தானியேலின் புத்தகம் - எண் இருபத்து மூன்று

நியூயோர்க் நகரத்தின் பெரிய கட்டிடங்கள் இடிக்கப்பட்டு வீழ்த்தப்படும்போது, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரம், ஒன்று முதல் மூன்று வரை உள்ள வசனங்கள் நிறைவேறும் என்று சகோதரி வைட் குறிப்பிட்டார்.

2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11-ற்குள், பூமியின் “ராஜாக்கள்” ஏற்கனவே ரோமச் சபையுடன் விபச்சாரம் செய்திருந்தனர். இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, 1951-இல், முதன்முறையாக ஜனாதிபதி ஹாரி எஸ். ட்ரூமன் வத்திக்கானுக்குப் ஒரு தூதரை நியமித்தார். பாப்பரசாட்சியத்துடன் ஒரு அரசியல் உறவை அமைக்க அவர் செய்த முயற்சி அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் காங்கிரஸால் முற்றாக நிராகரிக்கப்பட்டது; ஆனால் பல தசாப்தங்கள் கழித்து, 1984-இல், ஜனாதிபதி ரொனால்ட் ரீகன் வத்திக்கானுக்குப் ஒரு தூதரை நியமித்தபோது அப்படியில்லை. 2001-க்குள், தீரின் வேசியுடன் தூதரக உறவை ஏற்படுத்தியதன் மூலம் சகல ஜாதிகளும் வத்திக்கானுடன் விபச்சாரம் செய்திருந்தன.

2001 செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதிக்குள், எல்லா “ஜாதிகளும்” அவளுடைய விபசாரத்தின் கோபமதுவை அருந்தியிருந்தன. பாபிலோனின் திராட்சரசம், திருத்தந்தைத்துவம் முன்வைக்கும் பலவகையான சகல பொய்யுரைகளையும் குறிக்கிறது; ஆனால் இவ்வசனங்களில் குறிப்பாக அடையாளம் காணப்படும் தனிச்சிறப்பான திராட்சரச வகை, அவளுடைய விபசாரத்தின் கோபமதுவாகும். திருத்தந்தைத்துவத்தின் கோபம் என்பது, தமக்குப் பொருந்தாதவர்களை அது துன்புறுத்துவதாகும். தன் அசுத்த வேலைகளைச் செய்யும்படி அரசின் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் அது தன் துன்புறுத்தலை நிறைவேற்றுகிறது. அவளுடைய கோபத்தின் திராட்சரசம் என்பது, தாம் மதவெறியன் எனக் கருதுகிறவர்களுக்கு எதிராக அரசைச் செயல்படுத்தும் செயலைக் குறிக்கும் அவளுடைய விசேஷமான பிழைப்போதகப் பானமாகும்.

1840 ஆகஸ்ட் 11 முதல் 1844 அக்டோபர் 22 வரை உள்ள காலப்பகுதியில், இருண்ட யுகங்களிலிருந்து அழைக்கப்பட்டும், பின்னர் ரோமின் குமாரத்திகளாகிய புராட்டஸ்டண்ட் சபைகளிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டும் இருந்த மில்லரைட் அட்வென்டிசம், புதிதாக வெளிப்பட்ட பூமிப் மிருகத்தின் மேல் உண்மையான புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பாக ஆனது. தேவனால் புதிதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அந்த ஜனத்தின் ஒரு ஜாதியாகிய பண்புகளை பேதுரு அடையாளப்படுத்துகிறார்.

2001 செப்டம்பர் 11-க்குள், ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபை ஏற்கனவே, மேலும் பலமுறை, தாம் மதவிரோதிகள் எனக் கருதியவர்களைத் தாக்குவதற்காக அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசாங்கத்தின் அரசியல் அமைப்பைக் பயன்படுத்தியிருந்தது. 2001-ற்கு மிகவும் முன்பே, அட்வென்டிஸ்டுகள் ஏற்கனவே பாபிலோனின் விசேஷ திராட்சரசத்தை அருந்தியிருந்தனர்; அது, தாம் மதவிரோதிகள் எனக் கருதியவர்களைத் தாக்குவதற்காக அரசின் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துதலைக் குறிக்கிறது.

எபிராயீம் என்பது யெரொபெயாம் கிளர்ச்சிக்கும், இஸ்ரவேலின் வடக்கு இராஜ்யத்திற்குமான ஒரு குறியீடாகும்; ஆகையால் ஏசாயா இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தை, ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையை எபிராயீமின் குடிகாரர்கள் என்று உரையாடுவதன் மூலம் ஆரம்பிக்கிறார்.

மூன்றாவது ஐயோ 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்தது; அது “எப்பிராயீமின் குடிகாரர்களின்” தலைமையைச் சுட்டிக்காட்டும் “கிரீடத்தின்” மேல் வந்தது. அது எரிபொருள் நிரம்பிய விமானத்தால் மரிலாந்திலுள்ள சபையின் தலைமையகத்தைத் தாக்கவில்லை; ஆனால் மூன்றாவது ஐயோவின் இஸ்லாம் வந்தடைந்தது என்பது மூன்றாவது தூதனின் பின்மழைச் செய்தியின் ஆரம்பம் என்பதை அவர்கள் உணர முடியாத தங்களுடைய இயலாமையை அது அடையாளப்படுத்தியது. தாங்கள் அறிவிக்க எழுப்பப்பட்டதாக உரிமையுடன் கூறும் அதே செய்தியும் கிரியையும் இதுவே ஆரம்பமானது. அவர்கள் தலைமையைச் சுட்டிக்காட்டும் கிரீடமாக மட்டுமல்லாமல், “பெருமையின் கிரீடம்” என்றும் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றனர்; இவ்வாறு, ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் விவாதத்தில் உருவாக்கப்பட்டும் உருவாக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றும் இருக்கும் ஆராதகர்களின் இரு வகுப்புகளில் ஒன்றாக அவர்கள் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றனர். 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, ஆபக்கூக்கின் காவலாளிகள் வாசலிலுள்ள போரில் தங்கள் நிலைகளில் நின்றனர்.

எருசலேமின் வாசல்கள் என்பது எருசலேமின் மக்களுடைய பரஸ்பரச் செயல்பாடுகள் நடைபெற்று வந்த இடமாகும். வாசல்களிடத்தில் நிகழும் போராட்டம், கிழக்குக் காற்றின் நாளில் (இஸ்லாமின் நாளில்) தொடங்கிய எசாயாவின் முந்தைய அதிகாரத்தில் காணப்படும் “விவாதத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்தப் பகுதியில் ஹபக்கூக்கின் ஆராதகர்களின் இரு வகுப்புகள் இரண்டு கிரீடங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. ஏற்கெனவே அந்த நிலையில் தாங்கள் மததுரோகிகள் என்று கருதியவர்களுக்கு எதிராகத் தங்கள் வாதங்களில் வெற்றி பெற அரசின் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தியிருந்த எபிராயீமின் குடிகாரர்கள், சேனைகளின் கர்த்தரின் கிரீடத்துடன் எதிர்மறையாக ஒப்பிடப்படுகின்றனர். கிறிஸ்து சேனைகளின் கர்த்தராகச் சித்தரிக்கப்படும்போது, அது அவர் தமது படையின் தலைவராகச் செய்கிற கிரியையை அடையாளப்படுத்துகிறது. வாசலிலுள்ள போராட்டம் என்பது உண்மையான மற்றும் பொய்யான இறையியலைக் குறித்த விவாதத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் யுத்தமாகும்.

எபிராயீமின் மதுபிரியர்களாகச் சித்தரிக்கப்படுவது வெறுமனே ஜெனரல் கான்பரன்ஸ் தலைமையே அல்ல; ஆசாரியர்களும் (மேய்ப்புப் பணியாளர்கள்), தீர்க்கதரிசிகளும் (இறையியலாளர்களும் கல்வியாளர்களும்) பலமான பானத்தினால் வழியிலிருந்து விலகிப்போயுள்ளனர். ஏசாயா தனது தீர்க்கதரிசனத்தின் தொடக்க வசனங்களில் கூறுவதுபோல, அது முழு சபையே ஆகும்.

பாவமுள்ள ஜாதி நோயுற்றிருக்கிறது; அவளுடைய இருதயத்தையும் மனதையும் மாற்றக்கூடிய எந்த நிவாரணமும் அளிக்கப்படக்கூடிய காலத்தை அவள் கடந்துபோயிருக்கிறாள். ஏசாயா, மதுபோதையர் வழியைவிட்டு விலகிப்போயிருக்கிறார்கள் என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்; அந்த வழி எரேமியா மூலம் “பழைய பாதைகள்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 அன்று பிந்தைய மழை பொழியத் தொடங்கியது; நாம் பழைய பாதைகளில் நடக்கும்போது—அதாவது மதுபோதையர் விலகிப்போன அந்த “வழியில்” நடக்கும்போது—பிந்தைய மழையின் மீதியுள்ள ஓய்வை நாம் காண்கிறோம் என்று எரேமியா அடையாளப்படுத்துகிறார்.

எபிராயீமின் குடிகாரர் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வழியிலிருந்து விலகியவர்களாயிருந்தனர்; மேலும், 1863 ஆம் ஆண்டில் “பழைய பாதைகளை” நிராகரிக்கும் செயல்முறையைத் தொடங்கியபோது அவர்கள் “பின்நோக்கி விலகினர்.” பிந்தைய மழையின் இளைப்பாறலும் புத்துணர்ச்சியும் காணப்படுவது அந்த “பழைய பாதைகளில்தான்”; மேலும், அவர்கள்மேல் அந்த “ஐயோ” அறிவிக்கப்பட்ட அதே சமயத்தில் அந்த மழை ஆரம்பமானது. இஸ்லாமின் மூன்றாவது “ஐயோ” எபிராயீமின் அகந்தையின் கிரீடத்திற்குப் புரிந்துகொள்ள முடியாததாக இருந்தது; ஏனெனில், தீர்க்கதரிசனத்தில் இஸ்லாமின் பங்கைக் குறிப்பிட்டுக் காட்டும் அடிப்படைச் சத்தியங்களை அவர்கள் படிப்படியாக நிராகரித்துவந்தனர். அந்த நேரத்தில் கர்த்தர் காவலாளிகளை எழுப்பினார் என்று எரேமியா அடையாளப்படுத்துகிறார்; அவர்கள் ஆபக்கூக்கின் காவலாளிகளே; அவர்கள் வாயில்களிலிருந்த போரில் எபிராயீமின் குடிகாரருக்குப் புறங்கூவலின் சத்தத்தைக் கவனிக்க வேண்டும் என்று அறிவித்தார்கள். 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்தடைந்த மூன்றாவது “ஐயோ” ஏழாவது எக்காளமாக இருந்தது.

“பலமதுப் பானத்தினாலே அவர்கள் வழிவிட்டுப்போயிருக்கிறார்கள்; தரிசனத்தில் தவறுகிறார்கள்; நியாயத்தீர்ப்பில் தடுமாறுகிறார்கள். ஏனெனில் எல்லா மேசைகளும் வாந்தியும் அசுத்தமும் நிறைந்திருக்கின்றன; சுத்தமான இடம் ஒன்றும் இல்லை” என்று ஏசாயா சுட்டிக்காட்டுகிறார். 1863-இல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட அந்தப் போலியான மேசை, “ஏழு காலங்களை” நீக்கி, அதனுடன் ஒரு விளக்கக் கையொட்டுப் பிரசுரம் இணைக்கப்பட வேண்டியிருந்தது; அது ஆபகூக்கின் இரு பரிசுத்தப் பலகைகளுக்கான கள்ளப்போலியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆனால் குடிகாரர்கள் பயன்படுத்திய அந்தக் கள்ள “மேசைகள்” வாந்தியால் நிறைந்திருக்கின்றன; அவர்கள் தரிசனத்தில் தவறுகிறார்கள். முறையியலைச் சார்ந்த விவாதத்தில், ஆபகூக்கும் எரேமியாவும் குறித்த காவலர்கள் “தரிசனத்தை” “பலகைகளின்” மேல் எழுதும்படி சொல்லப்பட்டார்கள்; ஆனால் குடிகாரனின் கள்ளப் பலகைகள் பிழையான ஒரு தரிசனத்தையே முன்வைக்கின்றன.

எப்பிராயீமின் மதியர்கள் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை நிராகரித்துள்ளனர்; ஆனால் “விவாதத்தின்,” வாசலின் போராட்டத்தின் சூழல், முதல் மற்றும் மூன்றாம் தூதர்களின் இயக்கத்தில் நிறுவப்பட்ட முறைமையால் பிரதிநிதிக்கப்படும் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன நியாயப்பிரமாணமே ஆகும். இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் எட்டு வசனங்களில் ஏசாயா தன் பின்னணியை அமைத்த பிறகு, அவர் பின்னர் பிற்கால மழையாகிய அந்த முறைமையை அடையாளப்படுத்துகிறார்; மேலும் மதியர்களை, குறிப்பாக, “எருசலேமில்” “ஆளுகை செய்கிற பரியாசக்காரரான மனிதர்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்.

இங்கே “விவாதம்” என்பது “அவன் அறிவை யாருக்கு போதிப்பான்? உபதேசத்தை யாருக்கு விளங்கப்பண்ணுவான்?” என்ற சொற்களின் அடிப்படையில் வரையறுக்கப்படுகிறது. “யாருக்கு” என்பது சாத்தியமான மாணவர்களை நோக்கிப் பேசுகிறது; ஆனால் பொருள், அறிவாகிய உபதேசத்தைப் புரிந்துகொள்வதையே பற்றியது. தானியேல் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டபோது, அறிவு பெருகுகிறது; அது தேவனுடைய வார்த்தையின் சத்தியங்களைப் பற்றிய அதிகரித்த புரிதலைக் குறிக்கிறது. “உபதேசம்” என்ற சொல், ஒரு குறிப்பிட்ட சிந்தனை முறையையோ அல்லது அறிவின் தொகுதியையோ உருவாக்கும் நம்பிக்கைகள், கொள்கைகள், போதனைகள், அல்லது விதிகளின் தொகுப்பைக் குறிக்கிறது. வேதாகம “உபதேசங்களை” புரிந்துகொள்வதற்கு, அந்த அறிவுத் தொகுதியை உருவாக்கும் ஒரு வேதாகம முறையியல் அவசியமாகிறது.

அந்த முறையியல் “கட்டளையின் மேல் கட்டளை, கட்டளையின் மேல் கட்டளை; வரியின் மேல் வரி, வரியின் மேல் வரி; இங்கே கொஞ்சம், அங்கே கொஞ்சம்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. 2001 செப்டம்பர் 11-ஐ மூன்றாம் “அயோ”-வின் வருகையாகக் குறித்தறிந்த அந்த முறையியல், முதல் “அயோ”-வின் தீர்க்கதரிசன வரியை இரண்டாம் “அயோ”-வின் தீர்க்கதரிசன வரியுடன் ஒன்றிணைப்பதின் மீது அடிப்படையாக உள்ளது; அது மூன்றாம் “அயோ”-வின் வரிக்கு இரண்டு சாட்சிகளை வழங்குகிறது. அந்த முறையியலே இரண்டு வகை ஆராதிப்போரை உருவாக்கும் “விவாதத்தின்” சோதனையாகும்; ஏனெனில் “கர்த்தருடைய வார்த்தை அவர்களுக்கு கட்டளையின் மேல் கட்டளை, கட்டளையின் மேல் கட்டளை; வரியின் மேல் வரி, வரியின் மேல் வரி; இங்கே கொஞ்சம், அங்கே கொஞ்சம்” ஆனது; “அவர்கள் போய்ப் பின்முகமாக விழவும், நொறுக்கப்படவும், கண்ணியில் சிக்கவும், பிடிக்கப்படவும்” இருப்பதற்காக.

எருசலேமை ஆளும் பரிகாசமான மனிதர்களின் அந்த ஐந்து இடறல்கள், ஐந்து புத்தியீனமான கன்னியரைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இதன் முறையியல் தெளிவாகவே ஒரு சோதனை ஆகும்; ஏனெனில் எபிராயீமின் மதுபானக்காரர்கள் எரேமியா காட்டிய பழைய பாதைகளை நிராகரித்து, காவலாளிகளின் எக்காள எச்சரிப்புக்குச் செவிகொடுக்க மறுத்து, கள்ள அட்டவணைகளை உருவாக்கி, மரணத்தோடு உடன்படிக்கை செய்தார்கள்; அதே நேரத்தில், வாயிலின் யுத்தத்தில் சேனைகளின் கர்த்தரின் கிரீடத்தைத் தரித்திருந்தவர்கள் ஜீவனின் உடன்படிக்கையைச் செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, இளைப்பாறுதலும் புத்துணர்ச்சியுமாகிய பிந்தைய மழை பொழியத் தொடங்கியது; மேலும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலும் ஆரம்பமானது. அது எபிராயீமின் மதுபானிகளின் செயல்முறையையும், எலியா தூதனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் செயல்முறையையும் பற்றிய ஒரு விவாதத்தைத் தொடங்கியது. “அநேகர்” மதுபானிகளோடு சேர்ந்து விழுவார்கள்; ஆனால் தேர்ந்தெடுக்கப்படவிருக்கும் சிலர் கர்த்தருக்காகக் காத்திருக்கிறவர்களே.

நிச்சயமாக, எசாயா தன் சொந்த வார்த்தைகளுடனே ஒத்துப்போகிறார்; ஆகையால் இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தில் விழுகிற அநேகர், எட்டாம் அதிகாரத்தில் விழுகிறவர்களே ஆவர். எட்டாம் அதிகாரத்தில், அவர்கள் விழுதல் முத்திரையிடும் காலத்தில் நிகழ்கிறது என்பதை நாம் காண்கிறோம்; அந்தக் காலம் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கியது. எட்டாம் அதிகாரத்தின் எச்சரிக்கை, இந்த ஜனத்தின் “வழியில்” நடக்காதிருக்க வேண்டும் என்பதாகும்; ஏனெனில் அவர்கள், பிந்தைய மழையின் செய்தி அமைந்திருக்கிற பழைய பாதைகளின் எரேமியாவின் வழியில் நடக்க மறுத்தவர்களாவர். எட்டாம் அதிகாரத்தில் விழுகிறவர்கள், பாபிலோனின் விசேஷ திராட்சரசத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் கூட்டிணைப்பின்மேல் நம்பிக்கை வைக்கிறவர்களே; அந்தத் திராட்சரசம், மததுரோகிகள் என்று கருதப்படுகிறவர்களை எதிர்ப்பதற்காக, திருச்சபையும் அரசும் ஒன்றிணையும் கூட்டிணைப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. எட்டாம் அதிகாரத்தில் அவர்களை தடுமாறச் செய்வது, இடறலின் கல்லாகும்; அது 1863 ஆம் ஆண்டில் அடித்தளச் சத்தியம் முதன்முதலில் நிராகரிக்கப்பட்டதைக் குறிக்கிறது, அதாவது லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்”; இதையே 1863 இல் “கட்டிடக்காரர்கள்” நிராகரித்தார்கள். அந்த நிராகரிப்பில், வில்லியம் மில்லருக்குத் தூதர்கள் கொடுத்த செய்தியை நிராகரிப்பதற்காக, அவர்கள் விசுவாசதுரோகப் புரொட்டஸ்தாந்து முறைக்குத் திரும்பினார்கள்.

இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தில், அந்தக் கல்லை நிராகரிப்பது பெருக்கெடுத்து வரும் தண்டனையின் நியாயத்தீர்ப்பை உண்டாக்குகிறது; அது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் தொடங்கி, பின்னர் முழு உலகத்தையும் வெள்ளம்போல் மூழ்கடிக்கும் மிருகத்தின் முத்திரைக்கான வேதாகமச் சின்னமாகும். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில், அட்வென்டிஸ்ட் சபை “மரணத்துடனும்” “பாதாளத்துடனும்” செய்து கொண்டிருக்கும் உடன்படிக்கை அகற்றப்பட்டுவிடும். எபிராயீமின் மதிமயக்கமுற்றவர்கள் மரணத்தோடு செய்த உடன்படிக்கை அகற்றப்படும்போது, அவர்கள் “பொய்யின் அடைக்கலம்” நீக்கப்படும். “பொய்யின் அடைக்கலம்” என்பது, அப்போஸ்தலனாகிய பவுலால் வல்ல மயக்கத்தை உண்டாக்கும் அந்தப் பொய்யாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது; மேலும், எருசலேமை ஆளும் நிந்தனை செய்கிற மனிதர்கள் மீது ஊற்றப்படுகிற அந்த வல்ல மயக்கம், அவர்கள் சத்தியத்தை வெறுத்ததற்கான பதிலாக வருகிறது.

“பொய்களின் அடைக்கலம்,” “வல்லமையான மயக்கத்தை” உருவாக்கியது, இறுதியில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் தண்டனையை கொண்டு வருகிறது. அப்போஸ்தலனான பவுல் சத்தியத்தை நேசிக்காத ஒரு வர்க்கத்தையும், சத்தியத்தினால் பரிசுத்தமாக்கப்பட்ட ஒரு வர்க்கத்தையும் அடையாளப்படுத்துகிறார்; இதன்மூலம் அவர் ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் விவாதத்தில் உள்ள அந்த இரண்டு வர்க்கங்களையும் குறிப்பிட்டுக் காட்டுகிறார். இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரத்தில், எருசலேமின் மற்றொரு பெயரான “அரியேல்” என்ற சொல்லை இரட்டிப்பித்து ஏசாயா தொடங்குகிறார்.

“ஆரியேல்” (எருசலேம் நகரம்) என்ற சொல்லின் அடையாளார்த்த இரட்டிப்பு, மறுமுறை ஒரு “ஐயோ”வினால் கண்டிக்கப்படுகிறது. “ஆண்டுக்கு ஆண்டு” பலிகளை அறுப்பது, 1863 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பமான படிப்படியான கலகத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. பின்வரும் வசனங்கள், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியின் காலத்தில் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையின் மேல் நிகழப்போகும் நியாயத்தீர்ப்பை விளக்குகின்றன. ஒன்பதாம் வசனத்தில் ஒரு “அதிசயம்” அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; அது முறையியலைச் சார்ந்த விவாதத்தை வலியுறுத்துவதோடு, “ஆரியேல்” என்ற சொல்லின் இரட்டிப்பால் முதல் வசனத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இரண்டாம் தூதனோடும் தொடர்புடைய நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியின் ஒரு கூறாக, அட்வென்டிசத்தின் கலகமான நிலையையும் அடையாளப்படுத்துகிறது.

இருபத்தேழாம் அதிகாரத்தில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ள “விவாதத்தில்”, அது உண்மையான முறையியல் மற்றும் பொய்மையான முறையியல் ஆகியவற்றின் வாதப்பிரதிவாதத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதால், எருசலேமை ஆளும் இகழ்ச்சியுள்ள மனிதர்களின் மதுபோதையானது, முத்திரையிடப்பட்டுள்ள புத்தகத்தை அட்வென்டிசத்தின் தலைமையகம் புரிந்துகொள்ளாமல் தடுத்துவிடும் ஒரு குருட்டுத்தனமாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் ஆகிய புத்தகங்கள் ஒரே புத்தகமே; மேலும், கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு சற்றுமுன் முத்திரை நீக்கப்படும் அந்தப் புத்தகத்தின் பகுதி, இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தலாகும். அது “ஏழிலிருந்து வரும் எட்டாவது” எனும் புதிரை உள்ளடக்கியுள்ளது. அது இரண்டாம் அதிகாரத்தில் தானியேலுக்கு புரிந்துகொள்ளக் கொடுக்கப்பட்ட “இரகசியம்” மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அது ஏழு இடிகளின் “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு” ஆகும். அது மூன்றாவது “ஆபத்து” எனும் இஸ்லாம் பற்றிய செய்தியும், “நள்ளிரவுக் கூக்குரலின்” செய்தியும் ஆகும்.

தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் ஒன்றான ஒரே நூல், கிறிஸ்துவின் காலத்தில் சனெஹெட்ரினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கே வழங்கப்பட்டுள்ளது; அவர்கள் தேவனுடைய சத்தியத்தை நிலைநிறுத்தியும் காத்தருளியும் வருகிறோம் என்று வெளிப்படையாக உரிமை கொண்டாடும் ஒரு தலைமை அமைப்பைக் குறிக்கின்றனர்; ஆனாலும் இறுதியில் அந்தச் சத்தியத்தையே சிலுவையில் அறையுவதில் பங்கேற்கின்றனர். சனெஹெட்ரினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட அந்த அமைப்பு, எருசலேமை ஆளும் ஏளனக்கார மனிதர்களே ஆகும். முத்திரையிடப்பட்ட அந்தப் புத்தகம் அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது; அந்தப் புத்தகத்தின் பொருள் என்ன என்று கேட்டபோது, அவர்களுடைய சிறப்பும் கல்வியும் பாண்டித்தியமும் கலந்த பதில் என்னவெனில், அது முத்திரையிடப்பட்டிருக்கிறதினால் அதைத் தாங்கள் வாசிக்க முடியாது என்பதே. பின்னர், தலைவர்களாகப் பிரித்தெடுக்கப்பட்டவர்களையே மட்டும் பின்பற்றும்படி பயிற்றுவிக்கப்பட்ட மந்தைக்கும் அதே புத்தகம் கொடுக்கப்படுகிறது; அதற்கு அவர்கள் அளிக்கும் பதில் என்னவெனில், எருசலேமை ஆளும் அந்த ஏளனக்கார மனிதர்கள், கடைசி நாட்களின் சனெஹெட்ரின், அதற்கு என்ன அர்த்தம் என்று தங்களுக்குச் சொல்லினால்தான் அதைத் தாங்கள் புரிந்துகொள்வார்கள் என்பதே.

வில்லியம் மில்லருக்கும், பின்னர் Future for America-க்கும் வழங்கப்பட்ட முறையியல், தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் ஒரு வழிக்குறியாகும். அது ஜீவனும் மரணமும் தீர்மானிக்கப்படும் ஒரு சோதனைக்கேள்வியை அடையாளப்படுத்தும் வழிக்குறியாகும். சரியான முறையியல் இல்லாமல், பிந்தைய மழையின் செய்தி “முத்திரையிடப்பட்ட புத்தகத்தின் வார்த்தைகளைப்போல” இருக்கும். பிந்தைய மழையின் செய்தி இல்லாமல், அந்தச் செய்தி உண்டாக்கும் அனுபவத்தைப் பெறுவது அசாத்தியமாகும். அந்த முறையியல் என்பது, இங்கே வேதாகமத்தில் உள்ள ஒரு தீர்க்கதரிசன வரியை, அங்கே வேதாகமத்தில் உள்ள மற்றொரு தீர்க்கதரிசன வரியின்மேல் கொண்டுவந்து அமைக்கும் செயல்முறையாகும். கடைசி நாட்களின் ஆரம்ப வரலாறிலும் முடிவுக் வரலாறிலும், முதல் செய்தி வல்லமையூட்டப்பட்டபோது, முறையியலைச் சார்ந்த விவாதம் தொடங்கியது.

மில்லரைட் இயக்கத்தின் ஆரம்ப வரலாற்றில், விவாதம் ஆகஸ்ட் 11, 1840 அன்று தொடங்கியது; மேலும், பிலடெல்பிய மில்லரைட் இயக்கம் லவோதிக்கேய மில்லரைட் இயக்கமாக மாற்றமடைந்த காலப்பகுதியில், அந்த வரலாற்றின் முடிவிலும் அது மீண்டும் நிகழ்ந்தது. மூன்றாம் தூதனின் லவோதிக்கேய இயக்கத்தின் வரலாற்றிலும், அந்த விவாதம் செப்டம்பர் 11, 2001 அன்று மறுபடியும் தொடங்கியது; மேலும், மூன்றாம் தூதனின் லவோதிக்கேய இயக்கம் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தின் பிலடெல்பிய இயக்கமாக மாற்றமடையும் போது, அந்த இயக்கத்தின் முடிவிலும் அது மீண்டும் நிகழ்கிறது. மில்லரைட்களின் ஆரம்பச் சோதனையிலும், மில்லரைட்களின் இறுதிச் சோதனையிலும், அந்தச் சோதனை எலியா தூதரின் செயல்முறையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. ஆல்பாவும் ஓமேகாவுமான இயேசு, முடிவை ஆரம்பத்தின் மூலம் எப்போதும் விளக்கிக் காட்டுகிறார்.

அடுத்த கட்டுரையில் தானியேல் புத்தகத்தின் நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் அதிகாரங்களை நாம் ஆராய்வதில் ஈடுபடும்போது, வரிக்கு மேல் வரி சேர்த்துக் கொண்டு முன்னேறும் முறையையே இப்போது நாம் பயன்படுத்தப் போகிறோம்.