாதிகளின் மதத்திற்கு எதிராகப் போரிட்டுக்கொண்டும் இருக்கும் அந்த வீழ்ந்த சபைகளின் விசுவாசதுரோகப் புராட்டஸ்தாந்தத்துவத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். அந்த விசுவாசதுரோகக் கொம்புகள், உலகமயவாதத்தின் மத மற்றும் அரசியல் கூறுகளுடனான தங்கள் போராட்டத்தில் மேலோங்குகின்றன; அதே சமயத்தில், மடையர் கன்னிகைகளின் கடைசி மீதிகளையும் அகற்றுவதன் மூலம், உண்மையான புராட்டஸ்தாந்தக் கொம்பு சுத்திகரிக்கப்படுகிறது; மேலும் விரைவில் வரப்போகிற ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் “பெரிய பூகம்பத்தில்” அது ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுவதற்கு முன்கூட்டியே இது நடைபெறுகிறது.
தானியேல் புத்தகத்தின் தீர்க்கதரிசனத்தில் கடைசி நாட்களைச் சார்ந்த பகுதி, அது இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தலும் ஆகி, நடுநிசி கூக்குரலின் செய்தியுமாக இருப்பது, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கத்தினால் பானியம் எனப்படும் கெய்சரியா பிலிப்பியில் முத்திரை நீக்கப்படுகிறது. அது, அடியற்ற பள்ளத்திலிருந்து எழும் நாத்திக மிருகங்களுக்கும், 2015-இல் அந்த மிருகத்தைத் தூண்டத் தொடங்கிய குடியரசுவாதத்தின் கொம்புக்கும், இப்போது வல்லமையுள்ள படையாக உயிர்த்தெழுப்பப்பட்டு வருகிற உண்மையான புராட்டஸ்டண்டிசத்தின் கொம்பிற்கும் எதிராக நடைபெறும் போராட்டத்தின் நடுவில் முத்திரை நீக்கப்படுகிறது.
பேதுரு அறிக்கையிட்ட சத்தியம், செப்டம்பர் 11, 2001 என்ற வழிக்குறியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும் கிறிஸ்து ஜீவனுள்ள தேவனுடைய குமாரன் என்பதையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. இயேசு தேவனுடைய குமாரன் எனும் உண்மையால் பிரதிநிதிக்கப்படுவது என்னவோ, அது பேதுருவின் நாட்களில் இயேசு மேசியாவா அல்லவா என்ற கேள்வி எவ்வளவு நிச்சயமாகச் சோதிக்கும் சத்தியமாக இருந்ததோ, அவ்வளவு நிச்சயமாகச் சோதிக்கும் சத்தியமாகும். இயேசு தேவனுடைய குமாரன் என்று அறிவிப்பது, குமாரன் யார் என்பதைப் பற்றித் வெளிப்படுத்தப்பட்ட அனைத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அவர் தேவனுடைய குமாரன் மட்டுமல்ல, மனுஷகுமாரனும் ஆவார் என்பதையும் அது பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அது தெய்வீகம் மனிதத்துவத்திற்குள் அவதரித்த சத்தியமாகும்; இதுவே ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில் நிறைவேற்றப்படும் காரியமாகும். “அவதாரம்” பற்றிய சத்தியம், ஆரம்பத்தில் “சப்தம்” பற்றிய சத்தியத்தால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட இறுதிக்காலச் சத்தியமாகும்.
1844 அக்டோபர் 22 மூன்றாம் தூதனின் வருகையைச் சுட்டிக்காட்டியது. ஒரு தூதன் வரும்போது, அந்தச் சத்தியம் முத்திரை நீக்கப்படும் காலப்பகுதிக்கே ஏற்ற ஒரு விசேஷமான சத்தியம் யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கத்தினால் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது; பின்னர் அந்தச் சத்தியம் வெளிப்படுத்தப்படும் அந்தத் தலைமுறையையே அது சோதிக்கிறது. 1844 அக்டோபர் 22 அன்று, 1798 முதல் 1844 வரையிலான நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளில் அவர் எழுப்பியிருந்த ஆலயத்திற்குத் திடீரென வந்த கிறிஸ்துவின் கிரியையோடு தொடர்புடைய சத்தியங்கள் வெளிப்படுத்தப்பட்டன. கிறிஸ்துவின் நியாயத்தீர்ப்பின் கிரியை, தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம், மகா ஆசாரியராகிய அவரது பங்கு, மிருகத்தின் முத்திரையின் விவகாரம், மற்றும் நூற்று நாற்பத்துநான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் ஆகிய அனைத்தும் திறக்கப்பட்டன. அந்தச் சத்தியங்களில், ஆல்பாவும் ஓமேகாவுமானவர் ஒரு விசேஷமான வெளிச்சத்தில் அடையாளப்படுத்திய ஒரு சத்தியம் இருந்ததாக சகோதரி வைட்டிற்கு காண்பிக்கப்பட்டது.
பத்து கட்டளைகளின் நடுப்பகுதியில் நான்காம் கட்டளை இருந்ததையும், அதைச் சுற்றி மென்மையான ஒளிவளையம் ஒன்றிருந்ததையும் நான் கண்டபோது வியப்புற்றேன். தூதன் கூறினான்: ‘வானத்தையும் பூமியையும் அவற்றினுள்ளுள்ள எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கின ஜீவனுள்ள தேவனை வரையறுத்து காட்டுவது பத்து கட்டளைகளில் இதொன்றே ஆகும். பூமியின் அஸ்திவாரங்கள் இடப்பட்டபோது, ஓய்வுநாளின் அஸ்திவாரமும் அப்போதே இடப்பட்டது.’” Testimonies, volume 1, 75.
ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலம் வந்து சேர்ந்திருந்தது; ஆயினும், 1863 ஆம் ஆண்டின் கலகத்தினால் அது தாமதப்படுத்தப்பட வேண்டியதாக இருந்தது. 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினெட்டில் வல்லமையுள்ள தூதனாகச் சித்தரிக்கப்பட்ட கிறிஸ்து, தேவனுடைய கடைசிநாள் ஜனங்கள் உண்டுகொள்ள வேண்டிய மறைக்கப்பட்ட ஒரு புத்தகத்தைத் தமது கையில் ஏந்திக்கொண்டு இறங்கியபோது, முத்திரையிடும் செயல்முறை ஆரம்பமானது. ஆல்பாவும் ஓமேகாவுமானவர் எப்போதும் முடிவை ஆரம்பத்தினால் விளக்கிக் காட்டுகிறார்; ஆகையால், கடைசி நாட்களில் இன்னொரு சத்தியம் விசேஷமான ஒளியில் வைக்கப்பட்டது, மேலும் அது, கிறிஸ்து ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேருக்கு முதல் முறை முத்திரையிட முயன்றபோது சிறப்பாக முன்னிறுத்தப்பட்ட சப்த சத்தியத்துடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டிருந்தது.
“தானியேல் தன் பங்கில் நிற்க வேண்டிய காலம் வந்துள்ளது. அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஒளி இதுவரை இல்லாத வகையில் உலகத்திற்குச் செல்ல வேண்டிய காலம் வந்துள்ளது. கர்த்தர் இத்தனை அதிகம் செய்திருக்கிறவர்களாகியோர் அந்த ஒளியில் நடப்பார்களாயின், இந்த பூமியின் வரலாற்றின் முடிவை அவர்கள் அணுகி வரும்போது, கிறிஸ்துவைப் பற்றிய அவர்களுடைய அறிவும், அவரைச் சார்ந்த தீர்க்கதரிசனங்களைப் பற்றிய அவர்களுடைய அறிவும் மிகவும் அதிகரிக்கும்.”
“தேவருடன் ஐக்கியம் கொள்ளுகிறவர்கள் நீதியின் சூரியனுடைய ஒளியில் நடக்கிறார்கள். அவர்கள் தேவனுக்கு முன்பாகத் தங்கள் வழியைச் சீர்குலைப்பதன்மூலம் தங்கள் மீட்பரைக் அவமதிப்பதில்லை. பரலோக ஒளி அவர்கள்மேல் பிரகாசிக்கிறது. அவர்கள் கிறிஸ்துவோடு ஒன்றாயிருக்கிறதினால், தேவனுடைய பார்வையில் அளவற்ற மதிப்புடையவர்களாயிருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு தேவனுடைய வார்த்தை எல்லாவற்றையும் மீறிய அழகும் இனிமையும் உடையதாக இருக்கிறது. அவர்கள் அதன் முக்கியத்துவத்தை அறிகிறார்கள். சத்தியம் அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. அவதாரக்கொள்கை மெல்லிய ஒளிவீச்சால் ஆட்கொள்ளப்படுகிறது. எல்லா இரகசியங்களையும் திறந்து, எல்லா கடினங்களையும் தீர்க்கும் சாவியே வேதாகமம் என்று அவர்கள் காண்கிறார்கள். ஒளியை ஏற்றுக்கொண்டு ஒளியில் நடக்க விருப்பமில்லாதவர்கள் தேவபக்தியின் இரகசியத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது; ஆனால் சிலுவையை எடுத்துக்கொண்டு இயேசுவைப் பின்பற்றத் தயங்காதவர்கள் தேவனுடைய ஒளியில் ஒளியைக் காண்பார்கள்.” Manuscript Releases, number 21, 406, 407.
உடலெடுத்தார்தல் என்ற கோட்பாடு என்பது, தெய்வீகமும் மனிதத்துவமும் ஒன்றிணைந்தபோது பாவம் செய்யாது என்பதேயான சத்தியமாகும்; கடைசி நாட்களில் அந்த அனுபவத்தை அடைந்தவர்களின் அடையாளம் ஓய்வுநாளாகும்.
மேலும், நானே அவர்களைப் பரிசுத்தப்படுத்துகிற கர்த்தர் என்பதை அவர்கள் அறிந்துகொள்ளும்படியாக, எனக்கும் அவர்களுக்கும் இடையில் ஒரு அடையாளமாக என் ஓய்வுநாட்களையும் அவர்களுக்கு அளித்தேன். எசேக்கியேல் 20:12.
ஒரு நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர் நித்தியத்திற்காக முத்திரையிடப்படுகிறார்கள்; மேலும், முத்திரையிடும் செயல்முறை, முத்திரை பதிக்கப்படும் நேரத்தை—அதாவது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துக்கு முன்பாக, முத்திரையிடும் செயல்முறையின் இறுதியில் உள்ள ஒரு குறுகிய காலப்பகுதியை—அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்தச் சிறிய காலப்பகுதியில் தெய்வீகம் மனுஷத்துவத்துடன் நிரந்தரமாக இணைக்கப்படுகிறது.
“சகோதரரே, இந்தப் பெரிய ஆயத்தப் பணியில் நீங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்? உலகத்தோடு ஒன்றிணைகிறவர்கள் உலகத்தின் அச்சுருவைப் பெற்றுக் கொண்டு, மிருகத்தின் முத்திரைக்காகத் தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தங்களை நம்பாதவர்களாக இருந்து, தேவனுக்கு முன்பாகத் தங்களைத் தாழ்த்தி, சத்தியத்திற்குக் கீழ்ப்படிவதினால் தங்கள் ஆத்துமாக்களைச் சுத்திகரிக்கிறவர்கள், இவர்கள் பரலோக அச்சுருவைப் பெற்றுக் கொண்டு, தங்கள் நெற்றிகளில் தேவனுடைய முத்திரைக்காகத் தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கட்டளை பிறப்பிக்கப்பட்டு, அந்த முத்திரை பதிக்கப்படும் போது, அவர்களுடைய குணநலன் என்றென்றைக்கும் தூய்மையும் களங்கமின்மையும் உடையதாக நிலைத்திருக்கும்.”
“இப்போது ஆயத்தப்பட வேண்டிய காலம். தேவனுடைய முத்திரை அசுத்தமான ஆணின் அல்லது பெண்ணின் நெற்றியின்மேல் ஒருபோதும் வைக்கப்படாது. அது உயர்வாசைமிக்க, உலகத்தை நேசிக்கும் ஆணின் அல்லது பெண்ணின் நெற்றியின்மேலும் ஒருபோதும் வைக்கப்படாது. அது பொய்யான நாவுகளும் வஞ்சகமான இருதயங்களும் உடைய ஆண்களினதும் பெண்களினதும் நெற்றியின்மேலும் ஒருபோதும் வைக்கப்படாது. முத்திரையைப் பெறுகிற அனைவரும் தேவனுக்குமுன் களங்கமற்றவர்களாக—பரலோகத்திற்கான தகுதியுடையவர்களாக—இருக்க வேண்டும். முன்னேறிச் செல்லுங்கள், என் சகோதரரும் சகோதரிகளும். இச்சமயத்தில் இவ்விஷயங்களைப்பற்றி நான் சுருக்கமாக மட்டுமே எழுத முடிகிறது; ஆயத்தத்தின் அவசியத்தின்மேல் உங்கள் கவனத்தை ஈர்ப்பதற்காக மட்டுமே எழுதுகிறேன். தற்போதைய நேரத்தின் பயங்கரமான கண்டிப்பை நீங்கள் உணரும்படியாக, வேதவசனங்களை நீங்களே ஆராயுங்கள்.” Testimonies, volume 5, 216.
முந்தைய பகுதியில், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமலுக்கு வரும் வேளையிலே முத்திரை பதிக்கப்படுகிறது என்று தோன்றக்கூடும்; ஆனால் அப்படியல்ல. Sister White தெளிவாகவே, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் ஒரு மகத்தான நெருக்கடி என்று கூறுகிறார்; மேலும், ஒரு நெருக்கடியில் குணநலன் வெளிப்படுகிறது, ஆனால் அது ஒருபோதும் நெருக்கடியில் வளர்ச்சியடைவதில்லை என்றும் அவர் தெளிவாகப் போதிக்கிறார். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்தில் முத்திரை பதிக்கப்படுகிறது என்று சொல்லப்படுவது, அச்சமயத்தில் அது கண்கூடாகத் தெரியவருகிறது என்ற அர்த்தத்திலேயே; ஏனெனில் அந்நேரத்தில் முத்திரையுடையவர்கள் ஒரு கொடிக்குறியாக உயர்த்தப்படுகிறார்கள். கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்னர், மிகச் சுருக்கமான ஒரு காலப்பகுதியில் முத்திரை பதிக்கப்படுகிறது; சப்தத்தைக் காக்கிறவர்களுக்கோ, கிருபைக்காலம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்திலேயே முடிவடைகிறது. முத்திரைபோடும் செயல் September 11, 2001 அன்று ஆரம்பமானது; அப்போது எவரும் தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறவில்லை; ஏனெனில் October 22, 1844க்குப் பிந்தைய காலப்பகுதியில் விளக்கப்பட்டதுபோல, முதலில் ஒரு பரிசோதனைச் செயல்முறை இருக்க வேண்டியிருந்தது.
ஒவ்வொரு சீர்திருத்த இயக்கத்திலும், முடிவுகாலத்தில் முத்திரை திறக்கப்பட்ட செய்தியை வல்லமையூட்டுவதற்காகத் தெய்வீகச் சின்னம் இறங்கும் போது, ஒரு சோதனைச் செயல்முறை ஆரம்பமாகிறது. முதல் கட்டளையுடன் முன்னேறும்படி கோரேசை வல்லமையூட்டுவதற்காக மிகாயேல் இறங்கியபோது, யூதர்கள் அதன்பின் சோதிக்கப்பட்டனர்; அதாவது, முன்பிருந்த எழுபது ஆண்டுகளாக அவர்கள் வசித்து வந்த வீட்டைவிட்டு வெளியேறி, பாழடைந்திருந்த ஒரு நகரத்திற்குத் திரும்பிச் சென்று அதை மறுபடியும் கட்டுவார்களா என்பதில் அவர்கள் சோதிக்கப்பட்டனர். கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தின் போது பரிசுத்த ஆவி இறங்கியபோது, மேசியாவைப் பற்றிய விஷயத்தில் யூதர்கள் சோதிக்கப்பட்டனர். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரத்தின் வல்லமையுள்ள தூதன் 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று இறங்கியபோது, அந்தத் தலைமுறை சிறிய புத்தகத்தை அவர்கள் உண்ணுவார்களா, மேலும் அந்தச் சிறிய புத்தகம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொள்வார்களா என்பதில் சோதிக்கப்பட்டது.
1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று ஒரு சோதனைச் செயல்முறை ஆரம்பமானது; அது இரு வகையான ஆராதகர்களை உருவாக்கியது; அதில், பரிசுத்தப் பரிசுத்தஸ்தலத்திற்குள் ஆட்டுக்குட்டியைப் பின்பற்றியவர்கள், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தாரில் சேருவதற்கான வேட்பாளர்களாயிருந்தனர். அந்தத் தலைமுறைக்கான இறுதி சோதனை—அவர்கள் அந்தச் சோதனைச் செயல்முறையில் தோல்வியடைந்தவர்களாயிருந்தனர்—லேவியராகமம் 26 இல் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” குறித்த அதிகரித்த வெளிச்சம் வந்தபோது ஆரம்பமானது. 1856 முதல் 1863 வரை, லவோதிக்கேயா செய்தி, 1844 அக்டோபர் 22 அன்று மூன்றாம் தூதன் வந்ததினால் ஆரம்பமான காலப்பகுதியின் இறுதி கட்டத்தைக் குறித்தது. அந்தக் காலப்பகுதி தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் பதின்மூன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலான பகுதினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.
இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.
“‘ஆரம்பத்தில் வசனம் இருந்தது; அந்த வசனம் தேவனோடிருந்தது; அந்த வசனம் தேவனாயிருந்தது. அது ஆரம்பத்திலே தேவனோடிருந்தது. சகலமும் அவனால் உண்டாயிற்று; உண்டானதொன்றும் அவனாலல்லாமல் உண்டாகவில்லை. அவனுக்குள் ஜீவன் இருந்தது; அந்த ஜீவன் மனிதரின் ஒளியாயிருந்தது. அந்த ஒளி இருளிலே பிரகாசிக்கிறது; இருள் அதை உணரவில்லை.’ ‘அந்த வசனம் மாம்சமாகி, எங்களிடையே வாசமாயிருந்தார்; (நாங்கள் அவருடைய மகிமையை கண்டோம்; அது பிதாவின் ஒரேபேறானவருக்குரிய மகிமையாக, கிருபையும் சத்தியமும் நிறைந்ததாயிருந்தது)’ (யோவான் 1:1–5, 14).”
“இந்த அதிகாரம் கிறிஸ்துவின் கிரியையின் தன்மையையும் முக்கியத்துவத்தையும் விளக்கமாக வரையறுக்கிறது. தன் பொருளை உணர்ந்து அறிந்தவராகிய யோவான், எல்லா வல்லமையையும் கிறிஸ்துவுக்கே ஒப்புவித்து, அவருடைய மகத்துவத்தையும் மேன்மையையும் கூறுகிறார். சூரியனிடமிருந்து வெளிச்சம் பாய்வதுபோல், அரிய சத்தியத்தின் தெய்வீக கதிர்களை அவர் பிரகாசமாக வெளிப்படுத்துகிறார். தேவனுக்கும் மனிதகுலத்துக்கும் இடையிலான ஒரே நடுவராக அவர் கிறிஸ்துவை முன்வைக்கிறார்.”
மனித மாம்சத்தில் கிறிஸ்து அவதரித்தார் என்ற போதனை ஒரு இரகசியமாகும்; அது “யுகங்களுக்கும் சந்ததிகளுக்கும் மறைக்கப்பட்டிருந்த அந்த இரகசியமே” (Colossians 1:26). இது பக்தியின் மகத்தானதும் ஆழ்ந்ததுமான இரகசியமாகும். “வார்த்தை மாம்சமாகி, நம்மிடையே வாசம்பண்ணினார்” (John 1:14). கிறிஸ்து தம்மேல் மனித இயல்பை ஏற்றுக்கொண்டார்; அது அவருடைய பரலோக இயல்பை விடத் தாழ்ந்த இயல்பாகும். இதுபோல தேவனுடைய அதிசயமான தாழ்மையான இறங்கிவருதலை வெளிப்படுத்துவது வேறில்லை. அவர் “தம்முடைய ஒரேபேறான குமாரனை அருளும் அளவுக்கு உலகத்தை அன்புகூர்ந்தார்” (John 3:16). யோவான் இந்த அதிசயமான பொருளை எல்லாரும் முன்வைக்கப்பட்ட கருத்துகளைப் புரிந்துகொண்டு பிரகாசமடையும்படியாக இத்தனை எளிமையுடன் முன்வைக்கிறார்.
“கிறிஸ்து மனித இயல்பை வெளிப்படையாக மட்டும் ஏற்றுக்கொண்டதுபோல் பாவனை செய்யவில்லை; அவர் அதை மெய்யாகவே ஏற்றுக்கொண்டார். அவர் உண்மையிலேயே மனித இயல்பை உடையவராயிருந்தார். ‘பிள்ளைகள் மாம்சத்திலும் இரத்தத்திலும் பங்குள்ளவர்களாய் இருப்பதினால், அவரும் அதேபோல அவைகளில் பங்குகொண்டார்’ (எபிரெயர் 2:14). அவர் மரியாளின் குமாரன்; மனித வம்சாவளிப்படி தாவீதின் சந்ததியினருள் ஒருவராயிருந்தார். அவர் மனுஷன், அதாவது மனுஷனாகிய கிறிஸ்து இயேசு என்று அறிவிக்கப்படுகிறார். ‘இந்த மனுஷன்,’ என்று பவுல் எழுதுகிறார், ‘மோசேயைவிட அதிக மகிமைக்கு தகுதியானவர் என்று எண்ணப்பட்டார்; ஏனெனில் வீட்டைக் கட்டினவன் வீட்டைவிட அதிக கௌரவம் உடையவன்’ (எபிரெயர் 3:3).”
“ஆனால், தேவனுடைய வார்த்தை கிறிஸ்து இப்பூமியில் இருந்தபோதைய அவருடைய மனுஷத்துவத்தைப் பற்றிப் பேசுவதோடு மட்டுமல்லாமல், அவருடைய முன்இருப்பைப் பற்றியும் தெளிவாகச் சொல்லுகிறது. வார்த்தை ஒரு தெய்வீக அஸ்தித்வமாக, நித்தியமான தேவகுமாரனாக, தமது பிதாவுடன் ஐக்கியத்திலும் ஒன்றித்தன்மையிலும் இருந்து வந்தார். ஆதியின்றி இருந்த காலமுதலே அவர் உடன்படிக்கையின் மத்தியஸ்தராக இருந்தார்; யூதரும் புறஜாதியாரும் ஆகிய பூமியின் சகல ஜாதிகளும், அவரை ஏற்றுக்கொண்டால், ஆசீர்வதிக்கப்படவேண்டியவர் அவரே. ‘ஆதியில் வார்த்தை இருந்தது, அந்த வார்த்தை தேவனுடனிருந்தது, அந்த வார்த்தை தேவனாயிருந்தது’ (யோவான் 1:1). மனுஷரோ அல்லது தூதரோ படைக்கப்படுவதற்கு முன்னரே, வார்த்தை தேவனுடனிருந்தார், மேலும் தேவனாயிருந்தார்.”
“உலகம் அவராலே உண்டாயிற்று; ‘உண்டானதொன்றும் அவராலேயல்லாமல் உண்டாகவில்லை’ (யோவான் 1:3). கிறிஸ்து எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கியிருந்தால், அவர் எல்லாவற்றுக்கும் முன்பே இருந்து வந்திருக்க வேண்டும். இதற்குரித்து சொல்லப்பட்டுள்ள வார்த்தைகள் இவ்வளவு தெளிவானவும் முடிவுரைப்பவையாகவும் உள்ளன; ஆகையால் யாரும் சந்தேகத்தில் விடப்பட வேண்டியதில்லை. கிறிஸ்து சாராம்சத்திலேயே தேவனாயிருந்தார், மேலும் உயர்ந்த அர்த்தத்திலும் அப்படியே இருந்தார். அவர் ஆதியந்தமற்ற நித்திய காலமெல்லாம் தேவனோடிருந்தார்; எல்லாருக்கும் மேலான தேவன், என்றென்றும் துதியுக்குரியவர்.”
“கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து, தேவனுடைய தெய்வீக குமாரன், நித்தியத்திலிருந்தே இருந்தவர்; தனித்த நபராக இருந்தும், பிதாவுடன் ஒன்றாயிருந்தார். அவர் வானத்தின் ஒப்பிலா மகிமையாக இருந்தார். அவர் பரலோக புத்திசாலிகளின் தளபதியாக இருந்தார்; தேவதூதர்களின் ஆராதனையான பணிவணக்கம் அவருக்குரிய உரிமையாகவே அவரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. இது தேவனிடத்திலிருந்து அபகரித்ததல்ல. ‘கர்த்தர் தமது வழியின் ஆரம்பத்தில் என்னை உடையவராயிருந்தார்,’ என்று அவர் அறிவிக்கிறார்; ‘பூர்வகாலத்திலிருந்தே, தமது கிரியைகளுக்குமுன்பே. நித்தியத்திலிருந்து நான் அபிஷேகம்பண்ணப்பட்டேன்; ஆதிமுதல், பூமி உண்டாகுமுன்பே. ஆழங்கள் இல்லாதபோது நான் பிறப்பிக்கப்பட்டேன்; நீரால் நிரம்பிய ஊற்றுகள் இல்லாதபோது. பர்வதங்கள் நிலைபெறுமுன்பே, மேடுகள் உண்டாகுமுன்பே நான் பிறப்பிக்கப்பட்டேன். அவர் இன்னும் பூமியையும், வயல்களையும், உலகத் தூசியின் முதற்பகுதியையும் உண்டாக்காதிருந்தபோது. அவர் வானங்களை ஆயத்தப்படுத்தியபோது நான் அங்கே இருந்தேன்; அவர் ஆழத்தின் முகத்தின்மேல் வட்டத்தை வரையறுத்தபோது’ (நீதிமொழிகள் 8:22–27).”
“உலகத்தின் அஸ்திவாரம் இடப்படுவதற்கு முன்பே கிறிஸ்து பிதாவுடன் ஒன்றாயிருந்தார் என்பதே உண்மையில் ஒளியும் மகிமையும் உள்ளன. இது இருளான இடத்தில் பிரகாசிக்கும் ஒளியாக இருந்து, அதை தெய்வீகமான, ஆதியிலிருந்த மகிமையால் ஒளிவீசுமாறு செய்கிறது. தன்னிலேயே அளவற்ற மர்மமாயிருக்கிற இந்தச் சத்தியம், அணுக முடியாததும் அறிவால் முழுமையாகப் பற்றிக்கொள்ள முடியாததுமான ஒளியினுள் நிலைபெற்றிருக்கையிலும், பிற மர்மமானதும் வேறுவிதமாக விளக்க முடியாததுமான சத்தியங்களை விளக்குகிறது.” Selected Messages, book 1, 246–248.