யோவேல் புத்தகமும் லவோதிக்கேய ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையும் - எண் இருபது

யோவேல் புத்தகம், தேவனுடைய திராட்சத்தோட்டத்தின் அழிவு நான்காம் தலைமுறையில் நிகழ்கிறது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

பத்து கன்னியரின் உவமை என்பது அட்வென்டிசத்தின் உவமையாகும்; மேலும், அந்த உவமையில் நிகழும் விழிப்புணர்வு, கோதுமையும் களைகளும் பிரிக்கப்படும் வேளையில் நடைபெறுகிறது. அப்பொழுது, தாங்கள் “புதிய திராட்சரசத்திலிருந்து” “வெட்டப்பட்டுபோயினர்” என்ற உண்மையை களைகள் உணர்ந்து விழிப்படைகின்றன. “வெட்டப்பட்டு” என்ற சொல், ஆபிராம் இரத்தத்தின் மூலம் உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்தும் சடங்கில் ஒரு காளைக்கன்றும், ஒரு வெள்ளாட்டியும், ஒரு ஆட்டுக்கடாவும் இரண்டாக வெட்டப்பட்ட அவரது முதல் உடன்படிக்கைப் படியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அதே உடன்படிக்கைப் பகுதியில், நான்காம் தலைமுறையில் அவர் தமது ஜனங்களை நியாயத்தீர்ப்பில் சந்திப்பார் என்று தேவன் அறிவிக்கிறார்.

தீர்க்கதரிசனம் நான்காம் தலைமுறையில், அதாவது மோசேயின் தலைமுறையில், நிறைவேறியபோது, கர்த்தர் தேவனுக்கும் அவருடைய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களுக்கும் இடையிலான உடன்படிக்கையின் அடையாளமாக பத்து கட்டளைகளை முன்வைத்தார். அந்த பத்து பிரமாணங்களில் இரண்டாவது பிரமாணத்தில் ஆபிராமின் நான்கு தலைமுறைகளின் ஒளி மகிமைப்படுத்தப்பட்டது.

ஆபிராமின் உடன்படிக்கையின் நான்கு தலைமுறைகள், பொறாமையுள்ள தேவனாகிய தேவனுடைய குணத்தின் விரிவாக்கத்திற்குள் உட்படுத்தப்பட்டன. அவருடைய பொறாமை செதுக்கப்பட்ட விக்கிரகங்களுக்கு எதிர்மறையாக நிறுத்தப்படுகிறது. ஆபிராமின் நான்காம் தலைமுறையுடன், நாம் ஒரு முன்னேறும் நியாயத்தீர்ப்பையும் காண்கிறோம். அந்த நியாயத்தீர்ப்பு, தேவனுடைய ஜனங்கள் அடிமைத்தனத்தில் இருந்த தேசத்தின் மேல் இருந்ததோடு, தேவனுடைய ஜனங்களின் மேலும் இருந்தது; அதன் பின்பு அமோரியரும் நியாயத்தீர்க்கப்படுவார்கள். தேவனுடைய வீட்டில் ஆரம்பித்து உலகமெங்கும் படிப்படியாகச் செல்லும் ஒரு முன்னேறும் நியாயத்தீர்ப்புச் செயல்முறையை ஆபிராம் அடையாளப்படுத்துகிறார்; மேலும், இரண்டாம் கட்டளை அந்த நியாயத்தீர்ப்புச் செயல்முறை மனிதகுலத்தை தேவனை வெறுப்போரின் ஒரு வகுப்பாகவும், தேவனை நேசிப்போரின் ஒரு வகுப்பாகவும் பிரிக்கிறது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; இவ்வாறு, “நீங்கள் என்னிடத்தில் அன்பாயிருந்தால், என் கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள்” என்று முழங்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு அது ஒரு முன்னுருவாக நிற்கிறது.

சீனாய் மலையில் நியாயப்பிரமாணம் வழங்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் அதே காலகட்டத்தில், மோசேக்கு தேவனுடைய சுபாவம் காண்பிக்கப்பட்டது.

நியாயப்பிரமாணம் இரண்டாவது முறையாக அளிக்கப்பட்டது 1850 ஆம் ஆண்டின் முன்னோடி அட்டவணையுடன் ஒத்திசைகிறது. முதல் பலகைகள் உடைக்கப்பட்டன; மேலும் முதல் அட்டவணையில் எண்களில் ஒரு பிழை இருந்தது. அப்பொழுது பண்டைய இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் நியாயப்பிரமாணத்தின் பொறுப்பாளர்களாக்கப்பட்டார்கள்; அதைப் போலவே நவீன இஸ்ரவேலும் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கும் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையின் சட்டங்களுக்கும் பொறுப்பாளர்களாக்கப்பட்டது. அந்த இரண்டு பலகைகள் முதன்முறையாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது பாளயத்தில் சொல்லுக்குச் சொல் கலகம் இருந்தது; 1850 அட்டவணை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது பாளயத்தில் ஆவிக்குரிய கலகம் உருவாகிக் கொண்டிருந்தது. ஆபிராமுக்கு அளிக்கப்பட்ட நான்காம் தலைமுறையைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனம், நான்காம் தலைமுறையில் மோசேயினால் நிறைவேற்றப்பட்டது; அங்கு தேவன் நியாயத்தீர்ப்பின் வெளிப்பாட்டை இரண்டாம் கட்டளையில் நான்காம் தலைமுறையிலே விரிவாக்கினார். செதுக்கப்பட்ட சிலைகள் தேவனுடைய உண்மையான ஆராதனைக்கான கள்ளப்பிரதியாக ஆனது; மேலும் தேவனுடைய குணாதிசயத்தின் பொறாமை நியாயத்தீர்ப்புடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் மோசே தேவனுடைய மகிமையை கண்டான். “நாமம்” எனப்படும் அவருடைய வெளிப்பாட்டில் பிரதிபலிக்கப்படும் தேவனுடைய குணாதிசயத்தின் ஒரு கூறாக அவருடைய பொறாமையை அவன் கண்டான்; மேலும் ஆராதிப்பவனுக்கும் அவர்களுடைய பிதாக்களின் பாவங்களுக்கும் இடையிலான தொடர்பு முன்வைக்கப்படுகிறது.

கிறிஸ்து முதல் முறை ஆலயத்தைச் சுத்திகரித்தபோது, அவருடைய வீட்டின்மேலுள்ள தீவிர ஆர்வம் அவரை விழுங்கிவிட்டது என்று சீஷர்கள் பின்னர் நினைவுகூர்ந்தனர். “தீவிர ஆர்வம்” என்பது “பொறாமை” என்ற சொல்லாகும். தேவனுடைய பொறாமையை வெளிப்படுத்தும் அவருடைய சுபாவமே, கிறிஸ்து தமது ஆலயத்தைச் சுத்திகரிக்கத் தூண்டிய உந்துசக்தியாக இருந்தது; மேலும், உங்கள் பிதாக்களின் பாவங்களை அறிக்கையிட வேண்டிய அவசியம் என்ற தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்பு, பின்னர் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு முறை” நியாயத்தீர்ப்பில் மனந்திரும்புதலுக்கான அழைப்பின் அத்தியாவசிய கூறாக மாறியது. ஆபிராமின் “நான்காம் தலைமுறை” உடன்படிக்கை வரலாற்றின் வழியாகத் தொடர்ந்துச் செல்லும் போது மேலும் மேலும் பெரும் முக்கியத்துவத்தை அடைகிறது. யோவேல் புத்தகம், பிந்தைய மழையின் காலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அது கடைசி நாட்களில் நிகழ்கிறது. தேவனுடன் ஆபிராம் கொண்ட மும்மடங்கு உடன்படிக்கையின் முதல் அடியிலேயே பதிவுசெய்யப்பட்ட கருப்பொருளாகிய நான்கு தலைமுறைகளின் செய்தியை அறிமுகப்படுத்துவதன் அடிப்படையில் யோவேல் புத்தகம் தன் செய்தியை முன்வைக்கிறது. அந்தக் கருப்பொருள் யோவேல் புத்தகத்தில் தன் நிறைவை அடைகிறது.

வாக்களிக்கப்பட்ட தேசத்தில் ஒருமுறை பிரவேசித்தபின், உடன்படிக்கையின் பெட்டகம் ஷீலோவில் வைக்கப்பட்டது; அங்கே பிரதான ஆசாரியனான துன்மார்க்கமும் மூடத்தனமுமான ஏலியும், அவனுடைய இரு கெடுபிடியான மகன்களும், சாமுவேலின் அழைப்போடு எதிர்மறையாக நிறுத்தப்படுகிறார்கள். உடன்படிக்கையின் அடையாளமாக இருந்த அந்தப் பெட்டகத்தின் பயணத்தில் ஷீலோ ஒரு கட்டமாக ஆனது. எரிகோவின் மதில்களை இடிக்கச் செய்த அடையாளமாக அந்தப் பெட்டகம் பயன்படுத்தப்பட்ட பின்னர், ஏலியும் அவன் துன்மார்க்கமான மகன்களும் இறக்கும் வரையில், அது சுமார் நானூறு ஆண்டுகள் ஷீலோவில் இருந்தது. பின்னர் அது பெலிஸ்தரால் பிடிக்கப்பட்டது; அதற்குப் பின்பு தாவீது அந்தப் பெட்டகத்தை எருசலேமுக்கு கொண்டு வந்தபோது, எருசலேமுக்குள் வெற்றிகரமான பிரவேசத்தின் முதல் உருவகப்படம் நிறைவேற்றப்பட்டது. உடன்படிக்கையின் இந்த அடையாளத்தை எருசலேமுக்குக் கொண்டு வந்ததற்கான வெளிப்படையாகக் கூறப்பட்ட நோக்கம், தேவன் தமது நாமத்தை எருசலேமில் நிலைநிறுத்தத் தேர்ந்தெடுத்தார் என்பதே ஆகும்; மேலும், அவரது நாமம் அவரது பொறாமையோடு தொடர்புடையது; அந்தப் பொறாமை நான்காம் தலைமுறையில் வெளிப்படும் அவரது பொறாமைக்குரிய நியாயத்தீர்ப்போடும் தொடர்புடையது.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமலுக்கு வரும் வேளையில், கர்த்தர் வெற்றிகொண்ட திருச்சபையை எல்லா குன்றுகளுக்கும் மலைகளுக்கும் மேல் உயர்த்துவார்; அப்பொழுது ஜாதிகள், “வாருங்கள், நாம் தேவனுடைய இல்லத்துக்குப் போவோம்” என்று கூறுவார்கள்.

கர்த்தருடைய வார்த்தை எருசலேமிலிருந்து புறப்படுகிறது; ஏனெனில் அவர் தமது “நாமத்தை” வைக்கத் தேர்ந்தெடுத்த இடம் அதுவே. மோசேயோடு, “கர்த்தர் மேகத்திலே இறங்கி, அங்கே அவனோடே நின்று, கர்த்தருடைய நாமத்தை அறிவித்தார். கர்த்தர் அவன் முன்பாகச் சென்று, அறிவித்தார்,

அவருடைய “நாமம்” என்பது அவருடைய குணநலனாகும்; மேலும் தேவனுடைய குணநலம் ஆழமிகுந்த சிக்கலுடனும் ஆழமிகுந்த எளிமையுடனும் உள்ளது. “தேவன் அன்பு” என்பதே அவருடைய குணநலனை முழுமையாக, ஆனால் எளிமையாக வெளிப்படுத்துகிறது. ஆபிராமுக்கு அளிக்கப்பட்ட உடன்படிக்கையின் “நான்காம் தலைமுறைத் தீர்ப்பு” என்ற சத்தியம், இரண்டாம் கட்டளையில் நான்காம் தலைமுறையைச் சார்ந்த கூடுதல் ஒளியின் மூலம் “வரியின்மேல் வரி” என விரிவாக்கப்பட்டது. பின்னர் மோசேயின் அனுபவம், தேவனுடைய குணநலனுடன் நான்காம் தலைமுறைக்குள்ள தொடர்பைப் பற்றிய ஒளியை, அவருடைய பொறாமை என்னும் ஒளியைச் சேர்ப்பதன் மூலம் மேலும் விரிவாக்குகிறது. தெய்வீகத் தூண்டுதல் குணநலனை “எண்ணங்களும் உணர்ச்சிகளும் இணைந்தது” என்று வரையறுத்துள்ளது; ஆனால் அதே தெய்வீகத் தூண்டுதல், நம்முடைய எண்ணங்கள் தேவனுடைய எண்ணங்களைப்போல அல்ல என்பதையும் எங்களுக்கு அறிவித்துள்ளது. அவருடைய குணநலம் என்பது அவருடைய எண்ணங்களும் உணர்ச்சிகளும் இணைந்ததே; மேலும் நம்முடைய எளிய மனித எண்ணங்களையும் உணர்ச்சிகளையும் கடந்த அநேக பரிமாணங்கள் அவருடைய குணநலனில் இருப்பதால், அந்த வேறுபாடு என்னவென்றால், பூமியுடன் ஒப்பிடப்படுகிற ஆகாயத்தைப்போல் அவருடைய எண்ணங்கள் உயர்ந்தவையாக இருக்கின்றன.

ஆகையால், சிந்தித்து ஆராய வேண்டிய ஒரு மனிதச் சிந்தனை இதுவாகும்: தேவனுடைய சுபாவம் அவருடைய நாமத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறதாயின், தேவனுடைய நாமத்தின் ஒவ்வொரு வெளிப்பாடும் அவருடைய சுபாவத்தின் ஒரு வெளிப்பாடாகும். யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் தமது தீர்க்கதரிசன வார்த்தையை முத்திரையிட்டு மறுபடியும் முத்திரை நீக்குகிறார்; பால்மோனி இரகசியங்களின் அதிசயமான எண்ணுபவர்; அவரே உலர்ந்த நிலத்திலிருந்து வந்த வேர், மேலும் எரியும் முட்புதர், அக்கினித் தூண், பிரதான தூதனாகிய மிகாவேல், இவ்வாறே தொடர்ந்து வெளிப்படுகிறார். தேவனுடைய பல்வேறு நாமங்களினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அவருடைய சுபாவத்தின் குணாதிசயங்கள் முடிவில்லாதவை. ‘சிந்தித்து ஆராய வேண்டிய மனிதச் சிந்தனை’ இதுவே: இருப்பதாக அறியப்படும் தேவனுடைய சுபாவத்தின் இவ்வளவு பல்வேறு வெளிப்பாடுகளுக்கிடையில், ஆபிராமுடனான மூவகை உடன்படிக்கை முறையின் மிக முதல் உடன்படிக்கைப் படியிலேயே—“நான்காம் தலைமுறைத் தீர்ப்பு” என்பது அந்த உடன்படிக்கையின் அடிப்படை அறிக்கையாக இருப்பதற்கு—அவருடைய நாமத்தை பிரதிபலிக்கும் முக்கியத்துவம் என்ன?

மனிதர்களுக்கும் ஜாதிகளுக்கும் நியாயாதிபதியாகிய தேவனுடைய குணநலன், மனிதர்களுக்கு நான்கு தலைமுறைகளால் குறிக்கப்படும் ஒரு சோதனைக்காலத்தை அருளுகிறது. தேவன் நியாயாதிபதியாக இருக்கிறார்; அவர் இரக்கமுள்ளவர்; அவர் நீடிய பொறுமையுள்ளவர்; மேலும் மனிதர்களினதும் ஜாதிகளினதும் நியாயத்தீர்ப்பை நான்காம் தலைமுறையில் முடிவுக்கு கொண்டுவருகிறார். ஒரு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனத்தோடு அவர் செய்த உடன்படிக்கையில் தேவன் கூறிய அடிப்படை அறிக்கை, நான்காம் தலைமுறை நியாயத்தீர்ப்பையும் உட்கொண்டுள்ளது. முதல் தூதனுடைய செய்தி, அந்த மூன்று தனித்தனியான தூதர்களின் செய்திகளில் ஒவ்வொன்றினதும் எல்லா பண்புகளையும் தன்னகத்தே கொண்டிருப்பதுபோலவே, ஆபிராமின் உடன்படிக்கையின் முதல் படியும், அந்த மும்மடங்கான உடன்படிக்கையின் முழு இயல்புகளையும் தன்னகத்தே கொண்டிருக்கிறது. தேவனுடைய நாமம் என்னவெனில், அவர் இரக்கமுள்ள நியாயாதிபதி; அவர் நான்காம் தலைமுறையில் நியாயந்தீர்க்கிறார். தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனத்தின் உடன்படிக்கை வரலாற்றிலுள்ள மற்ற ஒவ்வொரு படியும், அந்த அஸ்திவாரத்தின் மேல் கட்டப்படுகிறது.

யோவேல் புத்தகம் ஐந்தாம் வசனத்தில் இடம்பெறும் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் விழிப்புணர்வு நிலையிலே அமைக்கப்படும் போது, “புதிய திராட்சரசம்” அவர்களின் வாயிலிருந்து “அறுக்கப்பட்டு நீக்கப்படுகிறது”; அப்பொழுது, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உடன்படிக்கை ஜனத்தின் அந்த இறுதியான உடன்படிக்கைப் பிரிவிற்கான முன்னுரை, நான்காம் தலைமுறையில் நிறைவேற்றப்படுகின்றதாக உடன்படிக்கை ஜனத்தின் கலகத்தை வெளிப்படுத்தும் உடன்படிக்கையின் அடிப்படைச் செய்தியாகும்; பின்னர் அவர்கள் “அறுக்கப்பட்டு நீக்கப்படுகிறார்கள்.” உடன்படிக்கையின் அடிப்படைச் செய்தியை உணராததினாலே அவர்கள் “அறுக்கப்பட்டு நீக்கப்படுகிறார்கள்.”

ஆதியாகமம் பதினைந்தாம் அதிகாரத்தின் நான்கு வசனங்களில் உள்ள உடன்படிக்கையின் அந்த அடிப்படையான செய்தியே, பிற்கால நாட்களில் உடன்படிக்கையின் தலைக்கல்லான செய்தி “புதிய திராட்சரசம்” என முன்வைக்கப்படும் போது பயன்படுத்தப்படும் நியாயத்தீர்ப்பின் கோலும்—அளவுகோடும் ஆகும். “புதிய திராட்சரசம்” “நீக்கப்படும்போது,” எபிராயீமின் மதுபானமயக்கமுற்றோர் விழிப்புறுதலோடு தொடர்புடைய பாரம், பிற்பெய்யும் மழையின் சோதனைக்காலத்தில், கலகமுள்ள தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனத்தின் இறுதியான நான்காம் தலைமுறைக்கு எதிராக உச்சரிக்கப்படும் நியாயத்தீர்ப்பின் அறிவிப்பின் சூழலில் அமைக்கப்பட்டாலே உண்மையாய் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.

ஆதியாகமம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில், ஆபிரகாமுடன் செய்யப்பட்ட மும்மடங்கான உடன்படிக்கையின் இரண்டாம் படியை நாம் காண்கிறோம்:

இரண்டாவது படி, “வெட்டிப்போடப்படுதல்” என்ற அடையாளத்திற்கு இரண்டாவது சாட்சியை வழங்குகிறது. “வெட்டிப்போடப்படுதல்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட சொல், பதினைந்தாம் அதிகாரத்தில் ஆபிராம் இரண்டாக வெட்டிய மிருகங்களில் தனது வேரை காண்கிறது; மேலும், அந்தப் பகுதியில், விருத்தசேதனம் செய்யப்படாத எவரும் உடன்படிக்கையிலிருந்து “வெட்டிப்போடப்படுவார்” என்று கூறப்படுகிறது. கிறிஸ்து இவ்வாறான சத்தியங்களையே உறுதிப்படுத்திக் கொண்டிருந்த உடன்படிக்கை வரலாற்றில், விருத்தசேதனம் ஞானஸ்நானத்தால் மாற்றப்பட்டது; இதற்காகவே, அவர் நமக்கான முன்மாதிரியாக எட்டாம் நாளில் உயிர்த்தெழுப்பப்பட்டார்.

அந்த அடையாளம் எட்டாவது நாளில் நிறைவேற்றப்பட வேண்டியது; அது பேழைக்குள் இருந்த எட்டு ஆத்துமாக்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. இரண்டாவது படியில்தான் பார்வைச் சோதனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அதாவது, எலியா நிறைவேற்றிய நியாயத்தீர்ப்பிற்கு முன்பாக இஸ்ரவேல் யெசபெலின் தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் எலியாவிற்கும் இடையில் தேர்ந்தெடுத்ததாயிருந்தாலும், அல்லது ராஜாவின் உணவை உண்டவர்களை விட தானியேல், சத்ரக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ ஆகியோரின் முகவுரு இன்னும் அழகாகவும் பருத்ததாகவும் தோன்றியதாயிருந்தாலும், இரண்டாவது சோதனை பார்வைக்குரியது. விருத்தசேதனம் ஜீவனின் அடையாளமாகும்; மேலும், பேழையின் மேல் இருந்த எட்டு ஆத்துமாக்கள், இறந்தவர்களுக்கு மாறுபட்டவர்களாக ஜீவித்திருந்தவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.

கிறிஸ்துவின் வரலாற்றில், உடன்படிக்கையின் அடையாளம் ஸ்நானமாக மாறியபோது, உடன்படிக்கை வரலாற்றில் நிகழ்ந்த அந்தப் பெரிய மாற்றத்தை விளக்குவதற்காக அப்போஸ்தலனான பவுல் இவ்வசனங்களின் உடன்படிக்கை வரலாறையே பயன்படுத்தினார். சுனத்தின்போது துண்டிக்கப்படுகிற மாம்சத்தை, தெய்வீகத்துடன் உள்ள உறவின் நிலையில் மனிதனுக்கான ஒரு அடையாளமாகவும், மனிதனுடைய உயர்ந்த இயல்புடன் உள்ள உறவின் நிலையில் அவனுடைய தாழ்ந்த இயல்புக்கான ஒரு அடையாளமாகவும் அவர் பயன்படுத்தினார். தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையைப் பயன்படுத்தி பவுல் தனது மாணவர்களுக்கு போதித்தார்; மேலும் “தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவன்” என்றவனாகிய அவரது நோக்கம் (அவருடைய சவுல் என்ற பெயர் குறிக்கும் பொருள்படி), தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனங்களாகிய இஸ்ரவேலின் சொற்பொருள் நிலையிலிருந்து ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலுக்கான மாற்றத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட, உடன்படிக்கை வரலாற்றின் அந்தப் பெரிய மாற்றத்தை அடையாளப்படுத்துவதாக இருந்தது. தமக்குப் பொறுப்பளிக்கப்பட்ட பணியை நிறைவேற்றும் வகையில், அவர் தமது தீர்க்கதரிசனச் செய்தியை உடன்படிக்கை வரலாற்றின் பின்னணியில் முன்வைத்தார்.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்களில் தமது ஓமேகா நிறைவேற்றத்தை அடையும் உடன்படிக்கையின் மூன்று அடிப்படைப் படிகளில் இரண்டாம் படியை ஆதியாகமம் பதினேழாம் அதிகாரம் குறிக்கிறது. இரண்டாம் படி விருத்தசேதனத்தின் அடையாளத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அது தேவனுடைய முத்திரையை ஒருலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம்பேரின் மேல் முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது; அவர்கள் பார்வைக்குரிய சோதனையை குறிக்கும் கொடி ஆவர். அந்த மூன்று தூதர்கள் ஆபிரகாமின் ஆல்பா உடன்படிக்கையின் ஓமேகா ஆவர். ஆபிரகாமுக்கான மூன்றாம் படி இருபத்திரண்டாம் அதிகாரம் ஆகும்.

அத்தியாயத்தின் முதல் வசனம் இவ்வாறு கூறுகிறது: “இந்த நிகழ்வுகளுக்குப் பின்பு தேவன் ஆபிரகாமைச் சோதித்தார்; அவரை நோக்கி, ஆபிரகாமே, என்றார்; அதற்கு அவர், இதோ, நான் இருக்கிறேன், என்றார்.” மூன்றாவது உடன்படிக்கை அறிவிப்பிற்கு முன்பாகிய இறுதி சோதனையை இவ்வாறு குறித்துக் காட்டி, தேவன் ஆபிரகாமைச் சோதித்தார். ஆபிரகாம் அந்தச் சோதனையில் வெற்றி பெற்றபோது, ஆபிரகாமின் மும்மடங்கு உடன்படிக்கையின் இறுதி நான்கு வசனங்கள் அப்பொழுது முன்வைக்கப்பட்டன. இப்பகுதியில் அவருடைய “உடன்படிக்கையின் குரல்” என விளங்கும் தேவனுடைய சத்தத்திற்குக் ஆபிரகாம் “கீழ்ப்படிந்ததால்,” ஜாதிகளின் தந்தையாக அவர் ஆசீர்வதிக்கப்படுவார். மூன்றாவது தூதன் ஒரு சோதனையாகும்; அது, ஆபிரகாமைப் போலவே, குணநிலையை வெளிப்படுத்தும் ஒரு சோதனையாக இருக்கிறது; அந்தக் குணநிலை, ஆபிரகாம் செய்ததுபோல நீங்கள் தேவனை நம்புகிறீர்களா இல்லையா என்பதிலேயே அமைகிறது. ஆபிரகாமைப் போல இந்தச் சோதனையில் வெற்றி பெறுகிறவர்கள் உலகத்தின் எல்லா ஜாதிகளையும் ஒன்று திரட்டுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுவார்கள். மூன்று அதிகாரங்களிலிருந்து எடுத்த அந்தப் பதினேழு வசனங்கள், தேவனுக்கும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களுக்கும் இடையிலான உடன்படிக்கையை அடையாளப்படுத்துகின்றன; இவ்வாறு அவை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களின் உடன்படிக்கை வரலாற்றின் ஆல்பாவைக் குறிக்கின்றன; அதேபோல், அந்த வசனங்கள், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேர் எழுப்பப்படுதலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் உடன்படிக்கை வரலாற்றின் ஓமேகாவையும் குறிக்கின்றன.

ஒரு வீடையோ, அல்லது ஒரு வாகனத்தையோ வாங்குவதற்கு முன், அதன் ஒப்பந்த நிபந்தனைகளை முதலில் பரிசீலிக்காமல் இருப்போம் எனில், நம்மில் எத்தனை பேர் அவ்வாறு செய்வோம்? லவோதிக்கேயாவிலுள்ள ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகளில், தேவனுடனான தங்கள் உடன்படிக்கை ஒப்பந்தத்தின் முதலாவது நிபந்தனையே, அவர் இரக்கமுள்ள தேவனாக இருந்து நான்காம் தலைமுறைவரை நியாயத்தீர்ப்பு செய்கிறார் என்று தேவன் தம்மை அடையாளப்படுத்திக் கொள்வதிலேயே அமைந்துள்ளது என்பதை அறிந்திருப்போர் எத்தனை பேர்? துயரமானது என்னவெனில், அவர்கள் மில்லரைட் வரலாற்றின் அடிப்படைச் சத்தியங்களையும் அறியாதவர்கள்; தாங்கள் அறிவித்து உரிமை கோரும் உடன்படிக்கை உறவின் அடிப்படைச் சத்தியங்களையும் அறியாதவர்கள்; இதனால் அவர்கள், பண்டைய இஸ்ரவேலைப்போல, தங்கள் சந்திப்பின் காலத்தை அறியாதவர்களாயிருக்கிறார்கள். 9/11 அன்று ஆரம்பமான அந்தச் சந்திப்பு காலத்தின் முடிவு, அவர்கள் நடுநிசியில் விழித்தெழுந்து, தாங்கள் துண்டிக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதை உணருகிற நேரமே ஆகும்.

அடுத்த கட்டுரையில் நாம் தொடர்வோம்.