அமெரிக்காவிற்கான எதிர்காலமும் ஜூலை 18, 2020 - எண் நான்கு

உலை ஆற்றினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தானியேல் எட்டாம் மற்றும் ஒன்பதாம் அதிகாரங்களின் செய்தி 1798 ஆம் ஆண்டில் முத்திரை நீக்கப்பட்டது. எட்டாம் அதிகாரத்தின் தீர்க்கதரிசனம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் காபிரியேலால் விளக்கப்பட்டது; ஆனால் தானியேல் வேதாகமத்தில் மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மனித ஜெபங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படும் ஒரு ஜெபத்தை முன்வைத்த பின்பே அது நிகழ்ந்தது. அந்த ஜெபத்தில், எரேமியாவின் புத்தகத்தில் தான் கண்டறிந்ததற்கிணங்க, எருசலேமின் பாழாக்கப்படுதல் எழுபது ஆண்டுகள் நீடிக்கும் என்பதைத் தாம் உணர்ந்திருந்ததாக தானியேல் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

அந்த எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவில், தரியாவினுடைய படைத்தளபதியான சீருஸ் பாபிலோனை வென்றபோது, பெல்சாச்சார் மரித்துப்போவான் என்பதையும் எரேமியா அடையாளப்படுத்தினார்.

பாழாக்கப்பட்ட அந்த எழுபது ஆண்டுகள் மோசே பதிவு செய்திருந்த ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேறுதலாக இருந்தது என்பதையும் தானியேல் அடையாளங்கண்டார்.

இஸ்ரவேல் மீறிய “சாபதம்” தான் “சாபத்தை” உண்டாக்கியது; அது லேவியராகமம் இருபத்தாறு-இல் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” ஆகும். லேவியராகமம் இருபத்தாறு-இல் “ஏழு காலங்கள்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள சொல், தானியேல் ஒன்பதில் “சாபதம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட அதே எபிரெயச் சொலாகும். “ஏழு காலங்கள்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட சொல்லால் குறிக்கப்படும் மோசேயின் சாபதம், வில்லியம் மில்லர் கண்டறிந்த முதல் காலத் தீர்க்கதரிசனமாக இருந்தது; மேலும் 1863-இல் ஒதுக்கி வைக்கப்பட்ட அவரது அடிப்படைச் சத்தியங்களில் இதுவே முதலானதாகும். வில்லியம் மில்லர் எலியாவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்; இதை தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவி உறுதிப்படுத்துகிறது.

1863 ஆம் ஆண்டில், முன்பு அந்த இயக்கத்தில் இருந்தவர்கள் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையை ஆரம்பித்தபோது மில்லரைட் இயக்கம் முடிவுக்கு வந்தது. அவர்கள் ஒரு சபையாகத் தொடங்கியபோது அந்த இயக்கம் முடிந்தது. லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்” என்பதில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி அவர்கள் மோசேயைக் கொன்றபோதும், அதே சமயத்தில், மோசேயின் “சத்தியத்தை” அந்த இயக்கத்திற்கு முன்வைத்த தூதராகிய எலியாவையும் கொன்றபோதும் அது முடிவுற்றது. மோசேயும் எலியாவும் இருவரும் 1863 இல் கொல்லப்பட்டனர்; 2001 செப்டம்பர் 11 க்கு பின்னர், தேவன் “Future for America” என்ற இயக்கத்தை மறுபடியும் பழைய பாதைகளுக்குக் கொண்டுவந்தபோதுதான் அவர்கள் உயிர்த்தெழுப்பப்பட வேண்டியிருந்தது.

அமெரிக்காவிற்கான எதிர்காலம், செப்டம்பர் 11, 2001-ஐ மூன்றாவது “ஐயோ”வின் வருகையாக அங்கீகரித்தது; மேலும், செப்டம்பர் 11 அன்று இஸ்லாமின் தாக்குதலை அத்தகைய அடையாளமாக நிலைநிறுத்தியது, மில்லரைட்டுகள் அடையாளங்கண்ட முதல் இரண்டு “ஐயோ”களின் வரலாறே ஆகும்; அது குறிப்பாக 1843 மற்றும் 1850 ஆகிய முன்னோடி அட்டவணைகள் இரண்டிலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இஸ்லாமின் நவீனப் பங்கைக் நிலைநிறுத்துவதற்காக மில்லரைட்டு வரலாற்றிற்குத் திரும்பியபோது, கர்த்தர் பின்னர் “லேவியராகமம் 26” இன் “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய அமெரிக்காவிற்கான எதிர்காலத்தின் புரிதலைத் திறந்தார்; அது இரு அட்டவணைகளிலும் மையத் தூணில் வரைகலை வடிவில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மேலும், இரு அட்டவணைகளிலும், மையத் தூணின் மையம் சிலுவையே ஆகும். தேவன் ஆபகூக்கின் இரு அட்டவணைகளின் தயாரிப்பிலும் வழிநடத்தியபோது, மோசேயின் “சத்தியப்பிரமாணமும்,” “லேவியராகமம் 26” இன் “ஏழு காலங்களும்,” பிற தீர்க்கதரிசன விளக்கங்களனைத்திற்கும் மையமாக இருப்பதையும், இரு அட்டவணைகளிலும் கிறிஸ்து முற்றிலும் மையத்தில் வைக்கப்பட்டிருப்பதையும் அவர் உறுதிப்படுத்தினார்.

இது, தானியேல் நூலின் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் கபிரியேல் விளக்கமாக உரைத்த மற்றொரு தீர்க்கதரிசனத்தில் காணப்படும் ஒரு காலப்பகுதியுடன் ஒத்திருந்தது; அங்கு கிறிஸ்து பலருடனும் ஒரு வாரத்திற்குக் உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்துவார் என்று குறிப்பிடப்பட்டது.

ஒரு தீர்க்கதரிசன வாரம் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது குறியீட்டான நாட்களாகும்; மேலும் கபிரியேல் விளக்கிக் கொண்டிருந்த தீர்க்கதரிசனம், அந்த இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது குறியீட்டான நாட்களின் “நடுவில்” அல்லது மையத்தில் கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்படுவார் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டியது. ஆபக்கூக்கின் இரு பலகைகளிலும் உள்ள ‘இருபத்தைந்து இருபதின்’ மையம் கிறிஸ்துவே; மேலும் அவர் அநேகரோடு உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்திய வாரத்தின் மையமும் அவரே.

1863 ஆம் ஆண்டில் அட்வென்டிசம் ஒரு சபையாக ஆரம்பமானது; எலியாவின் ஆவியால் வல்லமையூட்டப்பட்டிருந்த மில்லரைட் இயக்கம் கொல்லப்பட்டது. வெளிப்படுத்தல் ஆகமத்தின் ஏழு சபைகளின் சூழலில், தாங்களே பிலடெல்பியா சபையாக இருந்ததாக மில்லரைட் இயக்கம் புரிந்துகொண்டது. 1844 ஆம் ஆண்டின் மகா ஏமாற்றத்திற்குப் பிறகு அவர்களிடமிருந்து பிரிந்தவர்கள், பின்னர் லவோதிக்கேயர் என அடையாளம் காணப்பட்டார்கள். 1856 ஆம் ஆண்டில் ஜேம்ஸ் வைட், Review and Herald இதழில் கட்டுரைகளின் ஒரு தொடரை ஆரம்பித்து, பிலடெல்பியாவாகத் தொடங்கிய இயக்கம் லவோதிக்கேயாவாக மாறிவிட்டது என்றும், ஆகையால் உறுப்பினர்கள் லவோதிக்கேயா சபைக்கு வழங்கப்பட்ட பரிகாரத்தை நாட வேண்டியது அவசியம் என்றும் சுட்டிக்காட்டினார். அதே ஆண்டில், அதே வெளியீட்டில், ஜேம்ஸ் வைட் லேவியராகமம் 26-இன் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டு தீர்க்கதரிசனத்தைப் பற்றிய ஹைரம் எட்சன் எழுதிய கட்டுரைகளின் ஒரு தொடரையும் வெளியிட்டார். அந்தக் கட்டுரைகள் ஒருபோதும் முடிக்கப்படவில்லை.

2001 ஆம் ஆண்டின் செப்டம்பர் 11க்கு பிந்திய காலத்தில் கர்த்தர் Future for America எனும் இயக்கத்தை மீண்டும் பழைய பாதைகளுக்குத் திருப்பிநடத்தினபோது, எட்சனின் கட்டுரைகள் மறுபடியும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன; அப்போது வரலாற்றிலேயே முதன்முறையாக இரு இரண்டாயிரத்து ஐநூற்று இருபது ஆண்டுக்காலங்களும் இரண்டு சாபங்களாக அறியப்பட்டன. ஒன்று வடக்கத்திய பத்து கோத்திரங்களுக்கு எதிரானதும், மற்றொன்று தெற்கத்திய இரண்டு கோத்திரங்களுக்கு எதிரானதும் ஆகும். மில்லர், யூதாவின் தெற்கத்திய இராச்சியத்துக்கு எதிரான “ஏழு காலங்களை” அடையாளம் கண்டிருந்தார்; ஆனால் எட்சன், இஸ்ரவேலின் வடக்கத்திய இராச்சியத்துக்கு எதிரான “ஏழு காலங்களை” அடையாளம் கண்டார். இவ்விரண்டையும் பொருந்தப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதை Future for America அறிந்தது. இந்த இரண்டு சிதறடிப்புகளும் ஒன்றுசேர்க்கப்படும்போது, மில்லராலும் எட்சனாலும் ஒருபோதும் அறியப்படாதிருந்த தீர்க்கதரிசன ஒளியை அவை உண்டாக்குகின்றன.

2001க்குப் பிறகு, கர்த்தர் Future for America-வை பழைய பாதைகளுக்குத் திருப்பிக் கொண்டுவந்தபோது, மோசேயின் “சத்தியப்பிரமாணம்” மீண்டும் உயிர்ப்பெற்று தன் கால்களில் நின்றது. அந்த “சத்தியப்பிரமாணம்” தொடர்புடைய செய்தி, முதல் தேவதூதனின் தூதர்களால் அறிவிக்கப்பட்டும் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டும் இருந்ததுபோலவே, மூன்றாம் தேவதூதனின் தூதர்களாலும் அப்போது முன்வைக்கப்பட்டது. “எலியாவின்” வல்லமையில் “மோசே” மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட செய்தியை அறிவித்த இயக்கம் Future for America ஆகும்; மேலும், சுமார் 2012ஆம் ஆண்டில் முடிவுற்ற Habakkuk’s Tables என்ற தலைப்பிலான ஒரு தொடர் விளக்கவுரைகள் நிறைவடையும் வரையிலும், எலியா மோசேயின் சாட்சியைத் தெளிவாக அளித்தார். அந்தத் தொடர் விளக்கவுரைகள் முடிவடைந்தபோது, அடித்தளமில்லாத பள்ளத்திலிருந்து எழும் மிருகம் மோசேயுடனும் எலியாவுடனும் போர் செய்ய எழுந்தது. அந்தப் போர், 1996 முதல் செய்து வந்திருந்த பணியை நிறுத்தி, அதற்குப் பதிலாக ஒரு பள்ளியை ஆரம்பிக்க Future for America தீர்மானித்தபோது தொடங்கியது; தங்கள் அகங்காரத்தில் அதற்கு அவர்கள் The School of the Prophets என்று பெயரிட்டார்கள். அந்தப் பள்ளியை, பொய்த்தீர்க்கதரிசிகளின் பள்ளி என்று அழைத்திருந்தால் அதுவே சிறந்ததாக இருந்திருக்கும்!

கர்த்தரால் தம்முடைய தூதர்களாக ஒருபோதும் உறுதிப்படுத்தப்படாதவர்களுக்கு, தங்களுடைய சொந்தக் கருத்துகளை அறிமுகப்படுத்தப் பள்ளி அனுமதிக்கத் தொடங்கியபோது அதனால் ஏற்பட்ட குழப்பமும் கலக்கமும், 2020 ஜூலை 18 அன்று Future for America-வின் மரணத்துடன் முடிவடைந்தது. அந்த நேரத்தில் மோசேயும் எலியாவும் தெருக்களில் கொல்லப்பட்டிருந்தார்கள்.

நம்பத்தக்க சாட்சியானது, “Habakkuk’s Tables” எனப் பெயரிடப்பட்ட தொடரின் நிறைவில் முடிவடைந்த சாட்சியே ஆகும். அதன் பின்னர் மிருகம் தாக்கியது. இப்போதைய இந்தக் கட்டுரைகளை யார் பின்பற்றுகின்றனர் என்பது குறித்து எனக்குச் சிறிதும் தெரியாது; இருப்பினும், ஜூலை 18-ஆம் தேதியின் ஏமாற்றத்துடன் இன்னும் சமரசம் காண முயன்றுவருபவர்களால் எவ்வளவு அமைந்திருக்கிறதோ, அதே அளவு Future for America-வின் எதிரிகளாலும் அது அமைந்திருக்கிறது என்று நான் கருதுகிறேன். ஆகையால், நான் எதிரிகள் என்று வரையறுக்கும் வகைப்பாட்டில் உள்ளவர்கள், தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் இந்தப் பயன்பாடு அவர்களது மனங்களில் எவ்வளவு சுயநல நோக்குடையதாகத் தோன்றுகிறது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுவார்கள் என்று நான் எதிர்பார்க்கிறேன். அப்படியே இருக்கட்டும். Future for America-வின் வரலாறு, மில்லரைட் இயக்கத்தால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட இயக்கமாகத் தெளிவாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது அல்ல என்று பாசாங்கு செய்ய நேரம் மிகவும் குறுகியது; மேலும், அந்த இயக்கத்தில் முன்னின்று வழிநடத்த எழுப்பப்பட்ட, குறைகளுள்ள லவோதிக்கேய மனிதத் தூதன் William Miller-ஆல் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்படவில்லை என்று பாசாங்கு செய்யவும் நேரம் மிகவும் குறுகியது.

மில்லர் பிலடெல்பியக் காலத்தைச் சேர்ந்தவர்; நான் 1975 ஆம் ஆண்டு உலகத்திலிருந்து அட்வென்டிசத்தில் வந்தேன்; ஆகையால், நான் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட ஒரு லவோதிக்கேய அட்வென்டிஸ்ட் ஆவேன். என் வாழ்க்கை வரலாறே அந்த உண்மைக்குச் சாட்சி அளிக்கிறது. இவ்வாறிருக்க, இரக்கமுள்ள பரலோகத் தேவன், அவர் இப்போது வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் செய்தியை எழுத்துப்படுத்தி சபைகளுக்கு அனுப்பும்படி சமீபத்தில் எனக்கு அறிவுறுத்தினார். அவர் கொடுத்த அந்த அறிவுறுத்தலோடு, அவர் மோசேயையும் எலியாவையும் உயிர்த்தெழுப்பும் போது, அவர்கள் லவோதிக்கேயர்களாக அல்ல, பிலடெல்பியர்களாக உயிர்த்தெழுப்பப்படுவார்கள் என்ற வாக்குத்தத்தமும் இணைந்திருந்தது. மில்லரைட் வரலாற்றில் ஆரம்பமான இயக்கம் பிலடெல்பியாவின் காலமாக இருந்தது; அது இறுதியில் 1856 இல் லவோதிக்கேயாவாக மாறியது; அந்நேரத்தில் அது, மில்லரைட்களால் இடப்பட்ட அஸ்திவாரங்களை நிராகரிக்கும் செயல்முறையைத் தொடங்கியது. அந்த நிராகரிப்பு, ஹைரம் எட்சனின் எழுத்தின் மூலம் வழங்கப்பட்ட புதிய ஒளியின் வளர்ச்சியை ஒதுக்கித் தள்ளியதிலிருந்து ஆரம்பமானது. ஏழு ஆண்டுகள் கழித்து, 1863 இல், மோசேயின் செய்தியை முன்வைத்திருந்த எலியாவின் இயக்கம் கொல்லப்பட்டது. இயக்கம் கொல்லப்பட்ட அதே சமயத்தில், அந்த இயக்கத்திற்கு மாற்றாக ஒரு சபை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அட்வென்டிசத்தின் தொடக்கத்தில் மோசேயும் எலியாவும் கொல்லப்பட்டார்கள்; அட்வென்டிசத்தின் முடிவிலும் அவர்கள் மீண்டும் கொல்லப்பட்டார்கள்.

தீர்க்கதரிசனத்தின்படியான லவோதிக்கேயாவின் முடிவில், 1989 ஆம் ஆண்டில் ஹித்தேகேல் நதியின் தரிசனம் முத்திரை நீக்கப்பட்டு, லவோதிக்கேயத் தாயினால் பிறந்த ஒரு இயக்கம் ஆரம்பமானது. கர்த்தர் இதனால் ஆச்சரியப்படவில்லை; மேலும் அவர் தமது மூன்று தூதர்களின் கிரியையை எவ்வாறு ஆரம்பித்தாரோ அவ்வாறே அதை முடிப்பார் என்பதை அறிந்திருந்தார். அவர் அதை ஆரம்பித்ததுபோலவே பிலதெல்பியரின் ஒரு இயக்கத்தினால் முடிப்பார்; இதைச் செய்யும்படி, பிறப்பினால் லவோதிக்கேயமான அந்த இயக்கம் பிலதெல்பியராகக் கொல்லப்பட்டு உயிர்த்தெழுப்பப்பட வேண்டியிருந்தது. இவ்வாறு செய்வதன்மூலம், லவோதிக்கேய சபையிலிருந்து வெளியே கொண்டு வரப்பட்ட அந்த இயக்கம், மும்மடங்கு ஐக்கியம் ஏழிலிருந்து உண்டான எட்டாவதாக ஆகும் அதே வரலாற்றிலேயே, ஏழிலிருந்து உண்டான எட்டாவதாக ஆகும். மேலும் அதே வரலாற்றிலேயே குடியரசுக் கொள்கையின் கொம்பும், எகிப்தும் சோதோமும் ஆகியவற்றின் “woke-ism” மூலம் கொல்லப்பட்டிருந்த ஏழிலிருந்து உண்டான எட்டாவதின் ஒரு உயிர்த்தெழுதலை அனுபவிக்கும்; ஆனால் அந்தத் தீர்க்கதரிசன வரிசை குறித்து பின்னர் கட்டுரைகளில் எடுத்துரைக்கப்படும்.

America விற்கான எதிர்காலம் கல்லறையில் வைக்கப்படவில்லை; அது கொல்லப்பட்டிருந்த அந்தத் தெருவிலேயே படுத்திருந்தது, அதன் வெளிப்படையான மரணத்தை நோக்கி அதன் சத்துருக்கள் களிகூரிக் கொண்டிருந்தபோதும் அப்படியே இருந்தது. ஆயினும், “மூன்றரை நாள்களுக்குப் பிறகு தேவனிடமிருந்து வந்த ஜீவஆவி அவர்களுக்குள் பிரவேசித்தது; அவர்கள் தங்கள் கால்களின்மேல் நின்றார்கள்.” காலம் இனி இல்லை; ஆகையால் அந்த மூன்றரை நாட்கள் பன்னிருநூற்று அறுபது நாட்கள் அல்லது ஆண்டுகளுக்கான ஒரு குறியீடாகும்; அவையே வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பன்னிரண்டாம் அதிகாரம் ஆறாம் மற்றும் பதினாலாம் வசனங்களில் பரிசுத்தஸ்தலமும் சேனையும் மிதிக்கப்பட்டிருந்த வனாந்தரத்தைக் குறிக்கின்றன. அவர்கள் கல்லறையில் வைக்கப்பட்டிருந்தால், அவர்கள் மிதிக்கப்படக்கூடிய ஒரு தெருவில் இருக்கமாட்டார்கள். America விற்கான எதிர்காலத்தின் மிதிக்கப்படுதல் ஒரு குறியீட்டுக் காலப்பகுதியாக மட்டும் அல்ல, அது மோசேயின் சத்தியப்பிரமாணத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட “ஏழு காலங்கள்” என்ற செய்தியின் குறியீட்டுக் காலப்பகுதியும் ஆகும்.

எருசலேம் மிதிக்கப்பட்டது மூன்று காலங்களில். முதலில், கி.மு. 677 முதல் கி.மு. 607 வரை பாபிலோனால். இரண்டாவது மிதித்தல், கி.பி. 66 முதல் கி.பி. 70 வரை புறமத ரோமினால். மூன்றாவது முறை, கி.பி. 538 முதல் 1798 வரை ஆவிக்குரிய ரோமினால். லூக்கா இருபத்தொன்றாம் அதிகாரத்தில் அடையாளம் காட்டப்பட்டுள்ளபடி, ஜாதிகளால் எருசலேம் மிதிக்கப்படுதல் என்பது பாப்பரசரின் ஆட்சியின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளாகும். மோசேயும் எலியாவும் பற்றிய சாட்சியை நாம் காணும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரம், அந்தக் காலப்பகுதியின் அடையாளத்தோடு தொடங்குகிறது.

யோவான் ஆலயத்தையும் அதற்குள் ஆராதிக்கிறவர்களையும் அளக்கும்படி கொடுக்கப்பட்ட கட்டளை, 1844 ஆம் ஆண்டில் நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பமானதைக் குறிக்கிறது; ஏனெனில் அதற்கு முந்திய இரண்டு வசனங்கள், 1844 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த மகா ஏமாற்றத்தின் கசப்பை யோவான் அனுபவித்ததாகச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; பின்னர் அவர் அந்தச் செய்தியை அறிவிக்கும் பணியை மறுபடியும் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்ட பின்பு, பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனம் அந்த நியாயத்தீர்ப்பு இப்போதுதான் ஆரம்பித்துள்ளது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.

யோவான் 1844ஆம் ஆண்டில் விசாரணைத் தீர்ப்பின் ஆரம்பத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறபடியால், ஆலயத்தின் பிரகாரத்தை விட்டு விடும்படி அவனுக்குக் கூறப்படுகிறது; ஏனெனில் அது புறஜாதியாருக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது; அவர்கள் பரிசுத்த நகரத்தை ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் மிதித்துக்கொண்டிருப்பார்கள். லூக்கா இருபத்தொன்று, புறஜாதியாரின் “காலங்கள்” நிறைவேறும் வரையில் புறஜாதியார் எருசலேமை மிதித்துக்கொண்டிருப்பார்கள் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் யோவான், புறஜாதியாரால் எருசலேம் மிதிக்கப்படுகிற காலம் 538 முதல் 1798 வரையிலான வரலாறே என்று இப்போதுதான் அடையாளப்படுத்தியிருக்கிறான். யோவான் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில் இந்தக் காலப்பகுதியை இருமுறை வனாந்தரம் என்று அடையாளப்படுத்துகிறான்; அது, போப்பினால் கொண்டு வரப்பட்ட துன்புறுத்தலைத் தவிர்ப்பதற்காகச் சபை தப்பிச் சென்ற காலப்பகுதியாகும்.

மோசேயும் எலியாவும் கொல்லப்பட்டு மூன்றரை நாட்கள் காலம் மிதியுண்டிருக்கும்படியாகத் தெருவில் விடப்படுகிறபோது, எருசலேம் மிதியுண்டிருந்த முந்தைய மூன்று வரலாறுகள் அந்தக் காலப்பகுதியை முன்மாதிரியாகக் குறிக்கின்றன என்று புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும். லூக்கா இருபத்தொன்றாம் அதிகாரத்தில், அந்நியஜாதியாரின் “காலங்கள்” நிறைவேறும் வரையில் பரிசுத்த நகரத்தை அந்நியஜாதியார் மிதிப்பார்கள் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஆகையால், லூக்கா புறஜாதிகளின் ஒரு காலத்தைவிட அதிகமான காலங்களை அடையாளப்படுத்துகிறார்; ஆனால் புறஜாதிகளின் காலம் நிறைவேறியது 1798-ஆம் ஆண்டிலேயென்று நாம் அறிந்திருக்கிறோம். முதல் “புறஜாதிகளின் காலம்” கி.மு. 723-இல் இஸ்ரவேலின் வடக்கு இராச்சியம் அசீரியாவினால் மிதிக்கப்படத் தொடங்கியபோது ஆரம்பமானது. அந்த மிதித்தல் ஒரு அஞ்ஞான வல்லமையினால் நிகழ்ந்த மிதிப்பைத் தொடக்கி, 538-ஆம் ஆண்டு வரை நீடித்தது; பின்னர் பாப்பரசின் வல்லமை அந்தச் செயலினைத் தொடர்ந்து 1798 வரை மேற்கொண்டது. அஞ்ஞானம் நேர்மையான இஸ்ரவேலைச் சிதறடித்து மிதித்தது; பாப்பரசாட்சியம் ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலைச் சிதறடித்து மிதித்தது. புறஜாதிகளின் “காலங்கள்” லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; அது மிதித்தலின் இரண்டு காலப்பகுதிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. முதலாவது அசீரியாவினால் குறியிடப்பட்ட அஞ்ஞானத்தினால் நிறைவேற்றப்பட்டது; பின்னர் பாபிலோன், அதன் பின் அஞ்ஞான ரோமம். அதன் பின்னர், அவர் பயன்படுத்திய தீர்க்கதரிசனத்தின் பரிசுத்த கட்டமைப்பில் மில்லர் அடையாளப்படுத்திய இரண்டாவது பாழாக்கும் வல்லமை பாப்பரசாட்சியம் ஆகும்; அது 1798 வரை அந்த மிதித்தலைத் தொடர்ந்து மேற்கொண்டிருக்கும். அஞ்ஞானமும் பாப்பரசாட்சியமும் மேற்கொண்ட இந்த இருவிதமான மிதித்தலே, பரலோக உரையாடலில் எழுப்பப்படும் அக்கேள்வியே ஆகும்; அதற்குக் கொடுக்கப்படும் பதிலே அட்வென்டிசத்தின் அஸ்திவாரமும் மையத் தூணும் ஆகும்.

கபிரியேல் தூதனும் மற்ற தூதர்களும் மில்லருக்கு “நித்யம்” என்பது புறமதத்தைச் சுட்டுகிறது என்றும், “பாழாக்கும் மீறுதல்” என்பது பாப்பாட்சியைச் சுட்டுகிறது என்றும் புரிந்துகொள்ள வழிநடத்தினர். புறமதமும் பாப்பாட்சியும் இரண்டும் பரிசுத்தஸ்தலத்தையும் சேனையையும் மிதித்தழிக்கும். ஆகையால், லூக்கா குறிப்பிடும் புறஜாதிகளின் “காலங்கள்” என்பது ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் கொண்ட இரண்டு மிதித்தழிக்கும் காலப்பகுதிகளாகும்; அவை சேர்ந்து லேவியராகமம் இருபத்தாறு கூறும் ஏழு காலங்களாகின்றன.

மோசேயின் “சத்தியத்தின்” செய்தி, மோசேயின் செய்தியை முன்வைத்த எலியா தூதனுடன் சேர்ந்து, 1863-இல் கொல்லப்பட்டது. மோசேயின் செய்தியும் எலியா தூதனும் இரண்டும் செப்டம்பர் 11, 2001-க்கு பிந்தைய காலத்தில் உயிர்த்தெழுப்பப்பட்டன. ஒருமுறை மீண்டும் எலியாவினால் அறிவிக்கப்பட்ட மோசேயின் செய்திக்குப் பின்பு, அவர்கள் இருவரும் கொல்லப்பட்டு, ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்கள் அடக்கம் செய்யப்படாமல் தெருவில் விடப்பட்டார்கள் என்பதானது, தானியேல் மோசேயின் “சத்தியம்” என்று அழைக்கும் “ஏழு காலங்கள்” என்ற செய்தியுடன் நேரடியான தொடர்பாகும். மில்லரும் மில்லரியர்களும் முன்னுருவாகக் காட்டியபடி, மோசேயின் எலியா செய்தியை மீண்டும் உரைக்கும் இயக்கமும் தூதனும் இறுதியில் தமது கால்களின்மேல் நின்று உயிர்த்தெழுவர்.

இந்தச் சத்தியத்தை அடுத்த கட்டுரையில் ஆராய்வோம்.