நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்த வரலாறு - எண் பத்தொன்பது

“வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் வேதாகமத்தின் எல்லாப் புத்தகங்களும் ஒன்றுகூடி முடிவுறுகின்றன. இங்கே தானியேல் புத்தகத்திற்கான நிரப்புப் பகுதி உள்ளது.” Acts of the Apostles, 585.

“தேவருடைய வார்த்தையின் ஒளியில், இராச்சியங்களின் எழுச்சியையும் வீழ்ச்சியையும் நிர்ணயிக்கும் காரணங்களை அறிந்துகொள்வது மிகவும் மேலானது. இளைஞன் இப்பதிவுகளை ஆராய்ந்து, ஜாதிகளின் உண்மையான செழிப்பு தெய்வீகக் கோட்பாடுகளை ஏற்றுக்கொள்வதோடு எவ்வாறு இணைந்திருந்தது என்பதை காணட்டும். அவன் மகத்தான சீர்திருத்த இயக்கங்களின் வரலாற்றை ஆய்ந்து, இக்கோட்பாடுகள் எத்தனைமுறை இகழப்பட்டும் வெறுக்கப்பட்டும், அவற்றிற்காக வாதிட்டவர்கள் சிறையிலும் தூக்குமேடையிலும் கொண்டுசெல்லப்பட்டும், அத்தகைய தியாகங்களினாலேயே அவை எவ்வாறு வெற்றிபெற்றன என்பதை காணட்டும்.” Education, 238.

“செயற்பாட்டின் மேடையில் தோன்றிய ஒவ்வொரு ஜாதியும், ‘காவலனும் பரிசுத்தவானும்’ நிர்ணயித்த நோக்கத்தை அது நிறைவேற்றுமோ எனப் பார்க்கப்படும்படியாக, பூமியில் தன் இடத்தைப் பிடிக்க அனுமதிக்கப்பட்டது. தீர்க்கதரிசனம் உலகத்தின் மகத்தான சாம்ராஜ்யங்களான—பாபிலோன், மேதோ-பாரசீகம், கிரேக்கம், ரோம்—இவற்றின் எழுச்சியையும் வீழ்ச்சியையும் வரையறுத்துக் காட்டியுள்ளது. இவையொவ்வொன்றுடனும், குறைந்த வல்லமையுடைய ஜாதிகளுடனிருந்ததுபோலவே, வரலாறு தன்னைத்தானே மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்த்தியது. ஒவ்வொன்றுக்கும் சோதனையின் காலம் இருந்தது; ஒவ்வொன்றும் தோல்வியடைந்தது; அதன் மகிமை மங்கியது; அதன் வல்லமை நீங்கியது; அதன் இடத்தை மற்றொன்று பிடித்தது....”

“பரிசுத்த வேதத்தின் பக்கங்களில் தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்பட்டிருப்பதுபோல், ஜாதிகளின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் மூலம், வெறும் புறத்தோற்றமான மற்றும் உலகியலான மகிமை எவ்வளவு மதிப்பற்றது என்பதை அவர்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். தன் முழு வல்லமையுடனும் மகத்துவத்துடனும் விளங்கிய பாபிலோன்—அதற்கு ஒப்பானதை அதன்பின்னர் எங்கள் உலகம் ஒருபோதும் கண்டதில்லை—அந்நாளின் மக்களுக்கு மிக நிலைத்ததும் நீடித்ததுமாகத் தோன்றிய அந்த வல்லமையும் மகத்துவமும்—எவ்வளவு முற்றிலும் மறைந்துபோயிற்று! ‘புல்லின் பூவைப்போல்’ அது அழிந்துபோயிற்று. தேவனைத் தமது அஸ்திவாரமாகக் கொள்ளாத அனைத்தும் அவ்வாறே அழிந்துபோகின்றன. அவருடைய நோக்கத்துடன் இணைந்திருப்பதும், அவருடைய குணத்தை வெளிப்படுத்துவதும் மட்டுமே நிலைத்திருக்க முடியும். அவருடைய கோட்பாடுகளே எங்கள் உலகம் அறிந்திருக்கும் ஒரே அசைக்கமுடியாதவைகளாகும்.” Education, 177, 184.

எந்த வழியிலாயினும் யாரும் உங்களை ஏமாற்றாதிருக்கட்டும்; ஏனெனில் முதலில் விசுவாசவிலகுதல் வராமல், பாவத்தின் மனிதனாகிய, அழிவின் குமாரன் வெளிப்படாமல், அந்த நாள் வராது; அவன் தேவன் என்று சொல்லப்படுகிறதெல்லாவற்றிற்கும், ஆராதிக்கப்படுகிறதெல்லாவற்றிற்கும் விரோதமாயிருந்து, தன்னை அவற்றையெல்லாம் விட உயர்த்திக்கொள்கிறவன்; இவ்வாறு அவன் தேவனைப்போல தேவனுடைய ஆலயத்தில் உட்கார்ந்து, தானே தேவன் என்று தன்னைக் காட்டுகிறான். 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:3, 4.

அவன் அதலபாதாளக் குழியைத் திறந்தான்; அப்பொழுது அந்தக் குழியிலிருந்து ஒரு பெரிய உலையின் புகையைப்போல புகை எழுந்தது; அந்தக் குழியின் புகையினால் சூரியனும் ஆகாயமும் இருளடைந்தன. அந்தப் புகையிலிருந்து வெட்டுக்கிளிகள் பூமியின்மேல் வெளியே வந்தன; பூமியிலுள்ள தேள்களுக்கு இருக்கிற வல்லமையைப்போல அவைகளுக்கும் வல்லமை கொடுக்கப்பட்டது. மேலும், பூமியின் புல்லையும் எந்தப் பசுமையான பொருளையும் எந்த மரத்தையும் சேதப்படுத்தக்கூடாது; ஆனால் தங்கள் நெற்றிகளில் தேவனுடைய முத்திரையில்லாத மனுஷரையே மட்டும் வேதனைப்படுத்த வேண்டும் என்று அவைகளுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9:2–4.

யூதாவே, உன் சகோதரர் உன்னைப் புகழ்வார்கள்; உன் கை உன் சத்துருக்களின் கழுத்தின்மேல் இருக்கும்; உன் தகப்பனின் பிள்ளைகள் உன் முன்னிலையில் வணங்குவார்கள். யூதா சிங்கக்குட்டி; இரையிலிருந்து, என் மகனே, நீ மேலேறிவந்தாய்; அவன் குனிந்து படுத்தான்; சிங்கம்போலும் முதிர்ந்த சிங்கம்போலும் தாழ்ந்து கிடந்தான்; அவனை யார் எழுப்புவார்? ஷீலோ வரும் வரைக்கும் ராஜதண்டம் யூதாவைவிட்டு நீங்காது; அவன் கால்களுக்கிடையிலிருந்து நியாயப்பிரமாணம் கொடுப்போனும் நீங்காது; ஜனங்களின் கூடுகை அவரிடத்தில் இருக்கும். தன் கழுதைக்குட்டியைத் திராட்சச்செடியினிடத்திலும், தன் கழுதையின் கன்றைத் தேர்ந்த திராட்சச்செடியினிடத்திலும் கட்டி, அவன் தன் உடைகளைத் திராட்சரசத்தில் கழுவினான், தன் வஸ்திரங்களைத் திராட்சைப்பழங்களின் இரத்தத்தில் கழுவினான். அவன் கண்கள் திராட்சரசத்தினால் சிவந்தவைகளாயிருக்கும், அவன் பற்கள் பாலினால் வெண்மையானவைகளாயிருக்கும். ஆதியாகமம் 49:8–12.

அவன் ஒரு காட்டு மனிதனாக இருப்பான்; அவன் கை எல்லா மனுஷருக்கும் விரோதமாகவும், எல்லா மனுஷரின் கை அவனுக்கு விரோதமாகவும் இருக்கும்; மேலும் அவன் தன் சகோதரர் யாவரின் முன்னிலையிலும் வாசம்பண்ணுவான்.

இதற்குப் பின்பு யூதர்களின் ஒரு பண்டிகை வந்தது; அப்பொழுது இயேசு எருசலேமுக்குப் போனார். எருசலேமில் ஆட்டுவாசலருகே எபிரெய மொழியில் பெதஸ்தா என்று அழைக்கப்படும் ஒரு குளம் இருந்தது; அதற்கு ஐந்து மண்டபங்கள் இருந்தன. அவற்றில் குருடர், நடக்கமுடியாதவர், உலர்ந்த உறுப்புகளையுடையவர் ஆகிய பலவிதமான பலவீனமுற்ற மக்கள் திரளாய் படுத்திருந்து, தண்ணீர் கலங்குதலைக் காத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ஏனெனில் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் ஒரு தூதன் குளத்திற்குள் இறங்கி, தண்ணீரைக் கலக்குவான்; அப்பொழுது தண்ணீர் கலங்கிய பின்பு முதலில் அதற்குள் இறங்குகிறவன், அவனுக்கு எத்தகைய நோய் இருந்தாலும், சுகமடைவான். அங்கே முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளாக நோயுற்றிருந்த ஒரு மனிதன் இருந்தான். இயேசு அவன் படுத்திருக்கிறதைக் கண்டு, அவன் இந்நிலையிலே நெடுங்காலமாய் இருந்ததை அறிந்து, அவனிடம்: “நீ சுகமடைய விரும்புகிறாயா?” என்று கேட்டார். அந்த பலவீனமுற்றவன் அவருக்குப் பதிலாக: “ஆண்டவரே, தண்ணீர் கலங்கும்போது என்னைக் குளத்திற்குள் இறக்கிவிட ஒருவரும் எனக்கில்லை; நான் போகும் முன்பே வேறொருவன் எனக்கு முன்பாக இறங்கிவிடுகிறான்” என்றான். இயேசு அவனிடம்: “எழுந்திரு, உன் படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு நட” என்றார். உடனே அந்த மனிதன் சுகமடைந்து, தன் படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு நடந்தான்; அந்நாள் ஓய்வுநாளாயிருந்தது. யோவான் 5:1–9.

“இப்போது எழுந்து, சேரேத் ஆற்றைக் கடந்து செல்லுங்கள்” என்று நான் சொன்னேன். ஆகையால் நாங்கள் சேரேத் ஆற்றைக் கடந்தோம். காதேஸ்பர்நேயாவிலிருந்து புறப்பட்டு, சேரேத் ஆற்றைக் கடந்துவந்தவரை இருந்த காலம் முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகள்; கர்த்தர் அவர்களுக்கு சத்தியம்பண்ணியபடியே, போருக்கு ஏற்ற அந்தத் தலைமுறையினர் எல்லாரும் படைத்தளத்தின் நடுவிலிருந்து அழிந்து தீரும்வரை அப்படியே இருந்தது. உபாகமம் 2:13, 14.