தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவி: நடுநிசி முழக்கம்

ஒரு விளக்கவுரைச் சொல்

சமீபத்தில், எங்கள் இணையதளத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள பல்வேறு மொழிகளுக்கு மொழிபெயர்க்கப்படுவதற்காக, ஹபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகளின் உரைநகலைத் தயாரிக்க நாம் தொடங்கினோம். வாய்மொழியாக வழங்கப்பட்ட ஒரு விளக்கத்தை எழுத்துருவிலான ஒரு விளக்கமாக மாற்றும் பணி, அதனை எழுத்துருவிலான ஒரு விளக்கமாக மாற்றுவதற்காக கடந்து செல்ல வேண்டிய அனைத்து நிலைகளையும், மேலும் அதன் பின் அந்தப் பொருளை இணையதளத்தில் உள்ள பல்வேறு மொழிகளுக்கு மொழிபெயர்ப்பதுடன் தொடர்புடைய அவசியமான சிக்கல்களையும் ஒருவர் அறிந்திருக்காவிட்டால் எளிதில் எண்ணப்படக் கூடியதைவிட மிகவும் அதிகப் பணி ஆகும். தொண்ணூற்று ஐந்து விளக்கங்களில் முதலாவதற்கான எங்கள் பிரதித்-திருத்தப் பணியை இப்போதுதான் தொடங்கினோம்; அப்போது நாம் கடந்து செல்ல வேண்டிய இன்னொரு நிலையும் இருப்பதை நான் கண்டறிந்தேன். அது 1989 முதல் எங்கள் தற்போதைய வரலாறு வரையிலும் இந்தச் செய்தி படிப்படியாக வளர்ச்சியடைந்ததைக் குறித்ததாகும்.

சுமார் பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்த விளக்கவுரைகளில், இன்னும் புரிதலின் பால்யநிலையிலேயே இருந்த சில சத்தியங்கள் இருந்தன. அவற்றில் நான் தெளிவுபடுத்த வேண்டிய முதல் சத்தியம், மில்லரைட் வரலாற்றில் இரண்டாம் தூதன் வருகை பற்றியது. அந்நேரத்தில், மில்லர் முதல் தூதனின் செய்தியை அறிவித்ததற்கெதிராக புராட்டஸ்டண்ட் சபைகள் தங்கள் கதவுகளை மூடத் தொடங்கியபோது, 1843 ஆம் ஆண்டின் முடிவோடு இணைந்து இரண்டாம் தூதன் வந்தார் என்று நான் புரிந்துகொண்டிருந்தேன். வில்லியம் மில்லர், 1843 ஆம் ஆண்டு 1843 மார்ச் 22 அன்று தொடங்கி 1844 மார்ச் 22 அன்று முடிவடைகிறது என்று தாம் நம்பிய காலக்கணக்கின் அடிப்படையில் செயல்பட்டார். பின்னாளில் இரண்டு பரிசுத்த வரைபடங்களில் இடம் பெற்ற மூன்று தீர்க்கதரிசனங்களும் 1843 ஆம் ஆண்டிலேயே முடிவுறும் என்று அவர் எண்ணியிருந்தார்; மேலும் அந்த ஆண்டு 1844 மார்ச் 22 அன்று முடிந்தது என்றும் அவர் நம்பினார். அவர் இரண்டு அம்சங்களில் தவறாக இருந்தார்.

தானியேல் பன்னிரண்டின் 1335 நாட்களையும், லேவியராகமம் இருபத்தாறு கூறும் “ஏழு காலங்கள்” எனும் 2520 ஆண்டுகளையும், தானியேல் எட்டின் 2300 நாட்களையும் பற்றிய மூன்று தீர்க்கதரிசனங்கள் 1844 ஆம் ஆண்டின் மார்ச் மாதத்தில் நிறைவு பெறுகின்றன என்று மில்லர் புரிந்துகொண்டார். அதன்பின், அந்தத் தீர்க்கதரிசனங்கள் 1843 இல் அல்ல, 1844 இல் முடிவடைந்தன என்பதை மட்டும் அல்லாமல் அதனை உணரும்படியாகவும் கர்த்தர் சாமுவேல் ஸ்னோவை வழிநடத்தினார். ஸ்னோ, கராயீத் காலக்கணக்கைப் பயன்படுத்தினார்; அது மில்லர் பயன்படுத்திக் கொண்டிருந்த காலப் பயன்பாடு அல்ல. மில்லர், ஆண்டை வசந்தகாலத்திலிருந்து வசந்தகாலம் வரை அமையும் ஒன்றாகக் கொண்டு கணித்த ரப்பினிக்/சமநிலைக்கால அடிப்படையிலான காலக்கணக்கைப் பயன்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்.

நாம் ஹபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகளை முன்வைத்து விளக்கியபோது, இந்த வரலாற்று யதார்த்தத்தை நாம் புரிந்துகொள்ளவில்லை; மேலும், 1844 மார்ச் 22-ஆம் தேதியை இரண்டாம் தூதனின் வருகையாகவும் தாமதக்காலத்தின் தொடக்கமாகவும் குறிக்க மில்லரின் அனுபவத்தைப் பயன்படுத்தி வந்தோம். அந்தத் தூதனின் வருகை, புராட்டஸ்தாந்தர்கள் முதல் தூதனின் மில்லரின் செய்தியை நிராகரித்த காலத்தோடு ஒத்துப்போவதாக நான் அப்போது புரிந்துகொண்டேன்; இன்னும் அதுவே என் புரிதலாக உள்ளது; மேலும், பின்வரும் பகுதியே எனது மேற்கோள் அடிப்படையாக இருந்தது.

கதவுகள் மூடப்பட்டதையே மில்லரின் செய்தி நிராகரிக்கப்பட்டதற்கான ஆரம்பக் குறியீடாக நான் புரிந்துகொண்டேன்; மேலும், காலக் கணக்கீட்டில் ரப்பினிக்/இருவசந்தச் சமநிலை அடிப்படையிலான கணக்கை பற்றிய மில்லரின் புரிதலோடு ஒத்துப்போய், 1844 மார்ச் 22, 1843 ஆம் ஆண்டின் நிறைவைக் குறித்தது என்று நான் கருதினேன். 1842 ஜூன் மாதத்தில் போர்ட்லாண்டில் மில்லர் அளித்த விளக்கம், உண்மையில், இறுதியில் 1844 ஏப்ரல் 18 அன்று நிறைவு பெற்ற ஒரு படிப்படியான நிராகரிப்பை அடையாளப்படுத்தும் ஒரு வழிக்குறியாகும்; ஆனால் அவை வழங்கப்பட்டிருந்த காலத்தில், காலக் கணக்கீட்டிற்கான கராயிட் முறையைச் சாமுவேல் ஸ்னோ பயன்படுத்தியிருந்ததை நாம் இன்னும் உணர்ந்திருக்கவில்லை.

நாம் நகல்திருத்தம் செய்யத் தொடங்கிய முதல் விளக்கவுரையில், அக்காலத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தது நாம் இப்போது போதிப்பதற்கு முரணாகத் தோன்றுகிறது என்பதை நான் கவனிக்கத் தொடங்கினேன். அது முரணாகவும் உள்ளது; முரணாகவும் இல்லை. அது வெறுமனே இரண்டாம் தூதனின் படிப்படியான வருகைக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு வலியுறுத்தலாகவும், மேலும் மில்லரைட் வரலாற்றிலும் இருந்ததுபோல இந்தச் செய்தி படிப்படியாக முத்திரைநீக்கப்படுவதற்கான ஒரு விளக்கமாகவும் உள்ளது. ஏப்ரல் 19, 1844-ஐ முதல் மில்லரைட் ஏமாற்றமாக நாம் அடையாளப்படுத்தியதையும், கடந்த காலத்தில் என்ன போதிக்கப்பட்டதையும் குறித்து இடறியவர்களை இந்தத் தெளிவுப்படுத்தும் குறிப்பு அணுக வேண்டும்.

இந்தத் தொடரில், நாம் ஹபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகளை—1843 மற்றும் 1850 வரைவுப் பலகைகளை—நீண்டகாலமாக ஆராயப்போகிறோம். ஆரம்பமாக, நடுராத்திரி கூக்குரலை அதன் சரியான இடத்தில் நிலைநிறுத்துவோம். குறிப்பிடப்பட்டபடி, இந்தச் செய்தியுடன் பரிச்சயமானவர்களுக்கு ஆரம்பக் காட்சிப்படுத்தல்களின் பெரும்பகுதி மீளாய்வாக இருக்கும்; ஆயினும், இந்தச் செய்திக்கு புதிதாக இருப்பவர்களும் ஆய்வு செய்யக்கூடிய ஒரு தொடரை நாம் தயாரித்து வருகிறோம் என்பதால், அவர்களுக்காக சில அடிப்படை கருத்துகளை முன்வைக்க வேண்டும். எலன் ஒயிட்டின் முதல் தரிசனத்தில் காணப்படும் ஒரு அம்சத்தை மையமாகக் கொண்டு, நாம் நடுராத்திரி கூக்குரலிலிருந்தே தொடங்குவோம். இப்போது Christian Experience and Teachings, பக்கம் 57-இலிருந்து முதல் பதிவைப் படிப்போம்.

சகோதரி வைட்டுடன் இதயங்கள் இணைக்கப்பட்டிருந்த இந்த ஐந்து பெண்கள், தேவனுடைய வல்லமையின் எந்த வெளிப்பாடையும் எதிர்க்கவில்லை. குறிப்பிடத்தக்க வகையில், அவர்கள் அனைவரும் பெண்களாக இருந்தனர்; இது திருச்சபையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. மேலும் அவர்கள் ஐந்து பேராக இருந்தனர்; ஆகையால் அவர்கள் ஐந்து ஞானமுள்ள கன்னியரைச் சுட்டிக்காட்டுவதாகக் காணப்படலாம். இது வெறுமனே ஒரு கவனிப்பு மட்டுமே.

இந்த முதல் விளக்கத்தில், சில அம்சங்களை நிலைநிறுத்திய பின்பு, 1844 டிசம்பரில் நடைபெற்ற லோ ஹாம்ப்டன் அட்வென்டிஸ்ட் மாநாட்டைப் பற்றி நாம் விவாதிப்போம். இந்த மாநாட்டில், சில மில்லரைட்டுகள் ஒன்று கூடியிருந்தனர்; அங்கு வில்லியம் மில்லர் “நள்ளிரவுக் கூக்குரல்” பற்றிய புரிதலை நிராகரித்தார். இங்கு உள்ள தர்க்கம் என்னவெனில், இந்தத் தரிசனம் நம்மெல்லாருக்குமானதாக இருந்தாலும், அது குறிப்பாக வில்லியம் மில்லருக்காகவே இருந்தது.

அதே மாதத்தில், வில்லியம் மில்லர் தமக்குப் பின்னிருந்த ஒளியான—நடுநிசிக் கூக்குரலை—மறுத்தார்; அதுவே அவரை கீழேயுள்ள துன்மார்க்க உலகத்திற்குள் செல்லும் வகையில் பாதையிலிருந்து விழச் செய்யும். இதன் விளைவுகளை நாம் ஆராயப்போகிறோம். வரலாற்றுச் சான்றுகள், மில்லரைட்டுகள் அனைவரும் தாங்கள் பத்து கன்னியரின் உவமையை நிறைவேற்றிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்று நம்பியிருந்தார்கள் என்பதை காட்டுகின்றன; அது அவர்களிடையே பொதுவாக அறியப்பட்ட ஒன்றாக இருந்தது. நடுநிசிக் கூக்குரல் என்பது என்ன என்பதற்கான ஒரு புரிதல் வில்லியம் மில்லருக்கு இருந்தது என்பதை நாம் காண்பிப்போம். நடுநிசிக் கூக்குரல் என்பது தானியேல் 8:14 மற்றும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:6-9 ஆகியவற்றிலுள்ள நியாயத்தீர்ப்பின் வேளையின் செய்தி என்று மில்லர் நம்பினார். 1830-களின் ஆரம்பத்தில் தாம் அறிவிக்கத் தொடங்கிய செய்தியே, ‘இதோ, மணவாளன் வருகிறான்,’ என்ற நடுநிசிக் கூக்குரலாகும் என்றும், இயேசு மணவாளனாக உலகத்தினிடத்தில் வருகிறார் என்றும் அவர் நம்பினார்.

மில்லரைட் வரலாற்றின் பெரும்பாலான காலப்பகுதியில், தாங்கள் பத்து கன்னியரின் உவமையை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று அவர்கள் நம்பினர்; ஆனால், ‘நள்ளிரவின் கூக்குரல்’ என்பது தாங்கள் அறிவித்துக் கொண்டிருந்த செய்தியையே குறிக்கிறது என்று அவர்கள் எண்ணினர். எனினும், 1844 ஆம் ஆண்டின் கோடைக்காலத்திற்குள், ஒரு புதியதும் சரியானதுமான புரிதல் வெளிப்பட்டது: ‘நள்ளிரவின் கூக்குரல்’ என்பது ஏழாம் மாத இயக்கமே; மேலும், ஏழாம் மாதத்தின் பத்தாம் நாளில் இயேசு வருவார் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. அதுவே உண்மையான நள்ளிரவின் கூக்குரல் ஆகும். மில்லர், 1844 டிசம்பரில், அந்த உண்மையான நள்ளிரவின் கூக்குரலை நிராகரித்தபோது, அவர் 1844 ஆம் ஆண்டின் கோடைக்கால வரலாற்றையே நிராகரித்து, அது 1830-களிலிருந்து வந்த பொதுவான செய்தி மட்டுமே என்ற தமது முந்தைய நிலைப்பாட்டிற்குத் திரும்பிச் சென்றார். நள்ளிரவின் கூக்குரலின் இயக்கவியலைப் புரிந்துகொள்வது மிக முக்கியமானது. மில்லரைட்டுகள் புரிந்துகொண்டபடி நீங்கள் 2520-ஐப் புரிந்துகொள்ளாவிட்டால், நள்ளிரவின் கூக்குரலை நீங்கள் புரிந்துகொள்ள முடியாது. மில்லரைட்டுகள் புரிந்துகொண்டபடி நள்ளிரவின் கூக்குரலை நீங்கள் புரிந்துகொள்ள முடியாவிட்டால், கீழே உள்ள துஷ்ட உலகத்துக்கான பாதையிலிருந்து நீங்கள் விழுந்துவிடுகிறீர்கள்.

இந்த விளக்கவுரையில், இன்று அட்வென்டிசத்தில் வெளிப்படையாக நிராகரிக்கப்படும் அட்டவணையில் உள்ள சில சத்தியங்களிலிருந்து நாம் தொடங்குவோம். ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபையின் வேதாகம ஆராய்ச்சி நிறுவகமும், பெரும்பாலான அட்வென்டிஸ்ட் இறையியலாளர்களும் 2520-ஐ நிராகரிக்கின்றனர். நாம் முன்னேறிக்கொண்டிருக்கும்போது இதை வேதாகம அடிப்படையில் ஆராய்வோம்; ஆனால் முதலில், எலன் வைட் 2520-ஐ முழுமையாக ஆதரிக்கிறார் என்பதை நாம் காண்பிப்போம். அந்த நிறுவகமும் பெரும்பாலான இறையியலாளர்களும், “டெய்லி” குறித்த முன்னோடிகளின் புரிதலையும் நிராகரிக்கின்றனர். “டெய்லி” என்பது புறமதமே என்ற முன்னோடிகளின் புரிதலை நிராகரிப்பது, தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியை நிராகரிப்பதே என்பதை நாம் காண்பிப்போம். அந்த நிறுவகம், எக்காளங்கள்—ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் எக்காளம்—குறித்த முன்னோடிகளின் புரிதலையும் பொதுவெளியில் நிராகரிக்கிறது. எக்காளங்கள் குறித்த முன்னோடிகளின் புரிதலை நிராகரிப்பது, தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியை நிராகரிப்பதே என்பதை காண்பிப்பதிலிருந்து நாம் தொடங்குவோம்.

இன்று, பெரும்பாலான அட்வென்டிஸ்டுகள் 1290 மற்றும் 1335 குறித்து மிக அதிகபட்சமாகச் சொன்னாலும் தெளிவற்றவர்களாகவே உள்ளனர். 1335 பற்றிய முன்னோடிகளின் புரிதல் இல்லையெனில், 1844 மார்ச் 22 அன்று ஆரம்பமான தாமதிக்கும் காலத்தை அடையாளப்படுத்துவதற்கு வேதாகம அடிப்படையிலான எந்த நியாயமும் இல்லை. அந்தத் தாமதிக்கும் காலத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல், நடுராத்திரி முழக்கத்தின் இயக்கவியலை ஒருவர் பற்றிக்கொள்ள முடியாது. நடுராத்திரி முழக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல், ஒருவர் கீழே உள்ள துன்மார்க்க உலகத்திற்கான பாதையிலிருந்து விழுந்துவிடுகிறார். இச்சத்தியங்களை தீர்க்கதரிசன ஆவியின் தெளிவான ஒப்புதலின் அடிப்படையில் வரைபடத்தில் நாம் காட்டுவோம்; பின்னர் அவற்றை தேவனுடைய வார்த்தையிலிருந்து பகுத்தறிவோம். ஆனால் முதலில், மில்லரைட் வரலாற்றைச் சூழ்ந்திருந்தது என்ன, மேலும் நடுராத்திரி முழக்கத்தை உருவாக்கியது என்ன என்பதைக் காண வேண்டும்.

மில்லரைட் வரலாற்றைக் காட்டவும் 1798-ஐ எடுத்துரைக்கவும், *Thoughts on Daniel and Revelation*, பக்கம் 521-இல் உள்ள யூரையா ஸ்மித்துடன் நாம் தொடங்குகிறோம். யூரையா ஸ்மித் இவ்வாறு எழுதுகிறார்: “வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10-இல் உள்ள நிகழ்வுகளின் காலவரிசை, இந்தத் தூதன் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14-இன் முதல் தூதனே என்பதன் மூலம் மேலும் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.” வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10-இல், ஒரு வல்லமையுள்ள தூதன் தன் கையில் திறந்த சிறிய புத்தகத்துடன் வானத்திலிருந்து இறங்கி வருகிறான். இந்த வல்லமையுள்ள தூதன் இயேசு கிறிஸ்துவே என்றும், அந்தச் சிறிய புத்தகம் தானியேலின் புத்தகமே என்றும் எலன் வைட் நமக்குத் தெரிவிக்கிறார். பத்தாம் அதிகாரத்தின் முடிவில், யோவான் அந்தச் சிறிய புத்தகத்தைப் புசிக்கும்படி சொல்லப்படுகிறான்; அது அவன் வாயில் இனிமையாகவும் அவன் வயிற்றில் கசப்பாகவும் இருக்கும். யோவான் மில்லரைட் வரலாற்றைச் சுட்டிக்காட்டுகிறான்; அங்கு தானியேலின் செய்தி இனிமையாக இருந்தாலும், அது கசப்பான ஏமாற்றத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறது. முன்னோடிகளின் கருத்துப்படி, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10-இன் வல்லமையுள்ள தூதன், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14-இன் முதல் தூதனே—இருவரும் ஒரே தூதன் ஆவர்.

வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் குறிப்பிடப்படும் இந்தத் தூதர்கள் குறித்து நாம் அடிக்கடி மிகுந்த நேரத்தை எடுத்துச் சிறப்பாகக் கவனம் செலுத்துவதில்லை; ஆனால் அப்படிச் செய்ய வேண்டும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10-இல் வரும் வல்லமையுள்ள தூதனே, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14-இன் முதல் தூதனுடைய பணியை நிறைவேற்றுவதன் மூலம் “தேவனைப் பயந்து, அவருக்கு மகிமையைக் கொடுங்கள்; ஏனெனில் அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்துவிட்டது” என்ற நள்ளிரவுக் கூக்குரலை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்த தூதன் என்றும் வில்லியம் மில்லர் நம்பினார். “அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை” என்பது தானியேல் 8:14-ஐக் குறிக்கிறது. இந்தத் தூதர்கள் நிறைவேற்றப்பட்ட பணியின் வெவ்வேறு அம்சங்களை அடையாளப்படுத்துகின்றனர்.

உரியா ஸ்மித்தை மீண்டும் நோக்கினால்: “வெளிப்படுத்தல் 10-இன் நிகழ்வுகளின் காலவரிசை, இந்தத் தூதன் வெளிப்படுத்தல் 14-இன் முதல் தூதனுக்குச் சமானமானவனாக இருப்பதன் மூலம் மேலும் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.” அவற்றை ஒன்றோடொன்று இணைப்பது எது என்பதை அவர் விளக்குகிறார்: இருவருக்கும் அறிவிக்க வேண்டிய ஒரு சிறப்பு செய்தி உண்டு; இருவரும் தங்களுடைய அறிவிப்பை மகா சத்தத்தோடு உரைக்கிறார்கள்; இருவரும் படைப்பாளரை நோக்கி ஒத்த மொழியைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்; இருவரும் காலத்தை அறிவிக்கிறார்கள்—ஒருவன் இனி காலம் இருக்காது என்று சத்தியம்பண்ணுகிறான்; மற்றொருவன் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின் நேரம் வந்துவிட்டது என்று அறிவிக்கிறான். வெளிப்படுத்தல் 14:6-இன் செய்தி, முடிவுகாலத்தின் தொடக்கத்தின் இப்பக்கத்தில் அமைந்துள்ளது.

உரியாஸ் ஸ்மித், முடிவுகாலம் 1798 என்பதையும், வெளிப்படுத்தல் 14-ஆம் அதிகாரத்தின் செய்தி அதற்குப் பின்வருவதையும் கூறுகிறார். அவர் இவ்வாறு எழுதுகிறார்: “ஆனால் வெளிப்படுத்தல் 14:6-இன் செய்தி, முடிவுகாலத்தின் ஆரம்பத்திற்குப் பிற்பட்ட பகுதியில் அமைந்துள்ளது. அது தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்துவிட்டது என்ற அறிவிப்பாக இருக்கிறது; ஆகையால் அது கடைசி தலைமுறையிலே தன் பொருத்தத்தை உடையதாக இருக்க வேண்டும். பவுல் நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்துவிட்டது என்று பிரசங்கிக்கவில்லை. லூத்தரும் அவருடைய துணைஉழைப்பாளர்களும் அதைப் பிரசங்கிக்கவில்லை. பவுல் வரப்போகிற நியாயத்தீர்ப்பைப் பற்றி—தெளிவாக நிர்ணயிக்கப்படாத எதிர்கால ஒன்றாக—விவாதித்தார்; லூத்தர் அதனைத் தன் காலத்திலிருந்து குறைந்தபட்சம் மூன்று நூறு ஆண்டுகள் தள்ளி வைத்தார். மேலும், ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் வரும்வரை, தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்துவிட்டது என்று கூறும் இப்படிப்பட்ட பிரசங்கத்திற்கு விரோதமாக பவுல் சபையை எச்சரிக்கிறார்.” 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:1-3-இல், முதலில் விசுவாசவிலகுதல் வரவும், பாவத்தின் மனுஷன் வெளிப்படவும் செய்யாதவரையில், கிறிஸ்துவின் நாள் சமீபமல்ல என்று பவுல் கூறுகிறார். பவுல் பாவத்தின் மனுஷனை, சிறிய கொம்பை, பாப்பாட்சியை அறிமுகப்படுத்தி, 1798-இல் முடிவுற்ற 1260 ஆண்டுகள் நீடித்த அதன் ஆதிக்கத்தின் முழுக் காலப்பகுதியையும் ஒரு எச்சரிக்கையால் மூடுகிறார்.

1798 ஆம் ஆண்டில், கிறிஸ்துவின் நாள் சமீபமாகியுள்ளது என்று அறிவிப்பதற்கெதிரான கட்டுப்பாடு நீங்கியது. முடிவின் காலம் ஆரம்பமானது; சிறு புத்தகத்திலிருந்து முத்திரை அகற்றப்பட்டது. அப்போதுமுதல், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14ஆம் அதிகாரத்தின் தூதன் புறப்பட்டுச் சென்றிருக்கிறான். உரையா ஸ்மித் கூறுகிறார்: “நீங்கள் இதைப் பார்க்க விரும்பினால், 1798 முதல், முதல் தூதனுடைய செய்தி புறப்பட்டுச் சென்றுள்ளது. 1798 இல், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14ஆம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதன் வரலாற்றில் தோன்றுகிறான்”—இதுவே முன்னோடிகளின் புரிதல். “அப்போதுமுதல், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14ஆம் அதிகாரத்தின் தூதன் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்துவிட்டது என்று அறிவித்திருக்கிறான்; மேலும், 10ஆம் அதிகாரத்தின் தூதன், காலம் இனி இருக்காது என்று சத்தியம்பண்ணிக்கொண்டு, கடலின்மேலும் பூமியின்மேலும் தன் நிலைப்பாட்டை எடுத்திருக்கிறான். அவர்களுடைய அடையாளம் சந்தேகத்திற்கிடமற்றது. ஒருவரை நிறுவும் எல்லா வாதங்களும் மற்றவருக்கும் பொருந்துகின்றன. இவ்விரண்டு தீர்க்கதரிசனங்களின் நிறைவேற்றத்தை தற்போதைய தலைமுறை கண்டு வருகிறது. குறிப்பாக 1840 முதல் 1844 வரை நிகழ்ந்த அத்வெந்து அறிவிப்பின் பிரசங்கிப்பில், அவைகளின் முழுமையானவும் சூழ்நிலைகளோடு கூடியதுமான நிறைவேற்றம் ஆரம்பமானது.”

வெளிப்படுத்தல் 14-இன் முதல் தூதன் 1798-இல் வந்ததைக் குறிப்பிட்டு ஸ்மித் 1840 மற்றும் 1844 ஆகிய ஆண்டுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்; ஆனால் அந்தச் செய்தி அதிகாரமளிக்கப்பட்ட நிலையை அடையும் இடமாக அவர் 1840-ஐயும் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இரண்டாம் வருகையை அறிவித்த பிரசங்கத்தில், குறிப்பாக 1840 முதல் 1844 வரை, அவற்றின் முழுமையான நிறைவேற்றம் ஆரம்பமானது. ஒரு கால் சமுத்திரத்தின் மேல், மற்றொரு கால் நிலத்தின் மேல் வைத்து நிற்கும் அந்தத் தூதனின் நிலை, அவன் அறிவிப்பின் பரந்த விரிவைக் குறிக்கிறது. அந்தச் செய்தி சமுத்திரத்தைக் கடந்து பல்வேறு ஜாதிகளுக்கு விரியும்; மேலும் இரண்டாம் வருகை அறிவிப்பு உண்மையாகவே உலகத்தின் ஒவ்வொரு மிஷன் நிலையத்திற்கும் சென்றடைந்தது. 1840 முதல், எலன் வைட் கூறுகிறபடி, முதல் தூதனின் செய்தி உலகின் ஒவ்வொரு மிஷன் நிலையத்திற்கும் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது. வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் வருட-நாள் கொள்கை ஒட்டோமன் பேரரசின் வீழ்ச்சியால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டபோது இது நிறைவேற்றப்பட்டது. இச்சமயத்தில் நாம் விவரங்களைக் கையாளவில்லை; மாறாக, மில்லரைட் வரலாறும் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் இயக்கவியல்களும் பற்றிய மேடையமைப்பைச் செய்து வருகிறோம்.

1833-ஆம் ஆண்டில், நட்சத்திரங்கள் விழுதல் நிகழ்ந்தது. இதைப் பற்றி எலன் வைட், The Great Controversy, பக்கம் 333-இல் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்: “1833-ஆம் ஆண்டில், மில்லர் கிறிஸ்துவின் சீக்கிரமான வருகைக்கான ஆதாரங்களை பொதுமக்கள் முன் முன்வைக்கத் தொடங்கியதிலிருந்து இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இரண்டாம் வருகையின் அடையாளங்களாக இரட்சகர் வாக்குத்தத்தம் செய்திருந்த அறிகுறிகளில் கடைசியானது தோன்றியது. இயேசு கூறினார்: ‘நட்சத்திரங்கள் வானத்திலிருந்து விழும்.’ மத்தேயு 24:29. மேலும், தேவனுடைய நாளை முன்னறிவிக்கும் நிகழ்ச்சிகளை தரிசனத்தில் கண்ட யோவான், வெளிப்படுத்தலில் இவ்வாறு அறிவித்தார்: ‘வானத்தின் நட்சத்திரங்கள் பூமியின்மேல் விழுந்தன; பலத்த காற்றினால் அசைக்கப்படும் அத்திமரம் தன் காயாத காய்களை உதிர்த்துப்போடுகிறதுபோல.’ வெளிப்படுத்தல் 6:13. இந்தத் தீர்க்கதரிசனம் 1833-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 13-ஆம் தேதியன்று நிகழ்ந்த மகத்தான விண்கல் மழையில் மிகத் தெளிவானதுமான ஆழ்ந்த தாக்கமுடைய நிறைவேற்றத்தைப் பெற்றது.”

வில்லியம் மில்லரின் சாட்சியம் விவரிக்கிறது:

1833 ஆம் ஆண்டின் கோடைக்காலத்தில் மில்லர் இவ்வாறே அந்தச் செய்தியை பொதுவாக அறிவிக்கத் தொடங்கினார். 1833 ஆம் ஆண்டின் டிசம்பரில் நட்சத்திரங்கள் விழுந்த சம்பவம் அவரது செய்திக்கு மேலும் மிகுந்த கம்பீரத்தைக் கூட்டியது.

1840ஆம் ஆண்டில், எலன் வைட் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க நிறைவேற்றத்தைப் பற்றி கருத்துரைக்கிறார். இந்தப் பகுதி தீர்க்கதரிசன ஆவியின் எழுத்துகளில் அடிக்கடி சர்ச்சைக்குரியதாகக் கருதப்படுகிறது; சிலர் இதை உரியா ஸ்மித் The Great Controversy என்னும் நூலில் சேர்த்தார் என்று வாதிடுகின்றனர்; ஆனால் இந்த வாதங்களுக்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. 1840ஆம் ஆண்டை முன்னிட்டு நிகழ்ந்த தீர்க்கதரிசன நிறைவேற்றங்களின் வரிசையைப் பற்றியே அவர் பேசுகிறார்; அதில் நட்சத்திரங்கள் விழுதல் மற்றும் இருண்ட நாள் ஆகியவையும் உட்படுகின்றன. அவர் இவ்வாறு எழுதுகிறார்: “1840ஆம் ஆண்டில், தீர்க்கதரிசனத்தின் இன்னொரு குறிப்பிடத்தக்க நிறைவேற்றம் பரவலான ஆர்வத்தை எழுப்பியது.”

அவள் குறிப்பிடுவது, யோசியா லிட்சின் வெறும் மனித முன்னறிவிப்பை அல்ல, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தையே ஆகும்.

உரியா ஸ்மித், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14 ஆம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதன் 1798 இல் வந்ததாக எங்களுக்குச் சொல்லியிருந்தார்; ஆனால் அவன் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10 ஆம் அதிகாரத்தின் தூதனே ஆகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10 இல், தூதனின் கையிலிருந்த சிறு புத்தகத்தை எடுத்து அதை உண்ணும்படி யோவானுக்கு சொல்லப்படுகிறது; அது அவன் வாயில் இனிப்பாயிருக்கும். வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆண்டு-நாள் நியமத்தின் அடிப்படையில் ஒட்டோமன் பேரரசின் வீழ்ச்சியை இரண்டு ஆண்டுகள் முன்னறிவித்ததன் பின்பு, 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று மில்லரைட் செய்தி இனிமையாயிற்று. அந்த நிகழ்வு துல்லியமாக நிறைவேறியபோது, அவர்கள் அறிவித்துவந்த செய்தி அவர்களுடைய வாயில் இனிமையாயிற்று.

1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று, அந்தச் செய்தி அவர்களின் வாயில் இனிமையானதாக ஆனது. இறங்கி வந்த தூதனுடைய கையிலிருந்து அந்தச் சிறிய புத்தகத்தை எடுக்கும்படி யோவானுக்குக் கூறப்படுகிறது. 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று அந்தத் தூதன் இறங்கி வருகிறான்; வெளிப்படுத்தல் 10-ஆம் அதிகாரத்திலுள்ள இந்தத் தூதனே வெளிப்படுத்தல் 14-ஆம் அதிகாரத்திலுள்ள முதலாம் தூதனும் ஆவான். வெளிப்படுத்தல் 14-இலுள்ள தூதன், முடிவுகாலமான 1798-இல் வருகிறான்; ஆனால் அவனுடைய செய்தி 1840-இல் வல்லமையூட்டப்படுகிறது. அந்த நிகழ்வு அறியப்பட்டபோது, மில்லரும் அவருடைய உடனிருந்தவர்களும் ஏற்றுக்கொண்ட தீர்க்கதரிசன விளக்கவுரையின் கோட்பாடுகள் சரியானவை என்று அநேகர் உறுதியாக நம்பினர் என்று எலன் ஒயிட் கூறுகிறார். 1930-களிலிருந்து, 1919-இல் தொடங்கி, குறிப்பாக 1930-களில், அட்வென்டிசம் மில்லரும் அவருடைய உடனிருந்தவர்களும் ஏற்றுக்கொண்ட தீர்க்கதரிசன விளக்கவுரையின் விதிகளை—அதாவது, வேதாகமப் படிப்பின் proof text முறையை—நிராகரித்துள்ளது.

வரலாற்றிலுள்ள அடுத்த வழிக்குறி, மே 1842-இல் தயாரிக்கப்பட்ட 1843 அட்டவணையாகும். எலன் வைட் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “1843 அட்டவணை கர்த்தருடைய கையினால் வழிநடத்தப்பட்டது என்றும், அது மாற்றப்படக்கூடாது என்றும், அதிலுள்ள எண்கள் அவர் விரும்பியபடியே இருந்தன என்றும், சில எண்களில் இருந்த ஒரு தவறை யாரும் காணாதபடியாக அவருடைய கை அதன்மேல் இருந்து அதை மறைத்திருந்தது; அவருடைய கை அகற்றப்படும் வரையில் யாரும் அதைக் காண இயலவில்லை என்றும் நான் கண்டேன்.” இந்த அட்டவணை, மே 1842-இல் தயாரிக்கப்பட்ட ஒரு தீர்க்கதரிசன வழிக்குறியாகும். ஜூன் 1842-இல், புரொட்டஸ்டண்ட் சபைகள் தங்கள் கதவுகளை மூடத் தொடங்கின; இரண்டாம் தூதன் வருகிறார்.

சாட்சிகள், முதல் தொகுதி, பக்கம் 21-இலிருந்து: “1842 ஆம் ஆண்டின் ஜூன் மாதத்தில், திரு. மில்லர் மேன் மாநிலத்தின் போர்ட்லாந்திலுள்ள காஸ்கோ ஸ்ட்ரீட் சபையில் தமது இரண்டாவது தொடர் சொற்பொழிவுகளை வழங்கினார். சில விதிவிலக்குகளைத் தவிர, பல்வேறு சமயப்பிரிவுகள் தங்களுடைய சபைகளின் கதவுகளை திரு. மில்லருக்கு எதிராக மூடின.” ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் கிறிஸ்தவர்களாகிய நாங்கள் காரணத்திலிருந்து விளைவிற்கு தர்க்கம் செய்யக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று எலன் ஒயிட் நமக்குத் தெரிவிக்கிறார். புராட்டஸ்டண்ட் சபைகள் தங்களுடைய கதவுகளை மூடுவதற்குக் காரணமானது இந்த விளக்கப்படத்தின் அறிமுகமாயிருந்தது. இந்த விளக்கப்படம் மே மாதத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது, மில்லரைட்டுகள் ஏமாற்றமடைந்த தீவிரவாதிகள் என்று புராட்டஸ்டண்ட் சபைகள் தீர்மானித்தன.

முதலாவது ஏமாற்றம் அடுத்ததாக வருகிறது. *தி கிரேட் கண்ட்ரோவர்சி*, பக்கம் 393-இலிருந்து:

தாமதக் காலம் என்பது 1844 மார்ச் 22 அன்று ஏற்பட்ட முதல் ஏமாற்றமே ஆகும். மில்லரைட்டுகள், வேதாகமக் காலக்கணக்கின்படி, 1843ஆம் ஆண்டில் உலகத்தின் முடிவு வரும் என்று அறிவித்துக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால் அதற்குள் கர்த்தர் வராதபோது, 1844 மார்ச் 22 அன்று முதல் ஏமாற்றம் ஏற்பட்டது. அதுவே தாமதக் காலமாகும்.

இது பத்து கன்னியரின் உவமையிலும், ஆபக்கூக் 2-லும், தானியேல் 12-லும் காணப்படும் தாமதகாலமாகும். தானியேல் 12:11 இவ்வாறு கூறுகிறது: ‘அன்றாட பலி அகற்றப்படும் காலமுதல்...’ முன்னோடிகள், குளோவிஸ் விஸிகோத்தரைத் தோற்கடித்த 508 ஆம் ஆண்டில் புறமதம் அடக்கப்பட்டது என்று புரிந்துகொண்டனர். புறமதம் அகற்றப்பட்ட காலமுதல், பாப்பரசுத் ஆட்சி நிறுவப்படும் வரை (முப்பது ஆண்டுகள் பின்னர், 538-ல்), 1290 நாட்கள் இருக்கும். அடுத்த வசனம் இவ்வாறு கூறுகிறது: ‘ஆயிரத்து முன்னூற்று முப்பத்தைந்து நாட்களுக்குப் பொறுமையாய் காத்திருந்து சேருகிறவன் பாக்கியவான்.’ 508-க்கு 1335-ஐ கூட்டினால் 1843 ஆகிறது. ‘1843-ஐ அடைகிறவன் பாக்கியவான்.’ 1335 என்பது தாமதகாலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது, ‘1843-ஐ அடைகிறவன் பாக்கியவான்’ என்று கூறுகிறது. எலன் வைட் செய்ததுபோல, அன்றாடம் பற்றிய முன்னோடிகளின் புரிதலை நீங்கள் நிலைநிறுத்தினால், இது தெளிவாகும்.

மேலும் தெளிவுபடுத்துவதற்காக, ஏசாயா 30:18 இவ்வாறு கூறுகிறது: “ஆகையால் கர்த்தர் காத்திருப்பார்.” இங்கு, கர்த்தர் பத்து கன்னியரின் உவமையில் வரும் மணமகன் ஆவார்; அவர் தாமதிக்கிறார். “ஆகையால் உங்களுக்குக் கிருபை செய்யும்படி மணமகன் தாமதிப்பான்; ஆகையால் உங்கள்மேல் இரக்கம் கொள்ளும்படி அவர் உயர்த்தப்படுவார்; ஏனெனில் கர்த்தர் நியாயத்தின் தேவன். அவருக்காகக் காத்திருக்கிற அனைவரும் பாக்கியவான்கள்.” இது தானியேல் 12:12 உடன் ஒத்திருக்கிறது: “1335-ஆம் நாள்வரை காத்திருந்து அடைகிறவன் பாக்கியவான்.” மணமகன் 1844 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 22 அன்று தாமதிக்கிறான். முதல் ஏமாற்ற அனுபவத்திற்குச் சென்று, பின்னர் காத்திருப்பதோடு இணைந்த ஒரு ஆசீர்வாதம் உள்ளது. நீங்கள் இங்கே வந்தபோது, நீங்கள் காத்திருக்கவேண்டும். நீங்கள் எதற்காகக் காத்திருக்கிறீர்கள்? ஆபகூக் 2:3 இவ்வாறு கூறுகிறது: “தரிசனம் இன்னும் குறிக்கப்பட்ட காலத்துக்கே உரியது; ஆனால் முடிவில் அது பேசும், பொய் சொல்லாது; அது தாமதித்தாலும், அதற்காகக் காத்திரு.” 1335-ஐ அடைவதற்கான ஆசீர்வாதம், இந்த வரலாற்றுக்குள் வருவதற்கான ஆசீர்வாதமே; அங்கே கர்த்தர் நடுநிசி முழக்கத்தை நிறைவேற்றுவார்.

அரையிரவுக் கூக்குரலில் பங்கேற்க அனைவருக்கும் அனுமதி வழங்கப்படமாட்டாது. சிலர் மில்லரைடுகளோடு இணைந்து பயணித்தது, இயேசு கிறிஸ்துவோடு அவர்களுக்கிருந்த தனிப்பட்ட அனுபவத்தினாலோ தேவனுடைய வார்த்தையை அவர்கள் தனிப்பட்ட முறையில் ஆய்ந்ததினாலோ அல்ல; அச்சத்தினால் ஆகும். அரையிரவுக் கூக்குரல் வருவதற்கு முன்பே, கர்த்தர் இவ்வகை சகோதரர்களை அந்த இயக்கத்திலிருந்து பிரித்தெடுக்கிறார். முதலாவது ஏமாற்றம், அரையிரவுக் கூக்குரலுக்கான ஆயத்தப்படுத்தும் செயல்முறையின் ஒரு பகுதியாகும். எலன் வைட் கூறுகிறதன்படி, இதை நாம் புரிந்துகொள்ளாவிடில், கீழே உள்ள துன்மார்க்க உலகத்திற்குத் தாழ்வாகச் செல்லும் பாதையிலிருந்து நாம் விழுந்துபோகிறோம்.

Early Writings, பக்கம் 238 இலிருந்து: ‘இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியின் இறுதிக்காலத்திற்கு அருகில், தேவனுடைய ஜனங்களின் மேல் பரலோகத்திலிருந்து ஒரு மகத்தான ஒளி பிரகாசிப்பதை நான் கண்டேன். அந்த ஒளியின் கதிர்கள் சூரியனைப்போல பிரகாசமாகத் தோன்றின; மேலும், “இதோ, மணவாளன் வருகிறான்” என்று கூவுகிற தூதர்களின் சத்தங்களை நான் கேட்டேன்.’ இதுவே இரண்டாம் தூதனுடைய செய்திக்கு வல்லமையளிக்க வேண்டிய நள்ளிரவின் கூக்குரலாகும். முதல் தூதனுடைய செய்தி 1798-ஆம் ஆண்டில் வந்தடைந்தது; ஆனால் 1840-ஆம் ஆண்டில் ஒட்டோமன் பேரரசின் வீழ்ச்சியுடன் அது வல்லமையளிக்கப்பட்டது என்பதை முன்னோடிகள் புரிந்திருந்தனர். எல்லா செய்திகளும் வரலாற்றில் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்புள்ளியில் வந்து சேருகின்றன; அதற்குப் பின்பு அவை வல்லமையளிக்கப்படுகின்றன. இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தி 1844 மார்ச் 22 அன்று வந்தடைந்தது; அன்றே புராட்டஸ்டண்ட் சபைகள் மில்லரைட் செய்திக்கு எதிராகத் தங்கள் கதவுகளை மூடியன. நள்ளிரவின் கூக்குரல் இரண்டாம் தூதனுடைய செய்திக்கு வல்லமையளிக்கிறது. மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி 1844 அக்டோபர் 22 அன்று வந்தடைந்தது; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18-ஆம் அதிகாரத்தின் வல்லமையுள்ள தூதன் அதனுடன் இணையும்போது அது வல்லமையளிக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு செய்தியும் வரலாற்றில் வந்து சேர்கிறது; அதன் பின்பு அது வல்லமையளிக்கப்படுகிறது. இதை அறிந்துகொள்வது முக்கியமானது.

நள்ளிரவுக் கூக்குரல் இரண்டாம் தூதனின் செய்திக்கு வல்லமையைக் கொடுத்தது. மனம் தளர்ந்திருந்த பரிசுத்தவான்களை எழுப்பவும், அவர்களுக்கு முன்பாக இருந்த மகத்தான பணிக்காக அவர்களை ஆயத்தப்படுத்தவும், பரலோகத்திலிருந்து தூதர்கள் அனுப்பப்பட்டனர். இந்தச் செய்தியை முதலில் பெற்றவர்கள் மிகுந்த திறமையுள்ள மனிதர்கள் அல்லர். வில்லியம் மில்லர் இந்தச் செய்தியை முதலில் பெற்றவர் அல்லர்; இதற்கு மாறாக, அதைப் பெற்றவர் அவரே கடைசியாக இருந்தார். செய்தியைப் புரிந்துகொள்வதில் அவர் மிகுந்த திறமையுள்ளவராக இருந்தார்; ஆனால் சாமுவேல் ஸ்னோவோ முதலில் இருந்தார். முன்பு இந்தப் பணியில் வழிநடத்தியிருந்தவர்கள், அந்தக் கூக்குரலை ஏற்று அதனை அதிகரிக்க உதவுவதில் கடைசியாக இருந்தனர். வரலாற்றுப் பொருளில், நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியை ஏற்றுக்கொண்ட கடைசி நபர் வில்லியம் மில்லரே ஆவார்.

மாபெரும் போராட்டம், 376 இலிருந்து:

இன்றைய அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபையில், இந்தச் செய்தி திருச்சபையிலும் தனியார் வீடுகளில்கூட போதிக்கப்படுவதைத் தடைசெய்யும் தலைவர்கள், இங்கு மில்லரைட் இயக்கத்தில் முன்நிழலிடப்பட்டவர்களாக இருக்கின்றனர்.

எல்டர் டாம்ஸ்டீக்ட் அவர்களின் *Foundation of Seventh-day Adventist Message and Mission* என்னும் நூலில் கூறப்பட்டபடி, தானியேல் 8:14 மற்றும் வெளிப்படுத்தல் 14-இன் முதல் தூதனின் அறிவிப்பே “இதோ, மணவாளன் வருகிறான்” என்ற நடுராத்திரிக் கூக்குரல் என மில்லர் நம்பினார். இந்தச் செய்தி கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்றும் அவர் நம்பினார். முழு வரலாறே நடுராத்திரிக் கூக்குரலாகும் என்று மில்லர் கருதினார்; ஆனால், நடுராத்திரிக் கூக்குரல் ஒரு குறிப்பிட்ட தருணத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டது என்று எலன் வைட் கூறுகிறார். “நடுராத்திரிக் கூக்குரல்” என்பது பொதுவான செய்தி என்று மில்லரைட் போதனை கற்பித்ததிலிருந்து அதனை வேறுபடுத்திக் காட்டுவதற்காக, சாமுவேல் ஸ்னோ தனது உரைக்கு “The True Midnight Cry” என்று தலைப்பிட்டார்.

மிகவும் ஆவிக்குரியவர்களே முதலில் அந்தச் செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்; மேலும், முன்பாகவே இந்த வேலையில் தலைமை வகித்திருந்தவர்கள் அதை ஏற்றுக்கொண்டு அந்த முழக்கத்தை வலுப்படுத்த உதவுவதில் கடைசியாக இருந்தார்கள். 1833 முதல் இந்த வேலையை வழிநடத்தி வந்த வில்லியம் மில்லர், 1844 ஆகஸ்டில் வந்த நடுராத்திரி முழக்கம் என்ற செய்தியுடன் போராடினார். சபைகளிலிருந்து பிரிவதற்குறித்து அவர் உறுதியற்றவராயிருந்தார்; மேலும், நடுராத்திரி முழக்கம் பற்றிய வேறொரு விளக்கத்தையே பல ஆண்டுகளாகப் போதித்து வந்தார்.

வில்லியம் மில்லர் எழுதியது:

1842 ஆம் ஆண்டின் மே மாதத்தில், 1843 அட்டவணை வெளியிடப்பட்டது; அப்போது சகோதரர்கள் மில்லரிடம், தனது விளக்கத்திலிருந்து “if” என்பதைக் நீக்கும்படி கூறினர்.

மில்லர் தொடர்ந்து கூறினார்: “பொது பத்திரிகைகளும் ஆண்டவரின் வருகைக்காக நான் ஏப்ரல் இருபத்திமூன்றாம் தேதியை ஒரு குறிப்பிட்ட நாளாக நிர்ணயித்துவிட்டேன் என்று வெளியிட்டிருந்தன. ஆகையால், அந்த ஆண்டின் டிசம்பரில், என் கணக்கீட்டில் எந்தத் தவறும் எனக்குப் புலப்படாதபடியால், 1843 மார்ச் 21 முதல் 1844 மார்ச் 21 வரை உள்ள காலத்தின் எப்போதாவது ஆண்டவர் வருவார் என்ற என் நம்பிக்கையை நான் வெளியிட்டேன்.” மில்லர் ஏழாம் மாதத்தின் பத்தாம் நாளைப்பற்றிய முடிவுக்கு ஏற்கனவே வந்திருந்தார்; அந்த முடிவைப் பயன்படுத்தி “நள்ளிரவுக் கூக்குரலை” அறிவிக்க சாமுவேல் ஸ்னோ முனைந்ததற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே, மில்லர் அதைப் பற்றி எழுதியிருந்தார். 1844 அக்டோபர் 22-ஐ அடையாளம் காண சாமுவேல் ஸ்னோ பயன்படுத்திய தர்க்க அமைப்பை ஒருங்கிணைக்க ஆண்டவர் பயன்படுத்தியவர் மில்லரே ஆவார்.

மில்லர் இவ்வாறு எழுதினார்: “1843 ஆம் ஆண்டின் போது, பத்திரிகைகளாலும் சில பிரசங்க மேடைகளாலும் என்னையும் என்னோடு தொடர்புடையவர்களையும் எதிர்த்து மிகக் கடுமையான கண்டனங்கள் குவிக்கப்பட்டன. எங்களுடைய நோக்கங்கள் தாக்கப்பட்டன; எங்களுடைய கொள்கைகள் தவறாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டன; எங்களுடைய குணநலன்கள் இழிவுபடுத்தப்பட்டன.” காலம் கடந்தது; 1844 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 21 வந்தும், ஆண்டவர் தோன்றவில்லை. ஏமாற்றம் மிகுந்ததாக இருந்தது; அநேகர் இனி அவர்களோடு நடக்கவில்லை. இதற்கு முன், 1840 முதல், மில்லரியர்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 200,000 என மதிப்பிடப்பட்டிருந்தது; ஆனால் இந்நிலைக்கு வந்தபோது, 50,000 பேர் மட்டுமே மீதமிருந்தனர்.

மில்லர் தொடர்ந்து கூறினார்: “இதற்கு முன்பாக, 1843 ஆம் ஆண்டின் இலையுதிர் காலத்தில், என்னுடைய சில சகோதரர்கள் சபைகளை ‘பாபிலோன்’ என்று அழைக்கத் தொடங்கி, அவற்றிலிருந்து வெளியே வருவது அட்வென்டிஸ்டுகளின் கடமை என்று வலியுறுத்தினர். இதனால் நான் மிகவும் துயருற்றேன். இதன் விளைவு மிகவும் தீமையானதாக இருந்ததோடு மட்டுமல்லாமல், நான் இதை தேவனுடைய வார்த்தையின் ஒரு திரிப்பாகவும், வேதவசனங்களை வலுக்கட்டாயமாக மாற்றிப் பொருள்படுத்துதலாகவும் கருதினேன்.” மில்லர் இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியோடு போராடினார்; இதனால் உண்மையான நடுராத்திரி கூக்குரல் செய்தியை அவர் ஏற்றுக்கொள்வது இன்னும் கடினமானதாகியது. இந்த நடைமுறை பரவியது; சபைகள் அவர்களுக்கு விரோதமாக மூடப்பட்டன; இதனால் பகைமை உருவாகி, பெரும்பாலான அட்வென்டிஸ்டுகள் தங்கள்தங்கள் சபைகளிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டனர்.

தான் வெளியிட்டிருந்த காலம் கடந்தபின், துல்லியமான காலப்பகுதியைப் பற்றிய தன் ஏமாற்றத்தை மில்லர் ஒப்புக்கொண்டார்; ஆனால் தம் விசுவாசத்தை நிலைநிறுத்திக் கொண்டிருந்தார். 1844 ஆம் ஆண்டின் கோடைக்காலத்தில், ஏழாம் மாத இயக்கம் தோன்றும் வரையிலும், அவர் மேற்கு பிராந்தியத்தில் தம் உழைப்புகளைத் தொடர்ந்து செய்தார். மோசேயின் நியாயப்பிரமாணச் சடங்குகள் அந்த மாதத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன என்று பதினெட்டு மாதங்களுக்கு முன்பு எழுதப்பட்டிருந்த ஒரு கடிதத்தைத் தவிர, இந்த இயக்கத்தில் அவருக்கு எந்தப் பங்கும் இல்லை. அந்தப் பொருட்கள் இவ்வாறு பயன்படுத்தப்படும் என்றும், அத்தகைய சாட்சியத்தில் உள்ள விசுவாசம் இரட்சிப்பிற்கான ஒரு சோதனையாக ஆகும் என்றும் அவர் எதிர்பார்க்கவில்லை. 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 க்கு முன்பான இரண்டு அல்லது மூன்று வாரங்கள் வரையிலும், இந்த இயக்கத்துடன் அவருக்கு எந்த ஐக்கியமும் இல்லை. 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 6 அன்று ஹைம்ஸுக்கு எழுதிய ஒரு கடிதத்தில், மில்லர் இவ்வாறு எழுதினார்: “ஏழாம் மாதத்தில் நான் முன்பு ஒருபோதும் காணாத ஒரு மகிமையை இப்போது காண்கிறேன்... இப்போது, கர்த்தருடைய நாமம் ஸ்தோத்திரிக்கப்படுக, நான் வேதாகமங்களில் ஒரு அழகையும், ஒரு இசைவையும், ஒரு ஒற்றுமையையும் காண்கிறேன்; இதற்காக நான் நீண்டகாலமாக ஜெபித்தேன், ஆனால் இன்றுவரை காணவில்லை. என் ஆத்துமாவே, கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம் செலுத்து. சகோதரர் ஸ்னோவும், சகோதரர் ஸ்டோர்ஸும், மற்றவர்களும், என் கண்களைத் திறந்ததற்கான தங்களுடைய கருவியாக்கப்பட்ட சேவைக்காக ஆசீர்வதிக்கப்படுவார்களாக. நான் வீட்டிற்கு மிகவும் அருகில் வந்துவிட்டேன். மகிமை, மகிமை, மகிமை, மகிமை.”

அதன் பின்னர், மில்லர் நள்ளிரவின் கூக்குரலை மறுபரிசீலனை செய்து, அதை மதவெறி உந்துதலாகக் குறிப்பிட்டார். நள்ளிரவின் கூக்குரல் செய்தியின் அடிப்படை வடிவமைப்பை ஸ்னோ, மில்லரின் முந்தைய பணியிலிருந்தே பெற்றதாக டாம்ஸ்டீக்ட் குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்னோவின் கணக்கீடுகள் 1844 மார்ச் மாதத்தில் வெளியிடப்பட்டபோது, 1844 ஆகஸ்ட் 12–17 அன்று நடைபெற்ற எக்செட்டர் முகாமுக் கூட்டம் வரை மிகக் குறைந்த கவனத்தையே ஈர்த்தன. அங்கே, கிறிஸ்துவின் மறுவருகைக்கான அவர் குறிப்பிட்ட துல்லியமான தேதி, பல மில்லரைட்டுகளை ஆழமாக உந்தி, அவர்களுடைய மிஷனரி முயற்சியை உச்சக்கட்டத்துக்கு கொண்டு சென்றது. அவர்களுடைய இந்தப் பிரதிசெயல் “ஏழாம் மாத இயக்கம்” என அறியப்பட்டது. மில்லரைட் தலைவர்கள் ஆரம்பத்தில் சந்தேகத்துடன் இருந்தபோதிலும், எதிர்பார்க்கப்பட்ட நிகழ்வுக்கு சில வாரங்களுக்கு முன்பு அவர்கள் அந்த இயக்கத்தில் இணைந்து, ஸ்னோவின் கருத்துகள் அச்சிடப்பட்டும் ஆதரிக்கப்பட்டும் இருக்க அனுமதித்தனர்.

எலன் வைட்டின் முதல் தரிசனம், தேவனுடைய ஜனங்கள் வானத்திற்குச் செல்லும் ஒரு பாதையில் நடந்து செல்கிறார்கள் என்றும், அவர்களுக்குப் பின்னால் “நள்ளிரவின் கூக்குரல்” என்று அழைக்கப்படும் ஒரு ஒளி உள்ளது என்றும் காட்டுகிறது. சாமுவேல் ஸ்னோ முன்வைத்த செய்தி புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும். 1842 ஆம் ஆண்டின் மே மாதத்தில், 300 பிரசங்கிகளுக்காக 300 விளக்கப்படங்கள் அச்சிடப்பட்டன. 1844 மார்ச் 22 ஆம் தேதிக்குள், முதல் ஏமாற்றத்திற்குப் பின், அந்த விளக்கப்படம் ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டது; பலர் அந்த இயக்கத்தைவிட்டு வெளியேறினர். மீதமிருந்தவர்கள் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தில், பரிகார நாளாகிய 1844 அக்டோபர் 22 ஆம் தேதி கர்த்தர் வருவார் என்று ஸ்னோ காட்டினார். இது அவர்களை அந்தச் செய்தியை அறிவிக்கத் தூண்டியது.

எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்திற்குப் பிறகு, தாம் ரயில் வண்டிகளின் வழியாக நடந்து செல்லும் போது, “இதோ, மணவாளன் வருகிறான்!” என்று மீண்டும் மீண்டும் ஒலிக்கும் குரல்களைத் தாம் கேட்டதாக ஜோசப் பேட்ஸ் விவரித்தார். இந்த இயக்கம் இரண்டு மாதங்களுக்குள் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் முழுவதும் பரவி, 1844 அக்டோபர் 22 அன்று நிகழ்ந்த மகா ஏமாற்றத்துக்கு வழிவகுத்தது.

1844 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 28–29 அன்று ஹைம்ஸ் மற்றும் மில்லர் கலந்து கொண்ட லோ ஹாம்ப்டன் அட்வென்டிஸ்ட் மாநாட்டைப் பற்றி டாம்ஸ்டீக்ட் கருத்துரைக்கிறார். பரிசுத்தவான்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்கவும், கிறிஸ்தவ உலகை எழுப்பவும், பாவிகளுக்கு இரட்சிப்பை அறிவிக்கவும் ஹைம்ஸ் வலியுறுத்தினார். சில வாரங்கள் கழித்து, அட்வென்ட் பிரஸ் மீண்டும் செயல்படத் தொடங்கியது; அப்போது இரட்சிப்பின் வாசல் திறந்திருக்கிறது என்று ஹைம்ஸ் அறிவித்தார். மில்லர், “மூடிய வாசல்” என்னும் தீவிரமான கருத்தை படிப்படியாகக் கைவிட்டு, “நள்ளிரவின் கூக்குரல்” பற்றிய தன் முதற் பார்வைக்குத் திரும்பினார். அதே மாதத்தில், எலன் வைட் தமது முதல் தரிசனத்தைப் பெற்றார்; அதில், “நள்ளிரவின் கூக்குரலை” நிராகரிப்பவர்கள் பாதையிலிருந்து விழுந்துபோகிறார்கள் என்று காண்பிக்கப்பட்டது. அந்தத் தரிசனம், வேறு யாருக்காக இருந்ததுபோலவே, வில்லியம் மில்லருக்காகவும் இருந்தது.

ஆரம்பக் எழுத்துகள், பக்கம் 257-இலிருந்து:

இந்தச் சூழலில் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி சப்தமே ஆகும். மில்லர் பரலோகத்திலிருந்து வந்த வெளிச்சத்தின்பால் சாய்ந்தபோது, இம்மனிதர்கள் அவருடைய மனதை அதிலிருந்து விலக்குவதற்குத் திட்டமிட்டனர். மனிதப் பாதிப்பு அவரை இருளிலேயே வைத்தது; மேலும், சத்தியத்துக்கு விரோதமாக இருந்தவர்களிடையே அவருடைய செல்வாக்கையும் நிலைநிறுத்தியது. இறுதியில், மில்லர் பரலோகத்திலிருந்து வந்த வெளிச்சத்துக்கு விரோதமாக—அதாவது சப்தத்துக்கு விரோதமாக—தம்முடைய குரலை உயர்த்தினார். அவருடைய ஏமாற்றத்தை விளக்கி, கடந்த காலத்தின் மேல் வெளிச்சத்தையும் மகிமையையும் பொழிந்திருக்கும் அந்தச் செய்தியை அவர் ஏற்றுக்கொள்ளத் தவறினார். தெய்வீக ஞானத்தின் மேல் சாயாமல், மனித ஞானத்தின் மேல் அவர் சாய்ந்தார். உழைப்பாலும் வயதினாலும் சோர்ந்து நொறுங்கியிருந்த அவர், தம்மைச் சத்தியத்திலிருந்து விலக்கி வைத்தவர்களுக்குச் சமமான பொறுப்புக்குட்பட்டவர் அல்லர். பாவம் அவர்கள்மேலே தங்கியுள்ளது. மில்லர் மூன்றாம் தூதனுடைய வெளிச்சத்தைக் காண முடிந்திருந்தால், பல காரியங்கள் அவருக்குத் தெளிவாக்கப்பட்டிருக்கும். ஆனால் அவருடைய சகோதரர் தம்மிடம் அத்தனை ஆழ்ந்த அன்பு உண்டென்று வெளிப்படுத்தியதால், தாம் அவர்களிடமிருந்து ஒருபோதும் பிரிந்து செல்ல முடியாது என்று அவர் எண்ணினார். தேவன் அவரை மரணத்தின் அதிகாரத்திற்குக் கீழ் விழ அனுமதித்து, அவரைச் சத்தியத்திலிருந்து விலக்கியவர்களிடமிருந்து மறைக்கும்படி கல்லறையில் ஒளித்துவைத்தார். வாக்குத்தத்த தேசத்தில் பிரவேசிப்பதற்கு முன் மோசே தவறினான்; அதுபோலவே, பரலோக கானானில் விரைவில் பிரவேசிக்க இருந்த மில்லரும் தவறினார். இதைச் செய்ய அவரை மற்றவர்கள் வழிநடத்தினர்; அதற்குக் கணக்குக் கொடுக்கவேண்டியது அவர்களே. ஆனால் தேவனுடைய இந்த ஊழியக்காரனின் விலையுயர்ந்த தூசியைத் தூதர்கள் காக்கின்றனர்; கடைசிக் காகளத்தின் சத்தத்தின்போது அவர் வெளிவருவார்.

முடிவாக, உலகத்தின் முடிவில் உள்ள ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்துகளை வில்லியம் மில்லர் முன்மாதிரியாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். எலன் வைட்டின் முதல் தரிசனம், அவளுடைய காலத்திற்கும் மேலாக நம்முடைய நாளுக்கே உரியது. உலகத்தின் முடிவில், ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்துகள் நடு இரவின் கூக்குரலின் ஒளியை நிராகரிப்பார்கள். இந்த வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்வதினாலே மட்டுமே நடு இரவின் கூக்குரலின் ஒளியைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். முதல் ஏமாற்றம், தவறான காரணங்களுக்காக அங்கே இருந்தவர்களிடமிருந்து மில்லரைட் இயக்கத்தைச் சுத்திகரித்து, மக்களை மிகப் பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குள் நடத்திச் செல்லும் சோதனையான அனுபவத்திற்காக ஆயத்தப்படுத்தியது. முதல் ஏமாற்றத்திற்குச் செல்லும்வர்கள், 1844 அக்டோபர் 22 வரை காத்திருந்தால் மட்டுமே ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களாவார்கள். தேவன் மிகப் பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குள் ஒன்றுசேரப்போகும் ஒரு ஜனத்தை உருவாக்குவதற்காகவே இந்த நேரம் நியமிக்கப்பட்டுள்ளது. நடு இரவின் கூக்குரலை நிராகரித்து பாதையிலிருந்து விழுவது, இந்த முழு வரலாற்றையும் நிராகரிப்பதற்குச் சமம்.

வில்லியம் மில்லர் மூன்று தவறுகளைச் செய்தார்; நாமும் எப்போதும் மூன்று சோதனைகளால் சோதிக்கப்படுகிறோம். அவருடைய முதல் தவறு 1844 டிசம்பரில் நள்ளிரவுக் கூக்குரலை நிராகரித்ததாயிருந்தது. அவருடைய இரண்டாவது தவறு தேவனுக்குப் பதிலாக மனிதரின் சொற்களைக் கேட்டதாயிருந்தது; அது அவருடைய மூன்றாவது தவறாகிய சபத்தை நிராகரிப்பதற்கு வழிவகுத்தது. உலகத்தின் முடிவில், ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகள் தங்கள் தலைவர்களின் சொற்களைக் கேட்பதினால் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் வரலாறையும் பழைய பாதைகளுக்குத் திரும்பும்படி அழைக்கும் அழைப்பையும் நிராகரிப்பார்கள். இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், அவர்கள் மிருகத்தின் முத்திரைக்குத் தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள்; நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியுடனும் வரலாறுடனும் அவர்கள் எவ்வாறு தொடர்புகொள்கிறார்கள் என்பதிலிருந்து ஆரம்பிக்கும், மில்லரின் மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறையை மீண்டும் அனுபவிக்கிறார்கள்.

முதல் ஏமாற்றத்திலிருந்து இரண்டாம் ஏமாற்றம் வரையிலான வரலாற்றை எடுத்துரைக்கும் தீர்க்கதரிசனங்கள் இரண்டு மட்டுமே உள்ளன: 2300 நாட்கள் (“தரிசனம் தாமதித்தாலும், அதற்காகக் காத்திரு”) மற்றும் 2520. 2520-ஐ நிராகரிப்பது நள்ளிரவின் கூக்குரலை நிராகரிப்பதாகும். நள்ளிரவின் கூக்குரலை நிராகரிப்பது கீழுள்ள துன்மார்க்க உலகத்துக்குச் செல்லும் வகையில் பாதையிலிருந்து விழுந்துபோகுதலாகும்.

இதனை அடுத்த உரையில் மேலும் விவரமாகக் காண்போம்.