தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவி: வழிநடத்தலும் போதித்தலும்

இந்தத் தொடரின் பெயர் “Habakkuk's Two Tables” ஆகும். இவ்வரையிலும், 1843 மற்றும் 1850 வரைப்படங்களிலிருந்து சில சத்தியங்களை எடுத்துக் கொண்டு வருகிறோம்; இந்த நிலையிலே அவற்றை வேதாகம அடிப்படையில் ஆதரிப்பதற்காக அல்ல, மாறாக எலன் வைட் இச் சத்தியங்களை ஆதரிக்கிறார் என்பதை நிலைநிறுத்துவதற்காக. எங்கள் வாதம் என்னவெனில், நீங்கள் இந்த அடிப்படைச் சத்தியங்களை நிராகரித்தால், அதே சமயத்தில் நீங்கள் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியையும் நிராகரித்து வருகிறீர்கள். இதை முதலில் பதிவில் நிலைநிறுத்த விரும்புகிறோம்.

எங்கள் முதல் விளக்கவுரையில், 1798 முதல் 1844 வரை உள்ள வழிக்குறிகளோடு மில்லரைட்டுகளின் வரலாற்றை நாம் சுருக்கமாக எடுத்துரைத்தோம். எங்கள் கடந்த விளக்கவுரையில், தாமதிக்கப்பட்ட காலத்திலிருந்து 1844 அக்டோபர் 22 அன்று கதவு மூடப்பட்டதுவரையிலான வரலாற்றை நாம் இன்னும் நெருக்கமாக ஆராய்ந்து, அந்தக் காலத்தைக் நடுநிசி முழக்கமாக அடையாளப்படுத்தினோம். நடுநிசி முழக்கம் 1844 ஆகஸ்ட் 12–17 அன்று நடைபெற்ற எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் வரலாற்றில் நுழைந்து, 1844 அக்டோபர் 22 வரை தொடர்ந்தது. 1844 மார்சில் தொடங்கிய தாமதிக்கப்பட்ட காலம், நடுநிசி முழக்கத்தின் ஒரு பகுதியாகவும், அதன் செய்தியை அறிவிக்க ஒரு ஜனத்தை ஆயத்தப்படுத்திய சுத்திகரிப்பு செயல்முறையின் ஒரு பகுதியாகவும் உள்ளது.

நேற்று இதை உங்கள் இருதயங்களிலும் மனங்களிலும் நிலைநிறுத்துவோம் என்று நாங்கள் நம்பினோம். தேவனுடைய வார்த்தையில் தாமத காலங்களைப் பற்றிய எல்லா எடுத்துக்காட்டுகளும் உலகத்தின் முடிவைப் பற்றியே பேசுகின்றன. 1 கொரிந்தியர் 10:11 குறித்து கருத்துரைக்கையில் எலன் வைட் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “பழைய தீர்க்கதரிசிகளில் ஒவ்வொருவரும், அவர்கள் வாழ்ந்த நாட்களைவிட நமது நாளுக்காகவே அதிகமாகப் பேசினர்.” 1 கொரிந்தியர் 10:11 இவ்வாறு கூறுகிறது: “இவையெல்லாம் அவர்களுக்கு முன்மாதிரிகளாகச் சம்பவித்தன; உலகத்தின் முடிவுகள் வந்திருக்கிற நமக்கு எச்சரிக்கையாக எழுதப்பட்டும் இருக்கின்றன.” மில்லரைட்டுகளின் வரலாறு உலகத்தின் முடிவில் நிகழப்போகிறதின் வரலாறாகும். தாமத காலமும் அதற்குப் பின்வரும் நிகழ்வுகளையும் பற்றிய இந்த வேதாகம வரலாறுகள் அனைத்தும், மில்லரைட்டு தாமத காலத்திலும் நள்ளிரவுக் கூவலிலும் என்ன நடைபெறும் என்பதை விளக்குகின்றன. வரலாறு மீண்டும் நிகழவிருக்கிறதினால், இவ்விஷயங்களை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

இந்த வரைவுத்தாள்களில் உள்ள முதல் விஷயத்தை நாம் எடுத்துக்கொண்டு வந்திருக்கிறோம்; எனினும் அதைப் பற்றி அதிகமாக குறிப்பிடவில்லை. எலன் வைட் தெளிவாக ஒப்புதல் அளிக்கிறார் என்பதை நாம் காண்பிக்க விரும்பும் முதல் போதனை 2520 ஆகும். முதல் இரண்டு விளக்கவுரைகளும் நம்மை இங்கே கொண்டு வரும்படியாக அமைக்கப்பட்டன. நாளை காலை, இந்த வரைவுத்தாளில் உள்ள அன்றாடத்தைப் பற்றிய ஆராய்ச்சியை நாம் தொடங்குவோம்.

லைஃப் ஸ்கெட்ச்ஸ், பக்கம் 196-இலிருந்து நாம் தொடங்குவோம்: “கர்த்தர் எங்களை எவ்வாறு நடத்தி வந்தார் என்பதையும், கடந்த வரலாற்றில் அவர் எங்களுக்கு கொடுத்த போதனையையும் நாம் மறந்துவிடுவதைத்தவிர, எதிர்காலத்தைப்பற்றி நாம் அஞ்ச வேண்டியதொன்றுமில்லை.” ஒரு கிறிஸ்தவர் எதிர்காலத்தைப்பற்றி அஞ்ச வேண்டிய ஒரே விஷயம், பாதையிலிருந்து விலகி நாசமடைந்து போவதுதான். அச்சப்பட வேண்டிய விஷயம் நித்தியஜீவனைப் பெறாமல் போவது என்பதே. இங்கு சகோதரி வைட், எதிர்காலத்தைப்பற்றி நாம் அஞ்ச வேண்டியதொன்றுமில்லை, இரண்டு விஷயங்களைத் தவிர, என்று கூறுகிறார். இது அட்வென்டிசத்தில் தீர்க்கதரிசன ஆவியின் எழுத்துகளில் பொதுவாக மேற்கோள் காட்டப்படும் ஒரு பகுதி; ஆனால் அவர் குறிப்பிட்ட அந்த நடத்துதலும் அந்த போதனைகளும் எவை என்று யாராவது விரிவாக விளக்குவதைக் கேட்பது அரிதாகும்.

அவள் குறிப்பிடும் வழிநடத்தல் என்பது அரைஇரவு முழக்கத்தின் வரலாறே என்பதை நாம் காட்டுவோம். அரைஇரவு முழக்கத்தின் வரலாற்றில், தாமதக் காலத்திலும், அரைஇரவு முழக்கத்தின் வருகையிலும் அறிவிப்பிலும், மேலும் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று கதவு அடைக்கப்பட்டதிலும், கிறிஸ்து வழிநடத்திக் கொண்டிருந்தார். அவரோடு சேர்ந்து விசுவாசத்தினால் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசிக்கக்கூடிய ஒரு ஜனத்தை உருவாக்கும்படி அவர் அந்த வரலாற்றை ஏற்படுத்தினார். அந்தச் சிறப்பான வரலாற்றையும், அவருடைய போதனைகளையும் மறந்துவிடுவதற்கு நாம் பயந்து இருக்க வேண்டும்.

நள்ளிரவு முழக்கத்தை உண்டாக்கிய ஒரு குறிப்பிட்ட போதனை இருந்தது என்பதை நாம் காண்பிப்போம். அந்தப் போதனை 1840 ஆம் ஆண்டின் ஆகஸ்ட் 11 அன்று ஒட்டோமன் பேரரசின் வீழ்ச்சி அல்ல; மில்லரைட் வரலாற்றில் இரண்டாம் தூதனின் செய்தியின் வரலாற்றில் வந்த மரித்தோரின் நிலை பற்றிய போதனையும் அல்ல. நள்ளிரவு முழக்கத்தை உண்டாக்கியது மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட போதனையே; அங்கே கர்த்தர் வழிநடத்தினார்; மேலும், அவருடைய வழிநடத்தலையும் அவருடைய போதனையையும் நாம் மறந்துவிடுவதைத்தவிர, எதிர்காலத்தைக் குறித்து நாம் அஞ்சுவதற்கு எதுவுமில்லை.

அவருடைய வழிநடத்தலும் அவருடைய போதனையும் ஆகிய இரண்டிற்குமான சின்னமாக நள்ளிரவுக் கூக்குரலே இருக்கிறது என்று நாம் முன்வைக்கிறோம். எலன் வைட்டின் முதல் தரிசனத்திலிருந்து இந்தப் பகுதியை மீண்டும் வாசிப்போம்: “அந்தப் பாதையின் தொலைவான முடிவில் இருந்த நகரத்தை நோக்கி அந்தப் பாதையில் அட்வென்ட் ஜனங்கள் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தனர். பாதையின் தொடக்கத்தில் அவர்களுக்குப் பின்னால் ஒரு பிரகாசமான ஒளி நிறுவப்பட்டிருந்தது; அது நள்ளிரவுக் கூக்குரல் என்று ஒரு தேவதூதன் எனக்குச் சொன்னான். இந்த ஒளி பாதை முழுவதும் பிரகாசித்து, அவர்கள் இடறிவிழாதபடிக்கு அவர்களின் பாதங்களுக்கு வெளிச்சமளித்தது. அவர்களுக்கு முற்புறமாக இருந்து, அவர்களை நகரத்திற்குச் வழிநடத்திக் கொண்டிருந்த இயேசுவின்மேல் அவர்கள் தங்கள் பார்வையை நிலைத்தபடி வைத்திருந்தால், அவர்கள் பாதுகாப்பாக இருந்தார்கள். ஆனால் விரைவில் சிலர் களைப்படைந்து, அந்த நகரம் இன்னும் மிகவும் தூரத்தில் இருக்கிறது என்றும், அதற்குள் தாங்கள் அதில் நுழைந்திருப்போம் என்று எதிர்பார்த்தோம் என்றும் சொன்னார்கள். அப்போது இயேசு தமது மகிமையுள்ள வலது கரத்தை உயர்த்துவதன்மூலம் அவர்களை உற்சாகப்படுத்துவார்; அவருடைய கரத்திலிருந்து ஒரு ஒளி வெளிப்பட்டு, அட்வென்ட் கூட்டத்தின் மீது அலைந்தது; அவர்கள் ‘அல்லேலூயா!’ என்று முழக்கமிட்டார்கள். மற்றவர்கள் அவர்களுக்குப் பின்னிருந்த ஒளியை அவசரமாக மறுத்து, தங்களை இவ்வளவு தூரம் வழிநடத்தியது தேவன் அல்ல என்று கூறினார்கள்.”

அவர்கள் நள்ளிரவின் கூக்குரலை மறுத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; மேலும், நள்ளிரவின் கூக்குரலுடன் தொடர்பாக, அந்த நள்ளிரவின் கூக்குரலில் ஆண்டவர் அவர்களை வழிநடத்தவில்லை என்று வாதிக்கிறார்கள். நள்ளிரவின் கூக்குரலில் தேவனுடைய நடத்துதலை அவர்கள் மறுக்கிறார்கள். “அவர்களுக்குப் பின்னிருந்த வெளிச்சம் அணைந்துபோயிற்று; அதன் விளைவாக அவர்களுடைய பாதங்கள் முழு இருளில் விடப்பட்டன; அவர்கள் இடறி, குறியையும் இயேசுவையும் கண்களிலிருந்து இழந்தார்கள்; மேலும் பாதையிலிருந்து கீழே இருக்கும் இருண்ட துன்மார்க்க உலகத்திற்குள் விழுந்தார்கள்.”

2520 குறித்து நாம் ஆராய்வதற்கு முன், அதன் சூழலை அமைத்துக் கொள்ளும்படி நடுராத்திரி முழக்கத்தின் வரலாற்றை நாம் இன்னுமொரு முறை நோக்கிப் பார்ப்போம்.

பலர் இவ்வாறு செய்திருந்தால், அப்படியானால் அவ்வாறு செய்யாத சிலரும் இருந்தனர் என்பதைக் குறிக்கிறது. அது “அவர்கள்” என்று சொல்லவில்லை; “பலர்” என்று சொல்லுகிறது—இங்கே இரண்டு வகுப்புகள் உள்ளன. “அவர்களின் நிலைப்பாட்டிற்கு ஆதரவாக இருந்த வேதாகமச் சாட்சி தெளிவாகவும் முடிவானதாகவும் தோன்றியது. தவறாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாத அடையாளங்கள் கிறிஸ்துவின் வருகை சமீபமாக இருப்பதைக் சுட்டிக்காட்டின. பாவிகளின் மனந்திரும்புதலிலும் கிறிஸ்தவர்களிடையே ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையின் புத்துயிர்ப்பிலும் வெளிப்பட்ட கர்த்தருடைய விசேஷ ஆசீர்வாதம், அந்தச் செய்தி பரலோகத்தினின்று வந்தது என்று சாட்சி கூறியது. மேலும், விசுவாசிகள் தங்களுடைய ஏமாற்றத்தை விளக்க முடியாவிட்டபோதிலும், தங்கள் கடந்தகால அனுபவத்தில் தேவன் தங்களை நடத்தி வந்தார் என்று அவர்கள் உறுதியாக உணர்ந்தனர்.

அந்தப் பத்தியில், “அவர்கள் இரண்டாம் வருகையின் காலத்திற்கு பொருந்தும் எனக் கருதியிருந்த தீர்க்கதரிசனங்களோடு பின்னிப்பிணைந்திருந்தன . . . .” என்று கூறப்படுகிறது. எந்த தீர்க்கதரிசனங்கள் இரண்டாம் வருகைக்கு பொருந்தும் என அவர்கள் நம்பினர்? 2520, 2300, மற்றும் 1335. இந்த மூன்று காலத் தீர்க்கதரிசனங்களும் 1843-இல் முடிவடைந்தன என்றும், அதுவே இரண்டாம் வருகை என்றும் அவர்கள் நம்பினர்.

1842 ஆம் ஆண்டிலேயே, “தரிசனத்தை எழுதி, அதை பலகைகளின்மேல் தெளிவாக எழுதுக; அதை வாசிப்பவன் ஓடும்படிக்கு” என்று இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தில் வழங்கப்பட்டிருந்த அறிவுறுத்தல், தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் உள்ள தரிசனங்களை விளக்குவதற்காக ஒரு தீர்க்கதரிசன அட்டவணையைத் தயாரிக்க சார்ல்ஸ் ஃபிட்சுக்கு உந்துதலாக அமைந்தது. இந்த அட்டவணையின் வெளியீடு, ஆபக்கூக்குக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கட்டளையின் நிறைவேற்றமாகக் கருதப்பட்டது. ஆயினும், அந்த நேரத்தில், தரிசனம் நிறைவேறுவதில் தோன்றும் ஒரு தாமதம்—ஒரு காத்திருக்கும் காலம்—அதே தீர்க்கதரிசனத்தில் முன்வைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதை யாரும் கவனிக்கவில்லை. ஏமாற்றத்திற்குப் பின்னர், இந்த வேதவசனம் மிகவும் முக்கியத்துவமுடையதாகத் தோன்றியது: “தரிசனம் இன்னும் குறிப்பிட்ட காலத்திற்காக இருக்கிறது; முடிவிலோ அது பேசும், பொய்யாகாது; அது தாமதிப்பதுபோல் இருந்தாலும் அதற்காகக் காத்திரு; ஏனெனில் அது நிச்சயமாக வரும், தாமதிக்காது. . . . நீதிமான் தன் விசுவாசத்தினால் வாழ்வான்.”

நீங்கள் ஒழுங்குமுறைப் பணியிலோ ஒழுங்குமுறையற்ற பணியிலோ ஈடுபட்டிருந்தாலும் அது முக்கியமல்ல—இந்தச் சொற்களை Ellen White முறையே மாநாட்டு வேலைக்கும் சுயஆதரவு வேலைக்கும் பயன்படுத்துகிறார். நீங்கள் Adventism-இலுள்ள முன்னணி சுயஆதரவு ஊழியங்களிடமோ, அல்லது General Conference-இடமோ, அல்லது Biblical Research Institute-இடமோ சென்றாலும், 1843 Chart பற்றி அவர்களிடம் கேட்டால், அவர்கள், “இந்த Chart-இல் அநேகப் பிழைகள் உள்ளன” என்று கூறுவார்கள். இந்த Chart-இலுள்ள சில எண்களில் இருந்த “ஒரு பிழை” மீது கர்த்தர் தமது கரத்தை வைத்திருந்தார் என்று கூறும் Ellen White-உடன் அவர்கள் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை.

ஆனால் அவர்கள் தங்களை தேவனுடைய வார்த்தைக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டிலும் நிறுத்துகின்றனர். ஹபக்கூக்கில், இந்த தரிசனம் “... பொய்யாகாது” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. முன்னோடிகள் 1843 அட்டவணையில் இடவேண்டியிருந்த இந்த தரிசனம்—அவர்கள் அதைப் பதித்தார்கள்—ஹபக்கூக்கு 2-ன் நிறைவேற்றமாகும். அவர்கள் இந்த அட்டவணையில் இடவேண்டியிருந்த தரிசனம் இதுவே; ஹபக்கூக்கு 2 இந்த தரிசனம் “... பொய்யாகாது” என்று கூறுகிறது. ஆகையால், இந்த அட்டவணை “தவறுகளால் நிறைந்தது” என்று நீங்கள் சொல்லும்போது, நீங்கள் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவிக்கும் வேதாகமத்திற்கும் எதிராக நிற்கிறீர்கள்.

அவள் இரு வகையான ஆராதகர்களைப் பற்றிப் பேசுகிறாள் என்பதை கவனியுங்கள். இந்த ஏமாற்றம் வந்தபோது, அநேகர் தீர்க்கதரிசனங்களைத் தொடர்ந்து ஆராய்ந்தார்கள் என்று அவள் கூறுகிறாள்; இதனால், தொடர்ந்து ஆராயாத ஒரு வகையினரும் இருந்தனர் என்பது சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. இந்த இரு வகைகளுக்கிடையிலான வேறுபாட்டைப் பற்றிய மேலும் வெளிச்சத்தை நாம் பெறுவோம்.

ஆண்டவரின் அபக்கூக் 2:1–4 இன் நிறைவேற்றம் இந்த 1843 அட்டவணையும் 1850 அட்டவணையும் ஆகும். அபக்கூக்கில்கூட, 4ஆம் வசனம் நீதிமான் தன் விசுவாசத்தினால் வாழ்வான் என்றும், தன் இருதயம் மேட்டிமையடைந்தவன் என்றும் கூறுகிறது. அது ஆராதகர்களின் இரண்டு வகைகளை விவரிக்கிறது. நள்ளிரவு முழக்கத்தின் வரலாறு ஆராதகர்களின் இரண்டு வகைகளை உருவாக்குகிறது; அந்த இரண்டு வகைகளும் அபக்கூக்கில் எடுத்துரைக்கப்படுகின்றன.

அடுத்த பத்தியில், ஹபக்கூக் 2 மற்றும் எசேக்கியேல் ஆகியவற்றை மேற்கோள் காட்டிய பின்பு, அவள் அந்த வகுப்புகளில் ஒன்றை அடையாளப்படுத்துகிறாள்: “காத்திருக்கிறவர்கள்.” காத்திருக்கிறவர்கள் யார்? அவர்கள் தானியேல் 12-ஐ நிறைவேற்றுகிறவர்கள்; “காத்திருந்து 1335-ஆம் நாளை அடைகிறவன் பாக்கியவான்.” இந்தக் குழுவே காத்திருக்கிறவர்கள்.

கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளில் ஒன்றில் சில ஆண்டுகளாகப் பணியாற்றி வந்த ஒரு சகோதரி எங்களுக்கு அழைத்தார். அவர் அந்நாட்டைச் சேர்ந்தவராயிருந்து, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்கு இடம்பெயர்ந்தார்; பின்னர் இந்தச் செய்தியைப் புரிந்துகொண்டபோது, மீண்டும் தன் நாட்டிற்குத் திரும்பினார். அவர் எதிர்ப்புகளை எதிர்கொண்டுள்ளார்; அவருடைய முந்தைய திருச்சபைக் குடும்பம், “அவருக்கு கதவை மூடிவிடும்படி” அவருடைய நாட்டிலுள்ள தலைமையினரிடம் தொடர்புகொண்டுள்ளது. அண்மையில், இந்தச் செய்தியை சில குழுக்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள ஆண்டவர் அவருக்காக கதவைத் திறந்தார்.

இன்று அதிகாலை அவள் அழைத்து, ஒரு தடையாக இருந்தது போக்குவரத்து என்பதைக் கூறினாள். இந்தச் செய்தியை எடுத்துச் சென்று போதிப்பதற்காக அவர்களுக்கு ஒரு கார் தேவைப்பட்டிருந்தது; ஆனால் அதற்கான நிதி அவர்களிடம் இல்லை. அவர்கள் இந்த இடத்தை அடைந்த உடனே, கர்த்தரால் மனம் தொட்ட அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளிலிருந்த நண்பர்கள், ஒரு கார் வாங்கத் தேவையான அளவு பணத்தை அனுப்பினர்.

இத்தகைய அனுபவமே விரக்தியடைந்தவர்களுக்கு நேர்ந்துகொண்டிருந்தது. அவர்கள் விரக்தியடைந்திருந்தார்கள்; இருப்பினும் கர்த்தர் அவர்களை வேதவசனங்களிடத்துக்கு வழிநடத்தி, “இந்த விரக்தி என் வழிநடத்தலின்படியே வந்தது. முன்னேறிக்கொண்டே இருங்கள்” என்று சொல்லி அவர்களைத் தேற்றினார்.

தாமதிக்கும் ஒரு காலத்தையும் ஆராதிப்போரின் இரண்டு வகுப்புகளையும் குறித்து இரண்டும் உரையாடுவதால், பத்து கன்னியரின் உவமையைச் சகோதரி வைட் ஹபக்கூக் 2 உடன் எவ்வாறு இணைக்கிறார் என்பதை கவனியுங்கள்.

கிறிஸ்துவின் வருகை, முதல் தூதனுடைய செய்தியினால் அறிவிக்கப்பட்டபடியே, மணமகனின் வருகையால் பிரதிநிதிக்கப்படுவதாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டது. அவர் விரைவில் வருகிறார் என்ற அறிவிப்பின் கீழ் நிகழ்ந்த பரவலான சீர்திருத்தம், கன்னியர்கள் புறப்பட்டுச் சென்றதற்கு ஒத்திருந்தது. இந்த உவமையிலும், மத்தேயு 24-இலும் போலவே, இரு வகுப்பினர் சித்தரிக்கப்படுகின்றனர். அனைவரும் தங்கள் விளக்குகளாகிய வேதாகமத்தை எடுத்துக்கொண்டு, அதன் ஒளியினால் மணமகனை எதிர்கொள்ளப் புறப்பட்டார்கள். ஆனால் புத்தியில்லாதவர்கள் எண்ணெயின்றித் தங்கள் விளக்குகளை எடுத்துக்கொண்டபோது, புத்தியுள்ளவர்கள் தங்கள் பாத்திரங்களில் எண்ணெயையும் எடுத்துக்கொண்டார்கள். புத்தியுள்ளவர்கள் தேவனுடைய கிருபையை, அதாவது பரிசுத்த ஆவியின் புதுப்பிக்கும், ஒளியூட்டும் வல்லமையை, பெற்றிருந்தார்கள்; அதுவே அவருடைய வார்த்தையை அவர்களுடைய கால்களுக்கு விளக்காக ஆக்கியது. அவர்கள் சத்தியத்தை அறியும்படி வேதவசனங்களை ஆராய்ந்து, இருதயத்திலும் வாழ்க்கையிலும் பரிசுத்தத்தை ஊக்கத்துடன் நாடினார்கள். இவர்களுக்கு தேவனிடத்திலும் அவருடைய வார்த்தையிடத்திலும் தனிப்பட்ட அனுபவமும் விசுவாசமும் இருந்தது; அவை ஏமாற்றத்தாலும் தாமதத்தாலும் கவிழ்க்கப்பட முடியாதவையாக இருந்தன. மற்றவர்கள் உந்துதலின்பேரில் இயங்கி, தங்கள் சகோதரர்களின் விசுவாசத்தைச் சார்ந்து, நல்ல உணர்ச்சிகளில் திருப்தியடைந்திருந்தார்கள்; ஆனால் சத்தியத்தின் முழுமையான புரிதலும் கிருபையின் உண்மையான கிரியையும் அவர்களிடத்தில் இல்லை. அவர்கள் தாமதத்திற்கும் ஏமாற்றத்திற்கும் ஆயத்தமாகவில்லை. சோதனைகள் வந்தபோது, அவர்களின் விசுவாசம் தளர்ந்தது; அவர்களின் விளக்குகள் மங்கலாக எரிந்தன.

மணமகன் எப்போது தாமதித்தார்? மார்ச் 22, 1844. அவர் தாமதிக்கிறார். இப்போது என்ன நடைபெற உள்ளது? இந்த இரு வகுப்பினரும் வெளிப்படுத்தப்பட உள்ளனர்.

நள்ளிரவின் கூக்குரலை நாம் மறந்து, கீழே இருக்கும் துன்மார்க்கமான உலகிற்குச் செல்லும் பாதையிலிருந்து விலகிப் விழுந்துவிடும்போது, நாம் சுவிசேஷத்தைப் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்பதை வெளிப்படுத்துகிறோம். நித்திய சுவிசேஷம் என்பது, சோதிக்கும் ஒரு தீர்க்கதரிசனச் செய்தியை அடிப்படையாகக் கொண்டு, இரண்டு வகை ஆராதகர்களை உருவாக்குவதில் கிறிஸ்து செய்வதான கிரியையாகும். தாமதக் காலத்திலிருந்து கதவு மூடப்படும் நேரம் வரை, இதுவே நித்திய சுவிசேஷத்தின் உச்சக்கட்டமாகும். இங்கு, கர்த்தர் தாமதக் காலத்தில் உள்ள இரண்டு வகையினரையும் எடுத்து, அவர்களைத் தம்முடன் நியாயத்தீர்ப்புக்குள் நடத்திச் செல்ல விழைந்து, உண்மையாகவே அவர்களிடத்தில் எண்ணெய் உள்ளதா இல்லையா என்பதை நிரூபிக்கும்படி அவர்களை ஒரு சோதனைச் செயல்முறையினூடாகக் கடத்துகிறார். இது, பொன்னைக் கழிவிலிருந்து, கோதுமையை களைகளிலிருந்து, ஞானிகளை மூடர்களிலிருந்து பிரித்தெடுக்கும் கிறிஸ்துவின் கிரியையின் உச்சக்கட்டமாகும்.

ஏமாற்றம் வந்தபோது, இரண்டு தரப்பினரும் வெவ்வேறு விதமாகத் தூங்கத் தொடங்கினர்; ஆயினும் ஞானமுள்ள கன்னிகைகளுக்குக் கூட தங்களுடைய வைராக்கியத்தின் சில பகுதி குறைந்தது. இந்த நிகழ்விலும் ஆண்டவரே வழிநடத்திக் கொண்டிருந்தார்; ஆகையால் எக்செட்டர் முகாமுக் கூட்டத்தில் நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தி வந்தபோது, அவர் அவர்களிடையே ஒரு கிரியையை நிறைவேற்றுவார்.

தீர்க்கதரிசன ஆவியின் 4ஆம் தொகுதி, பக்கம் 228 இலிருந்து: இந்த செயல்முறை—தாமதக் காலத்திலிருந்து கதவு அடைக்கப்படும் வரையிலான நள்ளிரவுக் கூக்குரல்—கர்த்தர் தமது ஜனங்களைச் சோதிக்கும் நிகழ்வாகும் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். 1844 அக்டோபர் 22 வரை அதன் அறிவிப்பில் எக்ஸெட்டர் முகாமுக் கூட்டத்தில் எழுந்த நள்ளிரவுக் கூக்குரல், அந்த வரலாற்றின் ஒரு பகுதியே ஆகும். அது, ஆராதகர்களின் இரு வகுப்புகளிடையே நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் விளைவுக்காக ஆயத்தப்படுத்தும் தாமதக் காலத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட முடியாது. நீங்கள் நள்ளிரவுக் கூக்குரலைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்; ஏனெனில் நீங்கள் அதைப் புரிந்துகொள்ளாவிடில், பாதையிலிருந்து விழுந்துவிடுவீர்கள்.

எதிர்பார்ப்பின் காலம் கடந்துபோயிற்று; தம்முடைய ஜனங்களை விடுவிக்க கிறிஸ்து தோன்றவில்லை. தங்கள் இரட்சகரை மனமார்ந்த விசுவாசத்துடனும் அன்புடனும் எதிர்நோக்கியிருந்தவர்கள் கடுமையான ஏமாற்றத்தை அனுபவித்தார்கள். ஆயினும் ஆண்டவர் தமது நோக்கத்தை நிறைவேற்றியிருந்தார்: தமது தோற்றத்தைக் காத்திருக்கிறோம் என்று அறிவித்தவர்களின் இருதயங்களை அவர் சோதித்தார். அவர்களுள் பலர் சத்தியத்தின் மீதான அன்பினால் அல்ல, அச்சத்தினாலே உந்தப்பட்டிருந்தார்கள். எதிர்பார்க்கப்பட்ட நிகழ்வு நடைபெறாதபோது, இவர்கள் தாங்கள் ஏமாற்றமடையவில்லை என்று அறிவித்தார்கள்; கிறிஸ்து வருவார் என்று தாங்கள் ஒருபோதும் நம்பவில்லை என்றார்கள். உண்மையான விசுவாசிகளின் துயரத்தை இகழ்ந்தவர்களில் முதலில் இருந்தவர்களும் இவர்களே.

இதுவே கர்த்தருடைய நோக்கமாக இருந்தது. ஆண்டவர் எங்களை எங்கள் கடந்த அனுபவத்தில் எவ்வாறு நடத்திவந்தார் என்பதை நாம் மறந்துவிடுகிற அளவிலேயே, எதிர்காலத்தைப்பற்றி நாம் அஞ்ச வேண்டியதில்லை; மேலும், எங்கள் கடந்த அனுபவத்தில் ஆண்டவருடைய போதனைகளை நாம் மறந்துவிடுகிற அளவிலேயே, அஞ்ச வேண்டியதில்லை. இந்த நடத்துதலை அவருடைய போதனையிலிருந்து நீங்கள் பிரித்துப் பார்க்க முடியாது என்பதையே நாங்கள் முன்வைக்கிறோம்.

தம்முடைய ஞானத்தில் தேவன் தம் ஜனங்கள் ஒரு ஏமாற்றத்தைச் சந்திக்கும்படி ஏற்படுத்தியிருந்தார் என்று நாங்கள் முழுமையாக நம்புகிறோம்; அது இருதயங்களை வெளிப்படுத்தவும், உண்மையான குணநலன்களை வளர்த்தெடுக்கவும் நன்கு ஏற்றதாக இருந்தது—அவர்களின் இருதயங்களை வெளிப்படுத்துவதற்காக மட்டுமல்ல, அவர்களின் குணநலன்களை வளர்த்தெடுத்து, நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் போது வரும் நெருக்கடியில் அது நிரூபிக்கப்படும் நிலைக்கு கொண்டு வருவதற்கும். தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகளுக்குப் பயந்து, சத்தியத்தை நேசித்ததினாலோ பரலோக ராஜ்யத்தில் சுதந்தரம் பெற விரும்பியதினாலோ அல்லாமல், முதல் தூதனுடைய செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள், இப்போது தங்கள் உண்மையான நிலையில் வெளிப்பட்டனர். இயேசுவின் வெளிப்பாட்டை உண்மையுடன் ஏங்கியும் நேசித்தும் இருந்த ஏமாற்றமடைந்தவர்களை இகழ்ந்தவர்களில் அவர்கள் முதன்மையானவர்களாக இருந்தனர். தேவனுடைய இந்த மிக ஆழமாக ஆராயும் சோதனை, சோதனையின் நேரத்தில் தங்கள் விசுவாசத்தை மறுத்து, பொறுப்பையும் இகழ்ச்சியையும் தவிர்த்துக்கொள்ள முனைந்தவர்களின் உண்மையான குணநலன்களை வெளிப்படுத்தியது.

ஏமாற்றமடைந்திருந்தவர்கள் இருளில் விடப்பட்டவர்களாக இருக்கவில்லை; ஏனெனில் ஆழ்ந்த ஜெபங்களோடு தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகளை ஆராய்ந்தபோது, அந்தத் தவறு—அந்த ஒரே தனிப்பட்ட தவறு—கண்டறியப்பட்டது; மேலும் தீர்க்கதரிசன எழுத்துக்கோலின் வரையறை தாமதக் காலம் முழுவதும் தொடர்ந்து பின்தொடரப்பட்டது. கிறிஸ்துவின் வருகையை மகிழ்ச்சியோடு எதிர்பார்த்திருந்த நிலையில், தரிசனத்தின் வெளிப்படையான தாமதம் கணக்கில் கொள்ளப்படவில்லை; அது துயரமானதும் எதிர்பாராததுமான ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஆனாலும், உண்மையில் மனமார நம்பிக்கை கொண்டவர்களை வளர்த்தெடுத்து பலப்படுத்துவதற்கு இவ்விதமான சோதனை மிகுந்த அவசியமானதாக இருந்தது. தாமதக் காலம் மிகவும் அவசியமானதாக இருந்தது. அது இரண்டு வகுப்பினரையும் வெளிப்படுத்தி, நடுஇரவு முழக்கத்தின் வரலாற்றிலிருந்து கதவு மூடப்படுதல் வரை வெளிப்படுத்தப்படவிருந்த அவர்களுடைய குணநலன்கள் வளர்ச்சியடைய ஆரம்பம் செய்வதற்கே அல்லாமல், விவகாரத்தின் முடிவில் சரியான பக்கத்தில் நிற்பவர்களை பலப்படுத்துவதற்கும் அவசியமானதாக இருந்தது. தாமதக் காலத்தை நடுஇரவு முழக்கத்திலிருந்தும் அல்லது கதவு மூடப்படுதலிலிருந்தும் நீங்கள் பிரித்து விட முடியாது.

நீங்கள் நடுநிசிக் கூக்குரலை மறுக்கும்போது, அந்த வரலாறையே மறுக்கிறீர்கள். நடுநிசிக் கூக்குரல் என்பது எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் சாமுவேல் ஸ்னோ அறிவித்த செய்தி மட்டும் அல்ல; அது தாமதக் காலத்தின் அனுபவமாகும். கர்த்தர் வழிநடத்திக் கொண்டிருந்தது இதிலேயே ஆகும். வருங்காலத்தைப் பற்றி நாம் அஞ்சுவதற்குக் காரணமொன்றும் இல்லை; ஆனால் கடந்த கால வரலாற்றில் கர்த்தர் எவ்வாறு நம்மை வழிநடத்தினார் என்பதை நாம் மறந்துவிட்டால் மட்டுமே அஞ்சத்தக்கது—அதாவது, மில்லரைட் வரலாற்றில் நித்திய சுவிசேஷத்தை உச்சக்கட்டத்துக்கு கொண்டு வந்து, இருவகை ஆராதகர்களை உருவாக்கிய தாமதக் காலமும் நடுநிசிக் கூக்குரலும் அடங்கிய இந்த வரலாறு.

நமக்குச் சமயம் இருந்தால், அக்கிரமத்தின் இரகசியத்தைப் பற்றி நாம் விவாதிக்க முடியும். அக்கிரமத்தின் இரகசியத்திற்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட சரியான வரையறைகள் இருக்க முடியும்; ஆனால் இங்கு அது, ஆண்டவர் தமது ஜனங்களைச் சோதிக்கும் பரிசுத்த வரலாறுகளில், நன்மையோடு தீமையையும், சத்தியத்தோடு பிழையையும் கலந்து விடுகிற சாத்தானின் செயல்பாட்டைக் குறிக்கிறது. வேதவசனத்தின் பரிசுத்த வரலாறுகளில், ஆண்டவர் தமது ஜனங்களை ஒரு சோதனைச் செயல்முறைக்குள் கொண்டுவரும் இடங்களில், அக்கிரமத்தின் இரகசியத்தை—அதாவது, சத்தியத்தோடு பிழையை கலந்து விடுகிற சாத்தானின் செயல்பாட்டை—நீங்கள் எப்போதும் காண்பீர்கள். மக்கள் இந்தச் சோதனைப் புள்ளிக்குச் செல்லும் போது, அக்கிரமத்தின் இரகசியம் விவகாரங்களை மங்கலாக்கி வைத்திருக்கிறது.

நோவாவின் சோதனைக் காலம் வந்தபோது, அதற்கு முன்பாகவே சாத்தானின் வித்து தேவனுடைய வித்தோடு கலக்கப்பட்டிருந்தது என்று வேதாகமம் எங்களுக்குச் சொல்லுகிறது. இதுவே நோவாவின் காலத்தில் அக்கிரமத்தின் இரகசியம் நிறைவேறச் செய்தது; ஆதியாகமத்தில் இது, தேவனுடைய குமாரர்கள் மனுஷர் குமாரத்திகளைத் தமக்குப் பெண்களாக எடுத்துக்கொண்டார்கள் என்று வெளிப்படுத்தப்படுகிறது—இரண்டு வித்துகளின் கலப்பே, நோவாவின் சோதனைக்கு முன்பாக நடைபெறும் அக்கிரமத்தின் இரகசியமாகும்.

மோசேயும் செங்கடலும் தொடர்பான சோதனையின் வேளையில், செங்கடலிலும் சீனாயிலும் சோதிக்கப்படவிருந்த இஸ்ரவேல், எகிப்தில் நீண்டகாலம் தங்கியிருந்ததன் விளைவாக அங்குள்ள போதனைகளால் கெடுபிடிக்கப்பட்டிருந்தது என்று வேதாகமம் விவரிக்கிறது. அதுவே அக்கிரமத்தின் இரகசியம்—சாத்தானிய போதனைகளால் பாதிக்கப்படுதல்.

யூதர்களுடைய காலத்தில், சனெட்ரின் தங்களுடைய சோதனைச் செயல்முறையை நிராகரிப்பதற்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்தியது கிரேக்க போதனைகளே ஆகும்.

மில்லரைட் வரலாற்றில், புராட்டஸ்தாந்து சபைகளிலிருந்த மில்லரைட்டுகள், தூய விதையை அசுத்தமான விதையுடன் கலக்கச் செய்து கெடுத்த போப்பரசர் செல்வாக்கின் 1260 ஆண்டுகாலத்திலிருந்து புதிதாகவே வெளியே வந்திருந்தனர்; அதனால், மில்லரைட் வரலாற்றின் சோதனைக்கு முன்னதாக அமைந்த அக்கிரமத்தின் ஒரு இரகசியம் உண்டானது.

அக்கிரமத்தின் அந்த இரகசியம் எப்போதும் இருப்பதாகும்.

அக்கிரமத்தின் இரகசியம் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை நீங்கள் ஆய்ந்து அறிய விரும்பினால், *Patriarchs and Prophets* என்னும் நூலின் முதல் அதிகாரத்திற்குச் செல்லுங்கள். பரலோகத்தில் சாத்தான் அக்கிரமத்தின் இரகசியத்தை எவ்வாறு நிறைவேற்றினான் என்பதை சகோதரி வைட் நமக்குச் சொல்கிறார். எந்தத் தூதர்கள் நிலைத்திருப்பார்கள், எவர்கள் நீக்கப்படுவார்கள் என்பதைக் குறித்து பரலோகத்தில் ஒரு சோதனை நடைபெறவிருந்தது; அந்தச் சோதனை நடைபெறும் செயல்முறைக்கு முன்னரே, சாத்தான் அக்கிரமத்தின் இரகசியத்தை அங்கேயே பரலோகத்தில் நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தான்.

சாத்தான் இதைச் செய்தது, சந்தேகத்தை நுழையச் செய்து, தமது வார்த்தையை தேவனுடைய வார்த்தைக்கு மேலாக வைத்து, மேலும் முக்கியமாக, தன் பொய்ப்போதனைகளை பிறர் வாயிலாக வெளிப்படுத்துமாறு வழிநடத்துவதன் மூலம்—இது ஒரு தீய செயலாகும். அவன் உங்கள் மனதில் சந்தேகத்தை விதைப்பான்; பின்னர் நீங்கள் வெளியே சென்று அந்தச் சந்தேகத்தை ஒரு குழுவினரிடம் வெளிப்படுத்துவீர்கள். அந்தச் சந்தேகத்தைப் பற்றி யாராவது முறையிட்டால், அவர்கள் அவனைப் பற்றி அல்ல, உங்களைப் பற்றியே முறையிடுவார்கள்.

சமீபத்தில், வாஷிங்டன் மாநிலத்தின் ஸ்போகேன் நகரிலுள்ள ஒரு போதகர், *Early Writings*, பக்கம் 74 குறித்து கருத்துரைத்தபோது, “நான் எலன் வைட் வாழ்ந்த காலத்திய அகராதியான வெப்ஸ்டரின் அகராதியைப் பார்த்தேன்; அதில் *figures* என்பது கணிதத்துடன் எந்தத் தொடர்பும் உடையதல்ல என்று கூறப்பட்டுள்ளது” என்றார். இதைக் கேட்ட பெரும்பாலானோர் அதைச் சரிபார்க்காமல் அவரை நம்பியிருப்பார்கள். குறைந்தபட்சம், அந்தப் போதகர் இப்பகுதியில் *figures* எதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்பதைக் குறித்து சந்தேகத்தை விதைத்தார்; உண்மையில், அவர் பொய் கூறினார். Webster's 1828 Dictionary இவ்வாறு கூறுகிறது: FIGURE, n. கணிதத்தில், 2, 7, 9 போன்ற ஒரு எண்ணைக் குறிக்கும் எழுத்துரு.

அவர் சந்தேகத்தை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்; அது அக்கிரமத்தின் இரகசியம் எனக் குறிக்கப்படும் செயலையே செய்து கொண்டிருந்தார். அட்வென்டிஸ்டுகள் காண மனமாயிருந்தால், பூமியின் வரலாற்றின் இந்தக் காலத்தில், நீங்கள் சத்தியத்தை உங்களுக்காக நீங்களே அறிந்துகொள்ள வேண்டும்; மனிதர்களுக்குச் செவிகொடுக்கக்கூடாது என்பதைக் அவர் அவர்களுக்குக் காட்டிக்கொண்டிருந்தார்; ஏனெனில், “... அக்கிரமத்தின் இரகசியம் ஏற்கனவே செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது: ...”

இது திசைதிருப்பல் ஆகும்; இறையியலாளர்கள் இதனை அடிக்கடி செய்கிறார்கள். வேதாகமத்திலும் தீர்க்கதரிசன ஆவியிலும் ஒரு சொல்லின் அர்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ள விரும்பினால், முதலில் அகராதிகளை நோக்க வேண்டாம்; தீர்க்கதரிசியையே நோக்க வேண்டும். உதாரணமாக, தானியேல் 8:11-இல் “எடுத்துப்போடப்பட்டது” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட எபிரேயச் சொல் rum-ஐ தானியேல் பயன்படுத்துகிறார். மக்கள் அதற்கு “அகற்றப்பட்டது” என்று அர்த்தம் கொள்கின்றனர்; ஆனால் தானியேல் rum என்பதைக் மேலும் ஐந்து முறை பயன்படுத்துகிறார்; அங்கு அது ஒருபோதும் “எடுத்துப்போடு” என்ற அர்த்தம் தருவதில்லை—அதன் அர்த்தம் “உயர்த்தி மேம்படுத்துதல்” என்பதாகும். ஆகையால், தானியேல் 8:11-இல் rum என்பதற்கு “எடுத்துப்போடு” என்று அர்த்தம் கொள்வது, தானியேல் அந்தச் சொல்லைப் பயன்படுத்திய விதத்தைப் பின்பற்றுவது அல்ல, பாரம்பரியத்தைப் பின்பற்றுவதாயிருக்கும்.

அதேபோல, எலன் வைட்டைப் பற்றியும்: *Early Writings*, 74-இல் “figures” என்பது கலைச் சிற்பங்கள் அல்லது படவுருக்கள் என்று நீங்கள் வாதிட விரும்பினால், “எலன் வைட்டின் காலத்திலிருந்த அகராதி, ‘figures’ என்பதற்கு கணிதம் என்று பொருள் உண்டு என்று சொல்லவில்லை” என்று, பெரும்பாலானோர் அதைச் சரிபார்க்கமாட்டார்கள் என்ற நம்பிக்கையுடன் நீங்கள் கூறக்கூடும். ஆனால் அவர்கள் அதைச் சரிபார்த்தால், “figures” என்பதற்கு உண்மையிலேயே கணிதம் என்று பொருள் இருப்பதை அவர்கள் காண்பார்கள்.

ஆனால் நீங்கள் முதலில் செல்ல வேண்டிய இடம் எலன் வைட் அவர்களிடமே ஆகும்: “figures” என்று சொல்லும்போது அவர் என்ன பொருள்படச் சொல்கிறார்? *Early Writings*, பக்கம் 74-இல், “சில figures-இலிருந்த தவறொன்றின்மேல் அவருடைய கை இருந்தது; அதை மறைத்தது” என்று அவர் கூறுகிறார்; மேலும் பக்கம் 236-இல், “தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகளின் கணக்கீட்டிலிருந்த ஒரு தவறின்மேல் அவருடைய கை மூடியிருந்தது” என்று அவர் கூறுகிறார். அந்தத் தீர்க்கதரிசினி, தாம் பயன்படுத்தும் “figures” என்ற சொல்லால் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகளையே—கலைவடிவங்களை அல்ல, கணக்கீட்டையே—குறிப்பிடுகிறேன் என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்.

அப்படியானால், ஆண்டவர் எதன்மேல் தமது கரத்தை வைத்திருந்தார்? தீர்க்கதரிசனக் காலக்கணக்குகளின் கணக்கீட்டிலிருந்த—எண்ணிக்கைகளிலிருந்த—ஒரு தவறின்மேலே அவர் தமது கரத்தை வைத்திருந்தார்.

இதுவே மையக் கருத்தாகும். நாங்கள் அறிவிக்கும் அதே செய்தியைப் பலர் அறிவித்து வருகின்றனர்; அவர்களை நான் ஆதரிக்கிறேன். ஆனால் 2520 பற்றியும், அது செல்லுபடியாகும் ஒரு தீர்க்கதரிசனம் என்று எலன் வைட் நம்பினாரா என்பதையும் குறித்து வந்தால், இதுவே அந்த வாதம்—இதுவே அந்தச் சான்று; நீங்கள் தொடங்க வேண்டிய இடமும் இதுவே. மற்ற எல்லா வாதங்களும் செல்லுபடியாகவும் உண்மையாகவும் உள்ளன; இருந்தாலும், இதுவே தொடக்கப் புள்ளியாகும்.

Early Writings, பக்கம் 74-ல், ஆண்டவர் எண்ணிக்கைகளில் சிலவற்றிலிருந்த ஒரு தவறின்மேல் தம் கையை வைத்திருந்தார் என்று கூறப்படும் இடத்தில், அதற்கான பொருளை அதே நூலின் பக்கம் 236-ல் அவர் இவ்வாறு விளக்குகிறார்: “தேவனுடைய ஜனங்கள் மகிழ்ச்சியான எதிர்பார்ப்பில் இருந்து, தங்கள் ஆண்டவரை நோக்கிக் காத்திருந்ததை நான் கண்டேன். ஆனால் தேவன் அவர்களைச் சோதிக்கத் தீர்மானித்தார்.” அவர் தாமதிக்கும் காலத்தை [March 22, 1844], அதாவது முதல் ஏமாற்றத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறார்.

அவள் 1844 அக்டோபர் 22-ஆம் தேதியிலான அந்த ஏமாற்றத்தைப் பற்றி பேசவில்லை; ஏனெனில் அங்கேயும் அவர்களுக்கு சோதனை ஏற்படவிருந்தது. ஆனால் இங்கே அவள் 1844 மார்ச் 22-ஆம் தேதியை, அதாவது தாமதிக்கும் காலத்தைப் பற்றியே பேசுகிறாள்: “அவர்களைச் சோதிக்க தேவன் திட்டமிட்டிருந்தார்.” “தீர்க்கதரிசனக் காலங்களின் கணக்கீட்டிலிருந்த தவறை அவருடைய கை மறைத்தது.” தாமதிக்கும் காலத்தின் மூலம் அவர் அவர்களை எவ்வாறு சோதிக்கப்போகினார்? தீர்க்கதரிசனக் காலங்களைப் பற்றிய அவர்களின் புரிதலின் மேல் தம் கையை வைத்திருப்பதன் மூலம். கர்த்தர் கடந்த காலத்தில் எங்களை எவ்வாறு நடத்தினார் என்பதையும், மில்லரைட்டுகளின் வரலாற்றிலும் அவருடைய போதனைகளிலும் அதை எவ்வாறு வெளிப்படுத்தினார் என்பதையும் நாம் மறந்துவிடுகிற அளவுக்கு அப்பாற்பட்டு, எதிர்காலத்தைப் பற்றி அஞ்சுவதற்கு உங்களுக்கு எதுவுமில்லை.

இந்த தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகளே தாமத நேரத்தை உண்டாக்கிய போதனைகளாகும். “தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகளை கணக்கிடுவதில் அவருடைய கை ஒரு தவறை மறைத்தது. தங்கள் ஆண்டவரை எதிர்நோக்கிக் கொண்டிருந்தவர்கள் இந்தத் தவறைக் கண்டறியவில்லை,”—ஒரே தவறு—“அந்த நேரத்தை எதிர்த்த மிகப் பாண்டித்தியமுள்ள ஆண்களும் அதைக் காணத் தவறினர். தேவன் தம் ஜனங்கள் ஒரு ஏமாற்றத்தைச் சந்திக்கும்படி நிர்ணயித்தார். காலம் கடந்தது; தங்கள் இரட்சகரை சந்தோஷமான எதிர்பார்ப்புடன் நோக்கியிருந்தவர்கள் துக்கமுற்று மனஉற்சாகம் இழந்தனர்; ஆனால் இயேசுவின் தோற்றத்தை நேசிக்காமல், பயத்தின் காரணமாக அந்தச் செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள், அவர் எதிர்பார்க்கப்பட்ட நேரத்தில் வராததினால் மகிழ்ந்தனர். அவர்களுடைய வெளிப்பட்ட அறிக்கை இருதயத்தைத் தொடாமல், வாழ்க்கையைச் சுத்திகரிக்காமல் இருந்தது. காலம் கடந்து போனது அத்தகைய இருதயங்களை வெளிப்படுத்துவதற்கு மிகத் தக்கவாறு கணக்கிடப்பட்டிருந்தது. தங்கள் இரட்சகரின் தோற்றத்தை உண்மையாக நேசித்த துக்கமுற்ற, ஏமாற்றமடைந்தவர்களை இகழ்ந்து பரிகசிக்கத் திரும்பியவர்கள் முதலில் அவர்களே. தம் ஜனங்களைச் சோதித்தும், சோதனையின் நேரத்தில் பின்வாங்கி விலகிப்போகிறவர்கள் யார் என்பதை வெளிக்கொணரும் ஆராய்ச்சியுள்ள சோதனையை அவர்களுக்கு அளித்தும் இருந்த தேவனுடைய ஞானத்தை நான் கண்டேன்.

இயேசுவும் பரலோகத்தின் சகல சேனைகளும், தங்கள் ஆத்துமாக்கள் நேசித்தவராகிய அவரைக் காண இனிய எதிர்பார்ப்புடன் ஏங்கிக் காத்திருந்தவர்களை இரக்கத்துடனும் அன்புடனும் நோக்கினார்கள். அவர்களின் சோதனையின் வேளையில் அவர்களைத் தாங்குவதற்காகத் தூதர்கள் அவர்களைச் சூழ்ந்து மிதந்துகொண்டிருந்தார்கள். பரலோகச் செய்தியைப் பெறுவதில் அலட்சியம் காட்டியவர்கள் இருளிலே விடப்பட்டார்கள்; தேவன் அவர்கள்மேல் தமது கோபத்தை எரியவிட்டார், ஏனெனில் அவர் பரலோகத்திலிருந்து அவர்களுக்காக அனுப்பிய வெளிச்சத்தை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. தங்கள் ஆண்டவர் ஏன் வரவில்லை என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியாதிருந்த அந்த விசுவாசமுள்ள ஏமாற்றமடைந்தவர்கள் இருளிலே விடப்படவில்லை. மறுபடியும் அவர்கள் தீர்க்கதரிசனக் காலங்களை ஆராயும்படி தங்கள் வேதாகமங்களினிடத்திற்கே நடத்தப்பட்டார்கள். அந்த எண்களின்மேலிருந்த கர்த்தருடைய கை அகற்றப்பட்டது; தவறு—ஒன்றே ஒன்று—விளக்கப்பட்டது.

இங்கு, 1843 அட்டவணையில் உள்ள எண்ணிக்கைகளிலிருந்த தவறை அவள் விளக்குகிறாள்; மேலும், அந்த எண்ணிக்கைகள் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன என்று அவள் ஏற்கனவே வரையறுத்திருக்கிறாள். “தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகள் 1844 வரை நீளுகின்றன என்பதை அவர்கள் கண்டார்கள்; மேலும், தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகள் 1843-இல் முடிவடைந்தன என்பதை நிரூபிக்கத் தாங்கள் முன்வைத்த அதே ஆதாரமே, அவை 1844-இல் முடிவுறும் என்பதையும் நிரூபித்தது.” விவாதம் முடிந்தது! 2520-க்கு எலன் வைட் தமது அங்கீகார முத்திரையைப் பதிக்கிறார்.

1843 அட்டவணையில் அவர்கள் 1843-இல் முடிவடைந்ததாகப் புரிந்துகொண்ட தீர்க்கதரிசனக் காலங்கள் மூன்றே இருந்தன: 1335, 2520, மற்றும் 2300. இந்த அட்டவணையில் உள்ள தீர்க்கதரிசனக் காலங்களாகிய சில எண்களில் இருந்த ஒரு தவறின்மேல் தேவன் தமது கரத்தை வைத்திருந்தார்—அவருடைய கரம் நீக்கப்படும் வரையில். அவர் தமது கரத்தை நீக்கியபோது, உண்மையாய் காத்திருந்தவர்கள் தீர்க்கதரிசனக் காலங்களை மீண்டும் ஆராய்வதற்குத் நடத்தப்பட்டார்கள்; அப்பொழுது, தீர்க்கதரிசனக் காலங்கள் 1843-இல் முடிவடைந்தன என்று அவர்கள் முன்வைக்க வழிநடத்திய அதே சான்றே, அவற்றில் இரண்டும் 1844-இல் முடிவடைந்தன என்பதை நிரூபிப்பதாக அறியப்பட்டது.

1335 என்பது கி.பி. 508-ல் ஆரம்பித்து 1843-ல் முடிவடைகிறது. 2520 என்பது கி.மு. 677-ல் ஆரம்பிக்கிறது; மேலும் அது ஆண்டின் முழுமையால் பாதிக்கப்படுகிறது. முன்னோடிகள் அது 1843-ல் முடிவடைந்தது என்று எண்ணினர்; ஆனால் பின்னர், 1843-ஐ முன்னறிவிக்க அவர்களை வழிநடத்திய அதே சான்று, 2520 தீர்க்கதரிசனம் 1844-ல் முடிவடைந்தது என்பதை நிரூபித்தது என்பதை அவர்கள் புரிந்துகொண்டனர். 2300 தீர்க்கதரிசனம் கி.மு. 457-ல் ஆரம்பிக்கிறது; அது 1843-ல் முடிவடைகிறது என்று அவர்கள் எண்ணியிருந்தனர்; ஆனால் ஏமாற்றத்திற்குப் பிறகு, தீர்க்கதரிசன காலப்பகுதிகளைப் பற்றிய தங்கள் ஆய்வின் மூலம், அது 1844-ல் முடிவடைகிறது என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தனர்.

1843-இல் முடியும் என்று அவர்கள் முன்கூறிய தீர்க்கதரிசனங்கள் மூன்றே உள்ளன; அவற்றில் ஒன்றான 1335 உண்மையிலேயே முடிகிறது. கர்த்தர் தமது கரத்தை மூடியிருந்த தீர்க்கதரிசனம் இதுவல்ல. இது தாமதக் காலத்திலிருந்து, நள்ளிரவுக் கூக்குரல் வழியாக, 1844 அக்டோபர் 22 வரை மில்லரியர்களின் வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துகிறது.

நேற்றைய வழங்கலில், எலன் வைட்டின் இந்த மேற்கோளுடன் நாம் முடித்தோம்: “1843 மற்றும் 1844 ஆண்டுகளில் காணப்பட்டவற்றைக் கண்ட கண்கள் பாக்கியவான்கள்.” இது, “1843-க்கு வருகிறவன் பாக்கியவான்” என்பதாகும். அடுத்தப் பத்தியில், அவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “செய்தி அளிக்கப்பட்டது. மேலும் அந்தச் செய்தியை மறுபடியும் அறிவிப்பதில் தாமதம் இருக்கக்கூடாது; ஏனெனில் காலத்தின் அடையாளங்கள் நிறைவேறிக்கொண்டிருக்கின்றன; நிறைவுபெறும் பணி செய்யப்பட வேண்டும். சிறிது காலத்திலே ஒரு மகத்தான பணி செய்யப்படும். தேவனுடைய நியமனத்தின்படி ஒரு செய்தி விரைவில் அளிக்கப்படும்; அது பெருகி மகா முழக்கமாகும். அப்பொழுது தானியேல் தன் பங்கில் நின்று, தன் சாட்சியை அளிப்பான்.” Manuscript Releases, தொகுதி 21, 437.

தானியேல் தன் பங்கில் நிற்பது தானியேல் 12 ஆம் அதிகாரத்தின் 13 ஆம் வசனமாகும். “1843 மற்றும் 1844 ஆம் ஆண்டுகளில் காணப்பட்டவற்றைக் கண்ட கண்கள் பாக்கியவான்கள்” என்பது 12 ஆம் வசனமாகும். தானியேல் 12:12–13 குறித்து எலன் வைட் தெய்வீக விளக்கத்தை அளிக்கிறார்; அதாவது, இவ்வசனங்கள் காலத் தீர்க்கதரிசனத்தைப் பற்றியவை அல்ல, ஆனால் 1843 மற்றும் 1844 ஐ உள்ளடக்கும் ஒரு அனுபவத்தைப் பற்றியவை; அது 1843 குறித்து ஏற்பட்ட தவறான புரிதலினால் உண்டாகி, தாமதிக்கும் காலத்தை உண்டாக்கியது. தாமதிக்கும் காலம் வரும்போது, “காத்திருக்கிறவன் பாக்கியவான்.” தரிசனம் தாமதித்தாலும், அதற்காகக் காத்திரு. தாமதிக்கும் காலத்திலிருந்து வாசல் மூடப்படும் வரையில் விசுவாசத்தோடு காத்திருக்கிறவன் பாக்கியவான். 1843 மற்றும் 1844 இல் உண்மையுள்ளவன் காண்பது, அவனை மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நடத்திச் செல்லும் ஒரு ஆசீர்வாதமாகும்.

1335 தீர்க்கதரிசனம் 1843 ஆம் ஆண்டில் முடிவடைந்தது; அது நள்ளிரவின் கூக்குரலின் வருகையைச் சுட்டிக்காட்டியது. 2520 மற்றும் 2300 தீர்க்கதரிசன காலங்கள் 1844 ஆம் ஆண்டில் முடிவடைகின்றன. 2520, 2300, மற்றும் 1335 ஆகியவை 1843 ஆம் ஆண்டில் முடிவடைந்தன என்று அறிவிக்க அவர்களை வழிநடத்திய அதே ஆதாரம், அவை 1844 ஆம் ஆண்டில் முடிவுறும் என்பதை நிரூபிப்பதாக அப்பொழுது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது என்று எலன் வைட் கூறுகிறார்.

இந்த வரலாற்றில், ஆராதகர்களின் இரண்டு வகுப்புகள் உள்ளன. விசுவாசமற்ற வகுப்பு காத்திருக்கிறவர்களை இகழ்கிறது; ஆனால் காத்திருக்கிறவர்கள் தீர்க்கதரிசனக் காலக்கட்டங்களின் பக்கம் மீண்டும் நடத்தப்படுகிறார்கள்; மேலும் 2520 மற்றும் 2300 ஆகியவற்றின் முடிவை 1843-இல் என்று அடையாளம் காண அவர்களை வழிநடத்திய அதே சான்றே, அவை 1844-இல் முடிவடைந்தன என்பதை நிரூபிக்க வேண்டியதாயிருந்தது என்பதை அவர்கள் புரிந்துகொள்கிறார்கள்.

காத்திருந்தவர்கள் இதை அறிந்திருந்தபோதிலும், முதல் ஏமாற்றத்திற்கு முன்பு இருந்ததுபோல அவர்கள் கர்த்தருக்காக அதே தீவிரத்தோடு எரிந்துகொண்டிருக்கவில்லை. நடுநிசி கூக்குரலின் செய்தியினால் அவர்கள் மறுபடியும் தீப்பற்றுவார்கள். காத்திருந்தவர்கள், நடுநிசி கூக்குரலுக்கு முன்னரே, 1844-ஆம் ஆண்டையும் தீர்க்கதரிசனங்களின் முடிவையும் ஏற்கனவே புரிந்துகொண்டிருந்தார்கள்.

நள்ளிரவு கூக்குரல் செய்தி காத்திருந்தவர்களுக்கு 1844 அக்டோபர் 22-ஆம் தேதியை அடையாளம் காண அனுமதித்தது. அந்தத் தகவலின் மூலம், அது வெறும் 1844-ஆம் ஆண்டின் ஏதோ ஒரு காலத்தில் நிகழ்வதாக இருந்ததல்ல; இதே நாளிலேயே நிகழ்வதாக இருந்தது; இதுவே அந்தச் செய்திக்கு வல்லமையளித்தது.

இந்த செயல்முறையை நீங்கள் காண்கிறீர்களா? இந்த அனுபவத்தை உண்டாக்கும் போதனைகள் மூன்று தீர்க்கதரிசனங்களாகும்: 1335, 2300, மற்றும் 2520.

இதனை உணர்ந்த பின்பு, அவர்கள், “பாபிலோனிலிருந்து வெளியே வாருங்கள்” என்று அறிவிக்கத் தொடங்கினர். இதுவே இரண்டாம் தூதனின் செய்தியாகும்.

நாம் தெளிவாக இருக்கலாம்: தாமதக்காலத்தில் முடிவுறுவது என்ன? 1843 வரைபடத்தின் பயன்பாடே. கர்த்தர் 1844-இல் வருகிறார் என்று அவர்கள் இப்போது புரிந்துகொண்டதால், வரைபடத்தில் 1843 என்று கூறப்பட்டிருந்தபடியால், அவர்கள் இந்த வரைபடத்தை ஒதுக்கிவைத்தார்கள். ஆகவே, இரண்டாம் தூதனின் செய்தியின் வரலாற்றிற்காக அவர்கள் அந்த வரைபடத்தை ஒதுக்கிவைத்தார்கள்.

இரண்டாம் தூதனின் வரலாற்றில் அவர்களுடைய செய்தி என்ன ஆகிறது? கடைசி பத்தி அதனை விளக்குகிறது.

எந்த தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகள்? 2520, 2300, மற்றும் 1335. இந்த வரலாற்றில் அதுவே அவர்களின் செய்தி. இப்போது அவர்கள், “எங்களுக்கு புரிகிறது! இந்த தீர்க்கதரிசனங்கள் 1844 வரை நீள்கின்றன,” என்று கூறுகிறார்கள். நள்ளிரவு முழக்கத்தின் வரலாற்றில் அவர்களின் செய்தி 2520 மற்றும் 2300 ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனங்களே ஆகும்.

2300 நாட்களுடன் தொடர்புபடுத்தி 2520-ஐ நீங்கள் முன்வைக்கும்போது என்ன நிகழ்கிறது? மில்லரைட் வரலாற்றில், நீங்கள் சபைகளிலிருந்து வெளியேற்றப்படுகிறீர்கள்; அந்தச் செய்தியை மௌனப்படுத்த ஒரு முயற்சி மேற்கொள்ளப்படுகிறது.

2520-ஐப் பற்றிய ஆய்விற்குள் செல்லாமல், நாம் காட்ட முனைவது என்னவெனில், எலன் வைட் 2520-க்கு தமது அங்கீகார முத்திரையை வைத்திருக்கிறார் என்பதே. இதை நீங்கள் காண முடியாவிட்டால், உங்கள் கண்களிலிருந்த செதில்களை இயேசு அகற்றும்படி நீங்கள் ஜெபிக்க வேண்டும். 1843-ஐ முன்னறிவிக்க அவர்களை வழிநடத்திய அதே ஆதாரம், பின்னர் இந்தத் தீர்க்கதரிசன காலப்பகுதிகள் 1844-இல் முடிவடைந்தன என்பதை நிரூபிப்பதாகக் காணப்பட்டது என்று எலன் வைட் கூறினார். அவர் எப்போதும் தீர்க்கதரிசன காலப்பகுதிகளையோ, அல்லது எண்களையோ, பன்மையில் அடையாளப்படுத்துகிறார். 1843 அட்டவணையில் 1843-இல் முடிவடைந்த தீர்க்கதரிசன காலப்பகுதிகள் மூன்றே உள்ளன.

1843-இல் முடிவடையும் அந்த ஒன்று, அதாவது 1335, அவள் “figures” என்றும் “prophetic periods” என்றும் கூறுவதற்கு இலக்கணத் துல்லியத்தின் பொருட்டு குறைந்தது இரண்டு தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகள் இருக்க வேண்டுமென்று அவசியப்படுத்துகிறது. மூன்று இருந்தும் நீங்கள் ஒன்றை நீக்கினால், பிறர் யார் என்ன சொன்னாலும் அவள் அங்கீகரிப்பவை 2520 மற்றும் 2300 என்பதே ஆகும்.

இந்த வரலாற்றில், 1844 அக்டோபர் 22 அன்று அட்வென்டிஸ்டுகள் அனுபவித்த மகா ஏமாற்றத்தையும் உட்படுத்தி, அவர்கள் மனிதரின் செல்வாக்கின் மேல் அல்லாமல் தேவனுடைய வார்த்தையின் மேல் நிலைத்து நிற்கும்படியாக, கர்த்தர் அவர்களைச் சபைகளிலிருந்து வெளியேற்றப்படச் செய்யும் ஒரு அனுபவத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தார். இயேசு கிறிஸ்துவோடு சேர்ந்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசிக்கத் தேவையான விசுவாசத்தைப் பெற அவர்களுக்கு அந்த அனுபவம் அவசியமாக இருந்தது. நித்திய சுவிசேஷத்தை அதன் நிறைவு நிலைக்குக் கொண்டுவருவதற்காக அவர் அவர்களைப் பூரணப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்.

அடுத்ததாக, நமக்குப் இரண்டு முன்னோடிகள் உள்ளனர்; அவர்கள் ஜேம்ஸ் வைட் மற்றும் யூரையா ஸ்மித். 1863 ஆம் ஆண்டில் ஜேம்ஸ் வைட் 2520-ஐ நிராகரித்தார் என்றும், 1870களிலும் 1880களிலும் யூரையா ஸ்மித் தமது எழுத்துகளில் அதனை நிராகரித்தார் என்றும் கூறுவதற்காக, இன்றைய இறையியலாளர்கள் முதன்மையாக மேற்கோள் காட்டுகின்றவர்கள் இவ்விருவரே.

1844ஆம் ஆண்டிற்கும் அதற்குப் பின்னரான குறுகிய காலத்திற்கும் நாம் மீண்டும் சென்று, எலன் வைட் இப்போதுதான் விவரித்த அதே வரலாற்றை ஜேம்ஸ் வைட் மற்றும் யூரையா ஸ்மித் எவ்வாறு விவரிக்கின்றார்கள் என்பதைப் பார்ப்போம். அவள் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகளைப் பற்றியும், கர்த்தர் தமது கையை நீக்கிக்கொண்டதையும், தவறை உணர்ந்ததையும் கூறுகிறாள்; அதுபோலவே இந்த இரு முன்னோடிகளும் கூறுகின்றனர்.

எல்லென் வைட் “2520” என்றும் “seven times” என்றும் கூறுவதில்லை; ஆனால் உரையா ஸ்மித் மற்றும் ஜேம்ஸ் வைட் அவ்வாறு கூறுகின்றனர். இந்த வரலாற்றில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகள் 2520 மற்றும் 2300 என்பதையை அவர்கள் தெளிவாகக் காட்டுகின்றனர்.

ஜேம்ஸ் வைட், மக்கள் நள்ளிரவு கூக்குரலை நிராகரித்து பாதையிலிருந்து விலகிச் செல்கின்ற ஒரு வரலாற்றை எடுத்துரைக்கிறார். இதற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக அவர் இவ்வரலாற்றைப் பற்றிக் கலந்துரையாடுவார்.

இப்போது அவர்கள் 1843-இல் முடிவடைந்ததாக எண்ணிய தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகளை அவர் நமக்குச் சொல்கிறார்.

“தெய்வீகப் பாதுகாப்பின் கை அவருடைய தவறின்மேல் தனது கையை வைத்திருந்தது” என்று சொல்லப்படும் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகளில் 2520-மும் உட்பட்டது.

1844-ஆம் ஆண்டில் முடிவுறுவதாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட தீர்க்கதரிசன காலக்கட்டங்கள் 2520 மற்றும் 2300 ஆண்டுகளே என உரியா ஸ்மித்தும் ஜேம்ஸ் வைட்டும் இருவரும் சாட்சியமளிக்கிறார்கள்; இதற்காக, எல்லன் வைட் எழுதிய Early Writings, பக்கம் 236 மற்றும் அதற்குப் பின்வரும் பக்கங்களில் காணப்படும் அதே சொற்றொடர்களையே அவர்கள் பயன்படுத்துகின்றனர்.

காபிரியேல் அவருக்குச் சத்தியத்தின் தொடர்ச்சியின் தொடக்கத்தையும், வேதவசனங்களை ஆதாரமாகக் கொண்டு நிரூபிக்கும் முறையையும் அளித்தார்.

எலன் வைட், உண்மையின் சங்கிலிக்கான தொடக்கத்தை கபிரியேல் வில்லியம் மில்லருக்கு அளித்தார் என்று கூறுகிறார்; மேலும் வில்லியம் மில்லர், தமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட மூன்று தொடக்கக் காலக் குறிப்புகள் கி.பி. 508, கி.மு. 677, மற்றும் கி.மு. 457 என்பதாகச் சாட்சியமளிக்கிறார். நடு இரவின் கூக்குரலின் வரலாற்றை உருவாக்கிய இந்தத் தீர்க்கதரிசனங்களின் தொடக்கக் காலக் குறிப்புகள் தூதனாகிய கபிரியேலால் அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டன.

நீங்கள் இந்த அடிப்படைச் சத்தியங்களை நிராகரிக்கிறீர்களானால், அதே சமயத்தில் நீங்கள் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியையும் நிராகரித்து வருகிறீர்கள். எலன் வைட் 2520-க்கு தனது ஆதரவை வழங்குகிறார். 2520-ஐ நிராகரிப்பதன் மூலம், குழந்தையையும் குளித்த நீரையும் இரண்டையும் சேர்த்து வெளியே எறிகிறீர்கள்.

இதை முடிவுக்குக் கொண்டு வருகிறபோது, வருங்காலத்தைப்பற்றி நாம் அஞ்ச வேண்டியதொன்றும் இல்லை; கர்த்தர் நடத்திய வழிநடத்தலை நாம் மறந்துவிடுகிறோமெனில் அதுவே விதிவிலக்கு என்று சகோதரி ஒயிட் கூறும்போது, அவர் குறிப்பிடும் அந்தக் கர்த்தரின் வழிநடத்தல் தாமத காலத்திலிருந்து மூடப்பட்ட வாசல்வரை உள்ள வரலாறே ஆகும்—அதாவது, “நடுராத்திரி முழக்கம்” என்ற சொல்லால் குறிக்கப்படும் வரலாறு. வருங்காலத்தைப்பற்றி நாம் அஞ்ச வேண்டியதொன்றும் இல்லை; நடுராத்திரி முழக்கத்தின் அனுபவத்தில் கர்த்தர் எவ்வாறு எங்களை வழிநடத்தினார் என்பதையும், அந்த வழிநடத்தலுடன் தொடர்புடைய போதனைகளையும் நாம் மறந்துவிடுகிறோமெனில் அதுவே விதிவிலக்கு. இந்த அனுபவத்தை உண்டாக்கிய போதனைகள் மூன்று காலத் தீர்க்கதரிசனங்களே; அவை வில்லியம் மில்லருக்குத் தூதன் கபிரியேல் அளித்த தேதிகளால் ஆரம்பிக்கின்றன. நித்திய சுவிசேஷத்தின் உச்சநிலையின் வழியாக கர்த்தர் மில்லரைட்டுகளை வழிநடத்தியபோது, நடுராத்திரி முழக்கத்தின் அனுபவத்தை உண்டாக்கிய இந்தப் போதனைகளை—2520-உட்பட—நாம் மறந்துவிடுகிறோமெனில் அதுவே வருங்காலத்தைப்பற்றி நாம் அஞ்ச வேண்டிய ஒரே காரணம்.

மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெறும் அந்த அட்வென்டிஸ்டுகள், சாத்தானின் கொடியின் கீழ் நிற்பவர்களாக இருந்து, முதலில் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியை நிராகரிக்கிறார்கள்.

இந்தப் பகுதியில் இரு வகுப்பினர் உள்ளனர்: கர்த்தரை அறிந்துகொள்ளத் தொடர்ந்து முனைந்து, அவருடைய மாம்சத்தைத் தொடர்ந்து புசித்தும் அவருடைய இரத்தத்தைத் தொடர்ந்து பானம்பண்ணியும், தேவனுடைய வார்த்தையைத் தொடர்ந்து ஆராய்ந்தும் இருப்பவர்கள்; அப்படிச் செய்யாதவர்கள். சத்தியத்தின் விரிவடைதல் இன்னும் நிறைவுற்றதல்ல; பரிசுத்தஸ்தலச் சேவையைப்பற்றி இதுவரை சொல்லப்படாதவற்றை அவர்கள் சொல்லுவார்கள். அவர்கள், கிறிஸ்துவின் காலத்தில் நிகழ்ந்த நிர்வாகமாற்றத்தை வலியுறுத்துவார்கள்; அது மில்லரைட் காலத்தில் நிகழ்ந்த மாற்றத்தை முன்நிழலாகக் காட்டி, கிறிஸ்து மரித்தோரின் நியாயத்தீர்ப்பிலிருந்து உயிருள்ளோரின் நியாயத்தீர்ப்புக்குத் திரும்பும் நிர்வாககாலத்தை நோக்கிச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. பரிசுத்தஸ்தலத்தைப்பற்றியும், இந்த நிர்வாகமாற்றங்களில் ஆண்டவர் தமது ஆவியை ஊற்றிவிடுவதினால் தமது அசைவுகளை எவ்வாறு அடையாளப்படுத்துகிறார் என்பதையும் குறித்து அவர்கள் கூற வேண்டியவை இருக்கும்.

இன்னும் இரண்டு மேற்கோள்கள்; பின்னர் நாம் கிட்டத்தட்ட முடித்துவிடுகிறோம்.

நள்ளிரவுக் கூக்குரலை நிராகரிக்கும் அந்த ஏழாம் நாளின் அட்வெண்டிஸ்டுகள் பாதையிலிருந்து விலகிவிழுகின்றனர்; நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் வரலாற்றை உருவாக்கும் கர்த்தருடைய வழிநடத்தல்களையும் கோட்பாட்டுப் போதனைகளையும் அவர்கள் நிராகரிக்கின்றனர். நாம் அஞ்ச வேண்டியது அதுவே—அந்தப் போதனைகளை நிராகரிப்பதும், அந்த அனுபவத்தைப் புரிந்துகொள்ளாதிருப்பதுமாகும். இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், நாம் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியை நிராகரித்துக்கொள்கிறோம்.

சகோதரி வைட் 2520 மீது தனது அங்கீகார முத்திரையை வைக்கிறார். 1843 அட்டவணையில் உள்ள பிற சத்தியங்கள்மீதும் அவர் எவ்வாறு தனது அங்கீகார முத்திரையை வைக்கிறார் என்பதை நாம் காண்பிப்போம்.

உலகத்தின் முடிவில், நம்முடைய வரலாற்றில் நித்திய சுவிசேஷத்தின் உச்சநிலைக்குச் இது அனைத்தும் வந்து சேரும் போது, வில்லியம் மில்லரின் அனுபவத்தில் காணப்படுகின்றபடி முன்னரே முன்உருவமாகக் காட்டப்பட்டிருந்த மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறையை அட்வென்டிசம் எதிர்கொள்ளும்.

வில்லியம் மில்லர் மூன்று தவறுகளைச் செய்தார்: (1) அவர் அராத்திரி முழக்கத்தை நிராகரித்து, கீழேயிருந்த துன்மார்க்க உலகத்திற்குள் செல்லும் பாதையிலிருந்து விழுந்தார். (2) அதற்குப் பின்னர் அவர் மனிதரின் செல்வாக்கின்மேல், அதாவது ஜோஷுவா ஹைம்ஸ்மேல், நம்பிக்கை வைத்தார். (3) அவர் சப்தத்தை நிராகரித்தார்.

ஒரு கேள்வி எழுந்தது: “அவர் சப்தத்தையா அல்லது பரிசுத்த ஸ்தலத்தையா நிராகரித்தாரா?” அந்த காலப்பகுதியில் பூமியிலுள்ள பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து பரலோகத்திலுள்ள பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குத் மாற்றமடைந்த அந்தப் போதனை, மில்லரால் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளப்படாமல் இருந்திருக்கலாம். எலன் வைட் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நடத்தப்பட்டபோது, உடன்படிக்கையின் பெட்டகத்தில் பத்து கற்பனைகளைக் கண்டார்; சப்தக் கற்பனையைக் சுற்றி ஒரு பரிசுத்தமான ஒளி பிரகாசித்தது.

மில்லர் நிராகரித்தது தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம்—சப்தம். ஆகையால், மில்லர் நள்ளிரவுக் கூக்குரலை நிராகரித்தார்; பின்னர் மனுஷனைச் சார்ந்து நம்பிக்கை வைத்தார்; அதன் பின் மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெற்றார். இது உலகத்தின் முடிவில் மறுபடியும் நிகழ்கிறது.

இறுதிக்காலத்தின் முதல் நிராகரிப்பு நள்ளிரவின் கூக்குரல் ஆகும்; அது தேவனுடைய வல்லமையின் வெளிப்பாட்டின் மறுமுறை நிகழ்வாகும். இரண்டாவது மாம்சத்தைச் சார்ந்திருப்பதாகும். மூன்றாவது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகும்.

ஒரு விஷயம் நிச்சயம்: சாத்தானின் கொடியின்கீழ் தங்கள் நிலைப்பாட்டை எடுத்துக்கொள்ளும் அந்த ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகள் முதலில் தீர்க்கதரிசன ஆவியின்மீதுள்ள தங்களுடைய நம்பிக்கையை கைவிடுவார்கள்.

வில்லியம் மில்லர் தோல்வியடைந்த மூன்று-அடுக்கான சோதனைச் செயல்முறையையே அட்வென்டிசம் மீண்டும் மேற்கொள்கிறது. ஆனால் தூதர்கள் மில்லரை எழுப்பி, அவருடைய இரட்சகரிடமாய் அவரை வீட்டிற்குக் கொண்டு செல்லக் காத்திருக்கின்றனர். மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெறும் அட்வென்டிஸ்டுகளுக்காகக் காத்திருக்கிறவர்கள் அந்தத் தூதர்கள் அல்ல.

நள்ளிரவு முழக்கத்தை நாம் ஏன் நினைவுகூர வேண்டும்? ஏனெனில் வரலாறு மறுபடியும் நிகழப்போகிறது. இந்த வரலாற்றில், குலுக்கலை ஏற்படுத்தும் செய்தி 2520 மற்றும் 2300 ஆகும்; இதன் காரணமாக மக்கள் சபைகளிலிருந்து வெளியேற்றப்படுவார்கள்.

ஆனால் இந்த வரலாறு, அதாவது “நள்ளிரவு முழக்கம்,” உண்மையில் மீண்டும் நிகழப்போகிறதா, அல்லது அது வெறும் ஒரு வரலாறா? அடுத்த மேற்கோளை கவனியுங்கள்:

“நள்ளிரவுக் கூக்குரலின்” இந்த வரலாறு எழுத்தெழுத்தாக மீண்டும் நிகழ்கிறது.

2520 என்பது செல்லத்தக்க காலத் தீர்க்கதரிசனம் என்றும், கிறிஸ்துவுடன் சேர்ந்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் விசுவாசத்தால் நுழைவதற்கு ஆண்களையும் பெண்களையும் ஆயத்தப்படுத்திய அனுபவத்தை உருவாக்கிய தாமதக் காலத்தையும், அதனால் ஏற்பட்ட ஏமாற்றத்தையும் உண்டாக்குவதற்கு கர்த்தர் அதைப் பயன்படுத்தினார் என்றும் எலன் வைட் புரிந்துகொண்டார்.

2520-ஐ வேதாகமத்திலிருந்து நிரூபிக்க நாம் இதுவரை முயற்சிக்கவில்லை. ஹபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகள் குறித்த இந்த ஆய்வில், இன்று அட்வென்டிசம் நிராகரித்து வரும் இந்த உபதேசங்களுக்கு எலன் வைட் ஆதரவு அளிக்கிறார் என்பதை முதலில் தெளிவுபடுத்த விரும்புகிறோம்; அதன் பின்னர் நாம் வேதாகமப் படிப்பிற்குள் செல்வோம்.