627, 632 மற்றும் 637

அடிக்கண்டமற்ற குழியைத் திறக்கும் “திறவுகோல்” நிநவேப் போராகும்; அது முகம்மது 632-ல் இறப்பதற்கு ஐந்து ஆண்டுகள் முன்பாகிய 627-ல் நிறைவேறியது. ஐந்து ஆண்டுகள் பின்னர், 637-ல், நிநவேப் போரில் ஈடுபட்ட இரு மகா அதிசக்திகளில் ஒன்றாகிய பாரசீகத்தின் தலைநகரை முஸ்லிம் படைகள் கைப்பற்றின. இந்த நிகழ்வு நடுப்பகுதி கிழக்கில் அதிகாரச் சமநிலையை குறிப்பிடத்தக்க வகையில் மாற்றியது. 627-ல் நிகழ்ந்த நிநவேப் போர் பாரசீகப் பேரரசின் வலிமையைச் சிதைத்தது; பத்து ஆண்டுகள் பின்னர் பாரசீகப் பேரரசு முடிவுக்கு வந்தது.

அவமானம்—782

முஹம்மதின் 632ஆம் ஆண்டுக் மரணத்திற்குப் பிறகு நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள் கடந்தபின், 782ஆம் ஆண்டிலான அப்பாசியர் படையெடுப்பில், அப்பாசியர் படை (அறிக்கைகளின்படி சுமார் 95,000 வீரர்கள்) ஆசியா மைனரில் (இன்றைய துருக்கி) இருந்த பைசாந்தியப் பிரதேசத்திற்குள் ஒரு மாபெரும் படையெடுப்பை மேற்கொண்டது. அவர்கள் கான்ஸ்டாண்டினோப்பிளுக்கு எதிரே போஸ்போரஸ் நீரிணையின் அக்கரையில் அமைந்திருந்த கிறிசோப்பொலிஸ் வரை முன்னேறினர்—இதனால் பைசாந்தியத் தலைநகரத்துக்கு மிக அருகில் வந்தடைந்தனர். பேரரசி ஐரீன் தலைமையிலிருந்த பைசாந்தியர் கடுமையான தோல்வியை அனுபவித்தனர். இதன் விளைவாக, பைசாந்தியர் அவமானகரமான மூன்று ஆண்டுச் சமாதான உடன்படிக்கையில் கையொப்பமிடத் திணிக்கப்பட்டனர்; அதன்படி அவர்கள் ஆண்டுதோறும் மிகுந்த அளவிலான கப்பம் (சுமார் 70,000–90,000 தங்க தினார்கள்) செலுத்தவும், பட்டுடைகள் மற்றும் பணயக்கைதிகளை ஒப்படைக்கவும் ஒப்புக்கொண்டனர். இந்தப் படையெடுப்பு, 8ஆம் நூற்றாண்டின் போது பைசாந்திய நிலங்களுக்குள் அப்பாசியர் மேற்கொண்ட நுழைவுகளில் மிகப் பெரியதொன்றாகவும் மிக வெற்றிகரமானதொன்றாகவும் இருந்தது. இது அப்பாசிய கலீபகத்தின் வளர்ந்து வந்த வல்லமையையும் பைசாந்திய பேரரசின் தொடர்ச்சியான வீழ்ச்சியையும் வெளிப்படுத்தியது.

ஐந்து மாதங்கள்

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், நூற்றைம்பது ஆண்டுகளுக்குச் சமமான “ஐந்து மாதங்கள்” என்பது இருமுறை குறிப்பிடப்படுகிறது: ஒரு முறை ஐந்தாம் வசனத்திலும், மீண்டும் பத்தாம் வசனத்திலும்.

அவர்களை கொல்லும்படி அல்ல, ஐந்து மாதங்கள் அவர்களை வேதனைப்படுத்தும்படி அவைகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது; அவைகளின் வேதனை, ஒரு தேள் மனிதனை குத்தும்போது உண்டாகும் வேதனைபோல இருந்தது. அந்நாட்களில் மனிதர் மரணத்தைத் தேடுவார்கள்; ஆனால் அதை கண்டடையமாட்டார்கள்; அவர்கள் மரிக்க விரும்புவார்கள்; ஆனால் மரணம் அவர்களிடமிருந்து ஓடிப்போகும். அந்த வெட்டுக்கிளிகளின் ரூபங்கள், போருக்காக ஆயத்தம்பண்ணப்பட்ட குதிரைகளைப்போல இருந்தன; அவைகளின் தலைகளின்மேல் பொன்னுக்கு ஒத்த கிரீடங்கள் இருந்தன; அவைகளின் முகங்கள் மனுஷரின் முகங்களைப்போல இருந்தன. அவைகளுக்கு ஸ்திரீகளின் முடியைப்போன்ற முடி இருந்தது; அவைகளின் பற்கள் சிங்கங்களின் பற்களைப்போல இருந்தன. மேலும், இரும்பினால் ஆன கவசங்களைப்போன்ற மார்புக்கவசங்கள் அவைகளுக்கு இருந்தன; அவைகளின் சிறகுகளின் சத்தம், போருக்குப் பாய்ந்து ஓடும் அநேகக் குதிரைகள் இழுக்கும் இரதங்களின் சத்தம்போல இருந்தது. தேள்களுக்கு ஒத்த வால்கள் அவைகளுக்கு இருந்தன; அவைகளின் வால்களில் கொடுக்குகள் இருந்தன; மனிதரை ஐந்து மாதங்கள் துன்புறுத்துகிற அவைகளின் வல்லமை அவைகளின் வால்களிலே இருந்தது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9:5–10.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் ஐந்தாம் எக்காளத்தில், தலா நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள் கொண்ட இரு வேறுபட்ட தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகள் உள்ளன. முதலாவது, கி.பி. 632-இல் முகம்மது இறந்ததிலிருந்து கிழக்கத்திய ரோமத்தின் பேரரசி ஐரீன் கி.பி. 782-இல் அவமதிக்கப்பட்டதுவரை நீள்கிறது. ஒன்பதாம் அதிகாரம், இஸ்லாமின் எழுச்சியை மிக விரிவான வகையில் அடையாளப்படுத்துகிறது. கி.பி. 606-இல் கோத்திரங்கள் ஒன்றிணைக்கப்பட்டதிலிருந்து, கி.பி. 627-இல் நினவேப் போருக்கு, கி.பி. 632-இல் முகம்மதுவின் மரணத்திற்கும், பின்னர் கி.பி. 637-இல் பாரசீகத்தின் தோல்வியின்போதும், இஸ்லாமின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையில் மிக கவனமாகப் பின்தொடரப்படுகிறது. வேதனையைக் குறிக்கும் முதல் நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனத்தில் அதிகாரமாக இருப்பது அரேபியாவின் இஸ்லாம் ஆகும். கி.பி. 606-இல் முகம்மது கோத்திரங்களை ஒன்றிணைத்தது; பின்னர் கி.பி. 627-இல் நினவேயின் “திறவுகோல்” போர்; அதனைத் தொடர்ந்து கி.பி. 628-இற்கும் அருகில் பாரசீகமும் ரோமும் இரண்டும் அழிவுறும் என்று முகம்மது முன்கூறியது; பின்னர் கி.பி. 632-இல் அவரது மரணம். இந்தத் தேதிகள், இஸ்லாமின் வரிசையில் நிகழ்ந்த நிகழ்வுகளின் ஒரு குறிப்பிட்ட ஒழுங்கை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

முகம்மது கி.பி. 632-இல் இறந்ததற்கு நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள் கழித்து, இஸ்லாமின் அதிகார மையம் அரேபியாவிலிருந்து துருக்கிக்குத் மாற்றமடைந்தது; அது கிழக்கு ரோமைக் முழுமையாகப் பின்னுக்கு தள்ளி, கான்ஸ்டான்டினோப்பிள் வரை ஒடுக்கிச் சென்றது. முதல் ஐயோ அரேபியாவின் இஸ்லாமை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; இரண்டாம் ஐயோ துருக்கியின் இஸ்லாமை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. முதல் ஐயோவுக்குள், நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளைக் குறிக்கும் இரு காலத் தீர்க்கதரிசனங்களும் அரேபியாவின் இஸ்லாம் மற்றும் துருக்கியின் இஸ்லாம் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான வேறுபாட்டை அடையாளப்படுத்துகின்றன; அதேபோல, முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோவுக்கிடையிலான அதே சத்தியத்தின் வேறுபாட்டிலும் அது பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

முதல் நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள் பெர்சியாவின் வீழ்ச்சியுடன் தொடங்கி, ரோமா கான்ஸ்டான்டினோப்பிளின் மதில்களுக்குள் சிக்கிக் கிடந்த நிலையில் முடிவடைந்தன. இரண்டாவது நூற்று ஐம்பது ஆண்டுக் காலம், நிக்கோமீடியாவில் உஸ்மான் (ஒட்ட்மான் என்றும் அழைக்கப்படுபவர்) பெற்ற வெற்றியுடன் தொடங்கியது. நிக்கோமீடியாவில் ஒட்டோமான் வெற்றி என்பது நிக்கோமீடியா முற்றுகையைக் குறிக்கிறது. இது தற்கால துருக்கியின் இஸ்மித் (İzmit) எனப்படும் இடத்தில் அமைந்திருந்தது; 1333 முதல் 1337 வரை, ஒட்டோமான் பெய்லிக்கின் நிறுவுநரான முதலாம் உஸ்மானின் மகன் சுல்தான் ஓர்ஹான் காசி, முக்கியமான பைசந்திய நகரமான நிக்கோமீடியாவை முற்றுகையிட்டபோது இது நிகழ்ந்தது. அந்த நகரம் பல ஆண்டுகள் எதிர்த்து நிலைத்தது; ஆனால் இறுதியில் பட்டினி மற்றும் தேவையான பொருட்களின் பற்றாக்குறை காரணமாக 1337 ஆம் ஆண்டில் சரணடைந்தது. பைசந்தியப் படைத்தளத்திற்கு கான்ஸ்டான்டினோப்பிளுக்குப் புறப்பட அனுமதி வழங்கப்பட்டது. நிக்கோமீடியா, ஆசியா மைனர் (அனடோலியா) பகுதியில் இருந்த பைசந்தியரின் கடைசிப் பெரிய கோட்டைகளில் ஒன்றாக இருந்தது. அதன் வீழ்ச்சி, மேற்குப் அனடோலியாவின் பெரும்பகுதியில் பைசந்திய ஆட்சியை நடைமுறையில் முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது. இந்த வெற்றி, ஒட்டோமான்கள் பித்தீனியாவில் தங்கள் அதிகாரத்தை உறுதிப்படுத்தவும், போஸ்பரஸ் நீரிணையை நோக்கி மேலும் விரிவடையவும் வழிவகுத்தது. இது பின்னாளில் ஒட்டோமான்கள் கான்ஸ்டான்டினோப்பிளை கைப்பற்றுவதற்கான ஒரு முக்கிய இடைக்கல்லாக அமைந்தது (அது ஒரு நூற்றாண்டுக்கு மேலான காலத்திற்குப் பின்னர், 1453 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்தது). இந்த முற்றுகை, சிறிய ஒட்டோமான் பெய்லிக்கை எழுச்சி பெறும் பிராந்திய வல்லரசாக மாற்றிய முக்கியமான ஆரம்ப வெற்றிகளில் ஒன்றாக அடிக்கடி கருதப்படுகிறது.

முதலாம் எக்காளத்திற்குட்பட்ட இரண்டாவது நூற்றைம்பது ஆண்டுக் காலப்பகுதி 1449 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27 அன்று முடிவடைந்தபோது, கடைசி கான்ஸ்டன்டைன் கிழக்கு ரோமின் அரியணையில் அமருவதற்கு இஸ்லாமிய சுல்தானிடம் அனுமதி கோரினார்; இவ்வாறு, வெளிப்படுத்தல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்திலுள்ள இரு “ஐந்து மாத” காலப்பகுதிகளின் முதல் நூற்றைம்பது ஆண்டுகளின் முடிவில் பேரரசி ஐரீன் அடைந்த அதே அவமானத்திற்கு அவரும் உள்ளானார். ‘பேரரசி ஐரீன்’ அடைந்த அவமானமும், ‘கடைசி கான்ஸ்டன்டைன்’ அடைந்த அவமானமும், இரண்டாம் ஆபத்தின் காலத் தீர்க்கதரிசனம் நிறைவடைந்தபோது எகிப்தின் அச்சுறுத்தலிலிருந்து பாதுகாப்புப் பெறுவதற்காக ஐரோப்பாவின் நான்கு பெரும் வல்லரசுகளிடம் ஒட்டோமானியர்கள் தஞ்சம் கோரிய வேளையில் அவர்கள் அடைந்த பிற்கால அவமானத்திற்கு முன்னடையாளங்களாக விளங்கின.

பாந்தியோன்

தானியேல் எட்டாம் அதிகாரம், பதினொன்றாம் வசனத்தில் உள்ள “அவருடைய பரிசுத்தஸ்தலத்தின் இடம் கீழே தள்ளப்பட்டது” என்ற சொற்றொடர் கான்ஸ்டன்டைன் மூலம் நிறைவேறியது என்று முன்னோடிகள் சரியாகப் புரிந்துகொண்டு போதித்தார்கள்.

ஆம், அவன் படையின் அதிபதியின்மட்டும் தன்னை உயர்த்திக்கொண்டான்; அவனால் அன்றாட பலி நீக்கப்பட்டது, அவருடைய பரிசுத்தஸ்தலத்தின் இடம் தரைமட்டமாக்கப்பட்டது.

இங்கே “பரிசுத்தஸ்தலம்” என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருந்தது ரோம் நகரிலிருந்த பாந்தியோன் ஆலயமாகும்; அந்த ஆலயத்தின் “ஸ்தலம்” ரோமாயிருந்தது. கி.பி. 330-ஆம் ஆண்டில் கான்ஸ்டாந்தீன் தன் பேரரசின் தலைநகரை கான்ஸ்டாந்திநோபிளுக்கு மாற்றத் தேர்ந்தெடுத்தபோது, ரோம் “தாழ்த்தி எறியப்பட்டது.” பதினொன்றாம் வசனம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரம் இரண்டாம் வசனத்துடன் தொடர்புடையது; அது அதே நிகழ்வையே அடையாளப்படுத்துகிறது.

நான் கண்ட மிருகம் சிறுத்தையைப் போன்றிருந்தது; அதன் கால்கள் கரடியின் கால்களைப் போலவும், அதன் வாய் சிங்கத்தின் வாயைப்போலவும் இருந்தது; மேலும் வலுசர்ப்பம் அதற்கு தனது வல்லமையையும், தனது சிங்காசனத்தையும், மிகுந்த அதிகாரத்தையும் கொடுத்தது.

அந்தப் பாம்பு புறஜாதி ரோமமாயிருந்தது; புறஜாதி ரோமம் கி.பி. 330-இல் தலைநகரை கிழக்கே மாற்றியபோது, தன் அதிகாரத்தின் “ஆசனத்தை” ரோமச் சபைக்குக் கையளித்தது; இவ்வாறு ஒரு அதிகார வெற்றிடத்தை விட்டுச் சென்றது; அதனைப் பாப்பரசுச் சபை மகிழ்ச்சியோடு பயன்படுத்திக் கொண்டது. கி.பி. 330 முதல் 1453 வரை கிழக்கு ரோமத்தின் வரிசையை நாம் தொடங்கிப் பார்ப்போம் என்றால், கிழக்கு ரோமத்தைச் சார்ந்த தீர்க்கதரிசனத்தின் தொடக்கத்தில், ரோமநகரம் மீது கான்ஸ்டண்டீன் ரோமத்தை நிராகரித்ததினால் அது அவமதிக்கப்படுகிறது என்பதை நாம் காண்கிறோம். அந்த அவமதிப்பு, முதல் நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளான வாதையின் முடிவில், கி.பி. 782-இல் பேரரசி ஐரீனுடன் மறுபடியும் நிகழ்ந்தது. அந்த இரு அவமதிப்புகளும் கடைசி கான்ஸ்டண்டீனால் மீண்டும் நிகழ்த்தப்பட்டன.

விசித்திரமான உயர்வுகளும் வீழ்ச்சிகளும்

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் எக்காளங்கள் கிழக்கு ரோமின் வீழ்ச்சியின் விவரங்களை அளிப்பதுடன், இஸ்லாமின் எழுச்சியையும் வீழ்ச்சியையும் வரலாற்றாகப் பதிவு செய்கின்றன. தானியேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷமும் என்னும் புத்தகங்களில் உள்ள இராஜ்யங்களின் “எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும்” குறித்து ஆய்ந்து பார்க்கும்படி தெய்வீகத் தூண்டுதல் நமக்கு அறிவுறுத்துகிறது. அந்த இராஜ்யங்கள் தங்களுக்கே உரிய “எழுச்சிகளும் வீழ்ச்சிகளும்” தொடர்புடைய தனித்துவமான சுபாவங்களை உடையவையாக உள்ளன. யூதாவின் வீழ்ச்சி, எருசலேமின்மேல் வந்த மூன்று தாக்குதல்களால் நிகழ்ந்தது. எபிரெயர் பாபிலோனுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டனர்; பின்னர் அவர்கள் மூன்று அரசாணைகளின் கீழ் திரும்பிவருவார்கள்; அந்த அரசாணைகள் 1798 முதல் 1844 வரையிலான வரலாற்றுக்குள் மூன்று தூதர்கள் நுழைவதற்குக் கொண்டு சென்ற 2,300 ஆண்டுகளை ஆரம்பித்தன. பாபிலோன் ஒரே இரவில் விழுந்தது. ரோம் சிதைந்துபோனது; அதன் சிதைவின் நடுவில், மேற்குரோம் அல்லது கிழக்குரோம் என்ற இடவியல் வேறுபாட்டின் கீழ் ரோமின் இரண்டு அம்சங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன. தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் முதல் மூன்றில் காணப்படும் ப்டொலமைக் பேரரசும் செல்யூசிட் பேரரசும் எழுந்தும் விழுந்தும் வருவது, பாப்பரசரக ரோமின் எழுச்சியையும் வீழ்ச்சியையும் முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது. அந்தச் சாட்சி, அலெக்சாண்டரின் கதையும் கிரேக்கத்தின் சிதைவுமாகிய வரலாற்றின் முடிவுரை மட்டுமே ஆகும். ரோமைப் போலல்லாமல், கிரேக்கம் நான்கு பகுதிகளாகப் பிரிந்து, இறுதியில் இரண்டாக ஆனது. ரோம் கிழக்காகவும் மேற்காகவும் பிரிந்தது; அதன் பின்பு மேற்குரோம் தீர்க்கதரிசன ரீதியில் மூன்றாகப் பிரிந்தது; இது ரோமின் மும்மடங்கு ஆட்சியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. கிழக்குரோமை நோக்கினால், கான்ஸ்டன்டைன் தன் இராஜ்யத்தைத் தன் மூன்று மகன்களுக்குள் பிரித்தான். மேற்குரோமும் கிழக்குரோமும் முறையே ரோமச் சபையையும் ரோம அரசையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் இணைநிலைக் கோடுகள் என்பதை இது தெளிவாகக் காட்டுகிறது. அந்த இருமடங்கான பிரிவிற்குள் மேலும் ஒரு மும்மடங்கான பிரிவும் உள்ளது. கிரேக்கம் நான்கிலிருந்து இரண்டாக இருந்தது; பாபிலோன் ஒரே இரவில் இருந்தது; யூதா மூன்று தாக்குதல்களால் இருந்தது. இஸ்லாமைப் பொறுத்தவரை, அதன் “எழுச்சி” ஒரு “விடுதலையாகவும்,” அதன் “வீழ்ச்சி” ஒரு “கட்டுப்பாடாகவும்” சித்தரிக்கப்படுகிறது.

அவர்களின் எழுச்சி முகம்மதுவுடன் தொடங்கியது; 1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 அன்று அவர்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டனர். 9/11 அன்று அவர்கள் விடுவிக்கப்பட்டு, உடனடியாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டனர். அண்மையில், 2023 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 7 அன்று அவர்கள் விடுவிக்கப்பட்டனர்; அதுமுதல் காசாவில் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர். மிருகத்தின் சொரூபம் நிறுவப்படுவதைக் குறிக்கும் வகையில் இஸ்லாம் மீண்டும் விடுவிக்கப்படும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தின் ஒன்பதாம் அதிகாரம் முதல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் வரை சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள இஸ்லாமியத் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றுத் தொடர், மூன்றாம் ஆபத்திற்குரிய இஸ்லாமின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றை அடையாளம் காட்டுகிறது. ‘மூன்றாம் ஆபத்திற்குரிய இஸ்லாமின் தீர்க்கதரிசன வரலாறு’ ஏழாம் தூதனாலும், அதேபோல் மூன்றாம் தூதனாலும் குறிக்கப்படுகிறது. ஏழாம் தூதன் எக்காளம் ஊதத் தொடங்கிய 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று மூன்றாம் தூதன் வந்தான். மூன்றாம் தூதனின் வருகையும் மூன்றாம் ஆபத்தின் வருகையும் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் 9/11 அன்று நிகழ்ந்தன. 9/11 முதல் ஞாயிறு சட்டம் வரையிலான காலத்தில், முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் ஆபத்துகளின் தீர்க்கதரிசன வரலாறு மீண்டும் நிகழ்ந்து வந்துள்ளது; இப்போதும் மீண்டும் நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது.

நினிவேப் போரின் “திறவுகோல்” ரோம் மற்றும் பாரசீகம் ஆகிய இரு வல்லரசுகளையும் இஸ்லாத்துடன் நேரடியாகவும் பிரிக்கவியலாத வகையிலும் இணைக்கிறது. மேற்கு ரோம் மற்றும் கிழக்கு ரோம் ஆகிய இரண்டினதும் படிப்படியான வீழ்ச்சியை வேதாகமத்தின் வேறு எந்தப் பகுதியையும்விட நினிவே தெளிவாக அடையாளப்படுத்துகிறது.

ஏரோது வலுசர்ப்பத்தைக் குறிக்கும் ஓர் அடையாளம்; அவன் ரோமாபுரியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினான். உலக முடிவில் வலுசர்ப்பமாக இருப்பது ஐக்கிய நாடுகள் சபை. ஞாயிறு சட்டம் அமலுக்கு வரும்போது, ஆறாம் ராஜ்யம் வீழ்ச்சியடைந்து ஏழாம் ராஜ்யம் தொடங்குகிறது; ஆனால் அவர்கள் தங்களது சொந்தப் பிறந்தநாள் விருந்திலேயே தங்கள் ராஜ்யத்தை எட்டாம் ராஜ்யத்திற்குக் கொடுத்துவிடுகிறார்கள். ஏழாம் ராஜ்யம் அப்போதுதான் பிறந்திருக்கிறது; அது உடனடியாகத் தனது ராஜ்யத்தை ஒரு மணி நேரத்திற்குப் பாபிலோன் வேசிக்குக் கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறது; ஏரோது தனது ராஜ்யத்தில் பாதி வரையிலும் சலோமேக்குக் கொடுப்பதாக வாக்களித்தது இதற்கு முன்னடையாளமாக அமைந்துள்ளது.

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் வீழ்ச்சியடையும் இடத்திலேயே ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பு பிறக்கிறது; முத்தரப்புக் கூட்டணி நடைமுறைப்படுத்தப்படுகிறது. ஏரோது வலுசர்ப்பம்; ஏரோதியாள் போப்பாண்டவ அமைப்பு; அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் சலோமே. ஏரோது சட்டவிரோதமான திருமண உறவில் இருந்தான்; ஏனெனில் அவன் தன் சகோதரனின் மனைவியைத் திருமணம் செய்திருந்தான். தீர்க்கதரிசன நிலையில், அவன் சலோமேயுடன் குடும்ப உறவுமுறையை மீறிய தகாத உறவில் இருந்தான்; ஏனெனில் அவள் நடனமாடியபோது அவன் அவள்மீது காம இச்சை கொண்டிருந்தான் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. வலுசர்ப்பம் தாய், மகள் ஆகிய இருவருடனும் உறவு கொண்டிருக்கிறது. மேற்கு ரோமும் கிழக்கு ரோமும் முறையே திருச்சபை ஆட்சிக் கலையையும் அரசாட்சிக் கலையையும் குறிக்கின்றன என்பதை நீங்கள் தீர்மானிக்கும்போது, இதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காவது இராச்சியமான ரோம், தீர்க்கதரிசன ரீதியில் போப்பாண்டவ அமைப்பை அரியணையில் அமர்த்தியது; அவ்வாறு செய்ததன் மூலம், போப்பாண்டவ அமைப்பை மீண்டும் அரியணையில் அமர்த்தவிருக்கும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்கு அது முன்னடையாளமாக விளங்கியது.

330 முதல் 476 வரை மேற்கத்திய ரோமின் படிப்படியான வீழ்ச்சி, 1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் படிப்படியான வீழ்ச்சியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. “330” ஆம் ஆண்டும் “1798” ஆம் ஆண்டும் இரண்டும் தானியேல் புத்தகத்தில் “நியமிக்கப்பட்ட காலம்” அல்லது “முடிவுக் காலம்” என்று அழைக்கப்படும் தீர்க்கதரிசன வழிக்குறிகளாகும். 330 ஆம் ஆண்டு மேற்கத்திய மற்றும் கிழக்கத்திய ரோமின் தொடக்கங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இரண்டின் முடிவும் ரோமத் தலைவரின் தாழ்வுறுத்தலாகும்; ஆதியில் கொன்ஸ்தந்தீன் ரோம் நகரத்தைத் தாழ்வுறுத்தியதுபோலவே. 476 என்பது ஒரு தீர்க்கதரிசன காலப்பகுதியின் முடிவாக இருந்தது; அது ரோமின் பெருமைக்குரிய அரசியல் அமைப்பு மூன்று படிகளின் கீழ் எவ்வாறு சிதைந்துபோனது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. 330 இல் நகரம் நிராகரிக்கப்பட்டதுடன் தொடங்கிய அந்தக் காலப்பகுதி, அவர்களுடைய முழு அரசியல் அமைப்பின் தாழ்வுறுத்தலால் தொடர்ந்து வந்தது—பண்டைய ரோமுக்கான முதன்மை பெருமைப் பேச்சாக இருந்த அவர்களுடைய மகிமையான குடியரசு சிதைக்கப்பட்டது; இறுதியில் 476 ஐ அடைந்தது; அப்பொழுதிலிருந்து ரோமின் மீது ஆட்சி செய்யும் எந்த ஆட்சியாளரும் உண்மையான ரோமப் பிறப்பினத்தைச் சேர்ந்தவராக இனி ஒருபோதும் இருக்கமாட்டார். 330 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பமான ரோமின் இரண்டு கோடுகளும், அந்த இரண்டு கோடுகள் முன்வைக்கப்படும் அந்த உரைப்பகுதியும், ஐந்து மாதங்களைக் கொண்ட இரண்டு தீர்க்கதரிசன கோடுகளையும் உள்ளடக்குகின்றன. மேற்கத்திய ரோமின் கோடு படிப்படியான தாழ்வுறுத்தலால் ஆரம்பித்து அதிலேயே முடிவடைகிறது. கிழக்கத்திய ரோமின் கோடு 1449 இல் படிப்படியான தாழ்வுறுத்தலால் ஆரம்பித்து அதிலேயே முடிவடைகிறது; அப்போது கடைசி கொன்ஸ்தந்தீன் ஆட்சி செய்ய அனுமதி கேட்டான்.

ஐந்து மாதக் காலப்பகுதிகளில் ஒன்று, தீர்க்கதரிசனத்தின் மையப்பொருளாக அரபு இஸ்லாம் விளங்கும் நிலை முடிவடைந்து, 782-இல் துருக்கிய இஸ்லாம் தொடங்கும் கட்டத்திற்கு இட்டுச் செல்கிறது. அந்த ஆண்டில் பேரரசி ஐரீன் அவமானப்படுத்தப்படுகிறார்; இது இரண்டாவது ஐந்து மாதத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முடிவில் கடைசிக் கான்ஸ்டன்டைன் அவமானப்படுத்தப்படுவதோடு ஒத்திருக்கிறது. பதினைந்து வசனங்களைக் கொண்ட ஒரே விவரிப்புக்குள் இரண்டு ஐந்து மாதத் தீர்க்கதரிசனங்கள். ஒன்று அரேபிய இஸ்லாமின் வரலாற்றைச் சித்தரிக்கிறது; மற்றொன்று துருக்கிய இஸ்லாமின் வரலாற்றைச் சித்தரிக்கிறது. இரண்டும் கிழக்கு ரோம் அவமானப்படுத்தப்படுவதுடன் முடிவடைகின்றன. தீர்க்கதரிசனங்களில் ஒன்றின் முடிவு ஒரு பெண் அவமானப்படுத்தப்பட்டதன் மூலம் நிறைவேறியது; மற்றொன்றின் முடிவு ஒரு ஆண் அவமானப்படுத்தப்பட்டதன் மூலம் நிறைவேறியது. வரியின்மேல் வரியாக, அவை கிழக்கு ரோமின் திருச்சபையும் அரசும் அவமானப்படுத்தப்படுவதை அடையாளம் காட்டுகின்றன. இந்த இரு அவமானங்களும் முதலாம் ஆபத்திற்குரிய இஸ்லாமால் ஏற்படுத்தப்படுகின்றன. 1449-இல் கடைசிக் கான்ஸ்டன்டைன் அவமானப்படுத்தப்படுவது நான்காண்டுக் காலப்பகுதியின் தொடக்கமாக அமைகிறது; அக்காலப்பகுதி, கான்ஸ்டான்டினோப்பிளின் மதில்கள் இடிந்து விழும் 1453-இல் முடிவடைகிறது. 1449 ஓர் அவமானத்தைக் குறிக்கிறது; 1453-இல் மதில்கள் இடிந்து விழுகின்றன, ஓர் இராச்சியம் முடிவுக்கு வருகிறது.

முகம்மதின் மரணம்

ஐந்து மாதங்கள் கொண்ட இரு காலப்பகுதிகளில் ஒன்று, பதினொன்றாம் வசனத்தில் “அவர்களை ஆளும் ஓர் அரசன் அவர்களுக்கு இருந்தான்” என்ற சொற்றொடரில் அரசனாக அடையாளம் காணப்படும் முகம்மதுவின் மரணத்துடன் தொடங்குகிறது.

அவர்கள்மேல் அவர்களுக்கு ஒரு ராஜா இருந்தான்; அவன் அதலப் பள்ளத்தின் தூதன்; எபிரெய மொழியில் அவன் பெயர் அபத்தோன், கிரேக்க மொழியில் அவன் பெயர் அப்பொல்லியோன்.

அவர்கள்மேல் இருந்த ராஜா முகம்மது தான்; ஏனெனில் அவர் முதல் வசனத்திலேயே அடையாளம் காணப்படுகிறார்; ஆகையால் அவர் வேறு ஏதோ இஸ்லாமிய நபர் அல்ல; அவர் ராஜாவாகிய முகம்மது, மேலும் ஒரு ராஜா என்பது ஒரு ராஜ்யமே ஆகும், இஸ்லாம் என்பது முகம்மதின் ராஜ்யமாகும்.

ஐந்தாவது தூதன் எக்காளம் ஊதினான்; அப்போது வானத்திலிருந்து பூமியின்மேல் விழுந்த ஒரு நட்சத்திரத்தை நான் கண்டேன்; அவனுக்குப் பாதாளக் குழியின் திறவுகோல் கொடுக்கப்பட்டது. அவன் பாதாளக் குழியைத் திறந்தான்; அப்பொழுது அந்தக் குழியிலிருந்து ஒரு பெரிய சூளையின் புகையைப்போல புகை எழுந்தது; அந்தக் குழியின் புகையினால் சூரியனும் ஆகாயமும் இருளடைந்தன. பின்னர் அந்தப் புகையிலிருந்து வெட்டுக்கிளிகள் பூமியின்மேல் புறப்பட்டுவந்தன; பூமியிலுள்ள தேள்களுக்கு உள்ள வல்லமைபோல அவைகளுக்கும் வல்லமை கொடுக்கப்பட்டது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9:1–3.

மூன்றாம் ஆபத்திற்குள் முதலாம், இரண்டாம் ஆபத்துகள் மீண்டும் இடம்பெறுவது, மூன்றாம் தூதனுக்குள் முதலாம், இரண்டாம் தூதர்கள் மீண்டும் இடம்பெறுவதற்கு இணையாக உள்ளது. அரசனாகிய முகம்மதுவுக்குப் பாதாளக்குழியைத் திறப்பதற்கான திறவுகோல் அளிக்கப்பட்டது; மூன்றாம் தூதனுக்கு வல்லமை அளிக்கப்படும் காலத்தை 9/11 அடையாளப்படுத்துகிறது. பின்னர், தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் பிலேயாமின் முதல் அடி நிகழ்ந்தபோது, கிறிஸ்து பலமுள்ள தூதனாக இறங்கி வந்தார். அதன்பின் பாதாளக்குழி திறக்கப்பட்டது; இஸ்லாம் மீண்டும் உலக வரலாற்றின் ஒரு கருப்பொருளானது. பின்னர் கிறிஸ்து தமது மக்களை எரேமியாவின் பூர்வ பாதைகளுக்குத் திரும்ப வழிநடத்தினார்; மூன்றாம் ஆபத்திற்கும் மூன்றாம் தூதனுக்கும் உரிய செய்தி முழங்கத் தொடங்கியது. 2015-ஆம் ஆண்டில், ஜனாதிபதிப் பதவிக்குப் போட்டியிடும் தமது நோக்கத்தை டிரம்ப் அறிவித்து, அதன்மூலம் உலகமயவாத வலுசர்ப்ப வல்லமைகளைத் தூண்டிவிட்டார்; அதன்பின் பாதாளக்குழி நாத்திகத்தை வெளியிட்டது; அந்த நாத்திகமே இறுதியில் சோதோம் மற்றும் எகிப்தின் வீதிகளில் டிரம்பைக் கொன்றது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது, அந்த ஏழைச் சார்ந்ததும் எட்டாவதுமான மிருகம் பாதாளக்குழியிலிருந்து ஏறிவரும். இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேருக்கு முத்திரையிடப்படும் காலத்தின் தொடக்கமும் முடிவும், ஒரு பாதாளக்குழி வல்லமையின் எழுச்சியை அடையாளப்படுத்துகின்றன.

நீ கண்ட மிருகம் முன்பு இருந்தது; இப்போது இல்லை; அது அடியில்லாத படுகுழியிலிருந்து ஏறிவந்து நாசத்துக்குள் செல்லும். உலகத்தின் அஸ்திவாரமிடப்பட்டதுமுதல் ஜீவபுத்தகத்தில் பெயர்கள் எழுதப்படாத பூமியில் வாசமாயிருக்கிறவர்கள், இருந்தும் இப்போது இல்லாதும் ஆயினும் இருக்கிற அந்த மிருகத்தைக் காணும்போது ஆச்சரியப்படுவார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:8.

9/11 அன்று அடியற்ற குழியைத் திறந்த திறவுகோல் இஸ்லாமே; ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையிலும் அடியற்ற குழியைத் திறப்பதும் அதுவே. முத்திரையிடும் காலத்தின் நடுவில், உலகமயமாக்கலின் திராகன்-மிருகமும் அடியற்ற குழியிலிருந்து வெளியே வந்தது.

அவர்கள் தங்கள் சாட்சியை முடித்தபோது, பாதாளக் குழியிலிருந்து ஏறிவரும் மிருகம் அவர்களுடன் யுத்தம்பண்ணி, அவர்களை ஜெயித்து, அவர்களைக் கொன்றுபோடும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:7.

பாதாளக்குழியிலிருந்து எழும் ஒரு வல்லமையின் மூன்று வழிக்குறிகளையும் திறக்கும் திறவுகோல், இஸ்லாமிய இராச்சியத்தின் மன்னரான முகம்மதுக்கு வழங்கப்பட்டது. 627-ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த நினிவேப் போர், போரிட்ட இரு தரப்புகளின் வலிமையையும் குன்றச்செய்து, இஸ்லாம் விரைவாக அதிகாரத்திற்கு வர வழிவகுத்த இரு வல்லமைகளுக்கிடையிலான ஒரு போரைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. 9/11 அன்று அந்தத் திறவுகோல் திருப்பப்பட்டு, இஸ்லாமின் எழுச்சி தொடங்கியது; எனினும், அதற்குச் சிறிது காலத்திலேயே அது கட்டுப்படுத்தப்பட்டது. நினிவேப் போர் 9/11-இல் அடையாளரீதியாகப் பிரதிபலிக்கப்பட்டது; ஏனெனில், வல்லமையுள்ள தூதர் தமது மகிமையால் பூமியை ஒளிரச்செய்ய இறங்கிவந்தபோது அங்கு இஸ்லாமின் எழுச்சி தொடங்கியது; தூதன் எனப் பொருள்படும் நட்சத்திரமும் வானத்திலிருந்து விழுந்தது. ஞாயிறு சட்டம் வந்து, இஸ்லாமிய மதத்தின் புகை சூரியனை மறைக்கையில் இருண்ட யுகத்தின் இரண்டாவது காலகட்டம் தொடங்கும் இறுதிக்காலத்திலும், நினிவேப் போர் அடையாளரீதியாகப் பிரதிபலிக்கப்படுகிறது.

எக்செட்டர்

எக்ஸெட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் நள்ளிரவு முழக்கத்தின் செய்தி வந்தடைந்த நிகழ்வு, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கான முன்னடையாளமாக அமைகிறது. அப்போது மிருகத்தின் சொரூபத்தை நிறுவுவதற்கான இறுதிக்கட்ட நடவடிக்கைகள் தொடங்குகின்றன. சொரூபத்தின் உருவாக்கம், அல்லது அதை நிறுவுதல், 9/11-இல் தொடங்கியது; ஆனால் அக்காலப்பகுதியின் முடிவில் இடம்பெறும் நள்ளிரவு முழக்கத்தை அறிவிக்கும் காலப்பகுதியும், 9/11-இல் தொடங்கிய சொரூப உருவாக்கத்தின் முழுக் காலப்பகுதியின் தன்னொத்த பின்னுருவாக உள்ளது. தொடக்கம் முடிவைக் குறிக்கிறது. முதலாம் தூதன் மூன்றாம் தூதனுக்கு முன்னடையாளமாக இருப்பதைப் போலவே, முதலாம் ஆபத்து மூன்றாம் ஆபத்துக்கு முன்னடையாளமாக அமைகிறது. முத்திரையிடும் காலத்தின் முடிவில் நிகழும் நினிவே போர், அதன் தொடக்கத்தில் நிகழும் நினிவே போரை அடையாளப்படுத்துகிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது நிகழும் நினிவே போர், 9/11-இல் தொடங்கிய முத்திரையிடும் காலத்தின் முடிவாக இருப்பதோடு, நள்ளிரவு முழக்கத்தை அறிவிக்கும் காலப்பகுதியின் முடிவாகவும் இருக்கிறது. எனவே, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் மிருகத்தின் சொரூப உருவாக்கத்தின் இறுதிக்கட்டங்களை அடையாளப்படுத்தும் நள்ளிரவு முழக்க அறிவிப்பின் தொடக்கத்தில் நினிவே போரின் முன்னடையாளம் காணப்படுகிறது; ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது உலகில் மிருகத்தின் சொரூபம் உருவாக்கப்படுவது தொடங்குகிறது. நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்துள்ள வரலாற்றில் தங்களது பரிபூரண நிறைவேறுதலைக் காணும் பல்வேறு கோடுகளை ஒத்திசையச் செய்யும் திறவுகோலாக நினிவே விளங்குகிறது.

அடுத்த கட்டுரையில் நாம் மேலும் தொடர்வோம்.