நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறு - எண்ணாகமம் இருபத்து நான்கு

“இந்தப் பாடங்கள் நமக்குப் பயனுள்ளவையாகும். நம்முன் மனிதர்களின் ஆத்துமாவைச் சோதிக்கும் ஒரு காலம் மிக அருகில் இருப்பதால், நாம் நம்முடைய விசுவாசத்தை தேவன்மேல் நிலைநிறுத்த வேண்டும். ஒலிவமலையின் மேல் கிறிஸ்து, தம்முடைய இரண்டாம் வருகைக்கு முன்பாக நடைபெறவிருந்த பயங்கரமான நியாயத்தீர்ப்புகளை விவரித்து உரைத்தார்: ‘நீங்கள் யுத்தங்களையும் யுத்தங்களின் செய்திகளையும் கேட்பீர்கள்.’ ‘ஜாதி ஜாதிக்கு விரோதமாகவும், ராஜ்யம் ராஜ்யத்திற்கு விரோதமாகவும் எழும்பும்; பஞ்சங்களும், கொள்ளைநோய்களும், பூகம்பங்களும் பல இடங்களில் உண்டாகும். இவைகள் எல்லாம் வேதனைகளின் ஆரம்பம்.’ இந்தத் தீர்க்கதரிசனங்கள் எருசலேமின் அழிவின்போது ஒரு பகுதியளவு நிறைவேற்றம் பெற்றிருந்தபோதிலும், அவை கடைசி நாட்களுக்கே இன்னும் நேரடியான பொருத்தத்தை உடையவையாக உள்ளன.”

ஆறாம் ஆண்டில், ஆறாம் மாதத்தில், அந்த மாதத்தின் ஐந்தாம் நாளில், நான் என் வீட்டில் உட்கார்ந்திருந்தபோது, யூதாவின் மூப்பர்கள் என் முன்னே உட்கார்ந்திருந்தார்கள்; அங்கே ஆண்டவராகிய கர்த்தரின் கை என் மேல் விழுந்தது. அப்பொழுது நான் நோக்கினேன்; இதோ, அக்கினியின் தோற்றம்போன்ற ஒரு சாயல் இருந்தது; அவருடைய இடுப்பின் தோற்றத்திலிருந்து கீழ்நோக்கி அக்கினி; அவருடைய இடுப்பிலிருந்து மேல்நோக்கி ஒளியின் தோற்றம்போல, பளிங்கு மஞ்சள் நிறம்போல இருந்தது. அவர் ஒரு கையின் உருவத்தை நீட்டி, என் தலையின் ஒரு கூந்தலைப் பிடித்தார்; ஆவியானவர் என்னைப் பூமிக்கும் வானத்துக்கும் நடுவே உயர்த்தி, தேவனுடைய தரிசனங்களில் எருசலேமுக்குக் கொண்டு வந்து, வடக்கை நோக்கி இருந்த உட்புற வாசலின் நுழைவாயிலிலே நிறுத்தினார்; அங்கே பொறாமையைத் தூண்டுகிற பொறாமையின் விக்கிரகத்தின் ஆசனம் இருந்தது. எசேக்கியேல் 8:1–3.

“தங்களுடைய சொந்த ஆவிக்குரிய வீழ்ச்சியை நினைத்து துயரப்படாதவர்களும், பிறருடைய பாவங்களினிமித்தம் இரங்கிப் புலம்பாதவர்களும், தேவனுடைய முத்திரையின்றி விடப்பட்டுவிடுவார்கள். கர்த்தர் தம்முடைய தூதர்களாகிய, தங்கள் கைகளில் கொல்லும் ஆயுதங்களைக் கொண்டிருக்கும் மனிதர்களுக்கு இவ்வாறு கட்டளையிடுகிறார்: ‘அவனுக்குப் பிறகு நீங்கள் நகரமெங்கும் சென்று அடியுங்கள்; உங்கள் கண் இரங்காதிருக்கட்டும்; நீங்கள் இரக்கங்கொள்ளாதிருங்கள்: மூப்பரையும் இளைஞரையும், கன்னிகைகளையும், சிறு பிள்ளைகளையும், பெண்களையும் முற்றாகக் கொன்று அழித்துவிடுங்கள்; ஆனால் குறியீடு உள்ள எந்த மனிதனிடமும் அணுகாதீர்கள்; என் பரிசுத்தஸ்தலத்திலிருந்தே தொடங்குங்கள். அப்பொழுது அவர்கள் ஆலயத்திற்கு முன்பாக இருந்த மூப்பரிடமிருந்து தொடங்கினார்கள்.’”

“இங்கே நாம் காண்பதாவது, சபை—கர்த்தருடைய பரிசுத்தஸ்தலம்—தேவனுடைய கோபத்தின் அடியை முதலில் உணர்ந்தது. தேவன் மகத்தான ஒளியை அருளியிருந்தவர்களும், ஜனங்களுடைய ஆவிக்குரிய நலன்களின் காவலர்களாக நின்றவர்களுமான மூப்பானவர்கள், தங்களுக்குப் ஒப்படைக்கப்பட்ட நம்பிக்கையைத் துரோகம் செய்திருந்தார்கள். முந்தைய நாட்களைப்போல அதிசயங்களையும் தேவனுடைய வல்லமையின் வெளிப்படையான வெளிப்பாட்டையும் நாம் எதிர்பார்க்கத் தேவையில்லை என்ற நிலைப்பாட்டை அவர்கள் எடுத்துக்கொண்டார்கள். காலங்கள் மாறிவிட்டன. இந்த வார்த்தைகள் அவர்களுடைய அவிசுவாசத்தை வலுப்படுத்துகின்றன; அவர்கள், ‘கர்த்தர் நன்மை செய்யமாட்டார்; தீமையும் செய்யமாட்டார்’ என்று கூறுகிறார்கள். தம் ஜனங்களை நியாயத்தீர்ப்பினால் சந்திக்க அவர் அளவுக்கு மீறிய இரக்கமுள்ளவர் என்று அவர்கள் கருதுகிறார்கள். இவ்வாறு, தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு அவர்களுடைய மீறுதல்களையும், யாக்கோபின் வீட்டாருக்கு அவர்களுடைய பாவங்களையும் காட்டும்படி இனி ஒருபோதும் தங்கள் சத்தத்தை எக்காளம்போல் உயர்த்தாத மனுஷரிடமிருந்தே ‘சமாதானமும் பாதுகாப்பும்’ என்ற முழக்கம் எழுகிறது. குரைக்காத இந்த ஊமை நாய்களே மனவருத்தமடைந்த தேவனுடைய நீதியான பழிவாங்குதலை உணருகிறவர்கள். ஆண்களும், கன்னிகைகளும், சிறு குழந்தைகளும் அனைவரும் ஒன்றாக அழிகிறார்கள்.

“நம்பிக்கையுள்ளவர்கள் நெடுந்துயர்ந்து அழுதுகொண்டிருந்த அந்த அருவருப்புகள், வரையறுக்கப்பட்ட மனிதக் கண்களுக்கு புலப்படும் அளவுக்கே இருந்தன; ஆனால் எல்லாவற்றையும் விட மிகக் கொடிய பாவங்கள், பரிசுத்தமும் தூய்மையும் உடைய தேவனின் பொறாமையைத் தூண்டிய அவை, வெளிப்படுத்தப்படாதவையாக இருந்தன. இதயங்களை ஆராய்கிற மகத்தானவர், அக்கிரமத்தைச் செய்பவர்கள் இரகசியமாகச் செய்கிற ஒவ்வொரு பாவத்தையும் அறிந்திருக்கிறார். இவர்கள் தங்களுடைய வஞ்சகங்களில் பாதுகாப்புணர்வு அடைந்து, அவருடைய நீடிய பொறுமையினாலே, ‘கர்த்தர் காண்கிறதில்லை’ என்று சொல்லி, அவர் பூமியைத் துறந்தவரைப் போல நடக்கிறார்கள். ஆனால் அவர் அவர்களுடைய கபடத்தை வெளிக்கொணர்வார்; அவர்கள் மிகவும் கவனமாக மறைத்துவைத்திருந்த அந்தப் பாவங்களை மற்றவர்களின் முன்பாகத் திறந்துவிடுவார்.”

“பதவியின் உயர்ச்சி, கண்ணியத்தின் மேன்மை, அல்லது உலகியலான ஞானம் எதுவாயினும், புனிதப் பொறுப்பிலுள்ள எந்த நிலையாயினும், தங்கள் சொந்த வஞ்சகமான இருதயங்களுக்கே ஒப்படைக்கப்பட்டிருக்கும்போது, மனிதர்கள் கொள்கையைப் பலியிடுவதிலிருந்து அவர்களைப் பாதுகாக்காது. தகுதியும் நீதியும் உடையவர்கள் என்று கருதப்பட்டவர்களே விசுவாசவிலகுதலில் முதன்மைத் தலைவர்களாகவும், அலட்சியத்திலும் தேவனுடைய இரக்கங்களைக் துஷ்பிரயோகம் செய்வதிலும் முன்மாதிரிகளாகவும் இருப்பது வெளிப்படுகிறது. அவர்களுடைய துஷ்டமான நடத்தையை அவர் இனிமேல் சகித்துக்கொள்ளமாட்டார்; தமது கோபத்தில் அவர்களோடு இரக்கமின்றி நடத்துகிறார்.”

“மிகுந்த ஒளியால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களாக இருந்து, மற்றவர்களுக்கு ஊழியம் செய்யும்போது வார்த்தையின் வல்லமையை அனுபவித்தவர்களிடமிருந்து, கர்த்தர் தமது சந்நிதியை விலக்கிக்கொள்வது விருப்பமின்றியே ஆகும். அவர்கள் ஒருகாலத்தில் அவருடைய உண்மையுள்ள ஊழியக்காரர்களாயிருந்தார்கள்; அவருடைய சந்நிதியும் வழிநடத்தலும் அவர்களுக்கு அருளப்பெற்றிருந்தன. ஆனால் அவர்கள் அவரைவிட்டு விலகி, மற்றவர்களையும் தவறில் நடத்தினார்கள்; ஆகையால் அவர்கள் தெய்வீக அதிருப்திக்குக் கீழ்ப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.” Testimonies, volume 5, 211, 212.

மீண்டும் ஒன்பதாம் ஆண்டில், பத்தாம் மாதத்தில், அந்த மாதத்தின் பத்தாம் நாளில், கர்த்தருடைய வார்த்தை எனக்குண்டாகி, அவர் சொல்லியது: மனுபுத்திரனே, இந்த நாளின் பெயரை, ஆம், இந்த அன்றேயுள்ள நாளைத்தான், நீ எழுதிக்கொள்; பாபிலோன் ராஜா இந்த அன்றேயுள்ள நாளிலே எருசலேமுக்கு விரோதமாக முற்றுகையிட்டான். எசேக்கியேல் 24:1, 2.

கர்த்தருடைய வார்த்தை மீண்டும் எனக்குவந்து சொல்லியது: மனுபுத்திரனே, இதோ, நான் உன் கண்களின் இன்பமானதை ஒரே அடியால் உன்னிடமிருந்து அகற்றுகிறேன்; ஆயினும் நீ புலம்பவும் வேண்டாம், அழவும் வேண்டாம், உன் கண்ணீர் ஓடவும் வேண்டாம். நீ அமைதியாய் உளைந்து கொள்; இறந்தவருக்காக இரங்கல் செய்யாதே; உன் தலைமுடிப் பாகையை உன்மேல் கட்டிக்கொள், உன் கால்களில் உன் செருப்புகளை அணிந்துகொள், உன் உதடுகளை மூடாதே, மனிதர்களின் அப்பத்தைப் புசிக்காதே. ஆகையால் நான் காலையில் ஜனங்களோடே பேசினேன்; மாலையில் என் மனைவி இறந்தாள்; எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டபடியே மறுநாள் காலையில் நான் செய்தேன். எசேக்கியேல் 24:15–18.

அப்போது மக்கள் என்னிடத்தில், “நீர் இவ்வாறு செய்கிற இந்தக் காரியங்கள் எங்களுக்குப் பொருள் என்ன என்பதை எங்களுக்குச் சொல்லமாட்டீரா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான் அவர்களுக்குப் பதிலளித்தேன்: கர்த்தருடைய வார்த்தை எனக்குவந்து: “இஸ்ரவேல் வீட்டாரிடத்தில் சொல்லு: கர்த்தராகிய ஆண்டவர் இவ்வாறு உரைக்கிறார்: இதோ, உங்கள் வல்லமையின் மகிமையும், உங்கள் கண்களின் விருப்பமும், உங்கள் ஆத்துமா இரங்குகிறதுமான என் பரிசுத்த ஸ்தலத்தை நான் அசுத்தப்படுத்துவேன்; நீங்கள் விட்டுப்போன உங்கள் குமாரரும் உங்கள் குமாரத்திகளும் பட்டயத்தினால் விழுந்துபோவார்கள்.” எசேக்கியேல் 24:19–21.

ஆகையால், தீர்க்கதரிசியாகிய தானியேலினாலே சொல்லப்பட்ட பாழாக்குகிற அருவருப்பானது பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் நிற்பதை நீங்கள் காணும் போது, (இதை வாசிப்பவன் உணரக்கடவன்:) அப்பொழுது யூதேயாவில் இருப்பவர்கள் மலைகளுக்குத் தப்பியோடக்கடவர்கள். மத்தேயு 24:15,16.

இவ்வாறே எசேக்கியேல் உங்களுக்கு ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறான்; அவன் செய்த எல்லாவற்றின்படியும் நீங்கள் செய்வீர்கள்; இது நிகழும்போது, நான் ஆண்டவராகிய கர்த்தர் என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள். எசேக்கியேல் 24:24.

ஆலயத்திற்கு வெளிப்புறமான பிராகாரத்தை விட்டுவிடு; அதை அளவிடாதே; ஏனெனில் அது ஜாதிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது; அவர்கள் பரிசுத்த நகரத்தை நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள் மிதித்துக்கொண்டிருப்பார்கள். மேலும், நான் என் இரண்டு சாட்சிகளுக்குப் அதிகாரம் கொடுப்பேன்; அவர்கள் இரட்டுடுப்பு அணிந்தவர்களாய் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்கள் தீர்க்கதரிசனம் உரைப்பார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11: 2, 3.

அவர்கள் பட்டயத்தின் வாயால் விழுவார்கள்; அவர்கள் சகல ஜாதிகளுக்குள்ளும் சிறையாக்கப்பட்டு கொண்டு செல்லப்படுவார்கள்; மேலும் புறஜாதியாரின் காலங்கள் நிறைவேறும் வரையில் எருசலேம் புறஜாதியாரால் மிதிக்கப்படும். லூக்கா 21:24.

ஆறு நாட்களுக்கு பின்பு, இயேசு பேதுருவையும், யாக்கோபையும், அவன் சகோதரனாகிய யோவானையும் அழைத்துக்கொண்டு, அவர்களைத் தனியாக ஒரு உயர்ந்த மலைமேல் கொண்டு சென்றார். மத்தேயு 17:1.

ஆறு நாள்களுக்கு பின்பு, இயேசு பேதுருவையும், யாக்கோபையும், யோவானையும் தம்மோடே கூட்டிக்கொண்டு, அவர்களைத் தனியாக உயர்ந்த ஒரு மலையின்மேல் அழைத்துச் சென்றார்; அங்கே அவர் அவர்களுக்கு முன்பாக மறுரூபமாயினார். மாற்கு 9:2.

இந்த வார்த்தைகளுக்குப் பின் சுமார் எட்டு நாட்கள் ஆனபோது, அவர் பேதுருவையும் யோவானையும் யாக்கோபையும் அழைத்துக்கொண்டு ஜெபிக்க ஒரு மலையின்மேல் ஏறிச் சென்றார். லூக்கா 9:28.