யோவேல் புத்தகமும் லவோதிக்கேயாவின் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையும் - எண் முப்பத்திரண்டு

யோவேல் புத்தகத்திற்குச் செல்லுவது, பேதுருவை எங்கள் சாட்சியாகக் கொண்டு, மெதுவாக முன்னேறிய ஒரு பயணமாக இருந்தது. தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையினுள் பேதுரு மிக அதிசயமான அடையாளங்களில் ஒருவராக இருக்கிறார்; ஆனால் அவை அனைத்தும் அப்படியே அல்லவா? பேதுரு கெய்சரியா பிலிப்பியில் இருக்கிறார்; மேலும் அவர் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் மேலறையில் மூன்றாம் மணியிலும், அதே நாளின் ஒன்பதாம் மணியில் ஆலயத்திலும் இருக்கிறார். இயேசு மூன்றாம் மணியில் சிலுவையில் அறையப்பட்டு, ஒன்பதாம் மணியில் மரித்தார். பேதுரு ஒன்பதாம் மணியில் கெய்சரியாவிற்கு அழைக்கப்படுகிறார்; ஆனால் கொர்நேலியுவின் வரலாற்றில் அவர் அழைக்கப்படுகிற அந்த கெய்சரியா, ஹெர்மோன் மலையின் அடிவாரத்தில் உள்ள கெய்சரியா பிலிப்பி அன்று; அது கடற்கரையோரக் கெய்சரியா, கெய்சரியா மரித்திமா என்று அழைக்கப்பட்டது.

கைசரியா மாரித்திமா என்பது மத்தியதரைக் கடற்கரையில் அமைந்துள்ள கடலோர நகரமாகும்; இது நவீன தெல் அவீவின் வடக்கே சுமார் 30–35 மைல்கள் தூரத்தில் உள்ளது (மகத்தான ஹேரோத் இதனை ஒரு விமரிசையான ரோமப் துறைமுக நகரமாகக் கட்டினார்). இது அப்போஸ்தலர் செயல்கள் புத்தகத்தில் அடிக்கடி தோன்றுகிறது (15 முறை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது), மேலும் புதிய ஏற்பாட்டில் பெரும்பாலானோர் “கைசரியா” என்று மட்டுமே குறிப்பிடுவது இதுவே. சுவிசேஷகரான பிலிப் தமது தீர்க்கதரிசனம் கூறிய நான்கு மகள்களுடன் அங்கே வசித்தார் (அப்போ. 8:40; 21:8). பவுல் அங்கே இரண்டு ஆண்டுகள் சிறையில் வைக்கப்பட்டார்; ஆளுநர்களான பெலிக்ஸ், பெஸ்து, மற்றும் ராஜாவாகிய அகிரிப்பா ஆகியோரின் முன்னிலும் ஆஜரானார் (அப்போ. 23–26). இன்னும் முக்கியமாக, ஒருவேளை, பேதுரு இங்கேயே ரோமப் படைத்தளபதியான கொர்நேலியுவுக்கு பிரசங்கித்தார்—கிறிஸ்தவத்திற்கு அஞ்ஞானிகளின் முதல் முக்கிய மனந்திரும்புதல் இதுவே (அப்போ. 10); கிறிஸ்து அநேகரோடு உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்திய வாரம் முடிவுற்ற கி.பி. 34-இல் இது நிகழ்ந்தது.

கைசரியா மரித்திமா யூதேயாவின் ரோமர் நிர்வாகத் தலைநகரமாகவும், புறஜாதியாரின் முக்கிய மையமாகவும் விளங்கியது. கைசரியா பிலிப்பி இதிலிருந்து வேறுபட்ட ஒரு நகரமாகும்; அது ஹெர்மோன் மலையின் அடிவாரத்துக்கு அண்மையில், மிகவும் வடபகுதியில் (கலிலேயா கடலின் வடக்கே சுமார் 25–30 மைல்கள்), இப்போது கோலான் மேட்டுப்பகுதி என அழைக்கப்படும் பிராந்தியத்தில் (நவீன பனியாஸ்) அமைந்துள்ளது. இயேசு தமது சீஷர்களை கைசரியா பிலிப்பிக்குக் கொண்டுபோன சந்தர்ப்பத்தில் மட்டுமே அது சுவிசேஷங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது (மத்தேயு 16:13 மற்றும் மாற்கு 8:27). பேதுரு இயேசுவை “ஜீவனுள்ள தேவனுடைய குமாரனாகிய கிறிஸ்து” என்று அறிக்கையிட்ட புகழ்பெற்ற இடம் இதுவே; மேலும், “இந்தக் கன்மலையின் மேல் என் சபையை நான் கட்டுவேன்; பாதாளத்தின் வாசல்கள் அதின்மேல் மேற்கொள்ளாது” என்று இயேசு அறிவித்த இடமும் இதுவே (மத்தேயு 16:13–20). அது கிரேக்கத் தெய்வங்களுக்கு, குறிப்பாக ஆட்டுத் தெய்வமான பானுக்கான ஆலயங்கள் இருந்த ஒரு புறமதப் பிரதேசமாக இருந்தது; பானுக்குரிய குகை “நரகத்தின் வாசல்கள்” என்று அழைக்கப்பட்டதால், இயேசு அங்கே கூறிய அந்த அறிவிப்பு விசேஷமாக மிகவும் தாக்கமிக்கதாக இருந்தது.

அந்த இரண்டு நகரங்கள் புவியியல் ரீதியிலும் வரலாற்று ரீதியிலும் முற்றிலும் தனித்தவையாக இருக்கின்றன—ஒன்று தென்-மேற்கில் அமைந்த பரபரப்பான ரோமப் பேரரசின் கடல்துறைமுக நகரமாகவும், மற்றொன்று யோர்தான் நதியின் ஆதித்தலைப் பகுதிகளுக்கு அண்மையில் அமைந்த வடக்கு ஹெலெனிய/புறஜாதி தலமாகவும் உள்ளது. கரையோர நகரமானது அப்போஸ்தலர் செயல்களின் புத்தகத்தில் பிரதான இடம் பெறுகிறது; வடக்கிலுள்ள நகரமானது சுவிசேஷங்களில் ஒரு திருப்புமுனையான தருணத்தின் மையமாக உள்ளது. கடலின் கெய்சரியா ரோம் என்பதற்கான சின்னமாகும்—அதாவது மிருகம்; பூமியின் கெய்சரியா வல்லரவனுக்கான சின்னமாகும். சிலுவையிலிருந்து பெந்தெகொஸ்தே நாள் வரை நீளும் காலப்பகுதியை, “பெந்தெகொஸ்துக் காலம்” என்று, சிலுவையில் தொடங்கி பெந்தெகொஸ்தே நாளில் முடிவுற்றதாக சகோதரி வைட் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

தொழில்நுட்ப ரீதியாகப் பார்க்கும்போது, பெந்தெகோஸ்தே காலம் முதற்பழங்களின் பண்டிகையில் தொடங்கும்; அது கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலோடு ஒத்துப்போகிறது. ஆனால் சிலுவை மரணம் இல்லையெனில், உயிர்த்தெழுந்த இரட்சகர் உயிர்த்தெழுந்தபோது தம்முடன் எடுத்துச் செல்ல இரத்தம் இருந்திருக்காது. அவருடைய மரணம் இல்லையெனில், ஜீவ அப்பமாகிய அவர், புளியில்லா அப்பத்தின் பண்டிகை நாளில் இளைப்பாறியிருக்கமாட்டார்; மேலும், ஜீவ அப்பம் முதற்பழங்களின் பண்டிகையில் எழும்புவதற்கு முன்பாக இளைப்பாற வேண்டியது அவசியமாக இருந்தது; இவ்வாறே, பெந்தெகோஸ்தே நாளுக்கும் பண்டிகைக்கும் வழிநடத்திய ஐம்பது நாள் காலம் ஆரம்பமானது.

கிறிஸ்து ஒரு வாரத்திற்காக உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்த வரும்போது, அந்த வாரம் அவருடைய ஞானஸ்நானத்தில் தொடங்கியது; பின்னர் “வாரத்தின் நடுப்பகுதியில்,” மூன்றரை ஆண்டுகள் கழித்து, அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டார்; புளிப்பில்லா அப்பத்தின் நாளில் கல்லறையில் இளைப்பாறினார்; ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று வாரி அறுவடையின் முதற்பலன்களின் திருவிழாவாக உயிர்த்தெழுந்தார்; இவ்வாறு கோதுமையின் முதற்பலன்களின் திருவிழாவை எட்டிய ஐம்பது நாள் பெந்தெகொஸ்தே காலத்தை ஆரம்பித்தார். சிலுவையிலிருந்து வாரத்தின் முடிவுவரை, மேலும் மூன்றரை ஆண்டுகள் கழித்து, கி.பி. 34-இல் வாரத்தின் இறுதியில் கிறிஸ்தவ சபைக்குள் மாறின முதன்மையான பிறஜாதியனாகிய கய்சரியா மரித்திமாவைச் சேர்ந்த கொர்நேலியுவுடன், அந்த ஏழு ஆண்டு காலப்பகுதி அதன் நிறைவுக்கு வந்தது.

கிறிஸ்து உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்த வருகை தந்த வாரம் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக 2,520 நாட்களாகும்; மேலும் சிலுவை “வாரத்தின் நடுவில்” இருப்பதால், அது ஞானஸ்நானத்திற்குப் பிறகு 1,260 நாட்களும், கொர்நேலியு மனந்திரும்பியதற்கு முன்பு 1,260 நாட்களும் ஆக இருந்தது. சிலுவையில் கிறிஸ்து மூன்றாம் மணிநேரத்தில் சிலுவையில் அறையப்பட்டார்; ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் அவர் மரித்தார். அதுவே பெந்தெகொஸ்தே காலத்தின் தொடக்கமாக இருந்தது; அதன் முடிவில் (ஏனெனில் இயேசு எப்போதும் முடிவை ஆரம்பத்தின் மூலம் விளக்குகிறார்), பெந்தெகொஸ்தே நாளில், அவர் உயிர்த்தெழுந்த நாளில் கிறிஸ்து சீஷர்களைச் சந்தித்த மேல் அறையில், பேதுரு யோவேல் புத்தகத்திலிருந்து தன் முதல் பிரசங்கத்தை மூன்றாம் மணிநேரத்தில் அளிக்கிறார். பின்னர் பேதுரு ஆலயத்தில் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் யோவேலை அடிப்படையாகக் கொண்ட தனது இரண்டாம் பிரசங்கத்தை அளிக்கிறார். தெளிவாகவே, மூன்றாம் மற்றும் ஒன்பதாம் மணிநேரங்கள் பெந்தெகொஸ்தே காலத்தின் தொடக்கத்தையும் முடிவையும் குறிக்கும் அல்பா மற்றும் ஒமேகா அடையாளமாக இருக்கின்றன.

வரி மீது வரி, இந்த இரு நிகழ்வுகளின் மூன்றாம் மணியையும் ஒன்பதாம் மணியையும் நாம் ஒருமைப்படுத்திப் பார்க்கும்போது, அந்த ஆறு மணிநேரத்தை ஒரு தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதியாகக் காண்கிறோம்; அது இரண்டும் ஒரு பிரிவிற்குச் சாட்சியமளிக்கின்றன. கிறிஸ்து ஜீவனிலிருந்து மரணத்திற்கும், மரணத்திலிருந்து ஜீவனிற்கும் செல்கிறார். அவர் பூமியிலிருந்து பரலோகத்திற்கும், பின்னர் மீண்டும் பூமிக்குமாக செல்கிறார். பேதுரு ஆலயத்தின் வெளியே இருந்து பின்னர் அதன் உள்ளே செல்கிறான். நிச்சயமாக, மூன்றாம் மணியிலிருந்து ஒன்பதாம் மணி வரை வேறு ஒத்திசைவு வாய்ந்த இணைப்புகளும் உள்ளன; ஆனால் முதலில் நாம் பேதுருவையும், கொர்நேலியுவையும், கடற்கரையோர கெய்சரியாவையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

ஆறு மணிநேரங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள தீர்க்கதரிசனப் பிரிவுகளைப் போலவே, பேதுருவை வரவழைக்கும்படி கொர்நேலியுவுக்குத் தெரிவிக்கத் தூதன் அனுப்பப்பட்டபோது, அது ஒன்பதாம் மணி நேரமாக இருந்தது.

ஒரு தூதன் வருகை என்பது ஒரு செய்தியின் அடையாளமாகவும், ஒரு வழிக்குறியாகவும் விளங்குகிறது; மேலும், “உன் ஜெபங்களும் உன் தர்மங்களும் தேவனுக்கு முன்பாக நினைவாக உயர்ந்திருக்கின்றன” என்று அவன் சொல்லும் போது, அது ஒரு வழிக்குறி என்பதை அந்தத் தூதனே உறுதிப்படுத்துகிறான். வாரத்தின் முடிவுக்கான வழிக்குறி என்பது, நான்கு நாட்கள் உபவாசித்தபின் ஒன்பதாம் மணி நேரத்தில் கொர்நேலியு பேதுருவை அழைத்துவர அனுப்பியது ஆகும்; அது “நினைவு” என்று அழைக்கப்படுகிறது, அதுவே ஒரு வழிக்குறி. “நூற்றுக்கதிபதி”யாக இருந்த கொர்நேலியு, நூறு பேருக்கு மேலான தலைவனாயிருந்தான்.

மத்தேயு பதினாறாம் அதிகாரத்தில் பேதுரு கெய்சரியா பிலிப்பியில் இருக்கும்போது, எந்த மணிநேரத்தையும் பற்றிய குறிப்பு இல்லை. இயேசு சீஷர்களை அங்கே அழைத்துச் சென்ற காலத்தில் அந்த நகரத்தின் பெயர் கெய்சரியா பிலிப்பி ஆகும். தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம், பதின்மூன்று முதல் பதினைந்து வரையிலான வசனங்களின் வரலாற்றில்—அவை பானியம் போரில் நிறைவேறின; மேலும் அவை அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு வழிநடத்தும் யுத்தத்தின் மாதிரியாக உள்ளன—கெய்சரியா பிலிப்பி பானியம் என்று அழைக்கப்பட்டது. பேதுரு பதின்மூன்று முதல் பதினைந்து வரையிலான வசனங்களில் இருக்கிறார்; அவர் பானியம் எனப்படும் கெய்சரியா பிலிப்பியில் இருக்கும்போதுதான் அது.

பானியம் போராட்டம் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் பதின்மூன்றிலிருந்து பதினைந்து வரை உள்ள வசனங்களின் நிறைவேற்றமாக இருந்ததையும், அந்த வசனங்களும் பானியம் போராட்டத்தின் வரலாறும் சேர்ந்து அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துக்குக் கொண்டு செல்லும் ஒரு யுத்தத்தை அடையாளப்படுத்துகின்றன என்பதையும் உணர்வதே, “வரி மேல் வரி” என்ற முறையியல் எவ்வாறு செயல்படும்படி வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறதோ அதற்கே துல்லியமான எடுத்துக்காட்டாகும். அந்த முறையியலைப் பயன்படுத்துவது கைசரியா பிலிப்பியும் பானியமும் ஒன்றோடொன்று ஒத்திணைக்கப்பட வேண்டும் என்பதைக் கோருகிறது; ஏனெனில் இந்தச் சத்தியத்தை எடுத்துரைக்கும் தீர்க்கதரிசனத்தின் முதன்மை விதி, “பண்டைய தீர்க்கதரிசிகளில் ஒவ்வொருவரும் அவர்கள் வாழ்ந்த நாட்களைவிட எங்கள் நாளுக்காகவே அதிகமாகப் பேசினர்” என்பதாகும். பவுல் கூட தீர்க்கதரிசிகளின் ஆவிகள் தீர்க்கதரிசிகளுக்கே கீழ்ப்படிந்திருக்கின்றன என்று சேர்த்துக் கூறுகிறார்; ஆகவே அவர்கள் அனைவரும் பிற்கால நாட்களை மட்டும் அடையாளப்படுத்துவதல்ல, அவர்கள் அனைவரும் ஒருமித்தும் உள்ளனர்.

இந்தக் காரணத்தினாலே, தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வசனத்தில் பானியம் பானியமாகவும் அதன் பின்னர் கைசரியா பிலிப்பியாகவும் அடையாளப்படுத்தப்படும் பட்சத்தில், அந்த இரண்டும் கடைசி நாட்களில் பொருந்தப்பட வேண்டும்; அவை ஒன்றோடொன்று ஒத்திசைவாக இருக்கவும் வேண்டும், ஏனெனில் அவை ஒரே நகரமாகும்.

இந்த தர்க்கத்துடன் தொடர்புடையதாக, சிறிதளவு வேறுபட்டிருந்தாலும், கெசரியா பிலிப்பியும் கெசரியா மரித்திமாவும் உள்ளன. பேதுரு கிறிஸ்துவோடு கெசரியா பிலிப்பிக்குச் சென்றான்; ஆனால் பரிசுத்த ஆவியினால் அவன் கெசரியா மரித்திமாவுக்கு அனுப்பப்பட்டான். ஆயினும் இரு கெசரியாக்களிலும் உடன்படிக்கையின் பிரதான பாத்திரமாக இருப்பது பேதுருவே. இந்த வரிசையில் அதிசயகரமானது என்னவென்றால், ஒன்பதாம் மணியில் கொர்நேலியு தூதனால் சந்திக்கப்பட்டு, பேதுருவை அழைத்து வரும்படி கட்டளையிடப்பட்டான். கெசரியாவில் பேதுரு ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சின்னமாக இருக்கிறான்; ஆனால் அந்த இரு கெசரியாக்களும் தெளிவாக வேறுபட்டவை. ஒன்று கடலருகிலுள்ள கெசரியா; மற்றொன்று பூமியின்மேலுள்ள கெசரியா. கடலருகிலுள்ள கெசரியா ஜாதிகளோடு தொடர்புடையது; மேலும் கி.பி. 34-ஆம் ஆண்டில், உடன்படிக்கை வாரத்தின் முடிவில் துல்லியமாக, கொர்நேலியுவே முதற் புறஜாதி மனந்திரும்பியவனாயிருந்தான். கடலருகிலுள்ள கெசரியா ஒன்பதாம் மணியோடு தொடர்புடையது; மேலும் அது பெந்தெகொஸ்தே நாளில் ஆலயத்தில் இருந்த பேதுருவோடும், ஒன்பதாம் மணியில் நிகழ்ந்த கிறிஸ்துவின் மரணத்தோடும் ஒத்திசைகிறது.

பூமியின்மேலுள்ள கெய்சரியா, அதாவது கெய்சரியா பிலிப்பி, மூன்றாம் மணிநேரமாகும். தேர்ந்தெடுக்க வேறு எந்த வாய்ப்புகளும் இல்லை. ஆரம்பத்தில் கெய்சரியா பிலிப்பியும், அதாவது மூன்றாம் மணிநேரமும், முடிவில் கெய்சரியா மரித்திமாவும், அதாவது ஒன்பதாம் மணிநேரமும் இருக்கின்றன. ஆறு மணிநேரங்களைக் கொண்ட காலப்பகுதியின் அல்பா பிலிப்பி; மரித்திமா அதன் ஓமேகா. ஒன்பதாம் மணிநேரத்திலிருந்த ஓமேகா, உடன்படிக்கைக் வாரத்தின் நடுவில் கிறிஸ்துவின் மரணமாக இருந்தது; மேலும் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் ஆலயத்தில் இருந்த பேதுருவும் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தோடு தொடர்புடையவன். பேதுருவை அழைக்க கொர்நேலியு அனுப்பியது, கிறிஸ்துவின் மரணத்துடன் ஒத்திசைகிறது; அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் முன்மாதிரியாகும்; மேலும் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் ஆலயத்தில் இருந்த பேதுருவுடனும் அது ஒத்திசைகிறது; அதுவும் மறுபடியும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் முன்மாதிரியாகும். முதல் புறஜாதி மதமாற்றஸ்தராகிய கொர்நேலியு, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்தில் பதினொன்றாம் மணிநேரத்தின் முதல் தொழிலாளியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்.

கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்ட மூன்றாம் மணியும், பேதுரு மேல்மாடி அறையில் இருந்த மூன்றாம் மணியும், கட்டாயமாகவும் அதுவே மட்டுமேயாகவும் கய்சரியா பிலிப்பியைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பேதுரு இருந்த மேல்மாடி அறை, கிறிஸ்து தமது உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பின்னும், விண்ணேற்றத்திற்குப் பின்னும், இறங்கிவந்த பின்னும் தோன்றிய அதே மேல்மாடி அறையாக இருந்தது. கிறிஸ்து மேல்மாடி அறைக்குவந்தார்; பின்னர் ஐம்பது நாட்கள் கழித்து, பெந்தெகொஸ்தே நாளில், பேதுரு அதே மேல்மாடி அறையில் யோவேல் புத்தகத்தின் செய்தியை அறிவித்தான்.

கைசரியா பிலிப்பி என்பது சிலுவைப்படுத்தலுடனும் பெந்தெகொஸ்தேயின் மேல்மாட அறையுடனும் ஒத்திசைவாக அமைந்த மூன்றாம் மணி நேரமாகும். சிலுவைப்படுத்தல் என்பது சிதறடிக்கப்படுதலின் ஒரு அடையாளமாகவும், மேல்மாட அறை என்பது ஐக்கியத்தின் ஒரு அடையாளமாகவும் இருக்கிறது. இதன் மூலம், கைசரியா பிலிப்பி என்பது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாகவே ஒரு வகுப்பினர் சிதறடிக்கப்படுவதும் மற்றோர் வகுப்பினர் ஒன்று சேர்க்கப்படுவதும் நடைபெறும் நிலையென அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. பானியூம் போரின் வரலாறு மீண்டும் நிகழத் தொடங்கும் போது, புத்தியில்லாத கன்னிகைகளும் புத்தியுள்ள கன்னிகைகளும் என்றென்றைக்கும் பிரிக்கப்பட்டிருப்பார்கள்; அவர்கள் சிலுவையின்மேல் பிரிக்கப்படுவார்கள்; அந்த சிலுவை, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் நெருங்கிவருதலைக் குறிக்கிறது. கைசரியா பிலிப்பியிலேயே கிறிஸ்து நெருங்கிவரும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைப் பற்றி போதிக்கத் தொடங்கினார். அவர் அவ்வாறு செய்தபோது, பேதுரு அந்தச் செய்திக்கு விரோதமாயிருந்தான்; ஆகையால், ஒன்பது வசனங்களுக்குள், பேதுரு முத்திரையிடப்படுகிறவர்களையும், சிலுவையின் செய்தியால்—அதாவது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தால்—சிதறடிக்கப்படுகிறவர்களையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்.

மூன்றாம் மணிநேரச் சிலுவைப்பாடும் மேல்மாட அறையில் பேதுரு அறிவித்த செய்தியும், கோதுமையும் களைகளும் இரண்டையும் உடைய சபையாக வரையறுக்கப்படும் போராடும் சபை, வெற்றிகொண்ட சபையாக மாறும் தீர்க்கதரிசன மாற்றத்துடன் ஒத்திசைகின்றன. வெற்றிகொண்ட சபை என்பது பெந்தெகொஸ்தே நாளின் முதற்பழமான கோதுமை காணிக்கையாகும்; அதுவே ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் ஆகும். களைகளும் கோதுமையும் பரிபக்குவமடையும் போது, தேவதூதர்கள் அந்த இரு வகுப்பினரையும் பிரித்தெடுக்கிறார்கள். 9/11 அன்று தெளிக்கத் தொடங்கிய மழையே கோதுமையும் களைகளும் கனியளிக்கச் செய்கிறது.

ஆறு மணிநேரக் காலப்பகுதி, எக்செட்டர் முகாமுக் கூட்டத்தின் வரலாற்றை 1844 அக்டோபர் 22 வரை, கிறிஸ்து எருசலேமுக்குள் வெற்றிநுழைவு செய்ததையும், ராஜாவாகிய தாவீது உடன்படிக்கையின் பெட்டியோடு எருசலேமுக்குள் நுழைந்ததையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஒன்பதாம் மணி என்பது சாயங்கால பலியிடும் நேரமுமாகும்; அது மதியம் 3 மணியளவு ஆகும்.

“அப்படியே” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கும் சொல், சில சமயங்களில் “மாலைகளுக்கிடையில்” என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது. “மாலைகளுக்கிடையில்” என்பது மூன்றாம் மணியிலிருந்து ஒன்பதாம் மணி வரை உள்ள ஆறு மணி நேர காலப்பகுதியைக் குறிக்கிறது. கிறிஸ்துவின் உடன்படிக்கை வாரம், சிலுவையிலிருந்த அந்த ஆறு மணி நேர காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது பெந்தெகொஸ்தே நாளிலுள்ள ஆறு மணி நேர காலத்தின் ஆல்பாவாகிறது. உடன்படிக்கை வாரத்தில் உள்ள இரண்டு சாட்சிகள், ஆறு மணி நேரக் காலப்பகுதியை அடையாளப்படுத்துகின்றன; அவை பரிசுத்த வாரத்தின் தீர்க்கதரிசனத்தோடு மட்டுமல்லாமல், பெந்தெகொஸ்தே காலத்தின் அடையாளங்களுடனும் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன. பின்னர், அதே தீர்க்கதரிசன வாரத்தின் முடிவில், ஒன்பதாம் மணியில் பேதுரு கய்சரியாவுக்குக் அழைக்கப்படுகிறார். பரிசுத்த வாரத்தின் அதே தீர்க்கதரிசன அமைப்பிற்குள் மூன்று ஒன்பதாம் மணிகள் இருப்பதும்; அவற்றில் இரண்டும் ஒரு ஆறு மணி நேரக் காலத்தின் ஓமேகா முடிவுகளாக இருப்பதும்; மேலும் அது காலை மற்றும் மாலை பலிகளுக்கிடையேயான காலப்பகுதியும் ஆக இருப்பதும்; கொர்நேலியுவின் ஒன்பதாம் மணியில் முடிவடைந்த ஒரு காலப்பகுதியின் ஆல்பாவாக ஒரு மூன்றாம் மணி இருந்திருக்க வேண்டும் என்பதைக் தீர்க்கதரிசன அவசியமாகக் கோருகிறது.

பேதுரு மையப் பாத்திரமாக நிற்கும் இரண்டு கய்சரியங்கள், கய்சரியா பிலிப்பியை மூன்றாம் மணிநேரமாக அடையாளப்படுத்துகின்றன. அந்த ஆறு மணிநேரக் காலப்பகுதி கய்சரியாவிலேயே தொடங்கி கய்சரியாவிலேயே முடிவடைகிறது; ஏனெனில் முடிவு ஆரம்பத்தினால் உருவகமாக விளக்கப்படுகிறது.

பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி மாலையில், அதாவது ஒன்பதாம் மணியில்—கிறிஸ்து மரித்த சமயத்தில்—கொல்லப்பட வேண்டியிருந்தது.

ஜெபத்தின் நேரம் ஒன்பதாம் மணியாகும்; ஏனெனில் அது மாலைப் பலியிடும் வேளையாக இருந்தது.

மாலைப் பலி ஜெப நேரமாக இருந்ததற்கு ஒப்பாக, எஸ்றா மாலைப் பலியின் வேளையில் ஜெபிக்கிறார்; ஆகையால் அவர் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் ஜெபிக்கிறார்; அதுவே பேதுரு ஆலயத்தில் இருந்தபோதும், கிறிஸ்து மரித்தபோதும், கொர்நேலியுவுக்குப் பேதுருவை அழைத்துவரும்படி சொல்லப்பட்டபோதும் இருந்த நேரமாகும்.

தனது ஜெபத்தில், ஆலயத்தையும் எருசலேமையும் மறுபடியும் கட்டுவதற்காக பாபிலோனிலிருந்து வெளியே வந்தவர்கள் புறஜாதிப் பெண்களுடன் இணைந்திருந்தார்கள் என்பதை உணர்ந்தபின், எஸ்றா மனந்திரும்புகிறான்.

ஒரு லட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் உடன்படிக்கை, அந்நிய பெண்களை மணந்தவர்களிடமிருந்து பிரிவாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது. இதுவே ஞானமுள்ள கன்னியரும் புத்தியில்லாத கன்னியரும் ஆகியோரின் பிரிவாகும்; அது ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் நிகழ்கிறது; அதுவே கிறிஸ்துவின் மரணம், பெந்தெகொஸ்தே நாளில் ஆலயத்தில் இருந்த பேதுரு, மேலும் கடற்கரையோர கெய்சரியாவிற்கு அழைக்கப்பட்ட பேதுரு ஆகியவற்றால் குறிக்கப்படுகிறது. எஸ்றாவின் பிரிவும் மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரத்தில் உடன்படிக்கையின் தூதரால் லேவியர்களைச் சுத்திகரிப்பதையே குறிக்கிறது. மல்கியாவில் காணப்படும் இந்தச் சுத்திகரிப்பு, கிறிஸ்துவின் ஆலயத்தைச் சுத்திகரித்த இரு நிகழ்வுகளையும் விளக்கமாக எடுத்துக்காட்டுகிறது.

உடன்படிக்கைக்குள் பிரவேசிக்கிறவர்களுடன் சேர்ந்து எஸ்றாவுக்கும் “எழுந்திருங்கள்” என்று சொல்லப்பட்டது; மேலும், முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளாக நீண்ட காலப்பகுதியில் எல்லா கிளர்ச்சிக்காரரும் இறந்துபோன பின்பு யோசுவாவும் எழுந்திருக்கும்படி கட்டளையிடப்பட்டான். பண்டைய இஸ்ரவேல் பத்துமடங்கு சோதனைச் செயல்முறையில் தோல்வியடைய இரண்டு ஆண்டுகள் எடுத்தது; முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் கிளர்ச்சிக்காரர் அனைவரும் இறந்துபோயினர், அப்போது தேவன் அவர்களிடம் எழுந்திருக்கும்படி சொல்லுகிறார்.

யோவான் 5-ஆம் அதிகாரத்தில், முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளாக அந்த நிலையிலேயே இருந்த அசகாயனான மனிதனை இயேசு சுகப்படுத்தினார்; அவரைச் சுகப்படுத்தியபோது, அந்த மனிதனிடம், “எழுந்திரு” என்று கூறினார்.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் உடன்படிக்கையை எஸ்றா எடுத்துக்காட்டியபோது, ஜனங்கள் “எழுந்திருக்க” வேண்டியிருந்தது. 1838 ஆம் ஆண்டில், குறிப்பிடத்தக்க மில்லரைட் பிரசங்ககரராகிய ஜோசியா லிட்ச், சுமார் 1840 ஆம் ஆண்டில் ஒட்டோமன் மேலாதிக்கத்தின் முடிவை முன்கூறினார்; மில்லரைட் செய்தியும் எழுந்தது; பின்னர் 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று அதன் துல்லியமான நிறைவேற்றத்தினால் அது வல்லமையூட்டப்பட்டது. ஜெயங்கொண்ட சபையின் உயர்த்தப்படுதல், உடன்படிக்கை நிறுவப்படும் வேளையில் தேவனுடைய ஜனங்கள் எழுந்திருக்கச் செய்கின்ற ஒரு முன்னறிவிப்பையும் உள்ளடக்குகிறது. அந்நிய மனைவியரிடமிருந்து எஸ்றா பிரிந்ததிலே, மல்கியா கூறும் லேவியரின் சுத்திகரிப்பையும், கிறிஸ்து ஆலயத்தை இருமுறை சுத்திகரித்ததையும் நாம் காண்கிறோம்; ஒவ்வொரு வரிசையும் கோதுமையும் களையும் பிரித்தலைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அதாவது, கிறிஸ்து ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் இருதயங்களிலிருந்து பாவத்தை என்றென்றைக்கும் அகற்றும் போது அது நிறைவேறுகிறது. கிறிஸ்துவின் ஒன்பதாம் மணி நேரமும், பேதுருவின் இரு ஒன்பதாம் மணி நேரங்களும், எஸ்றாவின் சுத்திகரிப்பிற்கான ஜெபத்துடன் சேர்ந்து, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தோடு ஒத்திசைகின்றன; அப்போது பிந்தைய மழை அளவில்லாமல் ஊற்றப்படும். தானியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், தானியேல் தன் விண்ணப்பங்களுக்கு மாலை பலியிடும் நேரத்தில், அதாவது ஒன்பதாம் மணியில், பதிலைப் பெறுகிறான்.

ஷிநாரின் பெரிய நதிகளருகில் தானியேலுக்கு அளிக்கப்பட்ட தரிசனங்கள் இப்போது நிறைவேறிக் கொண்டிருக்கின்றன என்றும், தீர்க்கதரிசனங்கள் வழங்கப்பட்டபோதைய சூழ்நிலைகளை நாம் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும் என்றும் எங்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஹித்தேக்கேல் மற்றும் உலாய் நதிகளோடு தொடர்புடைய தரிசனங்களின் ஒளி, தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு அதிகாரங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், உலாய் நதியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட நிலையில், தானியேலுக்கு ஏழாம், எட்டாம், ஒன்பதாம் அதிகாரங்களின்மேல் ஒளி அளிக்கப்படுகிறது. பத்தாம் அதிகாரத்தில், ஹித்தேக்கேல் நதியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட நிலையில், தானியேலுக்கு பத்தாம், பதினொன்றாம், பன்னிரண்டாம் அதிகாரங்களின் ஒளி அளிக்கப்படுகிறது. தீர்க்கதரிசனத் தகவல், அதிகாரங்களுக்குள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகளினாலும் மட்டுமல்ல, தானியேலினாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; ஏனெனில், அந்தத் தீர்க்கதரிசனங்கள் வழங்கப்பட்டபோது யூத ஜனத்தின் சூழ்நிலைகளை நாம் கருத்தில் கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும்.

அந்த விவரங்களை நாம் பிற்கால நாட்களுக்குக் கொண்டு வந்து, மற்ற தீர்க்கதரிசியின் சாட்சிகளோடு ஒத்திசைக்க வேண்டும். இதன் பொருள், பேதுரு கெய்சரியா பிலிப்பியிலும் கெய்சரியா மரித்திமாவிலும் இருப்பதுபோல, தானியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் கபிரியேலால் சந்திக்கப்படுகிறார்; மேலும் பத்தாம் அதிகாரத்தில் இருபத்திரண்டாம் நாளில் அவர் சந்திக்கப்படுகிறார். கடைசி நாட்களுக்கான உலாய் மற்றும் ஹித்தேக்கேலின் ஒளி, இருபத்திரண்டாம் நாளின் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் தானியேலுக்கு முத்திரை நீக்கப்பட்டதாக வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. அந்த ஒளி, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில் அளவற்ற வகையில் பிற்கால மழை ஊற்றப்படுதலைக் குறிக்கிறது.

தானியேலின் சாட்சியம் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் முழுமையாகத் திறக்கப்படுகிறது; ஏனெனில் அது கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு “நேரும்” காரியங்களின் வெளிப்புற வரலாறையும் உள்புற வரலாறையும் இரண்டையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த ஒளி அறிவிக்கப்படும்போது, கொர்நேலியுவால் குறிக்கப்படுகிற புறஜாதிகள், அந்த ஒருநூற்று நாற்பத்து நாலாயிரத்தினரை அழைத்துவரச் செய்வார்கள்; ஞாயிற்றுக்கிழமை அமலாக்கத்தினால் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் கொலைசெய்யப்படும்; மேலும் கிறிஸ்து விட்டு நீங்கி, யூதரின் வெறுமையான வீடு என்று அடையாளப்படுத்திய ஆலயத்திற்குப் பேதுரு ஒரு செய்தியை அறிவிப்பான். பேதுரு புறஜாதிகளிடமும், சனெகிரினிடமும் உரையாடுகிறான்; அதேவேளையில் எஸ்றா பிரிவினைக்காக வேண்டிக்கொள்கிறான்; தானியேல் ஒளிக்காக உபவாசித்து ஜெபிக்கிறான். பெந்தெகொஸ்தே நாளில் இருந்த ஒன்பதாம் மணி, கிறிஸ்துவின் மரணத்தின் போது இருந்த ஒன்பதாம் மணி, கொர்நேலியு பேதுருவை அழைத்த நேரத்தின் ஒன்பதாம் மணி, சாயங்கால பலி—இவை அனைத்தும் கர்மேல் மலையில் எலியாவுடன் ஒத்திசைகின்றன.

ஆறு மணிநேர காலப்பகுதி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடையும் ஒரு காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்பது தெளிவாகும்; ஆனால் அது முடிவுடன் நேரடியாக இணைந்திருக்கும் ஒரு நிகழ்வால் தொடங்குகிறது; அதுபோலவே காலை மற்றும் மாலை பலிகளும் இருந்தன. பேதுருவின் வரலாற்றுக் கோணத்தில், அந்த ஆறு மணிநேர காலப்பகுதி கெய்சரியா பிலிப்பியிலிருந்து கடற்கரை கெய்சரியா வரை ஆகும். பெந்தெகொஸ்தே நாளில் அது மேல் அறையிலிருந்து ஆலயம்வரை இருந்தது. பாதையின் தொடக்கத்தில் அமைக்கப்படும் பிரகாசமான ஒளியாகிய காலப்பகுதி நள்ளிரவுக் கூக்குரல் ஆகும்; அந்தக் காலப்பகுதி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை சென்றடைகிறது. மாலைகளுக்கிடையிலான அந்த ஆறு மணிநேரம், கிறிஸ்து எருசலேமுக்குள் செய்த வெற்றிநுழைவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது, மறுபடியும், ஆகஸ்ட் 12 முதல் 17, 1844 வரை நடைபெற்ற எக்ஸெட்டர் முகாம் கூட்டத்திலிருந்து தொடங்கி, அக்டோபர் 22, 1844 அன்று அதன் நிறைவை அடைந்த செய்தியின் அறிவிப்பை ஆரம்பித்த காலப்பகுதியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. எக்ஸெட்டர் கெய்சரியா பிலிப்பி ஆகும்; கடற்கரை கெய்சரியா அக்டோபர் 22, 1844 ஆகும். தொடக்கம் கெய்சரியாவால் குறிக்கப்படுகிறது; முடிவும் அதேபோல் கெய்சரியாவால் குறிக்கப்படுகிறது.

வெற்றிகரமான பிரவேசம் ஆரம்பத்தில் ஒரு சர்ச்சையாலும் முடிவில் ஒரு சர்ச்சையாலும் குறிக்கப்படுகிறது. எக்செட்டரில் ஏற்பட்ட சர்ச்சை, Watertown கூடாரத்தில் இருந்த தளத்தில் நடைபெற்று வந்த பொய்யான ஆராதனையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. அந்த இரண்டு கூடாரங்கள் இரண்டு செய்திகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தின; கிறிஸ்து சமீபத்தில் அவிழ்த்துக் கொண்டுவரப்பட்ட கழுதையின் மீது ஏறி, ஒலிவுமலையிலிருந்து இறங்கி எருசலேமுக்குள் நுழைந்தபோது, அவர் வந்துகொண்டிருந்த அந்த வேளையில் அறிவிக்கப்பட்ட செய்தியைப் பற்றி வாதாடிக்கொண்டிருந்த யூதர்கள் முறையிட்டனர். முதல் சர்ச்சையும் கடைசி சர்ச்சையும் அந்தக் காலப்பகுதிக்கான ஒரு ஆல்பாவையும் ஓமேகாவையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. எக்செட்டரில் Watertown வர்க்கம், எண்ணெய் இல்லாத ஒரு கன்னியரின் வர்க்கத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அவர்களுக்காக இரட்சிப்பின் வாசல் மூடப்பட்டது. அந்தக் காலப்பகுதியின் முடிவில் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் செல்லும் வாசல் மூடப்பட்டது; இவ்வாறு அந்தக் காலப்பகுதிக்கான ஒரு ஆல்பாவையும் ஓமேகாவையும் வழங்கியது. அந்த ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் வெற்றிகரமான பிரவேசத்தின் இரண்டு சர்ச்சைகளோடும், பேதுருவுடன் Caesarea முதல் Caesarea வரையிலும் ஒத்திசைகின்றன.

கெய்சரியா பிலிப்பியில், சிலுவையின் செய்தியை எதிர்த்ததற்காக அவர் சாத்தான் என்று கண்டிக்கப்படுவதற்கு முன்னர், உந்துதலின் வாய்மொழியாகப் பாராட்டப்படும் ஒரு பகுதியில், சிமோன் பர்-யோனாவின் பெயர் பேதுரு என்று மாற்றப்படுகிறது. ஞானஸ்நானமும் சிலுவையும் குறித்த செய்தியால்—அதாவது 9/11 மற்றும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் செய்தியால்—பிரிக்கப்படுகிற இரண்டு வகுப்புகளின் அடையாளமாகப் பேதுரு நிற்கிறார்.

ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில், அதாவது எலியாவின் ஜெபத்திற்குப் பதிலாக மாலையர்ப்பணத்தின் நேரத்தில், கர்த்தரே தேவன் என்பதை தேவனுடைய ஜனங்கள் அறிந்துகொள்ளும்படியாக அர்ப்பணிப்பை விழுங்கிவிட நெருப்பு இறங்கி வந்தது. கர்மேல் மலையில் இரு வகுப்புகள் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன: அப்போது கர்த்தரே தேவன் என்று அறிந்துகொள்ளும் ஒரு வகுப்பு; அதற்குப் பிறகு கொல்லப்படுகிற பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் மற்றொரு வகுப்பு.

மாலையக பலி, கிறிஸ்துவின் மரணம், பேதுரு கால் ஊனமுற்ற மனிதனைச் சுகப்படுத்தியது, பேதுரு ஜாதியாரிடத்துக்கு செய்தியை எடுத்துச் சென்றது, தானியேல் தீர்க்கதரிசன ஒளியைப் பெற்றது, எலியாவின் ஜெபத்திற்குப் பதிலாக அக்கினி இறங்கியது—அவ்வாறிருக்க, எஸ்றா இரட்டுடுப்பும் சாம்பலும் அணிந்து, லவோதிக்கேயா பிலதெல்பியாவாக மாறுவதற்காகவும், போராடுகிற சபை வெற்றிகொள்ளும் சபையாக மாறுவதற்காகவும் ஜெபிக்கிறான். ஒன்பதாம் மணி என்பது பலியின் நேரம், ஜெபத்திற்கு விடை கிடைக்கும் நேரம், வானம் பூமியைத் தொடும் நேரம், நியாயத்தீர்ப்புக்கும் கிருபைக்கும் இடையிலான பாலம்; அதனாலே கிறிஸ்து ஒன்பதாம் மணியில் மரிக்கிறார், ஏனெனில் பலியின் ஒன்பதாம் மணி சுவிசேஷத்தை இருளில் உட்கார்ந்திருந்த ஜாதியாருக்குத் திறந்தது; ஆனால் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் தானியேலின் புத்தகம் முழுமையாகத் திறக்கப்படும்போது அவர்கள் மகத்தான ஒளியைக் காண்பார்கள்.

நியாயாதிபதிகள் 6:21-இல் கிதேயோனின் காணிக்கையின் போது, கர்த்தருடைய தூதன் தன் கோலினால் கிதேயோனின் இறைச்சியையும் புளிப்பில்லாத அப்பங்களின் காணிக்கையையும் தொட்டார்; அப்பொழுது அந்தப் பாறையிலிருந்து அக்கினி எழுந்து வந்து அதை முற்றிலும் சுட்டெரித்தது. அந்த அக்கினி, கிதேயோனுக்கான தேவனுடைய அழைப்பையும் அவர் அந்த அடையாளத்தை ஏற்றுக்கொண்டதையும் உறுதிப்படுத்தியது.

அத்தியாயத்தின் முதல் வசனத்தில் தூதன் கிதேயோனுக்குத் தோன்றி, கிதேயோனை “வீரத்திலே பராக்கிரமசாலியானவன்” என்று அழைத்தான்; அந்தக் கூற்றை நிரூபிக்கும் ஒரு அடையாளத்தை கிதேயோன் கேட்டான். பின்னர் கிதேயோன், தூதன் தங்கியிருக்கும்படி கேட்டான்; தீர்க்கதரிசனத்தில் தங்கியிருக்கும் அந்தத் தூதன் இரண்டாம் தூதன் ஆவான். அந்தத் தாமதத்தின் காலம் முடிந்தபின், கிதேயோன் ஒரு காணிக்கையை முன்வைத்தான்; அக்கினி அந்தக் காணிக்கையைச் சுட்டெரித்தது. கிதேயோன் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் இருக்கிறான்; ஏனெனில் எலியா மாலை காணிக்கையாக இருந்தான்; மேலும் ஒன்பதாம் மணிநேரம் என்பது பெந்தெகொஸ்தே நாவுகளாகிய அக்கினி ஒத்திசைவுறும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகும். கிதேயோன், கர்த்தரை முகமுகமாகக் காணும் ஒரு வகுப்பினரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்; அதுவே பத்தாம் அத்தியாயத்தில் தானியேலுக்குச் சம்பவித்தது. காணிக்கையை அக்கினி சுட்டெரிப்பதைக் கிதேயோன் கண்டபோது, தாம் முகமுகமாகக் கண்ட கர்த்தருடனே தான் தொடர்புகொண்டிருந்தான் என்பதை அப்பொழுது உணர்ந்தான்.

அக்கினியின் அதிசயம் அந்த அடையாளத்தை உறுதிப்படுத்தும் போது, கிடியோன் இந்த யதார்த்தத்திற்குத் திடீரென விழித்தெழுகின்றான்; மேலும் அந்த அடையாளம் கிடியோனும், தேவனுடைய வல்லமையுள்ள மனுஷனுமான அவனும், தங்கள் கைகளில் எல்லாரும் அபக்கூக்கின் மூன்றுநூறு பலகைகளை ஏந்தியிருந்த மூன்றுநூறு ஆசாரியர்களின் படையும் ஆகும். அந்த அடையாளம், அல்லது கொடி, கிடியோனே தானாகும்; மேலும் அந்த மூன்றுநூறு பேருடைய படை, எசேக்கியேலின் வல்லமையுள்ள படையாகவும் உள்ளது—அது முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தில் எழுந்துநிற்கிறது.

லேவியராகமம் 9:23, 24-ல் ஆசரிப்புக் கூடாரம் அர்ப்பணிக்கப்பட்டபோது, பிரதான ஆசாரியனாக ஆரோன் முதன்முறையாகச் செலுத்திய பலிகளுக்குப் பின், கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து அக்கினி புறப்பட்டு வந்து, பலிபீடத்தின் மேல் இருந்த சர்வாங்கதகன பலியையும் கொழுப்பையும் சுட்டெரிக்கிறது. மக்கள் ஆரவாரம் செய்து, பயபக்தியால் முகங்குப்புற விழுகின்றனர். இது, வரி வரியாக, எலியாவின் அக்கினியோடு ஒத்திசைவாக இருக்க வேண்டும்.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்தில் நிகழும் கோதுமையும் களையும் பிரிக்கப்படுவதற்கான எஸ்றாவின் ஒன்பதாம் மணிநேர ஜெபம், அப்பொழுதே போராடும் சபை வெற்றியுள்ள சபையாக மாற்றப்படும் போது நிறைவேறுகிறது. அது கிதியோனின் அக்கினியுடனும் ஒத்திசைவாக இருக்க வேண்டும். ஏழு நாட்கள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட பின் எட்டாம் நாளில் செலுத்தப்பட்ட ஆரோனின் முதல் காணிக்கையின் மேல் இறங்கிய அக்கினி, அதே நாளில் மீண்டும் வந்து, ஆரோனின் இரு துன்மார்க்க குமாரரையும் அழித்தது. பரிசுத்த ஆவியானவர் அளவில்லாமல் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில், அதாவது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்தில், ஊற்றப்படும்போது, ஆசாரியர்களின் இரண்டு வகுப்புகளுக்கிடையில் ஒரு பிரிவு ஏற்படும்; அப்பொழுது வெற்றியுள்ள சபை, வென்றுகொண்டும் மேலும் வெல்லும்படியும் புறப்படும் எபேசுவின் வெள்ளைக் குதிரையால் குறிக்கப்படும் வேலையை ஆரம்பிக்கும். வெற்றியுள்ள சபையின் அபிஷேகம் சாலொமோனின் ஆலயத்திலும் இரண்டாம் சாட்சியைக் கண்டடைகிறது.

2 நாளாகமம் 7:1–3-இல் சாலொமோனின் ஆலய அர்ப்பணிப்பில், சாலொமோன் ஜெபித்த பின்பு, வானத்திலிருந்து அக்னி இறங்கி வந்து தகனபலிகளையும் பலிகளையும் எரித்தது. கர்த்தருடைய மகிமை ஆலயத்தை நிரப்பியது; இதனால் மக்கள் ஆராதித்து, தேவனுடைய நன்மையையும் என்றென்றும் நிலைக்கும் அவருடைய இரக்கத்தையும் அறிவித்தார்கள். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில், செகரியா மற்றும் எசாயாவின் படி, வெற்றி பெற்ற சபை எல்லா மலைகளுக்கும் மேல் ஒரு கிரீடமாகவும் ஒரு கொடியாகவும் உயர்த்தப்படுகிறது. சாலொமோனின் ஆலய அர்ப்பணிப்பில் அக்னி இறங்கியபோது, ஆலயம் கர்த்தருடைய மகிமையால் நிரம்பியது; இது, ஏழாம் எக்காளம் தேவனுடைய மக்கள்மேல் தன் கிரியையை முடித்துவிட்டு, பதினோராம் மணிநேரப் பணியாளர்கள்மேலும் அதே கிரியையை நிறைவு செய்யப் போகிறது என்பதற்குச் சின்னமாகும். ஏழாம் எக்காளம் பரிகாரத்தை, இயேசு தமது மகிமையின் ராஜ்யத்தை உயர்த்தும் வேளையில் நிகழும் தெய்வீகத்தன்மையும் மனிதத்தன்மையும் இணைந்த கூட்டிணைப்பை, குறிக்கிறது. மோசேயின் வாசஸ்தலத்திலும் சாலொமோனின் ஆலயத்திலும் இறங்கி வந்த அந்த அக்னி, தாவீதுக்கு இருந்ததுபோலவே, ஆரோனின் குமாரனுக்கும் நியாயத்தீர்ப்பின் அக்னியாகவும் இருந்தது.

தாவீது மக்களை எண்ணியதினால் உண்டான கொள்ளைநோயின் நாட்களில், 1 நாளாகமம் 21:26-இல் அரௌனாவின்/ஓர்னானின் களத்தில் தாவீது செலுத்திய காணிக்கைக்கு, பரலோகத்திலிருந்து பலிபீடத்தின் மேல் நெருப்பு இறங்கியதன் மூலம் பதில் அளிக்கப்பட்டது; அது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதைக் குறித்ததோடு, கொள்ளைநோயையும் நிறுத்தியது. மனித பலத்தின்மேலும் ஞானத்தின்மேலும் அவன் சார்ந்திருந்ததினால் உண்டான கொள்ளைநோயைத் தடுக்கத் தாவீது செலுத்திய காணிக்கையின் மேல் நெருப்பு இறங்கும் போது, லவோதிக்கேயாவின் கொள்ளைநோய் முடிவுறுகிறது. மனிதத்திலிருந்து தெய்வீக-மனிதத்திற்கான மாறுதல், பரிகாரம் நிறைவேற்றப்பட்டு, சபை ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படும் வேளையில் குறிக்கப்படுகிறது. அச்சமயத்தில், சாலொமோனின் ஆலயத்துடன் ஒத்துப்போகுமாறு, தெய்வீகம் மனிதத்துடன் இணைக்கப்படும் போது, கர்த்தருடைய மகிமை ஆலயத்தை நிரப்பியது.

அடுத்த கட்டுரையில், மூன்றாம் மற்றும் ஒன்பதாம் மணிநேரங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் நடுநிசியின் கூக்குரலின் காலப்பகுதியைப் பற்றிய எங்கள் பரிசீலனையைத் தொடர்ந்து மேற்கொள்வோம்.