யோவேல் புத்தகமும் லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வெண்டிஸ்ட் திருச்சபையும் - எண் முப்பத்திநான்கு

“இரட்சகருடைய காலத்தில், யூதர்கள் பாரம்பரியமும் கட்டுக்கதைகளும் ஆகியவற்றின் குப்பைகளால் சத்தியத்தின் விலையுயர்ந்த ரத்தினங்களை அத்தனை மூடிவிட்டிருந்தார்கள்; ஆகையால் உண்மையையும் பொய்யையும் வேறுபடுத்திக் காணுதல் இயலாததாக இருந்தது. மூடநம்பிக்கையும் நீண்டகாலமாகப் பேணப்பட்ட தவறுகளும் ஆகிய குப்பைகளை அகற்றி, தேவனுடைய வார்த்தையின் ரத்தினங்களை சத்தியத்தின் அமைப்பில் பதிக்கவே இரட்சகர் வந்தார். அவர் யூதர்களிடத்தில் வந்ததுபோல இப்போது நம்மிடமும் வந்தால், இரட்சகர் என்ன செய்வார்? பாரம்பரியமும் சடங்குகளும் ஆகியவற்றின் குப்பைகளை அகற்றுவதில் அவர் இதற்குச் சமமான ஒரு வேலையைச் செய்ய வேண்டியிருக்கும். அவர் இந்த வேலையைச் செய்தபோது யூதர்கள் மிகவும் கலங்கினர். அவர்கள் தேவனுடைய ஆதியிலிருந்த சத்தியத்தை கண்காணாமல் போயிருந்தார்கள்; ஆனால் கிறிஸ்து அதை மீண்டும் அவர்கள் பார்வைக்கு கொண்டு வந்தார். தேவனுடைய விலையுயர்ந்த சத்தியங்களை மூடநம்பிக்கையினாலும் தவறினாலும் இருந்து விடுவிப்பதே நம்முடைய வேலை. சுவிசேஷத்தில் எத்தகைய ஒரு வேலை நமக்குப் பொறுப்பாக ஒப்படைக்கப்பட்டிருக்கிறது!” Review and Herald, June 4, 1889.

“தவறின் தூசியும் குப்பையும் சத்தியத்தின் விலையுயர்ந்த மணிகளைப் புதைத்துவிட்டன; ஆனால் கர்த்தருடைய ஊழியக்காரர்கள் இவ்விலைமதிப்பற்ற பொக்கிஷங்களை வெளிக்கொணர முடியும்; அப்பொழுது ஆயிரக்கணக்கானோர் அவற்றைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியுடனும் வியப்புடனும் நோக்குவார்கள். தேவதூதர்கள் தாழ்மையான ஊழியக்காரரின் பக்கத்தில் இருந்து, கிருபையையும் தெய்வீக வெளிச்சத்தையும் அளிப்பார்கள்; மேலும் ஆயிரக்கணக்கானோர் தாவீதுடன் சேர்ந்து, ‘உமது நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து அதிசயமானவற்றைக் காணும்படிக்கு என் கண்களைத் திறந்தருளும்’ என்று ஜெபிக்க நடத்தப்படுவார்கள். யுகங்களாகக் காணப்படாமலும் கவனிக்கப்படாமலும் இருந்த சத்தியங்கள், தேவனுடைய பரிசுத்த வார்த்தையின் ஒளியூட்டப்பட்ட பக்கங்களிலிருந்து ஜ்வலித்தெழும். சத்தியத்தை கேட்டு, நிராகரித்து, காலடியில் மிதித்துள்ள சபைகள் பொதுவாக இன்னும் அதிகமாகத் துன்மார்க்கமாக நடந்து கொள்வார்கள்; ஆனால் ‘ஞானிகள்,’ அதாவது நேர்மையுள்ளவர்கள், புரிந்துகொள்வார்கள். புத்தகம் திறந்திருக்கிறது; தேவனுடைய வார்த்தைகள், அவருடைய சித்தத்தை அறிய விரும்புகிறோரின் இருதயங்களை அடைகின்றன. மூன்றாம் தூதனோடு சேரும் பரலோகத்திலிருந்து வந்த தூதனுடைய பெருஞ்சத்தத்தின் நேரத்தில், ஆயிரக்கணக்கானோர் யுகங்களாக உலகத்தைப் பற்றிக்கொண்டிருந்த மயக்கநிலையிலிருந்து விழித்தெழுந்து, சத்தியத்தின் அழகையும் மதிப்பையும் காண்பார்கள்.” Review and Herald, December 15, 1885.

தாவீதின் வீட்டின் சாவியை நான் அவன் தோளின்மேல் வைப்பேன்; அவன் திறந்தால் ஒருவனும் அடைக்கமாட்டான்; அவன் அடைத்தால் ஒருவனும் திறக்கமாட்டான். ஏசாயா 22:22.

பிலதெல்பியாவில் இருக்கிற சபையின் தூதனுக்குச் எழுதுக: பரிசுத்தனும் சத்தியமுள்ளவரும், தாவீதின் திறவுகோலை உடையவரும், திறக்கிறபோது யாரும் அடைக்க முடியாதவரும், அடைக்கிறபோது யாரும் திறக்க முடியாதவரும் ஆகிய அவர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்; உன் கிரியைகளை நான் அறிவேன்: இதோ, உன் முன்பாக நான் ஒரு திறந்த வாசலை வைத்திருக்கிறேன்; அதை யாராலும் அடைக்க முடியாது: ஏனெனில் உனக்கு கொஞ்சம் பலம் உண்டு, என் வசனத்தைக் காத்தாய், என் நாமத்தை மறுதலிக்கவில்லை. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3:7, 8.

பரிசேயர் ஒன்றுகூடியிருந்தபோது, இயேசு அவர்களைக் கேட்டார்: “கிறிஸ்துவைப்பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? அவர் யாருடைய குமாரன்?” அவர்கள் அவருக்குப் பதிலாக, “தாவீதின் குமாரன்” என்றார்கள். அவர் அவர்களிடம் கூறினார்: “அப்படியானால், தாவீது ஆவியினால் அவரை ‘ஆண்டவர்’ என்று எவ்வாறு அழைக்கிறான்? ஏனெனில் அவன் இவ்வாறு சொல்லுகிறான்: ‘கர்த்தர் என் ஆண்டவரை நோக்கி: நான் உமது சத்துருக்களை உமது பாதபீடமாக்கும்வரை, என் வலப்பக்கத்தில் அமர்ந்திரும் என்று சொன்னார்.’ ஆகையால் தாவீது அவரை ‘ஆண்டவர்’ என்று அழைக்கிறானானால், அவர் எவ்வாறு அவனுடைய குமாரனாயிருப்பார்?”

அவருக்குப் பதிலாக ஒரு வார்த்தையாவது சொல்ல எந்த மனிதனாலும் முடியவில்லை; அந்த நாள்முதல் அவரிடத்தில் இனி எந்தக் கேள்வியையும் கேட்கவும் எவரும் துணியவில்லை. மத்தேயு 22:41–46.

“பரிசுத்தஸ்தலத்தைப்பற்றிய பொருளே 1844 ஆம் ஆண்டின் ஏமாற்றத்தின் மர்மத்தைத் திறந்த சாவியாக இருந்தது. அது ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையதாயும் இசைவுற அமைந்ததாயும் உள்ள சத்தியத்தின் முழுமையான ஒரு அமைப்பை பார்வைக்கு வெளிப்படுத்தி, மகத்தான வருகை இயக்கத்தை தேவனுடைய கரமே வழிநடத்தினதை காண்பித்ததுடன், அவருடைய ஜனங்களின் நிலையும் பணியும் வெளிச்சத்திற்கு கொண்டுவரப்பட்டபோது, இக்காலத்திற்கான கடமையையும் வெளிப்படுத்தியது.” The Great Controversy, 423.

அப்பொழுது இயேசு அவனுக்குப் பதிலாக: நீ பாக்கியவானாய் இருக்கிறாய், சீமோன் பார்-யோனா; ஏனெனில் மாம்சமும் இரத்தமும் இதை உனக்குத் தெரிவிக்கவில்லை, பரலோகத்தில் இருப்ப என் பிதாவே இதை உனக்குத் தெரிவித்தார். மேலும் நான் உனக்குச் சொல்லுகிறேன்: நீ பேதுரு; இந்தக் கன்மலையின் மேல் என் சபையை நான் கட்டுவேன்; பாதாளத்தின் வாசல்கள் அதின்மேல் ஜெயங்கொள்ளாது. மேலும் பரலோக ராஜ்யத்தின் திறவுகோல்களை நான் உனக்குக் கொடுப்பேன்; நீ பூமியில் கட்டுவது எதுவாயினும் அது பரலோகத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கும்; நீ பூமியில் அவிழ்ப்பது எதுவாயினும் அது பரலோகத்தில் அவிழ்க்கப்பட்டிருக்கும். மத்தேயு 16:17–19.

பரிசேயர் ஒருங்கு கூடிவந்திருந்தபோது, இயேசு அவர்களைக் கேட்டார்: “கிறிஸ்துவைப் பற்றித் தாங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? அவர் யாருடைய குமாரன்?” அவர்கள் அவருக்குப் பதிலளித்தார்கள்: “தாவீதின் குமாரன்.” அவர் அவர்களிடம் சொன்னார்: “அப்படியானால், தாவீது ஆவியினாலே அவரை ‘ஆண்டவர்’ என்று எவ்வாறு அழைக்கிறான்? அவன் சொல்லுவது: ‘கர்த்தர் என் ஆண்டவரை நோக்கி, நான் உமது சத்துருக்களை உமது பாதபீடமாக்கும் வரையில், என் வலதுபாரிசத்தில் உட்காரும்’ என்றார். ஆகவே தாவீது அவரை ‘ஆண்டவர்’ என்று அழைக்கிறபோது, அவர் எப்படித் தாவீதின் குமாரனாக இருக்க முடியும்?”

அவருக்கு ஒரு வார்த்தையைக்கூட பதிலளிக்க எவராலும் முடியவில்லை; அந்த நாள்முதல் அவரிடம் இனி மேலும் எந்தக் கேள்வியையும் கேட்க எவருக்கும் துணியவில்லை. மத்தேயு 22:41–46.

தாவீது பரலோகங்களுக்கு ஏறிப்போகவில்லை; ஆனால் அவனே சொல்லுகிறான்: “கர்த்தர் என் ஆண்டவரை நோக்கி: நான் உமது சத்துருக்களை உமக்குப் பாதபீடமாக்கும் வரையில், என் வலதுபாரிசத்தில் உட்காரும் என்றார்.” ஆகையால், நீங்கள் சிலுவையில் அறைந்த அதே இயேசுவை, தேவன் ஆண்டவராகவும் கிறிஸ்துவாகவும் ஆக்கினார் என்பதை இஸ்ரவேலின் முழு குடும்பமும் நிச்சயமாக அறிந்துகொள்ளட்டும்.

இதை அவர்கள் கேட்டபோது, அவர்கள் இருதயத்தில் குத்துண்டவர்களாய், பேதுருவினிடத்திலும் மற்ற அப்போஸ்தலரிடத்திலும், “ஆண்களே, சகோதரரே, நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?” என்று கேட்டார்கள்.

அப்பொழுது பேதுரு அவர்களிடம் கூறினான்: மனந்திரும்புங்கள்; உங்களில் ஒவ்வொருவரும் பாவமன்னிப்புக்காக இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் ஞானஸ்நானம் பெறுங்கள்; அப்பொழுது பரிசுத்த ஆவியின் வரத்தைப் பெறுவீர்கள். ஏனெனில் இந்த வாக்குத்தத்தம் உங்களுக்கும், உங்கள் பிள்ளைகளுக்கும், தூரத்தில் இருப்பவர்களாகிய அனைவருக்கும், நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தர் அழைப்பவர்களாகிய எத்தனை பேருக்குமோ அவர்களுக்கும் உரியது. மேலும் பல வார்த்தைகளினாலே அவன் சாட்சியமளித்து, புத்திசொல்லி: இந்தக் கோணலான சந்ததியிலிருந்து உங்களை இரட்சித்துக்கொள்ளுங்கள் என்று கூறினான். அப்பொழுது அவன் வார்த்தையை மனமகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற்றார்கள்; அந்நாளிலே சுமார் மூவாயிரம் ஆத்துமாக்கள் அவர்களோடே சேர்க்கப்பட்டன. அப்போஸ்தலர் 2:34–41.

கிறிஸ்துவின் நாட்களில், அறிவின் திறவுகோல், பழைய ஏற்பாட்டு வேதவசனங்களில் உள்ள ஞானத்தின் பொக்கிஷக்கோஷ்டியைத் திறப்பதற்காக அதைத் தமக்குக் கைக்கொள்ள வேண்டியவர்களாலேயே பறிக்கப்பட்டிருந்தது. ரப்பிகளும் உபதேசகர்களும், ஏழைகளுக்கும் துன்புறுவோருக்கும் விண்ணரசை ஏறத்தாழ மூடிவிட்டு, அவர்கள் அழிவடையும்படி விட்டுவிட்டனர். கிறிஸ்து தமது உரைகளில், அவர்களுடைய மனங்களை குழப்பிவிடக் கூடுமென்பதனால், அநேக காரியங்களை ஒரே சமயத்தில் அவர்களுக்கு முன்வைக்கவில்லை. அவர் ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் தெளிவாகவும் தனித்தனியாகவும் எடுத்துரைத்தார். தீர்க்கதரிசனங்களில் உள்ள பழையதும் பரிச்சயமானதுமான சத்தியங்களை, கருத்துகளை மனங்களில் பதியச் செய்வதற்கு அவை தமது நோக்கத்திற்குச் சாதகமாக இருந்தால், அவற்றை மறுமுறை சொல்லுவதையும் அவர் இகழவில்லை.

“பழம்பெரும் சத்திய மாணிக்கங்களெல்லாவற்றிற்கும் ஆதியாகியவர் கிறிஸ்துவே. சத்துருவின் செயலினால் இச்சத்தியங்கள் தங்கள் இடத்திலிருந்து அகற்றப்பட்டிருந்தன. அவை தங்களுடைய உண்மையான நிலையிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டு, பிழையின் கட்டமைப்பில் பொருத்தப்பட்டிருந்தன. அந்த விலையுயர்ந்த மாணிக்கங்களை சத்தியத்தின் கட்டமைப்பில் மீண்டும் சரியாக அமைத்து நிலைநிறுத்துவதே கிறிஸ்துவின் பணி ஆகும். உலகத்தை ஆசீர்வதிப்பதற்காக அவரே அளித்திருந்த சத்தியத்தின் கோட்பாடுகள், சாத்தானின் செயற்பாட்டினால் புதைக்கப்பட்டு, வெளிப்படையாக அழிந்துபோனவையாகத் தோன்றியிருந்தன. கிறிஸ்து அவற்றை பிழையின் குப்பைக் குவியலிலிருந்து மீட்டெடுத்து, அவற்றுக்கு புதிய, ஜீவமிக்க வல்லமையை அளித்து, அவை விலையுயர்ந்த நகைகளாகப் பிரகாசித்து, என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும்படி கட்டளையிட்டார்.

“கிறிஸ்து தாமே இவ்வெல்லா பழைய சத்தியங்களையும் அணுவளவும் கடன் வாங்காமல் பயன்படுத்தக்கூடியவராயிருந்தார்; ஏனெனில் அவையனைத்திற்கும் ஆதியாயிருந்தவர் அவரே. ஒவ்வொரு தலைமுறையினரின் மனங்களிலும் சிந்தனைகளிலும் அவற்றை அவர் பதித்திருந்தார்; மேலும் அவர் நமது உலகத்திற்கு வந்தபோது, இறந்துபோயிருந்த அந்தச் சத்தியங்களை மறுபடியும் ஒழுங்குபடுத்தி உயிரூட்டினார்; இதனால் அவை வருங்கால தலைமுறைகளின் நன்மைக்காக இன்னும் வல்லமையுள்ளவைகளாயின. சத்தியங்களை கழிவுக்குவியலிலிருந்து மீட்டெடுத்து, அவற்றின் முதன்மையான புத்துணர்ச்சியையும் வல்லமையையும் விட மிகுதியான புதியத் தன்மையுடனும் சக்தியுடனும் மீண்டும் உலகிற்கு அளிக்கும் அதிகாரம் உடையவர் இயேசு கிறிஸ்துவே.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.

“அதன் பின்பு நான் மூன்றாம் தூதனை கண்டேன். என்னுடன் இருந்த தூதன் கூறினான்: ‘அவனுடைய பணி பயங்கரமானது. அவனுடைய பணி ஒப்புயர்வற்ற அச்சமூட்டுவது. களைகளிலிருந்து கோதுமையைத் தேர்ந்தெடுத்து, கோதுமையை பரலோகக் களஞ்சியத்திற்காக முத்திரையிட்டு, அல்லது கட்டிப்பிணைக்கும் தூதன் அவனே. இவ்விஷயங்கள் முழு மனதையும், முழு கவனத்தையும் ஆட்கொள்ள வேண்டும்.’” Early Writings, 119.

இவைகளுக்குப் பின்பு நான் பூமியின் நான்கு மூலைகளிலும் நின்றிருந்த நான்கு தூதர்களைக் கண்டேன்; அவர்கள் பூமியின் நான்கு காற்றுகளையும் பிடித்திருந்தார்கள், காற்று பூமியின்மேலும், சமுத்திரத்தின்மேலும், எந்த மரத்தின்மேலும் வீசாதபடிக்கு. மேலும், ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரையைக் கொண்டிருந்த வேறொரு தூதன் கிழக்கிலிருந்து ஏறிவருவதைக் கண்டேன்; பூமியையும் சமுத்திரத்தையும் சேதப்படுத்த அதிகாரம் பெற்றிருந்த அந்த நான்கு தூதர்களை நோக்கி அவன் மிகுந்த சத்தத்தோடு கூப்பிட்டு, “நாம் எங்கள் தேவனுடைய ஊழியக்காரர்களை அவர்களுடைய நெற்றிகளில் முத்திரையிடும் வரைக்கும், பூமியையாவது, சமுத்திரத்தையாவது, மரங்களையாவது சேதப்படுத்தாதிருங்கள்” என்று சொன்னான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 7:1–3.

ஜெபிக்கத் தவறுகிறவர்களைத் தீயவனின் இருள் சூழ்ந்துகொள்கிறது. சத்துருவின் மெல்லிய கிசுகிசுப்பான சோதனைகள் அவர்களைப் பாவத்திற்குக் கவர்கின்றன; இதற்கெல்லாம் காரணம், ஜெபம் எனும் தெய்வீகமாக நியமிக்கப்பட்ட ஏற்பாட்டில் தேவன் அவர்களுக்கு அருளியிருக்கிற சிறப்புரிமைகளை அவர்கள் பயன்படுத்தாததுதான். ஜெபம் என்பது, விசுவாசத்தின் கையில் உள்ள திறவுகோலாக இருந்து, பரலோகத்தின் பொக்கிஷக் களஞ்சியத்தைத் திறப்பதற்குரியது; அங்கே சகலவல்லவருடைய எல்லையற்ற வளங்கள் சேமிக்கப்பட்டுள்ளன. இப்படியிருக்க, தேவனுடைய குமாரரும் குமாரத்திகளும் ஜெபிக்க மனங்கொளாமற்போவதேன்? இடைவிடாத ஜெபமும் விழிப்பான கவனமும் இன்றியமையாதவை; இவையில்லையெனில் நாம் அலட்சியமடைந்து, சரியான பாதையிலிருந்து விலகிச் செல்லும் அபாயத்தில் இருக்கிறோம். எதிரியானவன், நாம் ஊக்கமிக்க விண்ணப்பத்தினாலும் விசுவாசத்தினாலும் கிருபையையும் சோதனையை எதிர்த்துநிற்கும் வல்லமையையும் பெறாதபடிக்கு, கிருபாசனத்திற்கான வழியைத் தொடர்ந்து மறித்திட எப்போதும் முயல்கிறான்.

“தேவன் நம்முடைய ஜெபங்களைக் கேட்டு அவைகளுக்குப் பதிலளிப்பார் என்று நாம் எதிர்பார்க்கக்கூடிய சில நிபந்தனைகள் உள்ளன. இவற்றில் முதன்மையான ஒன்றாவது, அவரிடமிருந்து உதவி தேவைப்படுகிறதென்பதை நாம் உணர வேண்டும் என்பதே. அவர், ‘தாகமாயிருக்கிறவன்மேல் நான் தண்ணீரையும், வறண்ட நிலத்தின்மேல் பெருவெள்ளங்களையும் ஊற்றுவேன்’ என்று வாக்குத்தத்தம் செய்துள்ளார். ஏசாயா 44:3. நீதிக்காகப் பசியும் தாகமும் கொண்டவர்களும், தேவனை ஏங்குகிறவர்களும், நிச்சயமாகத் திருப்தியடைவார்கள் என்று உறுதியாக இருக்கலாம். இருதயம் ஆவியின் செல்வாக்கிற்குத் திறந்திருக்க வேண்டும்; இல்லையெனில், தேவனுடைய ஆசீர்வாதத்தைப் பெற முடியாது.

“நமக்குள்ள மகத்தான தேவையே ஒரு வாதமாக இருந்து, நமக்காக மிக வல்லமையாக விண்ணப்பிக்கிறது. ஆனால் இவ்வகையான காரியங்களை நமக்காகச் செய்யும்படி கர்த்தரை நாடப்பட வேண்டும். அவர், ‘கேளுங்கள், உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்’ என்று கூறுகிறார். மேலும், ‘தம்முடைய சொந்த குமாரனையுங்கூட இரக்கமின்றி, நம்மெல்லாருக்காக அவரை ஒப்புக்கொடுத்தவர், அவரோடுகூட எல்லாவற்றையும் நமக்குச் சுதந்திரமாய் அளிக்காதிருப்பது எப்படி?’ Matthew 7:7; Romans 8:32.”

“நாம் நம்முடைய இருதயங்களில் அக்கிரமத்தைப் போற்றிப் பிடித்துக்கொண்டு, அறிந்திருக்கிற ஏதாவது பாவத்தில் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறோமாயின், கர்த்தர் நமக்குச் செவிகொடுக்கமாட்டார்; ஆனால் மனந்திரும்பிய, மனம் நொறுங்கிய ஆவியின் ஜெபம் எப்போதும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும். அறிந்திருக்கிற எல்லா தவறுகளும் சரிசெய்யப்பட்டபின், தேவன் நம்முடைய விண்ணப்பங்களுக்கு மறுமொழி அளிப்பார் என்று நாம் நம்பலாம். நம்முடைய சொந்தப் புண்ணியம் ஒருபோதும் நம்மை தேவனுடைய கிருபைக்குப் பரிந்துரைக்காது; நம்மை இரட்சிப்பது இயேசுவின் தகுதியே, நம்மைச் சுத்திகரிப்பது அவருடைய இரத்தமே; ஆயினும், ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதற்கான நிபந்தனைகளுக்கு கீழ்ப்படிவதில் நாம் செய்ய வேண்டிய ஒரு பங்கு உண்டு.”

“வல்லமையுடன் வெற்றி பெறும் ஜெபத்தின் மற்றொரு கூறு விசுவாசமாகும். ‘தேவனிடத்தில் வருகிறவன், அவர் உண்டென்றும், தம்மை விடாமுயற்சியுடன் தேடுகிறவர்களுக்கு அவர் பலனளிப்பவரென்றும் விசுவாசிக்க வேண்டும்.’ எபிரெயர் 11:6. இயேசு தம்முடைய சீஷர்களிடம், ‘நீங்கள் ஜெபிக்கும்போது எதை வேண்டிக்கொண்டாலும், அதை நீங்கள் பெற்றுக்கொள்கிறீர்கள் என்று விசுவாசியுங்கள்; அப்பொழுது அது உங்களுக்குக் கிடைக்கும்’ என்று சொன்னார். மார்கு 11:24. அவருடைய வார்த்தையை நாம் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்கிறோமா?” கிறிஸ்துவை அடையும் படிகள், 94–96.

“தம்மைத் தேவனுடைய ஊழியக்காரர்கள் என்றும், அவருடைய செய்தியைத் தாங்குவோர் என்றும் கூறிக்கொள்ளும் இளைஞர்களுக்கான ஒரு பாடம் இதோ; தங்களுடைய சொந்த மதிப்பீட்டில் உயர்ந்து நிற்பவர்களுக்கானது. எலியாவைப் போலத் தங்கள் அனுபவத்தில் குறிப்பிடத்தக்க எதையும் அவர்கள் சுட்டிக்காட்ட முடியாது; இருந்தும், தமக்குத் தாழ்ந்ததாகத் தோன்றும் கடமைகளைச் செய்வதற்கு மேலானவர்கள் என்று நினைக்கிறார்கள். தமக்கு வேலைக்காரனுடைய பணியைச் செய்கிறதாயிருக்கும் என அஞ்சி, அவசியமான சேவையைச் செய்யத் தங்கள் ஊழியக்குரிய கண்ணிய நிலையிலிருந்து கீழிறங்க மாட்டார்கள். இவ்வாறுள்ள அனைவரும் எலியாவின் முன்மாதிரியில் இருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அவனுடைய வார்த்தை மூலமாகவே வானத்தின் பொக்கிஷங்களான பனியும் மழையும் மூன்று ஆண்டுகள் பூமியிலிருந்து அடைக்கப்பட்டிருந்தன. வானத்தைத் திறந்து மழைப் பொழிவை வரவழைக்கும் திறவுகோல் அவனுடைய வார்த்தை மட்டுமேயாயிருந்தது. ராஜாவினும் இஸ்ரவேலின் ஆயிரக்கணக்கான ஜனங்களினும் முன்னிலையில், எளிய ஜெபத்தை அவன் ஏறெடுத்தபோது, அதற்குப் பதிலாக வானத்திலிருந்து நெருப்பு பளிச்சென்று வந்து பலியிடும் பலிபீடத்தின் மேல் தீப்பற்றச் செய்தபோது, அவன் தேவனால் கௌரவிக்கப்பட்டான். பாகாலின் எட்டுநூற்று ஐம்பது ஆசாரியர்களைக் கொன்று தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பை நிறைவேற்றியது அவனுடைய கையேயாயிருந்தது; ஆகிலும், அந்த நாளின் களைப்பூட்டும் உழைப்பிற்கும் மிகத் தெளிவான வெற்றிக்கும் பிறகு, வானத்திலிருந்து மேகங்களையும் மழையையும் நெருப்பையும் வரவழைக்க வல்லவனாயிருந்த அவன், ஒரு தாழ்ந்த வேலைக்காரனின் சேவையைச் செய்யவும், தன் பாவங்களினாலும் குற்றங்களினாலும் நேருக்கு நேர் கண்டிக்க அஞ்சாத அந்த அரசனுக்குச் சேவை செய்யவும், இருளிலும் காற்றிலும் மழையிலும் ஆகாபின் இரதத்துக்கு முன்பாக ஓடவும் மனமிருந்தான். ராஜா வாசல்களுக்குள் நுழைந்தான். எலியா தன் மேலங்கியைத் தன்னைச் சுற்றிக்கொண்டு வெறும் பூமியின் மேல் படுத்துக்கொண்டான்.” Testimonies, volume 3, 287.