முந்தைய கட்டுரை பின்வரும் பத்தியுடன் முடிவடைந்தது: “313-ஆம் ஆண்டின் உடன்படிக்கைத் திருமணம், வெளிப்படுத்தல் பதினேழில் கூறப்படும் பத்து ராஜாக்களில் முதன்மையான ராஜாவாகிய ஐக்கிய அமெரிக்காவுடன் திருத்தந்தையாட்சிச் சக்தி ஏற்படுத்தும் இறுதியான உடன்படிக்கைத் திருமணத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது, பிரான்சின் இரு கொம்புகளுள்ள சக்தியால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்படும் ஒரு இரு கொம்புகளுள்ள சக்தியாகும். 496-இல் குளோவிஸுடன் தொடங்கி, இறுதியில் 533-இல் ஜஸ்டினியனின் ஆணைக்குமே, 538-இல் திருத்தந்தையாட்சியின் சிங்காசனமேற்றலுக்கும் வழிநடத்திய வரலாறு, 1989 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாற்றைக் குறிக்கிறது.”

496 ஆம் ஆண்டில் கிளோவிஸ் மூலம் ரோனால்ட் ரீகன் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்பட்டார்; 533 ஆம் ஆண்டில் ஜஸ்டினியன் மூலம் டொனால்ட் டிரம்ப் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்பட்டார். 538 ஆம் ஆண்டில் பாப்பரசாட்சி அரியணை ஏறுவதற்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக ஜஸ்டினியனின் ஆணை வந்தது; அதுபோல, 321 ஆம் ஆண்டின் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக மிலான் ஆணையும் வந்தது. அந்த ஆணையும் அந்த அறிவித்தலும் இரண்டும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன் வரும் வழிக்குறியாக ஒருமித்துப் பொருந்துகின்றன.

ரீகன்

1870-ஆம் ஆண்டில், இத்தாலியப் படைகள் ரோமையை கைப்பற்றின (20 செப்டம்பர் 1870). போப்பாண்டவர் ஆட்சி மாநிலங்கள் நிலப்பரப்பு உடைய ஒரு அரசாக இருப்பதை நிறுத்தின; மேலும், போப் பியஸ் IX “வத்திக்கானின் கைதி” ஆனார். இறையாண்மைமிக்க அரசாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட போப்பாண்டவர் நிலப்பரப்பு எதுவும் இனி மீதியாக இல்லாததால், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் (பல பிற நாடுகளைப் போலவே) உலகியலான ஆட்சியாளராகிய போப்புடன் இனி முறையான தூதரக உறவுகளைப் பேணவில்லை. 1951-ஆம் ஆண்டின் அக்டோபரில், ஜனாதிபதி ஹாரி எஸ். ட்ரூமன், ஜெனரல் மார்க் W. கிளார்க்கை வத்திக்கானுக்கான அமெரிக்க தூதராக நியமித்தார். அந்த நியமனம் திருச்சபையும் அரசும் பிரிந்திருக்க வேண்டும் என்ற கொள்கையை மீறுகிறது என்று வாதிட்ட பல புராட்டஸ்டன்ட் திருச்சபைகளும் அமைப்புகளும் விரைவாகக் கடுமையான எதிர்ப்பை எழுப்பின. 1952-ஆம் ஆண்டின் ஜனவரியில், ஜெனரல் கிளார்க் தமது பெயரைத் திரும்பப்பெற்றார்.

1984 ஜனவரி 10 அன்று, ஜனாதிபதி ரொனால்ட் ரீகன் மற்றும் போப் ஜான் பால் II, ஐக்கிய அமெரிக்கா மற்றும் பரிசுத்த ஆசனம் ஆகியவற்றிற்கிடையில் முழுமையான இராஜதந்திர உறவுகளை நிறுவுவதற்கு அதிகாரப்பூர்வமாக ஒப்புக்கொண்டனர். 1984 ஏப்ரல் 9 அன்று, வில்லியம் ஏ. வில்சன் (ஏற்கனவே ரீகனின் தனிப்பட்ட பிரதிநிதியாகச் சேவையாற்றி வந்தவர்) தமது நற்சான்றிதழ்களை சமர்ப்பித்து, பரிசுத்த ஆசனத்திற்கான முதல் அமெரிக்கத் தூதராக ஆனார்.

1951 முதல் 1984 வரை உள்ள முப்பத்து மூன்று ஆண்டுகளுக்குள், கத்தோலிக்கத்திற்கு எதிராகப் புராட்டஸ்டண்டிசம் காட்டிய எதிர்ப்பு கலைந்துபோயிற்று. 496 ஆம் ஆண்டில் க்ளோவிஸின் காலத்தில் திருத்தந்தையராட்சிக்காக நின்ற “புயங்கள்”, 1984 முதல் 1989 வரையிலான காலத்தில் ரீகனை முன்னுறையாக்குகின்றன. க்ளோவிஸ், திருத்தந்தையராட்சி மீண்டும் அதிகாரத்தில் எழுந்துவருவதைத் தடுத்து வந்த மதம் (புறமதம்) அகற்றப்பட்டதைக் குறித்தான்; அதேபோல் 1984 ஆம் ஆண்டளவில், திருத்தந்தையராட்சியின் எழுச்சிக்கு எதிரான புராட்டஸ்டண்டிசத்தின் எதிர்ப்பு நீக்கப்பட்டிருந்தது. “தினசரி” (புறமதம்) அகற்றப்பட்டிருந்தது; மேலும், புறமதம் திருத்தந்தையராட்சிக்கு எதிராகக் காட்டிய அந்த எதிர்ப்பு அகற்றப்படுதலைப் பவுல் “விசுவாசவிலகுதல்” என்று விவரிக்கிறார்.

கான்ஸ்டண்டைன் மகான் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட சமரசத்தின் குறியீட்டு சபையும், 313 முதல் 538 வரையிலான வரலாறும், ஒரு சபை தன்னையே சமரசப்படுத்திக்கொண்டு விசுவாசத்திலிருந்து விலகிப்போன ஒரு காலக்கட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டின. முன்னதாக பாப்பரசர் அதிகாரத்தின் ஊடுருவல்களைத் தடுத்து வந்ததாகிய ‘508’ மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட மதம், ஐக்கிய அமெரிக்காவில் உள்ள புராட்டஸ்டண்டுகள் வீழ்ச்சியடைந்ததை முன்னடையாளமாகக் காட்டியது. ரீகன், குளோவிஸ் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டார். கி.பி. 496-இல் குளோவிஸ் தனது “அதிகாரத்தை” பாப்பரசராட்சிக்கு அளித்தான்; இவ்வாறு, ரீகன் ஆண்டுகளில் நிறைவேற்றப்பட்ட “அபரிசுத்தக் கூட்டணியை” முன்னடையாளமாகக் காட்டினான். குளோவிஸ், 508-இல் “தினசரி” நீக்கப்பட்டதையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினான். 508 என்பது 1984-ஐ முன்னடையாளமாகக் காட்டியது.

புறமதத்துக்கும் கிறிஸ்தவத்துக்கும் இடையேயான இந்தச் சமரசம், தீர்க்கதரிசனத்தில் தேவனை எதிர்த்தும் தன்னை தேவனுக்குமேல் உயர்த்திக்கொண்டும் இருப்பவனாக முன்கூறப்பட்ட “பாவத்தின் மனுஷன்” உருவாகுவதற்கு வழிவகுத்தது. பொய்மதத்தின் அந்த மாபெரும் அமைப்பு, சாத்தானுடைய வல்லமையின் ஒரு சிற்பக்கலைச் சிகரம் ஆகும்—தனது சித்தத்தின்படி பூமியை ஆட்சி செய்யும்பொருட்டு சிங்காசனத்தின் மேல் தன்னை அமர்த்திக்கொள்ள அவன் செய்த முயற்சிகளின் ஒரு நினைவுச் சின்னம்.” The Great Controversy, 50.

ரீகன் 1983 ஆம் ஆண்டிலான ஒரு உரையில் சோவியத் ஒன்றியத்தைப் புகழ்பெற்ற முறையில் “தீய பேரரசு” என்று அழைத்தார்; மேலும், இறையறமற்ற கம்யூனிசத்தை ஆழமான நெறிமுறை மற்றும் ஆன்மீக அச்சுறுத்தலாகக் கருதினார். அவரும் ஜான் பால் II-உம் சோவியத் கம்யூனிசத்துக்கு எதிராக நெருங்கிய தனிப்பட்ட மற்றும் அரசியல் கூட்டாண்மையை உருவாக்கினர். இந்தப் போராட்டத்தை இருவரும் நெறிமுறை சார்ந்ததாய், மேலும் தெய்வீக பரிபாலனைச் சார்ந்ததாய் கூடக் கண்டனர்; கம்யூனிசத்தை வீழ்த்துவதற்கான “தெய்வீகத் திட்டம்” குறித்து ரீகன் தனிப்பட்ட முறையில் பேசினார். பாத்திமா தரிசனங்களிலும் (“ரஷ்யா தன் தவறுகளைப் பரப்பும்” என்ற எச்சரிக்கை) ரீகனுக்கு ஆர்வம் இருந்தது; மேலும், தங்கள் உயிர்கள் தேவனால் ஒரு நோக்கத்திற்காகக் காக்கப்பட்டன என்ற தாங்கள் பகிர்ந்துணர்ந்த உணர்வைப் பற்றி இவ்விரு தலைவர்களும் கலந்துரையாடினர் (இருவரும் 1981 இல் நடைபெற்ற படுகொலை முயற்சிகளில் இருந்து உயிர்தப்பினர்); அந்த நோக்கம் கம்யூனிசத்தைத் தோற்கடிப்பதுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது.

கிறிஸ்துவின் சீஷர்கள்

ரீகன், “Disciples of Christ” எனப்படும் சமயப் பிரிவில் வளர்க்கப்பட்டார்; அந்தப் பிரிவின் நிறுவனர் பிதாக்கள், கத்தோலிக்கர்களின் போப்பே எதிர்க்கிறிஸ்து என்று நேரடியாகப் போதித்தவர்கள் ஆவர். “Disciples of Christ” திருச்சபையின் ஆரம்பகாலத்தில் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தலைவராக இருந்த அலெக்சாண்டர் காம்பெல், போப்புத் துறையையே எதிர்க்கிறிஸ்து என்று மீண்டும் மீண்டும் அடையாளப்படுத்தினார். விவாதங்களிலும் எழுத்துகளிலும், தானியேல் 7-இன் சிறிய கொம்பும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 13-இன் மிருகமும், 2 தெசலோனிக்கேயர் 2-இல் கூறப்படும் பாவமனிதனும் அனைத்தும் ரோமப் போப்புமார்களைச் சுட்டுகின்றன என்று அவர் வாதிட்டார். இவ்வகையான அடையாளப்படுத்தல்களை அவர் பொதுவிவாதங்களிலும் பயன்படுத்தினார் (1837-இல் கத்தோலிக்க ஆயரான John B. Purcell உடனான விவாதத்தையும் உட்பட). பார்டன் W. ஸ்டோன், போப்பின் ஆட்சியையே உண்மையான எதிர்க்கிறிஸ்துவும் “பாவமனிதனும்” என்று குறிப்பிட்டார். வால்டர் ஸ்காட் (இயக்கத்தின் மற்றொரு ஆரம்பகால சுவிசேஷகரர்), “பாவமனிதனான” ரோமப் போப் கிறிஸ்தவச் சபையில் எழும்பி, தன்னை தேவனுக்கு மேலாக உயர்த்திக்கொள்வான் என்று எழுதியார்.

ரீகனின் தாய் நெல்லே, Disciples of Christ என்ற சமயப் பிரிவின் பக்தியுள்ள உறுப்பினராக இருந்தார்; மேலும், அவரது சிறுப்பருவத்தில் அவர்மேல் பிரதானமான மதத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியவரும் அவரே ஆவார். ரீகன் 11 வயதில் இல்லினாய்ஸ் மாநிலத்தின் டிக்சன் நகரிலுள்ள Disciples of Christ திருச்சபையில் ஞானஸ்நானம் பெற்றார்; மேலும், இளமைக் காலத்தில் அங்கேச் சுறுசுறுப்பாகச் செயல்பட்டார் (ஞாயிற்றுக்கிழமைப் பள்ளியில் போதித்ததையும் உட்பட). அவர் Disciples of Christ உடன் இணைக்கப்பட்டிருந்த Eureka College-இல் கல்வி பயின்றார்.

“வார்த்தையைப் பற்றிய தங்களுடைய புரிதலில் குழப்பமடையும் மனிதரும், எதிர்க்கிறிஸ்துவின் அர்த்தத்தை உணரத் தவறுகிறவர்களும், நிச்சயமாகத் தங்களை எதிர்க்கிறிஸ்துவின் பக்கத்தில் நிறுத்திக்கொள்வார்கள். இப்போது நாம் உலகத்தோடு ஒட்டிச் செல்வதற்கான காலமல்ல.” Kress Collection, 105.

ரீகன், க்ளோவிஸாலும் மகா கான்ஸ்டாண்டைனின் சமரசத்தினாலும் முன்னுருவாக்கப்பட்டவர். மேலும், 1989ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலம் தொடங்கியதிலிருந்து வந்த கடைசி எட்டு ஜனாதிபதிகளில் முதலாவருமாக ரீகன் இருந்தார். கடைசி எட்டு ஜனாதிபதிகளில் முதலாவராகிய அவர், பாப்பரசாட்சியின் உண்மையான நோக்கங்களையும், பாப்பரசாட்சி யார் என்பதையும் குறித்து ஆழமாகக் குழப்பமடைந்திருக்கும் டொனால்ட் ட்ரம்பை முன்னுருவாக்குகிறார்; இவ்விஷயத்தில் ட்ரம்ப், ரீகனைப் போன்றவராயிருக்கிறார்.

இருவர் ஒன்றுமித்திருக்காமல் ஒருங்கே நடக்கமுடியுமோ? ஆமோஸ் 3:3.

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றில் இடம்பெறும் ஆறாவது மற்றும் இறுதியான உடன்படிக்கைத் திருமணம், 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்தில் தொடங்கி, டொனால்ட் டிரம்பின் வரலாற்றில் முடிவடையும் வரலாற்றில் நிகழ்கிறது.

“இப்போது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் நடைபெற்று வரும் இயக்கங்களில், சபையின் நிறுவனங்களுக்கும் பழக்கவழக்கங்களுக்கும் அரசின் ஆதரவைப் பெற்றுத் தர முயலும்வர்கள், புராட்டஸ்டண்டுகள் பாப்பர்களின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றுகின்றனர். அதுமட்டுமல்ல, பழைய உலகில் தாம் இழந்த மேலாதிக்கத்தைப் புராட்டஸ்டண்ட் அமெரிக்காவில் மீண்டும் பெறுவதற்குப் பாப்பாட்சிக்கு அவர்கள் கதவைத் திறந்து வைக்கின்றனர்.” The Great Controversy, 573.

313 ஆம் ஆண்டின் திருமண உடன்படிக்கையும் மிலான் ஆணையும் 533 ஆம் ஆண்டின் வரலாற்றுடன் ஒத்திசைகின்றன; மேலும், 533 ஆம் ஆண்டில் ஜஸ்டினியன் பிறப்பித்த ஆணை, தன்னை கிறிஸ்தவமாக வெளிப்படையாகக் கூறிக்கொள்ளும் ஒரு நிர்வாகத்தினால் மீண்டும் அமல்படுத்தப்படும்; அந்த நிர்வாகம், பாப்பரச அதிகாரத்தை ஒரு கிறிஸ்தவ நிறுவனமாக அடையாளப்படுத்துவது மிகச் சிறந்தபட்சத்தில் முரண்பாடான சொற்றொடராகவும், மிக மோசமானபட்சத்தில் மரணகரமான மயக்கமாகவும் இருப்பதை இனி புரிந்துகொள்ளாததாக இருக்கும்.

திருச்சபையும் அரசும்

கி.மு. 457 ஆம் ஆண்டில், அர்த்தக்ஷஸ்தாவின் மூன்றாவது ஆணை, அரசியல் மற்றும் மத அதிகாரம் இரண்டிற்கும் தேசிய இறையாண்மையை மீட்டளித்தது.

நீயோ, எஸ்றா, உன் கையில் உள்ள உன் தேவனுடைய ஞானத்தின்படி, ஆற்றுக்கு அப்பாலுள்ள ஜனங்களையெல்லாம் நியாயந்தீர்க்கும்படியாக அதிகாரிகளையும் நியாயாதிபதிகளையும் நியமி; அதாவது, உன் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணங்களை அறிந்திருப்போரையெல்லாம். அவைகளை அறியாதவர்களுக்கு நீங்கள் போதியுங்கள். மேலும், உன் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தையும் ராஜாவின் சட்டத்தையும் செய்யாத எவனாக இருந்தாலும், அவன்மேல் தண்டனை சீக்கிரமாக நிறைவேற்றப்படுக; அது மரணமாயிருந்தாலும், தேசநீக்கமாயிருந்தாலும், சொத்துப்பறிமுதலாயிருந்தாலும், சிறைவாசமாயிருந்தாலும். எஸ்றா 7:25, 26.

மூன்றாவது ஆணை, தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணங்களுக்கும் அரசனுடைய சட்டங்களுக்கும் உரிய நியாயத்தீர்ப்பையும் தண்டனையையும் நிறைவேற்ற அதிகாரத்தை அளித்தது. அந்த ஆணை, கிறிஸ்து திடீரெனத் தமது ஆலயத்திற்கு வந்த 1844 அக்டோபர் 22 அன்று நிறைவுற்ற இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனத்தின் தொடக்கத்தைக் குறித்தது. அதேபோல், கி.மு. 217-இல் ராபியா யுத்தத்திற்கும் கி.மு. 200-இல் பானியம் யுத்தத்திற்கும் இடையிலான வரலாற்றுப் பின்னணியில், கி.மு. 207-இல் முடிவுற்ற இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனத்தின் தொடக்கத்தையும் அது குறித்தது. கி.மு. 457-இல் குடியியல் மற்றும் மார்க்க சுயாட்சியின் மறுநிலைப்படுத்தல், இருமடங்கான ஓர் அல்பாவைக் குறிப்பதாகும்; அது இரண்டு ஓமேகா நிறைவேற்றல்களைக் காண்கிறது. அந்த இரு ஓமேகா நிறைவேற்றல்களும் ஒரு மூடிய கதவைக் குறிக்கின்றன; ஒன்று புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பிற்கும் மற்றொன்று ரிபப்ளிக்கன் கொம்பிற்கும்.

இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுகளுடைய முதல் தீர்க்கதரிசனம் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணங்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளுடைய தீர்க்கதரிசனம் ராஜாவின் சட்டங்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. இந்த இரண்டு தீர்க்கதரிசனங்களும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில் வரும் பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் மேல் உள்ள புராட்டஸ்டண்டுமதத்தின் கொம்பையும் குடியரசுக் கொள்கையின் கொம்பையும் அடையாளம் காட்டுகின்றன. பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் குடியரசுக் கொம்பு தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினொன்றாம் முதல் பதினாறாம் வசனங்களின் நடுப்பகுதியில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. கி.மு. 457-இல் வழங்கப்பட்ட மூன்றாம் கட்டளையின் இரட்டைப் தீர்க்கதரிசனத்திலிருந்து ஒரு கொம்பு, ராபியா மற்றும் பானியம் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான பதினேழு ஆண்டுக் காலப்பகுதியை வெட்டிச்சேர்கிறது. இந்த இருமடங்கான தீர்க்கதரிசனம், இறுதி உடன்படிக்கையின் ஜனங்களின் நியாயத்தீர்ப்பையும், அத்துடன் அந்த உடன்படிக்கையின் ஜனங்கள் தங்கள் வேர்களைப் பெற்றுள்ள தேசத்தின் நியாயத்தீர்ப்பையும் இரண்டையும் அடையாளப்படுத்துகிறது.

அவர் ஆபிராமிடத்தில் கூறினது: உன் சந்ததி தமக்குரியதல்லாத தேசத்தில் அந்நியராயிருந்து, அவர்களுக்கு அடிமைகளாய்ச் சேவைசெய்வார்கள் என்பதை நிச்சயமாக அறிந்துகொள்; அவர்கள் அவர்களை நானூறு ஆண்டுகள் துன்புறுத்துவார்கள். மேலும் அவர்கள் சேவைசெய்யும் அந்த ஜாதியை நான் நியாயந்தீர்ப்பேன்; அதற்குப் பின்பு அவர்கள் மிகுந்த சொத்துகளோடு வெளியே வருவார்கள். ஆதியாகமம் 15:13, 14.

எசேக்கியேல் புத்தகத்தில், கி.பி. 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22, கி.மு. 573 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22-ஆல் முன்னுருவாக்கப்படுகிறது. ஒரு தேதி விசாரணைத் தீர்ப்பின் ஆரம்பத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; மற்றொன்று, தீர்ப்பு செயல்முறையின் ஆரம்பத்திலும் அதன் முடிவிலும் யூபிலி எக்காளம் ஊதப்படுதலை அடையாளப்படுத்துகிறது. இரு தேதிகளும் ஒன்றோடொன்று ஒத்துப்போகின்றன; மேலும் இரண்டும் ஒரு மூடப்பட்ட வாசலை அடையாளப்படுத்துகின்றன. 1844 என்பது, கிறிஸ்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் சென்றபோது, பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் வாசல் மூடப்பட்டதைக் குறிக்கிறது. கி.மு. 573 என்பது, மீட்கப்பட்ட பாவத்தின் அடிமைகளுக்கு அவர்கள் சுதந்திரம் அளிக்கப்படும் மனித கிருபைக்காலத்தின் முடிவையும், அவர்கள் வாசம்பண்ணுவதற்கான புதிய பூமியையும் அடையாளப்படுத்துகிறது.

அந்த ஆண்டுகளில் அவன் மீட்கப்படாவிட்டால், யூபிலி ஆண்டில் அவன் வெளியேறிச் செல்லக்கடவன்; அவனும் அவனுடன் அவன் பிள்ளைகளும் கூட. ஏனெனில் இஸ்ரவேல் புத்திரர் எனக்குச் சேவகர்கள்; அவர்கள் நான் எகிப்து தேசத்திலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்த எனது சேவகர்களே; நான் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர். லேவியராகமம் 25:54, 55.

அக்டோபர் 22 ஆகிய இரண்டும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் மூடப்பட்ட கதவைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. அட்வென்டிசத்திற்கு வழங்கப்பட்ட கிருபைக்காலம் 1844-இல் ஆரம்பித்து விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது; அதேபோல், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்கு வழங்கப்பட்ட கிருபைக்காலமும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலேயே முடிவடைகிறது. இந்த இரு முடிவுகளும் 2,300 ஆண்டுகளும் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளும் ஆகிய அக்டோபர் 22-இன் இரு சாட்சிகளோடு ஒத்திசைவடைகின்றன.

ராபியா மற்றும் பானியம் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான வரலாற்றில் முடிவுறும் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள், அந்த இரண்டு போர்களுக்கிடையிலான காலத்தை இரண்டு குறியீட்டு எண்களாகப் பிரிக்கின்றன; அவை ஒன்றுசேர்ந்து தமக்கே உரிய விசேஷமான அர்த்தத்தை உடையவையாக இருக்கின்றன. ராபியாவிற்கு பத்து ஆண்டுகள் பின்பு—அதாவது “எல்லைப்பகுதி” என்று பொருள்படும்—மற்றும் பானியத்திற்கு ஏழு ஆண்டுகள் முன்பு—அது ஒரு சமவெளியில் நடைபெற்று முற்றுகையில் முடிவுற்ற போர் ஆகும். பத்து மற்றும் ஏழு என்றவை, பல சாட்சிகளின் அடிப்படையில், மகா நாகத்தின் வல்லமையை அடையாளப்படுத்தும் குறியீடுகளாக உள்ளன. கி.மு. 207, தானியேல் 11-ஆம் அதிகாரத்தின் பதினொன்றாம் வசனத்திற்கும் பதினைந்தாம் வசனத்திற்கும் இடையில், பூமியின் மிருகத்தின் குறியீடாகிய டிரம்பை தீர்க்கதரிசன ரீதியாக நிறுவுகிறது; இது, பத்து என்ற எண்ணும் ஏழு என்ற எண்ணும் இணைந்திருப்பதனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவது போல், மகா நாகம்போல் பேசத் தயார்படுத்துகிறது.

பதினேழு என்பதும் ஒரு குறியீடாகும்; அது ராபியாவின் வரலாற்றை பானியத்தைத் தாண்டியும், மேலும் பானியத்திற்கு அப்பாற்பட்டதாய் மட்டுமல்லாமல் ராபியாவுக்கு முன்னரும் விரிவுபடுத்துகிறது. ப்டோலமைக் எகிப்தின் அரசனாகிய ப்டோலமி IV ஃபிலோபாதோர் கி.மு. 221 முதல் கி.மு. 204 வரை ஆட்சி செய்தான்; மேலும் அவன் கி.மு. 217 இல் ராபியாவில் அந்தியோகஸ் மக்னஸை தோற்கடித்தான். ப்டோலமி ராபியாவுக்கு முன்னரே ஆட்சி செய்யத் தொடங்கினான்; மேலும் அவன் ‘பதினேழு’ ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். பதினேழு என்ற எண், ராபியாவுக்கு முன்பாகத் தொடங்கி, பானியத்தின் போரையும் சீதோனின் முற்றுகையையும் தாண்டி, 330 ஆம் ஆண்டினால் குறிக்கப்படும் மனிதர்களின் கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரையிலும் நீளும் ஒரு வரலாற்றுக் காலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஸ்மிர்னா சபையின் காலத்திற்கான இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனம் 64 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கி, 313 ஆம் ஆண்டின் மிலான் அறிவிப்பும் திருமண உடன்படிக்கையும் நிகழ்ந்தபோது முடிவடைந்தது.

மகா கான்ஸ்டன்டைன் பெர்கமு சபையின் வரலாற்றைக் குறிக்கிறார்; அந்த வரலாறு கி.பி. 313-இல் ஆரம்பித்து 538-இல் முடிவுற்றது. கி.பி. 313-இல் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனம் நிறைவடைந்ததற்குப் பிந்தைய முதல் ‘பதினேழு’ ஆண்டுகளில் மூன்று அடையாளக் கற்கள் உள்ளன. 313 என்பது மிலான் ஆணைக்கட்டளையாகும்; 321 என்பது முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகும்; மேலும் பேரரசின் பிரிவு 330-இல் குறிக்கப்படுகிறது. 330, மனிதர் கிருபைக்காலம் முடிவுறுதலைக் குறிக்கும் இறுதியான ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைக் குறிக்கிறது. ஆகையால் பதினேழு என்ற எண் ராப்பியாவுக்கு முன்பே ஆரம்பித்து, பானியம் மற்றும் சீதோன் ஆகிய இடங்களின் இராணுவப் படையெடுப்பிற்குப் பின்பும் மிகவும் தாமதமாக முடிவடைகிறது. தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினாறாம் வசனம், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் உள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைக் குறிக்கிறது.

எசேக்கியேலின் எச்சரிக்கைச் செய்தியின் மையத்தையே அமைக்கும் முற்றுகையின் அடையாளத்தை ஸ்மிர்னா தீர்க்கதரிசனம் அடையாளப்படுத்துகிறது. எருசலேமின் அழிவை விளக்கும் இரண்டு உவமைகளால் சித்தரிக்கப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்நிற்கும் வழிக்குறி முற்றுகையே ஆகும்; அதேவேளை, அது மிருகத்தின் சாயலின் உருவாக்கத்தை ஆரம்பிக்கும் மிலான் அரசாணையும் ஆகும்.

முற்றுகையின்போது ஒரு உடன்படிக்கைத் திருமணப் பேரணி நடைபெறும். அது 496-இல் க்ளோவிஸ் மூலம் முன்மாதிரியாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி, ரீகனுடன் தொடங்கிய திருமணப் பேரணியின் ஒரு பிராக்டல் ஆகும்; ஆனால் திருமணத்தை நோக்கிய இறுதி பேரணி, 533-ஆம் ஆண்டின் ஜஸ்டினியனின் ஆணைக்கும் 313-ஆம் ஆண்டின் மிலான் அரசாணைக்கும் ஒத்திசைவாக, முற்றுகையின்போதே ஆரம்பமாகிறது. இந்த இரு வழிக்குறிகளும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பானவை. 313, 321-இல் பிறப்பிக்கப்பட்ட முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பட்டது; மேலும் 533-ஆம் ஆண்டின் ஆணை, 538-இல் ஓர்லியன்ஸின் மூன்றாம் கவுன்சிலில் இயற்றப்பட்ட ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பட்டது. ஜஸ்டினியனின் ஆணையும் மிலான் அரசாணையும் ஆகிய இரண்டின் தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளையும் ஏதோ ஒரு வகையான சட்டம் நிறைவேற்றும்; அதேவேளையில், ஏதோ ஒரு வகையான அடையாளார்த்தமான உடன்படிக்கைத் திருமணமும் நிறுவப்படும்.

அந்தக் கட்டளை பிறப்பிக்கப்படும்போது, ஆயத்தமாவதற்கு மிகவும் தாமதமாகிவிடும்; ஏனெனில் எகிப்திலுள்ள முதல் பஸ்கா காலத்தில் அது எவ்வித நிச்சயத்துடன் மூடப்பட்டதோ, அதே நிச்சயத்துடன் சோதனைக் காலத்தின் வாசல் புராட்டஸ்தாந்துக் கொம்பின்மேல் மூடப்பட்டுவிடுகிறது. அதன் பின்னர், அடுத்த வழிக்குறியாகிய ஞாயிறு சட்டம், மிருகத்தின் சொரூபம் முழுமையாக உருவாக்கப்பட்டுவிட்டது என்பதை மட்டும் அல்லாமல், மிருகத்தின் முத்திரை அமல்படுத்தப்படுதலையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. பஸ்காவிற்குப் பின்பு பரவோனும் அவன் படையும் செங்கடலில் மரித்தது எவ்வளவு நிச்சயமோ, அவ்வளவு நிச்சயமாகவே ஞாயிறு சட்டம், குடியரசுக் கொம்பிற்கும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரத்தின் பூமி மிருகத்திற்கும் சோதனைக் காலத்தின் முடிவைக் குறிக்கிறது.

கி.மு. 207 ஆம் ஆண்டில் நிறைவடையும் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள், பானியம் சமவெளியில் தொடங்கி சீதோனின் முற்றுகையுடன் முடிவுறும் வரவிருக்கும் படையெடுப்பிற்காக ஆயத்தமாவது என பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்தியோகுஸ் மக்னஸின் உருவத்தில் டொனால்ட் டிரம்பை அடையாளப்படுத்துகின்றன. பானியம் யுத்தத்திற்குப் பிறகு, ப்டொலேமியரின் தளபதியான ஏட்டோலியாவின் ஸ்கோபாஸ், உயிர் தப்பிய சுமார் 10,000 படைவீரர்களுடன் சீதோன் நகரத்துக்கு ஓடிப்போனான். அந்தியோகுஸ் அவனைத் தொடர்ந்து சென்று சீதோனுக்கு ‘முற்றுகை’ இட்டான். அலெக்சாந்திரியாவிலிருந்த ப்டொலேமிய அரசு உதவிப்படையை அனுப்பியது, ஆனால் அது தோல்வியடைந்தது. பட்டினியின் அச்சுறுத்தலை எதிர்கொண்ட ஸ்கோபாஸ் நகரத்தை ஒப்புக்கொடுத்தான். அந்தியோகுஸ் ஸ்கோபாஸுக்கு வெளியேற அனுமதித்தான்; பின்னர் ஸ்கோபாஸ் எகிப்துக்கு திரும்பினான்; அங்கே அவன் இறுதியில் துரோகம் மற்றும் கையாடல் குற்றச்சாட்டுகளின் பேரில் மரணதண்டனைக்குட்படுத்தப்பட்டான். சீதோனின் முற்றுகை, பானியத்திற்குப் பிறகு கோய்லே-சிரியாவின்மேல் அந்தியோகுஸின் வெற்றிகரமான கைப்பற்றுதலை நிறைவு செய்தது.

சகோதரி வைட், ஊரியா ஸ்மித்தின் *Daniel and the Revelation* என்னும் நூலை “தேவனுடைய உதவிக்கரம்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார். அந்தியோகுவின் இரு-அடுக்கு நடவடிக்கையை, தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினான்கும் பதினைந்தும் வசனங்களுக்கான தனது விளக்கவுரையில் ஸ்மித் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

எகிப்தின் இளைய அரசனின் கல்விப் பொறுப்பு ரோமச் செனட்டினால் எம். எமிலியஸ் லெபிடஸிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது; அவர், அக்கோர்ட்டின் முதிர்ந்ததும் அனுபவமிக்கதுமான அமைச்சரான அரிஸ்டோமேனேஸை அவனுடைய பாதுகாவலனாக நியமித்தார். அவனுடைய முதல் செயல், கூட்டுச் சங்கிலியில் இணைந்திருந்த இரு அரசர்களான பிலிப் மற்றும் அந்தியோகுஸ் மேற்கொள்ளத் திட்டமிட்டிருந்த படையெடுப்பிற்கெதிராக முன் எச்சரிக்கை ஏற்பாடுகளைச் செய்வதாக இருந்தது.

“இந்த நோக்கத்திற்காக, அப்போது எகிப்தியரின் சேவையில் இருந்த ஏதோலியாவின் புகழ்பெற்ற படைத்தளபதியான ஸ்கோபாஸை, படைக்குத் துணைப் படைகளைச் சேர்ப்பதற்காக, அவன் பிறந்த நாட்டிற்குப் அனுப்பினான். ஒரு படையை ஆயத்தப்படுத்திய பின்பு, அவன் பாலஸ்தீனத்திலும் கோய்லே-சிரியாவிலும் முன்னேறிச் சென்றான் (அந்தியோக்குஸ் சிறிய ஆசியாவில் அட்டாலஸுக்கு எதிரான போரில் ஈடுபட்டிருந்தபோது), யூதேயா முழுவதையும் எகிப்தின் அதிகாரத்திற்குக் கீழ்ப்படுத்தினான்.”

“இவ்வாறு, நம்முன் உள்ள இந்த வசனம் நிறைவேறுவதற்கான நிலையில் நிகழ்வுகள் கொண்டு வரப்பட்டன. ஏனெனில், ரோமரின் கட்டளையின்படி அட்டாலுஸுக்கு எதிரான தனது யுத்தத்தை நிறுத்திய அந்தியோகுஸ், பாலஸ்தீனத்தையும் கோய்லே-சீரியாவையும் எகிப்தியரின் கைகளிலிருந்து மீட்டெடுக்கத் தாமதமின்றி நடவடிக்கைகள் மேற்கொண்டான். அவனை எதிர்க்க ஸ்கோபாஸ் அனுப்பப்பட்டான். யோர்தானின் பிறப்பூற்றுகளருகில் அந்த இரு படைகளும் சந்தித்தன. [Panium] ஸ்கோபாஸ் தோற்கடிக்கப்பட்டு, சீதோன் வரை துரத்தப்பட்டு, அங்கே முற்றுகையிட்டு நெருக்கமாக வளைக்கப்பட்டான். எகிப்தின் மிகச் சிறந்த தளபதிகளில் மூவர், தங்களின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிறந்த படைகளுடன், அந்த முற்றுகையை நீக்க அனுப்பப்பட்டார்கள்; ஆனாலும் வெற்றியடையவில்லை. இறுதியில், ஒல்லியானதாயும் கைக்குப் பற்றாததாயும் இருக்கும் பஞ்சத்தின் பேயுருவில், தன்னால் எதிர்த்து நிலைக்க முடியாத ஒரு பகைவரை ஸ்கோபாஸ் எதிர்கொண்டபோது, உயிரை மட்டும் விட்டு அருளும் அவமானகரமான நிபந்தனைகளின் பேரில் சரணடையக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டான்; அதன்பின் அவனும் அவனுடைய பத்தாயிரம் பேரும், உடைகள் பறிக்கப்பட்டு நிர்வாணமாகப் புறப்பட்டுச் செல்ல அனுமதிக்கப்பட்டார்கள். இங்கே, வடக்கின் ராஜா மிகுந்த அரண் கொண்ட நகரங்களைக் கைப்பற்றுதல் நிகழ்ந்தது; ஏனெனில் சீதோன், அதன் அமைவிடத்தாலும் அதன் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளாலும், அந்தக் காலத்தின் மிகவும் வலிமையான நகரங்களில் ஒன்றாயிருந்தது. இங்கே, தெற்கின் படைகள் எதிர்த்து நிலைக்க முடியாத தோல்வியும், தெற்கின் ராஜா தேர்ந்தெடுத்திருந்த ஜனங்களின் தோல்வியும் நிகழ்ந்தது; அதாவது, ஸ்கோபாஸும் அவனுடைய ஏதோலியப் படைகளும்.” Daniel and the Revelation, 257, 258.

கி.மு. 207-இல் நிறைவடையும் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள் டொனால்ட் டிரம்பை அடையாளப்படுத்துகின்றன. கிழக்கு மற்றும் மேற்கு ஆகியவற்றின் உடன்படிக்கைத் திருமணத்தாலும், மிலான் அறிவிப்பினாலும் கி.பி. 313-இல் முடிவடையும் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனம், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் மிருகத்தின் சாயல் உருவாகுதலை அடையாளப்படுத்துகிறது. கி.பி. 313-இல் ஆரம்பமான பெர்காமு சபை, பாப்பரசர் ஆட்சி சிங்காசனத்தை ஏற்குமுன், புறமதத்தின் சமயத்துடனான சமரசத்தின் மூலம் கிறிஸ்தவம் விலகிப்போன வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. பெர்காமும் கி.பி. 313-ஆம் ஆண்டும், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் மிருகத்தின் சாயல் உருவாக்கத்தால் குறிக்கப்படும் சமரசத்திற்கு முன்மாதிரியாக நிற்கின்றன. அது கிறிஸ்தவமும் பாப்பரசரின் ரோமும் இடையிலான சமரசத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் கத்தோலிக்க மதம் என்பது கிறிஸ்தவ நிறுவனம் போல வேடமணிந்த புறமதத்தைத் தவிர வேறொன்றும் அல்ல. கி.பி. 1776-இல் தொடங்கி இவ்வாண்டில் முடிவடையும் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனமும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளையே எடுத்துரைக்கிறது. ஆகையால், மூன்றும் ஆகிய இந்த இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனங்கள் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் பூமிமிருகத்தின் ஏதோ ஒரு தீர்க்கதரிசன அம்சத்தை எடுத்துரைக்கின்றன; மேலும் அவை மூன்றும் பதினேழு என்னும் எண்ணால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தீர்க்கதரிசன வரிகளுக்குள் முடிவடைகின்றன.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் என்பது ஐக்கிய அமெரிக்கா வல்லரசு ஒரு மகாவிஷபாம்பைப் போலப் பேசும் நேரமாகும்; மேலும், ஒரு தேசத்தின் “பேச்சு” என்பது அதன் சட்டமியற்றும் மற்றும் நீதித்துறை அதிகாரிகளின் செயல்பாடாகும்.

“அந்த ஜாதியின் ‘பேசுதல்’ என்பது அதன் சட்டமன்ற மற்றும் நீதித்துறை அதிகாரிகளின் செயலாகும்.” The Great Controversy, 442.

டிரம்ப் நீதித்துறை அல்லது சட்டமன்ற அதிகாரம் உடையவர் அல்ல; ஆகையால் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் காங்கிரஸால் நிறைவேற்றப்படுகிறது. இருந்தபோதிலும், பாப்பரச அதிகாரத்துக்கு ஆதரவளிக்கும் எத்தகைய செயலும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது. 533ஆம் ஆண்டின் ஆணையும் 313ஆம் ஆண்டின் அரசாணையும், மிருகத்தின் சொரூபம் உருவாக்கப்படும் காலப்பகுதியின் தொடக்கத்தை அடையாளப்படுத்துகின்றன. அதன் நிறைவு விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே; மேலும் இயேசு எப்போதும் முடிவை ஆரம்பத்தினால் விளக்கிக் காட்டுகிறார். ஆகவே, நிர்வாக ஆணையின் மூலம் தீர்க்கதரிசன வேதாகமத்தின் கிறிஸ்துவிரோதிக்கே ஏதேனும் “சலுகை” வழங்கும் டிரம்பின் செயல், ஐக்கிய அமெரிக்கா “தன் அரசாங்கத்தின் கொள்கைகளை அப்படிப் புறக்கணித்து, ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை இயற்றும்” அந்த ஓமேகாவில் மட்டுமே முடிவுறும் இயக்கத்தின் ஆல்பாவைக் குறிக்கும்.

“ஞாயிற்றுக்கிழமை கட்டாய அனுஷ்டிப்பை அமல்படுத்தும் இந்த இயக்கத்தில் ஈடுபட்டிருப்போரில்கூட அநேகர், இச்செயலால் பின்வரும் விளைவுகளுக்குக் குருடர்களாயிருக்கின்றனர். அவர்கள் மதச்சுதந்திரத்திற்கு நேரடியாகவே அடி கொடுக்கிறார்கள் என்பதை காணவில்லை. வேதாகமச் சபத்தின் உரிமைக் கோரிக்கைகளை ஒருபோதும் உணராதவர்களும், ஞாயிற்றுக்கிழமை நிறுவனம் தங்கியிருக்கும் பொய்யான அஸ்திவாரத்தை அறியாதவர்களும் அநேகர் உண்டு. மதச் சட்டமியற்றுதலுக்குச் சாதகமான எந்த இயக்கமும் உண்மையில் பாப்பரசாட்சிக்குக் கொடுக்கப்படும் ஓர் ஒப்புக்கொடுத்தலாகும்; ஏனெனில் அது அநேக யுகங்களாக மனச்சாட்சிச் சுதந்திரத்திற்கு எதிராகத் தடையின்றி போரிட்டு வந்திருக்கிறது. ‘அக்கிரமத்தின் இரகசியம்’ எனப்படுகிறதற்கே, கிறிஸ்தவ நிறுவனம் என்று சொல்லப்படுகிற ஞாயிற்றுக்கிழமை அனுஷ்டிப்பு தன் இருப்பைச் செலுத்த வேண்டியுள்ளது; மேலும் அதனை வலியுறுத்திப் பின்பற்றச் செய்வது, ரோம சமயத்தின் மூலக்கல்லாகவே இருக்கும் கோட்பாடுகளை மறைமுகமன்று, நிஜமாகவே அங்கீகரிப்பதாக இருக்கும். எங்கள் தேசம், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை இயற்றும் அளவுக்கு, தன் ஆட்சியின் கோட்பாடுகளை இவ்விதம் துறந்துவிட்டால், இந்தச் செயலில் புராட்டஸ்டண்டம் பாப்பரசாட்சியுடன் கை கோர்க்கும்; இது, நீண்டகாலமாக மீண்டும் செயற்படும் ஏகாதிபத்தியமாகப் பாய்ந்து எழுவதற்கான வாய்ப்பை ஆவலுடன் நோக்கியிருந்த கொடுங்கோன்மைக்கே உயிர் கொடுப்பதற்குச் சமமானதாய் வேறொன்றுமல்ல.” Testimonies, volume 5, 711.

“மதச்சட்ட இயற்றுதலுக்கு ஆதரவான எந்த ஒரு இயக்கமும் உண்மையில் பாப்பாட்சிக்குச் செய்யப்படும் ஒரு சலுகைச் செயலாகும்,” மேலும் அவ்வாறான இயக்கங்கள் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்னரே நிகழ்கின்றன.

“இந்த நாளின் ஆராதனையை அமல்படுத்தும் கட்டளை உலகமெங்கும் வெளியிடப்பட வேண்டியுள்ளது. வரையறுக்கப்பட்ட அளவில், அது ஏற்கனவே வெளியிடப்பட்டுள்ளது. பல இடங்களில், புறஜாதியரின் ராஜா எபிரெய சிறைக்கைதிகளோடு பேசியதுபோலவே, குடியாட்சி அதிகாரம் ஒரு வலுசர்ப்பத்தின் குரலோடு பேசிக்கொண்டிருக்கிறது.” Signs of the Times, May 6, 1897.

இவ்விடயங்களை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.