தானியேலின் புத்தகம் - எண் நாற்பத்தொன்று

ஏனெனில் நான் அப்போஸ்தலர்களில் மிகவும் சிறியவன்; தேவனுடைய சபையை நான் துன்புறுத்தினதினால், அப்போஸ்தலன் என்று அழைக்கப்படுவதற்கும் தகுதியற்றவன். 1 கொரிந்தியர் 15:19.

அப்பொழுது அனனியா பதிலளித்து: ஆண்டவரே, இந்த மனிதனைப்பற்றி அநேகரிடமிருந்து நான் கேள்விப்பட்டேன்; எருசலேமில் உம்முடைய பரிசுத்தவான்களுக்கு அவன் எவ்வளவு தீங்கு செய்திருக்கிறான் என்பதையும் அறிந்தேன். மேலும், உம்முடைய நாமத்தை அழைக்கிற அனைவரையும் கட்டிப்போடுவதற்கு பிரதான ஆசாரியரிடமிருந்து அவனுக்கு இங்கும் அதிகாரம் உண்டு என்றான். ஆனால் கர்த்தர் அவனை நோக்கி: நீ போ; ஏனெனில், அவன் புறஜாதிகளுக்கும், ராஜாக்களுக்கும், இஸ்ரவேல் புத்திரருக்கும் முன்பாக என் நாமத்தைச் சுமப்பதற்காக நான் தேர்ந்தெடுத்த பாத்திரமாக இருக்கிறான் என்று சொன்னார், அப்போஸ்தலர் 9:13–15.

வெளிப்பாடுகளின் மிகுதியினால் நான் அளவுக்கு மீறி உயர்த்தப்படாதபடிக்கு, மாம்சத்தில் ஒரு முள் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டது; நான் அளவுக்கு மீறி உயர்த்தப்படாதபடிக்கு, என்னை அடித்துக்கொண்டிருக்கும்படி சாத்தானின் தூதன். இந்தக் காரியத்தினிமித்தம் அது என்னைவிட்டு நீங்கும்படி நான் ஆண்டவரை மூன்றுமுறை வேண்டிக்கொண்டேன். அப்போது அவர் எனக்குச் சொன்னது: “என் கிருபை உனக்குப் போதுமானது; ஏனெனில் என் வல்லமை பலவீனத்தில் பூரணமாய் வெளிப்படுகிறது.” ஆகையால் கிறிஸ்துவின் வல்லமை என்மேல் தங்கியிருக்கும்படிக்கு, என் பலவீனங்களிலேயே நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் பெருமைபாராட்டுவேன். ஆகையால் கிறிஸ்துவினிமித்தம் பலவீனங்களிலும், நிந்தைகளிலும், நெருக்கடிகளிலும், துன்புறுத்தல்களிலும், இடுக்கண்களிலும் நான் இன்பங்கொள்கிறேன்; ஏனெனில் நான் பலவீனனாய் இருக்கும்போதுதான் பலவானாய் இருக்கிறேன். 2 கொரிந்தியர் 12:7–10.

குறிப்பாக, யூதரிடத்தில் உள்ள எல்லா பழக்கவழக்கங்களிலும் விவாதங்களிலும் நீர் நிபுணரென்று நான் அறிந்திருக்கிறேன்; ஆகையால், தயவுசெய்து என்னை பொறுமையுடன் கேட்கும்படி உம்மைக் கேட்டுக்கொள்கிறேன். என் இளமையிலிருந்தே, ஆரம்பத்தில் எருசலேமில் என் சொந்த ஜனங்களிடத்தில் இருந்த என் வாழ்க்கை முறையை எல்லா யூதரும் அறிவார்கள்; அவர்கள் சாட்சி சொல்ல மனமிருந்தால், எங்கள் மார்க்கத்தின் மிகவும் கடுமையான பிரிவின்படி நான் ஒரு பரிசேயனாக வாழ்ந்தேன் என்று ஆரம்பத்திலிருந்தே என்னை அறிந்திருந்தார்கள். அப்போஸ்தலர் 26:3–5.

“அந்த வேண்டுகோள் ஏற்கப்பட்டது; ‘பவுல் படிக்கட்டுகளில் நின்று, மக்களிடத்துக்கு கையசைவினால் சைகை செய்தான்.’ அந்தச் சைகை அவர்களது கவனத்தை ஈர்த்தது; அவனுடைய நடத்தை மரியாதையை உண்டாக்கியது. ‘பெரிய அமைதி ஏற்பட்டபோது, அவன் எபிரெய மொழியில் அவர்களோடு பேசத் தொடங்கி, சகோதரரே, பிதாக்களே, இப்போது உங்களுக்குமுன் நான் செலுத்தும் என் பிரதிவாதத்தைக் கேளுங்கள் என்றான்.’ பரிச்சயமான எபிரெய வார்த்தைகளின் ஒலி கேட்கப்பட்டபோது, ‘அவர்கள் இன்னும் அதிகமான அமைதியாயிருந்தார்கள்’; அந்தப் பொதுவான மௌனத்தின் நடுவில் அவன் தொடர்ந்து சொன்னான்: “‘நான் நிச்சயமாக ஒரு யூதன்; கிலிக்கியாவிலுள்ள தார்சு என்னும் பட்டணத்தில் பிறந்தவன்; ஆயினும் இந்த நகரத்திலே கமாலியேலின் பாதங்களினிடத்தில் வளர்க்கப்பட்டவன்; பிதாக்களின் நியாயப்பிரமாணத்தின் முற்றுப்பெற்ற முறையின்படி போதிக்கப்பட்டவன்; நீங்கள் எல்லாரும் இன்றைக்கு இருப்பதுபோல நானும் தேவனிடத்தில் வைராக்கியமுள்ளவனாயிருந்தேன்.’ அப்போஸ்தலன் கூறியவற்றை எவராலும் மறுக்க முடியவில்லை; ஏனெனில் அவன் குறிப்பிட்ட நிகழ்வுகள் எருசலேமில் இன்னும் உயிரோடிருந்த பலருக்கும் நன்கு அறிந்தவைகளாயிருந்தன.” அப்போஸ்தலர்களின் செயல்கள், 408.

சகோதரரே, எங்கள் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் வருகையினாலும், அவரிடத்தில் நாம் ஒன்றுகூடப்படுவதினாலும், நீங்கள் மனதில் சீக்கிரமாகக் குலையாமலும் கலங்காமலும் இருக்கும்படி உங்களை வேண்டிக்கொள்கிறோம்; கர்த்தருடைய நாள் சமீபத்தில் வந்துவிட்டது என்று, ஆவியினாலாயினும், வார்த்தையினாலாயினும், எங்களிடமிருந்து வந்ததுபோலத் தோன்றும் கடிதத்தினாலாயினும், கலங்காதிருங்கள். எவ்விதத்தினாலும் ஒருவனும் உங்களை ஏமாற்றாதிருக்கட்டும்; ஏனெனில் முதலில் விசுவாசவிலகுதல் வராமலும், பாவமனுஷன், அதாவது கேடின் மகன், வெளிப்படாமலும் அந்த நாள் வராது. தேவன் என்று சொல்லப்படுகிற அனைத்திற்கும், வணக்கத்திற்குரிய அனைத்திற்கும் விரோதமாய் நின்று, தன்னைத்தானே அவைகளெல்லாவற்றினும் மேலாக உயர்த்துகிறவன் அவன்; ஆகையால் அவன் தேவனைப்போல தேவனுடைய ஆலயத்தில் உட்கார்ந்து, தானே தேவன் என்று தன்னை வெளிப்படுத்துகிறான். நான் இன்னும் உங்களோடிருந்தபோது இவற்றை உங்களுக்குச் சொன்னதை நீங்கள் நினைவுகூருகிறதில்லையா? அவன் தன் காலத்தில் வெளிப்படும்படி இப்போது எது தடுத்துநிற்கிறதோ அதையும் நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள். அக்கிரமத்தின் இரகசியம் ஏற்கனவே செயல்பட்டு வருகிறது; இப்போது தடுத்துநிற்கிறவன் அகற்றப்படும்வரை தடுத்துநிற்கும். அப்பொழுது அந்த அக்கிரமக்காரன் வெளிப்படுவான்; அவனை கர்த்தர் தமது வாயின் ஆவியினால் அழித்தும், தமது வருகையின் பிரகாசத்தினால் நாசப்படுத்தியும் விடுவார். அவன் வருகை சாத்தானின் கிரியையின்படி, எல்லா வல்லமையுடனும் அடையாளங்களுடனும் பொய்யான அதிசயங்களுடனும், அழிவுறுகிறவர்களுக்குள்ளே அநீதியின் சகல வஞ்சகத்துடனும் இருக்கும்; அவர்கள் இரட்சிக்கப்படும்படியாகச் சத்தியத்தின் அன்பை ஏற்றுக்கொள்ளாதபடியால் அப்படியாகும். இதற்காகவே அவர்கள் பொய்யை விசுவாசிக்கும்படி தேவன் அவர்களுக்குப் பலமான மயக்கத்தை அனுப்புவார்; இதனால் சத்தியத்தை விசுவாசியாமல் அநீதியில் பிரியம்கொண்டிருந்த அனைவரும் தீர்ப்புக்குள்ளாகும்படி ஆகும். 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:1–12.

“ஆனால் கிறிஸ்துவின் வருகைக்கு முன்பாக, தீர்க்கதரிசனத்தில் முன்னறிவிக்கப்பட்டபடி, சமய உலகில் முக்கியமான வளர்ச்சிகள் நிகழ வேண்டியிருந்தது. அப்போஸ்தலன் அறிவித்ததாவது: ‘நீங்கள் மனதில் சீக்கிரம் கலங்காதிருக்கவும், அஞ்சாதிருக்கவும்; ஆவியினாலாவது, வார்த்தையினாலாவது, எங்களிடமிருந்து வந்ததுபோல தோன்றும் கடிதத்தினாலாவது, கிறிஸ்துவின் நாள் சமீபமாகிவிட்டது என்று எண்ணாதிருக்கவும். எப்படியாயினும் ஒருவனாலும் நீங்கள் வஞ்சிக்கப்படாதிருங்கள்; ஏனெனில் முதலில் விசுவாசவிலகுதல் வராமல், அழிவின் மகனாகிய பாவமனுஷன் வெளிப்படாமல், அந்த நாள் வராது. அவன் தேவன் என்று சொல்லப்படுகிற எல்லாவற்றிற்கும், வணங்கப்படுகிற எல்லாவற்றிற்கும் விரோதமாக இருந்து, தன்னை அவற்றையெல்லாம் விட உயர்த்திக்கொண்டு, தானே தேவன் என்று காட்டிக்கொண்டு தேவனுடைய ஆலயத்தில் தேவனாக அமருகிறான்.’”

“பவுலின் வார்த்தைகள் தவறாகப் பொருள்கொள்ளப்படக் கூடாது. அவர் விசேஷ வெளிப்பாட்டினால் கிறிஸ்துவின் உடனடியான வருகையைத் தெசலோனிக்கேயருக்கு எச்சரித்ததாகப் போதிக்கப்படக்கூடாது. அத்தகைய நிலைப்பாடு விசுவாசத்தில் குழப்பத்தை உண்டாக்கும்; ஏனெனில் ஏமாற்றம் பலவேளைகளில் அவிசுவாசத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறது. ஆகையால், தம்மிடமிருந்து வந்ததாகக் கூறப்படும் அத்தகைய செய்தியொன்றையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டாமென்று அப்போஸ்தலன் சகோதரரைக் எச்சரித்தார்; பின்னர், தீர்க்கதரிசி தானியேல் மிகத் தெளிவாக விவரித்திருந்த பாப்பரச ஆட்சி இன்னும் எழுந்து, தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு விரோதமாகப் போரிட வேண்டியிருக்கிறது என்ற உண்மையை அவர் வலியுறுத்தினார். இவ்வல்லமைத் தனது மரணகரமானதும் தேவநிந்தையானதுமான செயலை நிறைவேற்றும் வரையில், அவர்களுடைய கர்த்தரின் வருகையை எதிர்பார்ப்பது சபைக்கு வீணாயிருக்கும். ‘நான் இன்னும் உங்களுடனிருந்தபோது, இவ்விஷயங்களை உங்களுக்குச் சொல்லினேன் என்பதை நீங்கள் நினைவுகூரவில்லை யா?’ என்று பவுல் கேட்டார்.”

“சத்தியமான சபையைத் தாக்கவிருந்த சோதனைகள் பயங்கரமானவையாக இருந்தன. அப்போஸ்தலன் எழுதிக் கொண்டிருந்த காலத்திலேயே, ‘அக்கிரமத்தின் இரகசியம்’ ஏற்கனவே செயல்படத் தொடங்கியிருந்தது. இனி எதிர்காலத்தில் நிகழவிருந்த வளர்ச்சிகள், ‘சாத்தானின் செயற்பாட்டின்படி சகல வல்லமையோடும், அடையாளங்களோடும், பொய்யான அதிசயங்களோடும், அழிவுறுகிறவர்களிடத்தில் அநீதியின் எல்லா வஞ்சகத்தோடும்’ இருக்கவிருந்தன.”

‘சத்தியத்தின் அன்பை’ ஏற்றுக்கொள்ள மறுப்பவர்களைப் பற்றிய அப்போஸ்தலனின் உரை மிகவும் தீவிரமானதாகும். சத்தியத்தின் செய்திகளைத் திட்டமிட்டு நிராகரிக்கிற அனைவரையும் குறித்து அவர் அறிவித்ததாவது: ‘இந்தக் காரணத்தினாலே, அவர்கள் பொய்யை விசுவாசிக்கும்படியாக, தேவன் அவர்களுக்கு வல்ல மயக்கத்தை அனுப்புவார்; சத்தியத்தை விசுவாசிக்காமல், அநீதியில் இன்புற்ற அனைவரும் தண்டனைக்குள்ளாகும்படியாக.’ தேவன் தமது இரக்கத்தில் அவர்களுக்கு அனுப்புகிற எச்சரிக்கைகளை மனிதர் தண்டனையின்றி நிராகரிக்க முடியாது. இந்த எச்சரிக்கைகளிலிருந்து தொடர்ந்து விலகிச் செல்கிறவர்களிடமிருந்து, தேவன் தமது ஆவியைப் பின்வாங்கி, அவர்கள் விரும்புகிற மோசடிகளுக்கே அவர்களை விட்டுவிடுகிறார்.” அப்போஸ்தலருடைய செயல்கள், 265, 266.

அந்த ராஜா தன் இச்சைப்படியே நடப்பான்; அவன் தன்னைத்தானே உயர்த்திக்கொண்டு, எல்லாத் தெய்வங்களுக்கும் மேலாகத் தன்னை மகிமைப்படுத்திக் கொண்டு, தெய்வங்களின் தேவனுக்கு விரோதமாக அதிசயமான வார்த்தைகளைப் பேசுவான்; கோபம் நிறைவேறும் வரையில் அவன் செழிப்படைவான்; ஏனெனில் நிர்ணயிக்கப்பட்டது நிறைவேறியே தீரும். தானியேல் 11:36.

கிறிஸ்து கூறுகிறார்: “அவர்களுடைய கனிகளினாலே அவர்களை அறிந்துகொள்வீர்கள்.” குணப்படுத்துதல்கள் நிகழ்த்தப்படுகிறவர்களின் மூலம் செயல்படுகிறவர்கள், இந்த வெளிப்பாடுகளினால் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தைப் புறக்கணித்த தங்களுடைய அலட்சியத்தை நியாயப்படுத்த முனைந்து, கீழ்ப்படியாமையில் தொடர்ந்து நிலைத்திருந்தாலும், அவர்களுக்குப் எந்த அளவிற்கும் அதிகாரம் இருந்தாலும்கூட, அதனால் அவர்கள் தேவனுடைய மகத்தான வல்லமையைக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று பின்பற்றப்படாது. மாறாக, அது மகா வஞ்சகனின் அற்புதங்களைச் செய்கிற வல்லமையே ஆகும். அவன் ஒழுக்க நியாயப்பிரமாணத்தை மீறுகிறவன்; அதன் உண்மையான இயல்பிற்கு மனிதர்களின் கண்களை மூடிவிடுவதற்காக தன்னால் கையாளக்கூடிய ஒவ்வொரு உபாயத்தையும் பயன்படுத்துகிறான். கடைசி நாட்களில் அவன் அடையாளங்களுடனும் பொய்யான அதிசயங்களுடனும் செயல்படுவான் என்று நமக்கு எச்சரிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், தாம் இருளின் தூதன் அல்ல, ஒளியின் தூதன் என்பதற்கான ஆதாரமாக அவற்றைக் காட்டும்படியாக, கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரையிலும் அவன் இந்த அதிசயங்களைத் தொடர்ந்து செய்வான்.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 911.

“தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை மீறி, போப்பாட்சியின் நிறுவலை அமல்படுத்தும் ஆணையினால், எங்கள் தேசம் நீதியிலிருந்து தன்னை முழுமையாகப் பிரித்துக்கொள்ளும். புராட்டஸ்டண்டுத்துவம் அந்தப் பிளவைக் கடந்து ரோமப் அதிகாரத்தின் கையைப் பற்றிக் கொள்ளத் தனது கையை நீட்டும் போது, அது அந்தப் பாதாள ஆழியைத் தாண்டி ஆவியுலக வாதத்துடன் கைகோர்க்க முனையும் போது, இந்த மும்மடங்கு ஐக்கியத்தின் செல்வாக்கின்கீழ், எங்கள் நாடு, புராட்டஸ்டண்ட் மற்றும் குடியரசு ஆட்சியாகிய தனது அரசியலமைப்பின் ஒவ்வொரு கோட்பாட்டையும் நிராகரித்து, போப்பரசுத் தவறுகளும் வஞ்சக மயக்கங்களும் பரவுவதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்யும் போது, அப்பொழுது சாத்தானின் அதிசயமான செயல்பாட்டிற்கான காலம் வந்துவிட்டது என்றும் முடிவு சமீபமாயுள்ளது என்றும் நாம் அறிந்துகொள்ளலாம்.” Testimonies, volume 5, 451.

“நான் தெய்வநம்பிக்கையாளனாக இருந்த பன்னிரண்டு ஆண்டுகளின்போது, எனக்குக் கிடைத்த எல்லா வரலாற்று நூல்களையும் வாசித்தேன்; ஆனால் இப்போது நான் வேதாகமத்தை நேசித்தேன். அது இயேசுவைப் பற்றிக் கற்பித்தது! இருந்தபோதிலும், வேதாகமத்தில் எனக்குத் தெளிவில்லாமல் இருண்டபடி இருந்த பகுதிகள் இன்னும் பல இருந்தன. 1818 அல்லது 1819 ஆம் ஆண்டில், என்னைச் சந்திக்க வந்த ஒரு நண்பருடன் உரையாடிக்கொண்டிருக்கையில்—அவன் நான் தெய்வநம்பிக்கையாளனாக இருந்த காலத்தில் என்னை அறிந்தவனும், நான் பேசியவற்றைக் கேட்டவனும் ஆவான்—சற்றே குறிப்புடைய விதத்தில், ‘இந்த வசனத்தைப் பற்றியும், அந்த வசனத்தைப் பற்றியும் நீ என்ன நினைக்கிறாய்?’ என்று கேட்டான்; இது நான் தெய்வநம்பிக்கையாளனாக இருந்தபோது எதிர்த்துப் பேசிய பழைய வசனங்களையே குறித்தது. அவன் நோக்கம் என்ன என்பதை நான் உணர்ந்து, ‘நீ எனக்குச் சிறிது கால அவகாசம் கொடுத்தால், அவை என்ன அர்த்தமென்பதை நான் உனக்குச் சொல்லுவேன்’ என்று பதிலளித்தேன். ‘எவ்வளவு காலம் வேண்டும்?’ என்று அவன் கேட்டான். ‘எனக்குத் தெரியாது; ஆனாலும் நான் சொல்லுவேன்,’ என்று நான் மறுமொழி அளித்தேன்; ஏனெனில் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு வெளிப்பாட்டை தேவன் அளித்திருக்கிறார் என்று நான் நம்ப முடியவில்லை. அப்பொழுது, பரிசுத்த ஆவியானவர் என்ன அர்த்தப்படுத்தினார் என்பதை நான் கண்டறிய முடியும் என்ற நம்பிக்கையுடன் என் வேதாகமத்தை ஆராய்ந்து படிக்கத் தீர்மானித்தேன். ஆனால் இந்தத் தீர்மானத்தை எடுத்த உடனேயே, ‘நீ புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு பகுதியை கண்டுபிடித்தால், அப்போது என்ன செய்வாய்?’ என்ற எண்ணம் என்னுள் எழுந்தது. அப்பொழுது வேதாகமத்தைப் படிக்கும் இந்த முறை எனக்குத் தோன்றியது: அத்தகைய பகுதிகளில் உள்ள சொற்களை எடுத்துக் கொண்டு, அவற்றை முழு வேதாகமத்திலும் தொடர்ந்து ஆராய்ந்து, இவ்விதமாக அவற்றின் அர்த்தத்தை அறிந்துகொள்வேன். என்னிடத்தில் Cruden’s Concordance இருந்தது; அது உலகிலேயே சிறந்தது என்று நான் நினைக்கிறேன். ஆகையால் அதைமும் என் வேதாகமத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு, என் மேசையருகே அமர்ந்தேன்; என் வேதாகமம் என்ன அர்த்தமென்பதை அறிந்துகொள்ள நான் உறுதியாக இருந்ததால், சிறிதளவு செய்தித்தாள்களைத் தவிர வேறொன்றையும் வாசிக்கவில்லை.”

“நான் ஆதியாகமத்திலிருந்து தொடங்கி மெதுவாக வாசித்தேன்; எனக்குப் புரியாத ஒரு வசனத்தினிடத்திற்குச் சென்றபோது, அதன் அர்த்தம் என்ன என்பதை அறிய வேதாகமமெங்கும் ஆராய்ந்தேன். இவ்விதமாக நான் முழு வேதாகமத்தையும் ஆய்ந்து முடித்தபின், ஆ, சத்தியம் எவ்வளவு பிரகாசமானதாயும் மகிமையானதாயும் தோன்றியது! நான் உங்களுக்குப் பிரசங்கித்து வந்ததையே அங்கே கண்டேன். அந்த ஏழு காலங்கள் 1843 இல் முடிவடைந்தன என்று நான் நிச்சயமடைந்தேன். பின்னர் நான் 2300 நாட்களிடத்திற்குச் சென்றேன்; அவையும் என்னை அதே முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தன; ஆனாலும் இரட்சகர் எப்போது வருகிறார் என்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணமே எனக்கில்லை, அதையும் நான் நம்ப முடியவில்லை; ஆனால் அந்த வெளிச்சம் என்னை மிகவும் வல்லமையாய் எட்டியதால் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. இப்போது, நான் நினைத்தேன், நான் கட்டுப்பாட்டையும் எச்சரிக்கையையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; வேதாகமத்தைவிட வேகமாக நான் செல்லமாட்டேன், அதற்கு பின்னும் விழமாட்டேன். வேதாகமம் எதைப் போதிக்கிறதோ, அதையே நான் பற்றிக்கொள்வேன். இருந்தபோதிலும், இன்னும் சில வசனங்கள் எனக்குப் புரியாமல் இருந்தன.”

“வேதாகமத்தை ஆய்வு செய்ததில் அவருடைய பொதுவான முறை இவ்வளவுதான். மற்றொரு சந்தர்ப்பத்தில், நமக்குமுன் உள்ள இந்த உரைப்பகுதியின் அர்த்தத்தை—அதாவது ‘தினந்தோறும்’ என்பதின் அர்த்தத்தை—தீர்மானித்த தனது முறையை அவர் விளக்கினார். ‘நான் தொடர்ந்து வாசித்தேன்,’ என்று அவர் கூறினார், ‘தானியேலில் தவிர அது காணப்பட்ட வேறு எந்த இடத்தையும் நான் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. பின்னர் அதனுடன் தொடர்பாக இருந்த வார்த்தைகளான, ‘அகற்றப்படுதல்’ என்பதைக் கவனித்தேன். அவன் அந்த தினந்தோறும் இருப்பதைக் அகற்றுவான்; ‘தினந்தோறும் இருப்பது அகற்றப்படும் காலத்திலிருந்து,’ என்பதுபோல. நான் தொடர்ந்து வாசித்தேன்; இந்த உரைப்பகுதியில் எந்த வெளிச்சமும் கிடைக்காது என்று நினைத்தேன்; இறுதியில் 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:7–8-க்கு வந்தேன். ‘அக்கிரமத்தின் இரகசியம் ஏற்கெனவே செயல்படுகிறது; இப்போது தடுத்து நிறுத்துகிறவன் வழியிலிருந்து அகற்றப்படும் வரையிலும் தடுத்து நிறுத்துவான்; அப்பொழுது அந்தத் துன்மார்க்கன் வெளிப்படுத்தப்படுவான்,’ என்பதுபோல. நான் அந்த உரைப்பகுதிக்கு வந்தபோது, ஓ, சத்தியம் எவ்வளவு தெளிவாகவும் மகிமையாயும் தோன்றியது! அதோ அது! அதுவே ‘தினந்தோறும்’ என்பதாகும்! இப்போது, ‘இப்போது தடுத்து நிறுத்துகிறவன்,’ அல்லது தடை செய்கிறவன் என்று பவுல் கூறுவதால் அவர் என்ன அர்த்தப்படுத்துகிறார்? ‘பாவ மனிதன்,’ என்றும் ‘அந்தத் துன்மார்க்கன்,’ என்றும் கூறப்படுவது போப்புமதத்தைக் குறிக்கிறது. அப்படியானால், போப்புமதம் வெளிப்படுவதற்கு தடை செய்கிறது எது? அது புறமதமே. ஆகையால், ‘தினந்தோறும்’ என்பது புறமதத்தைக் குறிக்கவே வேண்டும்.” William Miller, Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65, 66.

தங்கிக்கொண்டு அதிசயியுங்கள்; கூக்குரலிடுங்கள், ஆம், கூக்குரலிடுங்கள்; அவர்கள் மதுபோதையில் இருக்கிறார்கள், ஆனாலும் திராட்சரசத்தினால் அல்ல; அவர்கள் தள்ளாடுகிறார்கள், ஆனாலும் மதுவினால் அல்ல. ஏனெனில் கர்த்தர் உங்கள் மேல் ஆழ்ந்த நித்திரையின் ஆவியை ஊற்றியிருக்கிறார்; அவர் உங்கள் கண்களை மூடியிருக்கிறார்; தீர்க்கதரிசிகளையும் உங்கள் அதிபதிகளையும், காண்கிறவர்களையும் அவர் மூடியிருக்கிறார். எல்லாருக்குமான தரிசனம் உங்களுக்குப் முத்திரையிடப்பட்ட புத்தகத்தின் வார்த்தைகளைப்போலாயிற்று; அதை அறிஞனான ஒருவனிடத்தில் கொடுத்து, “இதனை வாசியுங்கள், தயவு செய்து” என்று சொல்வார்கள்; அதற்கு அவன், “என்னால் முடியாது; அது முத்திரையிடப்பட்டிருக்கிறது” என்பான். பின்னும் அந்தப் புத்தகம் கல்வியறிவில்லாத ஒருவனிடத்தில் கொடுக்கப்பட்டு, “இதனை வாசியுங்கள், தயவு செய்து” என்று சொல்லப்படும்போது, அவன், “எனக்குக் கல்வியறிவு இல்லை” என்பான். ஆகையால் கர்த்தர் சொல்லியதாவது: இந்த ஜனங்கள் தங்கள் வாயினால் என்னிடத்தில் நெருங்கி, தங்கள் உதடுகளினால் என்னைக் கௌரவிக்கிறார்கள்; ஆனால் தங்கள் இருதயத்தை என்னிடமிருந்து தூரமாக அகற்றிவிட்டார்கள்; என்னிடத்திலுள்ள அவர்களின் பயபக்தி மனிதர்களின் கற்பனைக் கட்டளையினால் கற்பிக்கப்பட்டதாயிருக்கிறது. ஆகையால், இதோ, நான் இந்த ஜனங்களிடத்தில் ஒரு அதிசயமான கிரியையைச் செய்யப்போகிறேன்; ஆம், அதிசயமான கிரியையையும் ஆச்சரியத்தையும் செய்வேன்; ஏனெனில் அவர்களுடைய ஞானிகளின் ஞானம் அழிந்துபோம், அவர்களுடைய விவேகிகளின் புத்தி மறைந்துபோம். தங்கள் ஆலோசனையை கர்த்தரிடமிருந்து மறைக்க ஆழமாக முயலுகிறவர்களுக்கு ஐயோ! அவர்களுடைய கிரியைகள் இருளில் இருக்கின்றன; அவர்கள், “எங்களை யார் காண்கிறார்? எங்களை யார் அறிகிறார்?” என்று சொல்கிறார்கள். நிச்சயமாக, நீங்கள் காரியங்களை தலைகீழாக மாற்றுகிறதோ குயவனின் களிமண்ணாக எண்ணப்படுமா? உண்டாக்கப்பட்ட பொருள் தன்னை உண்டாக்கினவனை நோக்கி, “அவன் என்னை உண்டாக்கவில்லை” என்று சொல்லுமோ? உருவாக்கப்பட்ட ஒன்று தன்னை உருவாக்கினவனை நோக்கி, “அவனுக்கு அறிவில்லை” என்று சொல்லுமோ? ஏசாயா 29:9–16.