நாற்பதாவது வசனத்தின் மறைந்த வரலாறு - எண் பதினைந்து

கர்த்தராகிய ஆண்டவரின் ஆவி என்மேல் இருக்கிறது; ஏனெனில் சாந்தமுள்ளவர்களுக்கு நற்செய்தியை அறிவிக்கும்படி கர்த்தர் என்னை அபிஷேகம் செய்திருக்கிறார்; இருதயம் உடைந்தவர்களை கட்டிப்போடவும், சிறைப்பட்டவர்களுக்கு விடுதலையையும், கட்டுண்டவர்களுக்கு சிறைக்கதவு திறப்பையும் அறிவிக்கவும் அவர் என்னை அனுப்பியிருக்கிறார்; கர்த்தரின் பிரியமான ஆண்டையும், நம்முடைய தேவனின் பழிவாங்கும் நாளையும் அறிவிக்கவும்; துக்கமாயிருப்போரெல்லாரையும் ஆறுதல் செய்யவும்; சீயோனில் துக்கமாயிருப்போருக்கு சாம்பலுக்குப் பதிலாக அலங்காரத்தையும், துக்கத்திற்குப் பதிலாக ஆனந்தத் தைலத்தையும், மனச்சோர்வின் ஆவிக்குப் பதிலாக ஸ்தோத்திர ஆடையையும் அளிக்கவும்; அவர்கள் நீதியின் மரங்களென்றும், கர்த்தர் மகிமைப்படும்படியாக அவர் நட்ட நடுகையென்றும் அழைக்கப்படும்படியாக. அவர்கள் பண்டைய பாழிடங்களை கட்டியெழுப்புவார்கள்; முன்பிருந்த அழிவிடங்களை எழுப்புவார்கள்; அநேக தலைமுறைகளாகப் பாழாயிருந்த பட்டணங்களை, அதாவது அழிந்துபோன இடங்களை, அவர்கள் புதுப்பிப்பார்கள். அந்நியர் வந்து உங்கள் மந்தைகளை மேய்ப்பார்கள்; பரதேசரின் புத்திரர் உங்கள் உழவர்களாகவும் உங்கள் திராட்சைத்தோட்டக்காரர்களாகவும் இருப்பார்கள். ஆனால் நீங்கள் கர்த்தரின் ஆசாரியர்கள் என்று அழைக்கப்படுவீர்கள்; நம்முடைய தேவனின் ஊழியக்காரர் என்று மனிதர் உங்களைச் சொல்வார்கள்; ஜாதிகளின் ஐசுவரியங்களை நீங்கள் அனுபவிப்பீர்கள்; அவர்களின் மகிமையில் நீங்கள் மேன்மைபாராட்டுவீர்கள். உங்கள் அவமானத்திற்குப் பதிலாக இரட்டிப்பு உண்டாகும்; இகழ்ச்சிக்குப் பதிலாக அவர்கள் தங்கள் பங்கின்மேல் களிகூருவார்கள்; ஆகையால் தங்கள் தேசத்தில் அவர்கள் இரட்டிப்பைச் சுதந்தரிப்பார்கள்; நித்திய ஆனந்தம் அவர்களுக்கு உண்டாகும். ஏசாயா 61:1–7.

பழிவாங்குதலும் பிரதியூழியமும் எனக்கே உரியது; ஏற்ற காலத்தில் அவர்களுடைய கால் வழுக்கும்; ஏனெனில் அவர்களுடைய அழிவின் நாள் சமீபமாயிருக்கிறது, அவர்கள்மேல் வரப்போகிற காரியங்கள் விரைவாக வருகின்றன. உபாகமம் 32:35.

அப்படியெனில், சீயோனின் பிள்ளைகளே, மகிழ்ந்து, உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருக்குள் களிகூருங்கள்; ஏனெனில் அவர் உங்களுக்கு மிதமாக முன்மழையை அளித்திருக்கிறார்; மேலும் அவர் உங்களுக்காக மழையை, அதாவது முன்மழையையும் பின்மழையையும், முதல் மாதத்தில் பொழியச் செய்வார். யோவேல் 2:23.

“மூன்றாம் தூதனின் செய்தியின் அறிவிப்பில் ஒன்றிணையும் அந்தத் தூதன், தன் மகிமையால் பூமி முழுவதையும் ஒளியூட்ட வேண்டியவன். உலகளாவிய பரப்பும் இதுவரை காணப்படாத வல்லமையும் உடைய ஒரு கிரியை இங்கே முன்னறிவிக்கப்படுகிறது. 1840–44ஆம் ஆண்டுகளின் அட்வெண்ட் இயக்கம் தேவனுடைய வல்லமையின் மகிமையான வெளிப்பாடாக இருந்தது; முதல் தூதனின் செய்தி உலகிலுள்ள ஒவ்வொரு மிஷனரி நிலையத்திற்கும் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது; மேலும் சில நாடுகளில், பதினாறாம் நூற்றாண்டின் சீர்திருத்தக் காலத்திலிருந்து எந்த நாட்டிலும் காணப்படாத அளவுக்கு மிகுந்த சமய ஆர்வம் காணப்பட்டது; ஆனால் இவற்றையெல்லாம் மூன்றாம் தூதனின் இறுதி எச்சரிக்கையின் கீழ் நிகழும் அந்த வல்லமையான இயக்கம் மீறிச் செல்லும்.”

“இந்தப் பணி பெந்தெகொஸ்தே நாளின் பணியைப் போன்றதாக இருக்கும். சுவிசேஷத்தின் தொடக்கத்தில் பரிசுத்த ஆவியின் ஊற்றப்பட்டலில் ‘முன்மழை’ அளிக்கப்பட்டது, விலையுயர்ந்த விதை முளைத்தெழும்பும்படியாக; அதுபோல, அறுவடையின் பழுத்த நிலையை உண்டாக்குவதற்காக அதன் முடிவில் ‘பின்மழை’ அளிக்கப்படும். ‘கர்த்தரை அறிய நாம் தொடர்ந்து முயல்வோமானால், அப்பொழுது அறிந்துகொள்வோம்; அவருடைய வெளிப்பாடு காலையைப்போல் நிச்சயமாக அமைந்திருக்கிறது; அவர் மழையைப்போல, பூமிக்குப் பெய்யும் பின்மழையும் முன்மழையும் போல் நம்மிடத்தில் வருவார்.’ ஓசியா 6:3. ‘அப்பொழுது, சியோன் புத்திரரே, மகிழ்ச்சியாயிருங்கள்; உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருக்குள் களிகூருங்கள்; ஏனெனில் அவர் உங்களுக்கு முன்மழையை அளவோடு கொடுத்திருக்கிறார்; மேலும் அவர் உங்களுக்காக மழையை, முன்மழையையும் பின்மழையையும் இறக்கிவரச் செய்வார்.’ யோவேல் 2:23. ‘கடைசிநாட்களில், தேவன் சொல்லுகிறார், நான் என் ஆவியிலிருந்து எல்லா மாம்சத்தின்மேலும் ஊற்றுவேன்.’ ‘அப்பொழுது கர்த்தருடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொள்ளுகிற எவனும் இரட்சிக்கப்படுவான்.’ அப்போஸ்தலர் 2:17, 21.”

“சுவிசேஷத்தின் மகத்தான கிரியை, அது ஆரம்பிக்கப்பட்டபோது தேவனுடைய வல்லமையின் வெளிப்பாடு எவ்வாறு அதன் தொடக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டியதோ, அதைவிடக் குறைந்த வெளிப்பாட்டுடன் முடிவடையப் போவதில்லை. சுவிசேஷத்தின் ஆரம்பத்தில் முன்மழையின் பொழிவில் நிறைவேறிய தீர்க்கதரிசனங்கள், அதன் முடிவில் பின்மழையில் மீண்டும் நிறைவேறவிருக்கின்றன. இதுவே அப்போஸ்தலனாகிய பேதுரு முன்னோக்கிப் பார்த்த ‘புத்துணர்ச்சியின் காலங்கள்’; அவர் இவ்வாறு கூறினார்: ‘ஆகையால் நீங்கள் மனந்திரும்பி, உங்கள் பாவங்கள் அழிக்கப்படும்படிக்கு மாறுங்கள்; அப்பொழுது ஆண்டவருடைய சந்நிதியிலிருந்து புத்துணர்ச்சியின் காலங்கள் வரும்; அவர் இயேசுவை அனுப்புவார்.’ அப்போஸ்தலர் 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

“நம்மில் ஒருவர்கூட, எங்கள் குணங்களில் ஒரு களங்கமோ கறையோ உள்ளவரையில், தேவனுடைய முத்திரையை ஒருபோதும் பெறமாட்டோம். எங்கள் குணங்களில் உள்ள குறைகளைச் சீர்செய்து, ஆத்தும ஆலயத்தை எல்லா அசுத்தத்திலிருந்தும் சுத்திகரிப்பது நம்மிடமே விடப்பட்டுள்ளது. அப்பொழுது, பெந்தெகொஸ்தே நாளில் சீஷர்கள்மேல் முன்மழை பொழிந்ததுபோல, பின்மழையும் நம்மேல் பொழியும். …”

“சகோதரர்களே, இந்த மகத்தான ஆயத்தப்பணியில் நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்? உலகத்தோடு ஒன்றிணைகிறவர்கள் உலகியலான அச்சை ஏற்றுக்கொண்டு, மிருகத்தின் முத்திரைக்காகத் தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தம்மின்மேல் நம்பிக்கையில்லாதவர்களும், தேவனுக்கு முன்பாகத் தங்களைத் தாழ்த்திக்கொண்டு, சத்தியத்துக்குக் கீழ்ப்படிவதினால் தங்கள் ஆத்துமாக்களைச் சுத்திகரிக்கிறவர்களும், அவர்கள் பரலோக அச்சைப் பெற்று, தங்கள் நெற்றிகளில் தேவனுடைய முத்திரைக்காக ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கட்டளை பிறப்பிக்கப்படும் போது, அந்த முத்திரை பதிக்கப்படும் போது, அவர்களின் குணநலன் என்றென்றைக்கும் தூய்மையுடனும் களங்கமற்றதாயும் நிலைத்திருக்கும்.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

எக்காளம் உடைய ஆறாவது தூதனுக்குச் சொல்லப்பட்டது: “பெரிய நதியான ஐப்பிராத்தின் அருகில் கட்டப்பட்டிருக்கும் நான்கு தூதர்களை அவிழ்த்து விடு.” அப்பொழுது, ஒரு மணிநேரத்திற்கும், ஒரு நாளிற்கும், ஒரு மாதத்திற்கும், ஒரு ஆண்டிற்கும் ஆயத்தமாக இருந்த அந்த நான்கு தூதர்களும் அவிழ்த்துவிடப்பட்டார்கள்; அவர்கள் மனிதரில் மூன்றில் ஒரு பங்கை கொல்லும்படியாக இருந்தார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9:14, 15.

“கிறிஸ்து தம்முடைய பணியை உலகிற்கு அறிவித்தது, நாசரேத்தில் இருந்த ஜெபஆலயத்தில் ஏசாயாவின் தீர்க்கதரிசனத்திலிருந்து வாசித்தபோது ஆகும்: ‘கர்த்தருடைய ஆவி என்ன்மேல் இருக்கிறார்; ஏனெனில், ஏழைகளுக்குச் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிக்கும்படி அவர் என்னை அபிஷேகம் செய்தார்; மனம் உடைந்தவர்களைச் சுகப்படுத்தும்படி, சிறைப்பட்டவர்களுக்கு விடுதலையையும் குருடருக்குப் பார்வை மீட்பையும் அறிவிக்கும்படி, நொறுக்கப்பட்டவர்களை விடுதலையோடு அனுப்பும்படி, கர்த்தருக்குப் பிரியமான ஆண்டை அறிவிக்கும்படி அவர் என்னை அனுப்பினார்.’ அவருக்கு முன் இருந்தது எத்தகைய மகத்தான பணி!—கர்த்தருக்குப் பிரியமான ஆண்டை அறிவித்தல். இந்தக் காலப்பகுதி யுகம் பின் யுகத்தையும் உள்ளடக்கி, பரிசோதனைக்காலம் நீடிக்கும் வரையில் நூற்றாண்டு பின் நூற்றாண்டாக விரிகிறது. தேவன், கேட்பதையும் தட்டுவதையும் கேட்கக் காத்திருக்கிறார்; நமக்கு உதவக்கூடிய ஒருவராயிருக்கும் தமக்கே மனிதகுலம் அணுகிவருகிறதா என்று கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார். அவர்களுடைய பாவங்களை மன்னிக்கவும், அவர்களைத் தம்முடையவர்களாக ஏற்றுக்கொள்ளவும் அவர் ஏங்குகிறார். மனந்திரும்பிய ஒவ்வொரு ஆத்துமாவும் அவரிடத்தில் வருமானால் அவர் அதை ஏற்றுக்கொள்வார்; ஏனெனில் இந்தப் பணியைச் செய்வதற்காகவே தேவன் தமது ஒரேபேறான குமாரனை அபிஷேகம் செய்தார்.”

“ஆனால் ஏன் கிறிஸ்து ஏசாயாவில் பதிவான அந்த அறிக்கையை முழுமையாக நிறைவு செய்யவில்லை? ‘எங்கள் தேவனுடைய பழிவாங்கும் நாள்’ என்ற சொல்லைக் அவர் ஏன் விடுத்தார்? இந்த வாக்கியத்தின் பின்னைய பகுதியும் முதல் பகுதியைப் போலவே உண்மையாக இருந்தது; தம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசிக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தமது சொந்த வார்த்தைகளில் ஒரு பகுதியை ஒதுக்கி வைத்ததினால், தமது மௌனத்தினால், கிறிஸ்து அந்த உண்மையை மறுத்ததில்லை. ஆனால் இந்த இறுதி சொல்லே அவரைக் கேட்டவர்களுக்குப் பெரிதும் இன்பமளித்ததாக இருந்தது; மேலும், தங்கள் மதநம்பிக்கைக்குச் சேர்ந்திராத அனைவர்மேலும் நியாயத்தீர்ப்பை அறிவித்து, அதன்படி நடக்க அவர்களுக்கு விருப்பமும் இருந்தது. மக்களுக்குச் சத்தியத்தின், நீதியின், மன்னிப்பின் வார்த்தைகளை அளிப்பதற்குப் பதிலாக, உலகிலுள்ள எல்லா அயோத்திகளையும் தேவன் வெறுக்கிறார் என்று அவர்களுக்கு அவர்கள் போதித்திருந்தார்கள். தேவனுடைய பிதாவான குணநலன் தவறாக எடுத்துக்காட்டப்பட்டது; மனித மரபுகளின் கீழ் அது புதைக்கப்பட்டிருந்தது. Signs of the Times, January 14, 1897.”

இந்த யுகத்தில் தேவனுடைய ஜனத்தின் பணி, மேசியாவின் கிரியையை விவரிக்கும் தேவப்பிரேரணையான வார்த்தைகளில் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது: ‘கர்த்தராகிய ஆண்டவரின் ஆவி என்மேல் இருக்கிறார்; ஏனெனில் சாந்தமுள்ளவர்களுக்கு நற்செய்தியை அறிவிக்கும்படிக்கு கர்த்தர் என்னை அபிஷேகம் செய்தார்; மனம் உடைந்தவர்களை ஆற்றுவதற்கும், சிறைக்கைதிகளுக்கு விடுதலையையும், கட்டுண்டவர்களுக்கு சிறைவாசல் திறக்கப்படுதலையும் அறிவிப்பதற்கும் அவர் என்னை அனுப்பினார்; கர்த்தருடைய பிரியமான ஆண்டையும், எங்கள் தேவனுடைய பழிவாங்கும் நாளையும் அறிவிப்பதற்கும்; துக்கிக்கிற அனைவரையும் ஆறுதல்படுத்துவதற்கும்; சீயோனில் துக்கிக்கிறவர்களுக்கு சாம்பலுக்குப் பதிலாக அலங்காரத்தையும், துக்கத்திற்குப் பதிலாக ஆனந்தத் தைலத்தையும், மனச்சோர்வின் ஆவிக்குப் பதிலாக ஸ்தோத்திரத்தின் ஆடையையும் கொடுக்கும்படிக்கும்; அவர்கள் நீதியின் மரங்கள், கர்த்தரால் நாட்டப்பட்ட நட்டம், அவர் மகிமைப்படும்படிக்கு என்று அழைக்கப்படும்படிக்கும்.’

“‘அவர்கள் பண்டைய பாழிடங்களை மீண்டும் கட்டியெழுப்புவார்கள்; முன்பிருந்த பாழ்பாடுகளை எழுப்புவார்கள்; அநேக தலைமுறைகளாய் பாழடைந்திருந்த நகரங்களைச் சீரமைப்பார்கள்.’” Lake Union Herald, November 11, 1908.

விழுந்து பணியாத எவனாயினும், அவன் அதே மணிநேரத்தில் எரிந்து கொண்டிருக்கும் அக்கினிச் சூளையின் நடுவில் எறியப்படுவான். … இப்பொழுது, எக்காளம், குழல், கின்னரம், சாக்புத், சங்கீதவாத்தியம், துல்சிமர், மற்றும் எல்லாவகையான இசைக்கருவிகளின் சத்தத்தைக் கேட்கும் வேளையில், நான் செய்த உருவத்தின் முன் விழுந்து பணியத் தயாராயிருந்தால், நன்று; ஆனால் நீங்கள் பணியாவிட்டால், அதே மணிநேரத்தில் எரிந்து கொண்டிருக்கும் அக்கினிச் சூளையின் நடுவில் எறியப்படுவீர்கள்; அப்படியானால், என் கைகளிலிருந்து உங்களை விடுவிக்கும் அந்தத் தேவன் யார்? தானியேல் 3:6, 15.

அப்பொழுது பெல்தெசாச்சார் என்று பெயரிடப்பட்டிருந்த தானியேல் ஒரு மணி நேரம் திகைத்துப்போய் நின்றான்; அவன் சிந்தனைகள் அவனை கலங்கச் செய்தன. அப்போது ராஜா உரைத்ததாவது: பெல்தெசாச்சாரே, அந்தச் சொப்பனமோ அதின் விளக்கமோ உன்னை கலங்கச் செய்யாதிருப்பதாக. பெல்தெசாச்சார் மறுமொழியாகச் சொன்னதாவது: என் ஆண்டவரே, அந்தச் சொப்பனம் உம்மை வெறுப்போருக்கே உண்டாகட்டும்; அதின் விளக்கம் உமது சத்துருக்களுக்கே உண்டாகட்டும். தானியேல் 4:19.

அதே வேளையிலே நெபுகாத்நேச்சாரின் மேல் அந்தக் காரியம் நிறைவேறியது; அவன் மனுஷரிடமிருந்து துரத்தப்பட்டு, எருதுகளைப்போல புல்லைத் தின்றான்; அவனுடைய உடல் வானத்தின் பனியினால் நனைந்தது; அவன் முடிகள் கழுகுகளின் இறகுகளைப்போலும், அவன் நகங்கள் பறவைகளின் நகங்களைப்போலும் ஆகும்வரை அது இருந்தது. தானியேல் 4:33.

அதே வேளையில், மனிதனுடைய கையின் விரல்கள் தோன்றி, ராஜாவின் அரமனையின் சுவரிலிருந்த சுண்ணாம்புப் பூச்சின் மேல், விளக்குத்தூணுக்கெதிராக எழுதின; எழுதிய அந்தக் கையின் பகுதியை ராஜா கண்டான். தானியேல் 5:5.

அப்போது நான் வானத்திலிருந்து வந்த வேறொரு சத்தத்தைக் கேட்டேன்; அது: “என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களில் பங்குகொள்ளாதபடிக்கும், அவளுக்குவரும் வாதைகளில் உங்களுக்குப் பங்கு நேராதபடிக்கும், அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள். ஏனெனில் அவளுடைய பாவங்கள் வானமட்டும் எட்டியிருக்கின்றன; தேவன் அவளுடைய அக்கிரமங்களை நினைவுகூர்ந்திருக்கிறார். அவள் உங்களுக்குச் செய்தபடியே அவளுக்குச் செய்யுங்கள்; அவளுடைய கிரியைகளின்படி அவளுக்குப் இரட்டிப்பாகச் செலுத்துங்கள்; அவள் நிரப்பிய பாத்திரத்திலே அவளுக்காக இரட்டிப்பாய் நிரப்புங்கள். அவள் தன்னைத்தானே எவ்வளவாய் மகிமைப்படுத்தி இன்பவிலாசமாய் வாழ்ந்தாளோ, அவ்வளவாய் அவளுக்கு வேதனையையும் துக்கத்தையும் கொடுங்கள்; ஏனெனில் அவள் தன் இருதயத்தில், ‘நான் இராஜஞ்ஞியாக அமர்ந்திருக்கிறேன்; நான் விதவை அல்ல; துக்கத்தைக் காணவே காணேன்’ என்று சொல்லுகிறாள். ஆகையால், அவளுடைய வாதைகள் ஒரே நாளில் வரும்: மரணமும் துக்கமும் பஞ்சமும் வரும்; அவள் அக்கினியினால் முற்றிலும் சுட்டெரிக்கப்படுவாள்; ஏனெனில் அவளை நியாயந்தீர்க்கிற கர்த்தராகிய தேவன் வல்லமையுள்ளவர். அவளோடே விபசாரம் செய்து இன்பவிலாசமாய் வாழ்ந்த பூமியின் இராஜாக்கள், அவள் எரிகிற புகையைக் காணும்போது, அவளுக்காக அழுது புலம்புவார்கள். அவளுடைய வேதனையின் பயத்தினால் தூரத்தில் நின்று: ‘அய்யோ, அய்யோ, மகா நகரமாகிய பாபிலோனே, வல்லமையுள்ள நகரமே! ஒரே மணிநேரத்தில் உன் நியாயத்தீர்ப்பு வந்துவிட்டதே!’ என்று சொல்வார்கள்.” வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:4–10.

கர்த்தர் எகிப்துத் தேசத்தில் மோசேயையும் ஆரோனையும் நோக்கி உரைத்ததாவது: இந்த மாதம் உங்களுக்கு மாதங்களின் ஆரம்பமாக இருக்க வேண்டும்; இது உங்களுக்கு ஆண்டின் முதல் மாதமாக இருக்க வேண்டும். இஸ்ரவேல் சபையாரையெல்லாம் நோக்கி இவ்வாறு சொல்லுங்கள்: இந்த மாதத்தின் பத்தாம் நாளில், ஒவ்வொருவனும் தன் பிதாக்களின் வீட்டின்படி ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை, அதாவது ஒரு வீட்டுக்கு ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை எடுத்துக்கொள்ளக்கடவன். அந்த வீட்டார் அந்த ஆட்டுக்குட்டிக்கு மிகக் குறைவாயிருந்தால், அவனும் அவன் வீட்டுக்குச் சமீபமாயிருக்கிற அவன் அயலானும் ஆட்களின் எண்ணிக்கையின்படி அதை எடுத்துக்கொள்ளக்கடவர்கள்; ஒவ்வொருவனும் தன் உண்பதற்கேற்ப ஆட்டுக்குட்டிக்கான கணக்கை நிர்ணயிக்கக்கடவன். உங்கள் ஆட்டுக்குட்டி குற்றமற்றதாகவும், ஒரு வயதான ஆணாகவும் இருக்க வேண்டும்; அதைச் செம்மறியாடுகளிலிருந்தோ வெள்ளாடுகளிலிருந்தோ எடுக்கலாம். அதையே அந்த மாதத்தின் பதினாலாம் நாள் வரையில் வைத்திருக்க வேண்டும்; பின்னர் இஸ்ரவேல் சபையின் முழுக் கூட்டமும் அதைக் சாயங்காலத்தில் அறுக்கக்கடவர்கள். யாத்திராகமம் 12:1–6.

ஆனால் அவர்கள் உங்களை அழைத்துச் சென்று ஒப்புக்கொடுக்கும்போது, நீங்கள் என்ன பேசுவீர்கள் என்று முன்கூட்டியே கவலைப்படாதிருங்கள்; அதைப் பற்றி முன்திட்டமிடவும் வேண்டாம்; அந்த நேரத்தில் உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படுவது எதுவோ அதையே பேசுங்கள்; ஏனெனில் பேசுவது நீங்கள் அல்ல, பரிசுத்த ஆவியானவர். மாற்கு 13:11.

“இன்றைக்குரிய அந்த முக்கியமான கேள்வியான, ‘நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?’ என்பதற்கான பதில், ஏழு எக்காளங்களின் அடிப்படையிலும் இன்றைய மகா ஜாதிகளின் நிலையின்மேலும் உறுதியாக அளிக்கப்படலாம்; ஏனெனில், இதே அடிப்படையின்மேல் தேவனுடைய வார்த்தையினால் அந்தப் பதில் அளிக்கப்பட்டுள்ளது.”

ஏழு எக்காளங்களில் கடைசி மூன்றோடு பிரிக்கமுடியாதவாறு தொடர்புடையவை மூன்று ஐயோக்கள் என்பதை நாம் கண்டிருக்கிறோம். ஏழு எக்காளங்களின் நடுவிலேயே—நான்காம் எக்காளம் முடிவடைந்த பின்பும், ஐந்தாம் எக்காளம் தொடங்குவதற்கு முன்பும்—இவ்வாறு எழுதப்பட்டிருக்கிறது: “அப்பொழுது நான் பார்த்தேன்; ஆகாயத்தின் நடுவே பறந்துகொண்டிருந்த ஒரு தூதனை கண்டேன்; அவன் மகாசத்தத்தோடே: பூமியில் வாசமாயிருக்கிறவர்களுக்கு ஐயோ, ஐயோ, ஐயோ; இனிமேல் எக்காளம் ஊதப்போகிற மூன்று தூதர்களுடைய மற்ற எக்காளச் சத்தங்களினால் அவர்களுக்கு ஐயோ என்றான்.” வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 8:13.

ஏழு எக்காளங்களில் கடைசி மூன்றுடன் மூன்று ஐயோக்களும்—ஒவ்வொன்றும் ஒன்றோடு ஒன்று—பிரிக்கமுடியாதவாறு இணைக்கப்பட்டுள்ளன என்பது, ஐந்தாம் தூதனின் எக்காளமுழக்கம் முடிந்தபோது, ‘ஒரு ஐயோ கடந்துபோயிற்று; இதோ, இனிமேல் இன்னும் இரண்டு ஐயோக்கள் வருகிறன’ என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறதனால், எல்லா ஐயத்திற்கும் அப்பாற்பட்டதாக நிரூபிக்கப்படுகிறது. வெளிப்படுத்தல் 9:12. மேலும், ஆறாம் எக்காளம் முடிந்தபோது, ‘இரண்டாம் ஐயோ கடந்துபோயிற்று; இதோ, மூன்றாம் ஐயோ விரைவாக வருகிறது. ஏழாம் தூதன் எக்காளமுழங்கினான்’ என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது. வெளிப்படுத்தல் 11:15.

“இப்போது, ஏழு எக்காளங்களில் கடைசி மூன்றோடு பிரிக்கமுடியாத வகையில் இணைக்கப்பட்டுள்ள மூன்று ஐயோங்களின் வருகையை அறிவிக்கும் இந்தத் தூதனோடு பிரிக்கமுடியாத தொடர்பில் இருப்பது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14-இன் ‘மூன்றாம் தூதன்’ ஆகும்.

“இது எல்லா ஐயங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட நிச்சயமான ஒன்றாகவும் காணப்படுவதற்காக, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14 ஆம் அதிகாரத்தில் உள்ள மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியிலிருந்து நாம் தொடங்கி, அதன் நேரடியான தொடர்புகளை அவற்றின் தொடக்கத்திற்குப் பின்னோக்கி ஆராய்வோமாக.

‘மூன்றாம் தூதனை’ குறித்த பதிவிலுள்ள முதல் வார்த்தைகள்: ‘மூன்றாம் தூதன் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தான்.’ வெளிப்படுத்தல் 14:9. இதனால், மூன்றாம் தூதன் ‘பின்தொடர்ந்த’ சிலர் அதற்கு முன்பே சென்றிருந்தார்கள் என்பது வெளிப்படுகிறது.

“அப்படியானால், முந்திய வசனத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்: ‘அதன்பின் மற்றொரு தூதன் தொடர்ந்து வந்தான்.’ இது, இத்தூதனுக்கும் முன்னதாக வேறொரு தூதன் வந்திருந்தான் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; இத்தூதன் அவனைத் தொடர்ந்து வருவதாலேயே, இது ‘மற்றொரு’ எனப்படுகிறது.”

“இப்போது ஆறாவது வசனத்திற்குத் திரும்புங்கள்: ‘அப்பொழுது வேறொரு தூதனை நான் கண்டேன்.’ இதுவும் இன்னொரு தூதன் முன்பே சென்றிருக்கிறான் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது; ஆகையால் இவன் வானத்தின் நடுவே பறந்துகொண்டிருக்கையில் ‘வேறொரு’ எனப்படுகிறான்.”

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்ற புத்தகத்தில் மேலும் பின்தொடர்ந்து பார்த்தால், பத்தாம் அதிகாரத்தின் முதலாவது வசனத்தினிடத்திற்கு வரும்வரை, ஏழாம் எக்காளத்தின் தூதனைத் தவிர வேறு எந்தத் தூதனையும் நாம் காணவில்லை; அங்கே நாம் இவ்வாறு வாசிக்கிறோம்: “பின்னும் ஒரு வல்லமையுள்ள தூதனை நான் கண்டேன்.” இவ்வெழுத்து, முன்பைப் போலவே, இதற்கு முன் ஒரு தூதன் இருக்கிறான் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது; இந்தத் தூதன் வெளிப்படும் போது, அவனை “பின்னும் ஒருவர்” என்று கூறும்படி அதுவே காரணமாகிறது.

இன்னும் மேலும் பின்சென்று ஆராயும்போது, ஆறாம் மற்றும் ஐந்தாம் எக்காளத் தூதர்களைத் தவிர, எட்டாம் அதிகாரத்தின் கடைசி வசனத்தை அடையும் வரையில் வேறு எந்தத் தூதர்களையும் நாம் காணோம்; அங்கே நாம் ஆதிநிலையை அடைகிறோம்; ஏனெனில் நாம் இவ்வாறு வாசிக்கிறோம்: ‘நான் பார்த்தேன், ஒரு தூதன் பேசுவதைக் கேட்டேன்’—‘மற்றொரு தூதன்’ அல்ல, ஆனால் ஆதியாக, ‘ஒரு தூதன்.’

“ஆகையால், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 8:13 முதல் தொடங்கி, ‘வேறொருவன்’ என்ற சொல்லால் இணைக்கப்பட்ட தூதர்களின் இடையறாத தொடர்ச்சி, அவனுடைய செய்தியுடன் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14-ஆம் அதிகாரத்தின் மூன்றாம் தூதன் வரையில் நேராக நீள்கிறது. ஆகையால்:”

“‘நான் பார்த்தேன்; மேலும் ஒரு தூதனைச் கேட்டேன்.” வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 8:13.

“‘மேலும் இன்னொரு வல்லமையுள்ள தூதனை நான் கண்டேன்.’ வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10:1.”

“‘நான் வேறொரு தூதனைக் கண்டேன்.’ வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:6.”

“‘அதன்பின் மற்றொரு தூதன் தொடர்ந்து வந்தான்.’ வசனம் 8.”

“‘அவர்களைத் தொடர்ந்து மூன்றாம் தூதன் வந்தான்.’ வசனம் 9.

“ஏழு எக்காளங்களின் கடைசி மூன்றினுடைய மூன்று ஐயோக்காரங்களை அறிவிக்கும் தூதனுக்கும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14-இன் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்திக்கும் உள்ள தொடர்பைத் தெளிவாக விளக்குவதற்கு, பின்வரும் எளிய விளக்கப்படம் உதவக்கூடும்:

“முதல் எக்காளம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 8:7”

“2ஆம் எக்காளம் வெளிப்படுத்தல் 8:8”

“3-ஆம் காஹள வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 8:10”

“4ஆம் எக்காளம் வெளிப்படுத்தல் 8:12 ‘ஒரு தூதன்’—ஐயோ, ஐயோ, ஐயோ. வெளிப்படுத்தல் 8:13.

“5ஆம் எக்காளம் வெளிப்படுத்தல் 9:1–11 / முதல் ஐயோ”

“6ஆம் எக்காளம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9:13 முதல் 11:13 வரை இரண்டாம் ஐயோ ‘மற்றொரு வல்லமையுள்ள தூதன்.’ வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10:1”

“7ஆம் காஹளம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:13–19 மூன்றாம் ஐயோ ‘வேறொரு தூதன். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:6

“‘மற்றொருவன் பின்தொடர்ந்தான்.’ வெளிப்படுத்தல் 14:6”

“‘மூன்றாம் தூதன் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தான்.’ வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:9.”

இவற்றின் அனைத்தினதும் பொருள் இப்போது, மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி உண்மையில் தன்னிலேயே என்ன என்பதை ஆராய்வதன் மூலம், இன்னும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளப்படலாம்: வெளிப்படையாகப் பார்க்கையில், “மூன்றாம் தூதன்” என்ற சொற்றொடர், மூன்று தூதர்களின் தொடரில் மூன்றாமவனைத் தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஏற்கனவே குறிப்பிட்டபடி, ஒவ்வொருவரும் ஒரு செய்தியை ஏந்திக்கொண்டு நிற்கும் இம்மூன்று தூதர்களின் தொடர், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரம் 6–12 வசனங்களில் காணப்படுகிறது. இம்மூன்று தூதர்களின் செய்திகள் ஒன்றோடொன்று கலந்துகொண்டு மூன்றாமதில் உச்சிக்குச் சென்று நிறைவை அடைகின்றன; அந்த மூன்றாம் தூதனுடைய ஓசை, பூமியின் அறுவடை பழுத்து, அதை அறுக்க வருகிற கர்த்தருடைய வருகைக்காக ஆயத்தப்படுத்தப்படும் வரை, ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கும்.

“மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி தானே, மூன்றாம் தூதனின் வார்த்தைகளில் அறிவிக்கப்படுகிறபடியே, இதுவாகும்: ‘அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து மூன்றாம் தூதன் உரத்த சத்தத்தோடு சொல்லினான்: யாராவது மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் வணங்கி, தன் நெற்றியிலாவது தன் கையிலாவது அதன் முத்திரையைப் பெற்றுக்கொண்டால், அவனும் தேவனுடைய கோபத்தின் மதுவை, அவர் உக்கிரத்தின் பாத்திரத்தில் கலப்பில்லாமல் ஊற்றப்பட்டிருக்கிறதை, குடிப்பான்; மேலும் பரிசுத்த தூதர்களின் சந்நிதியிலும் ஆட்டுக்குட்டியானவரின் சந்நிதியிலும் அவன் அக்கினியாலும் கந்தகத்தாலும் வேதனைப்படுத்தப்படுவான். அவர்களின் வேதனையின் புகை என்றென்றைக்கும் எழும்புகிறது; மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் வணங்குகிறவர்களுக்கும், அதன் நாமத்தின் முத்திரையைப் பெற்றுக்கொள்கிற எவருக்கும், இரவும் பகலும் இளைப்பாறுதல் இல்லை. இங்கே பரிசுத்தவான்களின் பொறுமை இருக்கிறது; இங்கே தேவனுடைய கற்பனைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் கைக்கொள்கிறவர்கள் இருக்கிறார்கள்.’”

“இது, மற்ற இரண்டு தூதர்களின் செய்திகளிலிருந்து தனித்துப் பார்க்கப்படும் நிலையில், மூன்றாம் தூதனின் செய்தியாகும். ஆனால், உண்மையில், இதைத் தனியானதாகக் கருத முடியாது; மேலும், இது மட்டும் உலகத்திற்கான ஓர் ஒற்றை, தனிப்பட்ட செய்தி எனப் பிரித்துநிறுத்தவும் முடியாது; ஏனெனில், இதைப்பற்றிய முதற்கண் வார்த்தைகளே: ‘மூன்றாம் தூதன் அவைகளைப் பின்பற்றி வந்தான்.’ ஆகையால், செய்தியின் முதலாவது சொற்களிலேயே, இதற்கு முன் வந்த ஒன்றையே அல்ல, இரண்டையும் நோக்கிக் கவனம் செலுத்தும்படி நாம் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறோம். மேலும், ‘பின்பற்றி’ என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள கிரேக்கச் சொல், வெறுமனே தனித்துப் பின்தொடருதல் என்றும், அல்லது சாதாரணமாகப் பின்வருதல் என்றும் அல்ல; அது ‘உடனிருந்து பின்பற்றுதல்’ என்று அர்த்தமளிக்கிறது; அதுபோல, படைவீரர்கள் தங்கள் தலைவனைப் பின்பற்றுவது போலவும், ஊழியக்காரர்கள் தங்கள் எஜமானைப் பின்பற்றுவது போலவும்; ஆகவே, ‘ஒருவரை ஓர் காரியத்தில் பின்பற்றுதல்; ஒருவன் தன்னை வழிநடத்தப்படுமாறு ஒப்புக்கொடுத்தல்’ என்பதாகும். பொருட்களைப்பற்றிப் பேசப்படும்போது, அது விளைவாகப் பின்வருதல் என்று பொருள்படும்; அதாவது, ‘முன்பே நிகழ்ந்திருந்த ஏதோ ஒன்றின் விளைவாக’ பின்தொடருதல். இவ்வாறு, நபர்களைப் பொருத்தவரையில், மூன்றாம் தூதன் தமக்குமுன் வந்த இருவருடனும் இணைந்து பின்வருகிறான்; மேலும், அவனுடைய செய்தி, ஒரு பொருளாக, முன்பே சென்றவற்றின் விளைவாகவும், அல்லது தொடர்ச்சியான பலனாகவும், பின்வருகிறது.”

“ஆனால் இரண்டாமவனைப்பற்றியும், ‘பின்பு வேறொரு தூதன் தொடர்ந்துவந்தான்’ என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது. மூன்றாம் தூதன் இரண்டாம் தூதனைத் தொடர்ந்துவருவது போலவே, இரண்டாம் தூதனும் முதலாம் தூதனைத் தொடர்ந்துவருகிறான். மேலும் முதலாமவனைப்பற்றி, ‘வேறொரு தூதன் பறந்துவருவதைக் கண்டேன்,’ முதலியன என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது. இந்த மூவர் வரிசையில் அவனே முதல். அவனைத் தொடர்ந்து இன்னொருவன் வருகின்றான்; அவர்களைத் தொடர்ந்து மூன்றாம் தூதன் வருகின்றான். அவர்களுடைய எழுச்சியின் ஒழுங்கில் தொடர்ச்சி உண்டு; ஆனால், அந்த மூவரும் அடுத்தடுத்து எழுந்தபின், அவர்கள் ஒன்றாயிருந்து சேர்ந்து முன்னேறுகின்றனர். முதலாமவன் தனது செய்தியை ஒலிக்கச் செய்கிறான்; இரண்டாமவன் தொடர்ந்து வந்து முதலாமவனோடு சேர்கிறான்; மூன்றாமவன் அவர்களைத் தொடர்ந்து வந்து அவர்களோடு சேர்கிறான்; ஆகையால், அந்த மூவரும் இணைக்கப்பட்டு, தங்கள் ஐக்கிய வல்லமையில் ஒன்றாயிருந்து முன்னேறும்போது, அவர்கள் வல்லமையான, மும்மடங்கான, உரத்த சத்தமுள்ள ஒரு செய்தியை உருவாக்குகின்றனர். மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி முழுமையடைய இம்மூவரும் அவசியம்; மேலும், இவை அனைத்தும் அளிக்கப்படாமல் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி உண்மையாக அளிக்கப்பட முடியாது.”

“அப்படியானால், அந்த மும்மடங்கான செய்தி தன் தனித்தனி பகுதிகளில் என்ன?—இதோ முதலாவது: ‘பிறகும் நான் வேறொரு தூதன் வானத்தின் நடுவே பறப்பதைக் கண்டேன்; பூமியின்மேல் குடியிருப்போருக்கும், சகல ஜாதிகளுக்கும், கோத்திரங்களுக்கும், பாஷைகளுக்கும், ஜனங்களுக்கும் அறிவிக்கும்படியாக அவனிடத்தில் நித்திய சுவிசேஷம் இருந்தது; அவன் மிகுந்த சத்தத்தோடே: தேவனுக்குப் பயந்து, அவருக்கு மகிமையைக் கொடுங்கள்; ஏனெனில், அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்தது; வானத்தையும், பூமியையும், சமுத்திரத்தையும், நீரூற்றுகளையும் உண்டாக்கினவரையே தொழுதுகொள்ளுங்கள் என்று சொன்னான்.’

“இங்கே இரண்டாவது: ‘பின்பு மற்றொரு தூதன் தொடர்ந்து வந்து, மகா நகரமான பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது என்று கூறினான்; ஏனெனில், அவள் தன் விபசாரத்தின் கோபமுள்ள மதுபானத்தை எல்லா ஜாதிகளும் குடிக்கும்படி செய்தாள்.’”

“இதோ மூன்றாவது: ‘மூன்றாம் தூதன் அவர்களைத் தொடர்ந்து, உரத்த சத்தத்தோடு சொல்லினான்: யாராவது மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் வணங்கி, தன் நெற்றியிலோ தன் கையிலோ அதன் முத்திரையை ஏற்றுக்கொண்டால், அவனும் தேவனுடைய கோபத்தின் திராட்சரசத்தைக் குடிப்பான்; அது அவருடைய உக்கிரத்தின் பாத்திரத்தில் கலப்பில்லாமல் ஊற்றப்பட்டுள்ளது; மேலும், அவன் பரிசுத்த தூதர்களின் சந்நிதியிலும் ஆட்டுக்குட்டியின் சந்நிதியிலும் அக்கினியினாலும் கந்தகத்தினாலும் வேதனைப்படுத்தப்படுவான். அவர்களுடைய வேதனையின் புகை என்றென்றைக்கும் எழும்பிக்கொண்டே இருக்கும்; மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் வணங்குகிறவர்களுக்கும், அதன் நாமத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்கிற எவனுக்கும், இரவும் பகலும் ஓய்வு இல்லை. இதுவே பரிசுத்தவான்களின் பொறுமை; தேவனுடைய கட்டளைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் காக்கிறவர்கள் இங்கே இருக்கிறார்கள்.’”

இந்தச் செய்திகள் ஒவ்வொன்றின் சொற்செயலை ஒருமுறை நோக்கினாலே, கிரேக்க மொழியில் உள்ள “followed” என்ற சொல்லில் அடங்கியுள்ள எண்ணம்—அதாவது “ஒரு விளைவாகப் பின்தொடருதல்” என்ற பொருள்—வெளிப்படும். முதலாவது தூதன் நித்திய சுவிசேஷத்தை ஏந்திக்கொண்டு, சகல சிருஷ்டிகளிடத்திலும் அறிவிக்கும்படி வருகிறது; அனைவரும் தேவனைப் பயந்து, அவருக்கே மகிமை செலுத்தி, அவரையே வணங்கும்படி அழைக்கிறது; ஏனெனில் அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்திருக்கிறது. இந்தச் செய்தியை நிராகரிப்பதே, அத்தகைய நிராகரிப்பின் விளைவாக உருவாகும் ஒரு நிலையை உண்டாக்குகிறது; அந்த நிலையே பின்தொடரும் இரண்டாவது தூதனின் வார்த்தைகளில் வர்ணிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், முதலாவது செய்தியின் நிராகரிப்பினாலேயும், இரண்டாவதில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ள அந்த நிராகரிப்பின் விளைவுகளினாலேயும், இன்னும் மேலான ஒரு விளைவாக, ஒரு குறிப்பிட்ட நிலைமை உருவாகிறது; அந்நிலையே, மூன்றாவது தூதன் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்து, முதல் செய்தியின் நிராகரிப்பின் இரட்டைப் விளைவாக உண்டான பயங்கரமான தீமைகளுக்கெதிராகத் தன்னுடைய அச்சமூட்டும் எச்சரிக்கையை உரத்த சத்தத்தோடு அறிவிக்க வேண்டியதாயிருக்கச் செய்கிறது.

“மூன்றாம் தூதனின் சத்தமும் பணியும் முதலாம் தூதனுடையதோடு ஒன்றிணைந்திருப்பது, அவன் இறுதியாகச் சொல்லும் வார்த்தைகளினால் தெளிவாகிறது: ‘தேவனுடைய கற்பனைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் காக்கிறவர்கள் இங்கே இருக்கிறார்கள்;’ ஏனெனில் இதுவே நித்திய சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிப்பதின் நிலையான நோக்கமாகும். இது தேவனைப் பயந்து அவருக்குத் துதி செலுத்துவதின் சாராம்சமும், ‘வானத்தையும், பூமியையும், சமுத்திரத்தையும், நீரூற்றுகளையும் உண்டாக்கினவரை’ ஆராதிப்பதின் உட்பொருளும் ஆகும். தேவனுடைய கற்பனைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் காக்கிறதே, அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பின் நேரத்தில்—அது ‘வந்துவிட்டது’ என்று முதலாம் தூதன் அறிவிக்கிற அந்த நேரத்தில்—எந்த ஆத்துமாவையும் நிலைநிறுத்த வல்ல ஒரே காரியமாகும்.”

மூன்றாம் தூதனின் நிறைவு வார்த்தைகளுக்குப் உடனடியாக அடுத்ததாக, “பரலோகத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் என்னை நோக்கி: எழுது, இனிமேல் கர்த்தருக்குள் மரித்தவர்கள் பாக்கியவான்கள் என்று சொல்லக் கேட்டேன்” என்று வருகிறது—அதாவது, இந்த நேரத்திலிருந்து முன்னோக்கி. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:13. இதற்குப் பின் உடனே வரும் வார்த்தைகள்: “நான் பார்த்தேன்; இதோ, ஒரு வெள்ளை மேகம்; அந்த மேகத்தின் மேல் மனுஷகுமாரனுக்கு ஒப்பான ஒருவர் உட்கார்ந்திருந்தார்; அவருடைய தலையில் பொன் கிரீடமும், அவருடைய கையில் கூர்மையான அரிவாளும் இருந்தது. அப்பொழுது வேறொரு தூதன் ஆலயத்திலிருந்து வெளிவந்து, மேகத்தின் மேல் உட்கார்ந்திருந்தவரை நோக்கி மிகுந்த சத்தத்தோடு: உமது அரிவாளை வீசி அறுத்துக்கொள்ளும்; அறுப்பதற்கான காலம் வந்துவிட்டது; பூமியின் பயிர் முற்றிப் பழுத்துவிட்டது என்றான். மேகத்தின் மேல் உட்கார்ந்திருந்தவர் தமது அரிவாளைப் பூமியின்மேல் வீசினார்; அப்பொழுது பூமி அறுக்கப்பட்டது.” வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:14–16. மேலும், “அறுப்பு உலகத்தின் முடிவு.” மத்தேயு 13:39.

“மீண்டும்: மூன்றாம் தூதன், மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும்—அவை எவையாக இருந்தாலும்—வழிபடுவதற்கு எதிராக எல்லா மக்களையும் விசேஷமாக எச்சரிக்கிறான்; மேலும், வெளிப்படுத்தல் 19:11–21-இலிருந்து, கர்த்தர் வானத்தின் மேகங்களில் வரும்போது மிருகமும் அதன் உருவமும் ‘உயிரோடு’ இருக்கின்றன என்றும், அவருடைய வருகையின் பிரகாசத்தினால் அவை ‘இரண்டும்’ அழிக்கப்படுகின்றன என்றும் நாம் அறிகிறோம்.”

“இந்த உண்மைகள் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி வல்லமையுள்ள, மும்மடங்கான, உரத்தச் சத்தமுள்ள செய்தி என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன; அது கர்த்தருடைய இரண்டாம் வருகைக்கு சற்றுமுன்பாக ஒவ்வொரு ஜாதிக்கும், குலத்திற்கும், பாஷைக்கும், ஜனங்களுக்கும் செல்கிறது; மேலும் அது பூமியின் அறுவடையைப் பழுக்கச் செய்து, கர்த்தருக்காக ஆயத்தமாக்கப்பட்ட ஜனத்தைத் தயார்படுத்துகிறது; எப்படியெனில் யோவான் ஸ்நானகன் கூறிய செய்தி கர்த்தருடைய முதல் வருகைக்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்தினதோ அப்படியே. ஆகையால் இது உலகத்திற்கான தேவனுடைய கடைசி, நிறைவான, செய்தியாகும்.”

“இப்போது, மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி தன்னிலேயே என்ன என்பதை இவ்வாறு புரிந்துகொண்டிருப்பதனால், இன்றைய மகத்தான ஜாதிகளோடு அந்தச் செய்திக்குள்ள உறவை, ‘மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியின் காலம்’ என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு மேலும் தெளிவாக உணர முடியும்.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.