தானியேலின் புத்தகம் - எழுபத்தொன்றாம் எண்

எசேக்கியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தின் நான்கு அருவருப்புகளும் நவீன இஸ்ரவேலின் நான்கு தலைமுறைகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும் நவீன இஸ்ரவேலின் ஆரம்பம் பண்டைய இஸ்ரவேலின் ஆரம்பத்தால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. அந்த இரு ஆரம்ப வரலாறுகளும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் நவீன இஸ்ரவேலின் முடிவைச் சாட்சியமாக அறிவிக்கின்றன. இஸ்ரவேலின் அந்த இரு ஆரம்பங்களும்—பண்டைய நேரடி இஸ்ரவேலும், நவீன ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலும்—யூதாவிலிருந்து பிரிந்தபோது இஸ்ரவேலின் வடக்கு இராச்சியத்தின் ஆரம்ப வரலாற்றினால் சாட்சியப்படுத்தப்படுகின்றன.

பண்டைய இஸ்ரவேல் பொற்கன்றைக் நிறுவியபோது, தேவன் அவர்களை ஒரு இராஜ்யமாக ஆக்குவார் என்று அடையாளப்படுத்திய ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றமாக அவர்கள் எகிப்திலிருந்து இப்போதுதான் வெளியே வந்திருந்தனர். இஸ்ரவேலின் வடக்கு இராஜ்யத்தின் முதல் ராஜாவாகிய யெரொபெயாமின் வரலாறு அவ்வாறான அதே பண்புகளை உள்ளடக்கியுள்ளது. யெரொபெயாம் சாலொமோனின் கோபத்திலிருந்து தப்பி எகிப்துக்குப் பறந்திருந்தான். தீர்க்கதரிசியாகிய அகியா மூலம், பன்னிரண்டு கோத்திரங்களில் பத்தின்மேல் அவன் ராஜாவாக்கப்படுவான் என்ற ஒரு தீர்க்கதரிசன வாக்குத்தத்தம் அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேறுவதற்கு முன், சாலொமோனுக்கும் தன்னுக்கும் இடையில் தூரம் உண்டாகும்படி, சாலொமோன் இறக்கும் வரையில், யெரொபெயாம் எகிப்துக்குப் பறந்து தங்கியிருப்பான்.

சாலொமோன் ராஜாவின் மரணத்தின்போது, இராச்சியம் பிரிக்கப்பட வேண்டியிருந்தது; எரோபோவாம் வடக்கிலுள்ள பத்து கோத்திரங்களின் மீது ராஜாவாக இருக்கவும், சாலொமோனின் மகனான ரெகொபோவாம் எருசலேமில் ராஜாவாக இருக்கவும் வேண்டியிருந்தது. கோத்திரங்களின் பிரிவு நிகழ்வதற்கு முன், எரோபோவாம் எகிப்திலிருந்து வெளியே வர வேண்டியிருந்தது.

மூன்று நாட்களின்போது ரெகொபெயாம் எவ்வாறு மூடத்தனமாக நடந்துகொண்டான் என்பதற்கான வரலாறு, முதியவர்களின் ஆலோசனையை அவன் மூடத்தனமாக நிராகரித்ததிலேயே குற்றத்தைச் சுமத்துகிறது; ஆனால் கோத்திரங்களின் பிரிவு முன்கூட்டியே தீர்க்கதரிசனமாகச் சொல்லப்பட்டிருந்ததால், அது ஒரு வழியிலோ மற்றொரு வழியிலோ நிகழ்ந்தே தீரும். இங்கே எதிர்காலக் கட்டுரைக்காகக் கவனிக்கத்தக்கது என்னவெனில், அந்தப் பிரிவின் செயல்முறை குறிப்பாக மூன்று நாட்களாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டது. மில்லரைட் வரலாற்றின்போது அந்த இரண்டு ராஜ்யங்களும் மறுபடியும் ஒரே ராஜ்யமாகின்றன; மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்கள் வருகைதரும் காலப்பகுதியான மில்லரைட் வரலாற்றின்போது, வடக்கு மற்றும் தெற்கு கோத்திரங்கள் ஒரே ராஜ்யமாகும் போது, மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள அந்த மூன்று தூதர்கள் ரெகொபெயாமின் தீர்மானத்தின் மூன்று நாட்களால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்தனர். 1798 முதல் 1844 வரையிலான, அந்த மூன்று தூதர்கள் வந்தடைந்த அந்த நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளும், யோவான் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் கிறிஸ்து, அழிக்கப்பட்ட ஆலயத்தைத் தாம் எழுப்புவதற்கு அவசியமானவை என்று கூறிய மூன்று குறியீட்டுச் நாட்களே ஆகும்; ஆனால் ஆய்வின் அந்தப் பகுதி எதிர்காலக் கட்டுரைக்குரியது.

மூன்று நாட்களின் முடிவில் ரெகொபெயாம் தன் மூடத்தனமான அறிவிப்பை வழங்கியபோது, ராஜ்யங்கள் பிரிக்கப்பட்டன.

எகிப்திலிருந்து வெளியே வந்த காலத்திலேயே, யெரொபெயாமுக்கு ஒரு ராஜ்யம் அளிக்கப்படும் என்று கூறப்பட்ட தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேறியிருந்தது. தேவன் தம்முடைய நாமத்தை நிலைநிறுத்தத் தேர்ந்தெடுத்த நகரமான எருசலேம் நகரில் தேவனுடைய பரிசுத்தஸ்தலம் இருந்ததற்குப் பொறாமை கொண்ட யெரொபெயாம், எருசலேமிலேயே மட்டுமே நிறைவேற்றப்படும்படி நியமிக்கப்பட்டிருந்த பரிசுத்தஸ்தலத்தையும், ஆசாரியத்துவத்தையும், ஆராதனைச் சேவையையும் போலியாக உருவாக்க முனைந்தான். வடக்கு பத்து கோத்திரங்களில் போலியான ஆராதனை முறையை நிறுவிய யெரொபெயாமின் செயல், ஆரோனின் கலகத்திற்கும் பொற்கன்றுக் குட்டிக்கும் நேரடியான ஒப்புமையாக இருந்து, இவ்வாறு அது விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கும் மட்டுமல்ல, 1863 ஆம் ஆண்டின் கலகத்திற்கும் இன்னொரு சாட்சியத்தை வழங்குகிறது.

யெரொபெயாமின் கிளர்ச்சி, ஆரோனின் கிளர்ச்சி, 1863 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த புரொட்டஸ்டண்ட் கொம்பின் கிளர்ச்சி, மேலும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் குடியரசுக் கொம்பின் கிளர்ச்சி ஆகியவற்றின் மீது பொருத்திப் பார்க்கத்தக்க சத்தியத்தின் இன்னொரு வரிசையை வழங்குகிறது; அவ்வாறு செய்வதன் மூலம் அது தீர்க்கதரிசனச் சாட்சியை விரிவுபடுத்துகிறது. ஆரோனின் பொற்கன்றுக் கிளர்ச்சியில், ஆசாரியத்துவத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும் விதமாக நியமிக்கப்பட்டிருந்த முறையை கர்த்தர் மாற்றினார்.

கலகத்திற்கு முன்பாக, எந்தக் கோத்திரத்தின் முதற்பேற்றானவனும் ஆசாரியத்துவத்தில் பங்குபெற வேண்டியவனாக இருந்தான். ஆனால் ஆரோனின் பொற்கன்றுக் கலகத்தில், மோசேயோடு நின்றது லேவி கோத்திரம் மட்டுமே. இந்தக் காரணத்தினால், ஆசாரியத்துவத்திற்கான மனிதர்களை வழங்குவதற்கு நியமிக்கப்பட்டிருந்த முறையை தேவன் மாற்றினார்; அப்போதிலிருந்து லேவி குலம் மட்டுமே ஆசாரியத்துவத்தை அமைப்பதாக இருந்தது.

லேவியின் கோத்திரத்திலிருந்து தேவன் ஒரு புதிய ஆசாரியத்துவத்தை எழுப்பியபோது, ஆரோனின் கிளர்ச்சியில் தேவன் நிகழ்த்திய கிரியையை யெரொபெயாம் போலியாகப் பின்பற்றினான்; ஏனெனில் யெரொபெயாம் “லேவியின் புத்திரராயிராத ஜனங்களிலே இழிந்தவர்களை ஆசாரியராக்கினான்.” வடக்கிலிருந்த பத்து கோத்திரங்களின் ராஜ்யத்தின் தொடக்கத்தில் ஏற்பட்ட கிளர்ச்சி, ஆரோனின் கிளர்ச்சிக்கும் ஆடிப்பாய்ந்த மூடர்களுக்கும் இணையாகும். ஒரு ராஜ்யம் நிறுவப்படும் என்று வாக்குறுதியளித்திருந்த தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றமாக, எகிப்திலிருந்து வெளியே வந்தபின் அந்தக் கிளர்ச்சி நிகழ்ந்தது. இரு சந்தர்ப்பங்களிலும், ஆசாரியரைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முந்தைய முறையிலிருந்து மாறுபட்ட ஒரு புதிய ஆசாரியத்துவம் நிறுவப்பட்டது.

ஆரோனின் பொற்கன்றுக் கிளர்ச்சி மீண்டும் நிகழ்ந்தது; ஆனால் யெரொபெயாம் அதை இரட்டிப்பாக்கினான்; ஏனெனில் அவன் இரண்டு பொற்கன்றுகளைச் செய்து அவற்றை இரண்டு பட்டணங்களில் வைத்தான். தான் என்ற நகரம் அரசியற் தந்திரத்தைக் குறிக்கிறது; ஏனெனில் “தான்” என்பதன் அர்த்தம் “நியாயந்தீர்க்குதல்”; மேலும் பெத்தேல் என்ற நகரம் சபையற் தந்திரத்தைக் குறிக்கிறது; ஏனெனில் “பெத்தேல்” என்பதன் அர்த்தம் “தேவனுடைய வீடு.” அந்தப் பொற்கன்றுகள் ஆரோனின் கன்றுக்கே இருந்த அதே அடையாளப் பொருளை உடையவையாக இருந்தன; ஆனால் அந்த இரண்டு பட்டணங்கள் சுட்டிக்காட்டும் சபை மற்றும் அரசின் ஐக்கியம் என்ற கூடுதல் சாட்சியத்துடன் இருந்தன. ஒரு கன்று அஞ்ஞானிகளின் பலியிடுதல்களில் உயர்ந்த வடிவமாக இருந்தது; ஆகையால் அது கிறிஸ்துவின் கள்ளப்பலியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. பொன் பாபிலோனின் அடையாளமாகும்; கன்று ஒரு மிருகத்தின் உருவமாக இருந்தது. ஆரோன் பொய்யான ஆராதனை நாளை நியமித்ததுபோல, யெரொபெயாமும் ஒரு பண்டிகையை நியமித்து, அந்தப் பண்டிகைக்கான நாள்குறி எருசலேமிலிருந்த மெய்யான ஆராதனையின் காலத்தோடு ஒத்துப்போகாதபடி உறுதிப்படுத்தினான்.

விரைவில் வரப்போகும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் எல்லா கூறுகளும், எரோபெயாமின் கலகச் சாட்சியத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன: பொய்யான பலி (கன்று), பொய்யான கிறிஸ்து (பலிபீடம்), மிருகத்தின் உருவம் (சபையும் அரசும் இணைந்த கூட்டணி), பொய்யான ஆராதனை நாள் (ஞாயிற்றுக்கிழமை), மேலும் கள்ளப் ஆசாரியத்துவம்.

பழைய இஸ்ரவேலின் தொடக்கம், ஒரு ராஜ்யமாக வடக்கு பத்து கோத்திரங்களின் தொடக்கம், மேலும் அட்வெண்டிசத்தின் தொடக்கம்—இவையெல்லாம் ஒரே தீர்க்கதரிசனக் கூறுகளை உடையவையாகும்; அவை ஒன்றிணைந்து, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் தீர்க்கதரிசனக் கூறுகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன. பழைய இஸ்ரவேல் எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து வெளியே வந்தது; சாலொமோனின் துன்புறுத்தலிலிருந்து தப்பிக்க ஓடிச்சென்றிருந்த எகிப்திலிருந்து யெரொபெயாம் வெளியே வந்தான்; மில்லரைட் அட்வெண்டிசம் இப்போதுதான் பாப்பரசாட்சியின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து வெளியே வந்திருந்தது.

லேவியின் ஆசாரியத்துவம் ஆரோனின் கலகத்தின் வேளையில் நிறுவப்பட்டது; மிகத் தாழ்ந்த மனிதர்களிலிருந்து அமைக்கப்பட்ட போலி ஆசாரியத்துவம் யெரொபெயாமின் சாட்சியில் ஏற்படுத்தப்பட்டது; மேலும் கர்த்தர் மில்லரைட் அட்வென்டிசத்துடன் உடன்படிக்கையில் நுழைந்தபோது, பேதுருவின் சொல்லின்படி, மில்லரைட்டுகள் “தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட சந்ததி, அரச ஆசாரியத்துவம், பரிசுத்த ஜாதி, தேவனுக்கே உரிய ஜனங்கள்; இருளிலிருந்து தம்முடைய அதிசயமான ஒளிக்குள் உங்களை அழைத்தவரின் புகழ்களை அறிவிக்கும்படிக்கு” இருந்தார்கள். மில்லரைட்டுகள் அழைக்கப்பட்ட அந்த ஒளி, ஹபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகளின் மேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட மில்லரின் ரத்தினங்களின் ஒளியாகும்; அது ஆரோனின் கலகத்தின் வரலாற்றில் பத்து கற்பனைகளின் இரண்டு பலகைகளினால் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்டது. அவர்கள் வெளிக்கொணரப்பட்ட இருள், எகிப்திய அடிமைத்தனத்தின் இருளால் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்ட பாப்பரசர் ஆட்சியின் இருண்ட யுகங்களாகும்.

கிறிஸ்து புறமதத்தாலும் போப்பாட்சியாலும் மிதிக்கப்பெற்றிருந்த ஆலயத்தை எழுப்பியபோது, 1798 முதல் 1844 வரை நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளில் அதைச் செய்தார். அவர் ஆலயத்தை நிறுவிய பின்பு, உடன்படிக்கையின் தூதராகிய அவர் திடீரென்று தமது ஆலயத்துக்கு 1844 அக்டோபர் 22 அன்று வந்தார்; ஏனெனில் மிதிக்கப்பெற்று அழிக்கப்பட்டிருந்த ஆலயத்தை அவர் எழுப்பியிருந்தார், மேலும் லேவி கோத்திரத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட ஆசாரியத்துவத்தையும் அவர் சுத்திகரித்தார்.

1844 அக்டோபர் 22 அன்று கிறிஸ்து திடீரென தம்முடைய ஆலயத்துக்கு வந்து, லேவிய ஆசாரியத்துவத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருந்த ஒரு ஜனத்தாரோடு உடன்படிக்கைக்குள் நுழைந்தார்; ஆயினும் 1863 ஆம் ஆண்டிற்குள் அவர்கள் ஆரோனின் கலகத்தை மறுபடியும் செய்திருந்தனர்; மேலும் மில்லரைட் ஆசாரியத்துவம், எரொபெயாம் நிறுவிய தாழ்ந்தவர்களிலிருந்த ஆசாரியத்துவத்தாலும், ஆரோனின் நடனமாடிய மூடர்களாலும் குறிக்கப்படுகின்ற லவோதிக்கேய ஆசாரியத்துவமாக மாறியது. இருப்பினும், எரொபெயாமின் கலகத்தின் சாட்சி, 1863 ஆம் ஆண்டின் கலகத்தைப் பற்றிய இன்னும் விரிவான சாட்சியை உடையதாகும். எரொபெயாம் தனது பொய்யான ஆராதனை முறைமையைத் தொடங்கியபோது, அவன் கலகத்தைத் திட்டிக்கூறுவதற்காக எருசலேமிலிருந்து ஒரு தீர்க்கதரிசி அனுப்பப்பட்டான்; அதுபோல, மில்லரைட் அட்வெண்டிசம் பத்து கட்டளைகளின் சப்தத்தைக் ஓய்வுநாளாக ஏற்றுக்கொள்ளும்படி நடத்தப்பட்டது.

அட்வென்டிசம் மூன்றாம் தூதனின் ஒளியையும் பரிசுத்தஸ்தலத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டபோது, 1798-இல் முடிவுகாலம் ஆரம்பமான சமயத்தில் தொடங்கிய முத்திரைவிலக்கத்தின் வளர்ந்துகொண்டிருந்த ஒளியை நிராகரித்திருந்த அந்தப் புராட்டஸ்டண்டுகளுக்குத் அவர்கள் ஒரு கடிந்துரையாக நின்றனர். பண்டைய இஸ்ரவேல் எகிப்திய அடிமைத்தனத்தில் இருந்தபோது சபத்தை மறந்துபோனதுபோல, 1798 வந்தடையும் நேரத்திற்குள் வனாந்தரத்திலிருந்த சபையும் சபத்தை மறந்துபோயிருந்தது. மில்லெரைட்டுகள் கொண்டு வந்த நியாயத்தீர்ப்புக் காலத்தின் செய்தியின் வளர்ந்த ஒளி இறுதியில் பரிசுத்தஸ்தலத்திற்கும் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கும் வழிநடத்தியது.

அந்த ஒளி 1844 ஆம் ஆண்டின் அக்டோபர் 22 அன்று வந்தது; அது, கத்தோலிக்கத்தின் பொய்க் கோட்பாடுகளிலிருந்து முற்றிலும் வெளியே வரும்படி அழைக்கப்பட்டவர்களுக்கு, பொய்யான ஆராதனையின்மேல் உச்சரிக்கப்பட்ட ஒரு கடிந்துகொள்ளுதலைக் குறித்தது. சூரிய ஆராதனையே, அவளுடைய மடிக்குள் மீண்டும் திரும்பிய சபைகளின்மேல் கத்தோலிக்கத்தின் அதிகாரத்தின் அடையாளமாகும். அந்தக் கடிந்துகொள்ளுதல், யெரொபெயாம் தன் பொய்யான ஆராதனை முறையைத் தொடங்கிய நிகழ்வில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

ஆரோனும் யெரொபெயாமும் அளித்த சாட்சிகளில் காணப்படும் பொன் கன்றுகளின் கிளர்ச்சியுடன் சேர்ந்து, யெரொபெயாம் ஏற்படுத்திய பொய்யான ஆராதனை முறையின் உண்மையான துவக்கவிழாவும் அவன் சாட்சியத்தில் அடங்கியுள்ளது. அந்தத் துவக்கவிழா, எருசலேமில் நடைபெற வேண்டியிருந்த ஆராதனைக்கும், யெரொபெயாமின் போலியான முறைக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. 1798 முதல் 1844 வரையிலும், வெளிப்படுத்தல் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அதிசயமான தீர்க்கதரிசன ஒளிக்குள், கர்த்தர் தமது மக்களை பாப்பரச ஆட்சியின் இருளிலிருந்து வெளியே கொண்டு வந்தார். புராட்டஸ்டண்ட் சபைகள் அந்த ஒளியை நிராகரித்தன; அவ்வாறு செய்ததினால், 1844 ஆம் ஆண்டில் அவை கத்தோலிக்கத்தின் குமாரத்திகளாயின.

யெரொபொவாமின் ஆராதனை கத்தோலிக்க ஆராதனை முறைக்கான ஒரு முன்னுருவமாக இருந்தது; மேலும் அவன் வரலாற்றில் இஸ்ரவேலின் வடக்கு இராச்சியம், மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள புராட்டஸ்தாந்தர்கள் தங்கிக்கொள்ளத் தேர்ந்தெடுத்த கத்தோலிக்கத்தின் பொய்யான முறையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்த முறையின் சின்னம் சூரிய வழிபாடாகும்.

1844 அக்டோபர் 22 அன்று மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நுழைந்த விசுவாசமுள்ள ஞானமுள்ள கன்னியர், அப்போதுதான் மீண்டும் கத்தோலிக்கத்தின் செல்வாக்கிற்குத் திரும்பி, ரோமின் மகள்களாயிருந்த புரொட்டஸ்டண்டுகளுக்கான ஒரு கண்டனத்தைச் சுட்டிக்காட்டினர். யெரொபெயாம் நிறுவிய கள்ளாராதனை முறையின் தொடக்கத்தில், யூதாவிலிருந்து ஒரு தீர்க்கதரிசி வந்து யெரொபெயாமைக் கண்டித்தான்; இவ்வாறு, மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நுழைந்து தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை உணர்ந்து கொள்ள வழிநடத்தப்பட்ட விசுவாசமுள்ள கன்னியரை முன்மாதிரியாகக் காட்டினான். 1863 ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சியை ஆராயும் போது, அந்தத் தீர்க்கதரிசியின் வரலாறும் யெரொபெயாமுக்கான அவன் கண்டனமும் மிகவும் விளக்கமளிப்பவையாகும்; எனினும், ஒரு தொடக்கத்துடன் சேர்ந்து ஒரு முடிவும் வைக்கப்படும் வரை அந்த வரலாறு காத்திருக்க வேண்டும்.

பழைய இஸ்ரவேலின் தொடக்கங்கள், எரோபோவாமின் ராஜ்யம், மற்றும் நவீன இஸ்ரவேல் இவையெல்லாம் ஒன்றோடு ஒன்று ஒத்திருக்கும்; மேலும் அவை சேர்ந்து, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, வெளிப்படுத்தல் பதிமூன்றில் கூறப்பட்ட பூமியின் மிருகத்தின் முடிவிற்கான மூன்று சாட்சிகளை அளிக்கின்றன. 1844 அக்டோபர் 22 அன்று மில்லரைட் அட்வென்டிசத்தின் விசுவாசிகள், பூமியின் மிருகத்தின் உண்மையான புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பாக ஆனார்கள்; மேலும் அவர்கள் அப்படியானது, 1798 ஆம் ஆண்டில் முடிவுக்காலத்தில் ஆரம்பமான வரலாற்றிலேயே ஆகும். 1798 என்பது வேதாகம தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாகிய ஐக்கிய அமெரிக்கா தோன்றிய தொடக்கமும், ஐக்கிய அமெரிக்காவில் அட்வென்டிசத்தின் உண்மையான புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பு நிறுவப்பட்டதுமான ஆரம்பமாகும். அந்த ஆரம்ப வரலாற்றிலேயே ஐக்கிய அமெரிக்காவின் முடிவு வரலாறு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; ஏனெனில் இயேசு எப்போதும் ஒரு காரியத்தின் முடிவை, அந்த காரியத்தின் ஆரம்பத்தினால் விளக்குகிறார்.

பண்டைய, நவீன, மற்றும் யெரொபெயாமின் இஸ்ரவேலின் தொடக்கத்தில் உள்ள மூன்று சாட்சிகளும் பூமியின் மிருகத்தின் முடிவை விளக்குகின்றன; ஆனால், யூதாவிலிருந்து வந்து யெரொபெயாமை கண்டித்த தீர்க்கதரிசியின் சாட்சியை முன்வைப்பதற்கு முன், முன்னதாக நிறுவப்பட வேண்டிய மற்றொரு முடிவும் உள்ளது. சேர்க்கப்பட வேண்டிய அந்த முடிவுக் கால வரலாறு, தீர்க்கதரிசி எசேக்கியேல் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இஸ்ரவேலின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு ராஜ்யங்களின் முடிவாகும்.

இப்போது நாம் விளக்கிக் கொண்டிருக்கிற விஷயம் என்னவெனில், 1863 ஆம் ஆண்டின் கலகம் எசேக்கியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட முதல் அருவருப்பினால், அதாவது பொறாமையின் உருவத்தால், குறிக்கப்படுகிறது என்பதைக் மறந்துவிடக் கூடாது. எசேக்கியேலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வடக்கு மற்றும் தெற்கு ராஜ்யங்களின் முடிவைப் பற்றி நாம் ஆராய்ந்த பின், 1863 ஆம் ஆண்டின் கலகம் ஆரோனும் யெரொபெயாமும் செய்த கலகத்தால் விளக்கப்பட்டுள்ளது என்பதையும், அது லவோதிக்கேயா அட்வென்டிசத்தின் நான்கு தலைமுறைகளில் முதலாவது தலைமுறையின் ஆரம்பத்தைக் குறிக்கிறது என்பதையும் நிலைநிறுத்துவதற்கு மிகுதியான ஆதாரங்களை நாம் பெறுவோம்.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.