முந்தைய கட்டுரை பின்வரும் பத்தியுடன் முடிவடைந்தது: “313-ஆம் ஆண்டின் உடன்படிக்கைத் திருமணம், வெளிப்படுத்தல் பதினேழில் கூறப்படும் பத்து ராஜாக்களில் முதன்மையான ராஜாவாகிய ஐக்கிய அமெரிக்காவுடன் திருத்தந்தையாட்சிச் சக்தி ஏற்படுத்தும் இறுதியான உடன்படிக்கைத் திருமணத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது, பிரான்சின் இரு கொம்புகளுள்ள சக்தியால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்படும் ஒரு இரு கொம்புகளுள்ள சக்தியாகும். 496-இல் குளோவிஸுடன் தொடங்கி, இறுதியில் 533-இல் ஜஸ்டினியனின் ஆணைக்குமே, 538-இல் திருத்தந்தையாட்சியின் சிங்காசனமேற்றலுக்கும் வழிநடத்திய வரலாறு, 1989 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாற்றைக் குறிக்கிறது.”

496-ஆம் ஆண்டில் குளோவிஸ் ரொனால்ட் ரீகனுக்கு முன்னடையாளமாக இருந்தார்; 533-ஆம் ஆண்டில் ஜஸ்டினியன் டொனால்ட் டிரம்புக்கு முன்னடையாளமாக இருக்கிறார். போப்பாட்சி 538-ஆம் ஆண்டில் அரியணை ஏறுவதற்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஜஸ்டினியனின் ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது; 321-ஆம் ஆண்டின் முதலாவது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மிலான் அரசுப் பிரகடனம் வெளியிடப்பட்டது. அந்த ஆணையும் அரசுப் பிரகடனமும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்னதாக வரும் வழிக்குறியாக ஒத்தமைந்து நிற்கின்றன.

ரீகன்

1870 செப்டம்பர் 20 அன்று, இத்தாலியப் படைகள் ரோமைக் கைப்பற்றின. திருத்தந்தையின் ஆட்சிப் பிரதேசங்கள் ஒரு நிலப்பரப்பு அரசாக இல்லாதொழிந்தன; திருத்தந்தை ஒன்பதாம் பயஸ் “வத்திக்கானின் கைதி” ஆனார். இறையாண்மை கொண்ட அரசாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட திருத்தந்தையின் ஆட்சிப் பகுதி எதுவும் எஞ்சியிருக்காததால், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் (பிற பல நாடுகளைப் போலவே), உலகியல் ஆட்சியாளர் என்ற வகையில் திருத்தந்தையுடன் முறையான தூதரக உறவுகளைத் தொடர்ந்து பேணவில்லை. 1951 அக்டோபரில், அதிபர் ஹாரி எஸ். ட்ரூமன், வத்திக்கானுக்கான அமெரிக்கத் தூதர் பதவிக்கு ஜெனரல் மார்க் டபிள்யூ. கிளார்க்கை முன்மொழிந்தார். இந்நியமனம் திருச்சபையையும் அரசையும் பிரித்து வைக்கும் கொள்கையை மீறுவதாக வாதிட்ட பல புராட்டஸ்டன்ட் திருச்சபைகளிடமிருந்தும் அமைப்புகளிடமிருந்தும் விரைவிலேயே கடும் எதிர்ப்பு எழுந்தது. 1952 ஜனவரியில், ஜெனரல் கிளார்க் தனது பெயரைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டார்.

1984 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 10 அன்று, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்கும் திருப்பீடத்திற்கும் இடையே முழுமையான தூதரக உறவுகளை நிறுவுவதற்கு அதிபர் ரொனால்ட் ரீகனும் திருத்தந்தை இரண்டாம் ஜான் பாலும் முறைப்படி உடன்பட்டனர். 1984 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 9 அன்று, வில்லியம் ஏ. வில்சன் (ஏற்கெனவே ரீகனின் தனிப்பட்ட பிரதிநிதியாகப் பணியாற்றி வந்தவர்) தமது நியமனப் பத்திரங்களைச் சமர்ப்பித்து, திருப்பீடத்திற்கான அமெரிக்காவின் முதலாவது தூதரானார்.

1951 முதல் 1984 வரை உள்ள முப்பத்து மூன்று ஆண்டுகளுக்குள், கத்தோலிக்கத்திற்கு எதிராகப் புராட்டஸ்டண்டிசம் காட்டிய எதிர்ப்பு கலைந்துபோயிற்று. 496 ஆம் ஆண்டில் க்ளோவிஸின் காலத்தில் திருத்தந்தையராட்சிக்காக நின்ற “புயங்கள்”, 1984 முதல் 1989 வரையிலான காலத்தில் ரீகனை முன்னுறையாக்குகின்றன. க்ளோவிஸ், திருத்தந்தையராட்சி மீண்டும் அதிகாரத்தில் எழுந்துவருவதைத் தடுத்து வந்த மதம் (புறமதம்) அகற்றப்பட்டதைக் குறித்தான்; அதேபோல் 1984 ஆம் ஆண்டளவில், திருத்தந்தையராட்சியின் எழுச்சிக்கு எதிரான புராட்டஸ்டண்டிசத்தின் எதிர்ப்பு நீக்கப்பட்டிருந்தது. “தினசரி” (புறமதம்) அகற்றப்பட்டிருந்தது; மேலும், புறமதம் திருத்தந்தையராட்சிக்கு எதிராகக் காட்டிய அந்த எதிர்ப்பு அகற்றப்படுதலைப் பவுல் “விசுவாசவிலகுதல்” என்று விவரிக்கிறார்.

மகா கான்ஸ்டன்டைனால் அடையாளப்படுத்தப்பட்ட சமரசப்போக்குடைய குறியீட்டுத் திருச்சபையும், 313 முதல் 538 வரையிலான வரலாறும், ஒரு திருச்சபை சமரசம் செய்துகொண்டு விசுவாசத்திலிருந்து விலகிப்போன காலப்பகுதியைக் குறித்தன. ‘508’ என்பதன் மூலம் அடையாளப்படுத்தப்பட்டதும், அதற்கு முன்பு போப்பாட்சியின் அதிகார ஊடுருவல்களைத் தடுத்து வந்ததுமான மதம், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளிலுள்ள புராட்டஸ்டன்டுகள் விசுவாசத்திலிருந்து விலகிப்போவதற்கு முன்னடையாளமாக அமைந்தது. குளோவிஸ் ரீகனுக்கு முன்னடையாளமாக இருந்தார். 496-இல் குளோவிஸ் தனது “அதிகாரத்தை” போப்பாட்சிக்கு அளித்தார்; இவ்வாறு, ரீகனின் ஆட்சியாண்டுகளில் ஏற்படுத்தப்பட்ட “பரிசுத்தமற்ற கூட்டணிக்கு” முன்னடையாளமாக விளங்கினார். 508-இல் “அன்றாடம்” நீக்கப்பட்டதையும் குளோவிஸ் அடையாளப்படுத்தினார். 508 என்பது 1984-க்கு முன்னடையாளமாக இருந்தது.

புறமதத்துக்கும் கிறிஸ்தவத்துக்கும் இடையேயான இந்தச் சமரசம், தீர்க்கதரிசனத்தில் தேவனை எதிர்த்தும் தன்னை தேவனுக்குமேல் உயர்த்திக்கொண்டும் இருப்பவனாக முன்கூறப்பட்ட “பாவத்தின் மனுஷன்” உருவாகுவதற்கு வழிவகுத்தது. பொய்மதத்தின் அந்த மாபெரும் அமைப்பு, சாத்தானுடைய வல்லமையின் ஒரு சிற்பக்கலைச் சிகரம் ஆகும்—தனது சித்தத்தின்படி பூமியை ஆட்சி செய்யும்பொருட்டு சிங்காசனத்தின் மேல் தன்னை அமர்த்திக்கொள்ள அவன் செய்த முயற்சிகளின் ஒரு நினைவுச் சின்னம்.” The Great Controversy, 50.

ரீகன் 1983 ஆம் ஆண்டிலான ஒரு உரையில் சோவியத் ஒன்றியத்தைப் புகழ்பெற்ற முறையில் “தீய பேரரசு” என்று அழைத்தார்; மேலும், இறையறமற்ற கம்யூனிசத்தை ஆழமான நெறிமுறை மற்றும் ஆன்மீக அச்சுறுத்தலாகக் கருதினார். அவரும் ஜான் பால் II-உம் சோவியத் கம்யூனிசத்துக்கு எதிராக நெருங்கிய தனிப்பட்ட மற்றும் அரசியல் கூட்டாண்மையை உருவாக்கினர். இந்தப் போராட்டத்தை இருவரும் நெறிமுறை சார்ந்ததாய், மேலும் தெய்வீக பரிபாலனைச் சார்ந்ததாய் கூடக் கண்டனர்; கம்யூனிசத்தை வீழ்த்துவதற்கான “தெய்வீகத் திட்டம்” குறித்து ரீகன் தனிப்பட்ட முறையில் பேசினார். பாத்திமா தரிசனங்களிலும் (“ரஷ்யா தன் தவறுகளைப் பரப்பும்” என்ற எச்சரிக்கை) ரீகனுக்கு ஆர்வம் இருந்தது; மேலும், தங்கள் உயிர்கள் தேவனால் ஒரு நோக்கத்திற்காகக் காக்கப்பட்டன என்ற தாங்கள் பகிர்ந்துணர்ந்த உணர்வைப் பற்றி இவ்விரு தலைவர்களும் கலந்துரையாடினர் (இருவரும் 1981 இல் நடைபெற்ற படுகொலை முயற்சிகளில் இருந்து உயிர்தப்பினர்); அந்த நோக்கம் கம்யூனிசத்தைத் தோற்கடிப்பதுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது.

கிறிஸ்துவின் சீஷர்கள்

ரீகன், கிறிஸ்துவின் சீடர்கள் என்னும் திருச்சபைப் பிரிவில் வளர்க்கப்பட்டார்; அப்பிரிவை நிறுவிய முன்னோடிகள், கத்தோலிக்க மதத்தின் போப்பாண்டவரே அந்திக்கிறிஸ்து என்று நேரடியாகப் போதித்தனர். கிறிஸ்துவின் சீடர்கள் திருச்சபையின் தொடக்ககாலத் தலைவர்களில் மிக முக்கியமானவரான அலெக்சாண்டர் கேம்ப்பெல், போப்பாண்டவர் ஆட்சியமைப்பையே அந்திக்கிறிஸ்து என மீண்டும் மீண்டும் அடையாளப்படுத்தினார். தானியேல் 7-இல் வரும் சிறிய கொம்பும், வெளிப்படுத்துதல் 13-இல் வரும் மிருகமும், 2 தெசலோனிக்கேயர் 2-இல் வரும் பாவ மனிதனும் ரோமாபுரியின் போப்பாண்டவர்களையே சுட்டிக்காட்டுவதாக அவர் தமது விவாதங்களிலும் எழுத்துகளிலும் வாதிட்டார். இந்த அடையாளப்படுத்தல்களை அவர் பொது விவாதங்களில் (1837-இல் கத்தோலிக்க ஆயர் ஜான் பி. பர்செலுடன் நடத்திய விவாதம் உட்பட) பயன்படுத்தினார். பார்ட்டன் டபிள்யூ. ஸ்டோன், போப்பாண்டவரின் ஆட்சியை உண்மையான அந்திக்கிறிஸ்து என்றும் “பாவ மனிதன்” என்றும் குறிப்பிட்டார். வால்டர் ஸ்காட் (இந்த இயக்கத்தின் தொடக்ககாலச் சுவிசேஷகர்களில் மற்றொருவர்), பாவ மனிதனாகிய ரோமாபுரியின் போப்பாண்டவர் கிறிஸ்தவத் திருச்சபைக்குள் எழும்பித் தம்மைத் தேவனுக்கு மேலாக உயர்த்திக்கொள்வார் என்று எழுதினார்.

ரீகனின் தாயார் நெல், கிறிஸ்துவின் சீடர்கள் திருச்சபைப் பிரிவின் பக்திமிக்க உறுப்பினராக இருந்தார்; ரீகனின் குழந்தைப் பருவத்தில் அவர்மீது சமயரீதியாக முதன்மையான செல்வாக்கைச் செலுத்தியவரும் அவரே. இல்லினாய்ஸ் மாநிலத்தின் டிக்சன் நகரிலுள்ள கிறிஸ்துவின் சீடர்கள் தேவாலயத்தில் ரீகன் தனது 11-ஆம் வயதில் திருமுழுக்குப் பெற்றார்; பதின்பருவத்திலும் அங்கு ஈடுபாட்டுடன் செயல்பட்டார் (ஞாயிறுப் பள்ளியில் கற்பித்தது உட்பட). கிறிஸ்துவின் சீடர்கள் திருச்சபைப் பிரிவுடன் இணைந்திருந்த யுரேகா கல்லூரியில் அவர் பயின்றார்.

“வார்த்தையைப் பற்றிய தங்களுடைய புரிதலில் குழப்பமடையும் மனிதரும், எதிர்க்கிறிஸ்துவின் அர்த்தத்தை உணரத் தவறுகிறவர்களும், நிச்சயமாகத் தங்களை எதிர்க்கிறிஸ்துவின் பக்கத்தில் நிறுத்திக்கொள்வார்கள். இப்போது நாம் உலகத்தோடு ஒட்டிச் செல்வதற்கான காலமல்ல.” Kress Collection, 105.

குளோவிஸும் மகா கான்ஸ்டன்டைனின் சமரசமும் ரீகனுக்கு முன்னடையாளங்களாக அமைந்தன. 1989-ஆம் ஆண்டின் முடிவுகாலம் முதல் வந்த இறுதி எட்டு ஜனாதிபதிகளில் ரீகன் முதலாமவராகவும் இருந்தார். இறுதி எட்டு ஜனாதிபதிகளில் முதலாமவராகிய அவர், ரீகனைப் போலவே போப்பாட்சியின் உண்மையான நோக்கங்கள் குறித்தும், போப்பாட்சி யார் என்பது குறித்தும் ஆழ்ந்த குழப்பத்தில் இருக்கும் டொனால்ட் டிரம்பிற்கு முன்னடையாளமாகத் திகழ்கிறார்.

இருவர் ஒன்றுமித்திருக்காமல் ஒருங்கே நடக்கமுடியுமோ? ஆமோஸ் 3:3.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்படும் ஆறாவதும் இறுதியுமான உடன்படிக்கைத் திருமணம், 1989-இல் முடிவுகாலத்தில் தொடங்கி டொனால்ட் டிரம்பின் வரலாற்றில் முடிவடையும் வரலாற்றுக் காலப்பகுதியில் நிகழ்கிறது.

“இப்போது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் நடைபெற்று வரும் இயக்கங்களில், சபையின் நிறுவனங்களுக்கும் பழக்கவழக்கங்களுக்கும் அரசின் ஆதரவைப் பெற்றுத் தர முயலும்வர்கள், புராட்டஸ்டண்டுகள் பாப்பர்களின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றுகின்றனர். அதுமட்டுமல்ல, பழைய உலகில் தாம் இழந்த மேலாதிக்கத்தைப் புராட்டஸ்டண்ட் அமெரிக்காவில் மீண்டும் பெறுவதற்குப் பாப்பாட்சிக்கு அவர்கள் கதவைத் திறந்து வைக்கின்றனர்.” The Great Controversy, 573.

313-ஆம் ஆண்டின் திருமண உடன்படிக்கையும் மிலான் அரசாணையும் 533-ஆம் ஆண்டின் வரலாற்றோடு ஒத்துப்போகின்றன; மேலும், போப்பாண்டவ அதிகாரத்தை ஒரு கிறிஸ்தவ அமைப்பாக அடையாளப்படுத்துவது, மிகச் சாதகமாகக் கருதினால்கூட ஒரு முரண்தொடராகவும், மிக மோசமாகக் கருதினால் மரணத்தை விளைவிக்கும் ஒரு மாயநம்பிக்கையாகவும் உள்ளது என்பதை இனியும் புரிந்துகொள்ளாத, தன்னைக் கிறிஸ்தவ ஆட்சியெனக் கூறிக்கொள்ளும் ஒரு நிர்வாகத்தால், 533-ஆம் ஆண்டில் ஜஸ்டினியன் பிறப்பித்த ஆணை மீண்டும் நடைமுறைப்படுத்தப்படும்.

திருச்சபையும் அரசும்

கி.மு. 457 ஆம் ஆண்டில், அர்த்தக்ஷஸ்தாவின் மூன்றாவது ஆணை, அரசியல் மற்றும் மத அதிகாரம் இரண்டிற்கும் தேசிய இறையாண்மையை மீட்டளித்தது.

நீயோ, எஸ்றா, உன் கையில் உள்ள உன் தேவனுடைய ஞானத்தின்படி, ஆற்றுக்கு அப்பாலுள்ள ஜனங்களையெல்லாம் நியாயந்தீர்க்கும்படியாக அதிகாரிகளையும் நியாயாதிபதிகளையும் நியமி; அதாவது, உன் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணங்களை அறிந்திருப்போரையெல்லாம். அவைகளை அறியாதவர்களுக்கு நீங்கள் போதியுங்கள். மேலும், உன் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தையும் ராஜாவின் சட்டத்தையும் செய்யாத எவனாக இருந்தாலும், அவன்மேல் தண்டனை சீக்கிரமாக நிறைவேற்றப்படுக; அது மரணமாயிருந்தாலும், தேசநீக்கமாயிருந்தாலும், சொத்துப்பறிமுதலாயிருந்தாலும், சிறைவாசமாயிருந்தாலும். எஸ்றா 7:25, 26.

தேவனுடைய சட்டங்கள், அரசனுடைய சட்டங்கள் ஆகிய இரண்டின்படியும் நியாயத்தீர்ப்பையும் தண்டனையையும் நிறைவேற்றுவதற்கான அதிகாரத்தை மூன்றாவது ஆணை வழங்கியது. கிறிஸ்து தமது ஆலயத்திற்குத் திடீரென்று வந்த 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று நிறைவுற்ற இரண்டாயிரத்து முந்நூறு ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனத்தின் தொடக்கத்தை அந்த ஆணை குறித்தது. கி.மு. 217 இல் நடைபெற்ற ராஃபியா போருக்கும் கி.மு. 200 இல் நடைபெற்ற பானியம் போருக்கும் இடைப்பட்ட வரலாற்றுக் காலத்தில், கி.மு. 207 இல் முடிவடைந்த இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனத்தின் தொடக்கத்தையும் அது குறித்தது. கி.மு. 457 இல் அரசியல் இறையாண்மையும் சமய இறையாண்மையும் மீட்டெடுக்கப்பட்டமை, இரண்டு ஒமேகா நிறைவேறுதல்களைக் காணும் இரு கூறுகள் கொண்ட ஆல்பாவை அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த இரு ஒமேகா நிறைவேறுதல்களும் அடைக்கப்பட்ட கதவைக் குறிக்கின்றன: ஒன்று புராட்டஸ்டன்ட் கொம்பிற்கும் மற்றொன்று குடியரசுக் கொம்பிற்கும் உரியது.

இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுகளுடைய முதல் தீர்க்கதரிசனம் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணங்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளுடைய தீர்க்கதரிசனம் ராஜாவின் சட்டங்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. இந்த இரண்டு தீர்க்கதரிசனங்களும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில் வரும் பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் மேல் உள்ள புராட்டஸ்டண்டுமதத்தின் கொம்பையும் குடியரசுக் கொள்கையின் கொம்பையும் அடையாளம் காட்டுகின்றன. பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் குடியரசுக் கொம்பு தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினொன்றாம் முதல் பதினாறாம் வசனங்களின் நடுப்பகுதியில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. கி.மு. 457-இல் வழங்கப்பட்ட மூன்றாம் கட்டளையின் இரட்டைப் தீர்க்கதரிசனத்திலிருந்து ஒரு கொம்பு, ராபியா மற்றும் பானியம் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான பதினேழு ஆண்டுக் காலப்பகுதியை வெட்டிச்சேர்கிறது. இந்த இருமடங்கான தீர்க்கதரிசனம், இறுதி உடன்படிக்கையின் ஜனங்களின் நியாயத்தீர்ப்பையும், அத்துடன் அந்த உடன்படிக்கையின் ஜனங்கள் தங்கள் வேர்களைப் பெற்றுள்ள தேசத்தின் நியாயத்தீர்ப்பையும் இரண்டையும் அடையாளப்படுத்துகிறது.

அவர் ஆபிராமிடத்தில் கூறினது: உன் சந்ததி தமக்குரியதல்லாத தேசத்தில் அந்நியராயிருந்து, அவர்களுக்கு அடிமைகளாய்ச் சேவைசெய்வார்கள் என்பதை நிச்சயமாக அறிந்துகொள்; அவர்கள் அவர்களை நானூறு ஆண்டுகள் துன்புறுத்துவார்கள். மேலும் அவர்கள் சேவைசெய்யும் அந்த ஜாதியை நான் நியாயந்தீர்ப்பேன்; அதற்குப் பின்பு அவர்கள் மிகுந்த சொத்துகளோடு வெளியே வருவார்கள். ஆதியாகமம் 15:13, 14.

எசேக்கியேல் புத்தகத்தில், 1844-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22-ஆம் நாளுக்கு, கி.மு. 573-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22-ஆம் நாள் முன்னடையாளமாக அமைந்துள்ளது. ஒரு தேதி விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது; மற்றொன்று, நியாயத்தீர்ப்புச் செயல்முறையின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் யூபிலி எக்காளம் முழங்குவதைக் குறிக்கிறது. இவ்விரு தேதிகளும் ஒன்றோடொன்று ஒத்துப்போகின்றன; இரண்டுமே மூடப்பட்ட ஒரு கதவைக் குறிக்கின்றன. கிறிஸ்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசித்தபோது, பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் கதவு மூடப்பட்டதை 1844-ஆம் ஆண்டு குறிக்கிறது. கி.மு. 573-ஆம் ஆண்டு மனிதர்களுக்கான கிருபையின் காலம் முடிவடைவதைக் குறிக்கிறது; அப்போது, பாவத்தின் அடிமைகளாயிருந்து மீட்கப்பட்டவர்களுக்கு விடுதலையும், அவர்கள் குடியிருக்க ஒரு புதிய பூமியும் அளிக்கப்படுகின்றன.

அந்த ஆண்டுகளில் அவன் மீட்கப்படாவிட்டால், யூபிலி ஆண்டில் அவன் வெளியேறிச் செல்லக்கடவன்; அவனும் அவனுடன் அவன் பிள்ளைகளும் கூட. ஏனெனில் இஸ்ரவேல் புத்திரர் எனக்குச் சேவகர்கள்; அவர்கள் நான் எகிப்து தேசத்திலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்த எனது சேவகர்களே; நான் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர். லேவியராகமம் 25:54, 55.

அக்டோபர் 22 தேதிகள் இரண்டும், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் அடைக்கப்பட்ட வாசலைக் குறிக்கின்றன. அட்வென்டிசத்திற்கு வழங்கப்பட்ட தவணைக்காலம் 1844-இல் தொடங்கி, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது முடிவடைகிறது; அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்கு வழங்கப்பட்ட தவணைக்காலமும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது முடிவடைகிறது. இந்த இரு முடிவுகளும், அக்டோபர் 22-இன் இரு சாட்சிகளாகிய 2,300 ஆண்டுகள் மற்றும் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள் ஆகியவற்றுடன் ஒத்துப்போகின்றன.

ராஃபியாவுக்கும் பானியத்துக்கும் இடைப்பட்ட வரலாற்றுக் காலத்தில் முடிவடையும் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுக் காலப்பகுதி, இவ்விரு போர்களுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தை இரண்டு குறியீட்டு எண்களாகப் பிரிக்கிறது; அவை இரண்டும் இணைந்து தமக்கே உரிய தனித்துவமான பொருளைக் கொண்டுள்ளன. அதாவது, அது எல்லைப்புறம் என்று பொருள்படும் ராஃபியாவுக்குப் பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரும், சமவெளியில் நடைபெற்று முற்றுகையில் முடிவடைந்த போரான பானியத்திற்கு ஏழு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரும் அமைந்துள்ளது. குறியீடாக அமையும் பத்தும் ஏழும், பல சாட்சியங்களின் அடிப்படையில் வலுசர்ப்ப வல்லமையை அடையாளப்படுத்துகின்றன. கி.மு. 207-ஆம் ஆண்டு, பூமி மிருகத்தின் குறியீடான டிரம்ப்பை, பத்து மற்றும் ஏழு ஆகிய எண்களின் இணைவால் சுட்டிக்காட்டப்படுவதுபோல, வலுசர்ப்பத்தைப் போலப் பேசுவதற்குத் தீர்க்கதரிசனரீதியாக ஆயத்தமாகும் நிலையில், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினொன்றாம் வசனத்திற்கும் பதினைந்தாம் வசனத்திற்கும் இடையில் நிலைநிறுத்துகிறது.

பதினேழு என்பதும் குறியீட்டுப் பொருளுடையது; அது ராஃபியாவிலிருந்து பானியம் வரையிலான வரலாற்றைப் பானியத்திற்குப் பிந்தைய காலத்திற்கும் ராஃபியாவிற்கு முந்தைய காலத்திற்கும் விரிவுபடுத்துகிறது. நான்காம் தாலமி ஃபிலோபேட்டர், கி.மு. 221 முதல் கி.மு. 204 வரை தாலமி வம்ச ஆட்சிக்குட்பட்ட எகிப்தின் அரசராக ஆட்சி செய்தார்; அவர் கி.மு. 217-இல் ராஃபியாவில் அந்தியோகஸ் மக்னஸைத் தோற்கடித்தார். தாலமி ராஃபியாவிற்கு முன்பே ஆட்சி செய்யத் தொடங்கி, ‘பதினேழு’ ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார். பதினேழு என்ற எண், ராஃபியாவிற்கு முன்பே தொடங்கி, பானியம் போரையும் சீதோன் முற்றுகையையும் கடந்து, 330-ஆம் ஆண்டால் குறிக்கப்படும் மனிதகுலத்திற்கான சோதனைக் காலத்தின் முடிவுவரை நீளும் ஒரு வரலாற்றுக் காலப்பகுதியைக் குறிக்கிறது. சிமிர்னா சபையின் காலப்பகுதிக்கான இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனம், 64-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கி, 313-ஆம் ஆண்டின் மிலான் அரசாணையுடனும் திருமண உடன்படிக்கையுடனும் முடிவடைந்தது.

மகா கான்ஸ்டன்டைன் பெர்கமு சபையின் வரலாற்றைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; அந்த வரலாறு 313-இல் தொடங்கி 538-இல் முடிவடைந்தது. இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுக்காலத் தீர்க்கதரிசனம் 313-இல் நிறைவடைந்ததைத் தொடர்ந்து வரும் முதல் ‘பதினேழு’ ஆண்டுகள் மூன்று காலக்குறிகளைக் கொண்டுள்ளன. 313 என்பது மிலான் அரசாணை பிறப்பிக்கப்பட்ட ஆண்டாகும்; 321 என்பது முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் இயற்றப்பட்ட ஆண்டாகும்; பேரரசின் பிரிவினை 330 என்ற ஆண்டால் குறிக்கப்படுகிறது. மனிதகுலத்திற்கான கிருபைக்காலத்தின் முடிவைக் குறிக்கும் இறுதி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை 330 பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஆகவே, பதினேழு என்ற எண் ராஃபியாவுக்கு முன்பே தொடங்கி, பானியம் மற்றும் சீதோன் இராணுவப் படையெடுப்புக்கு வெகுகாலத்திற்குப் பின் முடிவடைகிறது. தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினாறாம் வசனம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் இயற்றப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

எசேக்கியேலின் எச்சரிக்கைச் செய்தியின் மையக்கருவாகவே விளங்கும் முற்றுகையின் அடையாளத்தைச் சிமிர்னா தீர்க்கதரிசனம் அடையாளம் காட்டுகிறது. எருசலேமின் அழிவைக் குறித்த இரு சித்திரிப்புகளிலும் காட்டப்படுவதுபோல், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்னதாக வரும் வழிக்குறி முற்றுகையாகும்; ஆனால், மிருகத்தின் சொரூபம் உருவாக்கப்படுவதைத் தொடங்கிவைக்கும் மிலான் அரசாணையும் அதே வழிக்குறியாகும்.

முற்றுகையின்போது ஓர் உடன்படிக்கைத் திருமணப் பவனி நிகழும். 496-ஆம் ஆண்டில் குளோவிஸால் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்டபடி, ரீகனுடன் தொடங்கிய திருமணப் பவனியின் ஒரு பின்னுருவாக இது உள்ளது; ஆனால் திருமணத்தை நோக்கிய இறுதிப் பவனி, 533-ஆம் ஆண்டில் ஜஸ்டினியன் பிறப்பித்த ஆணையோடும் 313-ஆம் ஆண்டின் மிலான் அரசாணையோடும் ஒத்திசைந்து, முற்றுகையின்போது தொடங்குகிறது. இவ்விரு வழிகாட்டுக் குறிகளும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முந்தியவை. 313-ஆம் ஆண்டு, 321-ஆம் ஆண்டின் முதலாவது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முந்தியது; 533-ஆம் ஆண்டின் ஆணை, 538-ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற ஆர்லியன்ஸின் மூன்றாவது திருச்சபைப் பேரவையின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முந்தியது. ஏதோவொரு வகையான சட்டம், ஜஸ்டினியனின் ஆணை, மிலான் அரசாணை ஆகிய இரண்டின் தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளையும் நிறைவேற்றும்; அதேவேளையில், ஏதோவொரு வகையான குறியீட்டுத் தன்மையுடைய உடன்படிக்கைத் திருமணம் ஏற்படுத்தப்படும்.

அந்த ஆணை பிறப்பிக்கப்படும்போது, ஆயத்தமாவதற்குக் காலம் கடந்துவிட்டிருக்கும்; ஏனெனில், எகிப்தில் முதல் பஸ்காவின்போது கிருபைக் காலத்தின் வாசல் மூடப்பட்டது எவ்வளவு நிச்சயமோ, அவ்வளவு நிச்சயமாகப் புராட்டஸ்டன்ட் கொம்பிற்கும் அது மூடப்பட்டுவிடுகிறது. அதன்பின்னர், அடுத்த வழிக்குறியாகிய ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம், மிருகத்தின் சொரூபம் முழுமையாக உருவாக்கப்பட்டுவிட்டதை மட்டுமல்லாமல், மிருகத்தின் முத்திரை கட்டாயமாக அமல்படுத்தப்படுவதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. பஸ்காவிற்குப் பின்னர் பார்வோனும் அவனுடைய சேனையும் செங்கடலில் மரித்தது எவ்வளவு நிச்சயமோ, அவ்வளவு நிச்சயமாக, வெளிப்படுத்தல் பதின்மூன்றாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்படும் பூமியிலிருந்து எழும்பிய மிருகமாகிய குடியரசுக் கொம்பிற்கான கிருபைக் காலத்தின் முடிவை ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் குறிக்கிறது.

கி.மு. 207-இல் முடிவடையும் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுக் காலப்பகுதி, பானியம் சமவெளியில் தொடங்கி சீதோன் முற்றுகையுடன் முடிவடையவிருக்கும் படையெடுப்புக்குத் தயாராகும் அந்தியோகஸ் மக்னஸால் குறிக்கப்படும் டொனால்ட் டிரம்பை அடையாளம் காட்டுகிறது. பானியம் போருக்குப் பிறகு, தாலமி வம்சப் படைத்தளபதியான ஏட்டோலியாவைச் சேர்ந்த ஸ்கோபாஸ், உயிர்பிழைத்த சுமார் 10,000 படைவீரர்களுடன் சீதோன் நகருக்குத் தப்பிச் சென்றார். அந்தியோகஸ் அவரைத் துரத்திச் சென்று சீதோனை ‘முற்றுகையிட்டார்’. அலெக்சாந்திரியாவிலிருந்த தாலமி வம்ச அரசு உதவிப்படை ஒன்றை அனுப்பியது; ஆனால் அப்படை தோல்வியடைந்தது. பட்டினியை எதிர்கொண்ட ஸ்கோபாஸ் நகரை ஒப்படைத்தார். அந்தியோகஸ் ஸ்கோபாஸ் வெளியேற அனுமதித்தார்; ஸ்கோபாஸ் பின்னர் எகிப்துக்குத் திரும்பினார்; அங்கு இறுதியில் தேசத்துரோகம் மற்றும் கையாடல் குற்றச்சாட்டுகளின் பேரில் அவருக்கு மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டது. பானியம் போருக்குப் பின்னர் கோய்லே-சிரியாவை அந்தியோகஸ் கைப்பற்றும் நடவடிக்கை சீதோன் முற்றுகையுடன் நிறைவடைந்தது.

சகோதரி வைட், ஊரியா ஸ்மித்தின் *Daniel and the Revelation* என்னும் நூலை “தேவனுடைய உதவிக்கரம்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார். அந்தியோகுவின் இரு-அடுக்கு நடவடிக்கையை, தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினான்கும் பதினைந்தும் வசனங்களுக்கான தனது விளக்கவுரையில் ஸ்மித் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

எகிப்தின் இளைய அரசனின் கல்விப் பொறுப்பு ரோமச் செனட்டினால் எம். எமிலியஸ் லெபிடஸிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது; அவர், அக்கோர்ட்டின் முதிர்ந்ததும் அனுபவமிக்கதுமான அமைச்சரான அரிஸ்டோமேனேஸை அவனுடைய பாதுகாவலனாக நியமித்தார். அவனுடைய முதல் செயல், கூட்டுச் சங்கிலியில் இணைந்திருந்த இரு அரசர்களான பிலிப் மற்றும் அந்தியோகுஸ் மேற்கொள்ளத் திட்டமிட்டிருந்த படையெடுப்பிற்கெதிராக முன் எச்சரிக்கை ஏற்பாடுகளைச் செய்வதாக இருந்தது.

“இந்த நோக்கத்திற்காக, அப்போது எகிப்தியரின் சேவையில் இருந்த ஏதோலியாவின் புகழ்பெற்ற படைத்தளபதியான ஸ்கோபாஸை, படைக்குத் துணைப் படைகளைச் சேர்ப்பதற்காக, அவன் பிறந்த நாட்டிற்குப் அனுப்பினான். ஒரு படையை ஆயத்தப்படுத்திய பின்பு, அவன் பாலஸ்தீனத்திலும் கோய்லே-சிரியாவிலும் முன்னேறிச் சென்றான் (அந்தியோக்குஸ் சிறிய ஆசியாவில் அட்டாலஸுக்கு எதிரான போரில் ஈடுபட்டிருந்தபோது), யூதேயா முழுவதையும் எகிப்தின் அதிகாரத்திற்குக் கீழ்ப்படுத்தினான்.”

“இவ்வாறு, நம்முன் உள்ள இந்த வசனம் நிறைவேறுவதற்கான நிலையில் நிகழ்வுகள் கொண்டு வரப்பட்டன. ஏனெனில், ரோமரின் கட்டளையின்படி அட்டாலுஸுக்கு எதிரான தனது யுத்தத்தை நிறுத்திய அந்தியோகுஸ், பாலஸ்தீனத்தையும் கோய்லே-சீரியாவையும் எகிப்தியரின் கைகளிலிருந்து மீட்டெடுக்கத் தாமதமின்றி நடவடிக்கைகள் மேற்கொண்டான். அவனை எதிர்க்க ஸ்கோபாஸ் அனுப்பப்பட்டான். யோர்தானின் பிறப்பூற்றுகளருகில் அந்த இரு படைகளும் சந்தித்தன. [Panium] ஸ்கோபாஸ் தோற்கடிக்கப்பட்டு, சீதோன் வரை துரத்தப்பட்டு, அங்கே முற்றுகையிட்டு நெருக்கமாக வளைக்கப்பட்டான். எகிப்தின் மிகச் சிறந்த தளபதிகளில் மூவர், தங்களின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிறந்த படைகளுடன், அந்த முற்றுகையை நீக்க அனுப்பப்பட்டார்கள்; ஆனாலும் வெற்றியடையவில்லை. இறுதியில், ஒல்லியானதாயும் கைக்குப் பற்றாததாயும் இருக்கும் பஞ்சத்தின் பேயுருவில், தன்னால் எதிர்த்து நிலைக்க முடியாத ஒரு பகைவரை ஸ்கோபாஸ் எதிர்கொண்டபோது, உயிரை மட்டும் விட்டு அருளும் அவமானகரமான நிபந்தனைகளின் பேரில் சரணடையக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டான்; அதன்பின் அவனும் அவனுடைய பத்தாயிரம் பேரும், உடைகள் பறிக்கப்பட்டு நிர்வாணமாகப் புறப்பட்டுச் செல்ல அனுமதிக்கப்பட்டார்கள். இங்கே, வடக்கின் ராஜா மிகுந்த அரண் கொண்ட நகரங்களைக் கைப்பற்றுதல் நிகழ்ந்தது; ஏனெனில் சீதோன், அதன் அமைவிடத்தாலும் அதன் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளாலும், அந்தக் காலத்தின் மிகவும் வலிமையான நகரங்களில் ஒன்றாயிருந்தது. இங்கே, தெற்கின் படைகள் எதிர்த்து நிலைக்க முடியாத தோல்வியும், தெற்கின் ராஜா தேர்ந்தெடுத்திருந்த ஜனங்களின் தோல்வியும் நிகழ்ந்தது; அதாவது, ஸ்கோபாஸும் அவனுடைய ஏதோலியப் படைகளும்.” Daniel and the Revelation, 257, 258.

கி.மு. 207-இல் முடிவடையும் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுக் காலப்பகுதி டொனால்ட் டிரம்ப்பை அடையாளம் காட்டுகிறது. கிழக்குக்கும் மேற்குக்கும் இடையிலான உடன்படிக்கைத் திருமணத்துடனும் மிலான் அரசாணையுடனும் 313-ஆம் ஆண்டில் முடிவடையும் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனம், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் மிருகத்தின் சொரூபம் உருவாக்கப்படுவதை அடையாளம் காட்டுகிறது. 313-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கிய பெர்கமு சபை, பாப்பரச அதிகாரம் அரியணையில் அமர்வதற்கு முன்னதாக, புறமதத்துடன் சமரசம் செய்துகொண்டதன் மூலம் கிறிஸ்தவம் வழுவிப்போன வரலாற்றைக் குறிக்கிறது. அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் மிருகத்தின் சொரூபம் உருவாக்கப்படுவதால் சுட்டிக்காட்டப்படும் சமரசத்திற்குப் பெர்கமுவும் 313-ஆம் ஆண்டும் முன்னடையாளங்களாக விளங்குகின்றன. அது கிறிஸ்தவத்திற்கும் பாப்பரச ரோமுக்கும் இடையிலான சமரசத்தைக் குறிக்கிறது; ஏனெனில் கத்தோலிக்க மதம் என்பது ஒரு கிறிஸ்தவ நிறுவனமாக வேடமிட்டிருக்கும் புறமதமேயன்றி வேறொன்றுமல்ல. 1776-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கி இந்த ஆண்டில் முடிவடையும் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனமும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளைக் குறித்துப் பேசுகிறது. ஆகவே, இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனங்கள் மூன்றும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் பூமியிலிருந்து எழும்பும் மிருகத்துடன் தொடர்புடைய ஒரு தீர்க்கதரிசன அம்சத்தைக் குறித்துப் பேசுகின்றன; இம்மூன்றும் பதினேழு என்னும் எண்ணால் குறிக்கப்படும் தீர்க்கதரிசனக் காலவரிசைகளுக்குள் முடிவடைகின்றன.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் என்பது ஐக்கிய அமெரிக்கா வல்லரசு ஒரு மகாவிஷபாம்பைப் போலப் பேசும் நேரமாகும்; மேலும், ஒரு தேசத்தின் “பேச்சு” என்பது அதன் சட்டமியற்றும் மற்றும் நீதித்துறை அதிகாரிகளின் செயல்பாடாகும்.

“அந்த ஜாதியின் ‘பேசுதல்’ என்பது அதன் சட்டமன்ற மற்றும் நீதித்துறை அதிகாரிகளின் செயலாகும்.” The Great Controversy, 442.

டிரம்ப் நீதித்துறை அதிகாரமுடையவரோ சட்டமியற்றும் அதிகாரமுடையவரோ அல்ல; ஆகவே, விரைவில் வரவுள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் காங்கிரஸால்தான் நிறைவேற்றப்படும். எனினும், போப்பாண்டவரின் அதிகாரத்திற்கு ஆதரவளிக்கும் எந்த நடவடிக்கையும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் முன்னடையாளமாக அமைகிறது. 533-ஆம் ஆண்டின் ஆணையும் 313-ஆம் ஆண்டின் அரசாணையும் மிருகத்தின் சொரூபம் உருவாக்கப்படும் காலகட்டத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கின்றன. இதன் முடிவாக இருப்பது விரைவில் வரவுள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே; இயேசு எப்போதும் தொடக்கத்தைக் கொண்டு முடிவை விளக்கிக் காட்டுகிறார்; எனவே, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் குறிப்பிடப்படும் அந்திக்கிறிஸ்துவுக்கு ஏதேனும் ஒரு “சலுகையை” வழங்கக்கூடிய நிர்வாக ஆணை ஒன்றின் மூலம் டிரம்ப் மேற்கொள்ளும் நடவடிக்கை, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் “ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை இயற்றும் அளவிற்குத் தனது அரசாங்கத்தின் கொள்கைகளைத் துறக்கும்” ஒமேகா கட்டத்தில் மட்டுமே முடிவடையும் இயக்கத்தின் ஆல்பாவைக் குறிக்கும்.

“ஞாயிற்றுக்கிழமை கட்டாய அனுஷ்டிப்பை அமல்படுத்தும் இந்த இயக்கத்தில் ஈடுபட்டிருப்போரில்கூட அநேகர், இச்செயலால் பின்வரும் விளைவுகளுக்குக் குருடர்களாயிருக்கின்றனர். அவர்கள் மதச்சுதந்திரத்திற்கு நேரடியாகவே அடி கொடுக்கிறார்கள் என்பதை காணவில்லை. வேதாகமச் சபத்தின் உரிமைக் கோரிக்கைகளை ஒருபோதும் உணராதவர்களும், ஞாயிற்றுக்கிழமை நிறுவனம் தங்கியிருக்கும் பொய்யான அஸ்திவாரத்தை அறியாதவர்களும் அநேகர் உண்டு. மதச் சட்டமியற்றுதலுக்குச் சாதகமான எந்த இயக்கமும் உண்மையில் பாப்பரசாட்சிக்குக் கொடுக்கப்படும் ஓர் ஒப்புக்கொடுத்தலாகும்; ஏனெனில் அது அநேக யுகங்களாக மனச்சாட்சிச் சுதந்திரத்திற்கு எதிராகத் தடையின்றி போரிட்டு வந்திருக்கிறது. ‘அக்கிரமத்தின் இரகசியம்’ எனப்படுகிறதற்கே, கிறிஸ்தவ நிறுவனம் என்று சொல்லப்படுகிற ஞாயிற்றுக்கிழமை அனுஷ்டிப்பு தன் இருப்பைச் செலுத்த வேண்டியுள்ளது; மேலும் அதனை வலியுறுத்திப் பின்பற்றச் செய்வது, ரோம சமயத்தின் மூலக்கல்லாகவே இருக்கும் கோட்பாடுகளை மறைமுகமன்று, நிஜமாகவே அங்கீகரிப்பதாக இருக்கும். எங்கள் தேசம், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை இயற்றும் அளவுக்கு, தன் ஆட்சியின் கோட்பாடுகளை இவ்விதம் துறந்துவிட்டால், இந்தச் செயலில் புராட்டஸ்டண்டம் பாப்பரசாட்சியுடன் கை கோர்க்கும்; இது, நீண்டகாலமாக மீண்டும் செயற்படும் ஏகாதிபத்தியமாகப் பாய்ந்து எழுவதற்கான வாய்ப்பை ஆவலுடன் நோக்கியிருந்த கொடுங்கோன்மைக்கே உயிர் கொடுப்பதற்குச் சமமானதாய் வேறொன்றுமல்ல.” Testimonies, volume 5, 711.

“மதச்சட்ட இயற்றுதலுக்கு ஆதரவான எந்த ஒரு இயக்கமும் உண்மையில் பாப்பாட்சிக்குச் செய்யப்படும் ஒரு சலுகைச் செயலாகும்,” மேலும் அவ்வாறான இயக்கங்கள் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்னரே நிகழ்கின்றன.

“இந்த நாளின் ஆராதனையை அமல்படுத்தும் கட்டளை உலகமெங்கும் வெளியிடப்பட வேண்டியுள்ளது. வரையறுக்கப்பட்ட அளவில், அது ஏற்கனவே வெளியிடப்பட்டுள்ளது. பல இடங்களில், புறஜாதியரின் ராஜா எபிரெய சிறைக்கைதிகளோடு பேசியதுபோலவே, குடியாட்சி அதிகாரம் ஒரு வலுசர்ப்பத்தின் குரலோடு பேசிக்கொண்டிருக்கிறது.” Signs of the Times, May 6, 1897.

இவ்விடயங்களை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.