யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கத்தினால் தமக்காகப் போதனையின் ஒரு கிரியை நிறைவேற்றப்பட்டவர்களை எசேக்கியேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; மேலும் அவருடைய அடிப்படைப் போதனை “கட்டளையின்மேல் கட்டளை” என்பதே ஆகும்.
அவர் கூறினதாவது: “இதுவே ஓய்வு; இதன்மூலம் நீங்கள் சோர்ந்துபோனவர்களுக்கு ஓய்வளிக்கலாம்; இதுவே புத்துணர்ச்சி.” ஆனாலும் அவர்கள் கேட்க மனங்கொள்ளவில்லை. ஆகையால் கர்த்தருடைய வார்த்தை அவர்களுக்கு கட்டளையின்மேல் கட்டளை, கட்டளையின்மேல் கட்டளை; வரியின்மேல் வரி, வரியின்மேல் வரி; இங்கே கொஞ்சம், அங்கே கொஞ்சம் ஆகியதாயிற்று; அவர்கள் சென்று, பின்னோக்கி விழுந்து, முறிந்து, கண்ணியில் அகப்பட்டு, பிடிக்கப்படும்படியாக. ஏசாயா 28:12, 13.
தற்போது யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் எசேக்கியேல் புத்தகத்தைத் திறந்து வருகிறார். எசேக்கியேல் முப்பதாம் ஆண்டில் ஒரு ஆசாரியனாக இருக்கிறார் என்று நமக்குத் தெரிவிக்கப்படுகிறது; இங்கே “முப்பது” என்பது ஒரு ஆசாரியனாகிய அவருடைய குறியீட்டான வயதைச் சுட்டுகிறதோ, அல்லது யோசியாவின் மகா பஸ்காவிலிருந்து தொடங்கிய தீர்க்கதரிசன வரிசையின் முப்பதாம் ஆண்டையோ குறிக்கிறதோ ஆகும். கடைசி நாட்களின் இறுதியான ஆசாரியத்துவம் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரமாவர்; பண்டைய நேரடியான வரலாறுகள், கடைசி நாட்களில் நிகழும் ஒரு குறியீட்டான வரலாற்றிற்கு முன்மாதிரியாக உள்ளன.
ஆனால் நீங்கள் கர்த்தருடைய ஆசாரியர்கள் என்று அழைக்கப்படுவீர்கள்; எங்கள் தேவனுடைய ஊழியக்காரர்கள் என்று மனிதர் உங்களைச் சொல்லுவார்கள்; நீங்கள் ஜாதிகளின் செல்வங்களைப் புசிப்பீர்கள்; அவர்களுடைய மகிமையில் நீங்கள் உங்களைப் பெருமைப்படுத்திக்கொள்வீர்கள். ஏசாயா 61:6.
எசேக்கியேல், கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய மக்களுக்கு ஓர் அடையாளமாக இருக்கிறார்—ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசனச் சாட்சியமும் சுட்டிக்காட்டும் பரிசுத்த வரலாறு அதுவே. அந்தப் பரிசுத்த வரலாறு மூன்றாம் தூதனின் இயக்கமாகும்; 1840-ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த முதலாம் தூதனின் இயக்கம் இதற்குக் குறிப்பாக முன்னடையாளமாக அமைந்தது. முதலாம் தூதனின் இயக்கம், அந்த மூன்று தூதர்களில் அல்பா தூதனாக இருந்தது; மூன்றாம் தூதன் ஓமெகா தூதனாக இருக்கிறார். எனவே, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேருக்கு முத்திரையிடப்படும் காலத்தில், எசேக்கியேல் பேதுருவுக்கு இணையாக நிறுத்தப்படுகிறார். பேதுரு, எசேக்கியேல் ஆகிய இருவரின் அடையாளப்பூர்வ வரலாறும் பானியத்தின் வரலாற்றில் அமைந்துள்ளதோடு, அவ்வரலாற்றில் சித்திரிக்கப்படுகிறது.
சிறிய புத்தகம்
எசேக்கியேல் சிறிய புத்தகத்தை எடுத்துக்கொள்கிறான்; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரத்தில் யோவான் செய்ததுபோலவே.
ஆனாலும், மனுபுத்திரனே, நான் உனக்குச் சொல்லுகிறதை கேள்; அந்தக் கலகக்கார வீட்டாரைப் போல நீ கலகக்காரனாயிராதே; உன் வாயைத் திறந்து, நான் உனக்குக் கொடுப்பதைப் புசி. நான் நோக்கினபோது, இதோ, ஒரு கை எனக்குநேராக நீட்டப்பட்டது; இதோ, அதில் ஒரு புத்தகச் சுருள் இருந்தது. அதை அவர் என்முன் விரித்தார்; அது உள்ளும் புறமும் எழுதப்பட்டிருந்தது; அதில் புலம்பல்களும், துக்கமும், ஐயோ என்பதும் எழுதப்பட்டிருந்தன. மேலும் அவர் என்னை நோக்கி: மனுபுத்திரனே, நீ காண்பதைப் புசி; இந்தச் சுருளைப் புசித்து, இஸ்ரவேல் வீட்டாரிடத்தில் போய்ப் பேசு என்றார். அப்பொழுது நான் என் வாயைத் திறந்தேன்; அவர் அந்தச் சுருளை எனக்குப் புசிக்கச் செய்தார். அவர் என்னை நோக்கி: மனுபுத்திரனே, நான் உனக்குக் கொடுக்கிற இந்தச் சுருளை உன் வயிறு புசிக்கும்படியும், உன் குடல்கள் அதினால் நிரம்பும்படியும் செய் என்றார். அப்பொழுது நான் அதைப் புசித்தேன்; அது என் வாயில் இனிமைக்குத் தேனைப்போல இருந்தது. எசேக்கியேல் 2:8–10, 3:1–3.
வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்தில் யோவான் சிறு புத்தகத்தைப் புசிக்கிறார்; அந்த அதிகாரம் முழுவதும் 1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 முதல் 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 வரையிலான காலத்தில் தேவனுடைய வல்லமையின் வெளிப்பாட்டைக் குறிக்கிறது.
“மூன்றாம் தூதனின் செய்தியின் அறிவிப்பில் இணையும் தூதன் தன் மகிமையினால் முழு பூமியையும் ஒளியூட்டுவான். உலகமெங்கும் விரியும் அளவிலும் அபூர்வமான வல்லமையிலும் ஒரு பணி இங்கு முன்னறிவிக்கப்படுகிறது. 1840–44 காலத்திய வருகை இயக்கம் தேவனுடைய வல்லமையின் மகிமையான வெளிப்பாடாயிருந்தது; முதல் தூதனின் செய்தி உலகிலுள்ள ஒவ்வொரு மிஷனரி நிலையத்திற்கும் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது; மேலும் சில நாடுகளில், பதினாறாம் நூற்றாண்டின் மறுசீர்திருத்தத்திற்குப் பின் எந்த தேசத்திலும் கண்டிராத அளவுக்குப் பெரிய சமய ஆர்வம் எழுந்தது; ஆனால் இவையெல்லாம் மூன்றாம் தூதனின் கடைசி எச்சரிக்கையின் கீழ் எழும் வல்லமையான இயக்கத்தினால் மீறப்படவிருக்கின்றன.” The Great Controversy, 611.
எசேக்கியேல், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரத்தில் யோவானோடு ஒத்திணைக்கப்பட்டிருக்கிறான்; ஆகையால், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில், பேதுரு, யோவான், எசேக்கியேல் ஆகியோர் தமக்குக் குறிப்பிட்ட இடத்தில் ஒன்றாக நிற்கிறார்கள்.
1840 முதல் 1844 வரை என்பது, 1299 ஜூலை 27 அன்று தொடங்கிய நூற்றைந்து ஆண்டுக் காலத்துடன் ஆரம்பமான காலத் தீர்க்கதரிசனம் நிறைவுற்றபோது ஆரம்பமான நான்கு ஆண்டுக் காலப்பகுதியைக் குறிக்கிறது. அந்த “ஐந்து மாதங்கள்” முடிவடைந்து, 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று நிறைவுற்ற முந்நூற்று தொண்ணூற்று ஒன்று ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் கொண்ட காலத் தீர்க்கதரிசனத்துடன் இணைந்தன; அந்நாளிலிருந்து 1844 அக்டோபர் 22 வரை தேவனுடைய வல்லமையின் மகிமையான வெளிப்பாடு வெளிப்பட்டது. பின்னர் தீர்க்கதரிசனக் காலத்தின் பயன்பாடு நிறுத்தப்பட்டது.
“இன்னும் காலம் இருக்காது” என்று, வானத்தையும் அதிலுள்ளவைகளையும், பூமியையும் அதிலுள்ளவைகளையும், சமுத்திரத்தையும் அதிலுள்ளவைகளையும் சிருஷ்டித்தவரும் என்றென்றும் உயிரோடிருக்கிறவருமான அவர்மேல் அவர் சத்தியம்பண்ணினார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10:6.
1844 ஆம் ஆண்டின் அக்டோபர் 22 அன்று, தீர்க்கதரிசனக் காலம் தீர்க்கதரிசனத்தின் செல்லத்தக்க பயன்பாடாக முடிவுற்றது. எசேக்கியேல், பேதுரு, யோவான் ஆகியோர் ஒவ்வொருவரும் முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் இயக்கத்தினதும், மேலும் மூன்றாம் தூதரின் இயக்கத்தினதும் தேவனுடைய ஞானமுள்ள கன்னியரைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.
தரிசனங்கள்
எசேக்கியேலின் முதல் ‘பதினொன்று’ அதிகாரங்கள், முதல் அதிகாரத்தின் முதல் வசனத்தில் கூறப்பட்டபடி, ஒருதொடர் “தரிசனங்களை” முன்வைக்கின்றன.
முப்பதாம் ஆண்டில், நான்காம் மாதத்தின் ஐந்தாம் நாளில், நான் கேபார் நதிக்கரையில் சிறைப்பட்டவர்களுக்கிடையில் இருந்தபோது, வானங்கள் திறக்கப்பட்டன; நான் தேவனுடைய தரிசனங்களைக் கண்டேன். எசேக்கியேல் 1:1.
முதல் பதினொன்று அதிகாரங்களிலுள்ள “தரிசனங்கள்” முதலில் முதல் அதிகாரத்தில் கேபார் நதிக்கரையில் அளிக்கப்பட்டது; பின்னர் அது மூன்றாம் அதிகாரத்தின் “சமவெளி”யிலிருந்த தரிசனத்தில் விரிவுபடுத்தப்பட்டது; அதன்பின் எட்டாம் அதிகாரத்தின் எருசலேமிலிருந்த தரிசனத்தில் மறுபடியும் வழங்கப்பட்டது. கேபார் நதி, சமவெளி, எருசலேம் என்னும் இந்த மூன்று இடங்கள், ஒன்றுசேர்ந்து ஒரே தரிசனமாக அமைவதற்குரிய மூன்று தரிசனங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; அதுவே முதல் வசனத்திலும் முதல் ‘பதினொன்று’ அதிகாரங்களிலும் கூறப்பட்டுள்ள “தரிசனங்கள்” ஆகும்.
யூபிலி
யோசியாவின் புகழ்பெற்ற பஸ்கா பண்டிகையின்போது தொடங்கி, பின்னர் அக்டோபர் 22 அன்று முடிவடைந்த யூபிலி சுழற்சியின் முப்பதாவது ஆண்டாக அந்த முப்பதாவது ஆண்டைக் கருதுவதற்கு எளிதில் ஆதாரம் காட்ட முடியும்; ஏனெனில், பரிசுத்த வரலாற்றின் அந்தக் குறிப்பிட்ட வரிசை, ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட சாட்சிகளுடன், வரிசையின்மேல் வரிசையாகத் தெளிவாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக, பஸ்கா வசந்தகாலப் பண்டிகைகளைக் குறிக்கிறது; பாவநிவாரண நாள் இலையுதிர்காலப் பண்டிகைகளைக் குறிக்கிறது. எனவே, லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரம், யோசியாவுடன் தொடங்கிய யூபிலி சுழற்சியுடன் ஒத்தமைந்துள்ளது. யோசியா அரசன் முதல் கி.மு. 573 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 வரையிலான காலத்தைச் சித்தரிக்கும் வரலாற்றுடன் ஒத்தமைந்த பிற வரலாற்று வரிசைகளும் உள்ளன. கி.மு. 573 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று யூபிலி ஆண்டின் வரலாற்று நிறைவேற்றம் நிகழ்ந்தது என்பதை வரலாற்றாசிரியர்கள் ஆதரிக்கின்றனர்.
பாவநிவிர்த்தி நாளைக் கி.மு. 573-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 என நிர்ணயிப்பதைக் காலவரிசை ஆய்வாளர்கள் பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்கின்றனர்; யோசியாவின் மாபெரும் பஸ்கா பண்டிகை நடைபெற்ற ஆண்டாகக் கி.மு. 622-ஐயும் அந்த வேதாகமக் காலவரிசை ஆய்வாளர்கள் ஏற்றுக்கொள்கின்றனர். வசந்தகாலப் பண்டிகைகளின் அடையாளமான பஸ்கா பண்டிகை தொடங்கிவைத்த நாற்பத்தொன்பது ஆண்டுகால யூபிலிச் சுழற்சி, இலையுதிர்காலப் பண்டிகைகளின் அடையாளமான பாவநிவிர்த்தி நாளில் நிறைவடைந்தது. நாற்பத்தொன்பது ஆண்டுகளாக அமைந்த, ஆண்டுகளை அலகாகக் கொண்ட ஏழு வாரங்கள் நிலத்தின் ஓய்வுநாளைக் குறிக்கும் அடையாளங்களாக இருந்தன.
“வரலாறாக இருந்தாலும்கூட, கட்டளையாக இருந்தாலும்கூட, தீர்க்கதரிசனமாக இருந்தாலும்கூட, ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் பழைய ஏற்பாட்டின் வேதவசனங்கள் தேவகுமாரனுடைய மகிமையால் ஒளிர்விக்கப்படுகின்றன. அது தெய்வீகமாக நிறுவப்பட்டிருந்த வரையில், யூதமதத்தின் முழு அமைப்பும் சுவிசேஷத்தின் செறிவுற அமைக்கப்பட்ட ஒரு தீர்க்கதரிசனமாக இருந்தது. கிறிஸ்துவைப்பற்றி ‘எல்லாத் தீர்க்கதரிசிகளும் சாட்சியங்கொடுக்கிறார்கள்.’ அப்போஸ்தலர் 10:43. ஆதாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதியிலிருந்து, பிதாமகர்களின் வரிசையினூடாகவும் நியாயப்பிரமாண அமைப்பினூடாகவும், பரலோகத்தின் மகிமையான ஒளி மீட்பரின் அடிச்சுவடுகளைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தியது. முன்னறிவிப்போர் பெத்லெகேமின் நட்சத்திரத்தையும், வரப்போகும் ஷிலோவையும் கண்டார்கள்; எதிர்கால நிகழ்வுகள் மர்மமான அணிவகுப்பாய் அவர்கள்முன் நகர்ந்துசென்றன. ஒவ்வொரு பலியிலும் கிறிஸ்துவின் மரணம் காண்பிக்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு தூபமேகத்திலும் அவருடைய நீதியானது உயர்ந்தது. ஒவ்வொரு யூபிலி எக்காளத்தாலும் அவருடைய நாமம் ஒலிக்கப்பட்டது. மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் பயங்கரமான மறைபொருளில் அவருடைய மகிமை வாசமாயிருந்தது.” The Desire of Ages, 211.
பதினேழு
கி.மு. 573-க்குப் பதினான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எருசலேம் வீழ்ந்தபோது, சிதேக்கியா பாபிலோனுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டிருந்தார். 622-ஆம் ஆண்டில் யோசியாவின் காலத்திலிருந்து 573-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 வரையிலான யூபிலிச் சுழற்சியை 17-ஆவது யூபிலிச் சுழற்சியாக யூத வரலாற்றாசிரியர்கள் அடையாளப்படுத்துகின்றனர். ராஃபியா போரிலிருந்து பானியம் போர் வரையிலான காலம் பதினேழு ஆண்டுகளாகும். ராஃபியா போரில் தாலமி வெற்றிபெற்றார்; அவர் தென்திசை அரசராகப் பதினேழு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார். மிலான் அரசாணை பிறப்பிக்கப்பட்டதிலிருந்து 330-ஆம் ஆண்டில் கான்ஸ்டன்டைன் தனது பேரரசைப் பிரித்தது வரையிலான காலம் பதினேழு ஆண்டுகளாகும். பதினேழாவது யூபிலிச் சுழற்சியில் எருசலேம் நேபுகாத்நேச்சாரால் அழிக்கப்பட்டது.
இஸ்ரவேல் புத்திரர் அநேக நாட்கள் ராஜாவுமின்றி, பிரபுவுமின்றி, பலியுமின்றி, சிலையுமின்றி, ஏபோதுமின்றி, தெராபீம்களுமின்றி தங்கியிருப்பார்கள்; அதற்குப் பின்பு இஸ்ரவேல் புத்திரர் திரும்பி வந்து, தங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரையும், தங்கள் ராஜாவாகிய தாவீதையும் தேடுவார்கள்; கடைசி நாட்களில் அவர்கள் கர்த்தரையும் அவருடைய நன்மையையும் பயந்து அணுகுவார்கள். ஓசியா 3:4, 5.
ஓசியா எடுத்துரைக்கும் பொருள் சிதேக்கியாவின் சிறையிருப்புடன் நேரடித் தொடர்புடையது; அதேவேளையில், அது கி.மு. 723-இல் வடக்கு இராச்சியத்தின் சிறையிருப்பின் தொடக்கத்தையும் குறிக்கிறது. ஒரு மனித அரசன் வேண்டும் என்று இஸ்ரவேல் வலியுறுத்தியபோது தேவனை நிராகரித்ததே, ஓசியாவின் இப்பகுதி எசேக்கியேலின் சாட்சியத்துடன் தொடர்புபடுவதற்குக் காரணமாகும். தெய்வீக அரசரால் ஆளப்படுவதற்குப் பதிலாக ஒரு மனித அரசனால் ஆளப்பட வேண்டும் என்ற இஸ்ரவேலின் விருப்பம், லேவியராகமம் 26-இல் கூறப்படும் "ஏழு காலங்கள்" என்னும் நியாயத்தீர்ப்பில் “உங்கள் பராக்கிரமத்தின் பெருமை” என்று சித்தரிக்கப்படுகிறது.
இந்த எல்லாவற்றினாலும் நீங்கள் இன்னும் எனக்குச் செவிகொடுக்காவிட்டால், உங்கள் பாவங்களினிமித்தம் நான் உங்களை ஏழடங்கு அதிகமாகத் தண்டிப்பேன். உங்கள் வல்லமையின் பெருமையை நான் முறியடிப்பேன்; உங்கள் வானத்தை இரும்பைப்போலவும், உங்கள் பூமியை வெண்கலம்போலவும் ஆக்குவேன். லேவியராகமம் 26:18, 19.
“உங்கள் வல்லமையின் பெருமை” என்பது, உலகத்தாரைப் போலிருக்கவும் தங்களுக்கென்று ஓர் அரசனைக் கொண்டிருக்கவும் இஸ்ரவேல் கொண்டிருந்த விருப்பத்தைக் குறிக்கிறது. கி.மு. 723-ஆம் ஆண்டில் வடக்கு இராச்சியத்திலிருந்து அரசன் அகற்றப்பட்டதும், பின்னர் கி.மு. 586-ஆம் ஆண்டில் தெற்கு இராச்சியத்தின் அரசனாகிய சிதேக்கியா சிறைப்பிடிக்கப்பட்டதும், பண்டைய இஸ்ரவேலின் “பெருமை” முறிக்கப்பட்டதைக் குறிக்கின்றன; பெருமை வீழ்ச்சிக்கு முன்னோடியாக இருக்கிறது. வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் ஒரு “வல்லமை” என்பது ஓர் அரசனையோ ஓர் இராச்சியத்தையோ குறிக்கிறது; மனித அரசனைப் பெற்றுக்கொண்டதில் இஸ்ரவேல் கொண்ட பெருமை, இறையாட்சியையும் தெய்வீக அரசரையும் நிராகரித்ததைக் காட்டுகிறது.
தீர்க்கதரிசனரீதியாக, மனாச்சே பாபிலோனுக்குக் கைதியாகக் கொண்டுபோகப்பட்டபோது யூதாவின் வல்லமையின் அகங்காரம் உடைக்கப்பட்டது; அந்நாள்முதல் யூதா அந்நிய அதிகாரத்தின் கீழ்ப்படிதலுக்குள் இருந்தது. அவர்களுடைய வல்லமையின் அகங்காரம் படிப்படியாக முறியடிக்கப்பட்டதின் இறுதியான முடிவைச் செதேக்கியா பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்.
சாமுவேல் முதிர்ந்தபோது, அவர் தம்முடைய குமாரரை இஸ்ரவேலின் நியாயாதிபதிகளாக நியமித்தார். அவருடைய முதற்பிறந்த மகனின் பெயர் யோவேல்; இரண்டாமனுடைய பெயர் அபியா; அவர்கள் பேர்சேபாவில் நியாயாதிபதிகளாயிருந்தார்கள். ஆனால் அவரது குமாரர் அவரது வழிகளில் நடக்காமல், அநியாய லாபத்தை விரும்பிச் சாய்ந்து, லஞ்சம் வாங்கி, நியாயத்தை வளைத்தார்கள். அப்பொழுது இஸ்ரவேலின் மூப்பர் அனைவரும் ஒன்றுகூடி, ராமாவில் இருந்த சாமுவேலிடத்திற்கு வந்து, அவரை நோக்கி, இதோ, நீர் முதிர்ந்தவர்; உமது குமாரர் உமது வழிகளில் நடக்கவில்லை; ஆகையால் இப்போது சகல ஜாதிகளுக்குமுள்ளதுபோல் எங்களுக்கும் நியாயந்தீர்க்க ஒரு ராஜாவை எங்களுக்காக ஏற்படுத்தும் என்று சொன்னார்கள். ஆனால், எங்களுக்கு நியாயந்தீர்க்க ஒரு ராஜாவைக் கொடு என்று அவர்கள் சொன்னது சாமுவேலுக்கு அருவருப்பாயிருந்தது. ஆகையால் சாமுவேல் கர்த்தரிடத்தில் வேண்டிக்கொண்டார். அப்போது கர்த்தர் சாமுவேலை நோக்கி: ஜனங்கள் உமக்குச் சொல்லுகிற எல்லாவற்றிலும் அவர்களுடைய சொல்லைக் கேள்; அவர்கள் உம்மைத் தள்ளிவிடவில்லை, நான் அவர்கள்மேல் ஆட்சி செய்யாதபடிக்கு என்னைத்தான் தள்ளிவிட்டார்கள். நான் அவர்களை எகிப்திலிருந்து ஏறப்பண்ணிய நாள்முதல் இந்நாள்வரை அவர்கள் செய்த சகல கிரியைகளின்படியும், என்னை விட்டு விலகி, வேறு தெய்வங்களைச் சேவித்ததுபோல, உம்மிடத்திலும் அப்படியே செய்கிறார்கள். ஆகையால் இப்போது அவர்களுடைய சொல்லைக் கேள்; இருந்தபோதிலும், அவர்களுக்கு மிகுந்த முறையில் எச்சரித்து, அவர்கள்மேல் ஆட்சி செய்யப்போகிற ராஜாவின் முறையை அவர்களுக்கு அறிவி என்றார். 1 சாமுவேல் 8:1–9.
அந்த நிலையிலே இஸ்ரவேல் தங்கள் ராஜாவாகிய தேவனை மட்டுமல்ல, சாமுவேலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியையும் நிராகரித்தார்கள் என்பதை கவனிக்க வேண்டும்; ஏனெனில், “அவர்கள் என்னைக் கைவிட்டு, வேறு தேவர்களைச் சேவித்தார்கள்; அதுபோலவே அவர்கள் உனக்கும் செய்கிறார்கள்” என்று சொல்லப்படுகிறது.
“சாத்தான்... பொய்யானவற்றை இடையறாது நுழைத்துக்கொண்டே இருக்கிறான்—சத்தியத்திலிருந்து விலக்கிச் செல்லச் செய்வதற்காக. சாத்தானின் முற்றிலும் கடைசி வஞ்சகம் தேவனுடைய ஆவியின் சாட்சியை பயனற்றதாக்குவதாக இருக்கும். ‘தரிசனம் இல்லாத இடத்தில் மக்கள் அழிவார்கள்’ (நீதிமொழிகள் 29:18). தேவனுடைய மீதமுள்ள ஜனங்கள் உண்மையான சாட்சியின்மேல் வைத்துள்ள நம்பிக்கையைத் தளர்த்துவதற்காக, சாத்தான் பல்வேறு வழிகளிலும் பல்வேறு கருவிகளின் மூலமும் நுணுக்கமாகச் செயல்படுவான்.”
“சாட்சிகளுக்கு எதிராக சாத்தானுக்குரிய வெறுப்பு ஒன்றுத் தூண்டப்படுமென்று உள்ளது. சபைகள் அவற்றின்மேல் கொண்டுள்ள விசுவாசத்தை அசைத்தொழிப்பதே சாத்தானின் செயலாக இருக்கும்; இதற்குக் காரணம் இதுவே: தேவனுடைய ஆவியின் எச்சரிப்புகளும், கண்டனங்களும், ஆலோசனைகளும் செவிகொடுக்கப்பட்டால், சாத்தான் தன் வஞ்சகங்களை உட்புகுத்தவும், ஆன்மாக்களை தன் மயக்கங்களில் கட்டிப்போடவும் இவ்வளவு தெளிவான வழியைப் பெற முடியாது.” Selected Messages, book 1, 48.
பண்டைய இஸ்ரவேலின் தேவாட்சிக்கான இறுதியான வஞ்சகம், தேவனை மட்டுமன்றி தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியையும் நிராகரித்ததாயிருந்தது. கி.மு. 1097 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த அந்த நிராகரிப்பு, கி.பி. 1863 ஆம் ஆண்டிலுள்ள லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிசத்தின் இறுதி வஞ்சகத்திற்கான ஒரு முன்மாதிரியாக விளங்குகிறது. லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” என்பது தேவனுடைய வார்த்தையாகும்; மேலும் “ஏழு காலங்கள்” குறித்து தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவி, அது “மாற்றப்படக்கூடாது” என்று அறிவிக்கிறது.
“1843 ஆம் ஆண்டின் அட்டவணை கர்த்தருடைய கரத்தினால் வழிநடத்தப்பட்டது என்பதை நான் கண்டேன்; அது மாற்றப்படக் கூடாதென்றும்; அதிலிருந்த எண்கள் அவர் விரும்பியபடியே இருந்தன என்றும்; சில எண்களில் இருந்த ஒரு தவறை யாரும் காணக்கூடாதபடிக்கு, அவருடைய கரம் அதன் மேல் இருந்து அதை மறைத்திருந்தது என்றும்; அவருடைய கரம் அகற்றப்படும் வரையில் யாராலும் அதைக் காண முடியாதிருந்தது என்றும் நான் கண்டேன்.” Early Writings, 74.
தீர்க்கதரிசன ஆவி “ஏழு காலங்கள்” என்பதைத் தெளிவாகவே அங்கீகரித்தது; மேலும், அவரது அங்கீகாரம் வரைபடத்திலுள்ள எண்களை மாற்றக்கூடாது என்ற எச்சரிக்கையாக இருந்தது; அந்த வரைபடத்தின் நடு நிரலிலும் வலதுபுற மேல்மூலையிலும் “ஏழு காலங்கள்” இடம்பெற்றுள்ளது. 1863-இல் உரியா ஸ்மித்தின் போலி வரைபடத்துடன், பண்டைய இஸ்ரவேலர் தேவனையும் தீர்க்கதரிசன ஆவியையும் நிராகரித்ததன் மூலம் முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்ட அடிப்படைச் சத்தியங்களின் படிப்படியான நிராகரிப்பு, 1863-ஆம் ஆண்டின் கலகத்தை அடையாளப்படுத்தியது. 1863-ஆம் ஆண்டுக் கலகம் நிகழ்ந்த காலம், எசேக்கியேல் புத்தகத்தில் எடுத்துரைக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசனத் தொடர்வரிசையுடன் ஒத்துப்போகிறது. அந்த வரலாற்றுத் தொடர்வரிசையின் முடிவு எருசலேமின் அழிவாக இருந்தது; அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்னடையாளமாக இருந்தது. 1863 முதல் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலப்பகுதி, கி.மு. 1097-இல் சவுல் அரசன் முதல் கி.மு. 586-இல் சிதேக்கியா வரையிலான வரலாற்றால் முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது.
கி.மு. 573-இல் ஏற்பட்ட யூபிலிக்கு பதினான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு செதேக்கியா பாபிலோனுக்குக் கைதியாகக் கொண்டு செல்லப்பட்டான். பதினேழாவது யூபிலி சுழற்சி கி.மு. 622-இல் ஆரம்பமானது; முப்பதாம் ஆண்டில் எசேக்கியேல் கி.மு. 592-இல் ஆசாரியராக முன்வைக்கப்படுகிறார்; பின்னர் ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கி.மு. 586-இல் எருசலேம் அழிக்கப்பட்டது. அது கி.பி. 70-இல் தீத்து மூலம் இரண்டாவது முறை அழிக்கப்பட்ட அதே ஆண்டுநாளிலேயே அழிக்கப்பட்டது. எசேக்கியேல் முதல் அதிகாரத்தின் முதல் வசனம், எருசலேமின் அழிவுக்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும், நாற்பதாம் அதிகாரத்தில் உள்ள ஆலயத் தரிசனத்திற்கு பத்தொன்பது ஆண்டுகளுக்கும் முன்பானதாகும்.
எங்கள் சிறைப்பிடிப்பின் இருபத்தைந்தாம் ஆண்டில், ஆண்டின் தொடக்கத்தில், மாதத்தின் பத்தாம் நாளில், நகரம் அடிக்கப்பட்டதிலிருந்து பதினான்காம் ஆண்டில், அதே நாளிலே கர்த்தரின் கரம் என்மேல் இருந்து, என்னை அங்கே கொண்டு சென்றது. எசேக்கியேல் 40:1.
நிலத்தின் ஓய்வுநாள் குறித்த உடன்படிக்கைக்குக் கீழ்ப்படியாமைக்காக, நிலத்தின் ஓய்வுநாளாகிய ஏழாம் ஆண்டைக் கடைப்பிடிக்காததற்கான சாபம் “ஏழு காலங்கள்” என்பதாக இருக்கும் என்று தேவன் குறிப்பிட்டார். ஒரு “காலம்” என்பது ஓர் ஆண்டு, ஓர் “ஆண்டு” என்பது முந்நூற்று அறுபது நாட்கள், முந்நூற்று அறுபதை ஏழால் பெருக்கினால் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகள் ஆகும். மில்லரைட்டுகள் “இருபத்தைந்து இருபது” என்ற சொற்றொடரைப் பயன்படுத்தாமல் இருந்திருக்கலாம், ஆனால் அவர்களுடைய புனித விளக்கப்படங்கள் இரண்டும் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளை எண்களால் குறிப்பிட்டிருந்தன.
வடக்கு ராஜ்யமாகிய இஸ்ரவேலின்மீதும் தெற்கு ராஜ்யமாகிய யூதாவின்மீதும் ஏழு காலங்கள் என்னும் சாபம் அறிவிக்கப்பட்டது பற்றிய புரிதலே வில்லியம் மில்லரின் முதலாவது புரிதலாக இருந்தது; அல்லது அதனை ‘அடித்தளமான’ புரிதல் என்று நீங்கள் கூறலாம்; இன்னும் சொல்லப்போனால், “ஆல்பா” புரிதல் என்றுகூடக் கூறலாம். 1863-ஆம் ஆண்டில் லவோதிக்கேய ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபை மில்லரின் கண்டுபிடிப்புகள் சார்ந்த அடித்தளப் புரிதலை நிராகரித்தது—அந்த “கண்டுபிடிப்புகள்” மில்லரைட் இயக்கத்தின் முழு அடித்தளமாக விளங்கின. இவ்வாறு நிகழக்கூடும் என்று தேவ ஏவுதல் நேரடியாக எச்சரித்திருந்தது; அவ்வாறே நிகழ்ந்தும்விட்டது; அதுவும் வெகு காலத்திற்கு முன்பே நிகழ்ந்துவிட்டது.
பாபிலோனியச் சிறைப்பிடிப்புக்குப் பிறகு மறுபடியும் கட்டப்பட்ட ஆலயத்தின் அஸ்திவாரம், முதல் ஆணையின் வரலாற்றுக் காலத்தின்போதும், இரண்டாம் ஆணைக்கு முன்னரும் நிறைவேற்றப்பட்டது. ஆலயம் முழுமையாக இரண்டாம் ஆணையின் வரலாற்றில் கட்டி முடிக்கப்பட்டது. மூன்றாம் ஆணையில், சொற்சார்ந்த பண்டைய இஸ்ரவேலுக்குத் தேசிய சுயாட்சியம் மீள அளிக்கப்பட்டது. 1798-இல் வந்த முதல் தூதனை வில்லியம் மில்லர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்; மேலும் அவர் 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று வல்லமையூட்டப்பட்டார். 1842 மே மாதத்தில் வெளியிடப்பட்ட 1843 அட்டவணையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, அஸ்திவாரங்கள் இடப்பட்டபின் இரண்டாம் தூதன் வந்தான். 1844-இன் முதல் ஏமாற்றத்தின் போது, அதாவது 1844-இன் ஆல்பா ஏமாற்றத்தின் போது, இரண்டாம் தூதனும் கன்னியரின் உவமையில் வரும் தாமதக் காலமும் வந்தது; எக்ஸெட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் இரண்டாம் தூதனின் செய்தி வல்லமையூட்டப்பட்டபோது, ஆலயம் நிறைவுபெற்றது. பின்னர் 1844-இன் மகத்தான, அல்லது ஓமேகா ஏமாற்றத்தின் போது, உடன்படிக்கையின் தூதர் தமது ஆலயத்திற்குத் திடீரென வந்தார்; இது மூன்றாம் ஆணையில் தொடங்கி மூன்றாம் தூதன் வந்ததினால் முடிவடைந்த இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுகளின் நிறைவேற்றமாக இருந்தது.
யோசியா என்பதற்குத் ‘தேவனுடைய அஸ்திபாரம்’ என்று பொருள். அரசன் யோசியாவாக இருந்தாலும், யோசியா லிட்சாக இருந்தாலும், இருவருமே முதலாம் அரசாணையின் வரலாற்றிலும், லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தின் முதல் இருபத்திரண்டு வசனங்களில் எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ள வசந்தகாலப் பண்டிகைகள் வாயிலாகவும் சித்திரிக்கப்படும் அஸ்திபாரங்களின் அடையாளங்களாகத் திகழ்கின்றனர். அஸ்திபாரங்களும், வசந்தகாலப் பண்டிகைகளும், முதலாம் அரசாணையும் 1840 ஆம் ஆண்டையும் முதலாம் தூதன் வல்லமை பெறுவதையும் குறிக்கும் அடையாளங்களாகும். எசேக்கியேல் நாற்பதாம் அதிகாரம் முதலாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கி.மு. 573 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 என்பது, 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22-ஐயும் மரித்தோரின் நியாயவிசாரணை தொடங்குவதையும் குறிக்கும் அடையாளமாகவும், உயிரோடிருப்போரின் நியாயவிசாரணை தொடங்கும் 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11-ஐக் குறிக்கும் அடையாளமாகவும் உள்ளது. இக்கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து வாசித்து வருகிறவர்கள் அனைவரும், நான் இவற்றை எவ்வாறு பொருத்திப் பயன்படுத்துகிறேன் என்பதை அறிந்திருக்க வேண்டும்.
எசேக்கியேல், அவரது எழுத்துகளில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் உட்பொருளாகிய ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறார். எட்டாம் அதிகாரத்தின் இறுதியில் இருபத்தைந்து பேர் சூரியனை வணங்கும்போது எசேக்கியேல் அங்கே இருக்கிறார். அதேபோல, அடுத்த அதிகாரங்களில், எலன் வைட் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையாக அடையாளப்படுத்தும் எருசலேமின்மேல் ‘முத்திரையிடுதல், அதனைத் தொடர்ந்து படுகொலை’ வருவிக்கப்படும்போதும் அவர் அங்கே இருக்கிறார். முதல் பதினொன்று அதிகாரங்களில், 1844 ஆம் ஆண்டில் மில்லரைட்டுகள் செய்ய அழைக்கப்பட்டதுபோலவும், இப்போது இந்த இயக்கமும் செய்ய அழைக்கப்படுகிறதுபோலவும், எசேக்கியேல் தமது கட்டளைகளைப் பெறுவதற்காக பரலோக பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குள் கொண்டுவரப்படுகிறார்.
இவ்விதமாக எசேக்கியேல் உங்களுக்குச் அடையாளமாக இருக்கிறான்; அவன் செய்த எல்லாவற்றின்படியே நீங்களும் செய்வீர்கள்; இது நிகழும்போது, நான் கர்த்தராகிய ஆண்டவர் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். எசேக்கியேல் 24:24.
இது வரும்போது
கடைசி நாட்களில், எசேக்கியேல் எடுத்துக்காட்டியிருந்தவைகள் தேவனுடைய ஜனங்களில் மறுபடியும் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன என்ற நிலையை நாம் அடையும் போது, நாம் எசேக்கியேலின் அடையாளத்தை அடைந்திருக்கிறோம். எசேக்கியேல் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான் என்பதை நீங்கள் அறிந்தும், மேலும் எசேக்கியேல் தனது எழுத்துக்களில் எடுத்துக்காட்டியுள்ள எல்லாவற்றும் கடைசி நாட்களில் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் சம்பந்தமான பரிசுத்த நிகழ்வுகளின் தொடரை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகின்றன என்ற பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட எதிர்பார்ப்பை உடைய விசுவாசமும் புரிதலும் உள்ள அளவுக்கு அதை நீங்கள் அறிந்தும் இருக்கிறீர்களானால்—அதை நீங்கள் அறிந்திருக்கும்போது, அப்பொழுது “நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள்” “கர்த்தர்” “தேவன்” என்று.
இந்த எண்ணங்களை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.