எலியா - எண் நான்கு

எலியா தமது சாட்சியை ஆரம்பிப்பது, மூன்றரை ஆண்டுகளுக்கு அவர் சொல்வதினாலன்றி மழை இருக்காது என்று அவர் அறிவிக்கும் வேளையிலேயே ஆகும்.

அந்த மூன்றரை ஆண்டுகள் 538 முதல் 1798 வரையிலான தியாத்திராவின் வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன. 1798 ஆம் ஆண்டில், வறட்சிக்காலத்தின் முடிவில், எலியா ஆகாபை கர்மேலுக்கு அழைக்கிறார். முதல் தேவதூதனின் செய்தி, 1844 அக்டோபர் 22 அன்று தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின் நேரத்தை அறிவித்தது. முதல் தேவதூதனின் செய்தியே, இஸ்ரவேல் முழுவதையும் கர்மேலுக்கு கூட்டிவரும்படி ஆகாபுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கட்டளையாக இருந்தது.

எலியாவின் காலத்தில் இஸ்ரவேல் முழுவதும் கர்மேலுக்கு ஒன்றுகூட்டப்பட்டது; அது மாறாக வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தின் மூன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் மூன்று சபைகளும் ஒன்றாகச் சேர்க்கப்பட்ட வில்லியம் மில்லரின் வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. ஆரம்பத்தில் யெசபெலின் துன்புறுத்தலிலிருந்து தப்பிப்பதற்காக கி.பி. 538-இல் வனாந்தரத்திற்குப் பறந்துசென்ற சபை, தியாகீரா சபையால் சித்தரிக்கப்பட்டபடியே, வில்லியம் மில்லரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட எலியாவின் செய்தியினால் எதிர்கொள்ளப்பட வேண்டிய தலைமுறையாக வனாந்தரத்திலிருந்து வெளியே வந்தது. பின்னர் பூமி மிருகம் தன் வாயைத் திறந்து, ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளாக அவளுக்கு எதிராக அனுப்பப்பட்ட துன்புறுத்தலின் பெருக்கை விழுங்கியது.

தீர்க்கதரிசனத்தில் ஒரு தேசம் “பேசுகிறது” என்பதன் பொருள், அதன் சட்டமன்ற மற்றும் நீதித்துறை அதிகாரங்கள் செயல்படுகின்றன என்பதாகும்; மேலும் 1789 ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசியலமைப்பு எனும் தெய்வீக ஆவணத்தை நிறுவியது; இதன்மூலம், ஐரோப்பாவின் இராஜாக்களினதும் விசுவாசதுரோகமடைந்த கத்தோலிக்க திருச்சபையினதும் துன்புறுத்தலிலிருந்து பாதுகாப்பு வழங்கத் தேவையான உரிமைகளையும் சுதந்திரத்தையும் அது காத்தது.

1789 ஆம் ஆண்டில், பைபிள் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாகிய ஐக்கிய அமெரிக்காவின் தீர்க்கதரிசனப் பங்கு ஆரம்பிக்க முன்பாகவே, அது ஒரு ஆட்டுக்குட்டியைப்போல் பேசினது; ஆனால் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது அது ஒரு நாகம்போல் பேசும்.

பூமியின் மிருகத்தின் ஆரம்பமும் முடிவும் அது பேசுவதினாலேயே குறிக்கப்படுகின்றன. 1798ஆம் ஆண்டில், அகாப் இஸ்ரவேலர் அனைவரையும் கர்மேல் பர்வதத்திற்குக் கூட்டிவருகிறான்; அங்கே எபிரெயரின் தேவனோ அல்லது யெசபெலின் தேவனோ உண்மையான தேவன் என்பதை நோக்கிக்கொண்டிருப்போருக்கு நிரூபிப்பதற்காக எலியா ஒரு சோதனையை முன்வைக்க இருக்கிறான். யெசபெலுக்கு பாகாலின் நானூற்று ஐம்பது தீர்க்கதரிசிகளும், சோலைத் தெய்வத்தின் நானூறு தீர்க்கதரிசிகளும் இருந்தனர். பொய்த் தெய்வமான பாகால் ஒரு ஆண் தெய்வமாகவும், பொய்த் தெய்வமான அஷ்தாரோத் ஒரு பெண் தெய்வமாகவும் இருந்தது.

அந்த இரு வகையான பொய்தீர்க்கதரிசிகள் சபையும் அரசும் இணைந்த கூட்டிணைப்பைக் குறிக்கின்றனர்; ஏனெனில் தீர்க்கதரிசனத்தில் ஒரு ஆணும் ஒரு பெண்ணும் ஒன்றாகச் சித்தரிக்கப்படும்போது, பெண் ஒரு சபையையும், ஆண் அரசையும் குறிக்கிறான். எலியா, பெண் மற்றும் ஆண் பொய்த் தெய்வங்களாலும், மேலும் ஆகாபும் யெசபெலும் கொண்ட திருமணத்தாலும் சித்தரிக்கப்படும் அப்பரிசுத்தமான சபை-அரசு கூட்டிணைப்பை எதிர்கொண்டபோது, எண்ணிக்கையில் எட்டுநூற்று ஐம்பது பேர் எதிராக ஒருவனாக இருந்தான். ஆகாபும் யெசபெலும் காட்டும் சபை-அரசு எடுத்துக்காட்டு, குடியரசுக் கொம்பின் சீர்கேட்டைக் குறிக்கிறது; பாகாலும் அஷ்தரோத்தும், புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பின் சீர்கேட்டைக் குறிக்கின்றன.

வெளிப்படுத்தல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் தியத்தீராவால் குறிக்கப்பட்டிருந்த கெடுபிடியான மதத்துக்கு எதிராக எலியா முன்வைத்த எதிர்ப்பே அந்த விவகாரம் ஆகும். எலியா ஒரு புராட்டஸ்டண்டை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்; ஏனெனில் புராட்டஸ்டண்ட் என்பதற்கான ஒரே வரையறை, ரோமுக்கு எதிராக எதிர்ப்புச் செய்பவன் என்பதே. எலியாவின் எதிர்ப்பு, கெடுபிடியான ஒரு திருச்சபையுடன் கெடுபிடியான ஒரு அரசாங்கம் ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் அப்பரிசுத்தக் கூட்டணியால் நிறைவேற்றப்படும் திருச்சபையும் அரசும் இணையும் நிலைக்கு எதிரான ஒரு எதிர்ப்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

உண்ணுதல் என்பது நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளும் செய்தியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; விக்கிரகங்களுக்கு பலியிடப்பட்டதாகிய ஒரு செய்தி, அருவருப்பான விக்கிரகாராதனையின் மெய்யான அடையாளமான கத்தோலிக்கத்தின் கோட்பாடுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இருண்ட யுகங்களில் தேவனுடைய மக்கள், கத்தோலிக்கத்தின் அநேக அஞ்ஞானமதக் கோட்பாடுகளை, குறிப்பாக சூரியாராதனையை, ஏற்றுக்கொள்ள வந்திருந்தார்கள்.

விபச்சாரம் என்பது சட்டவிரோதமான உறவாகும்; மேலும் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக அது அரசியலமைப்பு தடைசெய்கின்றதின் மையச் சாரத்தையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அதாவது, சபையும் அரசும் ஒன்றிணைவதை. ஆகாப், யேசபேலுடன் சட்டவிரோதமான உறவில் இருந்தான்; ஏனெனில் இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய அவன், அந்நியஜாதி அரசகுமாரியை மணக்கக் கூடாதவன். இயேசு, யோவான் ஸ்நானகனை எலியாக அடையாளப்படுத்தினார்; மேலும் யோவானும், தன் சகோதரனுடைய மனைவியாகிய ஏரோதியாளை மணந்ததற்காக ஏரோதை கண்டித்தபோது, அதே அசுத்தமான உறவையே எதிர்கொண்டான்.

ஆகாபையும் யேசபெலையும் எதிர்த்து எலியா நடத்திய மோதல், ஏரோதையும் ஏரோத்தியாளையும் எதிர்த்து யோவான் நடத்திய மோதலுக்கு முன்நிழலாயிருந்தது; ஏனெனில் அந்த இரு உறவுகளும் திருச்சபையும் அரசும் இணையும் சட்டவிரோதமான உறவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தின. இவை ஒன்றிணைந்து, பாப்பரசாட்சியை (யேசபெல் மற்றும் ஏரோத்தியாள்), ஐக்கிய நாடுகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் பத்து ராஜாக்களை (ஆகாப் மற்றும் ஏரோது), மேலும் பொய்த்தீர்க்கதரிசியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளை (கர்மேலின் பொய்த்தீர்க்கதரிசிகளும் ஏரோத்தியாளின் மகளான சலோமேயும்) எதிர்கொள்ளும் நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் எலியா செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

கர்மேலில் அமைந்துள்ள தீர்க்கதரிசனப் பின்னணியில், சபையும் அரசும் பிரிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்ற கோட்பாட்டை அரசியலமைப்புச் சட்டமாக உறுதிப்படுத்தியுள்ள ஐக்கிய அமெரிக்காவின் அரசியலமைப்பை எலியா பாதுகாத்தது அடங்கியுள்ளது.

அரசியலமைப்பு, குடியாட்சித்தத்துவம் மற்றும் புராட்டஸ்டண்டுத்துவம் எனும் இரு கொம்புகளும் எப்போதும் ஒன்றிலிருந்து ஒன்று தனித்திருந்துகொண்டேயிருக்கும் என்று நிறுவியது. ஆனால் வெளிப்படுத்தின விசேஷம், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் இறுதியில் ஒரு வலுசர்ப்பம்போல் பேசும் போது, அது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் விசுவாசதுரோகமடைந்த சபைகள் கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றுக்கொண்டு, விசுவாசதுரோகமடைந்த அரசாங்கத்துடன் ஒன்றுசேரும் சமயத்திலேயே அப்படிச் செய்யும் என்று அடையாளப்படுத்துகிறது.

கார்மேல் மலையில் எலியா செய்த பணியானது மில்லரைட்டுகளின் பணியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; மேலும், அண்மையில் கத்தோலிக்கத்தின் செல்வாக்கிலிருந்து வெளியே வந்திருந்தபோதிலும், முதல் தூதனின் ஒளியை நிராகரித்ததன் மூலம் ரோமாவிற்குத் திரும்பத் தேர்ந்தெடுத்தவர்களுக்கு முரணாக, மில்லரைட்டுகள் உண்மையான தீர்க்கதரிசியாக நிலைநிறுத்தப்பட்டனர். ஆகையால், 1844ஆம் ஆண்டின் வசந்தகாலத்தில் இரண்டாம் தூதனின் செய்தி, புராட்டஸ்தாந்து பிரிவுகளை பாபிலோனின் மகள்களாகவும், மில்லரைட்டுகளை உண்மையான புராட்டஸ்தாந்து கொம்பாகவும் அடையாளப்படுத்துவதிலேயே அமைந்திருந்தது.

தேவன் பண்டைய இஸ்ரவேலை எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து வெளியே கொண்டு வந்து, செங்கடலின் நீர்களின் வழியாக நடத்திச் சென்றபோது, விண்ணக மன்னாவினுடைய சோதனையால் தொடங்கிய ஒரு படிப்படியான சோதனைச் செயல்முறையை அவர் ஆரம்பித்தார்.

1844 ஆம் ஆண்டின் அக்டோபர் 22-ஆம் தேதியிலான ஏமாற்றம், பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்தைப் பற்றிய புரிதலுக்குக் கொண்டுசென்றது; அப்பொழுது, பண்டைய இஸ்ரவேலுக்குப் மன்னா குறித்த சோதனை பத்து சோதனைகளின் தொடரில் முதலாவதாக ஆனதுபோலவே, சப்தத்தினுடைய சோதனையையும் அது முன்வைத்தது.

1798 ஆம் ஆண்டில் புராட்டஸ்டண்டுகள் இருள் யுகத்திலிருந்து வெளியே வந்தபோது, தானியேல் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டபோது, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாகிய வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் இரு கொம்புகளுடைய பூமி மிருகம் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் வழியாகத் தனது முன்னேற்றப் பயணத்தை ஆரம்பித்தது. புராட்டஸ்டண்டுவம் பரிசுத்த வேதாகமம் எனப்படும் பரிசுத்த ஆவணத்தின் மேல் நிறுவப்பட்டது; குடியரசுவாதம் அரசியலமைப்பு எனப்படும் புனித ஆவணத்தின் மேல் நிறுவப்பட்டது. தேவன் தம்முடைய வனாந்தர சபையை இருள் யுகத்திலிருந்து வெளியே கொண்டு வந்திருந்தார்; ஆயினும், எகிப்திய அடிமைத்தனக் காலத்தில் இருந்த பண்டைய இஸ்ரவேலுக்கு ஏற்பட்டதுபோல, சப்தா கட்டளை மறக்கப்பட்டிருந்தது. இஸ்ரவேல் சீனாயில் நியாயப்பிரமாணம் வழங்கப்படுவதற்கான வழியில் செங்கடலைக் கடந்ததுபோல, நவீன இஸ்ரவேலும் 1844 அக்டோபர் 22 ஆம் நாளை நோக்கிச் செல்லும் வழியில் அத்திலாந்திக் பெருங்கடலைக் கடந்தது; அங்கே நியாயப்பிரமாணம் மறுபடியும் வெளிப்படுத்தப்படவிருந்தது. ஆண்டவர் மீண்டும் ஒருமுறை தம்முடைய நியாயப்பிரமாணத்தின் ஒப்படைக்கப்பட்டவர்களாகவும், தம்முடைய தீர்க்கதரிசன வெளிப்பாடுகளின் ஒப்படைக்கப்பட்டவர்களாகவும் இருந்து, புராட்டஸ்டண்டுவத்தின் பொறுப்புப்பரம்பரையை ஏந்திச் செல்லக்கூடிய ஒரு ஜனத்தை எழுப்பிக் கொண்டிருந்தார். பண்டைய இஸ்ரவேலுக்கு தம்முடைய நியாயப்பிரமாணத்தின் ஒப்படைக்கப்பட்டவர்களாக இருக்க வேண்டிய அவர்களுடைய பணியின் அடையாளமாக பத்து கட்டளைகளின் இரண்டு பலகைகள் கொடுக்கப்பட்டன; அதுபோல நவீன இஸ்ரவேலுக்கு தம்முடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையின் ஒப்படைக்கப்பட்டவர்களாக இருக்க வேண்டிய அவர்களுடைய பணியின் அடையாளமாக ஆபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகள் கொடுக்கப்பட்டன.

நவீன இஸ்ரவேல், உலகத்திற்கு மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியை அறிவிக்கும்போது, இரண்டு பலகைகளின் இரு தொகுப்புகளையும் ஏந்திச் செல்ல வேண்டியிருந்தது; அந்தச் செய்தியே புராட்டஸ்டாந்தத்தின் மேலங்கியைத் தாங்குகிறவர்களால் அறிவிக்கப்படும் செய்தியாகும். இருள் யுகங்களிலிருந்து வெளிவந்த புராட்டஸ்டாந்தம், பண்டைய இஸ்ரவேல் செங்கடலைக் கடந்து சென்றபோது இருந்ததுபோலவே, அந்நேரத்தில் முழுமையற்றதாக இருந்தது. “வேதாகமமும் வேதாகமம் மட்டுமே” என்ற கோட்பாட்டை புராட்டஸ்டாந்தம் வெளிப்படையாக ஏற்றுக்கொண்டிருந்தபோதிலும், ரோமன் கத்தோலிக்கத்தின் புறமதக் கோட்பாடுகளை (விக்கிரகங்களுக்கு பலியிடப்பட்டவைகளை) பல நூற்றாண்டுகளாக உட்கொண்டதினால், தேவனுடைய வார்த்தையைப் பற்றிய அதன் அறிவு முழுமையற்றதாக இருந்தது. “நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசிகளும்” எனும் அடையாளத்தில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டிருப்பதுபோல, தேவனுடைய ஜனங்களின் செயலையும் தேவனுடைய சுபாவத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் இரண்டு பலகைகளின் இரு தொகுப்புகளால் குறிக்கப்படும் தேவனுடைய முழு வார்த்தையையும் ஒரு உண்மையான புராட்டஸ்டாந்தர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த வேண்டும் என தேவன் திட்டமிட்டார். முதல் தூதனுடைய பணியின் நோக்கம், அவருடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கும் அவருடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தைக்கும் பாதுகாவலர்களாயிருக்கும் ஒரு உண்மையான புராட்டஸ்டாந்து ஜனத்தை உருவாக்குவதாக இருந்தது.

இரண்டு இரு பலகைகளின் பாதுகாவலர்களாக அடையாளம் காணப்பட்டவர்களினால் அறிவிக்கப்பட வேண்டிய எச்சரிக்கை, கத்தோலிக்கத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு எதிரானதாகும். அந்த எதிர்ப்புச் சாட்சி, ஆகாபும் யெசபெலும் கொண்டிருந்த அநியாயமான உறவிற்கெதிரானதாகும்; அது கர்மேல் மலையில் எலியாவினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. சினாய் மலையில் இரண்டு கல் பலகைகள் அளிக்கப்பட்டது, 1842 முதல் 1849 வரையிலான வரலாற்றில் ஆபகூக்கின் இரண்டு துணிப் பலகைகள் அளிக்கப்பட்டதற்கான முன்மாதிரியாக இருந்தது. ஆபகூக்கின் இரண்டு பலகைகள், தேவனுக்கும் அவருடைய புராட்டஸ்டண்ட் ஜனங்களுக்கும் இடையிலான உடன்படிக்கை உறவின் அடையாளமாகும். அந்த பலகைகளை நிராகரிப்பது, பண்டைய இஸ்ரவேல் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை நிராகரித்ததற்கு ஒப்பானதாக இருக்கும்.

மில்லரைட்டுகள் மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசித்து, சப்தத்தின் ஒளியைப் பெற்றார்கள்; ஆனாலும் அவர்களுடைய சோதனைச் செயல்முறை இன்னும் நிறைவுறாமல் இருந்தது. அதே சமயத்தில் குடியரசுவாதத்தின் கொம்பும் அதே வரலாற்றுப் பாதையிலேயே முன்னேறிக் கொண்டிருந்தது. மேலும், இவ்விரு கொம்புகளும் 1863 ஆம் ஆண்டில் தங்களுடைய கூட்டு முன்னேற்றத்தில் ஒரு மைல்கல்லை எட்டும்.

மில்லரின் எலியா செய்தி, புரொட்டஸ்தாந்து கொம்பை நிலைநிறுத்தும் நோக்கத்துடன் முன்னேற்றமிக்க சுத்திகரிப்பு செயல்முறையை உருவாக்கியது; அதே வரலாற்றில், குடியரசுக் கொம்பும் அரசியல் வளர்ச்சியின் முன்னேற்றமிக்க செயல்முறையுடன் தொடர்புபட்டிருந்தது. இரு கொம்புகளும் ஒரே பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் மேல் இருப்பதால், அவை அந்தப் பூமி மிருகத்தின் முழு வரலாற்றிலும் ஒற்றுமையாக ஒன்றுசேர்ந்து முன்னேற வேண்டியது அவசியம்.

பூமி மிருகத்தின் குடியரசுக் கொம்பின் முதல் தீர்க்கதரிசனப் பண்பு, 1789-ஆம் ஆண்டில் அரசியலமைப்பை நடைமுறைக்கு வரும் வகையில் உரையாடிய செயல் ஆகும். 1798-இல், (தானியேல் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்ட முடிவுகாலத்தில்), பூமி மிருகம் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாக முதல்முறையாகப் பேசும். 1798 என்பது வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாக ஐக்கிய அமெரிக்கா தொடங்கிய காலமாக இருந்தது; மேலும், 1798-இல் பூமி மிருகத்தின் வரலாற்றின் தொடக்கத்தில் நிகழ்ந்த அந்தப் பேச்சு, ஆறாம் ராஜ்யம் கடைசியாகப் பேசும் காலத்திற்கு ஒரு மாதிரியாக இருக்கும்; அந்தக் காலம் வல்லூரின் சத்தமாகக் குறிக்கப்படுகிறது. 1798-இல் ஐக்கிய அமெரிக்காவில் குடியரசுக் கொம்பு இயற்றிய சட்டங்களை நாம் ஆராயும்போது, ஐக்கிய அமெரிக்கா வல்லூரைப் போலப் பேசும் போது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் தொடர்பாக இயற்றப்படவிருக்கும் சட்டங்களின் ஒரு மாதிரியை அதில் காண எதிர்பார்க்க வேண்டும். பின்வரும் நான்கு சட்டங்களை நாம் ஆராயும் போது, 1798-இல் இயற்றப்பட்ட அந்த நான்கு சட்டங்களில் ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் என்ற தீர்க்கதரிசனச் சின்னமுத்திரை உள்ளதா என்று உங்களையே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.

1798 ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் “Alien and Sedition Acts” என்று அறியப்பட்ட பல முக்கியமான சட்டங்களை நிறைவேற்றியது. இச்சட்டங்கள், ஃபெடரலிஸ்ட் கட்சியின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த காங்கிரஸால் நிறைவேற்றப்பட்ட நான்கு சட்டங்களின் தொடராக இருந்தன; மேலும், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் இரண்டாவது ஜனாதிபதியும், ஜார்ஜ் வாஷிங்டனின் முன்னாள் துணை ஜனாதிபதியுமான ஜனாதிபதி ஜான் ஆடம்ஸ் அவர்களால் அவை சட்டமாக கையொப்பமிடப்பட்டன.

குடியுரிமையாக்கச் சட்டம்: இந்தச் சட்டம், குடியேறியவர்கள் அமெரிக்கக் குடிமக்களாக ஆகுவதற்குத் தேவையான குடியிருப்பு காலத் தேவையை 5 ஆண்டுகளிலிருந்து 14 ஆண்டுகளாக நீட்டித்தது. இது முதன்மையாக அண்மையில் குடிபெயர்ந்தவர்களின் செல்வாக்கைக் கட்டுப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டது; அவர்கள் பெரும்பாலும் எதிர்க்கட்சியான ஜனநாயக-குடியரசுக் கட்சியுடன் இணைந்திருந்தனர்.

அயல் நண்பர்கள் சட்டம்: சமாதானக் காலத்தில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தலாகக் கருதப்பட்ட குடியுரிமையற்றவர்களை நாடுகடத்துவதற்கு இந்தச் சட்டம் ஜனாதிபதிக்கு அதிகாரம் அளித்தது. தாம் ஆபத்தானவர்கள் என்று கருதிய எந்தக் குடியுரிமையற்றவரையும் கைது செய்து நாடுகடத்துவதற்கும் இது ஜனாதிபதிக்கு அனுமதி வழங்கியது.

அந்நிய எதிரிகள் சட்டம்: அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுடன் போரில் இருந்த நாடுகளின் குடிமக்களை கைது செய்தல், கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வைக்கல், மற்றும் நாடுகடத்தல் ஆகியவற்றிற்கு இந்தச் சட்டம் ஏற்பாடு செய்தது. 1790களின் இறுதிப்பகுதியில் நிலவிய பதற்றமான சூழ்நிலையின் போது முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கையாக இது இயற்றப்பட்டது.

கிளர்ச்சித் தடைச் சட்டம்: அந்நியர் மற்றும் கிளர்ச்சிச் சட்டங்களில் இது மிகுந்த சர்ச்சைக்குரியதாகும். அரசாங்கத்தையோ அதன் அதிகாரிகளையோ அவதூறுபடுத்தவும், அல்லது அவர்களை இழிவுக்குள்ளாக்கவும் என்ற நோக்கத்துடன், அவர்களுக்கு எதிராக “பொய்யான, பழிச்சொல்லான, மற்றும் தீங்கிழைக்கும்” எழுத்துக்களை வெளியிடுவது குற்றவியல் குற்றமாக்கப்பட்டது. இதை, பேச்சுச் சுதந்திரத்தையும் பத்திரிகைச் சுதந்திரத்தையும் நேரடியாகத் தாக்கும் நடவடிக்கையாக விமர்சகர்கள் கருதினர்.

அந்நியர் மற்றும் தேசத்துரோகச் சட்டங்கள் மிகுந்த சர்ச்சைக்குரியவையாக இருந்து, அடிப்படை அரசியலமைப்புச் உரிமைகளை இச்சட்டங்கள் மீறுகின்றன என்றும், தங்களின் அரசியல் கட்சியையே குறிவைக்கின்றன என்றும் நம்பிய ஜனநாயக-குடியரசுக் கட்சியினரிடமிருந்து குறிப்பிடத்தக்க எதிர்ப்பை ஏற்படுத்தின. பேச்சுச் சுதந்திரத்தையும் பத்திரிகைச் சுதந்திரத்தையும் பாதுகாக்கும் முதல் திருத்தச்சட்டத்தின் மீது இச்சட்டங்கள் அத்துமீறுகின்றன என்று அவர்கள் வாதிட்டனர். இறுதியில், 1800 ஆம் ஆண்டுத் தேர்தலில் இச்சட்டங்கள் ஒரு பங்காற்றின; அப்போது தாமஸ் ஜெஃபர்சனும் ஜனநாயக-குடியரசுக் கட்சியினரும் குடியரசுத் தலைமைப் பதவியையும் காங்கிரஸையும் கைப்பற்றினர்; அதன் விளைவாக தேசத்துரோகச் சட்டம் ரத்து செய்யப்பட்டது.

அரசியலமைப்பால் நிலைநிறுத்தப்பட்ட அடிப்படை உரிமைகளை இச்சட்டங்கள் மீறுகின்றன என்று ஜனநாயக-குடியரசுக் கட்சி நம்பியது; மேலும், இச்சட்டங்கள் எதிர்க்கட்சியான அரசியல் கட்சியையே இலக்காகக் கொண்டிருந்தன என்றும் அவர்கள் நம்பினர். இச்சட்டங்கள் ரத்து செய்யப்பட்டனவோ அல்லது பின்னர் காலாவதியானவையோ என்பதில் பொருட்டில்லை; ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் முடிவை ஆரம்பத்தின் மூலம் விளக்குகின்றன. இச்சட்டங்கள் இயற்றப்பட்ட, அல்லது சட்டமாக “பேசப்பட்ட” வரலாற்றில், பெடரலிஸ்ட் கட்சிக்கு ஜனநாயக-குடியரசுக்கட்சியென்றொரு கட்சி எதிராக இருந்தது. ஜனநாயக-குடியரசுக் கட்சியின் பரிணாம வளர்ச்சி இறுதியில் குடியரசுக் கட்சியை உருவாக்குகிறது. அடிமைத்தனத்துக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டின் அடிப்படையில் முதன்மையாக ஒன்றிணைக்கப்பட்ட ஒரு அரசியல் கட்சி.

அடிமைத்தனம் என்ற பிரச்சினையை அடிப்படையாகக் கொண்ட உள்நாட்டுப் போரின் துல்லியமான மையப் புள்ளியாக 1863 ஆம் ஆண்டை வரலாற்றாசிரியர்கள் அடையாளப்படுத்துகின்றனர். 1863 என்பது புரொட்டஸ்டண்ட் கொம்பின் புதிய கொடியேந்திகளுக்குமான ஒரு வழிக்குறியுமாகும்; அவர்கள் அந்நேரத்தில் தூதர்களால் மில்லருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட முதல் காலத்தீர்க்கதரிசனத்தை—லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்திலுள்ள “ஏழு காலங்கள்” என்ற தீர்க்கதரிசனத்தை—நிராகரித்தனர். “ஏழு காலங்கள்” என்ற தீர்க்கதரிசனம் லேவியராகமத்தின் முந்தைய அதிகாரத்தில் வகுக்கப்பட்ட அடிமைத்தனச் சட்டங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டிருப்பது வெறும் தற்செயலான ஒற்றுமை மட்டுமே ஆகுமோ? “ஏழு காலங்கள்” மூலம் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட “சாபம்” என்னவெனில், இருபத்திஐந்தாம் அதிகாரத்தின் உடன்படிக்கையின் சட்டங்கள் கீழ்ப்படியப்படாமல் போனால், செங்கடலில் தன் பயணத்தைத் தொடங்கியபோது எதிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டதோ அதே அடிமைத்தனத்திற்கே திரும்பிச் செல்வதன் மூலம் இஸ்ரவேல் தன் வரலாற்றை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் என்ற வாக்குத்தத்தமே ஆகும்.

1798 முதல் 1863 வரை, ஜனநாயக–குடியரசுக் கட்சியாக இருந்த அரசியல் கட்சி, தொடர்ச்சியான சுத்திகரிப்புகள் அல்லது குலுக்குதல்களின் வழியாகச் சென்றது. 1798 முதல், மேலும் குறிப்பாக 1840 ஆகஸ்ட் 11 முதல் 1863 வரை, மில்லரைட் இயக்கமும் தொடர்ச்சியான சுத்திகரிப்புகளும் குலுக்குதல்களும் வழியாகச் சென்றது.

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் ஆரம்பகால அரசியல் கட்சிகளில் ஒன்றாக இருந்த ஜனநாயக-குடியரசுக் கட்சி, இன்று காணப்படும் நவீன குடியரசுக் கட்சியாக நேரடியாக மாற்றமடைந்ததில்லை. அதன் பதிலாக, காலப்போக்கில் அது தொடர்ச்சியான மாற்றங்களையும் பிளவுகளையும் அனுபவித்தது; அதன் இறுதியில், குடியரசுக் கட்சி தோன்றுவதற்கு முன் பல்வேறு வேறுபட்ட அரசியல் கட்சிகள் உருவாக வழிவகுத்தது.

தாமஸ் ஜெஃபர்சன் மற்றும் ஜேம்ஸ் மேடிசன் ஆகியோருடன் அடிக்கடி தொடர்புபடுத்தப்படும் டெமோக்ராட்டிக்-ரிபப்ளிக்கன் கட்சி, கூட்டாட்சிக் கட்சிக்கான ஒரு பதிலுரையாக 18ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிப்பகுதியில் நிறுவப்பட்டது. டெமோக்ராட்டிக்-ரிபப்ளிக்கன்கள் அரசியலமைப்பை கடுமையான முறையில் விளக்குவதை, மாநிலங்களின் உரிமைகளை, மற்றும் வேளாண் சார்ந்த நலன்களை ஆதரித்தனர்.

ஆயினும், 1820களின்போது, ஜனநாயக-குடியரசுக் கட்சி பிராந்திய மற்றும் கருத்தியல் கோடுகளின்படி பிளவடைதல் தொடங்கியது. முக்கியமான பிளவு “நல்லுணர்வுகளின் காலம்” (1817–1825) என அழைக்கப்பட்ட காலகட்டத்தில் நிகழ்ந்தது; அந்நேரத்தில் ஜேம்ஸ் மொன்ரோவின் குடியரசுத் தலைமைக்கெதிராக வலுவான எதிர்ப்பு இல்லாமல் இருந்தது. இவ்வகையான அரசியல் அமைதிக் காலம் ஜனநாயக-குடியரசுக் கட்சியின் வீழ்ச்சிக்கு காரணமானது. இறுதியில், அந்தக் கட்சி பல பிரிவுகளாகப் பிளந்து, பின்வரும் அரசியல் குழுக்களாக உருமாறியது:

ஜனநாயகக் கட்சி: 1829ஆம் ஆண்டில் ஏழாவது ஜனாதிபதியாக ஆன ஆண்ட்ரூ ஜாக்சனின் ஆதரவாளர்கள் ஜனநாயகக் கட்சியை அமைத்தனர். ஜாக்சனிய ஜனநாயகவாதிகள் வலுவான நிர்வாகக் கிளையையும், மேற்கு நோக்கிய விரிவாக்கத்தையும், வெள்ளை இன ஆண்களுக்கு விரிவான வாக்குரிமையையும் ஆதரித்தனர்.

தேசிய குடியரசுக் கட்சி: இந்தக் கட்சி ஆண்ட்ரூ ஜாக்சனின் ஜனாதிபதித்துவத்திற்கான ஒரு எதிர்வினையாக உருவெடுத்து, பின்னர் ஜாக்சன்-எதிர்ப்பு அணிகளின் பிற பிரிவுகளுடன் இணைந்து விக் கட்சியாக மாறியது. தேசிய குடியரசுக்காரர்கள் பொதுவாக வலுவான மத்திய அரசையும் பொருளாதார முன்னேற்றத்தையும் அதிகமாக ஆதரித்தவர்கள்.

ஆண்டி-மேசானிக் கட்சி: இது 1820களில் தோன்றிய, குறுகிய காலமே நிலைத்திருந்த ஒரு அரசியல் கட்சியாகும்; இரகசியத் தன்மையுடைய மேசானிக் சகோதரத்துவத்தின் செல்வாக்கைப் பற்றிய கவலைகளுக்கான பிரதான பதிலுரையாக இது உருவாயிற்று. முன்னாள் ஜனநாயக-குடியரசுக் கட்சியினரிலிருந்து சிலரையும் இது தன்னகத்தே சேர்த்துக்கொண்டது.

விக் கட்சி: 1830களில் உருவாக்கப்பட்ட இந்த விக் கட்சியில், முன்னாள் தேசிய குடியரசுக் கட்சியினரும், ஆண்டி-மேசன்களும், மேலும் பிற எதிர்க்கட்சிக் குழுக்களும் அடங்கியிருந்தனர். ஜாக்சனியக் கொள்கைகளுக்கு அவர்கள் வெளிப்படுத்திய எதிர்ப்பு, வலிமையான கூட்டாட்சி அரசாங்கத்திற்கான அவர்கள் ஆதரவு, மேலும் தொழில்துறை மற்றும் பொருளாதார முன்னேற்றத்தை அவர்கள் மேம்படுத்திப் பேணியமை ஆகியவை அவர்களின் தனிச்சிறப்புகளாக இருந்தன.

அடிமைத்தனத்தைச் சுற்றிய வளர்ந்து வந்த பிராந்தியத் திடுக்கிடும் முரண்பாடுகளுக்கான நேரடி எதிர்வினையாக, நவீன குடியரசுக் கட்சி 1850களில் நிறுவப்பட்டது. புதிய பிரதேசங்களுக்குள் அடிமைத்தனத்தின் விரிவை எதிர்த்த முன்னாள் விக் கட்சியினரும், அடிமைத்தன எதிர்ப்பு ஜனநாயகக் கட்சியினரும், ஃப்ரீ சோய்லர்களும், மற்றும் பிறரும் அதனைச் சேர்ந்தனர். குடியரசுக் கட்சியின் முதல் குடியரசுத் தலைவர் வேட்பாளரான ஜான் சி. ஃப்ரீமாண்ட், 1856 தேர்தலில் போட்டியிட்டார்; மேலும் கட்சியின் முதல் வெற்றிகரமான வேட்பாளரான ஆபிரகாம் லிங்கன், 1860 இல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். ஆகவே, குடியரசுக் கட்சி ஜனநாயக-குடியரசுக் கட்சி மரபிலிருந்து தனித்துவமாக உருவெடுத்து, அமெரிக்க அரசியல் வரலாற்றில் வேறுபட்ட பாதையைக் கொண்டிருந்தது.

1860 ஆம் ஆண்டுக்குள், குடியரசுக் கட்சி தனது முதல் ஜனாதிபதியைத் தேர்ந்தெடுத்தது. அது அடிமைத்தனத்திற்கு எதிராக இருந்த அரசியல் கட்சிகளின் கூட்டணியை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது. 1863 இல் விடுதலை அறிவிப்பு அடிமைத்தனத்தை இன்மையாக்குமாறு “பேசியது.” 1863 இல், அப்போது குடியரசுக் கட்சியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட குடியரசு கொம்பு, அடிமைத்தனத்தை இன்மையாக்குமாறு “பேசியது,” அதேவேளை புரொட்டஸ்டண்ட் கொம்பு ஒரு இயக்கமாக இருப்பதை நிறுத்தி, ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபையாக ஆனது. மில்லரைட்டுகளின் இயக்கம் சட்டரீதியாகவும் அதிகாரப்பூர்வமாகவும் 1863 மே மாதத்தில் முடிவுற்றது; அந்த ஆண்டிலேயே மோசேயின் சத்தியம், அதாவது அடிமைத்தனத்தைச் சார்ந்த தீர்க்கதரிசனம், நிராகரிக்கப்பட்டது. கேட்கக் காது உடையவன் கேட்கக்கடவன்.

இந்த நிலையில், தீர்க்கதரிசியான தானியேல் பெயரிட்டபடி “மோசேயின் சத்தியம்” பற்றிய ஒரு சுருக்கமான மேற்பார்வையை வழங்குவது பயனுள்ளதாக இருக்கலாம்.

தேவனுடைய வார்த்தையை ஆராய்ந்தபோது கபிரியேலும் பிற தூதர்களும் வழிநடத்திய வில்லியம் மில்லர், முதலில் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” என்பதற்கே வழிநடத்தப்பட்டார். மில்லரின் சாட்சியத்தின் படி, வேதாகமப் பயிலுதலில் அவர் ஆதியாகமப் புத்தகத்திலிருந்தே தொடங்கினார்; ஆகையால், தானியேல் எட்டாம் அதிகாரம் பதினான்காம் வசனத்தில் கூறப்படும் இரண்டாயிரத்து முன்னூறு ஆண்டுகளுக்குச் சென்று சேருவதற்கு முன்பாகவே அவர் லேவியராகமத்தை அடைந்திருந்தது வெளிப்படையாகும். அவர் வேதாகமத்தையும் க்ரூடனின் ஒத்திசைவு அட்டவணையையும் மட்டுமே பயன்படுத்தினார்.

க்ரூடனின் ஒப்புமைச் சுட்டியலில், பின்னாளில் கிங் ஜேம்ஸ் வேதாகமத்தின் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட எபிரேய அல்லது கிரேக்கச் சொற்களுக்கு எந்த மேற்கோள்களும் இல்லை. மில்லர், தாம் ஆய்ந்து கொண்டிருந்த வசனப்பகுதியின் “சூழலை” ஒரு சொல் அல்லது வேதாகமப் பகுதியைப் பற்றிய தமது புரிதலை வழிநடத்துவதற்காகக் கருத்தில் கொண்டார். “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய அவரது புரிதலைக் குறித்து வந்தபோது, லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஆம் அதிகாரத்தில் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” என்பதற்கான சூழல், இருபத்தைந்து ஆம் அதிகாரமே என்பதை காணுவது மிகவும் எளிது.

இருபத்தைந்தாம் அதிகாரம் தேசத்தின் ஓய்வு, யூபிலி, மற்றும் அடிமைத்தனத்தைச் சார்ந்த விதிகளை விளக்குகிறது. இருபத்தைந்தாம் அதிகாரத்தின் விதிகள், கீழ்ப்படிந்தால் ஆசீர்வாதத்தை உண்டாக்கியும், கீழ்ப்படியாவிட்டால் “சாபத்தை” உண்டாக்கியும் இருக்கும் “தேவனுடைய ஊழியக்காரனாகிய மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தின்” ஓர் பகுதியாகும். இருபத்தாறாம் அதிகாரத்தில் “ஏழு மடங்கு” எனப்படும் சாபம் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளுக்குச் சமமாகக் கருதப்பட்டு, தேசம் ஓய்வெடுப்பதற்கான விதிகளும் அடிமைத்தனத்தின் கோட்பாடுகளும் என்ற வெளிப்படையான சூழலில் முன்வைக்கப்படுகிறது. இருபத்தாறாம் அதிகாரத்தில் அந்தத் தண்டனை “என் உடன்படிக்கையின் வாக்குவாதம்” என்று அழைக்கப்படுகிறது.

சூழலைக் கருத்தில் கொண்டால், தேவன் “விவாதம்” கொண்டிருக்கிற “உடன்படிக்கை” என்பது இருபத்திஐந்தாம் அதிகாரத்தில் முன்பே குறிப்பிடப்பட்ட உடன்படிக்கையே ஆகும். ஏழு காலங்களின் தண்டனை தேவனுடைய “உடன்படிக்கையின்” “விவாதம்” என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதனோடு இணைக்கப்பட்டுள்ள “சாபம்” என்னவென்றால், இஸ்ரவேல் “தங்கள்” சத்துருக்களின் “கைக்குள் ஒப்புக்கொடுக்கப்படும்” என்பதே ஆகும்; மேலும், ஒருமுறை சத்துருக்களின் தேசத்தில் சென்றபின், (தானியேல் இருந்தது போல) இஸ்ரவேல் தங்கள் சத்துருக்களின் அடிமைகளாகிவிடும்.

மோசே லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஆம் அதிகாரத்தை எழுதிக் குறிப்பிட்டபோது, பண்டைய இஸ்ரவேல் எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து இப்போதுதான் விடுவிக்கப்பட்டிருந்தது; மேலும் இருபத்தைந்து ஆம் அதிகாரத்தில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட அடிமைத்தனத்தின் கோட்பாடுகள் ஆசீர்வாதத்தையோ சாபத்தையோ கொண்டு வரும். பண்டைய இஸ்ரவேல் யூபிலி ஆண்டிற்குரிய விதிகளை ஒருபோதும் நடைமுறைப்படுத்தவில்லை; இறுதியில், தானியேல் “மோசேயின் சாபம்” என்று அழைத்ததின் நிறைவேற்றமாக, வடக்குத் தெற்காகிய இரு ராஜ்யங்களும் “ஏழு காலங்கள்” என்று சிதறடிக்கப்பட்டன.

எகிப்திலிருந்த அவர்களின் அடிமைத்தனத்தோடு ஆரம்பமான தேவனுக்கும் இஸ்ரவேலுக்கும் இடையிலான உடன்படிக்கை உறவு, அசீரியாவுக்கும் பாபிலோனுக்கும் அவர்களின் அடிமைத்தனத்தோடு முடிவுக்கு வந்தது. வடக்கு ராஜ்யத்திற்கு விரோதமாக இருந்த “ஏழு காலங்கள்” 1798-இல் முடிவடைந்தது; தெற்கு ராஜ்யத்திற்கு விரோதமாக இருந்த “ஏழு காலங்கள்” 1844-இல் முடிவடைந்தது. இந்த இரு ஏழு காலப் பகுதிகளுக்குமான தொடக்கக் குறிப்பு, யூதாவின் ராஜாவாகிய ஆகாசுக்கு கி.மு. 742-இல் ஏசாயா அறிவித்த அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கான ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தின் மூலம், ஏசாயா அதிகாரம் ஏழில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.

கி.மு. 742 ஆம் ஆண்டில் தீர்க்கதரிசனம் அறிவிக்கப்பட்ட காலத்திலிருந்து அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்குள் வடக்கத்திய இராச்சியம் உடைக்கப்படும் என்று எசாயா குறிப்பிட்டிருந்தார். அதற்கு பத்தொன்பது ஆண்டுகள் பின்னர், கி.மு. 723 ஆம் ஆண்டில், இஸ்ரவேலின் வடக்கத்திய இராச்சியம் அசீரியாவின் ராஜாவினால் சிறைப்படுத்தப்பட்டது; மேலும் அதற்கு நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள் பின்னர், கி.மு. 677 ஆம் ஆண்டில், யூதாவின் தெற்கத்திய இராச்சியம் பாபிலோனின் ராஜாவினால் சிறைப்படுத்தப்பட்டது. அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கான இந்தத் தீர்க்கதரிசனம் வரலாற்றில் ஆறு அடையாளக் கட்டங்களை உருவாக்குகிறது. முதலாம் கட்டம், கி.மு. 742; அப்போது இந்த முன்கூறல் அறிவிக்கப்பட்டது. அதற்கு பத்தொன்பது ஆண்டுகள் பின்னர், கி.மு. 723 ஆம் ஆண்டில், வடக்கத்திய இராச்சியம் அசீரியர்களால் சிறைப்படுத்தப்பட்டது. அதற்கு நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள் பின்னர், கி.மு. 677 ஆம் ஆண்டில், தெற்கத்திய இராச்சியம் பாபிலோனியர்களால் சிறைப்படுத்தப்பட்டது. பின்னர் கி.மு. 723 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பமான முதல் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகள் 1798 ஆம் ஆண்டில் முடிவடைந்தன. அதன் பின், கி.மு. 677 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பமான இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகள் 1844 ஆம் ஆண்டில் நிறைவுற்றன. 1844 இலிருந்து, முழு தீர்க்கதரிசன அமைப்பையும் பூர்த்தி செய்யும் பொருட்டு, அந்த முன்கூறல் பத்தொன்பது ஆண்டுகள் நீண்டு 1863 ஆம் ஆண்டை எட்டியது; ஏனெனில் அல்பாவும் ஓமேகாவும் தீர்க்கதரிசன அமைப்பை ஆரம்பிப்பதற்காக பத்தொன்பது ஆண்டுகளைச் சுட்டிக்காட்டியிருந்தால், அதன் முடிவை அடைவதற்கும் பத்தொன்பது ஆண்டுகள் இருக்க வேண்டியது அவசியம்.

பண்டைய இஸ்ரவேல் எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டது; மேலும் கீழ்ப்படியாமையின் காரணமாக வடக்கும் தெற்கும் ஆகிய இராஜ்யங்கள் இரண்டும் மீண்டும் அடிமைத்தனத்துக்குத் திருப்பப்பட்டன. இந்தத் தீர்க்கதரிசனங்கள், பண்டைய சொற்பொருள் நிறைந்த இஸ்ரவேலின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றை மீறி, நவீன ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலுக்குத் தாண்டிச் செல்லுகின்றன; அவ்வாறு செய்யும் போது, அனைத்து தீர்க்கதரிசன வழிக்குறிகளின் கருப்பொருள் அடிமைத்தனமே ஆகும்.

வடக்கு மற்றும் தெற்கு இடையிலான நெருங்கிவரும் உள்நாட்டு யுத்தம் அடையாளம் காணப்பட்டுக் கொண்டிருந்த காலத்தில், கி.மு. 742-இல் ஏசாயா ஏழாம் அதிகாரத்திலுள்ள தீர்க்கதரிசனம் துன்மார்க்க ராஜாவாகிய ஆகாசுக்குப் ஏசாயாவினால் வழங்கப்பட்டது. ஆகாசின் தெற்கு இராஜ்யம், பண்டைய இஸ்ரவேலின் சொல்லாற்றல்பூர்வமான மகிமையுள்ள தேசமாக இருந்தது. 1798-ஆம் ஆண்டில், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவிக்குரிய மகிமையுள்ள தேசம், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராஜ்யமாக ஆட்சி செய்யத் தொடங்கியது. சொல்லாற்றல்பூர்வமான மகிமையுள்ள தேசத்திற்கெதிரான ஏழு காலங்கள் 1844-இல் முடிவுற்றபோது, ஆகாசு ராஜாவின் வரலாற்றில் இருந்ததுபோல, ஒரு நெருங்கிவரும் உள்நாட்டு யுத்தம் இருந்தது. 1844-க்குள், அரசியல் கட்சிகள் பிளவுபட்டு உடைந்து கூட்டணிகள் அமைத்ததனால் ஏற்பட்ட கலக்கம், அரசியல் மனப்பாங்குகளின் இரண்டு வகுப்புகளாகக் கிட்டத்தட்ட முழுமையாக நிலைபெற்றிருந்தது. அடிமைத்தனத்தைச் சார்ந்த வரையில், டெமோக்ராட்டுகள் அடிமைத்தன ஆதரவாளர்களாகவும், ரிபப்ளிக்கன்கள் அடிமைத்தன எதிர்ப்பாளர்களாகவும் இருந்தனர். 1798 முதல் 1860-இல் உள்நாட்டு யுத்தம் தொடங்கிய காலம் வரையில், அரசியல் கட்சிகளின் இரண்டு வகுப்புகள் உருவாகும் செயல்முறை நிலைபெற்றிருந்தது.

ஆகாஸ் நேர்மையான பொருளில் மகிமையுள்ள தேசத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்; ஆகையால் அவர் ஆவிக்குரிய மகிமையுள்ள தேசத்திற்கும் முன்னுருவாக இருந்தார். கி.மு. 742-இல் தீர்க்கதரிசனம் அறிவிக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசன வரலாற்றை ஆகாஸின் வரலாறு முன்னுருவாக்குகிறது; ஆகையால் அது தீர்க்கதரிசனம் முடிவடைந்த வரலாற்றையும் முன்னுருவாக்குகிறது. ஆரம்ப வரலாற்றில், பத்து கோத்திரங்களால் ஆன வடக்கு ராஜ்யம், தெற்கிலிருந்த இரண்டு கோத்திரங்களின் மீது தெய்வீகமாக நிறுவப்பட்ட ஆட்சிக்கெதிரான எதிர்ப்பினால், மற்ற இரண்டு கோத்திரங்களிலிருந்து பிரிந்து சென்றிருந்தது. வடக்கிலிருந்த அந்தப் பத்து கோத்திரங்கள் சிரியாவுடன் ஒரு கூட்டமைப்பை உருவாக்கின; இது தெற்கு கூட்டமைப்புக்கும் சிரியாவால் குறியீட்டரீதியாகச் சுட்டிக்காட்டப்படும் ஒரு வல்லரசிற்குமிடையிலான கூட்டணிக்குப் முன்னுருவாகும்.

இந்தச் சுருக்கமான தொகுப்பு, லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்படும் “ஏழு காலங்கள்” என்பது, கீழ்ப்படிதலுக்கான ஆசீர்வாதமையோ அல்லது கீழ்ப்படியாமைக்கான அடிமைத்தனத்தின் “சாபமையோ” முன்வைக்கும் உடன்படிக்கையின் வாக்குறுதி என்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறது. வடக்கு மற்றும் தெற்கு ராஜ்யங்கள், அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட ஒரே ஜனமாகத் தம்முடைய தொடக்கத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டன; ஆனால் தமக்குரிய முடிவுகளில் அவை மீண்டும் முறையே அடிமைத்தனத்திற்குள் ஒப்படைக்கப்பட்டன.

அந்த அடிமைத்தனத்தைக் குறித்த தீர்க்கதரிசனங்களின் முடிவில் வந்த அறுபத்து ஐந்து ஆண்டுகள், ஆன்மீக இஸ்ரவேல் ஆன்மீக மகிமையான தேசத்தில் இருக்கும்போதே, தெற்குக்கு எதிராக வடக்கு நடத்திய உள்நாட்டுப் போரின் முற்றிலும் நடுப்பகுதியில் நிறைவு பெற்றன. அந்த உள்நாட்டுப் போரிலிருந்த எதிர்த்தரப்பினர், தெய்வீகமாக நிறுவப்பட்ட ஆட்சி அமைந்திருந்த எதிர்ப்படும் இராச்சியத்திலிருந்து பிரிந்து, ஒரு கூட்டமைப்பை உருவாக்கியிருந்த ஒரு இராச்சியமாக இருந்தது.

1798 முதல் உள்நாட்டுப் போர்வரை, குடியரசுக் கொள்கையின் கொம்பு அடிமைத்தனத்தின் விவகாரத்தின் இரண்டு பக்கங்களையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் இரு வகையான அரசியல் எதிர்ப்பாளர்களை உருவாக்கிய ஒரு செயல்முறையின் வழியாகச் சென்றது. அடிமைத்தனத்தின் நடைமுறையைத் தொடர்ந்து நிலைநிறுத்த முயன்ற அடிமைத்தன ஆதரவு எதிர்ப்பாளர்கள் அந்தப் போராட்டத்தில் தோல்வியடைந்தனர்.

1798 முதல் உள்நாட்டுப் போர்வரை, புராட்டஸ்டாந்து கொம்பு ஒரு செயல்முறையினூடாக நடத்தப்பட்டது; அதனால் அடிமைத்தனத்தின் கேள்வியின் இரு பக்கங்களையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மத எதிரிகளின் இரு வகுப்புகள் உருவாயின. அடிமைத்தனத்தை ஆதரித்த எதிரிகள், அடிமைத்தனத்தைப்பற்றிய தீர்க்கதரிசனத்தின் மூலப் புரிதலைத் தொடர முயன்றவர்களாகிய அவர்கள், அந்தப் போராட்டத்தில் தோல்வியடைந்தனர்.

1863 ஆம் ஆண்டில், குடியரசுக் கொள்கையின் கொம்பு அடிமைத்தனப் பழக்கத்தை நிராகரிப்பதில் வெற்றி பெற்றது.

1863 ஆம் ஆண்டில், புராட்டஸ்டாந்து சமயத்தின் கொம்பு அடிமைத்தனத்தைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனத்தை நிராகரிப்பதில் வெற்றி பெற்றது.

அவ்வாறு அவர்கள், தம்முடைய காலத்திற்குரிய எலியாவாயிருந்த மில்லரின் பணியை நிராகரித்தார்கள். அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், தங்களுடைய காலத்திற்குரிய அடிக்கல்லாகிய “மோசேயின் சத்தியப்பிரமாணத்தையும்” அவர்கள் நிராகரித்தார்கள். அப்போது மோசேயும் எலியாவும் நிராகரிக்கப்பட்டார்கள்; பின்னர் அவர்கள் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று திரும்பி வந்தார்கள்.

ஆல்பாவும் ஓமேகாவுமான அவர், அதிசயமான மொழியறிஞராகியவர், தாமே பால்‌மோனியாக, அதிசயமான எண்ணிப்பார்ப்பவராக அறிவித்த “மோசேயின் சத்தியப்பிரமாணத்தின்” காலத் தீர்க்கதரிசனமெங்கும் தமது தெய்வீக கையொப்பத்தைப் பதிவு செய்தார். நீங்கள் விசுவாசிக்காவிட்டால், நிச்சயமாக நிலைநிறுத்தப்படமாட்டீர்கள்.