1844 ஆம் ஆண்டின் மகா ஏமாற்றத்தின்போது ஆரம்பிக்கப்பட்ட சோதனைகளின் தொடரில், 1863 ஆம் ஆண்டையே இறுதியான சோதனைப் புள்ளியாக நாம் அடையாளப்படுத்துகிறோம். எங்களுடைய தர்க்கத்தின் முதல் கூறு இதுவே: அதே ஆண்டிலேயே ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபை அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசாங்கத்தினால் சட்டபூர்வமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டபோது, மில்லரைட் இயக்கம் முடிவுக்கு வந்தது. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக 1798 இல் தொடங்கிய அந்த இயக்கம், 1863 இல் முடிவுற்றது.
வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் வல்லமையுள்ள தூதன் 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 அன்று இறங்கியபோது, அந்த நிகழ்வு வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கிய காலத்தில் மில்லரைட் இயக்கத்தில் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்தது என்று தெய்வீக உந்துதல் நமக்குத் தெரிவிக்கிறது. மில்லரைட் இயக்கம் முடிவுக்காலத்தில், அதாவது 1798 ஆம் ஆண்டில், தானியேல் எட்டாம் மற்றும் ஒன்பதாம் அதிகாரங்களிலுள்ள உலாய் நதியின் தரிசனம் முத்திரை நீக்கப்பட்டபோது ஆரம்பமானது. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேரின் இயக்கம் முடிவுக்காலத்தில், அதாவது 1989 ஆம் ஆண்டில், தானியேலின் கடைசி மூன்று அதிகாரங்களிலுள்ள ஹித்தேகேல் நதியின் தரிசனம் முத்திரை நீக்கப்பட்டபோது ஆரம்பமானது.
இரு முடிவுக் காலங்களிலும், தமதுரிய வரலாறுகளின் இயக்கத்தில் இருந்தவர்களிடமிருந்து முன்னாள் தெரிவுசெய்யப்பட்ட ஜனங்கள் படிப்படியாகப் பிரிக்கப்பட்டல் ஆரம்பமானது. ஒவ்வொரு வரலாற்றின் முதன்மை விதியும் பொதுவாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டபோது, அந்தந்த வரலாற்றின் தூதன் இறங்கினான். ஒவ்வொரு வரலாற்றிலும் முன்னாள் தெரிவுசெய்யப்பட்ட ஜனங்களின் பாவத்தை வெளிப்படுத்துவதற்காக, செய்தி, இயக்கம், தூதன் ஆகியவையே கர்த்தர் பயன்படுத்திய கருவிகளாயிருந்தன; ஏனெனில் கிறிஸ்து தமது கிரியையைக் குறித்து போதித்ததுபோல, அவர் வரவில்லை என்றிருந்தால், வரலாற்றின் குற்றங்கூறும் யூதர்களுக்கு பாவம் இருந்திருக்காது. தூதன், செய்தி, இயக்கம் ஆகியவையே நீதித்தீர்ப்பின் கருவிகளாயிருந்து, தமதுரிய வரலாறுகளில் வெளிப்பட்டுவரும் ஒளியை நிராகரித்ததற்காக முன்னாள் தெரிவுசெய்யப்பட்ட ஜனங்களைப் பொறுப்புக்கூறச் செய்தன; மேலும் தூதன் இறங்கியபோது, முன்னாள் உடன்படிக்கை ஜனங்களின் மீது நடைபெறும் நீதித்தீர்ப்புச் செயல்முறை ஆரம்பமாயிருந்ததை அது குறித்துக் காட்டியது. அந்த வரலாற்றை எடுத்துக்காட்டும் தீர்க்கதரிசிகள் கர்த்தர் அவர்களுக்குக் கொடுத்த செய்தியை உண்ணும்போது, நீதித்தீர்ப்பின் கருவி அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. அவர்கள் அந்தச் செய்தியை உண்டபின், கேட்டு மனந்திரும்பாத, கழுத்துக்கட்டியமும் கலகக்காரரும் ஆன ஜனங்களாகச் சித்தரிக்கப்படுகிற முன்னாள் தெரிவுசெய்யப்பட்ட ஜனங்களிடத்தில் அந்தச் செய்தியை எடுத்துச் செல்கிறார்கள். தூதன் இறங்கி, செய்தி உண்ணப்பட்டவுடன், கலகக்கார ஜனங்களின் நீதித்தீர்ப்பு ஆரம்பமாகிறது.
எண்ணாகமப் புத்தகத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளபடி, பண்டைய இஸ்ரவேலின் நியாயத்தீர்ப்புச் செயல்முறையை நாம் மில்லரைட் இயக்கத்தின் வரலாற்றிற்கு பொருத்திப் பயன்படுத்தி வருகிறோம்; இறுதியில், இந்தச் சோதனைச் செயல்முறையை நூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் இயக்கத்திற்கும் நாம் பயன்படுத்துவோம். ‘பத்து’ என்ற எண்ணின் குறியீட்டுப் பொருள், அது பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள வேதப்பகுதியின் சூழலைக் கொண்டு நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும்.
பத்து சோதனைகளின் வரிசை, ஏமாற்றத்திலிருந்து ஆரம்பமாகிறது; அது பண்டைய இஸ்ரவேலுக்குப் பொருந்தும்போது செங்கடலில், அல்லது மில்லரைட்களுக்கு 1844 அக்டோபர் 22-இல். அந்த நேரத்தில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட “எல்லைக்குறி” சத்தியங்களை, “காலத்தின் கடத்தல்” என்று அவர் அழைத்ததிலிருந்து தொடங்கி, சகோதரி வைட் அடையாளப்படுத்துகிறார். எபிரேயர்களுக்கான ஏமாற்றம் பார்வோனின் படையின் அச்சுறுத்தலாக இருந்தது. தேவனுடைய வல்லமையில் எபிரேயர்கள் கொண்டிருந்த விசுவாசக்குறைவு, அவர்களின் சத்துருக்களின் படையின்மீதான பயத்திற்கு அவர்கள் கொடுத்த பிரதிசெயலில் வெளிப்பட்டது; அதேபோலவே அது பத்தாவது மற்றும் இறுதியான சோதனையிலும் இருந்தது. இயேசு ஆரம்பத்திலிருந்தே முடிவை விளக்குகிறார்; ஆகையால், வாக்குத்தத்த தேசத்தில் இருந்த ராட்சதர்களைப்பற்றித் பத்து வேவுக்காரர்கள் சுட்டிக்காட்டிய பயம், செங்கடலருகே அவர்களுடைய ஏமாற்றத்தையும் உண்டாக்கிய அதே பயமாயிருந்தது. மில்லரைட் இயக்கத்திற்கான பத்தாவது மற்றும் இறுதியான சோதனை, 1844 அக்டோபர் 22 போலவே, ஒரு காலத் தீர்க்கதரிசனமாக இருக்கும்.
மில்லரைட் வரலாற்றின் முன்னேறும் சோதனைகளில் நிகழ்ந்த மகா ஏமாற்றம், பண்டைய இஸ்ரவேல் எகிப்திலிருந்து விடுதலை பெற்றதினால் தெளிவாக முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்த ஒரு வரலாற்றின் தொடக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டியது. செங்கடலில் தொடங்கி பத்து சோதனைகளின் ஒரு தொடர்ச்சி இருந்தது; கடைசி சோதனை முதல் சோதனையைப் பிரதிபலிக்க வேண்டியிருந்தது. மகா ஏமாற்றத்தின் போது நிகழ்ந்த “காலம் கடந்து போதல்” என்பது ஒரு காலத் தீர்க்கதரிசனத்தைப் பற்றிய தவறான புரிதலால் உண்டானது. ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலுக்கான சோதனைச் செயல்முறையின் கடைசியும் முதலினைப் போலவே இருக்கும். 1863 ஆம் ஆண்டில், நேரடி இஸ்ரவேலின் தலைவர்கள், தாங்கள் இப்போதுதான் ரோமின் குமாரத்திகள் என்று அடையாளம் கண்டவர்களின் வேதாகம முறைக்குத் திரும்பிச் செல்லத் தேர்ந்தெடுத்து, வேதாகமத்தில் உள்ள மிக நீண்ட காலத் தீர்க்கதரிசனத்தை நிராகரித்தார்கள், அல்லது நீங்கள் சொல்ல விரும்பினால், தவறாகப் புரிந்துகொண்டார்கள். நேரடி இஸ்ரவேலும் ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலும் ஆகிய இரண்டிலும் பத்து சோதனைகளின் முடிவு, ஆரம்பத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. மேலும் அந்த முடிவில், இரு நிகழ்வுகளிலும், கலகக்காரர்கள் தாங்கள் இப்போதுதான் விடுவிக்கப்பட்டிருந்த இடத்திற்கே திரும்பிச் செல்லும் விருப்பத்தை வெளிப்படுத்தினார்கள்.
லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் ஏழு காலங்களை நிராகரித்ததன் மூலம், லவோதிக்கேய அத்வெந்திசம் தாங்கள் முன்கூட்டியே உணராத ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சிக்கலை உருவாக்கியது. அதைத் தீர்க்க முயற்சியாக அவர்கள் பலவகையான கட்டுக்கதைகளின் உணவுகளை முன்வைத்துவருகின்றபோதிலும், இன்றளவும் அந்தச் சிக்கலை அவர்கள் தீர்க்க இயலவில்லை. அந்தச் சிக்கல், சகோதரி வைட் அத்வெந்திசத்தின் அஸ்திவாரமும் மையத் தூணும் என்று அடையாளப்படுத்தும் அந்த வசனத்திலேயே உள்ளது.
“மற்ற எல்லா வேதவசனங்களையும் விட உயர்ந்த முறையில், அட்வெண்ட் விசுவாசத்தின் அஸ்திவாரமும் மையத் தூணுமாக இருந்த வேதவசனம், ‘இரண்டாயிரத்து முன்னூறு நாட்கள் வரையில்; அதின்பின் பரிசுத்த ஸ்தலம் சுத்திகரிக்கப்படும்’ [தானியேல் 8:14] என்ற அறிவிப்பே ஆகும்.” The Great Controversy, 409.
அட்வென்டிசம் பதினான்காம் வசனத்தைப் பற்றி சொல்லுவதற்கு அதிகம் கொண்டிருக்கிறது; ஆனால் அந்த வசனத்தைப் பற்றி முதலில் செய்யப்பட வேண்டிய கவனிப்பையே அவர்கள் ஒருபோதும் எடுத்துரைப்பதில்லை. அந்தக் கவனிப்பு என்னவெனில், பதினான்காம் வசனம் ஒரு “பதில்” ஆகும் என்பதே. ஒரு பதிலை உண்டாக்கும் கேள்வியும் அதில் சேர்க்கப்படாவிட்டால், அந்தப் பதிலுக்கு அர்த்தமே இருக்காது. பதிமூன்றாம் வசனத்தை தர்க்கரீதியாகவோ, இலக்கணரீதியாகவோ, அல்லது நியாயமாகவோ பதினான்காம் வசனத்திலிருந்து பிரிக்க முடியாது; ஏனெனில் பதிமூன்றாம் வசனம் கேள்வி, பதினான்காம் வசனம் பதில்.
அந்தக் கேள்வி சரியாகவும் நியாயமாகவும் முன்வைக்கப்படும் போது, பதினான்காம் வசனத்திற்கு அட்வென்டிசம் போதிப்பதிலிருந்தும் மிகவும் வேறுபட்ட அர்த்தத்தை உருவாக்குகிறது. இதனால் பதினான்காம் வசனம் “அட்வென்ட் விசுவாசத்தின் அஸ்திவாரமும் மையத் தூணும்” அல்ல என்று பொருளல்ல; ஏனெனில் அது அப்படியே இருக்கிறது. இதன் பொருள், அட்வென்டிசம் 1863 ஆம் ஆண்டில் ஏழு காலங்களைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டு ஒதுக்கிவைத்தபோது, பதினான்காம் வசனம் உண்மையில் குறிக்கும் பொருளை முழுமையாக வரையறுக்க அவர்கள் இயலாமல் போனார்கள் என்பதே. வேதாகமங்களில், அரைச் சத்தியம் சத்தியமல்ல. சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டால், பதின்மூன்றாம் வசனத்திலுள்ள கேள்வி, மிதிக்கப்பட்டிருந்த பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் சுத்திகரிப்பைக் குறிக்கும் தீர்க்கதரிசனத்தையும், மேலும் சேனையின் மிதிக்கப்படுதலைக் குறிக்கும் தீர்க்கதரிசனத்தையும் அங்கீகரிக்க வேண்டுமென வலியுறுத்துகிறது. இரண்டாயிரத்து முந்நூறு ஆண்டு தீர்க்கதரிசனம் ‘பரிசுத்த ஸ்தலத்தை’ குறித்து உரைக்கிறது; இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டு தீர்க்கதரிசனம் ‘சேனையை’ குறித்து உரைக்கிறது.
இரண்டு வசனங்களுக்கிடையேயுள்ள தொடர்பை விளக்குவதற்கு நீண்ட ஆய்வு அவசியமாகும்; இந்தக் கட்டுரைகளில் இந்நேரத்தில் அதை மேற்கொள்ள என் நோக்கம் இல்லை. இந்த அம்சங்கள் பல ஆண்டுகளாகத் திரும்பத் திரும்ப ஆராயப்பட்டுள்ளன; அவை *Habakkuk’s Tables* என்ற தொடரில் காணப்படுகின்றன. நான் இன்னும் எலியாவின் அடையாளார்த்தத்தைப் பற்றியே விவரித்து வருகிறேன்; ஆகையால் முதலில் அந்தச் சத்தியங்களை முடித்துரைக்க விரும்புகிறேன்.
வில்லியம் மில்லர், அட்வென்டிசத்தின் ஆரம்பகாலத்தின் எலியா ஆவார்; அவருடைய முதல் கண்டுபிடிப்பு லேவியராகமம் 26-இல் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” என்பதாகும். ஆகையால், 1863-இல் அந்தச் சத்தியத்தை நிராகரித்தது, எலியாவின் செய்தியையே நிராகரித்ததாகும். இந்நிலையில், முடிவை ஆரம்பத்துடன் அடையாளப்படுத்துகின்ற ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் என்ற பண்பைக் குறித்து நான் உரையாடுகிறேன். பண்டைய இஸ்ரவேலுக்கான இறுதியான சோதனை, முதல் சோதனையிலேயே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. இந்த இரு சோதனைகளும், புறஜாதி ஜனங்கள் தேவனைவிட அதிக வல்லமையுடையவர்கள் என்ற பயத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. கொள்கையில் ஒன்றே ஆன பத்தாவது சோதனை, முதல் சோதனையைவிட மிகவும் அதிகக் கலகத்தினால் நிரம்பியதாக இருந்தது; ஏனெனில் முதல் சோதனையில் தேவன் கொடுத்த வெற்றியின் வரலாறு, அந்தக் கலகக்காரர்களில் நிலையான நம்பிக்கையை உண்டாக்கியிருக்க வேண்டும். செங்கடலில் அவர்கள் கண்டதைக் காட்டிலும் அவருடைய வல்லமையின் மிகவும் அதிகமான சாட்சிகளைப் பெற்றிருந்தபோதிலும், அவர்கள் தேவனை நிராகரித்ததை வெளிப்படுத்தினர். 1863-க்குள், மில்லரைட் அட்வென்டிசம், மகத்தான ஏமாற்றம் தேவனுடைய வல்லமையுள்ள செயல் என்பதை ஏற்கனவே விளக்கிக் கொண்டிருந்தது; ஆனாலும் அவர்கள் இன்னும் ஒரு தலைவனைத் தேர்ந்தெடுத்து எகிப்திற்குத் திரும்பி, தானியேல் “சத்தியப்பிரமாணம்” என்று அழைக்கும், எலியாவினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட மோசேயின் செய்தியை நிராகரிக்கத் தீர்மானித்தனர்.
காலத் தீர்க்கதரிசனமாகிய அந்த ஏழு காலங்களின் செல்லுபடியாகுதலுக்கான ஆதாரங்களை விரிவாக முன்வைக்க நேரம் எடுத்துக்கொள்வதற்குப் பதிலாக, அதன் செல்லுபடியாகுதலை வேறொரு முறையில் நிரூபிக்க சில எளிய தர்க்கத்தைப் பயன்படுத்த விரும்புகிறேன். ஏனெனில் 1798-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கிய இயக்கத்திற்காக, 1863-ஆம் ஆண்டின் இறுதிச் சோதனை, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்திலுள்ள வல்லமையுள்ள தூதனின் இயக்கத்திற்கும் இறுதிச் சோதனையாகவும் அமைந்திருக்கும். இரு இயக்கங்களுக்குமான கடைசிச் சோதனை என்ன என்பதைப்பற்றி தேவப்பிரேரணை மிகவும் தெளிவாக உரைத்துள்ளது.
“சாத்தான் ... பொய்மையானதை இடையறாது நெருக்கித் திணிக்கிறான்—சத்தியத்திலிருந்து விலக்கிச் செல்லும்படியாக. தேவனுடைய ஆவியின் சாட்சியை பலனற்றதாக்குவதே சாத்தானுடைய கடைசி வஞ்சகமாக இருக்கும். ‘தரிசனம் இல்லாத இடத்தில் ஜனங்கள் அழிவார்கள்’ (நீதிமொழிகள் 29:18).” Selected Messages, book 1, 48.
எல்லன் வைட்டின் எழுத்துகளை நேர்மையாக எடுத்துக் கொள்ளும் எந்த வழியிலும், லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” என்பதைக் அவர் முழுமையாக ஆதரிக்கவில்லை என்று கூற இயலாது. இந்தக் கட்டுரைகளில் நாம் முன்பே சுட்டிக்காட்டியபடியும், *Habakkuk’s Tables* எனப் பெயரிடப்பட்ட தொடரில் நன்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்டபடியும், சகோதரி வைட் 1843 மற்றும் 1850 ஆம் ஆண்டுகளின் அட்டவணைகள் இரண்டையும் தேவன் வழிநடத்தினார் என்று நேரடியாக நமக்குத் தெரிவிக்கிறார். அந்த இரண்டு அட்டவணைகளும் ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் நிறைவேற்றமாக இருந்தன என்று அவர் நேரடியாகப் போதிக்கிறார். இரு அட்டவணைகளும் தமக்குரிய வரைகலை அமைப்பின் மையப் புள்ளியாக லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்” என்பதைக் குறிக்கின்றன. இரு அட்டவணைகளிலும், “ஏழு காலங்கள்” எனும் கோட்டின் மையத்தில் கிறிஸ்துவின் சிலுவை, “ஏழு காலங்கள்” எனும் தீர்க்கதரிசனக் கோட்டின் மையமாக அமைந்துள்ளது.
ஹபக்கூக்கின் இரு பலகைகளுக்கான அவளுடைய அங்கீகாரங்களுடன் சேர்ந்து, 1840 முதல் 1844 வரையிலான காலத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட செய்தியை நாம் தொடர்ந்து முன்வைக்க வேண்டும் என்று அவள் பலமுறை பதிவு செய்திருக்கிறாள்; மேலும், மில்லெரியர்கள் தாங்கள் அறிவித்த செய்தியை எவ்வாறு பரப்பினர் என்பதைக் குறித்து எழுதும் ஒவ்வொரு அட்வென்டிஸ்ட் வரலாற்றாசிரியரும், அவர்கள் 1843-ஆம் ஆண்டுக் கட்டப்படத்தைப் பயன்படுத்தினார்கள் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அவள் கட்டப்படங்களில் பிரதிபலிக்கப்பட்ட செய்திகளை அங்கீகரிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், அந்த வரலாற்றுக் காலத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட அதே செய்திகளைத் தொடர்ந்து முன்வைக்கும்படி தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு ஆலோசனை வழங்குகிறாள்; அதோடு, தேவனுடைய மீதமுள்ள ஜனங்களின் வரலாறு முழுவதும் அந்தச் செய்திகள் தாக்குதலுக்குள்ளாகும் என்று எச்சரிக்கும் பல பகுதிகளையும் அவள் வழங்குகிறாள். அத்தகைய தாக்குதல்கள் குறித்து எச்சரிக்கும் போது, அவ்வாறான சத்தியங்களையே பாதுகாப்பது தேவனுடைய காவலர்களின் பணியாகும் என்று அவள் மீண்டும் மீண்டும் அடையாளப்படுத்துகிறாள்.
வரைபடங்கள் தவறானவையாக இருந்தால், அவை காட்சிப்படையாகச் சித்தரிக்கும் செய்திகள் தவறானவையாகும். 1840 முதல் 1844 வரையிலான காலத்தில் மில்லரைட்டுகள் அறிவித்த செய்தி தவறானதாக இருந்தால், மில்லரைட்டு செய்தியே அஸ்திவாரம் என்று எலன் வைட் மீண்டும் மீண்டும் அடையாளப்படுத்தியதும் தவறானதாகும். அந்தச் செய்திகள் தவறானவையாக இருந்தால், அத்தகைய அதே சத்தியங்களைத் தொடர்ந்து முன்வைக்கும்படி அவர் மீண்டும் மீண்டும் அளித்த கட்டளைகள் பொய்யான ஆலோசனையாகும். மில்லரைட்டுகளின் செய்தி சாத்தானின் தாக்குதல்களிலிருந்து பாதுகாக்கப்பட்டு காக்கப்பட வேண்டிய அஸ்திவாரங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதில்லை என்றால், அந்த ஆலோசனைகளும் தவறானவையாகும். அந்த வரலாற்றின் எலியா செய்தியுடன் தொடர்புடைய இவ்வனைத்து அம்சங்களும் தவறானவை என்ற முடிவுக்கு வருவது, எலன் வைட் ஒரு பொய்த்தீர்க்கதரிசி என்பதைத் தெளிவாக நிரூபிக்கும்.
இன்றைய அத்வென்டிசம் இன்னும் தங்களுடைய வெளிப்படுத்தல் கருத்தரங்குகளில், மீதமுள்ள சபை இயேசுவின் சாட்சியாகிய தீர்க்கதரிசன ஆவியை உடையதாக இருக்கும் என்று போதித்துக்கொண்டே இருக்கிறது; ஆனால், சபை உறுப்பினராக்கத்திற்குள் இழுத்துவர அவர்கள் முயல்கிறவர்களிடம், அந்த ஆரம்பகால அடித்தளச் சத்தியங்களுடனும் வரலாற்றுடனும் தொடர்புடைய எலன் வைட்டின் அங்கீகாரத்தையும் எச்சரிக்கைகளையும் அவர்கள் முழுமையாக நிராகரிக்கிறார்கள் என்பதை நிச்சயமாகச் சொல்லுவதில்லை. பின்வரும் பகுதி உங்களுக்குப் பொருள்படும் அர்த்தம் என்ன?
“கர்த்தர் எங்களை நடத்திவந்த வழியையும், எங்கள் கடந்த வரலாற்றில் அவர் அளித்த போதனையையும் நாம் மறந்துவிடுகிற அளவைத்தவிர, எதிர்காலத்தைப்பற்றி நாம் அஞ்சுவதற்கு எதுவுமில்லை.” Life Sketches, 196.
1863 ஆம் ஆண்டில், மில்லரைட் இயக்கம் ஒரு முடிவுக்கு வந்து, இறுதியில் போப்புத்துவத்திற்கு ஒரு சாயலை உருவாக்கப்போகும் அரசாங்கத்துடன் சட்டப்பூர்வ அமைப்பாகப் பதிவு செய்யப்பட்டது; எலன் வைட்டின் வரையறையின்படி, அது சபையும் அரசும் ஒன்றிணைவதையே குறிக்கிறது.
“இப்போது ஐக்கிய அமெரிக்காவில் நடைபெற்று வரும் இயக்கங்களில், திருச்சபையின் நிறுவனங்களுக்கும் அதன் வழக்கங்களுக்கும் அரசின் ஆதரவை உறுதிப்படுத்துவதற்காக, புராட்டஸ்டண்டுகள் பாப்பரசுவாதிகளின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றுகின்றனர். அதிலும் மேலாக, பழைய உலகில் தான் இழந்த மேலாதிக்கத்தை, புராட்டஸ்டண்ட் அமெரிக்காவில் மீண்டும் பெற்றுக்கொள்ளும்படியாக, அவர்கள் பாப்பரசாட்சிக்குத் தாமே கதவைத் திறந்து வருகின்றனர்.” The Great Controversy, 573.
அமைப்பிற்கான அவசியத்தின் ஒரு பகுதியாக அரசாங்கத்துடனான சட்டப்பூர்வ இணைப்பு இருந்தது என்ற முன்வைத்த நிலைப்பாட்டின் கீழ், தேசத்தின் இளைஞர்கள் உள்நாட்டுப் போர் என்று அழைக்கப்பட்ட இரத்தக் குளத்தில் கட்டாயச் சேவைக்காக அழைக்கப்பட்டுகொண்டிருந்த காலத்தில், மில்லரைட்டுகளின் இயக்கம் முடிவுக்கு வந்தது. 1863 ஆம் ஆண்டில், அச்சிடப்பட்ட ஒரு கட்டுரையாலும் ஒரு புதிய வரைபடத்தாலும், ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபை, தானியேல் மோசேயின் சத்தியம் என்று அழைக்கும் அடிமைத்தனத்தின் தீர்க்கதரிசனத்தை நிராகரித்தது. 1850 ஆம் ஆண்டில், கர்த்தர் தமது ஜனங்களுக்கு ஹபக்கூக்கின் இரண்டாம் பலகையைச் செய்யவும், 1843 ஆம் ஆண்டின் பலகையில் தாம் தமது கையை மறைத்துவைத்திருந்த பிழையைச் சரிசெய்யவும் வழிநடத்தினார். 1850 ஆம் ஆண்டில் ஆணையிடப்பட்ட அந்த வரைபடம் தன் நோக்கத்தை முற்றிலும் நிறைவேற்றியது; ஏனெனில் எலன் வைட், தாம் “வரைபடத்தின் வெளியீட்டில் தேவன் இருந்தார்” என்று கண்டதாகக் கூறியதோடு, 1850 ஆம் ஆண்டின் அந்த வரைபடம் ஹபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருந்ததையும் சுட்டிக்காட்டினார்.
1850 ஆம் ஆண்டின் வரைபடத்தின் நோக்கம் 1843 ஆம் ஆண்டின் வரைபடத்தின் நோக்கத்தையே ஒத்ததாக இருந்தது. அது மரித்துக்கொண்டிருக்கிற உலகத்திற்குத் மூன்றாம் தூதனின் செய்தியை அறிவிக்கப் பயன்பட வேண்டிய சுவிசேஷப் பிரசாரக் கருவியாக இருக்க வேண்டியதாக இருந்தது. 1863 ஆம் ஆண்டில், அந்தச் செய்தி தள்ளுபடி செய்யப்பட்டது. சிவப்பு சமுத்திரத்தில் தொடங்கிய சோதனைச் செயல்முறையால் முன்னுருவாக்கப்பட்ட அந்தச் சோதனைச் செயல்முறை, தானியேல் எட்டு அதிகாரத்தின் பதின்மூன்றாம் வசனத்தில் மிதிக்கப்பட வேண்டிய பரிசுத்தஸ்தலத்தை அடையாளப்படுத்திய காலத் தீர்க்கதரிசனத்துடன் தொடங்கியது; மேலும், தானியேல் எட்டு அதிகாரத்தின் பதின்மூன்றாம் வசனத்தில் மிதிக்கப்பட வேண்டிய சேனையை அடையாளப்படுத்திய காலத் தீர்க்கதரிசனத்துடன் அந்தச் சோதனைச் செயல்முறை முடிவடைந்தது.
அப்பொழுது ஒரு பரிசுத்தவான் பேசுவதைக் நான் கேட்டேன்; பேசிக்கொண்டிருந்த அந்தப் பரிசுத்தவானை நோக்கி இன்னொரு பரிசுத்தவான், “நாள்தோறும் செலுத்தப்படும் பலியையும், பாழாக்குகின்ற மீறுதலையும் குறித்து, பரிசுத்தஸ்தலமும் சேனையும் காலடியில் மிதிக்கப்படும்படியாக இருக்கும் இந்தத் தரிசனம் எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும்?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவன் என்னிடத்தில், “இரண்டாயிரத்து முந்நூறு நாட்கள் வரை; அப்பொழுது பரிசுத்தஸ்தலம் சுத்திகரிக்கப்படும்” என்றான். தானியேல் 8:13, 14.
1844 அக்டோபர் 22 அன்று ஆரம்பமான சோதனைச் செயல்முறையில் அல்பாவும் ஒமேகாவும் எனும் கையொப்பம் உள்ளது. அந்தச் சோதனைச் செயல்முறையின் ஆரம்பம், மிதிக்கப்படவிருந்த பரிசுத்தஸ்தலத்தைச் சுட்டிக்காட்டிய ஒரு காலத் தீர்க்கதரிசனமாக இருந்தது. அது நிறைவேறியபோது மகத்தான ஒளியை உண்டாக்கிய ஒரு தீர்க்கதரிசனமாக இருந்தது. 1863 ஆம் ஆண்டில் முடிவுற்ற அந்தச் சோதனைச் செயல்முறையிலும் அல்பாவும் ஒமேகாவும் எனும் கையொப்பம் உள்ளது. அந்தச் சோதனைச் செயல்முறையின் முடிவு, மிதிக்கப்படவிருந்த சேனையைச் சுட்டிக்காட்டிய ஒரு காலத் தீர்க்கதரிசனமாக இருந்தது. அது நிறைவேறியபோது மகத்தான ஒளியை உண்டாக்கும்படி நோக்கமாய்க் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு தீர்க்கதரிசனமாக இருந்தது. அது அந்த வரலாற்றின் எலியாவினால் அறிவிக்கப்பட்ட ஒரு காலத் தீர்க்கதரிசனமாக இருந்தது; அது நிராகரிக்கப்பட்டு ஒதுக்கப்பட்டபோது, மகத்தான இருளை உண்டாக்கியது.
இதுவே தீர்ப்பு: ஒளி உலகத்துக்குள் வந்திருக்கிறது; ஆனாலும், மனிதர் தங்கள் கிரியைகள் பொல்லாதவைகளாயிருந்தபடியால், ஒளியைவிட இருளையே நேசித்தார்கள். யோவான் 3:19.
இந்தக் கட்டுரையை நான் நிறைவு செய்ய எண்ணும் தர்க்கம், நான் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டதே ஆகும். எலன் வைட்டின் மூலம் தேவன் 1843 மற்றும் 1850 வரைபடங்களுக்கு அங்கீகாரம் அளித்தாரா?
“1843 அட்டவணை கர்த்தருடைய கரத்தினால் வழிநடத்தப்பட்டது என்றும், அது மாற்றப்படக் கூடாது என்றும் நான் கண்டேன்; அதிலுள்ள எண்கள் அவர் விரும்பியபடியே இருந்தன; சில எண்களில் இருந்த ஒரு தவறின்மேல் அவருடைய கரம் இருந்து அதை மறைத்தது; ஆகையால் அவருடைய கரம் அகற்றப்படும் வரையில் யாரும் அதைப் பார்க்க முடியவில்லை.” Early Writings, 74.
“சகோதரர் நிக்கல்ஸ் அவர்களால் அட்டவணை வெளியிடப்பட்டதில் தேவன் இருந்தார் என்று நான் கண்டேன். இந்த அட்டவணையைப் பற்றிய ஒரு தீர்க்கதரிசனம் வேதாகமத்தில் இருக்கிறது என்று நான் கண்டேன்; மேலும் இந்த அட்டவணை தேவனுடைய ஜனங்களுக்காக நியமிக்கப்பட்டதாயிருந்தால், அது ஒருவருக்குப் போதுமானதாக இருந்தால் மற்றொருவருக்கும் அதுவே போதுமானதாகும்; ஒருவருக்காகப் பெரிய அளவில் ஒரு புதிய அட்டவணை வரையப்பட வேண்டுமென இருந்தால், எல்லாருக்கும் அதே அளவுக்கு அது தேவைப்படுகிறது.” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.
1840 முதல் 1844 வரையிலான வரலாற்றுக் காலப்பகுதியில் மில்லரைட்டுகள் முன்வைத்த செய்தியை எலன் வைட் வழியாக தேவன் ஆதரித்தாரா?
“தேவன் நமக்குப் புதிய ஒரு செய்தியை அளித்து வருவதில்லை. 1843 மற்றும் 1844 ஆண்டுகளில் எங்களை மற்ற திருச்சபைகளிலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்த அந்தச் செய்தியையே நாம் அறிவிக்க வேண்டியுள்ளது.” Review and Herald, January 19, 1905.
“1843 மற்றும் 1844 ஆம் ஆண்டுகளில் ஆண்களையும் பெண்களையும் உந்திய செய்திகளை மக்களுக்குப் பிரசங்கிக்கும் பணிக்கே நமது நேரத்தையும் வல்லமையையும் அர்ப்பணிக்கும்படி தேவன் நமக்குக் கட்டளையிடுகிறார்.” Manuscript Release, Number 760.
“1840–1844 காலப்பகுதியில் கொடுக்கப்பட்ட எல்லாச் செய்திகளும் இப்போது வல்லமையுடன் முன்வைக்கப்பட வேண்டும்; ஏனெனில் தங்கள் நிலைப்பாட்டை இழந்தவர்கள் பலர் உள்ளனர். அந்தச் செய்திகள் எல்லா சபைகளிடமும் செல்ல வேண்டும்.
“கிறிஸ்து கூறினார்: ‘உங்கள் கண்கள் காண்கிறதினால் பாக்கியவான்கள்; உங்கள் செவிகள் கேட்கிறதினால் பாக்கியவான்கள். ஏனெனில், மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: நீங்கள் காண்கிறவைகளைப் பார்க்கும்படி அநேக தீர்க்கதரிசிகளும் நீதிமான்களும் விரும்பினார்கள், ஆனாலும் அவைகளைப் பார்க்கவில்லை; நீங்கள் கேட்கிறவைகளை கேட்கும்படி விரும்பினார்கள், ஆனாலும் அவைகளை கேட்கவில்லை’ [மத்தேயு 13:16, 17]. 1843 மற்றும் 1844 ஆண்டுகளில் காணப்பட்டவற்றைக் கண்ட கண்கள் பாக்கியவான்கள்.”
“செய்தி கொடுக்கப்பட்டது. மேலும் அந்தச் செய்தியை மறுபடியும் அறிவிப்பதில் எந்தத் தாமதமும் இருக்கக்கூடாது; ஏனெனில் காலத்தின் அடையாளங்கள் நிறைவேறிக்கொண்டிருக்கின்றன; இறுதிக்காலப் பணி நிறைவேற்றப்பட வேண்டும். குறுகிய காலத்திற்குள் ஒரு மகத்தான பணி செய்யப்படும். தேவன் நியமித்தபடி ஒரு செய்தி விரைவில் கொடுக்கப்படும்; அது பெருஞ்சத்தமாய்க் குரலெழுப்பும் அழைப்பாக விரிவடையும். அப்போது தானியேல் தன் பங்கில் நின்று, தன் சாட்சியை அளிப்பான்.” Manuscript Releases, volume 21, 437.
“1841, ‘42, ‘43, மற்றும் ‘44 ஆண்டுகளில் நாம் பெற்ற சத்தியங்கள் இப்போது ஆராயப்பட்டும் அறிவிக்கப்பட்டும் ஆக வேண்டும். முதல், இரண்டாம், மற்றும் மூன்றாம் தூதர்களின் செய்திகள் இனிவரும் காலத்தில் மகாசத்தத்தோடு அறிவிக்கப்படும். அவை தீவிரமான உறுதியுடனும் ஆவியின் வல்லமையுடனும் வழங்கப்படும்.” Manuscript Releases, தொகுதி 15, 371.
“இப்பணியின் தற்போதைய பலவீனத்தையும் சிறுமையையும் நாம் உணர்கிறோம். நாம் ஒரு அனுபவத்தைப் பெற்றிருக்கிறோம். தேவன் எங்களுக்கு ஒப்படைத்த பணியைச் செய்வதில், அவர் நமக்குத் திறனாயிருப்பார் என்ற உறுதியுடன், நாம் நம்பிக்கையோடு முன்னேறலாம். 1841, 1842, 1843, மற்றும் 1844 ஆம் ஆண்டுகளில் அவர் எங்களுடன் இருந்ததுபோல, 1906 ஆம் ஆண்டிலும் அவர் எங்களுடன் இருப்பார்.” Loma Linda Messages, 156.
“எமது நிறுவனங்களில் ஆசிரியர்களாகவும் தலைவர்களாகவும் நிற்பவர்கள் விசுவாசத்திலும் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியின் கொள்கைகளிலும் உறுதியானவர்களாயிருக்க வேண்டும். 1843 மற்றும் 1844 ஆண்டுகளில் தேவன் எமக்குக் கொடுத்தபடியே அந்தச் செய்தி எமக்கிருக்கிறது என்பதை அவருடைய ஜனங்கள் அறிந்திருக்க வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புகிறார்.” General Conference Bulletin, April 1, 1903.
“எச்சரிக்கை வந்துள்ளது: 1842, 1843, மற்றும் 1844 ஆண்டுகளில் அந்தச் செய்தி வந்ததுமுதல் நாம் கட்டியெழுப்பிக் கொண்டு வந்த விசுவாசத்தின் அஸ்திவாரத்தை கலக்கமடையச் செய்யக்கூடிய எதுவும் உள்ளே வர அனுமதிக்கப்படக்கூடாது. நான் இந்தச் செய்தியிலிருந்தேன்; அப்போதுமுதல் இன்றுவரை, தேவன் எங்களுக்கு அருளிய வெளிச்சத்திற்குச் சத்தியமாக, உலகத்தின் முன் நான் நிலைத்திருக்கிறேன். நாள்தோறும் நாம் கர்த்தரை ஊக்கமான ஜெபத்துடன் தேடி, வெளிச்சத்தைக் நாடிக்கொண்டிருந்தபோது, எங்கள் கால்கள் வைக்கப்பட்ட அந்த மேடையிலிருந்து அவற்றை எடுத்துவிடுவோம் என்று நாம் கருதவில்லை. தேவன் எனக்குக் கொடுத்த வெளிச்சத்தை நான் கைவிட முடியும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா? அது யுகங்களின் கன்மலையைப்போல இருக்க வேண்டியது. அது எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டதுமுதல் அது என்னை வழிநடத்திக் கொண்டிருக்கிறது.” Review and Herald, April 14, 1903.
எலன் வைட் மூலமாக தேவன், மில்லரைட் வரலாற்றின் சத்தியங்களைத் தளர்த்திவிடும் தாக்குதல்களுக்கு எதிராக தம்முடைய மக்கள் தங்களைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளும்படி எச்சரித்தாரா?
“தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் நமக்கான நிலைப்பாட்டை எடுத்துக்காட்டும் சத்தியத்தின் மகத்தான அடையாளச் சின்னங்கள் மிகுந்த கவனத்துடன் காக்கப்பட வேண்டும்; இல்லையேல் அவை இடித்தழிக்கப்படுத்து, உண்மையான வெளிச்சத்தை அளிப்பதற்குப் பதிலாக குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும் கோட்பாடுகளால் மாற்றப்பட்டுவிடும்.” Selected Messages, book 2, 101, 102.
“இன்று சாத்தான் சத்தியத்தின் வழிக்குறிகளை இடித்தழிக்கத் தக்க வாய்ப்புகளைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறான்,—அதாவது, பாதையோரமாக எழுப்பப்பட்ட நினைவுச் சின்னங்களை; ஆகையால், தங்கள் வீட்டை உறுதியான கன்மலையின் மேல் கட்டியவர்களாகவும், தீய அறிக்கையினாலும் நற்சான்றினாலும் ஒருபோலச் சத்தியத்தில் அசைக்கமற நிலைத்திருந்தவர்களாகவும் இருந்த மூத்த ஊழியர்களின் அனுபவம் நமக்குத் தேவை.” Gospel Workers, 104.
“நல்லதுக்கும் தீயதுக்கும், நீதிக்கும் அநீதிக்கும் இடையில் வேறுபாட்டை உணரக்கூடிய மனிதர்களின்றி உலகத்தை தேவன் ஒருபோதும் விடுவதில்லை. அவசரகாலங்களில் போரின் முன்வரிசையில் நிலைக்கும்படி தேவன் நியமித்த மனிதர்கள் அவருக்குண்டு. நெருக்கடியான வேளையில், பண்டைய காலங்களில் செய்ததுபோல அவர் மனிதர்களை எழுப்புவார். இளைஞர்கள் முதிய கொடியேந்திகளோடு இணைந்து நிற்கும்படி அழைக்கப்படுவார்கள்; அப்படிச் செய்வதினால், பல போராட்டங்களை கடந்து வந்துள்ள இந்த விசுவாசமுள்ளவர்களின் அனுபவத்தினால் அவர்கள் பலப்படுத்தப்பட்டும் போதிக்கப்பட்டும் இருப்பார்கள்; மேலும், தமது ஆவியின் சாட்சிகளின் மூலம் தேவன் பலமுறை அவர்களோடு பேசி, சரியான வழியைச் சுட்டிக்காட்டியும் தவறான வழியை கண்டித்தும் வந்துள்ளார். தேவனுடைய ஜனங்களின் விசுவாசத்தைச் சோதிக்கும் அபாயங்கள் எழும்பும்போது, தேவனிடமிருந்து வராத விசித்திரமான கருத்துகள் உட்புகுத்தப்பட்டபோது, சத்தியம் கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டபோது, அப்படிப்பட்ட நெருக்கடிகள் முன்பும் வந்தன என்பதை இந்த முன்னோடி ஊழியக்காரர்கள் கடந்தகால அனுபவங்களை எடுத்துரைக்க வேண்டும்.”
“வயதில் முதிர்ந்த அந்த ஊழியர்களின் அனுபவம் இப்போது அவசியமாக உள்ளது; ஏனெனில் பழைய வழிக்குறிகளை—பாதையோரமாக எழுப்பப்பட்ட நினைவுச் சின்னங்களை—எவ்வித மதிப்பும் இல்லாதவைகளாக்க ஒவ்வொரு வாய்ப்பையும் சாத்தான் கவனித்து வருகின்றான்.” Review and Herald, November 19, 1903.
1863 ஆம் ஆண்டில், அந்த வரலாற்றின் எலியாவாகியவர் அறிந்துகொள்ளும்படி நடத்தப்பட்டிருந்த முதல் சத்தியத்தை நிராகரித்ததன் மூலம் மில்லரைட் இயக்கம் முடிவுக்கு வந்தது. அதன் இறுதி சோதனை, பரிசுத்தஸ்தலமும் சேனையும் மிதித்துக் கீழ்படுத்தப்படுதலைக் குறித்துத் தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டும் தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்திலுள்ள இரண்டு வசனங்களின் அடிப்படையில் அமைந்திருந்தது. பத்து சோதனைகளில் முதலாவதின் போது பரிசுத்தஸ்தலத்தின் ஒளி வெளிப்படுத்தப்பட்டது; பத்து சோதனைகளில் கடைசியானதின் போது சேனையின் மேல் இருள் கொண்டுவரப்பட்டது.
“ஒரு விஷயம் நிச்சயம்: சாத்தானுடைய கொடியின் கீழ் தங்கள் நிலைப்பாட்டை எடுத்துக்கொள்ளும் அந்த ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகள், தேவனுடைய ஆவியின் சாட்சிகளில் அடங்கியுள்ள எச்சரிக்கைகளிலும் கண்டனங்களிலும் கொண்டிருந்த தங்கள் விசுவாசத்தை முதலில் கைவிடுவார்கள்.
“அதிகமான அர்ப்பணிப்பிற்கும் இன்னும் பரிசுத்தமான சேவைக்கும் அழைப்பு விடுக்கப்படுகிறது; மேலும் அது தொடர்ந்து விடுக்கப்படும். இப்போது சாத்தானின் தூண்டுதல்களை வெளிப்படுத்திக் கூறிக்கொண்டிருப்பவர்களில் சிலர் தங்களது உணர்வை அடைவார்கள். நம்பிக்கைக்குரிய முக்கியப் பொறுப்புகளில் இருப்பவர்களில், இக்காலத்திற்கான சத்தியத்தைப் புரிந்துகொள்ளாதவர்களும் உள்ளனர். அவர்களுக்கு இந்தச் செய்தி அளிக்கப்பட வேண்டும். அவர்கள் அதைப் பெற்றுக்கொண்டால், கிறிஸ்து அவர்களை ஏற்றுக்கொண்டு, தம்மோடு இணைந்து செயல்படும் ஊழியக்காரர்களாக அவர்களை ஆக்குவார். ஆனால் அவர்கள் அந்தச் செய்தியைக் கேட்க மறுத்தால், இருளின் அதிபதியின் கருங்கொடியின் கீழ் தங்கள் நிலைப்பாட்டை எடுத்துக்கொள்வார்கள்.”
“இந்தக் காலத்திற்குரிய அருமையான சத்தியம் மனித மனங்களுக்கு மேலும் மேலும் தெளிவாக வெளிப்படுகின்றது என்று நான் சொல்லும்படி அறிவுறுத்தப்பட்டிருக்கிறேன். ஒரு விசேஷமான அர்த்தத்தில், ஆண்களும் பெண்களும் கிறிஸ்துவின் மாம்சத்தை உண்டு, அவருடைய இரத்தத்தைப் பானம்பண்ண வேண்டும். சத்தியம் இடையறாத விரிவுக்கு உரியதாயிருக்கிறபடியால், புரிதலின் வளர்ச்சி உண்டாகும். சத்தியத்தின் தெய்வீக மூலஆசிரியர், அவரை அறியத் தொடர்ந்து முயலும் மக்களுடன் இன்னும் நெருக்கமான, மேலும் மேலும் நெருக்கமான ஐக்கியத்திற்குள் வருவார். தேவனுடைய மக்கள் அவருடைய வார்த்தையை வானத்தின் அப்பமாகப் பெறும்போது, அவருடைய வெளிப்படுதல் விடியற்காலையைப்போல ஆயத்தப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது என்பதை அறிந்துகொள்வார்கள். உணவு உண்ணப்படும்போது சரீரம் எவ்வாறு உடல் வலிமையைப் பெறுகிறதோ, அவ்வாறே அவர்கள் ஆவிக்குரிய வலிமையையும் பெறுவார்கள்.
“இஸ்ரவேல் புத்திரரை எகிப்திய அடிமைத்தனத்திலிருந்து எடுத்துக்கொண்டு, அவர்களை வனாந்தரத்தின் வழியாக கானான் தேசத்திற்குள் நடத்திச் சென்றதில் கர்த்தருடைய திட்டத்தை நாம் பாதியளவுக்குக் கூட உணர்ந்து கொள்ளவில்லை.
“சுவிசேஷத்திலிருந்து பிரகாசிக்கும் தெய்வீக கதிர்களை நாம் சேகரித்து ஒன்றுசேர்த்துக்கொள்ளும் பொழுது, யூத ஏற்பாட்டைப் பற்றி மேலும் தெளிவான உள்ளுணர்வையும், அதிலுள்ள முக்கியமான சத்தியங்களைப் பற்றி இன்னும் ஆழ்ந்த மதிப்பீட்டையும் நாம் பெறுவோம். சத்தியத்தைப் பற்றிய எங்கள் ஆராய்ச்சி இன்னும் முழுமைபெறவில்லை. ஒளியின் சில கதிர்களையே நாம் இதுவரை சேகரித்திருக்கிறோம். வார்த்தையை நாள்தோறும் ஆராய்கிற மாணவர்களாக இல்லாதவர்கள், யூத ஏற்பாட்டின் சிக்கல்களைத் தீர்க்கமாட்டார்கள். ஆலயச் சேவையால் போதிக்கப்பட்ட சத்தியங்களை அவர்கள் புரிந்துகொள்ளமாட்டார்கள். தேவனுடைய மகத்தான திட்டத்தைப் பற்றிய உலகியலான புரிதலினால் தேவனுடைய கிரியைத் தடைசெய்யப்படுகிறது. மேகத்தூணில் மறைந்திருந்த கிறிஸ்து தம் மக்களுக்கு அளித்த பிரமாணங்களின் அர்த்தத்தை எதிர்கால ஜீவன் வெளிப்படுத்தும்.” Spalding and Magan, 305, 306.
1863-ஐச் சார்ந்து எலியாவின் குறியீட்டார்த்தத்தைப் பற்றிய எங்கள் பரிசீலனையை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து மேற்கொள்வோம்.